H άσεμνη γκαρνταρόμπα των δεσποτάδων [2]

Το ακατάλληλο ντύσιμο των υποκριτών

«Kι ο φαρδύς μανδύας με τις μεγάλες δίπλες ως κάτω, που μπορεί να σκεπάσει ολάκερο το μουλάρι της σεβασμιότητάς του ή στην ανάγκη να πάρει μέσα και γκαμήλα«.

Έρασμος («Μωρίας εγκώμιον», 58)

Μέρος 2ο

Το πρώτο μέρος

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Ο Κερνίτσης Λεόντιος, διευθυντής, επί Σεραφείμ, των Οικονομικών της Εκκλησίας κατηγορούμενος μαζί με άλλους τέσσερεις επισκόπους και αρχιμανδρίτες για κακοδιαχείριση,  κατέθεσε στο δικαστήριο: «Εγώ μάζευα λεφτά για να αγοράζει ο αρχιεπίσκοπος εγκόλπια» («Ελευθεροτυπία», 13-3-2001. Θ.Τσάτσης-Π.Στάθης). Αλλά και ο Χριστόδουλος  ομολόγησε πως τα άμφιά του «είναι δώρα» και πως δεν έχει «διαθέσει δραχμή» γι αυτά, θεωρώντας με το κούφιο μυαλουδάκι του πως ως τζαμπατζής απαλλάσσεται από το αμάρτημα της πολυτέλειας! Η ονομαστική εορτή του «αποτελεί πονοκέφαλο για τους περισσότερους ιερείς των Εκκλησιών της αρχιεπισκοπής του» σχετικά με το δώρο που θα του κάνουν αφού είναι «από τους λίγους ιεράρχες που έχει τόσα πολλά προσωπικά αντικείμενα» (15-10-2000. Μ.Παπουτσάκη, «Ελευθεροτυπία»). Τον πρώτο  καιρό της εκλογής του ο Χριστόδουλος περιερχόμενος τους ναούς της πρωτεύουσας έπαιρνε υπό το φως των τηλεοπτικών προβολέων δώρα, από τους υφισταμένους του, με χρήματα κλεμμένα από τους φτωχούς. Ίσως αυτή του η τάση για μπιζού και στρας να οφείλεται στο ομολογημένο πια-έστω έμμεσα- από την Εκκλησία «κουσούρι» του (κατά τη δική του χυδαία ορολογία).

«Έχοντες δε διατροφάς και σκεπάσματα, τούτοις αρκεσθησόμεθα«. Στου κουφού τη πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Ανώνυμος «προσωπικός φίλος» («Νέοι Άνθρωποι», 14-6-2002), φέρεται πως έδωσε και τα 700 εκατομμύρια για την ανακαίνιση της αρχιεπισκοπικής βίλλας του Χριστόδουλου. Οι αρχιεπίσκοποι ντύνονται και σπιτώνονται με έξοδα των φίλων τους, που κάνουν ακόμα και παρανομίες για να ικανοποιήσουν τα πανάκριβα γούστα τους. Όμως ο Μ.Βασίλειος, στην «προς πλουτούντας» ομιλία του λέει: «Ένα σεντούκι από τα ρούχα σου, μπορεί να ντύσει ολόκληρο δήμο που κρυώνει«. Δωρολήπτης ο τότε Ιεροφάντης των Αθηνών ντυνόταν με έξοδα των γαλαντόμων, που προτιμούν να του αγοράσουν την 100στή τουαλέττα του, παρά να ντύσουν 100 ορφανά. Και η χαριστική βολή ο αυτοπυροβολισμός ενός ανθρώπου που δεν είχε συναίσθηση του τι έλεγε: «Πολλά εξ αυτών τα έχω στη βιτρίνα, διότι διστάζω να τα φορέσω μη τυχόν πει ο κόσμος ‘Κοίταξε να δεις τι φοράει’ » («ΒΗΜΑgazino», 11-2-2001, Θ.Λάλας). Παράλληλα ξιφουλκούσε θρασύτατα κατά του πόθου «για απόλαυση ολοένα και περισσότερων αγαθών» που έχουν οι άνθρωποι, «λες κι απ’αυτά εξαρτάται η ευτυχία» (Θ.Τσ. «Ελευθεροτυπία», 19-11-2001). Ο ίδιος εξηγούσε τη χρησιμότητα των αμφίων με γελοίες δικαιολογίες: «Αυτά είναι ένδειξη της αγάπης που έχουμε στον Θεό. Αν αγαπάς, αν είσαι ερωτευμένος με ένα πρόσωπο, τότε για να το πείσεις κάνεις το παν γι αυτό» (Στάθης «Ελευθεροτυπία», 27-10-2001). Ο ψωροφαντασμένος θεός του λοιπόν, ξιπάζεται σαν κακομαθημένο θηλυκό και απαιτεί από τους αγαπημένους του να ντύνονται φανταχτερά. Tι αισθήματα λοιπόν να έχει ο σνομπ θεός του κοκορόμυαλου και βλάσφημου αρχιεπίσκοπου για τους ρακένδυτους, που δεν φορούν το άρωμα αγγλικής λεβάντας του Χουντόδουλου, πελάτη του οίκου «Lino de Larossa» του Κολωνακίου όπως και οι κυρίες E.Παππά, A.Φόνσου, Γ.Αγγελοπούλου, Μ.Ντενίση και Ν.Παζαϊτη («Εξουσία» , Κ.Παλαιολόγου: «Μεθυστικό άρωμα για ράσα και Νατάσα», 13-2-2001). Δεν του πλήρωναν όμως μόνο τα μοντελάκια του οι χορηγοί αλλά όπως ο ίδιος ομολόγησε και τις πανάκριβες διακοπές του στα Φορ Σίζονς του Μιλάνου και των Παρισίων με τη γνωστή του εύθυμη παρέα. Μπορεί ο Χριστόδουλος να μην περνούσε τις ώρες του καθρεφτιζόμενος στα νερά του ξερού πια Κηφισού, αλλά ο ναρκισσισμός του δεν κρυβόταν. Ο ενδυματολόγος του θεάτρου μας Βασίλης Φωτόπουλος τον έγδυσε μπροστά στο πλατύ κοινό: «…όταν τον βλέπω ξέρω ότι δεν υπάρχει έλεος. Μόνον η Τζάκυ και ο Χριστόδουλος δεν βάλανε το ίδιο φουστάνι δυό φορές…..όλα είναι τόσο κόντρα με αυτό που ευαγγελίζεται, που δήθεν εκφράζει, και τρελαίνεσαι….». Αλλά ήταν πάρα πολλοί αυτοί που ενοχλούνταν στη θέα του πολυέξοδα κομψευόμενου αρχιεπισκόπου και τον έβαλαν στο στόχαστρό τους, τόσοι που άλλος στην θέση του θα μαζευόταν και θα ντυνόταν σεμνότερα για να κλείσει τα στόματα, αφού «ουαί δι’ού το σκάνδαλον έρχεται» (Λουκ. 17, 1). Μερικοί ήταν ολότελα ασεβείς, όπως «γνωστός συγγραφέας» που τον αποκαλεί «Ιερόδουλο» και άλλοι που του δίνουν ρόλο πρωταγωνιστή στα τολμηρά ανέκδοτά τους: «Τι ωραίο δακτυλίδι που φοράτε Μακαριώτατε!……..Που να δεις τα σκουλαρίκια!». Αυτά δημοσιοποιεί ο κ.Β.Καββαθάς, ζητώντας συγγνώμη από τους άγιους Πατέρες αλλά και θυμίζοντάς τους: «έχω πολλά ράμματα για τη γούνα σας» (Ελ.Δ.Χατζηϊωάννου, «Νέα»-’99). Στο ίδιο κλίμα και το «Nitro» (τ. 49. Όλ.Ρωμανού): «Κάθε μόδιστρος ή image maker θα ήταν σε θέση να το πει: το στυλ είναι ζήτημα λεπτομέρειας….Σε άπαντα τα έγγραφα τα υπογραφέντα υπό του Αρχιεπισκόπου,…το μελάνι της τζίφρας δεν είναι ένα τυχαίο μελάνι. Προέρχεται από γραφίδα Mont Blanc, επιμελώς τοποθετημένη στο εσωτερικό τσεπάκι του ράσου. Εκεί ακριβώς που καραδοκεί το εσαεί αναμένον κλήσεις κινητό του Χριστόδουλου…». Στο ίδιο έντυπο διαβάζουμε: «Οι διάφοροι γνώστες των εκκλησιαστικών θεμάτων που αρέσκονται στο περί του κλήρου κουτσομπολιό είθισται να αναλώνονται σε διάφορες συζητήσεις περί της αξίας των αμφίων και των κοσμημάτων που φοράει -και βεβαίως δεν αναφέρονται στη συμβολική αλλά στην οικονομική, οία φέρει ουκ ολίγα μηδενικά. Δεν είναι ο μόνος βέβαια-πλείστοι των εκπροσώπων του κλήρου καταβάλλουν παχυλό οβολό στο Μάκη Μιχαλά ως αντίτιμο πλουμιστών σταυρών και εγκολπίων που συχνά πυκνά αγοράζουν. Αλλά ο κ.Χριστόδουλος υπερτερεί αυτών στο στυλ -ποιός άλλος ιερέας φορά αυθεντικά μοκασίνια Sebago παρήγγειλεν αυτοίς….υποδεδεμένους σανδάλια» Μαρκ. 6, 9) τη στιγμή που το ράσο τα καλύπτει και ουδείς πιστός έχει την ευκαιρία να θαυμάσει τη γραμμή τους;». Για να είμαστε όμως δίκαιοι, τα Sebago του κοκέτη Χριστόδουλου δεν ήταν τίποτα μπροστά στα αυτοκρατορικά υποδήματα που φόρεσε ο πατριάρχης Κηρουλάριος τον 11ο αιώνα.

Τα μανικετόκουμπά του, είναι χρυσά «με χαραγμένο το μονόγραμμά του (Α.Α.) ή το δικέφαλο αετό» («Ε -Κ. Ελευθεροτυπίας», τ. 484. Χ.Μακρή «Ακριβέ μου Χριστόδουλε«). Ο Στ. Θεοδωράκης έγραψε στο «Βήμα» (29-10-2000): «Συναγωνίζονται στα μανικετόκουμπα, που συνοδεύουν άψογα τα αγαπημένα τους πουκάμισα με τις διπλές μανσέτες. Ο Βαρθολομαίος-υποστηρίζουν οι περισσότεροι- νικά εδώ τον Χριστόδουλο, ο οποίος παίρνει στην συνέχεια την εκδίκησή του…..επιτραχήλιον, σάκος, επιμανίκια, επιγονάτια….εγκόλπια. Όλα ή τα περισσότερα με χρυσό, σμάλτο και πολύτιμους λίθους. Στα εγκόλπια ίσως είναι νικητής ο Χριστόδουλος, ο οποίος αναζητεί τα καινούργια και αυτά ακόμη τα οποία δουλεύουν νέοι ζωγράφοι, τεχνίτες που ήλθαν από την Αλβανία…». Δεν ξέρω γιατί, αλλά ειδικά για τον Χριστόδουλο, θυμάμαι το ποιητή: «Χρυσή κορώνα στο κεφάλι, και κόκκινη στον πισινό….». (Κ.Βάρναλη «Το φως που καίει-Η Αριστέα και η μαϊμού»). Σε άλλο τεύχος του «Νitrο» (Αύγουστος 2000.Φ. Τσιμελάς, Α.Καρπετόπουλο), αντιπαραβάλλεται το στυλ του «Κραϊς Τόδουλος» με αυτό του Μάϊκλ Τζάκσον. Διαβάζουμε: «Ο Αρχιεπίσκοπος προβάλλει και τελικά προτείνει ένα νέο fashion code. Μπλε και χρυσά, σοβαρότητα και λάμψη…Η disco επιλογή του μπλε ελεκτρίκ με τις χρυσές καδένες να σπάνε τη μονοτονία, θα έκανε τον Βερσάτσε να πεθάνει απ’τη ζήλια του πριν την ώρα του«.

Ο Χουντόδουλος δίνει συνέντευξη Θ.Λάλας («ΒΗΜΑgazino», 11-2-2001):

Δημ.: «Υπάρχει η εντύπωση…ότι είσθε λίγο νάρκισσος….Αλλάζετε, λένε συχνά άμφια πανάκριβα«.

Χ.: «..αν τα άμφια που φορώ γίνονται σε μερικούς εμπόδιο για να πλησιάσουν στην εκκλησία, εγώ προθύμως θα τα απαρνηθώ. Προέχει η σωτηρία των ανθρώπων«, δήλωση που επανέλαβε και σε πολύ μεταγενέστερη συνέντευξή του. Όμως επικράτησαν ωριμώτερες σκέψεις και το «μη ενδύσασθαι δυο χιτώνας» πετάχτηκε στο καλάθι των αχρήστων, μολονότι ο Σάμου διαπιστώνει πως «..ο Καρνάβαλος βαρύνεται και με τη σπατάλη χρήματος και αυτό μάλιστα σε μια εποχή οικονομικής, εθνικής και διεθνούς κρίσεως«.

Γράφει ο φιλλέληνας αγωνιστής Voutier «O αρχιμανδρίτης Παπαφλέσσας που πολλές φορές είχαμε επισημάνει στο χαρακτήρα του την αναίδεια, την πανουργία και την αδυναμία του για την πολυτέλεια, ήταν ξαπλωμένος σε μια πολυθρόνα λαμπροφορεμένος σαν σουλτάνος. Το κεφάλι του στόλιζε ένα πλουσιοκεντημένο φέσι κι’ένα πελώριο χρωματιστό σάλι» (K.Σιμόπουλου «Πως είδαν …», τ.Γ΄).  Ο Γερμανός μοναχός Φήλικας Faber, προσκυνητής του 15ου αιώνα, περιγράφει τον επίσκοπο Πάφου: «..ήταν ένας αγένειος νεανίας με κοριτσίστικο πρόσωπο που συμπεριφερόταν σαν γυναίκα. Φορούσε ράσο από βαρύτιμο ύφασμα, χρυσοστόλιστο και με ουρά πίσω, σαν αυτή που έχουν τα γυναικεία φορέματα. Τα δάχτυλά του ήταν φορτωμένα με δαχτυλίδια και στο λαιμό του κρεμόταν χρυσή καδένα«….

Ο William Richardson, δάσκαλος των παιδιών του Άγγλου πρέσβυ, παρακολούθησε τις πομπώδεις ρωσικές τελετουργίες και γράφει (1784): «Είμαι περισσότερο από ποτέ σύμφωνος…ότι η απλότητα έπρεπε να βασιλεύει στο τυπικό της θρησκευτικής λατρείας….Σε μια μεγαλόπρεπη τελετή της ελληνικής εκκλησίας…πομπές ιερέων με μίτρες…η Αυτοκράτειρα…και όλη η Αυλή της…Είναι μια ψεύτικη θρησκεία είπα στον εαυτό μου, αλλά…εντυπωσιάστηκα…σχεδόν συμμετείχα…». Ο Ρώσος χωρικός, πνευματικό τέκνο αυτών των αρχιερέων της Βαβυλώνας,  που τηρούσε τις νηστείες και τις μετάνοιες και που ούτε με βασανιστήρια δεν θα μπορούσες να τον αναγκάσεις να κάνει τον σταυρό του με τέσσερα δάχτυλα, «δεν έχει δισταγμό να κλέψει ή να δολοφονήσει” (Larry Wolf, «Inventing Eastern Europe: The Map of Civilization on the Mind of the Enlightenment»).  Ο Αμερικανός κομμουνιστής Τζων Ρηντ, γράφει για τη Ρωσία: «Οι παπάδες έχουν συχνά μοχθηρά, φαύλα πρόσωπα και οι μοναχοί στα μεγάλα μοναστήρια ζουν τις πολυτελέστατες κι ακόλαστες ζωές των πλουσίων και ασυγκράτητων ανθρώπων της Εκκλησίας…και η Εκκλησία, όπως όλες οι ισχυρές Εκκλησίες, ζει βασιλικά και χτίζει τα χρυσά της τέμπλα από τις συνεισφορές των φτωχών, παίζοντας με τις σκοτεινότερες προλήψεις τους» («Τα Βαλκάνια στις φλόγες»).

Ο Μέγας Άρχων Σταυροφόρος της Ορθοδοξίας κλπ Γ. Μιχαλόπουλος ήταν καταπέλτης σε καιρούς που η φιλία του με τον Χριστόδουλο περνούσε κρίση: «Λαμπροφορεμένος, Μακαριώτατε πήγατε στο Μενίδι να λειτουργήσετε! Διαμάντια, χρυσαφικά, εγκόλπια, κουδουνάκια…Γύρω στα 50.000.000 δραχμές!… Και ίσως, παραπάνω! Και που στο Μενίδι …Σε κάθε λειτουργία και ΑΛΛΗ αρχιερατική Στολή και άλλα Εγκόλπια και άλλη πατερίτσα…Αλήθεια πόσες στολές έχει η γκαρνταρόμπα σας; Πόσες μίτρες; Πόσα εγκόλπια; Πόσες πατερίτσες;…» («Ελ. Ώρα», 13-2-’99). Γιατί όμως ένας επίσκοπος δεν μπορεί να έχει κλάσμα του ήθους ενός άρχοντα της αρχαίας Αθήνας; Ο νεαρός βασιλιάς της Σπάρτης Άγις, «δεν είχε λαμπρότερη στολή και οπλισμό από τους ιδιώτες» (Πλούταρχος: «Βίοι παράλληλοι»).

Ο Αθ.Κομνηνός Υψηλάντης, εξιστορεί την αγανάκτηση του πατριάρχη Προκόπιου (1789) δια «..τα πολυδάπανα φορέματα των διακόνων και οικιακών αρχιερέων, δια τα ζωνάρια, σάλια, κασμηριά και τζάρια, τζουπέδες και πισίνια έγκιουρ σαλισί, καβάδια γκερμεσούτα, καβαδάντερα ισταμπόλ σαλισί και ταις γούναις ταις ακριβαίς χονδραίς«. Ο βιογράφος του Γιάννη Τσαρούχη, γράφει για τον Χαλκηδόνος Μελίτωνα: «..ο γέροντας μου έστειλε ένα γράμμα και μου ζητούσε αν θα ήταν εύκολο για τον διδάσκαλο (Τσαρούχη), να τον συμβουλεύσει πώς να ράψει μια γούνα που του είχε χαρίσει ο Σιστοβάρης. Μπορούσε έλεγε να αλλάξει το χρώμα, σε όποιο χρώμα θα υποδείκνυε ο διδάσκαλος…Ο Γιάννης κάθισε και σχεδίασε αμέσως ένα είδος τζουμπέ, σαν αυτούς που φορούσαν οι παλιοί επίσκοποι. Έκανε τρία σχέδια…».  Άλλοτε οι γουναράδες των Τούρκων αξιωματούχων, ανέβαζαν με τον παρά τους  τους φίλους τους πατριάρχες. Ο γουναράς Μανωλάκης το 1715, πλήρωσε κι έντυσε «με το αυτοκρατορικό καβάδι» τον Κοσμά Γ΄. Ο Καισαρείας Ιερεμίας πλήρωσε τα διπλά και πήρε την θέση του, αλλά φόρτωσε στους αρχιερείς τις δαπάνες κι αυτοί τον συκοφάντησαν ως πράκτορα του τσάρου στον Σουλτάνο. Κατέληξε στο μπουντρούμι, απ’όπου πλήρωσε 50.000 γρόσια και επέστρεψε στον θρόνο (Κ.Κούμα «Ιστορία των ανθρωπίνων πράξεων»).

Υ.Γ.

Ο Χριστόδουλος ως φιλάρεσκη μοδίστρα. Ομολογεί πως από 8χρονος φορούσε παπαδίστικα μοντελάκια που έφτιαχνε μόνος του…

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι. Bookmark the permalink.

24 Responses to H άσεμνη γκαρνταρόμπα των δεσποτάδων [2]

  1. Ο/Η Aριστερός Θεολόγος λέει:

    Nαι στην πολυτέλεια λέει κάποιος παπάς.
    Χαρείτε τον:

    Πρωτοπρεσβυτέρου Σαράντη Σαράντου

    Ἀμφιολογία-ρασολογία-πολεμική

    Ὅλη ἡ περί ράσου σοβαροφανής προβληματική ὄζει Βατικανό καί νέα ἐποχή. Ἡ «ἐκσυγχρονιστική» μανιώδης κρατική νοοτροπία πολυβολεῖ τήν Ὀρθόδοξη πολυποίκιλη Παράδοσή μας καί τήν ἐκβιάζει νά συσχηματισθεῖ μέ τόν ἐκσυγχρονιστικό ὁλοκληρωτισμό τοῦ Οἰκουμενισμοῦ καί τῆς Πανθρησκείας. Θέλει ὅλους τούς ἱερεῖς ὁμοιόμορφους. Μουφτῆδες, Ραββίνοι, Μονοφυσῖτες, Προτεστάντες, Βατικάνειοι ἱερεῖς, Δαλάϊ Λάμα κτλ. ὅλοι ὁμοιόμορφοι μέ τούς Ὀρθοδόξους ἱερεῖς, ἤ μᾶλλον οἱ ὀρθόδοξοι ἀφομοιωμένοι μέ τούς παραπάνω, ἀφοῦ ἔτσι τό ἐπιτάσσει ἡ νέα τάξη ἐκκλησιαστικῶν πραγμάτων, ὑπάκουη στήν ὁσημέραι τρομοκρατοῦσα ὅλη τή Διεθνῆ Κοινότητα Νέα Τάξη Πραγμάτων.

    Στόχος τό πρόσωπο τοῦ Ὀρθοδόξου Κληρικοῦ. Πρόφαση ἡ ἀμφίεσή του. Ἐπιχειρήματα, ὅσα θέλετε. Ὁ κ. Ἄρης Πανώτης, λαϊκός θεολόγος συνταξιοῦχος, ἀναλαμβάνει νά μᾶς διαφωτίσει, ὅτι τά ἄμφια πού χρησιμοποιοῦμε μέχρι σήμερα δέν εἶναι τῆς Παραδόσεως. Μόνο τά λευκά καί λινά πού φοροῦν οἱ Παπικοί εἶναι τά γνήσια πρωτοχριστιανικά. Ὅλη ἡ δική μας παράδοση τῶν ἀμφίων στραβή καί ἀνάποδη. Προφανέστατος ὁ σκοπός. Καί ὁ ἀφελέστερος τῶν ληπτῶν αὐτῶν τῶν πληροφοριῶν εὔκολα ἐννοεῖ τήν προπαγάνδα. Ἄν ἦταν κληρικός καί εἶχε φορέσει μία καί μόνο φορά τά εὐλογημένα μέ τίς εἰδικές εὐχές κόκκινα ἤ πράσινα ἤ θαλασσιά ἤ μαῦρα ἤ μώβ, ἁπλᾶ ἤ πολυτελῆ ἄμφια, θά ἦταν τόσο εὐτυχισμένος πού δέ θά τολμοῦσε νά τά ἀμφισβητήσει καί νά ζηλεύει τά … παπικά. Ὅλα τά χρώματα, ὅλες οἱ ποιότητες, ὅλες οἱ ἱεροραπτικές τέχνες ἔχουν ἐπιστρατευθεῖ στήν Ἁγία Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία μας γιά τήν τέλεση τοῦ Φρικτοῦ Ἀχράντου Μυστηρίου τῆς θείας Εὐχαριστίας. Κανείς ἐκ τῶν ἁπλοϊκῶν ἀνά τήν οἰκουμένη κληρικῶν δέν ἔχει τέτοιους λογισμούς καί τέτοια προβλήματα. Μόνο ἡ κατευθυνόμενη πανθρησκειακή προπαγάνδα παρασύρει τούς μισθωτούς της ἤ τούς πολύ-πολύ ἀφελεῖς.

    Ὅσον ἀφορᾷ στή ρασολογία καί αὐτή συναγωνίζεται τήν ἀμφιολογία. Ξεσήκωσαν ἀκόμα καί τόν πρόεδρο τοῦ ἱεροῦ Συνδέσμου Κληρικῶν Ἑλλάδος γιά νά προτείνει τήν ἀποβολή τοῦ ράσου στούς ἐγγάμους μέ τήν αἰτιολογία ὅτι δῆθεν οἱ νέοι ὑποψήφιοι κληρικοί δέν μποροῦν νά βροῦν κοπέλλες, οἱ ὁποῖες νά θέλουν νά γίνουν πρεσβυτέρες. Ἄν παρατηρήσει ὁ π. Εὐστάθιος Κολᾶς τίς πολλές πρόσφατες χειροτονίες πού ἔχει κάνει ὁ Μακαριώτατος Ἀρχιεπίσκιοπος κ. Χριστόδουλος, θά διαπιστώσει ὅτι τό πλῆθος τῶν χειροτονηθέντων εἶναι λαμπροί ἐπιστήμονες μέ ἀντιστοίχου πανεπιστη μιακῆς μορφώσεως ἱκανές πρεσβυτέρες. Ἄνετα θά μποροῦσα νά καταθέσω μακροσκελῆ ἱερό κατάλογο συζύγων-πρεσβυτερῶν τῶν ἐφημερίων μόνο τοῦ λεκανοπεδίου ἤ καί ὅλης τῆς πατρίδος μας, γιά νά καταδειχθεῖ τό ἐπίπεδο καί τῶν Ὀρθοδόξων συναδέλφων κληρικῶν καί τῶν συζύγων τους καί τῶν εὐλογημένων παιδιῶν τους. Τόν παραλείπω ὅμως, γιατί εἶναι πασίγνωστος μέσα στή ζωντανή Ὀρθόδοξη πατρίδα μας, ἡ ὁποία γνωρίζει κατ’ ὄνομα καί τούς κληρικούς της καί τίς εὐλαβεῖς καί μορφωμένες πρεσβυτέρες τους καί τίς οἰκογένειές τους.

    Ὁ σκοπός τῆς νέας τάξεως ἐκκλησιαστικῶν πανθρησκειακῶν πραγμάτων εἶναι ἡ κοσμικοποίηση τοῦ ἐγγάμου κληρικοῦ καί ἡ ἀπο-ϊεροποίησή του μέσα σέ μιά παγκόσμια ἀποϊεροποιούμενη νεοεποχίτικη Διεθνῆ Κοινότητα.

  2. Ο/Η Aριστερός Θεολόγος λέει:

    Διαβολοσκορπίσματα

    http://ecclesianet.blogspot.com/2008/02/blog-post_04.html

    Δευτέρα, 4 Φεβρουαρίου 2008
    Ποιοι έκλεψαν άμφια και εγκόλπια απo το σπίτι του Χριστόδουλου στο Ψυχικό;

    Τι θα κάνει ο Τοποτηρητής μητροπολίτης Καρυστίας και ο εισαγγελέας για τη μεγάλη
    λεηλασία στο σπίτι του Αρχιεπισκόπου;

    Σοκ προκαλεί η σημερινή αποκάλυψη της εφημερίδας «Πρώτο Θέμα» ότι ενώ ο Χριστόδουλος έδινε τη μάχη με το θάνατο, «χρυσοδάκτυλοι» δρούσαν ανενόχλητοι και έκλεψαν από το σπίτι του στο Ψυχικό άμφια και εγκόλπια, μέχρι μίτρες και πατερίτσες.
    Το σόκ γίνεται μεγαλύτερο όταν η εφημερίδα φωτογραφίζει ως ύποπτο συνεργάτη του μακαριστού αρχιεπισκόπου. Γράφει η εφημερίδα:
    «Για κάποιον, πάντως προς τον οποίον στρέφονται βάσιμες υποψίες λέγεται ότι «είναι κουσούρι του να παίρνει πράγματα»
    Η υπόθεση είναι πάρα πολύ σοβαρή. Θεωρούμε χρέος μας να αποκαλυφθούν τα «κοράκια» που εσύλλησαν το σπίτι του Αρχιεπισκόπου και να στιγματισθούν εσαεί. Τι κάνει ο Τοποτηρητής και ο Εισαγγελέας; Πως θα αντιδράσουν σήμερα στο δημοσίευμα της εφημερίδας; Τι λένε οι Θωμάς Συνοδινός και Θεόκλητος Κουμαριανός που είχαν όλο αυτό το διάστημα την ευθύνη; Θα περιμένουμε την απάντησή τους.
    Ολο αυτό το διάστημα μέλη τηλεοπτικών συνεργείων έβλεπαν και ορισμένοι ισχυρίζονται ότι έχουν καταγράψει με τις κάμερες των κινητών τους τηλεφώνων πρόσωπα να μεταφέρουν σακούλες όχι στον κάδο απορριμμάτων αλλά στα αυτοκίνητά τους. Δεν θέλαμε να το πιστέψουμε ώσπου σήμερα διαβάσαμε στο «Θέμα» για τη μεγάλη λεηλασία στην αρχιεπισκοπική κατοικία.
    Ο π.Επιφάνειος Οικονόμου μας ενημέρωσε σήμερα ότι ο μακαριστός Αρχιεπίσκοπος είχε καλέσει τους συνεργάτες του να διατηρήσουν την μεταξύ τους ενότητα. Θα τον σεβασθούν άραγε;
    «Ο Χριστόδουλος δεχόταν δώρα από τους φίλους του και τα πνευματικά του παιδιά¨ είχε πεί πριν λίγες μέρες ο κ.Σωτήρης Τζούμας.
    Ο νέος Αρχιεπίσκοπος αν θέλει να δέχεται δώρα θα πρέπει να ακολουθήσει το παράδειγμα του Λευκού Οίκου και να καταγράφονται όλες οι προσφορές.

    Αναρτήθηκε από ΛΑΜΠΡΟΣ ΣΜΑΪΛΗΣ στις 12:16 π.μ

  3. Ο/Η Δεξιός λέει:

    Συμφωνώ με τον προβληματισμό σας

    http://www.dap-nomikis.gr/forum/index.php?showtopic=1780&mode=threaded&pid=38529

    Το ερώτημα είναι : Μπορεί ο κύριος Χριστόδουλος με τα ενδύματα των εκατομμυρίων να έχει καμία σχέση με τον ταπεινό Ιησού Χριστό ; Μπορεί το αγκάθινο στεφάνι που πλήγωνε το κεφαλή του Ιησού να σχετιστεί με την χρυσή και διαμαντοστολισμένη μήτρα που στολίζει μεγαλοπρεπώς το κεφαλή του αρχιεπισκόπου της Ορθοδοξίας ;

    Πόσο μεγάλη μπορεί να είναι η ντουλάπα του αρχιεπισκόπου και πόσα χρήματα δαπανά για τα ρούχα του; Ο κος Χριστόδουλος δεν έχει δώσει ποτέ στη ζωή του δραχμή, ισχυρίζονται άνθρωποι του περιβάλλοντός του. Αυτό βεβαίως δε σημαίνει ότι τα άμφιά του είναι τυχαία. Το αντίθετο! Τα δώρα είναι πολλά και κυρίως ακριβά.

    Η γκαρνταρόμπα του Χριστόδουλου διαθέτει σύνολα για κάθε περίσταση. Στην καθημερινή του ζωή φοράει ράσα από ποικίλα υφάσματα σε χρώμα μαύρο. Τα πιο απλά στοιχίζουν περί τις 120-130 χιλιάδες δραχμές, ενώ τα μεταξωτά, για τις επίσημες εκδηλώσεις ή για δεξιώσεις, είναι πιο τσουχτερά. Τη μονοτονία του μαύρου σπάζουν οι αρχιερατικές στολές, κομμάτια ξεχωριστά σε έντονα χρώματα και απαράμιλλα υφάσματα. Ο αρχιεπίσκοπος τρέφει ιδιαίτερη αδυναμία γι αυτές, οι οποίες αποτελούν αντίγραφα της στολής του αυτοκράτορα. Έπαρση; Όχι, απαντούν οι υποστηρικτές του, απλώς, τηρεί την παράδοση. Πολύ σοφά -λέει ειδικός επί του θέματος- η εκκλησία και το έθνος το όρισαν αυτό αμέσως μετά την άλωση της Κωνσταντινουπόλεως, για να μην ξεχαστεί ποτέ η ιστορική συνέχεια του έθνους. Έβλεπαν στο πρόσωπο των ιεραρχών το πρόσωπο του αυτοκράτορα.

    Μάλλον δεν ήταν οι μόνοι που το έβλεπαν έτσι το πράγμα… Ο αρχιεπίσκοπος φαίνεται παραπάνω από διατεθειμένος να συνεχίσει τη βυζαντινή παράδοση. Πόσο κοστολογείται αυτή; Φτάνει ανέτως τα 5 εκατομμύρια δραχμές! Καθοριστική σημασία στη διαμόρφωση της τιμής έχουν το καλό ύφασμα και κυρίως το χρυσάφι που πιθανόν να έχει πάνω της η στολή. Κάποιες μάλιστα φέρουν πάνω τους και αγιογραφίες ζωγραφισμένες στο χέρι με χρώματα ανεξίτηλα.

    Ας δούμε όμως βήμα – βήμα τις ενδυματολογικές συνήθειες του Χριστόδουλου. Όταν βρίσκεται στο γραφείο του φοράει μόνο το αντερί, δηλαδή το εσωτερικό του ράσου. Για τις δημόσιες εμφανίσεις του, όπως οι συνάξεις, οι λαοσυνάξεις, οι συνεδριάσεις της Ιεραρχίας, έχει κάτι καλύτερο. Το κύρος, εδώ, περνάει μέσα από το μετάξι! Μετάξι μέσα κι έξω, στα άμφια και στο επανωκαλύμμαυχο, το οποίο κυμαίνεται μεταξύ 30 και 40 χιλιάδων δραχμών. Απαραίτητο συνοδευτικό είναι και το εγκόλπιο, που φέρει συνήθως την εικόνα του Χριστού ή της Παναγίας. Ο Χριστόδουλος όμως προτιμάει αυτό με το Δικέφαλο Αετό.

    Σε ακόμη πιο επίσημες περιστάσεις, στις συναντήσεις με άλλους πατριάρχες ή αρχιεπισκόπους, ο Χριστόδουλος φοράει δυο εγκόλπια και ένα σταυρό. Στις κοσμικές εκδηλώσεις, όπως οι δεξιώσεις, θα φορέσει το ράσο, το επανωκαλύμμαυχο και ένα εγκόλπιο. Η στολή αυτή, μας είπαν χαρακτηριστικά, κοστίζει λιγότερο από το ακριβό κοστούμι του πρωθυπουργού ή του προέδρου της δημοκρατίας. Να που το πνευματικό φλερτάρει διαρκώς με το κοσμικό, μέσα από ανίερες συγκρίσεις…

    Στη θεία λειτουργία ο Χριστόδουλος φοράει την αρχιερατική στολή, η οποία αποτελείται από επτά ρούχα: το στιχάριο, το επιτραχήλιο, τα επιμάνικα, τη ζώνη, το επιγονάτιο, το σάκο και το ωμοφόριο. Όποιος θελήσει να δωρίσει στον αρχιεπίσκοπο μια αρχιερατική στολή, πρέπει να βάλει βαθιά το χέρι στην τσέπη. Αυτό που ανεβάζει την αξία της είναι τα χρυσοΰφαντα υφάσματα, οι χρυσοί ή ασημένιοι σταυροί που έχουν πάνω τους, οι αγιογραφίες που μπορεί να είναι αληθινά κομψοτεχνήματα.

    Ιδιαίτερη αδυναμία φαίνεται ότι τρέφει ο Χριστόδουλος (ή οι ενδυματολογικοί του σύμβουλοι) στο ωμοφόριο. Μπαίνει πάνω από όλα τα άμφια και στοιχίζει περί τις 100-150 χιλιάδες δραχμές. Η τιμή ανεβαίνει εάν το ύφασμα είναι καλό βελούδο και έχει πάνω χρυσό κέντημα.

    Τα διακριτικά του αρχιεπισκόπου είναι η μίτρα και η πατερίτσα ή ποιμαντορική ράβδος, διακριτικά και του ίδιου του βυζαντινού αυτοκράτορα. Αυτά τα δυο αντικείμενα δεν είναι για μικρά βαλάντια. Η μίτρα, αντίστοιχη του αυτοκρατορικού στέμματος, αποτελεί αντίγραφό του. Ο Χριστόδουλος έχει 5 τέτοιες, απ τις οποίες ξεχωρίζει μία: είναι κειμήλιο και του τη χάρισε ένα αγαπημένο του πρόσωπο, ο επίσκοπος Ολύμπου. Η αξία της είναι ανεκτίμητη εξαιτίας της σπανιότητάς της. Οι συνήθεις τιμές, πάντως, γι αυτό το αξεσουάρ αρχίζουν από 150-300 χιλιάδες δραχμές -για τις πιο απλές- και φτάνουν ως τα 50 εκατομμύρια- για τις φορτωμένες με πετράδια. Συχνά, βέβαια, όσο απαστράπτουσες και αν φαίνονται, δεν φέρουν πάνω τους πολύτιμους λίθους. Εκθαμβωτική εξαίρεση αποτελεί η μίτρα που υπάρχει στο Φανάρι, κληρονομιά από τα χρόνια ακόμη του Βυζαντίου. Φανταστείτε πόσοι μνηστήρες θα ορέγονται το πολύφερνο αυτό στέμμα…

    Η πατερίτσα δεν υποδηλώνει τροχαίο ατύχημα, αλλά την εξουσία αυτοπροσώπως. Φέρει πάντα στην κορυφή ένα δικέφαλο φίδι και στη μέση ένα σταυρό. Τιμάται από 200 χιλιάδες έως 1,5-2 εκατομμύρια δραχμές, ανάλογα με το υλικό από το οποίο είναι φτιαγμένη η κορυφή της. Φίλντισι, χρυσός ή ασήμι είναι τα συνήθη υλικά πάνω στα οποία σμιλεύεται το ερπετό. Απαραίτητο για τον αρχιεπίσκοπο είναι και το μπαστούνι, που μπορεί να φαίνεται απλό, όμως η τιμή του αρχίζει από 50-60 χιλιάδες και φτάνει το 1,5 εκατομμύριο.

    Ποιος είπε ότι ο Χριστόδουλος δεν μπορεί να είναι τουρίστας; Τις μέρες των διακοπών, λοιπόν, χαλαρώνει μέσα στο μοναχικό καλπάκι με τον κόκκινο σταυρό στη μέση. Τον είδαμε με αυτό στις επισκέψεις του στην Αμοργό και στη Σύρο. Στιγμές άνεσης, ιδιωτικές. Αντιθέτως, στις μεγάλες γιορτές της Ορθοδοξίας, τα άμφια του αρχιεπισκόπου προσδιορίζονται μόνο με μια λέξη : λαμπρότητα. Εκτυφλωτική για τα μάτια πιστών και απίστων… Το Πάσχα, τα Χριστούγεννα, την Πεντηκοστή κ.ά. ο Χριστόδουλος φοράει την πολύ καλή αρχιερατική στολή του και το μανδύα. Αυτός είναι που πλειοδοτεί σε λαμπρότητα, παρ ότι συμβολίζει την πνευματική εξουσία του αρχιερέα. Μοιάζει με μακριά εσάρπα, έχει πιέτες και το κόστος του δεν φαίνεται να είναι μεγάλο, τουλάχιστον από ραπτικής πλευράς. Τον κόκκινο μανδύα τον φοράει σε ιδιαίτερα πανηγυρικές εκδηλώσεις, ενώ τον μοβ σε μια ξεχωριστή θεία λειτουργία, κατά την ώρα που προσέρχεται για να χοροστατήσει.

    Κατόπιν όλων αυτών, το συνολικό κόστος της στολής του αρχιεπισκόπου, μαζί με όλα τα αξεσουάρ, υπολογίζεται ότι με τα πιο απλά άμφια κυμαίνεται στις 400 με 500 χιλιάδες δραχμές, ενώ με τα πιο πλουμιστά φτάνει τα 5-10 εκατομμύρια. Σ όλη αυτή την γκάμα, που βρίσκεται ο Χριστόδουλος; Οι δημόσιες εμφανίσεις του πείθουν για το καλό και το ακριβό του γούστο…

    Ο άνθρωπος που κολυμπά στη χλιδή δικαιούται να έχει κι ένα ταπεινό φετίχ. Τέτοιο φαίνεται πως είναι για τον προκαθήμενο τα λευκά πουκάμισα, τα οποία εξακολουθεί να αγοράζει μόνος του από συγκεκριμένο κατάστημα του Βόλου. Απαραίτητο συνοδευτικό, τα χρυσά μανικετόκουμπα με χαραγμένο το μονόγραμμά του (Α.Α.) ή το δικέφαλο αετό. Έχει και η ταπεινότης τα όριά της…

    Από την πιο λιτή ως την πιο μπαρόκ εκδοχή του το ντύσιμο του Χριστόδουλου είναι μια πολύπλοκη διαδικασία, την οποία ουδόλως διεκπεραιώνει μόνος του. Ξεχάστε το πεντάλεπτο που χρειάζεται κάθε πολίτης με την τσίμπλα το μάτι για να ντυθεί. Ολόκληρο τελετουργικό συνοδεύει τις έτσι κι αλλιώς δαιδαλώδεις αμφιέσεις του. Πολύτιμος μίτος, ο πιστός του διάκονος.

    Για κάθε ρούχο που φοράει ο αρχιεπίσκοπος υπάρχει κι ένας ψαλμός. Πότε ψάλλει ο Χριστόδουλος, πότε ο διάκονος. Σαν να λέμε πρίμο-σεκόντο… Τουλάχιστον δέκα είναι τα κομμάτια που βάζει ο μακαριότατος το πρωί για να πάει στη θεία λειτουργία. Ας παρακολουθήσουμε αυτή τη σεμνή τελετή με το πρώτο ρούχο, το στιχάριο. Όταν το φοράει ο αρχιεπίσκοπος ψάλλει: Αγαλλιάσεται η ψυχή μου επί τω Κυρίω. Ενέδυσε γαρ με ιμάτιον σωτηρίου, και χιτώνα ευφροσύνης περιέβαλέ με, ως νυμφίω περιέθηκέ μοι μίτραν, και ως νύμφην κατεκόσμησέ με κόσμω (Χαίρεται η ψυχή μου για τον Κύριο. Ντύσε με με ρούχο σωτηρίας και με χιτώνα χαράς περίβαλέ με, σαν νυμφίο (γαμπρό) με στεφάνωσες και όπως τη νύφη με στόλισες με κοσμήματα (πνευματικά).

    Έτσι στεφανωμένος σαν γαμπρός και στολισμένος ξεκινά τη μέρα του ο Χριστόδουλος, με τη βοήθεια του πιστού του αρχιδιακόνου. Ο πατέρας Διονύσιος Κατερινάς είναι ο άνθρωπος που γνωρίζει πριν απ αυτόν, γι αυτόν, τι πρέπει να φορέσει κάθε πρωί. Τον ντύνει, τον στολίζει, του παραγγέλνει και τα ρούχα. Απευθύνεται κυρίως σε δύο ιεροραφεία που βρίσκονται κοντά στην Αρχιεπισκοπή και έχουν τα μέτρα του προκαθήμενου. ¶μφια, όμως, φτιάχνουν και οι μοναχές ορισμένων μοναστηριών, τα οποία στη συνέχεια χαρίζουν στο Χριστόδουλο. Τέτοια δώρα έχει δεχθεί από τη Μονή Βυτουμά, τη Μονή Νταού Πεντέλης, τη Μονή Αγ. Ιωάννη Μακρινού.

    Δεν είναι μόνο η ενδυματολογική νοοτροπία του αρχιεπισκόπου που άλλαξε με την κάθοδό του στην Αθήνα. Ο νέος τρόπος ζωής επηρέασε και ορισμένα εκκλησιαστικά έθιμα. Για παράδειγμα, τα άμφια του μητροπολίτη Δημητριάδος πλένονταν ξεχωριστά σε καθαρό νερό, το οποίο οι άνθρωποι του Χριστόδουλου έριχναν στη συνέχεια στα λουλούδια. Τώρα όλα τα ενδύματα πηγαίνουν στο καθαριστήριο από υπάλληλο της Αρχιεπισκοπής. Για λουλούδια ούτε λόγος να γίνεται. Πνίγηκαν μέσα στ αγκάθια…

  4. Ο/Η Eλίζαμπεθ Τέιλορ λέει:

    Αρχιεπίσκοπος Τυάνων Παισιος.
    Κατηγορείται για παιδεραστία από τον Αρχιεπίσκοπο Βικέντιο.
    Θαυμάστε τον άνδρα μέσα στην χρυσαφένια του στολή

  5. Ο/Η Ζωζώ Χ.Σαπουντζάκη λέει:

    Χριστόδουλε ήσουν θεά

    Το Βήμα
    Θ.Λάλας

    Πιστεύετε, δηλαδή, στο ταλέντο, στο θείο χάρισμα;

    «Πολύ. Ο Απόστολος Παύλος λέει για τον εαυτό του: «Υπήρξα αφορισμένος εκ κοιλίας μητρός μου». «Αφορισμένος» κατά κυριολεξία σημαίνει «ξεχωρισμένος/ξεχωριστός». Ο Θεός με «ξεχώρισε» από τότε που ήμουν στην κοιλιά της μάνας μου. Δηλαδή, από τότε ο Θεός μού απηύθυνε την πρόσκληση και εγώ ανταποκρίθηκα όταν ήρθε η ώρα».

    ­ Ετσι συμβαίνει και με έναν μεγάλο καλλιτέχνη; Ο Θεός τον επιλέγει από την κοιλιά της μάνας του;

    «Ναι, έτσι συμβαίνει. Οι μεγάλοι καλλιτέχνες γεννιούνται και αυτοί με το θείο χάρισμα».

    ­ Δεν είναι ένα είδος θεϊκής αδικίας να γεννιούνται κάποιοι άνθρωποι με το όποιο θείο χάρισμα και οι υπόλοιποι χωρίς αυτό;

    «Κάθε άνθρωπος γεννιέται με ένα θείο χάρισμα. Σημασία έχει ότι οι περισσότεροι των ανθρώπων δεν στέκονται στο ύψος του όποιου θεϊκού χαρίσματός τους. Αναλώνουν τη ζωή τους σε κάτι άλλο που δεν μπορούν να φέρουν εις πέρας. Αυτό είναι και το πιο σημαντικό σε αυτή τη ζωή: να δεχθείς την όποια θεϊκή πρόσκληση και να την υπηρετήσεις. Εγώ από μικρό παιδάκι κατάλαβα τη θεϊκή πρόσκληση, κατανόησα ότι γεννήθηκα με αυτή την «κλίση» και θα ήταν αδύνατον να την αγνοήσω. Από παιδί ήθελα να γίνω παπάς».

    ­ Αυτή η θεϊκή επιθυμία πώς εκδηλωνόταν όσο ήσασταν παιδί;

    «Με το να ντύνομαι στο σπίτι μου 8, 9, 10, 11 ετών με άμφια τα οποία είχα φτιάξει μόνος μου».

  6. Ο/Η eklag λέει:

    Πολύ ενδιαφέρουσες ενδυματολογικές πληροφορίες!
    Όλο και θα κλέψουμε ιδέες για τη νέα σεζόν!
    Πού όμως οφείλεται η τάση κάποιων για μπιζού και στρας
    ας το αναλύσουν καλύτερα οι πιο Ειδικοί!
    Δεν είναι κομψό-για να μην πω κόσμιο-
    να ανακυκλώνουν κάποιοι τα στερεότυπά τους!
    Δεν είναι καν μοδάτο!
    για να μην απομακρύνομαι κι απ’ το φλέγων θέμα!

  7. Ο/Η Atheist painter λέει:

    Koitaxte ton p;inaka toy Repin, litaneia sto Kursk.
    Xrysontimenoi papades, zhtianoi, xvrofylakes, sakatides, gries.

    Religious Procession in Kursk Province (also known as Easter Procession in the District of Kursk or A Religious Procession in Kursk Gubernia’) (Russian: Крестный ход в Курской губернии) is a large oil on canvas painting by the Russian realist painter and sculptor Ilya Repin (1844–1930). Completed between 1880 and 1883, the work shows a seething, huddled mass attending the annual religious procession carrying the famous icon Our Lady of Kursk its home at the Korennaya monastery to the nearby city of Kursk in western Russia.

    The procession is led through a dusty landscape by robed, Orthodox priests who hold icons, festoons and banners over their heads. Behind them follow a crowd mostly of peasants, but ranging beggars and cripples, police and military officers to figures the provincial elite. Religious Procession lead to controversy when first exhibited due to the icon being held by a man who appears to be drunk.

  8. Ο/Η Εωσφόρος λέει:

  9. Ο/Η laskaratos λέει:

    Μολδαβοί ορθόδοξοι παπάδες και πιστοί καταστρέφουν εβραϊκό μνημείο

  10. Ο/Η eklag λέει:

    Κι η Άννα Φρανκ σήμερα μαζί τους θα ΄ταν…
    Πασκάλ Μπρυκνέρ-περί θυματοποίησης και άλλων…

  11. Ο/Η Ρόζα Λούξεμπουργκ λέει:

    Σεμνά και ταπεινά

  12. Ο/Η Πατρινός λέει:

    Συζήτηση πανικού σε θεολογικό μπλογκ για το κουσούρι του ναρκισιστή Χριστόδουλου που κατήγγειλε ο συμπολίτης μας αρχιμανδρίτης Κύριλλος και για τον Αμβρόσιο που κάνει πως δεν σκούει

    http://panagiotisandriopoulos.blogspot.com/2011/02/blog-post_7082.html

    σχόλια:
    Ανώνυμος είπε…
    ε ντροπή πια… τοση εμμονή σε ενα τετοιο θέμα. οσο για τον Καλαβρύτων καλα εκανε και ειπε οσα ειπε. μερικοι εχουν αποδοθει με τέτοια λύσσα στην απομυθοποίηση των πάντων που αναρωτιέται κανείς αν ειναι απλώς διεστραμμένοι ή βαλτοί για κάποιο λόγο (που δυστυχώς θα δουμε αργότερα)…..εχει χαθεί τελείως απο την Ελλάδα ο κοινός νους….

    22 Φεβρουαρίου 2011 4:16 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    22 Φεβρουαρίου 2011 4:16 μ.μ.
    Για τον μακαριστό θα μας πει τελικά κάτι σχετικό; Σε τι διαβήματα έχει προβεί ως τώρα; Ούτε μιά σχετική ανάρτηση στο μπλόγκ του! Τόσο πολύ πιά φοβάται κι αυτός τον πατρινό Αρχιμαντρίτη;;;

    22 Φεβρουαρίου 2011 4:46 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Καλά βρε Παναγιώτη, με τον Κύριλλο κοιμάσαι με τον Κύριλλο ξυπνάς. Στον ύπνο σου τον βλέπεις;

    22 Φεβρουαρίου 2011 11:54 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    Ο κ. Λενής από καιρό τώρα ξιφουλκεί
    επί παντός επιστητού! Όσο δε για το προκείμενο θέμα φαίνεται ότι ΚΙ
    ΑΥΤΟΣ φοβάται τον Κύριλλο γιαυτό και το «παραβλέπει»! Δυστυχώς και γιαυτόν, αλλά και για άλλους ΟΛΑ με
    τον καιρό ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΟΝΤΑΙ!Του αρμό-
    ζει δε και η παροιμία:»Λαγός την πτέρην έσειε κακόν της κεφαλής του! Εκτός και δε «φοβάται» τίποτα έτοιμος για «ηρωική» έξοδο μιας και …ξέχασε να ΠΑΡΑΙΤΗΘΕΙ…!!!

    23 Φεβρουαρίου 2011 3:58 μ.μ.
    Ανώνυμος είπε…
    @23 Φεβρουαρίου 2011 3:58 μ.μ.
    To kako einai pws epistrateyse kai o idios thn kathgoria toy «koysoyrioy» gia na 8i3ei proswpa…twra, dystyxws, ta dika toy indalmata-kai xwris na ftaine- plhrwnontai me to idio nomisma…!

    24 Φεβρουαρίου 2011 2:26 μ.μ.
    Παναγιώτης Τελεβάντος είπε…
    Φτλανει για το Θεό με αυτό το θέμα.

  13. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Laskarate και Ρόζα Λούξεμπουργκ, σας ευχαριστώ που οι χορηγικές πράξεις της σχετικότητάς σας, θρέφουν με καλομασημένη τροφή το στομάχι μου, το ταλαιπωρημένο πλέον από τις κακομασημένες τροφές της προβληματικής και τεμπέλικης πια μασέλας μου

    http://www.athriskos.gr/modules/news/article.php?storyid=2123

  14. Ο/Η Eleni Birbili λέει:

    Θου, Κύριε, φυλακή τω στόματι μου! Κι ας είμαι άθεη, τρέφω ένα σεβασμό στα θεία εγώ. Εκείνοι που υποτίθεται τα υπηρετούν, λίγη ντροπή δεν διαθέτουν; Θα μου πεις, για να υπάρξει ντροπή, πρέπει να υπάρχει συνείδηση, πράγμα σπανίζον στους χώρους των αμφίων….

  15. Ο/Η Επισκέπτης λέει:

    http://xairete.blogspot.gr/2012/11/blog-post_4732.html

    Το ακατάλληλο ντύσιμο των υποκριτών

    Ο Μέγας Άρχων Σταυροφόρος της Ορθοδοξίας κλπ Γρηγ. Μιχαλόπουλος ήταν καταπέλτης σε καιρούς που η φιλία του με τον Χριστόδουλο περνούσε κρίση:

    «Λαμπροφορεμένος, Μακαριώτατε πήγατε στο Μενίδι να λειτουργήσετε! Διαμάντια, χρυσαφικά, εγκόλπια, κουδουνάκια…Γύρω στα 50.000.000 δραχμές!… Και ίσως, παραπάνω! Και που, στο Μενίδι …
    Σε κάθε λειτουργία και ΑΛΛΗ αρχιερατική Στολή και άλλα Εγκόλπια και άλλη πατερίτσα…
    Αλήθεια πόσες στολές έχει η γκαρνταρόμπα σας; Πόσες μίτρες; Πόσα εγκόλπια; Πόσες πατερίτσες;…»

    (“Ελ. Ώρα”, 13-2-’99).

    https://roides.wordpress.com/2011/04/12/12apr11/

    Αναρτήθηκε από P. MICHALOPOULOS στις 3:54 μ.μ.

  16. Παράθεμα: Η άσεμνη γκαρνταρόμπα των δεσποτάδων | ΑΘΡΗΣΚΟΣ

  17. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ανδρική φιλαρέσκεια και χριστιανική απλότητα
    Ομερτά για το σκάνδαλο

    http://www.espressonews.gr/%CF%80%CE%B5%CF%81%CE%B9%CE%B5%CF%87%CF%8C%CE%BC%CE%B5%CE%BD%CE%BF/11590/%CE%B7-%CF%87%CF%81%CF%85%CF%83%CE%AE-%CE%B3%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%BD%CF%84%CE%B1%CF%81%CF%8C%CE%BC%CF%80%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%BC%CE%B7%CF%84%CF%81%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%BB%CE%AF%CF%84%CE%B7-%CE%BB%CE%B1%CF%81%CE%AF%CF%83%CE%B7%CF%82-%CE%B9%CE%B3%CE%BD%CE%B1%CF%84%CE%AF%CE%BF%CF%85

    Η «χρυσή» γκαρνταρόμπα του μητροπολίτη Λαρίσης Ιγνατίου

    Δευτέρα, Μάιος 12, 2008 – 18:40

    Ξεπερνούν τις εκατό (100) οι αρχιερατικές στολές του 62χρονου μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνατίου, η αξία των οποίων υπερβαίνει τα 600.000 ευρώ αν υπολογιστούν και τα εγκόλπια, οι πατερίτσες και οι μίτρες που τις συνοδεύουν, σύμφωνα με πρωτοσέλιδο δημοσίευμα της εφημερίδας «Αγώνας» της Λάρισας. Η εφημερίδα σε τέσσερις σελίδες δημοσιεύει 100 διαφορετικές φωτογραφίες του μητροπολίτη Ιγνατίου που σε καθεμία φορά και διαφορετική αρχιερατική στολή και ενδεχομένως εγκόλπιο και μίτρα. Ο εκδότης και διευθυντής της εφημερίδας Τριαντάφυλλος Τασιόπουλος δημοσιεύει και πίνακα με τις τιμές των αρχιερατικών στολών. Σύμφωνα με τον πίνακα: Η απλή αρχιερατική στολή κοστίζει από 2.000 έως 13.000 ευρώ στα καταστήματα, ενώ στα μοναστήρια η απλή στολή κοστίζει από 4.500 έως 30.000 ευρώ. Οι μίτρες από 1.000 έως 10.000 ευρώ, οι πατερίτσες από 1.000 έως 12.000 ευρώ, τα μπαστούνια από 450 έως 2.500 ευρώ. Το εγκόλπιο και οι σταυροί από 1.200 ευρώ, ανάλογα με τα πρόσωπα που εικονίζονται και το βάρος σε χρυσό. Το ωμοφόριο από 600 έως 3.000 ευρώ.

    Επίσης, στην εφημερίδα «Αγώνας» δημοσιεύεται απόσπασμα από το βιβλίο «Πρόσχωμεν» του αρχιμανδρίτη Δανιήλ Αεράκη, το οποίο αναφέρει τα εξής: «Τα χρυσοποίκιλτα και χρυσοκέντητα άμφια των κληρικών αποτελούν: πρόκλησι, σπατάλη, σκανδαλισμό». Τα άμφια του 62χρονου σεβασμιότατου Ιγνατίου θα πρέπει να προέρχονται από δώρα, από αγορές του ιδίου ή και συνδυασμό των δύο. Πιθανόν θα υπάρχει μεγάλη ποικιλία στην γκαρνταρόμπα του μητροπολίτη Λαρίσης και Τυρνάβου και δεν αποκλείεται να έχει την πλουσιότερη συλλογή αρχιερατικών στολών και παρελκομένων από όλους τους ιεράρχες της Εκκλησίας της Ελλάδος. Συνήθως οι μητροπολίτες έχουν από 10 έως 30 στολές, αρκετές πατερίτσες και όχι περισσότερες από 10-15 μίτρες, λόγω του όγκου που καταλαμβάνουν. Ο μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου Ιγνάτιος (κατά κόσμον Ιάκωβος Λάππας) γεννήθηκε το 1946 στη Σαλαμίνα. Μητροπολίτης εξελέγη το 1994. Αύριο Τετάρτη τη Λάρισα θα επισκεφθούν ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος και ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών Ιερώνυμος, με αφορμή την εορτή του πολιούχου της Λάρισας Αγίου Αχιλλίου. Ενδιαφέρον θα έχει και το τι δώρα θα φέρουν στον επιχώριο μητροπολίτη. Και κάτι τελευταίο: Στις προσκλήσεις που τυπώθηκαν από τη Μητρόπολη Λάρισας υπάρχει ένα λαθάκι: αντί της Α.Θ.Π. (Αυτού Θείας Παναγιότητος) τυπώθηκε Α.Π.Θ.

    ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

  18. Ο/Η Μοδίστρες λέει:

    Ο μητροπολίτης Λαγκαδά

    από εδώ:
    http://www.ierakatixisis.com/2016/05/blog-post_40.html#more

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Εξαιρετικός κύριος,
      ο ΣΥΡΙΖΑ, τον έχει σε τεράστια εκτίμηση

      https://roides.wordpress.com/2013/07/13/13jul13/

      Το πολιτισμικό μέγεθος του ΣΥΡΙΖΑ

      13/07/2013

      Η χαμαιλεοντική Αριστερά της Ιεραρχίας

      ……………………

      Είδε λοιπόν φως η περισπούδαστη αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ και μπήκε μετά τη βίζιτα στου Άνθιμου και στο φτωχικό του παραδίπλα μητροπολίτη: «Γόνιμη συνάντηση Μητροπολίτη Λαγκαδά με Αντιπροσωπεία του ΣΥΡΙΖΑ του Ν.Παπαχρήστου (Amen.gr-13.6). … ο Λαγκαδά κ. Ιωάννης συναντήθηκε με αντιπροσωπεία με επικεφαλής τον βουλευτή Θεσσαλονίκης κ.Αμανατίδη. ….Η συνάντηση πραγματοποιήθηκε σε ιδιαίτερα θερμό κλίμα και οι δύο πλευρές είχαν την ευκαιρία να συνομιλήσουν σχετικά με θέματα εκκλησιαστικού, κοινωνικού και εθνικού (sic) ενδιαφέροντος. … Κοινός τόπος της συζητήσεως ήταν ότι η Εκκλησία διαδραματίζει ρόλο συνεκτικό (sic) στην κοινωνία της κρίσης, κάτι, που όπως είπαν οι αντιπρόσωποι του ΣΥΡΙΖΑ, βλέπουν ότι όντως συμβαίνει. Στην αντιπροσωπεία συμμετείχαν οι κ.κ. Αμανατίδης, υπεύθυνος της Κοινοβουλευτικής Ομάδας του ΣΥΡΙΖΑ για τα θρησκεύματα, Μάκης Λυκόπουλος, υπεύθυνος του Τομέα Θρησκευμάτων του κόμματος και Ευστάθιος Λιανός Λιάντης, σύμβουλος θρησκευτικών υποθέσεων του Τομέα». Προφανώς το οργανωτικό καρυδότσουφλο του ΣΥΡΙΖΑ πλέει τώρα πλησίστιο, επανδρωμένο με «ειδικούς» θεολόγους, στις ιερές θάλασσες.
      ——Ποιος είναι ο νέος δεσπότης, με τον οποίο άνοιξε νταραβέρι ο ΣΥΡΙΖΑ; Ο κ.Τασσιάς είναι γνωστός και για τα αρχαιολογικά του ενδιαφέροντα:
      ——«Διάτρητη απόφαση για τη Ροτόντα (ΡΙΖΟΣΠΑΣΤΗΣ-19.1.1995). Το ΚΑΣ μπορεί να αποφάσισε για την τύχη της Ροτόντας, η Μητρόπολη, όμως, μέσω του πρωτοσύγκελου εξακολουθεί να εκβιάζει για συνέχιση των εισβολών στο μνημείο….
      …………………..

    • Ο/Η Nikolaos λέει:

      Έλεος, ούτε στο Βυζάντιο δεν είχαν τέτοια άμφια. Θα τρίζουν από φθόνο τα οστά των Οικουμενικών Πατριαρχών. Στη φώτο, αρχιερατικός σάκκος του 11ου-13ου αιώνα, δώρο του Ισιδώρου Κιέβου προς τον Πάπα Ευγένιο (1439) και φυλάσσεται στο σκευοφυλάκιο του Αγίου Πέτρου στο Βατικανό.

  19. Ο/Η eklag λέει:

    «το φλέγων»;;;
    Μα πόσο ανορθόγραφο εκείνο το avatar!
    Με κάτι τέτοια-δημοσιογραφικά κυρίως-έχασε τελικώς το φως του κι ο αείμνηστος Ροΐδης.

  20. Ο/Η Psycho λέει:

    Γιάννης Τσαρούχης
    Πρώτα βγαίνει η ψυχή και ύστερα το χούι

    • Ο/Η Γιάννης λέει:

      Γιάννης Τσαρούχης:
      «Ο δυτικός πολιτισμός επιστρέφει με έναν τρόπο περίεργο και προσωπικό σε παλαιούς πολιτισμούς. Μιλούμε για επιστροφή στη Ρώμη, στην Ελλάδα κλπ. Η Αναγέννηση είναι μια επιστροφή στο Βυζάντιο τόσο προσωπική, τόσο καταπληκτική, που φαίνεται να είναι μια βιαία αποχώρησις από το Βυζάντιο.

      Ο δυτικός χριστιανισμός επιστρέφει στο Βυζάντιο με τον Καθολικισμό και στη Βίβλο με τους Διαμαρτυρόμενους. Γενικά ιδωμένος όμως ο δυτικός χριστιανισμός είναι μια επιστροφή στον ιουδαϊσμό, περίεργη και αδικαιολόγητη.

      Το μεσαιωνικό σκότος δεν είναι άλλο τίποτα παρά η απομάκρυνσις από τη θρησκεία. Όταν η θρησκεία δεν βασίζεται στην ανάγκη της ελευθερίας και ασχολείται εν ονόματι του Θεού με αστυνομικά ζητήματα, τότε έχουμε πάντοτε μεσαίωνα.

      Η τρομοκρατία της ψυχής είτε γίνεται με μέσα λογικά (επιστημονικά), είτε γίνεται με μέσα του υποσυνειδήτου (δεισιδαιμονία-ταμπού) είναι το αντίθετο της θρησκείας. Η καλλιέργεια του φόβου, η καλλιέργεια της φυσικής ροπής του ανθρώπου προς το φόβο, είναι μια επανάσταση κατά του Θεού. Χρήσιμη γι’ αυτούς που θέλουν να μπουν ανάμεσα στο Θεό και στους ανθρώπους. Η καλλιέργεια της φυσικής ικανότητας του ανθρώπου να συμφιλιώνεται με το θάνατο είναι η βάση, η ενστικτώδης βάση της θρησκείας.

      Η καλλιέργεια της φυσικής τάσεως του ανθρώπου να φοβάται και να ζει, ζώντας το θάνατο είναι το μόνο μέσο των κατακυριευόντων και ειδικότερα του εκτελεστικού τους οργάνου που λέγεται αστυνομία.

      Η πειθαρχία, που μόνη αυτή γεννιέται από αγάπη, πίστη και ελπίδα, δεν έχει καμία σχέση με την πειθαρχία που βασίζεται στην τρομοκρατία που οδηγεί στον προ του θανάτου θάνατον, τον μόνον άλλωστε. Η θρησκεία είναι η καλλιέργεια της εσωτερικής ανάγκης του ανθρώπου για ελευθερία».

      Στις 20 Ιουλίου, πριν 29 χρόνια, απέδρασε προς την αιωνιότητα ο Γιάννης Τσαρούχης (1910 – 1989).
      Ο Τσαρούχης που όπως είπε ο Μάνος Χατζιδάκις «ποτέ του δεν υπήρξε Κρατικός. Ήταν και είναι Εθνικός και Χριστιανός μαζί»!
      Σκέφτηκα, λοιπόν, να αφιερώσω στη μνήμη του ένα κείμενο για τη σχέση του με τη Βυζαντινή Μουσική.
      Ο ίδιος μας πληροφορεί σχετικά: «Είμαι βαθύτατα επηρεασμένος από την Ορθόδοξη Εκκλησία, τη μουσική της, τη θεολογία της, αλλά αυτό δεν το δείχνω κάνοντας πράγματα βυζαντινίζοντα, τα οποία άλλωστε έμαθα από τον Κόντογλου που ήταν μαθητής μου και ήμουν βοηθός του. Είναι μια ζωντανή θρησκεία και μια ζωντανή φιλοσοφία που συνεχίζονται ακόμη και σε αυτούς που λένε ότι δεν πιστεύουν. Είναι σπουδαίος ο πολιτισμός ο βυζαντινός που ζει ζωντανά σήμερα και εξελίσσεται μαζί με τη ζωή. Η μουσική, ιδίως, με γοητεύει πάρα πολύ και προσπάθησα στην αρχή να μάθω, είδα όμως ότι ήταν πολύ δύσκολο να αφοσιωθώ στη μουσική και να μάθω και ζωγραφική μαζί».
      Η σχέση του Τσαρούχη με την Εκκλησία χρονολογείται, λοιπόν, από πολύ παλιά, όταν μαθήτευε στον Φώτη Κόντογλου. Ο ίδιος ομολογεί: «Ο Κόντογλου μ’ έκανε να γνωρίσω την Εκκλησία, η οποία ήταν για μένα ένα πράγμα άγνωστο. Η Εκκλησία που γνώρισα όταν ήμουνα μικρό παιδί δεν ήταν η ίδια με την Εκκλησία που σχημάτισαν σιγά σιγά οι πρόσφυγες που φέραν τη βυζαντινή μουσική ξανά».

      Σύγχυσις! Αιτία; πρώτον η εμμονή του με την ελληνική παράδοση. Θεωρούσε κάθε τι προερχόμενο από την ελληνική παράδοση, σαν θέσφατο. Και όπως όλοι οι λάτρεις της παράδοσης δεν είχε τίποτα ουσιαστικό να προσφέρει σε επίπεδο ιδεών. Εξ αυτού του θαυμασμού του, και η όποια αντιπάθεια του προς την Δυτική Ευρώπη, καλυμμένη με την βυζαντινολατρεία και την αγάπη για την Ορθοδοξία.
      δεύτερο η προσπάθεια του να συνδυάσει την αρχαιοελληνική τέχνη με την βυζαντινή. Ξέρουμε ότι η Ορθοδοξία έτρεφε και τρέφει μεγάλη περιφρόνηση και εχθρότητα προς την ελληνική σκέψη και προπάντων την ελληνική τέχνη.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Νομίζω πως ο Τσαρούχης ήταν ένας ταλαιπωρημένος άνθρωπος, μέτριο ταλέντο ζωγράφου, ευφυολόγος και θυμόσοφος, μια χρυσή μετριότητα, που ζητούσε παρηγοριά στην παράδοση και στις κάθε λογής φούστες των παπάδων, μαύρες ρόμπες ή χρυσές. Δεν ταυτίστηκε με τον φασισμό των δεσποτάδων, αλλα κολακευόταν από τα σούρτα φέρτα τους στην αυλή του κι από την προσοχή που του έδειχνε το πατριαρχείο και μερικοί μητροπολίτες, που κι αυτοί κολακεύονταν από την προσοχή που τους έδειχνε αυτός.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.