Ρασοφόροι πλαστογράφοι

«Διεπίστωσα κακουργίας και απάτας, τας οποίας θα εδυσκολεύοντο να διαπράξουν και αχθοφόροι Δεν έχομεν επισκόπους. Tι να περιμένωμεν από πόρνους και σοδομίτας, μη έχοντας ουδέ την εντροπήν σκύλου; Eις τον Aρχιεπίσκοπον ετηλεγράφησα σκληρόν τηλεγράφημα…. εάν συνεχισθή η τακτική της προστασίας των αισχρών και αναξίων κληρικών και μοναχών, τότε πάσα επέμβασις του λαϊκού στοιχείου προς αναχαίτησιν των υπευθύνων ταγών της Eκκλησίας ….είναι επιβεβλημένη «.

Αργολίδος Χρυσόστομος Tαβλαδωράκης (1961)


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Όταν πέθανε ο αντικανονικός δεσπότης Αττικής Δωρόθεος, που είχε διαδεχθεί τον αντικανονικά εκθρονισμένο και αντικανονικά εκλεγμένο μητροπολίτη Νικόδημο, τοποθετήθηκε προσωρινά ως τοποτηρητής ο Δωδώνης Χρυσόστομος. H Σύνοδος μετέθεσε το 1994 αντικανονικά εκεί τον Ζακύνθου Παντελεήμονα, τον γνωστό μας Αττικής, και έστειλε στην Ζάκυνθο το γνωστό μας Χρυσόστομο. Oι αντικανονικότητες που επικαλούμαι έχουν να κάνουν με την δια ροπάλου απαγόρευση από τους Ι.Κανόνες της μετάθεσης των επισκόπων σε άλλη επισκοπή ή την καταληψη επισκοπής που έχει ήδη επίσκοπο. Το πρώτο θεωρείται ως εγκατάλειψη της νύμφης από το σύζυγο, το δεύτερο θεωρείται μοιχεπιβασία, και τα δυο τιμωρούνται με καθαίρεση. Ο άγιος Παντελεήμων, διαβόητος ήδη από καταγγελίες του «Ορθόδοξου Τύπου» πως βάφει τα μαλλιά του για λόγους απαγορευμένους από την εκκλησιαστική ηθική, ενθρονίστηκε στην Κηφισιά υπό την προστασία της αστυνομίας, απειλούμενος από τους οπαδούς του Νικόδημου, που τα σπάσανε, όμως δεν υπέβαλε παραίτηση από δεσπότης Ζακύνθου, φοβούμενος μην τυχόν δικαιωθεί από τα δικαστήρια ο Νικόδημος και τον διώξει από την Κηφησιά, οπότε αυτός έμενε μετέωρος, μη μπορώντας να γυρίσει στην πρώτη σύζυγο. Η Δικαιοσύνη απέρριψε μετά πολλές περιπέτειες την προσφυγή Νικόδημου, που είχε κάνει κατάληψη του Επισκοπικού Μεγάρου Κηφισιάς και οι Παντελεήμων και Χρυσόστομος στρογγυλοκάθησαν στους νέους θρόνους τους. Μένεα πνέων ο Νικόδημος βάλθηκε να αποδείξει το πασίγνωστο κι έτσι πλημμύρισε η Σύνοδος από δεκάδες πορνο-κασέτες του Παντελεήμονα, τις οποίες όμως οι Ιεράρχες έκαναν πως δεν ήξεραν, πως δεν άκουγαν μέχρι να κυλίσει πολύς χρόνος κι ο Παντελεήμων να συγκρουστεί για τη λεία του σκελετού Εφραίμ Ν.Μάκρης με υπέρτερες δυνάμεις, ευσεβείς υπουργούς της ΝΔ, ευλαβείς δικαστικούς, συμβολαιογράφους, αυλικούς και εργολάβους της Μονής κλπ κι έτσι να βρεθεί καταδικασμένος από τον Αρ.Πάγο και αναγκαστικά με μια ψευτοδίκη-παρωδία και από την απρόθυμη και συνένοχη Σύνοδο, που έκανε την ανάγκη φιλοτιμία μη μπορωντας άλλο να τον καλύπτει.

Μάταια μέχρι τότε, ο «πρωκτομέτρης» των επισκόπων, Άρχων Μέγας Οφφικιάλιος κλπ Γρ.Μιχαλόπουλος (φυλακαί Κορυδαλλού), με σειρά πρωτοσέλιδων δημοσιευμάτων του με φωτογραφίες των ψηφοδελτίων μετάθεσης του Παντελεήμονα, συνεπικουρούμενος από τον μαινόμενο Νικόδημο και από γραφολογικές εκθέσεις κατήγγειλε πως πλαστογραφήθηκαν από τον τότε μητροπολίτη του Βώλου Χριστόδουλο έξι ψηφοδέλτια, ώστε να επιτευχθεί η απαιτούμενη από τον κρατικό νόμο ισχυρή πλειοψηφία της (εκκλησιαστικά αντικανονικής) μετάθεσης του Ζακύνθου. Παρά τις επανειλημμένες προκλήσεις τους, ο αρχιεπίσκοπος σώπαινε. «Μακαριώτατε δεν θα αντιδράσετε στην τόσο βαριά κατηγορία του μητροπολίτου Αττικής Νικόδημου που γράφει: Ένας πλαστογράφος Αρχιεπίσκοπος δικαιούται να κάνει κριτική ή είναι υποκριτής και πρέπει να το βουλώσει;»  («Νέοι Άνθρωποι», 21-1-2000). Γράφτηκε τότε πως η «πλαστογραφία αποκαλύφθηκε και αποδείχθηκε περίτρανα μετά τη δημοσίευση της έκθεσης-γνωμοδότησης δυο γραφολόγων δικαστικών….οι παρανομούντες γνωρίζουν πως οι πιστοί δικαστές….παρουσιάζονται διστακτικοί στην αποκάλυψη σκανδάλων και παρανομιών» (Δ.Μακρής, «Αθηναϊκή», 9-6-’99). Σκασίλα του του Χριστόδουλου που απολάμβανε υψηλής προστασίας, αλλά όταν πολύ αργότερα ο Χρυσόστομος απειλήθηκε με δικαστική προσφυγή αρχιμανδρίτη, να χάσει τον θρόνο Ζακύνθου, απείλησε κι αυτός πως «τα πράγματα δεν θα είναι απλά για κανέναν και περισσότερο για εκείνους» θυμίζοντας παράλληλα την υπόθεση της «πλαστογραφίας», λέγοντας: «Άγνωστος χειρ έγραψε εκ των υστέρων σε έξι ψηφοδέλτια ναί» («Κ.Ελευθεροτυπία», 16-7-2000). Παραδέχτηκε δηλαδή έστω και αργά, πως στην ουσία κατέλαβε τον θρόνο Ζακύνθου, χάρις στην πλαστογραφία που τον εκκένωσε, αλλά το έκανε πια εκ του ασφαλούς, γνωρίζοντας πως η υπόθεση θα έμενε κουκουλωμένη, αφού η θέση του ισχυρού «πλαστογράφου«, θα ήταν δεινότερη από την δική του. Έστειλε έτσι ένα μήνυμα στην «μηχανή που δουλεύει στις δημόσιες σχέσεις του αρχιεπισκόπου…για να με τρομοκρατήσει«, καλώντας την να κάτσει φρόνιμα. Όπως αποκάλυψε πολύ αργότερα ο Ζακύνθου («Ζούγκλα», Μεσάνυχτα της 30.1.’05), όταν ήλθε στην επιφάνεια η υπόθεση του αρχιμανδρίτη Γιοσάκη και του κυκλώματος των διεφθαρμένων δικαστικών, η χαρακτηρηστική αργοπορία της αδέκαστης Δικαιοσύνης να διελευκάνει την υπόθεση της πλαστογραφίας οδήγησε στην παραγραφή της και ο δράστης Χριστόδουλος παρεδόθη λευκός στην κοινωνία. Την υπόθεση επισημαίνει και το ΒΗΜΑ (Αντωνιάδου Μαρία, 04/03/2007).

Δεν έχει κλείσει όμως ηθικά αυτή η βρωμοδουλειά που στήθηκε για το χατήρι του περιβόητου Παντελεήμονα που έπρεπε πάση θυσία να εκλεγεί δεσπότης στην επικράτεια των μυστηρίων της «Χρυσοπηγής», για να προστατέψει τη φωλιά του μητροπολίτη Καλλίνικου από υποθέσεις που έσκαγαν, όπως η καταγγελία κατά του Καλλίνικου για σεξουαλική παρενόχληση του θεολόγου-ψάλτη και αυτή του πνευματικού του τέκνου, του οπλοφόρου αρχιμανδρίτη Νικόδημου Φαρμάκη, συναγωνιστή του μοναχού Βαβύλη και αντιπροέδρου της εταιρείας προστασίας ανηλίκων (!!!).

Ο καθηγητής Γιανναράς μάλιστα ξεθαρρεμένος από τον καταιγισμό των τότε αποκαλύψεων σε βάρος του Χριστόδουλου, επεσήμανε στην «Καθημερινή» (27.2.’05): «Για τον αρχιεπίσκοπο εκκρεμεί η δημοσιογραφική έγκληση ότι πλαστογράφησε τέσσερις ψήφους προκειμένου να μετατεθεί ο υπόδικος σήμερα μητροπολίτης από τη Zάκυνθο στην Aττική. O αρχιεπίσκοπος και οι «τυρεύοντες» στην αδελφότητα «Xρυσοπηγή» συνεργοί του φέρονται να πρωτοστάτησαν με πάθος σε αυτήν τη μετάθεση». Αλλά τον Χριστοδουλο δεν είχαν καταγγείλει μόνον δημοσιογράφοι:  «Μητροπολίτες είχαν κατηγορήσει τον τότε Μητροπολίτη Δημητριάδος και νυν Αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο ότι είχε πλαστογραφήσει ψηφοδέλτια υπέρ της μετάθεσης του Παντελεήμονος …» («Τα Νέα» , 9.8’05). Πολύ σωστά λοιπόν ο καθηγητής Ν.Αλιβιζάτος καυτηρίασε σε εκδήλωση της «Ένωσης για τα Ανθρώπινα Δικαιώματα» την «τραγελαφική» κατάσταση: «να υπάρχουν στην Ελλάδα δημόσιοι λειτουργοί (ιερατείο) υπεράνω του νόμου» («Ελευθεροτυπία», 16.6.’05). Oι υπουργοί του ΠΑΣΟΚ, όμως με τη συνενοχή όλων των κομμάτων, έδειξαν μεγάλη κατανόηση στις στραβοτιμανιές του Χριστόδουλου. Αχάριστος όμως αυτός,  όταν τ.Υπουργός Δικαιοσύνης βρέθηκε να απολογείται στις τηλεοράσεις (φερόμενος ότι δήθεν παρενέβη στον δικαστή Καλούση), χολωμένος από την πρόσφατη βραχύβια τηλεοπτική ψυχρολουσία που είχε υποστεί ξεδίπλωσε το γυναικουλίστικο ήθος του: «…βλέπετε ότι ήρθε και η σειρά κάποιων άλλων…υπάρχει Θεός» (2.11.’05). Περίεργη, όπως σχολιάστηκε σωστά, αντίδραση αφού «Οι χριστιανοί…. Συγχωρούν…. ιδίως όταν οι ντουλάπες τους έχουν πολλούς (και άλλους) σκελετούς» (Γ.Τριάντης, «Ελευθεροτυπία», 3.11.’05).

Δεν ήταν η πρώτη φορά που κατηγορείτο για πλαστογραφία κάποιο μέλος της Χουντοχρυσοπηγής. Οι μητροπολίτες Φλωρίνης Καντιώτης και Σιδηροκάστρου Ιωάννης είχαν καταγγείλει τον ιερό Καλλίνικο πως εκλέχτηκε μητροπολίτης Ρωγών με πλαστογραφία. Ο κ.Καλλίνικος διέψευσε σχετικό ρεπορτάζ  της «Ελευθεροτυπίας», αλλά ο δημοσιογράφος της εφημερίδας Σπ.Καρατζαφέρης (2.11.’78. Βλ. και «Φάκελλος Εκκλησία» του ίδιου) του υπενθύμισε πως για την υπόθεση έχει εκδοθεί αμετάκλητο βούλευμα (206/78) του Συμβουλίου Πλημμελειοδικών Αθηνών, που ύστερα από μήνυση του φίλου του Καλλίνικου, του χωροφύλακα Αμβρόσιου του Αιγίου  για συκοφαντική δυσφήμηση, απαλλάσσει τον μητροπολίτη Σιδηροκάστρου. Ο τελευταίος είχε αποκαλύψει πως ενώ η Σύνοδος εξέλεξε τον κ.Καλλίνικο επίσκοπο Ρωγών στο πρακτικό γράφτηκε μητροπολίτης, και πως ενώ η Σύνοδος εκτός ημερήσιας διάταξης και παρατύπως αφού εκκρεμούσε προσφυγή του απολυμένου Αναστάσιου (μετέπειτα Τιράνων) εξέλεξε τον κ.Καλλίνικο διευθυντή της Αποστολικής Διακονίας για ένα έτος, στο πρακτικό γράφτηκε για τρία.

Μετα από αυτά, στις εκλογές μητροπολιτών τον Οκτώβριο του 2002, «ο μητροπολίτης Θηβών Ιερώνυμος, ζήτησε να καθήσει δίπλα στην κάλπη» και ο Χριστόδουλος αφού δήλωσε πως δεν γίνονται «στον χώρο της Εκκλησίας λάθροχειρίες«, δέχθηκε, αλλά τοποθέτησε παράλληλα «φρουρούς της κάλπης δυο άλλους μητροπολίτες» (Γ.Καλοκαιρινός, «Καθημερινή», 12-10-2002). Έξις, Δευτέρα φύσις. «Μακαριώτατε είστε πλαστογράφος» (‘Επενδυτής», 10-202002). Η καταγγελία αυτή εκτοξεύτηκε από πολλούς δεσποτάδες που κατηγόρησαν τον Χριστοδουλο πως άρπαξε την πλούσια ενορία του Σώστη από την χηρεύουσα μητρόπολη Ν.Σμύρνης με δήθεν απόφαση της Ιεραρχίας. Ο Γουμενίσσης καταλόγησε μεταξύ άλλων στον άρπαγα «Παραποίηση πρακτικών…», «Εξαπάτηση της Συνόδου«, «Εξαπάτηση της Πολιτείας«, ενώ ο ριγμένος τότε Καλλίνικος δήλωνε: «Πρόκειται για πλαστογραφία» («Ελευθεροτυπία» -11-2-2002).

Η πλαστογραφία κάθε άλλο παρά ξένη είναι στο ιερατείο. O Mέγας Αθανάσιος, «ήταν ένας μεγάλος πλαστογράφος στο όνομα του Κυρίου. Όχι μόνο πρόσθεσε στο Βίο του Αντωνίου…απίστευτα ανόητα θαύματα, αλλά παραποίησε και έγγραφα με το χειρότερο τρόπο» (Deschner) Τον 16ο αιώνα, ο Επιδαύρου Λιμηράς Μακάριος υπήρξε αδίστακτος πλαστογράφος του Χρονικού της Άλωσης του Φραντζή προκειμένου να εξασφαλίσει τα συμφέροντά του οίκου του αλλά και ψευδεπίγραφος ιστοριογράφος στον οποίο χρεώνεται η μυθολογία της δήθεν στέψης του Κων.Παλαιολόγου στον Μυστρά (Κ.Πιτσάκης «Η στέψη του Παλαιολόγου», Βυζαντιναί Μελέται 2, 1990). Ο πατριάρχης Ιωάσαφ Β΄ το 1560 πλαστογράφησε, σε συνεργασία με τον Ευρίπου Ιωάσαφ, τις υπογραφές 35 συνοδικών αρχιερέων, προκειμένου να ικανοποιήσει την απαίτηση του Ιβάν του Τρομερού, που επιδίωκε την αναγνώριση της στέψης του. Πλούσια δώρα υπήρξαν η αμοιβή του πλαστογράφου. Ο ανεξήγητος πλουτισμός του όμως τον εξανάγκασε να διαδώσει πως βρήκε θησαυρό σε κάποιο κτήμα του (Κ.Πιτσάκης, στο «Έγκλημα και τιμωρία στο Βυζάντιο») Το τέλος του ήταν κλασσικό. Αλλαξοπατριαρχεία, καθαίρεση, εξορία. Το οικουμενικό πατριαρχείο τα λέει κάπως διαφορετικά: « δρσις του ναντων διεφθαρμνων ξιωματοχων το Πατριαρχεου τν φερε ντιμτωπο τ σχυρ προκρτ Μιχαλ Καντακουζην κα τ Καισαρεας Μητροφν, ο ποοι τν διβαλαν κα πτυχαν τν καθαρεσί ….».

Τραγικότερο τέλος είχε ο επίσης πλαστογράφος άγ.Γρηγόριος ο Ε΄ (που κρεμάστηκε από το αφεντικό του), έμπορος συγχωροχαρτιών και εχθρός των λογαρίθμων, των «κυβοκύβων» της Άλγεβρας της Φυσικής κλπ ο οποίος πλαστογράφησε την υπογραφή του ετοιμοθάνατου Άνθιμου Ιεροσολύμων για να του φορτώσει τη «Πατρική Διδασκαλία», ένα κείμενο σάλπισμα εθελοδουλείας στον Σουλτάνο. Την πάτησε όμως γιατί  ο Άνθιμος «τα ‘βαλε ο διάβολος και δεν πέθανε» και μόλις έμαθε τι έγινε, «όχι γιατί ήταν φιλόπατρις…σαν καλόγερος τρανός που ήταν…», «εβδελύξατο και κατέπτυσε» το «άθεσμον εκείνο σχεδάριον» σύμφωνα με τον Σέργιο Μακραίο.

Ο Χίου Διονύσιος, (που είχε προσπαθήσει να δωροδοκήσει Τούρκο αξιωματούχο προκειμένου να εκθρονίσει τον πατριάρχη Σεραφείμ για να πάρει την θέση του, αλλά ο τελευταίος τον πρόλαβε δίνοντας ίσο ποσόν), πλαστογράφησε την παραίτηση του Εφέσου Ναθαναήλ και κατέλαβε το 1761 την έδρα του εξαγοράζοντας τον πατριάρχη Ιωαννίκιο Γ΄. Οι συγγενείς του θύματός του τον ανάγκασαν να παραιτηθεί και να μετατεθεί σε άλλη επισκοπή. Το πατριαρχείο σήμερα κάνει πως δεν τα ξέρει αυτά.

Το 1751 ο χωρεπίσκοπος Βαρδάρων Θεόκλητος, για να δώσει αίγλη στο σύγγραμμά του, με το οποίο κήρυττε τη βεβαιότητα στην απελευθέρωση των Ρωμιών, το εμφάνισε ως δήθεν έργο κάποιου Αγαθαγγέλου που γράφτηκε το 1279 στην Σικελία. Οι προφητείες της «Οπτασίας του μακαρίου Ιερωνύμου Αγαθαγγέλου…», υποδαύλιζε τις ελπίδες των υπόδουλων Ελλήνων, μέχρι τον Κριμαϊκό πόλεμο, ο οποίος διέλυσε τους χρησμούς του προφήτη.

Οι παλιότεροι θα θυμούνται τον «άγιο Βενεζουέλας» που είχε δράσει τη δεκαετία του ’60 εξαπατώντας θρησκόληπτες γυναικούλες. Η πρακτική της πλαστοπροσωπίας διαφόρων προσκυνητών και καλόγερων που υποδύονται τον περιοδεύοντα επίσκοπο είναι πολύ παλιά, αφού η αρχιερατική ιδιότητα είναι κερδοφόρα. Όπως παραδέχεται ο καθηγητής Βέης «πολλοί Έλληνες ψευτοαρχιερείς και κατώτεροι ακόμη κληρικοί γυρίζανε την Ευρώπη ζητιανεύοντας όχι για καλούς σκοπούς». Τον επικαλείται στα «Πελοποννησιακά» (1957-τ.Β΄) ο Σ.Ι.Μακρυμίχαλος με αφορμή τον ιερομόναχο Χριστόφορο Άγγελο, που δίδαξε την ελληνική γλώσσα στην Οξφόρδη κι αναγκάστηκε να πλαστογραφήσει γράμμα από την πατρίδα του τη Γαστούνη για  να αποσπάσει συστατικές επιστολές από Αγγλικανούς επισκόπους ούτως ώστε να κάνει εράνους. Σε μια τέτοια επιστολή βεβαιώνεται πως ο Χριστόφορος «είναι διαφορετικός από μερικούς άλλους Έλληνες που γυρίζουν εδώ κι εκεί δείχνοντας απρεπή συμπεριφορά». Τέτοιοι ήταν διάφοροι αργυρολόγοι καλόγεροι όπως οι δήθεν Δυρραχίου Χαρίτων και πατριάρχης Αχρίδος Αβράμιος.

Ο Ουγγροβλαχίας Ιγνάτιος εκδικήθηκε τον Περραιβό, συναγωνιστή του Ρήγα, που του είχε βγάλει τα άπλυτά του στη φόρα,  εκδίδοντας εναντίον του ανώνυμο λίβελο, επίτηδες ανορθόγραφο ώστε να μην μπορεί να του αποδοθεί η συγγραφή του (Τ.Βουρνάς, Σύντομη ιστορία ελλ. Επανάστασης). Ο αγ.Αθανάσιος ο Πάριος δημοσίευσε στην Τεργέστη την διαβόητη «Αντιφώνησή» του, αλλά μη τολμώντας να πάρει την ευθύνη του αντιδραστικού περιεχομένου της, υπέγραψε ως «Ναθαναήλ Νεοκαισαρείας, ο εν Αγίω Όρει εφησυχάζων«. Η πλαστογραφία ήταν πια μετά από μια τέτοια παράδοση τόσο συνήθης στους κληρικούς και μετά την ίδρυση του νεοελληνικού κράτους, που  ιστορικός Μέντελσον-Μπαρτόλντυ γράφει πως ο Καποδίστριας προσπάθησε να ελέγξει τους κληρικούς που «είχαν καταστήσει κερδοφόρο επάγγελμα το να χαλκεύουν πιστοποιητικά γάμων, γεννήσεων και θανάτων»«.

Τι είχες Γιάννη δηλαδή κλπ.

Φωτ. 2: Απόπειρα πλαστοπροσωπίας. Ο κύριος της κεντρικής φωτογραφίας στην αίθουσα του Αγ. Βασιλείου της Μητρόπολης Πειραιά, (οδ.Σαχτούρη), δεν είναι ο ορθόδοξος θεός. Πιθανολογώ πως είναι ο σεμνός δεσπότης Σεραφείμ που οι παπάδες του τον τοποθετούν πάνω από το θεό τους, χωρίς αυτό να ενοχλεί κανέναν. (Προσφορά Δημ.Φύσσα).

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, Γράμμα από το Ληξούρι, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

12 απαντήσεις στο Ρασοφόροι πλαστογράφοι

  1. Ο/Η Θεολόγος λέει:

    Η υπόθεση της πλαστογραφίας από τον Χριστόδουλο των ψηφοδελτίων του Μπεζενίτη είναι παγκοίνως γνωστή και κουκουλωτέα.

    ιδέ

    http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=9859

    ΣΕ ΠΟΙΟΥΣ ΛΕΙΠΕΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ;
    ______________________________

    Ο Χριστόδουλος λείπει στους Κουμαριανούς, στους φουσκωτούς που τον περιέβαλλαν, στους μεγιστάνες του πλούτου που τον καλούσαν στις θαλαμηγούς του, στους δημοσιογράφους που άμειβε αδρά από μυστικά κονδύλια, στους επικοινωνιολόγους που τα μάτσωναν ακόμη πιο χοντρά, στους παραδικαστικούς και το άλλο συνάφι που τον περιέβαλλε, στους συνοδίτες του στο “Four Seasons” και στα άλλα “πανδοχεία” των πέντε αστέρων. Στους πρωτοσύγκελους του και στους διακόνους του και τους παντός είδους ευργετηθέντες από αυτόν. Στους σκανδαλοποιούς κληρικούς που κάλυπτε με κάθε τρόπο.
    Μόνον στους κάθε λογής “Χριστοδουλάνθρωπους” (κατά το “Κοσκωτάνθρωπους”) λείπει ο Χριστόδουλος.
    Και σε ορισμένους αφελείς!
    Σε κανένα άλλο δεν λείπει!

    ΓΙΑ ΠΟΙΕΣ ΑΝΟΜΙΕΣ ΕΓΚΑΛΕΙΤΑΙ Ο ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΣ
    ______________________________
    /……/ Υφήρπασε την ψήφο των συνοδικών και χαρακτήρισε την ομοφυλοφιλία ως προσωπικό δεδομένο. Πλαστογράφησε τα ψηφοδέλτια των αρχιερέων για να πετύχει τη μετάθεση του Μπεζενίτη στην Αττική.

    Τον περιέβαλλαν άνθρωποι που δεν εμπνέουν. Αναφέρουμε ενδεικτικά: Τα φυντάνια της Ζωοπηγής, ο Θωμάς Συνοδινός, ο Κατερίνας, ο Βαβύλης, ο Γιοσάκης, ο Κουμαριανός, ο Μπεζενίτης (ο τέταρτος της τρόικας, όπως τον έλεγαν χαρακτηριστικά), τα σκάνδαλα του οποίου προσπάθησε παντοιοτρόπως να καλύψει. Μας χειροτόνησε επισκόπους του κλέους του Μεσσηνίας, του Κουμαριανού, του Σύρου, του Δημητριάδος.

    εκ του

    http://www.augoustinos-kantiotis.gr/?p=9859

  2. Ο/Η Boλταίρος λέει:

    Ναθαναήλ Νεοκαισαρείας το πλαστό όνομα του Θανάση Παριου:

    Αντιφώνησις προς τον παράλογον ζήλον των από της Ευρώπης ερχομένων φιλοσόφων, Τεργέστη 1802.

    Το γένος των Ελλήνων είναι άξιον περιφρονήσεως και ταλανισμού, όχι διότι του έλειψαν οι Ηράκλειτοι, οι Πυθαγόρες, οι Πλάτωνες και οι Αριστοτέλεις και οι τοιούτοι άλλοι μετεωρολέσχαι (= χαζολόγοι), αλλά διατί έλειψαν οι Αθανάσιοι, οι Βασίλειοι, οι Κύριλλοι.

  3. Ο/Η Aριστερός Θεολόγος λέει:

    Ο Αγαθάγγελος ήταν πλαστοπροσωπία όπως λέτε.
    Δεν το ξέρουν όμως αυτο οι πιστοί που μελετάνε τις προφητείες του.
    Επισκεφθείτε το φόρουμ Ορθ.Χρ.Συζητήσεις και δείτε τι λένε αυτοί που περιμένουν τον Παισιο της ΕΤ3 και τον Πητ Παπαδάκο να τους πουν το μέλλον τους.
    Περιμένω το άρθρο σας για τις εκπομπές για τις προφητείες του Παισιου στην ΕΤ3;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    http://forum.christian-orthodox.gr/viewtopic.php?f=2&t=141&st=0&sk=t&sd=a&hilit=%CE%9C%CE%B5%CF%81%CE%B9%CF%83%CE%B9%CF%8E%CF%84%CE%B7%CF%82&start=1080

    Re: Προφητείες και γεγονότα για ελληνοτουρκικό πόλεμο
    από christian την Δευτ Νοέμ 24, 2008 9:29 pm

    stavros77 έγραψε:
    christian έγραψε:

    Ο Αγαθάγγελος είναι αποδεδειγμένα μη έγκυρος, και τα πρώτα γραπτά σχετικά με τις όποιες προφητείες του Αγίου Ανδρέα εμφανίζονται σχεδόν χίλια χρόνια μετά τον 8ο αιώνα που αυτός έζησε.

    Μπορείς αδελφέ

    1) Να μας παρουσιάσεις τις αποδείξεις για την μη εγκυρότητα του Αγαθάγγελου? Δεν τις έχω καθόλου υπ’ όψιν.

    2) Να μας παρουσιάσεις αποδείξεις για αυτό που αναφέρεις για τον Άγιο Ανδρέα και τις προφητείες του που κατά σε έχουν εμφανιστεί 1000 χρόνια μετά τον αιώνα που ο Άγιος έδρασε? Αυτό το ακούω επίσης πρώτη φορά.

    Φυσικά αδελφέ μου. Αν και θα πρέπει ίσως να διευκρινήσω λίγο τον όρο «αποδεδειγμένα μη έγκυρος», μιας και η αλήθεια είναι ότι είναι λίγο υπερβολικός, και δικαιολογημένα θα περιμένει κανείς αρκετά ισχυρότερες αποδείξεις από αυτές που μπορώ να παρουσιάσω. Διευκρινίζω λοιπόν ότι κατά την προσωπική μου θεώρηση περί προφητειών, και τον βαθμό αξιοπιστίας που πρέπει να τις διέπει ώστε να γίνουν αποδεκτά αυτά που προφητεύονται σαν λόγος Κυρίου, ο Αγαθάγγελος είναι αποδεδειγμένα μη έγκυρος.

    Ποιές οι αποδείξεις?

    Η διάδοση του προφητικού αυτού βιβλίου ξεκινάει μεταξύ του ελληνικού λαού στα χρόνια της Τουρκοκρατίας. Ως συγγραφέας του φέρεται όπως αναφέρεται στον πρόλογο, ο Ιερώνυμος Αγαθάγγελος,ο «εκ της μοναδικής πολιτείας του Μεγ. Βασιλείου Αγαθάγγελος», ιερομόναχος, που γεννήθηκε στη Ρόδο.. Το βιβλίο το έγραψε στα ελληνικά το 1279 στη Μεσσήνη της Σικελίας. Μεταφράστηκε και εκδόθηκε στα ιταλικά από τον Βενεδικτίνο μοναχό Ιάκωβο Παλαιώτο, ( τέτοιο κείμενο στα ιταλικά δε σώζεται ). Απ’ τα ιταλικά μεταφράστηκε στα ελληνικά και κυκλοφόρησε σε χειρόγραφο το 1751 υπό του Θεοκλήτου Πολυειδούς, «αρχιμανδρίτου, ήτοι χωρεπισκόπου Πολυανής και Βαρδάρων, ναι μην και της εν Λειψία των Ορθοδόξων Εκκλησίας επόπτου και συνηγόρου». Πρώτη γνωστή έκδοση είναι αυτή του Κορομηλά το 1837 στην Αθήνα.

    Έχουμε δηλαδή ένα κείμενο το οποίο γράφεται γύρω στα 1300, από έναν ιερομόναχο, το οποίο κάποια στιγμή φέρεται να μεταφράζεται στα ιταλικά από έναν βενεδικτίνο μοναχό (αυτός ο ισχυρισμός δεν αποδεικνύεται μιας και δεν σώζεται τέτοιο κείμενο) και το οποίο κείμενο τελικά πεντακόσια χρόνια μετά μεταφράζεται ξανά στα ελληνικά από τον αρχιμανδρίτη Θεόκλητο Πολυειδή, με κεντρικό θέμα την απελευθέρωση.

    Γυρνώντας σε αυτό που ανέφερα, στο προσωπικό μου κριτήριο εγκυρότητας προφητειών. Ακόμα και αν δεν ισχύει ότι το κείμενο γράφτηκε εξ αρχής από τον αρχιμανδρίτη με σκοπό την ανάταση των ελπίδων του σκλαβωμένου έθνους μας (άποψη έντονη ακόμα και μέσα στους κόλπους της Ορθόδοξης Εκκλησίας), ακόμα και αν γράφτηκε από τον ιερομόναχο αγαθάγγελο κατόπιν οραμάτων, η πορεία του κειμένου μέσα σε πέντε αιώνες, χωρίς κανένα σωζώμενο χειρόγραφο, και οι δύο μεταφράσεις οι οποίες καταλήγουν στο κείμενο που εμφανίζεται το 1751 και εκδίδεται 85 χρόνια μετά, δεν μου επιτρέπουν να το θεωρήσω γνήσιο προφητικό κείμενο. Αντιθέτως, το να δεχτώ αυτό το κείμενο σαν γνήσια θεική προφητεία και να του αποδώσω ανάλογη βαρύτητα, το θεωρώ επικίνδυνο από πολλές πλευρές.

    Μπορεί να μην σε κάλυψαν οι αποδείξεις μου, αλλά να υπενθυμίσω ότι σε αυτές τις περιπτώσεις το βάρος της απόδειξης πέφτει σε αυτόν που ισχυρίζεται ότι μια προφητεία είναι εκ Θεού και όχι ανάποδα. Όποιος δηλαδή αποφασίσει να χρησιμοποιήσει τον αγαθάγγελο σαν τεκμήριο βαρύνεται με το χρέος να αποδείξει ότι ο αγαθάγγελος είναι γνήσιος. Προσωπικά πολύ θα το ήθελα αλλά οι όποιες ενδείξεις έχω βρει συνηγορούν στο αντίθετο. Οπότε νομίζω δεν θα σε παραξενέψει το από μέρους μου αντίστοιχο αίτημα

  4. Ο/Η Σατύριος Κάπας λέει:

    1.Αναφέρεις κ.Λασκαράτε τον Ταβλαδωράκη,μητροπολίτη
    Αργολίδος,δε γνωρίζεις ότι αυτός ο κύριος κατέλιπε την πρώτη νύμφη και επέβη επί του Πειραιώς πλουσιότερης και συμφεροντότερης νύμφης για τα…γούστα του;Δεν εί-
    ναι λοιπόν το καλύτερο παράδειγμα…!!!
    2.Νομίζω ότι φάσκεις και αντιφάσκεις χαρακτηρίζοντας τον Ν.Γκατζιρούλη-χειρότερο δεσπότη δε μπορούσε να έχει η Αττική-κανονικό,αλλά αντικανονικά εκλεγμένο!!
    3..Αείποτε η λεγόμενη εκκλησία συνδεόμενη με την εκά-
    στοτε κρατούσα δύναμι της έμοιαζε και πολλάκις την υπερ
    έβαλε σε ΑΝΟΜΙΕΣ!
    4.Δε γνωρίζω τόση εκκλησιαστική ιστορία και δη κουτσομ-
    πολίστικη,ώστε να πω,αν λες αλήθεια σε όσα γράφεις,
    αλλά και το να βγάζεις τον άγιο Αθανάσιο πλαστογράφο νομίζω ότι υπερβάλλεις!
    5.Αείποτε πέραν των άλλων αμαρτιών οι κληροικοί μας ήσαν και ΦΙΛΑΡΓΥΡΟΙ,αλλά εσχάτως έχουν φρυάξει,γιατί το κράτος του ΓΑΠ πάει να τους βάλλει άγριο χέρι στην τσέπη!
    6.Ανεβοκατεβάζεις χωροφύλακα το Λενή του Αιγίου.Δεν έχεις ράμματα για τη γούνα του;Πολύ θα ήθελα να τα μάθω!
    7.Δεν ξέρω,αν έχεις κάποιον στα Ν.Μουδανιά,αλλά είναι καιρός να ασχοληθείς με το ότι 15.000 άνθρωποι έχουν μια ενορία χάρις στον παλιό παπά,που έτσι τα κρατάει για το συμφέρον του.Σε όλες τις ακολουθίες δε τώρα μικρές μεγάλες βγάζει δίσκο!Χώρια,που τις νυχτερινές τις κάνει στο σκοτάδι για οικονομία!Μόνο χτες άναψε τα φώτα,που ήρθε το αφεντικό του,ο Κορακής,επιλογή του Χριστόδου-
    λου κι αυτός-παρά το ότι οι κάτοικοι είχαν στείλει υπο-
    γραφές για άλλον…!!!
    Υ.Γ. Αν ποτέ λείψει η μαφία,γράψε μου το να το μάθω!!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Αγαπητέ Σατύριε,

      1.πουθενά δεν επαίνεσα τον θορυβώδη μητροπολίτη Ταβλαδωράκη, ασφαλώς και ξέρω πως μετατέθηκε κι αυτός αντικανονικά στον Πειραιά όπου μνημόνευε στις λειτουργίες τον Παπαδόπουλο αν και παρίστανε τον αντιχουντικό ως μάρτυρας υπεράσπισης του Νίκου Ψαρουδάκη. Απλά λέω: δείτε τι ομολογούν οι δεσποτάδες για το συνάφι τους.

      2. Για τον Νικόδημο δεν διάβασες σωστά. Λέω:
      «αντικανονικά εκθρονισμένο και αντικανονικά εκλεγμένο μητροπολίτη Νικόδημο».
      Kανονικός δεν υπήρξε, αλλά η Εκκλησία τον είχε αποδεχθεί, οι επίσκοποι συλλειτουργούσαν μαζί του, άρα πως εκθρονίζεται και μάλιστα χωρίς δίκη;
      Δεν εκκενώθηκε ο θρόνος νόμιμα. Άρα ο Παντελεήμων και μετατέθηκε αντικανονικά αι κατέλαβε αντικανονικά μη χηρεύουσα επισκοπή.
      Δεν συμφωνώ με τον χαρακτηρισμό σου του ΝΙκόδημου ως χειρότερου. Εκτιμώ το γεγονός πως δεν συμβιβάστηκε με παζαρέματα πιστός στς αρχές του
      3. Για τον Αθανάσιο δεν τα λέω εγώ τα λέει ο πολύ έγκυρος Ντέσνερ.

      4. Για τον δεσπότη Αιγίου:
      https://roides.wordpress.com/2010/01/22/22jan10/

      Τον

    • Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

      http://www.freeinquiry.gr/pro.php?id=1086

      ΑΓΙΟΣ ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ:

      ΦΟΝΙΑΣ-ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΟΣ-

      ΕΜΠΡΗΣΤΗΣ-ΣΥΝΩΜΟΤΗΣ
      Ο Μέγας και Άγιος της 18ης Ιανουαρίου

  5. Ο/Η Iερέας Χ λέει:

    Επιτραπείτω μοι αγαπητοί να παραθέσω ολίγα δια το αματωλόν σωματείον των ορθοδόξων Αρχιερέων και δια τον τιμητήν των Ταβλαδωράκην μητροπολίτην Χρυσόστομον, όστις εστερείτο ωσαύτως Κανονικότητος, όπως άλλωστε και σχεδόν όλοι οι Επίσκοποι, ου μην και Αγιότητος.

    http://www.tovima.gr/politics/article/?aid=268116

    Ελάχιστοι έφθασαν ως τα δικαστήρια, κανείς δεν έφθασε ως την καθαίρεση

    Ελάχιστες είναι οι στιγμές στην ιστορία της Αυτοκέφαλης Εκκλησίας της Ελλάδος που οι υποθέσεις ιεραρχών έφτασαν στην Ποινική Δικαιοσύνη και εκδόθηκαν καταδικαστικές αποφάσεις για εν ενεργεία μητροπολίτες. Η πιο γνωστή από αυτές είναι η υπόθεση των λεγομένων Σιμωνιακών, η οποία εκτυλίχθηκε το 1875 όταν τέσσερις ιεράρχες κατηγορήθηκαν ότι στην προσπάθειά τους να εκλεγούν εξαγόρασαν μέλη της κυβέρνησης. Το 1876 το Ειδικό Δικαστήριο με απόφασή του καταδίκασε τους υπουργούς Εκκλησιαστικών και Δικαιοσύνης, Ιωάννη Βαλασσόπουλο και Βασίλειο Νικολόπουλο, και τους μητροπολίτες Κεφαλληνίας Σπυρίδωνα Καμποθέκρα, Πατρών και Ηλείας Αβέρκιο Λαμπίρη, Μεσσηνίας Στέφανο Αργυριάδη και Αργολίδος Καλλίνικο Τερζόπουλο. Ενα χρόνο αργότερα και αφού η Ιερά Σύνοδος αρνήθηκε να εφαρμόσει την απόφαση του Ειδικού Δικαστηρίου και να καθαιρέσει τους μητροπολίτες αυτοί «οικεία βουλήσει και προαιρέσει προς κατάπαυσιν των σκανδάλων μεταξύ της Εκκλησίας και της Πολιτείας» παραιτήθηκαν.

    Ενενήντα χρόνια αργότερα, ο Μητροπολίτης Χρυσόστομος Ταβλαδωράκης βρίσκεται στη δίνη των αντεγκλήσεων που προκαλούν στην Ιεραρχία και στις σχέσεις της με την πολιτεία οι μεταθέσεις ιεραρχών. Στα 1965, παρά τις ισχυρές αντιδράσεις στη διάρκεια συνεδρίασης της Ιεραρχίας, 15 μητροπολίτες εκλέγονται ή μετατίθενται, αλλά δεν αναγνωρίζονται από την ελληνική πολιτεία, η οποία αρνείται να εκδώσει τα σχετικά Βασιλικά Διατάγματα. Ανάμεσα στους 15 βρίσκεται και ο Χρυσόστομος Ταβλαδωράκης, ο οποίος μετατίθεται από τη Μητρόπολη Αργολίδος στη Μητρόπολη Πειραιώς.

    Ο Χρυσόστομος αναλαμβάνει τα καθήκοντά του και ασκεί διοίκηση παρά τις αντιδράσεις της πολιτείας. Το γεγονός προκαλεί την παρέμβαση της Εισαγγελίας, η οποία τον κατηγόρησε για αντιποίηση αρχής. Η υπόθεση καταλήγει στο Τριμελές Εφετείο, το οποίο υπό την προεδρία του Χαράλαμπου Ζέρβα καταδικάζει τον Μητροπολίτη Πειραιώς σε δίμηνη φυλάκιση με αναστολή για αντιποίηση αρχής. Ο Αρειος Πάγος επικυρώνει την απόφαση. Ομως η υπόθεση κλείνει ένα χρόνο αργότερα με την έκδοση Βασιλικού Διατάγματος.

  6. Ο/Η asxetos λέει:

    καλά και ενδιαφέροντα όλα αυτά αν και τίποτε δεν με ιντριγκάρει περισσότερο από το εξής:

    το ΄΄μυαλό΄΄ μιας θεούσας κι ενός θεούσου, τα οποία θα βαφτίσουν τέτοιες αποκαλύψεις και στοιχεία »απόπειρες σπίλωσης της αχράντου εν χριστώ εκκλησίας, ανθελληνικό παραλήρημα του διεθνούς σιωνιστικο-ιαχωβαδικού μασωνικού κατεστημένου κατά της χριστιανορθόδοξης ιδιοπροσωπίας του ελληνισμού΄΄

    όλα τ άλλα είναι σαν …ξεθυμασμένη μπύρα 🙂

    (ντίαρ λασκαράτος εντ ροιντες κιπ γουοκινγκ…)

  7. Ο/Η Ένας λέει:

    http://www.espressonews.gr/default.asp?artID=942423&catid=1&pid=79

    Ηταν και τραμπούκος ο παιδεραστής παπάς!

    Μια φωτογραφία-ντοκουμέντο από το παρελθόν φωτίζει τον άστατο και κυκλοθυμικό χαρακτήρα του κατηγορούμενου ιερέα Σωτήρη Παπαδόπουλου. Παραμονή της γιορτής του Αγίου Δημητρίου, 25 Οκτωβρίου 1993. Η Μητρόπολη Αττικής βρίσκεται εδώ και καιρό χωρίς αρχιερατική κεφαλή και η Ελληνική Εκκλησία σπαράσσεται από τους ομηρικούς καβγάδες «Ιερωνυμικών» και «Σεραφειμικών» οπαδών που καταφεύγουν στα άκρα για να επιβάλλουν τις απόψεις τους, μέσα σε ένα αφόρητο και απαράδεκτο κλίμα θρησκευτικής μισαλλοδοξίας. Είναι 17.10 το απόγευμα και ο τότε μητροπολίτης Δωδώνης Χρυσόστομος, εκπρόσωπος του τότε Αρχιεπισκόπου Σεραφείμ, μεταβαίνει στον Αγιο Δημήτριο της Κηφισιάς για να τελέσει μέγα αρχιερατικό εσπερινό.

    Ξαφνικά πάνω από διακόσιοι οπαδοί του πρώην Αττικής Νικόδημου Γκατζιρούλη με την παρουσία του τελευταίου, που με τσαμπουκά ανεβαίνει στον άμβωνα και συλλειτουργεί, εφορμούν μέσα στη εκκλησία και τραβούν τον Χρυσόστομο από τα άμφια, ενώ απειλούν με φθορές τον ναό. Μεταξύ αυτών, πρωτοστάτης και πρωτοπαλίκαρο στα θλιβερά επεισόδια και ο παπα-Σωτήρης Παπαδόπουλος, νεότερος κατά δεκαέξι χρόνια, με ροδαλά μάγουλα και μαύρα γένια. Οι ταραξίες φωνάζουν συνθήματα όπως «Εξω η μασονία», «Κάτω ο Σεραφείμ», «Εξω οι χαβιαροφάγοι της Εκκλησίας», «Ο Νικόδημος τρώει παξιμάδι και εσύ χαβιάρι». Οι «Νικοδημικοί» απωθούνται διακριτικά και «ταμπουρώνονται» έξω από τον ναό.

    Στις 8.00 το βράδυ επτά διμοιρίες των ΜΑΤ έχουν κυκλώσει το ιερό προαύλιο. Με τις παραινέσεις και τα συνθήματα του γνωστού «φιλονικοδημικού» παπα-Τσάκαλου, διάσημου ιερέα που μέχρι σήμερα κοσμεί τα πάνελ των τηλεοπτικών εκπομπών, οι ιερείς κάνουν νέο γιουρούσι προσπαθώντας να εισβάλουν στον Αγιο Δημήτρη. Οι εφημερίδες της εποχής στα εξώφυλλά τους, με ημερομηνία 26 Οκτωβρίου 1993, απαθανατίζουν τον Σωτήρη Παπαδόπουλο εκτόός εαυτού να προσπαθεί να μπει στον ναό κραυγάζοντας, ενώ σε άλλη φωτογραφία εικονίζεται να έχει πιαστεί ράσο με ράσο και να τραβολογιέται με «Σεραφειμικό» ιερέα του αντίπαλου στρατοπέδου. Εκείνη την εποχή στο αστυνομικό δελτίο καταγράφηκε ένας νέος ιδιότυπος χουλιγκανισμός, εκτός από τον ήδη γνωστό των ποδοσφαιρικών γηπέδων: ο θρησκευτικός χουλιγκανισμός, με πρωτοστάτες υπεράνω υποψίας ιερείς. Ενας από αυτούς, και ο σημερινός κατηγορούμενος Σωτήρης Παπαδόπουλος.

    ΣΤΕΦΑΝΟΣ ΧΙΟΣ

    http://www.espressonews.gr/default.asp?artID=942423&catid=1&pid=79

  8. Ο/Η θεοφιλος θερμη λέει:

    Δεν πα να λεμε εμεις, αυτες τις »αγιες»μερες οι εργαζομενοι πηραν δωρο ξευτιλα, ενω οι ρασοφοροι θα κονομησουν τα κερατα τους .
    Μια αλλη αδικια ειναι , αν ενας εργαζομενος πχ στην καθαριοτητα ενος δημου, κλεψει ενα ματσακονι η μια σκουπα, τιμωριται, χανει τη δουλεια του αυτοδικαια.
    Αληθεια τι κανει εκεινη η ψυχη ο Ειρηναιος που πουλησε το μισο Γολγοθα; Τιμωριθηκε;
    Του ζητησαν πισω τα κλεμενα, για τα οποια κατηγορηθηκε;
    Μηπως διατηρει ακομα εκεινο το »αρχιεπισκοπος» ανευ Ιεροσολυμων, και τσιμπαει ακομα το παχυ μισθο απο το δημοσιο;

  9. Παράθεμα: Πω! Χτες ξεχάσαμε την 21η Απριλίου του ’67… « Ροΐδη Εμμονές

  10. Παράθεμα: Ρασοφόροι πλαστογράφοι

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s