Ας φορολογηθούν επιτέλους οι φίλοι του Δράκουλα

Βλαντ ο Ανασκολοπιστής, Κτήτωρ Ναών και δωρητής του Αγ.Όρους


Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Το κακόφημο Άγιο Όρος, ήξερε και ξέρει την τέχνη να συνάπτει συμμαχίες με σκληρούς εξουσιαστές και ξένους κατακτητές. Αυτοκράτορες της Νέας Ρώμης, Οθωμανοί Σουλτάνοι, Ρώσοι και Βούλγαροι τσάροι, Σέρβοι και Βλάχοι ηγεμόνες, ο Χίτλερ, οι ξένοι βασιλιάδες της Ελλάδας ο φαντάρος Στέλιος Παττακός, ο Πούτιν ακόμη και ο αργόσχολος διάδοχος του βρεττανικού θρόνου,  όλοι τους τίμησαν με τα δώρα τους ή και με κάποιο προσκύνημα αυτό το κατά την «Ελληνική Νομαρχία» ληξιαρχείο κάθε εγκλήματος. Αλλά και εξέχοντες σοσιαλιστές όπως οι κ.κ.Βενιζέλος, Λαλιώτης, Δρυς, Φωτιάδης, Ευθυμίου, Γ.Παπανδρέου και δεξιοί πολιτικοί όπως οι κ.κ Καραμανλής και Ρουσόπουλος τιμούν αυτούς που στερούν στις γυναίκες το δικαίωμά τους να επισκέπτονται κάθε επαρχία του Κράτους, προσβάλλοντας έτσι τις σκεπτόμενες φορολογούμενες Ελληνίδες σε βάρος των οποίων ζουν. Θα έπρεπε όμως ίσως κάποιοι επισκέπτες να ήταν προσεκτικότεροι, αφού η μεγάλης κυκλοφορίας κυριακάτικη έκδοση του καλά πληροφορημένου κ.Κύρτσου («Free Sunday», 30.11.2008) αναφέρει φήμες πως βιντεοσκοπήθηκαν εν αγνοία τους «ανώτατος κυβερνητικός παράγων και εν ενεργεία κρατικός λειτουργός συνδεόμενοι με φιλία» στη Μονή Βατοπεδίου με κρυφές κάμερες με κίνδυνο να εκβιάστηκαν γι’αυτό.

Νομίζω πως δυστυχώς οι περισσότεροι από τους μεγάλους ευεργέτες του Όρους ήταν αλλόθρησκοι ή υποκριτές άθεοι και μόνον ένα από αυτούς βρίσκω τόσο ειλικρινή ορθόδοξο πιστό, τον Βλάχο Κόμη Βλαντ Γ΄ Τέπες (ή Τσέπες) τον Παλουκωτή (Ανασκολοπιστή) τον γνωστό και ως Δράκουλα της Βλαχίας (1431-1476).

Δεν χρειάζεται να ψάξει κανείς πολύ για να βρει πειστήρια της ευσέβειας αυτού του ηγεμόνα. Δεν θα επικαλεστώ το λουτρό αίματος στο οποίο σαν καλός Ορθόδοξος υπέβαλε τους ασθενέστερους από τους υπηκόους του ζητιάνους, σακάτηδες κλπ θέλοντας να απαλλαγεί από την ενοχλητική τους παρουσία («Δράκουλας» του Μπραμ Στόκερ-εκδόσεις Λιβάνη). Ούτε τις εκατόμβες των Ανασκολοπισμών-της ευγενούς δηλονότι ποινής του παλουκώματος για την οποία οι Ορθόδοξοι ανατριχιάζουν όταν επιβάλλεται στον Αθανάσιο Διάκο, αλλά τη βρίσκουν απόλυτα φυσιολογική όταν επιβάλλεται από Ορθόδοξους Ρωμαίους ή Βλάχους ηγεμόνες, με τις ευλογίες πάντα της Εκκλησίας, η οποία ουδέποτε διαμαρτυρήθηκε, τουναντίον πλειοδοτούσε στην εκτέλεση των αιρετικών και των αλλόθρησκων, ή απλών στασιαστών ή και συγγενών τους από τους διάφορους Άγιους και Μεγάλους Κωνσταντίνους, Θεοδόσιους, Όλγες κλπ με τη γνωστή της  «χριστιανική» βαρβαρότητα.

Βρίσκουμε το Δράκουλα Δωρητή του Αγίου Όρους και συγκεκριμένα της Μονής Φιλοθέου με 4.300 άσπρα το χρόνο. (12. Philotheou. VI.1447. Vlad Ţepeş: 4,000 + 300 aspros annualy)

Να εξηγήσω εδώ πως το άσπρο (akce), ήταν το επίσημο νόμισμα της οθωμανικής αυτοκρατορίας. Το  έκοψε πρώτος ο Ορχάν ο Α΄ το 1328.  ήταν ασημένιο (γι’αυτό και «άσπρο»), με τίτλο 900/1000 αργύρου. Όσο για τη φρικαλέα ποινή του Aνασκολοπισμού, που καθόλου δεν κώλυε του Αγιορείτες κλεπταποδόχους να δέχονται δωρεές από αυτούς που την ασκούσαν, όποιος αντέχει ας διαβάσει την περιγραφή του Νομπελίστα Ίβο Άντριτς στο «Γεφύρι του Δρίνου».

Με πνίγει η αδικία. Ευσεβής ορθόδοξος δωρητής του Άθω, κτήτωρ 50 ναών και μοναστηριών,  φονιάς δεκάδων χιλιάδων αθώων, σκοτώθηκε στη μάχη κατά των άπιστων Μουσουλμάνων, πληροί δηλαδή και με το παραπάνω τις προϋποθέσεις που έχει επίσημα η Ορθόδοξη Εκκλησία προκειμένου να αγιοποιήσει κάποιον. Το κάνει ακόμη και σήμερα με το διαστροφικό ζεύγος των τελευταίων τσάρων  Ρωμανώφ, που έπνιξαν στο αίμα μπροστά στα χιονισμένα Χειμερινά Ανάκτορα την ειρηνική διαδήλωση χιλιάδων πεινασμένων κουρελήδων πιστών που προσέτρεξαν με εικόνες Αγίων ικέτες στην πόρτα τους. Γιατί ο Δράκουλας δεν έχει ανακηρυχθεί Άγιος; Ο ξάδελφός του ο εξολοθρευτής των Οθωμανών Στέφανος Γ΄ της Μολδαβίας, αγιοποιήθηκε και ονομάστηκε Μέγας. Αυτό έγινε μόλις το 1992 από το διαβόητο (κρυφοομοφυλόφιλο υβριστή των ομοφυλόφιλων) πατριάρχη Ρουμανίας Θεόκτιστο, ακροδεξιό που ξεκίνησε από μέλος της, συνδεδεμένης με την αντισημητική «Σιδηρά Φρουρά», εθνικιστικής «Λεγεώνας του Αρχάγγελου Μιχαήλ» και κατέληξε πράκτορας της Σεκιουριτάτε του Τσαουσέσκου. Φαίνεται πως αγαπούσε τον αθλητισμό γιατί πιάστηκε να χρηματοδοτεί ομάδα ποδοσφαίρου με λεφτά της Εκκλησίας (Βλ.Teoctist Arăpaşu στη Wikipedia). Ο Στέφανος λοιπον, ήταν κι αυτός φονιάς, γυναικάς, ευεργέτης του Αγ.Όρους, κτήτορας 44 ναών-μοναστηριών και πίστευε στην Αστρολογία αφού χρησιμοποιούσε ως θεραπευτή του τον αστρολόγο Baptista de Vesentio. Ήταν ένα κλασσικό κάθαρμα, τόσο πολύ που ανακηρύχθηκε από τον πάπα «Αθλητής του Χριστού», ένας τυπικός πολεμιστής μονάρχης. Κι έτσι, όλα τα ‘χε η Μαριορή, η φτωχή Ρουμανία, που τα παιδιά της σκάβουν τα χωράφια των Νεοελλήνων χωρικών και οι καλόγριες της ικανοποιούσαν τις επιθυμίες του Ρωμιού πατριάρχη Ιεροσολυμων Διόδωρου, απόχτησε άλλον έναν γαλαζοαίματο Άγιο για παρηγοριά της. Για να απαντήσω όμως στο ερώτημα της μη αγιοποίησης (ακόμη) του Δράκουλα, νομιζω πως η απάντηση βρίσκεται και στον κινηματογράφο που ξεμπρόστιασε το Δράκουλα για τα καλά μην αφήνοντας πολλά περιθώρια στην Εκκλησία να ενεργήσει στη ζούλα, αλλά και σε ένα δυσάρεστο γεγονός που η Εκκλησία δεν μπορεί να παραβλέψει. Ο πολεμιστής της Ορθοδοξίας κιότεψε στα στερνά του, σαν πατριάρχης Ιεροσολύμων μπρος στα στρατεύματα του Σαλαδίνου ή σαν αρχιεπίσκοπος Παρισίων μπροστά στη γκιλοτίνα του Ροβεσπιέρου και αλλαξοπίστησε, προκειμένου να αποφυλακιστεί από τις φυλακές της Βουδαπέστης όπου βρισκόταν κλεισμένος 12 χρόνια. Σίγουρα όμως το έκανε αυτό εικονικά, υπό το κράτος υπέρτερης βίας, σαν Αγιορείτης που υμνεί το Χίτλερ για να σώσει τα πλούτη του και την καλοπέρασή του, αφού μισούσε θανάσιμα τους Καθολικούς που είχαν εκτελέσει τον πατέρα του, γι’αυτό και τους πολεμούσε με τόση μανία. Νομίζω εξ άλλου  πως ο ηρωϊκός του θάνατος στο πεδίο της θρησκευτικής μάχης έχει ξεπλύνει τη ντροπή. Άλλωστε ως ορθόδοξος κηδεύτηκε και η ίδια η Ορθοδοξία τον τίμησε θάβοντάς τον στον περίβολο του μοναστηριού Snagov, στο νησάκι μιας γραφικής λίμνης. Δείτε το σχετικό βίντεο.

Θεωρώ απαράδεκτη ασέβεια τη δήλωση ενός «Έλληνος Εθνικιστού» (Ελληνοαμερικανού) στο μπλογκ του όπου επιχαίρει για το γεγονός πως ο Δράκουλας μετεστράφη στον Καθολικισμό, θεωρώντας πως έτσι ξεπλένεται η Ορθοδοξία από το μίασμα.

Δηλαδή όσο πλήρωνε τα μοναστήρια και έσφαζε Καθολικούς, Μουσουλμάνους και κοινωνικά περιθωριακούς, ήταν καλός και τώρα πριν να λαλήσει τρεις φορές ο πετεινός, τον προδίδουμε; Διαφωνώ ριζικά.

Άλλωστε στο Ορθόδοξο Wiki παραδέχονται ευθαρσώς πως πολέμησε κάτω από τις ευλογίες της Ορθόδοξης και της Καθολικής Εκκλησίας και πως υπήρξε κτήτωρ 50 ναών και μονών στη Μολδαβία.

Επίσης σε ένα έγκυρο περί την πίστιν Ορθόδοξο Φόρουμ το «Orthodox Christianity net»επισημαίνεται πως στο βιβλίο «Γιατί οι Άγγελοι, εκπίπτουν», του σπουδαίου Βρεττανού ιστορικού Norman Davies στη σελ.213 αναφέρεται πως: «Δύσκολα θα βρεθεί στο Άγιο Όρος μοναστήρι που να μην καυχιέται πως έχει θησαυρούς δωρημένους από τον Δράκουλα, τον οποίο ο Ορθόδοξος κοσμος θυμάται ως πρωταθλητή της Ορθοδοξίας απέναντι στο Ισλάμ και στον Καθολικισμό».

Kαι τώρα κύριε Ροΐδη να σοβαρευτούμε.

Πρόσφατα με αφορμή την άρνηση των καλόγερων να ελεγχθούν από την Εφορία και να συνεισφέρουν κι αυτοί κάτι στη δύσκολη ώρα, ζητήσατε να φορολογηθεί επιτέλους το Άγιο Όρος, το άντρο των κρυφοομοφυλόφιλων υβριστών των ομοφυλόφιλων, που σύμφωνα με καταγγελίες στην «Κυρ. Ελευθεροτυπία» (Έψιλον: Τ.524) γνωστού μοναχού-συγγραφέα, ρέπουν και στα ψυχοφάρμακα.

Αναρωτιέμαι, ως πότε αυτό το αμαρτωλό συγκρότημα, άντρο κάθε διαστροφής, κάθε προδοσίας και κάθε εγκλήματος θα προκαλεί την ελληνική κοινωνία με τα (ακόμη και πλαστογραφημένα) Χρυσόβουλα των φονιάδων αυτοκρατόρων της Νέας Ρώμης και με την κραυγαλέα ανακολουθία του στα κελεύσματα της πίστης του, όπως ομολογείται από τον πορνογράφο  αγ.Νικόδημο τον Αγιορείτη, που ζητά να ερωτηθεί ο υποψήφιος αγιορείτης μοναχός «εάν ανθρωπίνη τις φύσις δια της οπισθίας οπής εισήλθεν και συνάμα ροήν εποιήσατο».

ΥΓ

Παρακολουθείστε τη χριστιανική δράση του Βλαντ. «Το δάσος των παλουκωμένων». Απόσπασμα από τη ρουμάνικη ταινία «Βλάντ Τέπες (1979).

This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι. Bookmark the permalink.

33 Responses to Ας φορολογηθούν επιτέλους οι φίλοι του Δράκουλα

  1. Ο/Η Noσφερατος λέει:

    «και μόνον ένα από αυτούς βρίσκω τόσο ειλικρινή ορθόδοξο πιστό, τον Βλάχο Κόμη Βλαντ Γ΄ Τέπες (ή Τσέπες) τον Παλουκωτή (Ανασκολοπιστή) τον γνωστό και ως Δράκουλα της Βλαχίας (1431-1476).»

    Αυτο ειναι απολύτως ΑΛΗΘΕΣ

  2. Ο/Η Μητροπολίτης Ντωντώ λέει:

    http://el.wikipedia.org/wiki/%CE%A0%CE%B1%CF%84%CF%81%CE%B9%CE%AC%CF%81%CF%87%CE%B7%CF%82_%CE%92%CE%BF%CF%85%CE%BA%CE%BF%CF%85%CF%81%CE%B5%CF%83%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85_%CE%98%CE%B5%CF%8C%CE%BA%CF%84%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CF%82

    ΘΕΟΚΤΙΣΤΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ ΡΟΥΜΑΝΙΑΣ

    Το 1981 δημιουργήθηκε σκάνδαλο, καθώς χρησιμοποίησε χρήματα της Εκκλησίας για να χρηματοδοτήσει την ποδοσφαιρική ομάδα του Πολυτεχνίου του Ιασίου.

    Το 1986 έγινε Πατριάρχης Βουκουρεστίου και πάσης Ρουμανίας. Με το κομμουνιστικό καθεστώς είχε σχέσεις που μπορούν να χαρακτηριστούν αγαστές, καθώς συναίνεσε στην καταστροφή 26 ιστορικών ναών και αντάλλασσε επισκέψεις και δώρα με τον Νικολάε Τσαουσέσκου.

    Μετά την Επανάσταση του 1989 παραιτήθηκε και κατέφυγε σε μοναστήρι. Τον Ιανουάριο του 1990 η Ιερά Σύνοδος δέχτηκε την παραίτησή του και συγκρότησε επιτροπή τοποτηρητείας μέχρι την εκλογή νέου Πατριάρχη. Όμως, η νέα Κυβέρνηση της χώρας υπό τον Ίον Ιλιέσκου τον κάλεσε να επιστρέψει, οπότε επανήλθε στην Πατριαρχεία το Μάρτιο του ίδιου έτους. Παρέμεινε Πατριάρχης μέχρι το θάνατό του, στις 30 Ιουλίου 2007, σε ηλικία 92 ετών.

    Κατηγορίες
    Κατόπιν των φημολογούμενων σχέσεών του με το κομμουνιστικό καθεστώς, είχε δεχτεί κατά καιρούς επιθέσεις από το ρουμάνικο τύπο, ο οποίος τον κατηγόρησε ότι ήταν πράκτορας της Σεκουριτάτε, της μυστικής υπηρεσίας του κομμουνιστικού καθεστώτος, ομοφυλόφιλος, μέλος νεοναζιστικής ομάδας που κατέστρεψε συναγωγή του Βουκουρεστίου, κ.ά. Ο τύπος στήριζε τις κατηγορίες επικαλούμενος αρχεία της Σεκουριτάτε, ενώ η πάγια απάντηση της Εκκλησίας ήταν ότι πρόκειται για συκοφαντίες κατασκευασμένες από τους Σοβιετικούς, με σκοπό να καταστρέψουν την Εκκλησία της Ρουμανίας.

    Τον Φεβρουάριο του 2000, ο Πατριάρχης Θεόκτιστος ζήτησε συγγνώμη[2] από το ρουμανικό λαό για όσα αυτός υπέφερε κατά τα χρόνια του κομμουνιστικού καθεστώτος. Στις ίδιες του δηλώσεις επεσήμανε ότι υπήρξε πράγματι έλλειψη σθένους από την πλευρά του για την προάσπιση της Εκκλησίας και του ποιμνίου του, κάτι που είχε ερμηνευτεί από το ρουμανικό λαό ως συνεργασία της Εκκλησίας με το καθεστώς.

  3. Ο/Η Εγώ λέει:

    http://klearchosguidetothegalaxy.blogspot.com/2008/05/blog-post_12.html

    «Ştefan cel Mare şi Sfânt».

    Έτσι αποκαλούν οι Ρουμάνοι και οι Μολδαβοί τον Στέφανο Γ΄ της Μολδαβίας, ξάδελφο του γνωστού μας Vlad Ţepeş (Vlad III Dracula), ο οποίος ήταν Πρίγκηπας της χώρας αυτής την περίοδο 1457-1504. Ήταν ο ηγέτης ο οποίος κατάφερε να κάνει την Μολδαβία ένα ισχυρό κράτος και να την διατηρήσει ανεξάρτητη αντιμετωπίζοντας Οθωμανούς – τους οποίους κέρδισε τις 34 από τις 36 φορές που τους αντιμετώπισε – Ούγγρους και Πολωνούς. Βέβαια, παρά την αντίσταση του, αναγκάστηκε – καθώς αντιμετώπιζε διπλό κίνδυνο από Οθωμανούς και Πολωνούς – να υπογράψει το 1486 συνθήκη με την οποία η Μολδαβία έγινε φόρου υποτελής στην Οθωμανική Αυτοκρατορία. Πέθανε το 1504 σε ηλικία 71 ετών.

    Ο Στέφανος ο Μεγάλος ήταν πολύ θρήσκος. Κατά την διάρκεια της ηγεμονίας του ξεπλήρωσε το χρέος του Αγίου Όρους στην Οθωμανική Πύλη και με αυτό τον τρόπο διαφύλαξε την συνέχεια του Αγίου Όρους ως αυτόνομη Μοναστική κοινότητα. Επίσης έχτισε πολλά μοναστήρια… Εκτός, όμως, από αυτά, ήταν γνωστό ότι είχε και πάρα πολλές γυναίκες…

  4. Ο/Η ευάγγελος λέει:

    ποτέ δεν είναι αργά για νέα θ[α]ύματα…

    Μπουργκάς, Βουλγαρία, 17 Απριλίου 2011:

    Περιστατικό εξτρεμιστικής βίας κατά Μαρτύρων του Ιεχωβά στη διάρκεια του ετήσιου εορτασμού του θανάτου του Ιησού

  5. Ο/Η Σαλονικιός λέει:

    Στους φίλους του Αγίου Όρους ξεχάσατε τον βασιλιά Κοκό, τον Παπαθεμελή, τον Ψωμιάδη, υπουργούς της Νουδούλας, και καμπόσους βαρεμένους κοσμικούς, τραγουδιστές της πίστας, το μοντέλο Παπαδάκης του πατριαρχείου Ιεροσολύμων και λοιπά πρόσωπα αυτής της περιοπής.

  6. Ο/Η Βολταίρος λέει:

    Στέφανος ο ΙΙΙ, ο Άγιος, το ξαδελφάκι του Δράκουλα

  7. Ο/Η Μονή Βουρκοπεδίου λέει:

    EΠΙΤΡΟΠΗ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΓΙΟΠΟΙΗΣΗ ΤΟΥ ΔΡΑΚΟΥΛΑ
    ΠΙΣΤΟΣ ΟΡΘΟΔΟΞΟΣ ΜΕΧΡΙ ΤΕΛΟΣ ΔΕΙΧΝΟΥΝ ΝΕΟΤΕΡΕΣ ΕΡΕΥΝΕΣ
    ΑΡΝΗΘΗΚΕ ΤΟΝ ΕΚΒΙΑΣΜΟ ΚΑΙ ΔΕΝ ΕΓΙΝΕ ΚΑΘΟΛΙΚΟΣ
    Η ΟΡΘΟΔΟΞΙΑ ΤΟΥ ΟΦΕΙΛΕΙ ΤΗ ΣΩΤΗΡΙΑ ΤΗΣ ΣΤΗΝ ΣΗΜΕΡΙΝΗ ΡΟΥΜΑΝΙΑ ΜΟΛΔΟΒΛΑΧΙΑ
    ΑΓΙΕ ΔΡΑΚΟΥΛΑ ΣΩΣΟΝ ΗΜΑΣ

    ΠΗΓΗ
    http://www.ufodigest.com/dracula2.html

    However, the latest studies show that Vlad II never betrayed his orthodoxy. King Matias released Dracula for practical reasons only. Dracula was an archenemy of Islam and Matias wanted to be the man who caught the hare while the other man beat the bush.

    In actuality, Dracula was an avid Christian Orthodox who built churches and monasteries. Turkish and German histories highlight Dracula’s sinister traits, they tend to pour more mysticism into the story of his life. On the other hand, Romanian historians do a bit of whitewashing. Indeed, the ruler of a small country put up strong opposition to the Islamic military expansion on the outskirts of Christendom. The Romanian nation survived and maintained its Christian Orthodox belief mostly because of Vlad II. Meanwhile, the Romanians often play down his horrendous crimes.

  8. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    18-04-11

    Η Ρωσία δεν θα επενδύει πλέον σε ελληνικά και ιρλανδικά ομόλογα

    Η Ρωσία αποφάσισε να μην διαθέτει πλέον αποθεματικά σε ελληνικά και ιρλανδικά ομόλογα, δήλωσε ο Ρώσος υπουργός Οικονομικών Αλεξέι Κούντριν μιλώντας από την Ουάσινγκτον στο αγγλόφωνο ρωσικό δορυφορικό τηλεοπτικό δίκτυο Russia Today.

    Σύμφωνα με τον κ. Κούντριν η Ρωσία διαθέτει αποθεματικά της σε ευρωπαϊκά, αμερικανικά και ιαπωνικά ομόλογα, διότι «τα θεωρούμε πλήρως αξιόπιστα. Εξαιρέσαμε από τη λίστα τα ελληνικά και τα ιρλανδικά, αλλά όλα τα υπόλοιπα θα έχουν εκ μέρους μας ζήτηση».

    Όπως σημείωσε ο Ρώσος υπουργός το σχετικά χαμηλό επίπεδο δημόσιου χρέους της Ρωσίας, το οποίο δεν υπερβαίνει το 11% του ΑΕΠ, «ενώ η συνθήκη Μάαστριχτ επιτρέπει έως και 60%», θα εξασφαλίσει τα επόμενα χρόνια την αναβάθμιση των κρατικών και εταιρικών ομολόγων της Ρωσίας στη διεθνή αγορά.

    «Οι περισσότερες χώρες τώρα έχουν φθάσει αυτό το επίπεδο ή το ξεπέρασαν και τα επόμενα πέντε έτη θα δούμε ότι κατά μέσο όρο το χρέος των ανεπτυγμένων κρατών θα πλησιάσει το όριο του 100 % του ΑΕΠ, δηλαδή θα βρίσκεται στην επικίνδυνη ζώνη, που είναι άβολη για τις παγκόσμιες αγορές», δήλωσε ο κ. Κούντριν, θυμίζοντας ότι το χρέος της Ιταλίας είναι ήδη πάνω από το 100% του ΑΕΠ και το χρέος της Ιαπωνίας από το 200%.

    Σε αυτό το σκηνικό στην παγκόσμια αγορά, η Ρωσία προβάλλει «σημαντικά πιο ελκυστική», είπε ο κ. Κούντριν, σημειώνοντας ότι «αυτό το πλεονέκτημα θα το χρησιμοποιήσουμε τα επόμενα χρόνια».

    Ωστόσο υπάρχει μια ουσιαστική συνθήκη, αναφέρει σε τηλεγράφημά του το κρατικό πρακτορείο Ιτάρ-Τας: η Ρωσία πρέπει «να εξασφαλίσει αυστηρές μακροοικονομικές παραμέτρους στην οικονομία της» και μόνον τότε τα ρωσικά ομόλογα θα έχουν αυξημένη διεθνή ζήτηση και «τα αποθεματικά μας θα αυξάνονται».

    http://www.kathimerini.gr με πληροφορίες από ΑΠΕ-ΜΠΕ

    ——————————————————————————–
    αφιερωμένο στους νεόκοπους φιλορώσους έλληνες εθνικιστές…

  9. Ο/Η asxetos λέει:

    πολύ ενδιαφέρον άρθρο, και δεν ήξερα καν ότι ο βλάντ είχε κάνει δωρεές στο άγ. όρος.. όχι βέβαια ότι έπεσα απ τα σύννεφα.

    τί σας κάνει εντύπωση; όταν κανείς είναι τόσο βαρεμένα θρήσκος ώστε να πιστεύει ότι είναι όργανο του θεού, τότε δεν έχει κανένα μα κανένα πρόβλημα κι ενδοιασμό να παλουκώσει σύμπασα την οικουμένη.

    πάντως έχω μια μικρή ένσταση κύριε λασκαράτε στο τρόπο που επιχειρηματολογείτε παρακάτω:

    »Πρόσφατα με αφορμή την άρνηση των καλόγερων να ελεγχθούν από την Εφορία και να συνεισφέρουν κι αυτοί κάτι στη δύσκολη ώρα, ζητήσατε να φορολογηθεί επιτέλους το Άγιο Όρος, το άντρο των κρυφοομοφυλόφιλων υβριστών των ομοφυλόφιλων, που σύμφωνα με καταγγελίες στην «Κυρ. Ελευθεροτυπία» (Έψιλον: Τ.524) γνωστού μοναχού-συγγραφέα, ρέπουν και στα ψυχοφάρμακα.»

    καλό και λογικό είναι να επικαλούμαστε επιχειρήματα σχετικά με τα προς συζήτηση θέματα

    οικονομικά με οικονομικά (εφορία)
    ηθικά με ηθικά (ομοφυλοφιλία)
    ιατρικά με ιατρικά (ψυχιατρική)

    διότι προτάσεις τύπου »καιρός να φορολογηθεί το άντρο των κρυφοομοφυλοφίλων […] που […]ρέπουν στα ψυχοφάρμακα» μπορεί να είναι πιασάρικες σε επίπεδο καφενείου, αλλά αδικούν κατάφωρα το δικό σας μπλογκ που προσπαθεί να κινείται σε ένα άλλο επίπεδο λογικής και συγκροτημένης σκέψης.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Eυχαριστώ για την πράγματι λογική σας υπόδειξη, αλλά επιτρέψτε μου να σας εξηγήσω.
      Όταν μιλήσεις σε έναν πιστό για την ανάγκη της φορολόγησης κλπ το πρώτο επιχείρημα είναι «μα φιλοξενούν δωρεάν χιλιάδες επισκέπτες» κλπ.
      -Τι αποκομίζουν αυτοί οι επισκέπτες;
      θα ρωτήσετε.
      -Ψυχική ωφέλεια, θα σας πουν.
      Ωφέλεια ψυχική από ποιούς;
      Από αυτούς που περνουν ψυχοφάρμακα και ηθικολογούν με τοση υποκρισία;

      Αν δεν σας έπεισα, δείτε αυτή μου την εκτροπή από το κυρίως θέμα σαν μια ακόμη προσπάθεια να ενοχλήσω αυτό τον απερίγραπτο θίασο με ολότελα αποδομητική διάθεση όπως αξίζει σε σκοταδιστές Φαρισαίους που παίρνουν πολύ κόσμο στο λαιμό τους και μας κλέβουν κανονικά με τη βούλα των κυβερνήσεων.

      • Ο/Η asxetos λέει:

        να σας απαντήσω κι εγώ με τη σειρά μου.

        σας καταλαβαίνω απόλυτα και όχι δεν …τους πείθετε !

        αντλώντας από τη φτωχή μου πείρα σε κατά τ άλλα πολύ ενδιαφέροντες πειραματισμούς συζητήσεων με εκπροσώπους και και των τριών αβραμικών θρησκειών, όπου έχω δοκιμάσει πλείστες όσες τακτικές »λογικής», θα έλεγα ότι ζηλωτές και πιστοί είναι σαν το παμπάλαιο ανέκδοτο με τον τρελό που πιστευε ότι είναι καλαμπόκι – αυτός στο τέλος της θεραπείας ήξερε ότι ΔΕΝ είναι, οι …κότες όμως το ΄ξεραν;

        πάντως, το πιθανότερο είναι να σας απαντήσουν στο δείγμα στιχομυθίας σας ανωτέρω, ως εξής:

        »όταν προσφέρουν ψυχική ωφέλεια με τη χάρη του θεού, δεν έχει σημασία ούτε εάν παίρνουν ψυχοφάρμακα, ούτε εάν υποπίπτουν σε ανθρώπινα πάθη…»

        τόσο απλά…

    • Ο/Η popescu christos λέει:

      otan tha milas gia ton vlad tepes tha pleneis prota to stoma sou xalva

  10. Ο/Η Δρακουλέσκου λέει:

    Ρουμάνος ιερέας εξορκιστής σταυρώνει δεμένη πάνω σε Σταυρό, εξορκίζει και δολοφονεί παλαβή καλόγρια βοηθούμενος από άλλες καλόγριες

    http://news.bbc.co.uk/2/hi/europe/4107524.stm

    Δείτε βίντεο

  11. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    για να τα λέμε ολα 😉

    • Ο/Η Ρόζα Λούξεμπουργκ λέει:

      Στην ταινία αυτή οι Ορθόδοξοι κληρικοί καλούν σε απολογία τον Παλουκωτή επειδή παντρεύτηκε μια Καθολική!

  12. Ο/Η Δρακουλέσκου λέει:

    Στα βήματα του Δράκουλα
    Δείτε τον δολοφονο βασανιστή ορθόδοξο Ρουμάνο παπά Daniel Corogeanu

  13. Ο/Η Αδαμάντιος Κοραής λέει:

    O Δράκουλας ζει στις καρδιές των καλών ορθόδοξων

    http://abagore.blogspot.com/2011/02/blog-post_21.html

    Μόλις ολοκλήρωσα το διάβασμα της απολαυστικής βιογραφίας του Βλαντ Ντράκουλα «Ντράκουλα, ο Παλουκωτής», γραμμένης από το M. Cazacu. Το βιβλίο κατατοπιστικότερο, λόγω έκτασης, από την αξιόλογη μονογραφία «Δράκουλας, ο καταραμένος πρίγκηπας» του Ν. Γιαννόπουλου, και σαφώς επιστημονικότερο από τη μελέτη «Δράκουλας, μύθος και ιστορική αλήθεια» του διπλωμάτη Ν. Στοϊτσέσκου, που είχε κυκλοφορήσει το 1992, παρουσιάζει τα «κατορθώματα» του διαβόητου Ντράκουλα. Βλάχος, αλλά γεννημένος στην Τρανσιλβανία, είναι πασίγνωστος, επειδή συνδέθηκε το όνομά του με τους βρικόλακες. Διετέλεσε ηγεμόνας της Βλαχίας τρεις φορές, συνολικά μόλις επτά χρόνια, στα οποία, όμως, πρόλαβε να εξοντώσει πολλές δεκάδες χιλιάδες ανθρώπους. Αγαπημένη του μέθοδος εξόντωσης ήταν το παλούκωμα απ’ όπου και το προσωνύμιο «παλουκωτής», αλλά δεν του έλειπε η φαντασία, όπως μπορεί κάποιος να καταλάβει από ορισμένα περιστατικά στα οποία εν συντομία θα αναφερθούμε.

    Την πλέον αξιόπιστη πηγή για την ιστορία του Ντράκουλα αποτελεί ο βυζαντινός ιστορικός Λαόνικος Χαλκοκονδύλης. Βλαδ ή Βλάδο Δρακούλη τον ονομάζει ο Χαλκοκονδύλης. Αυτός μας πληροφορεί για τη ερωτική σχέση του σουλτάνου Μωάμεθ του Πορθητή με το νεότερο αδελφό του Βλαντ, Ράντου τον Ωραίο. Ο πατέρας του Βλαντ είχε υποχρεωθεί από το σουλτάνου να παραχωρήσει τους γιους του ομήρους στη σουλτανική αυλή. Η εντυπωσιακή ομορφιά του Ράντου δεν άφησε ασυγκίνητο το σουλτάνο.

    «Εκείνη την χρονιά ο σουλτάνος {Μωάμεθ Β’}, που βρισκόταν στην πρωτεύουσά του, έστειλε τον Βλαντ, τον γιο του Ντράκουλ, να ηγεμονεύσει στη Δακία {Βλαχία} και κράτησε κοντά του τον μικρότερο αδελφό του {Ράντου τον Ωραίο}, και τον έκανε ευνοούμενο του κι έμενε πάντα κοντά του. Ωστόσο, η επιθυμία για «δοσοληψίες» με το παιδί κόντεψε να του στερήσει τη ζωή, λίγο πριν ξεκινήσει την εκστρατεία κατά του Καραμάνου. Το είχε ερωτευθεί, λοιπόν, κι όλο το έβαζε να κάθεται πλάι του, κι έπινε στην υγειά του και το καλούσε στο κρεβάτι του. Όμως εκείνο δεν περίμενε τέτοια πράγματα από τον σουλτάνο, κι όταν έβλεπε τα χέρια του ν’ απλώνουν πάνω του, πάλευε κι αντιστεκόταν και δεν δεχόταν να ενωθεί μαζί του. Και μια μέρα, που το αγκάλιαζε παρά τη θέλησή του, τραβάει ένα μαχαίρι και τον χτυπάει στο πόδι και γίνεται καπνός. Οι γιατροί έτρεξαν αμέσως και περιποιήθηκαν την πληγή του σουλτάνου και το παιδί, που είχε σκαρφαλώσει σ’ ένα δέντρο κάπου εκεί κοντά, έμεινε κρυμμένο. Κι όταν ο σουλτάνος τα μάζεψε κι έφυγε, κατέβηκε από το δέντρο, κι αφού περιπλανήθηκε αρκετά, έφτασε στην Πύλη κι έγινε ευνοούμενος του {μεγάλου} σουλτάνου».

    Από τις πρώτες δουλειές που έκανε ο Βλαντ, όταν κατέλαβε την εξουσία, ήταν να εξολοθρεύσει τον ανταγωνιστή του Νταν. Οι οικογένειες των Νταν και των Ντράκουλ ανταγωνίζονταν για την κατάληψη της εξουσίας έχοντας επιδοθεί σε ανελέητη βεντέτα. Ο Βλαντ, λοιπόν, υποχρέωσε τον Νταν να παρακολουθήσει όλο το λεπτομερές τελετουργικό μιας κηδείας. Της δικής του κηδείας! Ο Νταν άκουγε τους ιερείς να ψάλλουν τη δική του νεκρώσιμη ακολουθία και έβλεπε τους νεκροθάφτες να σκάβουν τον τάφο του. Όταν η κηδεία κάποτε τελείωσε ο Βλαντ αποκεφάλισε τον Νταν και τον έριξε στον τάφο που είχε ετοιμαστεί.

    Δρακόντειες ήταν οι τιμωρίες που ο Βλαντ επέβαλλε σε όσους παρέβαιναν εντολές του. Είναι χαρακτηριστικό πως στην κεντρική κρήνη της πρωτεύουσάς του τοποθέτησε χρυσό κύπελλο, για να πίνουν νερό οι περαστικοί. Ισχυρίστηκε πως, παρ’ όλο που θα έμενε αφύλακτο, κανείς δε θα τολμούσε να το κλέψει. Πραγματικά, όσο κυβερνούσε ο Βλαντ, το κύπελλο έμενε στη θέση του.

    Κατά τη διάρκεια της τεράστιας εκστρατείας του Μωάμεθ του Πορθητή εναντίον του Βλαντ ο τελευταίος, καταλαβαίνοντας πως ήταν αδύνατο να συνάψει κανονική μάχη, ακολούθησε τακτική ανταρτοπολέμου. Ο Χαλκοκονδύλης παραστατικά περιγράφει το δέος των Τούρκων, όταν βρέθηκαν μπροστά σε δάσος παλουκωμένων συμπατριωτών τους που είχε τρία χιλιόμετρα μήκος και ένα πλάτος.

    «Ο στρατός του σουλτάνου έπεσε πάνω στους παλουκωμένους, σ’ ένα μέρος που εκτεινόταν σε μήκος δεκαεπτά και πλάτος επτά σταδίων {τρία χιλιόμετρα μήκος και πάνω από ένα χιλιόμετρο πλάτος}: ένα δάσος μεγάλων παλουκιών, στα οποία ήταν καρφωμένοι άνδρες, γυναίκες και παιδιά· γύρω στις είκοσι χιλιάδες, λένε. Τι θέαμα για τους Τούρκους και για τον ίδιο τον σουλτάνο! Κατάπληκτος ο σουλτάνος επαναλάμβανε ασταμάτητα πως δεν μπορούσε να πιάσει στη χώρα του έναν άντρα που έκανε τόσο φοβερά πράγματα και ασκούσε, με τρόπο εξωπραγματικό, τέτοιαν εξουσία στους υπηκόους του. Έλεγε ακόμα πως ένας άνθρωπος που έκανε τέτοιες πράξεις ήταν ικανός να κάνει ακόμα χειρότερα πράγματα. Οι υπόλοιποι Τούρκοι, βλέποντας το πλήθος των παλουκωμένων, κατατρόμαξαν. Υπήρχαν ακόμα και μικρά παιδιά καρφωμένα στις μανάδες τους πάνω στα παλούκια, ενώ πουλιά φώλιαζαν στα ανοιγμένα στήθη των νεκρών».

    Στη διάρκεια αυτής της εκστρατείας οι Τούρκοι συνέλαβαν κάποιο Βλάχο μαχητή. Αυτός απάντησε πρόθυμα στις προκαταρκτικές ερωτήσεις που του έκαναν οι Τούρκοι. Όταν τον ρώτησαν αν γνώριζε πού κρυβόταν ο Βλαντ, ο Βλάχος δε δίστασε ν’ απαντήσει καταφατικά. Τότε του ζήτησαν να τους οδηγήσει στο Βλαντ, αλλά ο Βλάχος δε συγκατατέθηκε. Οι Τούρκοι του έλεγαν συνεχώς ότι τον περίμενε μαρτυρικός θάνατος, αν δε συνεργαζόταν. Η απλή απάντηση του Βλάχου ήταν: «Κάντε μου ό,τι θέλετε. Αποκλείεται να πάθω χειρότερα απ’ όσα θα μου κάνει ο Βλαντ, αν μάθει ότι τον πρόδωσα!».

    Λιγότερο αξιόπιστες, αλλά πιο εντυπωσιακές πληροφορίες για τα έργα και ημέρες του Βλαντ αντλούμε από ανώνυμο φυλλάδιο που πρωτοκυκλοφόρησε το 1463 στην αυλή του ηγεμόνα της Ουγγαρίας Ματθία Κορβίνου με τίτλο «Η ιστορία του βοεβόδα Ντράκουλα». Σταχυολογούμε.

    «Πρόσταξε να φτιάξουν ένα μεγάλο καζάνι με χερούλια, σκεπασμένο μ’ ένα ξύλινο καπάκι που είχε τρύπες για να μπορεί ένας άνθρωπος να έχει έξω το κεφάλι. Ύστερα πρόσταξε ν’ ανάψουν από κάτω μεγάλη φωτιά, γέμισε το καζάνι με νερό κι έβαλε τους ανθρώπους να βράσουν. Παλούκωσε πολλούς, γυναίκες κι άνδρες, νέους και γέρους … Σκαρφίστηκε μαρτύρια φοβερά και τρομερά, φρικιαστικά κι ανείπωτα. Παλούκωσε μανάδες με τα βρέφη τους και μικρά παιδιά ενός και δύο χρονών. Άρπαξε μωρά από τους μαστούς των μανάδων και άρπαξε μάνες από τα μωρά τους. Πρόσταξε να κόψουν τους μαστούς των μανάδων και στη θέση τους να βάλουν τα κεφάλια των παιδιών τους και τις παλούκωσε και τις έκανε πολύ να υποφέρουν … Έψησε μικρά παιδιά και ανάγκασε τις μανάδες τους να τα φάνε. Ύστερα έκοψε τα στήθη των γυναικών και ανάγκασε τους άνδρες τους να τα φάνε. Τέλος, παλούκωσε τους άνδρες». Και το φυλλάδιο του 1463 κλείνει με την άκρως ανησυχητική στην απλότητά της φράση «Ακόμα ζει!».

  14. Ο/Η Χαβαλές λέει:

    Κωνσταντίνος Τζούμας
    Δράκουλας Εξαρχείων

  15. Ο/Η Jmoll λέει:

    Σουπερ

  16. Ο/Η 1ας λέει:

    Νομίζω ότι για άλλη μια φορά κρίνετε ιστορικά πρόσωπα με το μέτρο της σημερινής εποχής και όχι της τότε εποχής.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Νομίζω πως δικαιούμαι να κρίνω διαχρονικά τους μεν Αγιορείτες με βάση το δικό τους μέτρο, δηλαδή τις ευγγελικές αρχές που ανέκαθεν δήλωναν πως υπερασπίζονται,
      τον δε ορθόδοξο κόμη Δράκουλα-αν εννοείτε αυτόν-με όποιο μέτρο, όποιας εποχής και όποιας κοινωνίας αν τον κρίνω ήταν ένας αποκτηνωμένος παλιάνθρωπος.

  17. Ο/Η 1ας λέει:

    Ναι στον Κόμη Δράκουλα αναφέρομαι.Για την εκκλησία προφανώς και συμφωνώ.Το «αποκτηνωμένος παλιάνθρωπος» δεν έχουν νόημα για ηγέτες που βρίσκονται σε εμπόλεμες καταστάσεις.Τον Μώαμεθ τον Β’ είχε απέναντι του,που ήταν άλλος «αποκτηνωμένος παλιάνθρωπος».Τέλος πάντων,αν μπορέσετε να μου βρείτε έναν(1) στρατηγό που να μην του κολλάει ο χαρακτηρισμός σας θα με υποχρεώνατε.Και αναφέρομαι από την εποχή των Φαραώ-Καίσαρες-Βυζαντινούς-Σταυροφόρους-Αποικιοκράτες-1/2 παγκόσμιο πόλεμο-Βιετνάμ.

    Αν δεν κάνω λάθος,ο Κόμης Βλάντ είναι σήμερα εθνικός ήρωας της Ρουμανίας.Οι Ρουμάνοι μπορούν να κρίνουν καλύτερα από εμάς.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Aγαπητέ 1α,
      ίσως δεν προσέξατε στο κείμενο αναφέρω παραπέμοντας σε σοβαρό συγγραφέα, πως ο Βλαντ εφάρμοζε και ένα προδρομικό χιτλερικό πρόγραμμα μαζικών εκτελέσων κάθε δύσμορφου, σακάτη, ψυχοπαθή κλπ υπηκόου του.
      Επίσης, άλλο πράγμα εκτελώ χιλιαδες στη μάχη ή και μετά κοβοντάς τους πχ το κεφάλι κι άλλο το παλούκωμα. Σας παρέπεμψα στο κείμενο σε μια σοβαρή πηγή να δείτε πόσο μαρτυρικός, και αργός (πολυήμερος) θάνατος είναι αυτό.
      Αυτές οι πρακτικές ήταν και για την εποχή τους υπερβολικές κι ως προς τον τρόπο και ως προς τον αριθμό.
      Γι’αυτό και ο φοβερός θρύλος άλλωστε. Τίποτα δεν είνα τυχαίο.

      Στρατηγός από στρατηγό διαφέρει σίγουρα και βασιλιάς από βασιλιά. Δεν θα τους τσουβάλιαζα ποτέ. Ακόμη και στους Ρωμαίους αυτοκράτορες της Δύσης, θα βρούμε έναν φιλόσοφο Μάρκο Αυρήλιο και έναν καλό άνθρωπο, τον Αντωνίνο τον Ευσεβή. Να τους ταυτίσω με τον Καλλιγούλα;

      Οι Ρουμάνοι μπορούν να κρίνουν καλύτερα από εμάς;
      Ασφαλώς όχι. Ποιοί Ρουμάνοι; Γιατί αυτή η γενίκευση. Οι τίμιοι Ρουμάνοι, οι Ρουμάνοι του Τσαουσέσκου, οι Ρουμάνοι του πατριάρχη Θεόκτιστου, οι Ρουμάνοι παλαιοημερολογίτες, οι Ρουμάνοι των Μαύρων Ταξιαρχιών, οι Ρουμάνοι Μαφιόζοι; Αν εννοείτε οι έντιμοι Ρουμάνοι σκεπτόμενοι κλπ ίσως ναι. Αλλά και η δική μας γνώμη από μακριά, καθόλου δεν βλάπτει.

      Δεν θα έλεγα ποτέ πως τον Στάλιν μπορούν να τον κρίνουν μόνο οι Ρώσοι.

      Εθνικός ήρωας ο Βλαντ;
      Που είναι το περίεργο.
      Ο Μέγας Κωνσταντίνος είναι Άγιος στην Ελλάδα και ο Μωάμεθ ο πορθητής εθνικός ήρωας στην Τουρκία και ο Χιροχίτο ήταν θεός στην Ιαπωνία μέχρι το 1945. Η γνώμη του λαού σε αυτά τα θέματα θα είναι το μέτρο μας;

  18. Ο/Η 1ας λέει:

    Μα κρίνεται με τα δεδομένα της σημερινής εποχής,και όχι με τα τότε δεδομένα.Το παλούκωμα ήταν ένας τρόπος εκφοβισμός του αντιπάλου,και μάλιστα πολύ επιτυχημένος αφού λέγεται ότι ο (λεγόμενος) Μώαμεθ ο β’ ο Πορθητής είδε τους χιλιάδες παλουκωμένους και έκοψε πέρα.Άρα ήταν μια επιτυχημένη στρατιωτική κίνηση που προκάλεσε φόβο στους αντιπάλους.Άρα κρίνεται σωστή.

    Τις ίδιες μεθόδους,θα τις βρούμε στους Ρωμαίους με τις μαζικές σταυρώσεις,στη τύχη των Αθηναίων στη Σικελία που τους κόψανε το χέρι και τους βάλανε να δουλεύουν στα ορυχεία μέχρι να πεθάνουν(σε ελαχίστους μήνες),στον Καραισκάκη που έκανε πυραμίδες με κεφάλια Τούρκων στην Αράχωβα,στον εμφύλιο που κόβανε τα κεφάλια των αντιπάλων.Στους μαζικούς βιασμούς των Γερμανίδων από Σοβιετικούς στρατιώτες ως αντίποινα για την κατεστραμένη ΕΣΣΔ,στη Χιροσίμα και στο Ναγκασάκι από τους Αμερικάνους,στους βομβαρδισμούς στην Δρέσδη,στις μαζικές σταυρώσεις δούλων στην Αππια οδό κατά την εξέγερση του Σπάρτακου(από τον Κράσσο και τον Πομπήιο,σπουδαίους Ρωμαίους στρατηγούς),στις μαζικές εκαντοντάδες χιλιάδες θανατώσεις στην Γαλατία από τον λαμπρό Ιούλιο Καίσαρα,στον Τσέγκχις κχάν,στον Αλέξανδρο στην καταστροφή της Θήβας,στην Αθηναική συμμαχία του μεγάλου Περικλή με την καταστροφή των νησιών που αποστατούσαν,στους Σπαρτιάτες με τη κρυπτία στους είλωτες,στον Κορτέζ,στον Βασίλειο που τύφλωνε τους αιχμαλώτους,στις πολιορκίες του Μεσαίωνα που δηλητηριάζανε με πανώλη τα πηγάδια του αντιπάλου
    και ο κατάλογος δεν έχει τέλος.

    Τώρα εσείς μιλάτε για τον Καλιγούλα,και τον αντιπαραβάλλεται με τον αυτοκράτορα/φιλόσοφο Μάρκο Αυρήλιο.Αν θυμάμαι καλώς ο Καλιγούλας ήταν λίαν αγαπητός στο λαό του,γιατί είχε ψοφήσει τους συγκλητικούς,και συκοφαντήθηκε αρκετά για τα προσωπικά του «κουσούρια»,λες και οι περισσότεροι Ρωμαίοι δεν ήταν καραανώμαλοι(π.χ ο πολύς Τιβέριος).Για τον Μάρκο Αυρήλιο,πέρα από ότι ήταν ψιλοφιλόσοφος,δεν νομίζω ότι μεταχειριζότανε διαφορετικά τους αντιπάλους της Ρώμης.

    Ουσιαστικά η κριτική σας είναι ότι ο κόμης Βλάντ ηδονιζότανε από τις πράξεις του,και ότι δεν είχανε κάποιο άμεσο αντίχτυπο στο πόλεμο.Νομίζω ότι κάνετε σοβαρό λάθος.Είχανε άμεσο αντίχτυπο,και για αυτό τις έκανε.Δεν ήταν κάποιο βίτσιο της στιγμής.Αν τώρα μετά από αυτά,ψιλοτρελάθηκε,ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος θα ήτανε.

    Τώρα αν κρίνουμε βάση των συμπεριφορών ως πρός τις μειονότητες,ομοφυλόφιλους,εβραίους,αναπήρους ε τότε θα βρούμε ότι μόνο δύο κράτη ήταν σωστά σε όλη την ιστορία της ανθρωπότητας,η Αμερική και το Ισραήλ.Γιατί αυτά τα κριτήρια είναι εκ του προτέρου θέση στην Ιστορία.

    Δεν ισχυρίζομαι ότι ο κόμης Βλάντ,καλώς έπραξε ότι έπραξε,ισχυρίζομαι ότι δε μπορούμε να τον κρίνουμε με τα σημερινά (αρκετές φορές υποκριτικά) σταθμά.

    • Ο/Η Πρεζόνι λέει:

      Δράκουλας

      Καύχημά του και εργαλείο για να σπείρει τον τρόμο και να εδραιώσει την εξουσία του ως ηγεμόνα της Βλαχίας ήταν το παλούκωμα στο οποίο υπέβαλλε αδιακρίτως παγανιστές, εβραίους, χριστιανούς, Τούρκους, Γερμανούς, Ιταλούς ή Τσιγγάνους, ένα μαρτύριο συριακής κατά τα φαινόμενα προέλευσης, το οποίο όμως «βελτίωσε» στρογγυλεύοντας τον πάσσαλο στον οποίο κάρφωνε τους εχθρούς του και αλείφοντάς τον με λίπος. Ετσι, όταν αυτός έμπαινε στον πρωκτό του θύματος, γλιστρούσε χωρίς να καταστρέφει τα ζωτικά όργανα και έβγαινε από το στόμα δίχως να σκοτώνει. Απλώς επέτεινε το μαρτύριο του δύστυχου, ο οποίος πέθαινε σε δύο-τρεις ημέρες από τη δίψα και την εξάντληση, δίχως μάτια που είχαν γίνει βορά των κοράκων, αλλά με τις άλλες αισθήσεις του σε εγρήγορση από τη φοβερή αγωνία. Ο Δράκουλας είχε φυτέψει κάτω από το παράθυρο του πύργου του ένα ολόκληρο δάσος από πασσάλους με μήκος τρία χιλιόμετρα και πλάτος ένα, ώστε να απολαμβάνει το μαρτύριο των θυμάτων του καθώς δεξιωνόταν τους καλεσμένους του και έπινε στην υγειά τους. Οι μεγάλοι άρχοντες και οι τούρκοι πασάδες δικαιούνταν πιο ψηλούς και χρυσούς πασσάλους, οι οποίοι φεγγοβολούσαν αλλόκοτα στις λιγοστές ακτίνες που διαπερνούσαν τα πυκνά σύννεφα που σκεπάζουν συνήθως τον γκρίζο ουρανό της Τρανσυλβανίας.

      • Ο/Η 1ας λέει:

        Ευχαριστώ για την πληροφορία.Ζούσε το θύμα όμως 3 μέρες;;
        Δύσκολο ακούγεται.

        Πάντως η Σταύρωση-μέρες που ναι- είναι all time classic συνταγή.Πεθαίνεις από ασφυξία και αναγκάζεσαι να σηκώνεσαι κάθε λίγο για να αναπνεύσεις ενώ ανοίγουν οι πληγές σου.

        Το παλούκωμα προυπήρχε του Δράκουλα,και συνεχίστηκε και μετά από αυτόν.

    • Ο/Η Κόκκινο λέει:

      Έξοχον! ώ ερυθρόν ράκος!
      Έξοχον!

      http://www.monthlyreview.gr/antilogos/greek/diktuo/arxeio_sxoliwn/fullstory_html?obj_path=docrep/docs/diktuo/20100727_01/gr/html/index

      Μια σεμνή πρόταση (προς την Εκκλησία)

      του ΘΕΟΚΛΗΤΟΥ ΨΑΛΤΗ
      (27/07/2010)

      Παρακολουθώντας, τους τελευταίους μήνες, την ειδησεογραφική κάλυψη της εγχώριας οικονομικής κρίσεως, αλλά και τα μέσα που εξετάζουν οι πολιτειακοί μας άρχοντες για να συμβάλουμε όλοι στην αντιμετώπισή της, δεν θα έπρεπε να μας προξενείται εντύπωση που τα φώτα εστράφησαν, εσχάτως, και στην ελλαδική Εκκλησία. Είναι φυσικό, όπως και κατά τη διάρκεια των προηγούμενων αιώνων, η Εκκλησία να συνδράμει στο έργο της ανακούφισης των ασθενέστερων κοινωνικών στρωμάτων, που πρώτα εκείνα πλήττονται από την παλίρροια της κρίσεως.

      Κάτι που δεν μπορεί παρά να προκαλέσει την οργή κάθε θεοσεβούμενου πολίτη είναι ότι οι εχθροί της Εκκλησίας μας, που βρήκαν βήμα και φωνασκούν, εγείρουν για ακόμα μία φορά το δήθεν ζήτημα της εκκλησιαστικής περιουσίας. Πλανώνται πλάνην οικτρά, ωστόσο, αφού για να φορολογηθεί από το κράτος, η ιερή περιουσία θα πρέπει προηγουμένως να καταγραφεί. Ο κακόβουλος λαϊκισμός από τον οποίον ορμώνται οι πολέμιοι της Εκκλησίας δεν τους επιτρέπει να αναλογιστούν το δυσθεώρητο κόστος που θα είχε για τον μέσο φορολογούμενο η καταγραφή της μεγαλύτερης περιουσίας μετά από εκείνη του κράτους. Ούτε αναλογίζονται τη διάρκεια της υπερωριακής γραφειοκρατικής εργασίας που θα έπρεπε να δαπανηθεί για να καταγραφεί μια περιουσία που κατανέμεται σε περισσότερο από 6.700 Νομικά Πρόσωπα Δημοσίου Δικαίου. Ας μου επιτρέψουν λοιπόν να τους υπενθυμίσω ότι μόνον η Εκκλησιαστική Κεντρική Υπηρεσία Οικονομικών κατέχει περιουσία αξίας περίπου 700 εκατ. ευρώ, με περισσότερα από 350 ακίνητα άνω των 60.000 τ.μ., 9 εκατομμύρια μετοχές της Τραπέζης της Ελλάδος και καθαρά έσοδα, το 2009, 12 εκατ. ευρώ. Ας σκεφθούν, λοιπόν, το κόστος που θα συνεπάγετο η καταγραφή της περιουσίας της κάθε μητρόπολης, του κάθε ενοριακού ναού, του κάθε μοναστηριού. Στην περίπτωση ορισμένων ΝΠΔΔ, μάλιστα, με προεξέχον παράδειγμα εκείνο της Μονής Βατοπεδίου, θα έπρεπε να πραγματοποιηθούν πολυδάπανα ταξίδια για την καταγραφή μιας ευμεγέθους ακίνητης περιουσίας στη Ρουμανία, τη Βουλγαρία, τη Σερβία και τη Μολδαβία.

      Όχι, είναι σαφές ότι δεν θα πρέπει να επιτρέψουμε να πρυτανεύσει ο παραλογισμός αλλά η λογική. Η συνδρομή της Εκκλησίας στο εγχείρημα καταπολέμησης της κρίσεως θα πρέπει να υπερβαίνει τις ευτελείς ανάγκες του υλικού κόσμου. Δεν είναι λύση η φορολόγηση των σεπτών εσόδων από την εκμετάλλευση της ακίνητης περιουσίας της Εκκλησίας, με συντελεστή 20%, ένα μέτρο στο οποίο δικαίως οι Άγιοι πατέρες αντιτάχθηκαν. Αλλά ούτε θα βρεθεί η λύση μέσα από πρωτοβουλίες όπως αυτές των μητροπολιτών Αλεξανδρουπόλεως Άνθιμου και Μεσογαίας Νικολάου, προτού η ιεραρχία τους επαναφέρει στην τάξη, να παραιτηθούν από τη μισθοδοσία τους προκειμένου να βοηθήσουν τα δημόσια οικονομικά. Σε αυτό το πλαίσιο, ας συγχωρέσουν οι Άγιοι πατέρες μας ένα ταπεινό μέλος του ποιμνίου τους, που έχει την αμετροέπεια να τους απευθύνει μια σεμνή πρόταση. Το ζητούμενο, κατά την άποψη του γράφοντος, είναι με ποιον τρόπο η Εκκλησία μπορεί να συμβάλει, όχι στην πρόσκαιρη ανόρθωση των οικονομικών του κράτους, όπως επιθυμούν κάποιοι προσκυνημένοι γραικύλοι, αλλά στην απόδοση αυθεντικής, θεϊκής δικαιοσύνης στον διηνεκή χρόνο.

      Δεδομένου ότι τα περισσότερα από τα ονόματα των βασικών υπαιτίων της σημερινής μας οικονομικής κατάστασης δεν πρόκειται να μας γνωστοποιηθούν, η ορθόδοξη πίστη επιτάσσει την υιοθέτηση μιας συγκεκριμένης λύσης στο πρόβλημα. Ήδη, οι ευσεβείς αναγνώστες θα αντιλαμβάνονται ότι αναφέρομαι στην επιβολή της ποινής του αφορισμού κατά ανωνύμων. Η αξιοποίηση της εν θέματι ποινής, που εσχάτως κινδυνεύει να περιέλθει σε πλήρη αχρησία, δύναται να λειτουργήσει συμπληρωματικά προς την προβληματική μεσολάβηση της επίγειας εξουσίας. Έτσι, οι πολίτες θα μπορέσουν επιτέλους να επαναπαυθούν γνωρίζοντας ότι η «ανεξήγητα βραδεία», όπως τη χαρακτήρισε ο γενικός επιθεωρητής Δημόσιας Διοικήσεως, διαδικασία απονομής της επίγειας Δικαιοσύνης θα αντισταθμίζεται από την ταχεία μεταθανάτια καταδίκη των υπαιτίων της σημερινής μας κατάστασης.

      Ευλόγως, τίθεται το ερώτημα των αρνητικών συνεπειών που θα επιφέρει η επαναφορά της ποινής. Καθότι το σώμα του αφορισμένου παραμένει αιωνίως άλιωτο και επομένως κινδυνεύει να βρυκολακιάσει, οι μεταγενέστερες γενεές πιθανώς να αναγκαστούν να χορηγήσουν ειδικό επίδομα παλουκώματος στους νυχτοφύλακες των νεκροταφείων ή, ακόμα, να τους εντάξουν στην κατηγορία των βαρέων και ανθυγιεινών. Ένα άλλο ζήτημα που θα προκύψει αφορά στην παραδοσιακή συμπερίληψη των υπαρχόντων του αφορισμένου στο επιτίμιο. Παραβλέποντας τους γνωστούς αστεϊσμούς ενός αθεϊστή Έλληνα συγγραφέα για τις σόλες των παπουτσιών των παιδιών του, αναμένεται να σωρευθούν, βαθμιαίως, πλήθος άλιωτων αντικειμένων, τα οποία χρήζουν άμεσης καταστροφής λόγω της σύνδεσής τους με τα αφορισμένα πρόσωπα. Έτσι, θα καταστεί απαραίτητη η παραγωγή ειδικών μηχανημάτων κατασκευασμένων για την καταστροφή των εν λόγω αντικειμένων. Σε κάθε περίπτωση, το συνολικό κόστος των σχετιζόμενων μέτρων σε καμία περίπτωση δεν θα υπερβαίνει το αντίστοιχο που ήδη δαπανάται για την αντιμετώπιση του φαινομένου με επίγεια μέσα, με την ατελέσφορη σύσταση πληθώρας κοινοβουλευτικών επιτροπών, τη δαπανηρή συνδρομή δικαστικών λειτουργών, κ.ά. Να σημειωθεί, παρενθετικά, ότι εάν τελικώς είμεθα όλοι οι Έλληνες υπεύθυνοι για την εγχώρια κρίση, όπως διατείνεται ο αξιότιμος Αντιπρόεδρος της Κυβερνήσεως, τότε θα πρέπει να εναποθέσουμε τις ελπίδες μας στη διαβαθμιστική λειτουργία της θείας δίκης. Στο ότι, δηλαδή, η ευθύνη του κάθε αμαρτωλού πολίτη για τη δημιουργία της παρούσας κατάστασης θα εξετάζεται ξεχωριστά, με την ισχύ ειδικής ρήτρας για τη δυνατότητα μετάνοιας, ή ενός ποιοτικού πλαφόν διαφθοράς κάτω από το οποίο το επιτίμιο θα άρεται ύστερα από την παρέλευση προκαθορισμένου χρονικού διαστήματος.

      Προτείνω ανενδοίαστα, λοιπόν, τον αφορισμό κατά ανωνύμων ως το λυσιτελέστερο μέσον για την αντιμετώπιση της κρίσεως, που δύναται να υιοθετήσει η εκκλησιαστική ιεραρχία. Διότι έχω πεισθεί ότι όλοι μας τελικά, τόσο το δοκιμαζόμενο ποίμνιο όσο και το χριστεπώνυμο πλήρωμα, μοιραζόμαστε έναν κοινό στόχο: την κατά το δυνατόν αποτελεσματικότερη συμβολή της Εκκλησίας στην ανακούφιση του άχθους που φέρουν οι πολίτες σε αυτή τη ζωή, μέσα από την προσμονή ενός καλύτερου αύριο στην επόμενη – που είναι πλέον βέβαιο, εξάλλου, ότι θα έλθει συντομότερα από ό, τι πιστεύαμε.

  19. Ο/Η Nοσφερατος λέει:

    στο 20/04/2011 στο 4:03 μμ
    ο 1ος με καλυψε που λεγανε και παλια

  20. Παράθεμα: Μια σεμνή πρόταση (προς την Εκκλησία) « Κοκκινο πανι

  21. Παράθεμα: Ο Ριχάρδος ο ΙΙΙ θα είχε ανακηρυχθεί Άγιος στην Ανατολή « Ροΐδη Εμμονές

  22. Παράθεμα: Οι φίλοι του Χίτλερ και του Δράκουλα προκαλούν « Ροΐδη Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.