Μανώλη Ρασούλη, Αχ Ελλάδα…

Στο Καλό, Μανώλη Ρασούλη…

Χαρά στον Έλληνα που ελληνοξεχνά
και στο Σικάγο μέσα ζει στη λευτεριά
εκείνος που δεν ξέρει και δεν αγαπά
σάμπως φταις κι εσύ καημένη
και στην Αθήνα μέσα ζει στη ξενιτιά

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ
και βαθιά σ’ ευχαριστώ
γιατί μ’ έμαθες και ξέρω
ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Η πιο γλυκιά πατρίδα
είναι η καρδιά
Οδυσσέα γύρνα κοντά μου
που τ’ άγια χώματα της
πόνος και χαρά

Κάθε ένας είναι ένας
που σύνορο πονά
κι εγώ είμαι ένας κανένας
που σας σεργιανά

Αχ Ελλάδα σ’ αγαπώ
και βαθιά σ’ ευχαριστώ
γιατί μ’ έμαθες και ξέρω
ν’ ανασαίνω όπου βρεθώ
να πεθαίνω όπου πατώ
και να μην σε υποφέρω

Αχ Ελλάδα θα στο πω
πριν λαλήσεις πετεινό
δεκατρείς φορές μ’ αρνιέσαι
μ’ εκβιάζεις μου κολλάς
σαν το νόθο με πετάς
μα κι απάνω μου κρεμιέσαι

Advertisements
This entry was posted in Μορφές. Bookmark the permalink.

15 Responses to Μανώλη Ρασούλη, Αχ Ελλάδα…

  1. Ο/Η Χανιώτης λέει:

    KΡHTIKA NEA

    Ο Μανώλης Ρασσούλης, μία από τις σημαντικές προσωπικότητες του ελληνικού Πολιτισμού, έφυγε από τη ζωή σε ηλικία 66 ετών. Όπως αναφέρουν οι πρώτες πληροφορίες, βρέθηκε σήμερα νεκρός στο σπίτι του στη Θεσσαλονίκη από φίλους του, με την αιτία να μην έχει διευκρινιστεί ακόμα. Οι πρώτες εκτιμήσεις των ιατροδικαστών αναφέρουν ότι ο θάνατος πιθανόν να επήλθε πριν τέσσερις μέρες.

    Ο Μανώλης Ρασούλης γεννήθηκε στην Κρήτη το 1945. Έγινε γνωστός και ιδιαίτερα αγαπητός στο κοινό μέσα από τους στίχους του που μελοποίησαν σπουδαίοι συνθέτες (Λοϊζος, Νικολόπουλος, Ξυδάκης, Μάλαμας κ.ά.) και ερμήνευσαν σημαντικοί τραγουδιστές (Χ.Αλεξίου, Ε.Βιτάλη, Ν.Παπάζογλου, Ο.Περίδης κ.ά.). Υπήρξε επίσης και ο ίδιος τραγουδιστής, ενεργός μάλιστα μέχρι και λίγο πριν τον αιφνίδιο θάνατό του. Λιγότερο γνωστό αλλά καλλιτεχνικά σημαντικό και πολυσχιδές το συγγραφικό του έργο, όπως και η αρθρογραφία του και τα ποιήματά του. Συμμετείχε στο Μάη του ’68, ενώ ανέπτυξε και έντονη αντιδικτατορική δράση, όντας για πολλά χρόνια αγωνιστής της τροτσκιστικής αριστεράς.

    Αποσπάσματα από το βιογραφικό του σημείωμα στο http://www.rasoulis.gr :

    1945-1963
    Γεννήθηκε στο Ηράκλειο Κρήτης στις 28 Σεπτεμβρίου του 1945, μεγάλωσε στο Ηράκλειο, έψαλε στον Πολιούχο ’γιο Μηνά ο οποίος και τον επηρέασε αισθητικά και ιδεολογικά, βοηθούσε τον πατέρα του στο χρυσοχοείο όπου και από εκεί επηρεάστηκε από τα ρολόγια και τον χρυσό, ήταν σημαιοφόρος στο σχολειό του, από μικρός ανήκε στην νεολαία της αριστεράς – αφού ο πατέρας του ήταν για χρόνια στις ιταλικές φυλακές και ο θείος του στο Μαουτχάουζεν.

    1963-1974
    Σπούδασε σκηνοθεσία κινηματογράφου στην Αθήνα και ξεκίνησε να τραγουδάει ερασιτεχνικά στις μπουάτ της Πλάκας παράλληλα με την εργασία του στην εφημερίδα «Δημοκρατική Αλλαγή».

    Στις 21 του Απρίλη συλλαμβάνεται από την Δικτατορία και περνάει μερικές ώρες στην «Μπουμπουλίνας». Φεύγει για το Λονδίνο όπου μένει 6 χρόνια. Εκεί διαμορφώνεται ιδεολογικά συμμετέχοντας στον αντιδικτατορικό αγώνα, αλλά και στο Τροτσκιστικό κίνημα στο οποίο ήταν στέλεχος και η Βανέσσα Ρεντγκρέιβ με την οποία δυο φορές συνεργάστηκε σε παραστάσεις με αγωνιστικούς στόχους.

    Τον Μάη του ’68 παίρνει μέρος στην μεγάλη εξέγερση των φοιτητών στο Παρίσι

    Το ’74, λίγο μετά από το Πολυτεχνείο με απόφαση της οργάνωσης κατεβαίνει στην Αθήνα, όπου λόγω συλλήψεων από την Μυστική Αστυνομία, κρύβεται. Μετά τα γεγονότα στην Κύπρο το καλοκαίρι του 74 και την πτώση της Χούντας συνεχίζει τον πολιτικό αγώνα.

    1974 – 1978
    Τον καλεί ο φίλος του Μάνος Λοίζος και τραγουδά στον δίσκο «Τα νέγρικα» μαζί με την Μαρία Φαραντούρη. Επίσης ο ίδιος συνθέτης τον επιβάλει και τραγουδά το τραγούδι στα κομέρσιαλ ενός σίριαλ που γίνεται επιτυχία. Ο συνθέτης Νίκος Μαμαγκάκης του προτείνει και τραγουδά σ’ ένα δίσκο του σε ποίηση Πρεβελάκη «Ο νέος Ερωτόκριτος». Τυπώνει τα τρία πρώτα του βιβλία.

    1978 – 2002
    Αρχίζει να προσαρμόζεται στην ελληνική πραγματικότητα και να καταδύεται στην πεμπτουσία της. Το ένστιχτο και η μοίρα τον οδηγούν στον πυρήνα του ελληνικού τραγουδιού. Παραιτείται από το κόμμα μια μέρα που οι σύντροφοι υποστήριζαν τις ερυθρές πυρηνικές βόμβες ενάντια στις αντίπαλες. Βλέποντας έναν παραλογισμό ρίχνεται στη μελέτη των ανατολικών φιλοσοφιών . Ανακαλύπτει ή του αποκαλύπτεται μέσω μιας γνωστής του τον OSHO. Αναστατώνεται θετικά, διαβάζει βιβλία του, γοητεύεται, βαθαίνει, πηγαίνει στην Ινδία και τον συναντά. Συνεχίζοντας τις καλλιτεχνικές του δραστηριότητες τις εμπλουτίζει στο έπακρο με τη νέα του εμπειρία. Συστήνει στους Έλληνες τον OSHO εκδίδοντας το βιβλίο του «κρυμμένη αρμονία – ομιλίες πάνω στον Ηράκλειτο».

    Τα τραγούδια του γίνονται γνωστά κι αγαπητά στο Ισραήλ, την Τουρκία, Τη Σερβία, στις Χώρες όπου υπάρχουν Έλληνες αλλά και για κάποιο μυστήριο λόγο και στην Ιαπωνία.

    Μία πρώτη ματιά στην παρουσία του στη δισκογραφία όπου δραστηριοποιήθηκε ως ερμηνευτής, στιχουργός, παραγωγός:

    http://kritikanea.blogspot.com/2011/03/blog-post_3321.html

  2. Ο/Η always in doubt λέει:

    ευχαριστούμε! Ωραίος άνθρωπος. Καλό του ταξίδι και καλή αντάμωση! όποτε….

  3. Ο/Η Μισίρκωφ λέει:

    καλό του ταξίδι..
    αν μπορεί κάποιος ας μας φωτίσει σχετικά με τις επικρίσεις που δεχόταν για ύστερο εθνικισμό..?

  4. Ο/Η λ:ηρ λέει:

    Χρόνια τώρα ζω στο Σικάγο κι όταν ακούω το τραγούδι αυτό δένεται ο λαιμός μου ένας κόμπος. Αυτες τις μέρες πιο σφιχτός.

  5. Ο/Η Ακτιβιστής λέει:

    http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2011/03/14/6-%ce%ba%ce%bf%ce%bc%ce%bc%ce%b1%cf%84%ce%b9%ce%b1%cf%83%ce%bc%ce%b5%ce%bd%ce%bf%ce%b9-%ce%bc%ce%b5%cf%84%ce%b1%ce%bd%ce%b1%cf%83%cf%84%ce%b5%cf%83/

    6 ΚΟΜΜΑΤΙΑΣΜΕΝΟΙ ΜΕΤΑΝΑΣΤΕΣ!
    ΤΙ ΚΑΝΟΥΜΕ ΡΕ;
    Πτώμα Νο 5: Επικηρύξτε τους! Της ΑΝΤΑΣ ΨΑΡΡΑ

    Στις 21/2/2011 με τον ίδιο τίτλο γράφαμε για το τέταρτο πτώμα αλλοδαπού που βρέθηκε σε σακούλα σκουπιδιών τεμαχισμένο με την Αστυνομία να μιλάει για… ξεκαθάρισμα λογαριασμών, τη Δικαιοσύνη να μην παρεμβαίνει και τα ΜΜΕ να μη χαλάνε τον αντιμεταναστευτικό τους ύπνο.

    Χθες βρέθηκε το πέμπτο πτώμα, και πάλι γρήγορα αποδόθηκε κι αυτό, μέσω της Αστυνομίας, ανώνυμα και σιωπηλά σε… ξεκαθαρίσματα μεταξύ «μελαψών» αλλοδαπών. Πόση ντροπή για την Ελλάδα κρύβεται για άλλη μια φορά σε μια σκουπιδοσακούλα και πόσα πτώματα πρέπει να βρεθούν ακόμα μέχρι κάποιος οργανισμός, φορέας ή οργάνωση να αντιδράσει;

    Σκοτώνονται στα πάνελ των ημερών οι τοποτηρητές της τάξης, οι πατριώτες που επικαλούνται τη δικαιοσύνη για το αν έδωσε ή δεν έδωσε το υπουργείο Εσωτερικών παραπάνω δικαιώματα στους 300 απεργούς πείνας κλαίγοντας παράλληλα για τους νεκρούς μετανάστες της Σούδας. Οσο δεν βρίσκεται όμως η εγκληματική συμμορία που σκοτώνει αδίστακτα, τεμαχίζει και πετάει τα θύματά της στη χωματερή, τότε όλοι εμείς είμαστε ένοχοι και εν δυνάμει συμμέτοχοι σε ναζιστικού τύπου εγκλήματα που δεν γίνονται ούτε στις εμπόλεμες αφρικανικές χώρες που, αν μη τι άλλο, σέβονται τους νεκρούς.

    * Ούτε ένας από τους διαδηλωτές δικαστικούς δεν βρίσκεται να εκραγεί και να διατάξει αμέσως έρευνες.

    * Ούτε ένας από τους δημοτικούς φορείς που παλεύουν για την κατασκευή ή όχι ΧΥΤΑ και που κόπτονται για το κέντρο της Αθήνας δεν βγήκε να ουρλιάξει στα μικρόφωνα.

    * Ούτε ένας από τους στενοχωρημένους αστυνομικούς που έχασαν τα δυο δικά τους παιδιά δεν έτρεξε να βρει στοιχεία να τα προσκομίσει στην υπηρεσία του για να βρεθούν οι δράστες και να βγει «ασπροπρόσωπη» η υπηρεσία τους.
    * Ούτε μια ΜΚΟ πληρωμένη ή απλήρωτη δεν ετοίμασε πλήρη φάκελο να τον υποβάλει στις αρχές και στη Δικαιοσύνη ζητώντας την άμεση διαλεύκανση των εγκλημάτων προσφεύγοντας και σε διεθνείς οργανισμούς.

    * Ούτε μία συνδικαλιστική οργάνωση δεν κάλεσε σε κινητοποίηση στη χωματερή ενάντια στην εγκληματική αυτή δράση.

    * Ούτε ένας από τους λαλίστατους ιερωμένους δεν βγήκε να κάνει έκκληση να σταματήσει αυτό το έγκλημα που συνοδεύεται πάντα και από σκύλευση του νεκρού.

    * Ούτε ένα πολιτικό κόμμα ή μέτωπο ή οργάνωση δεν οργάνωσε, τέλος, σιωπηλή ή μη κινητοποίηση με στόχο να ασχοληθεί η πολιτεία με τα κατά συρροήν αυτά εγκλήματα.

    Η Ελλάδα κοιμάται περιμένοντας το έκτο πτώμα της σακούλας για να το κρύψει κι αυτό κάτω από την ελληνική συνείδηση, τον πατριωτισμό και τη διάσημη ελληνική φιλοξενία.

    Τι είπε σε τελική ανάλυση ο Στρος-Καν; Οτι «οι Ελληνες είναι βουτηγμένοι στα σκατά»! Φυσικά όμως άλλο εννοούσε, μια και είναι πασιφανές ότι τουλάχιστον αυτές οι δολοφονίες οφείλονται σε ξεκαθάρισμα λογαριασμών μεταξύ αλλοδαπών, και μάλιστα μελαψών!

    ΥΓ.: Την ώρα που γραφόταν η παρέμβαση βρέθηκε 6ο πτώμα σε κάδο απορριμμάτων λίγο πριν πάρει την άγουσα για τη χωματερή.

    Αναδημοσίευση από εδώ: http://athens.indymedia.org/front.php3?lang=el&article_id=1272378

    blackpanther

  6. Ο/Η Ofi Sofi λέει:

    Ισως δεν είναι ευρέως γνωστό, ότι ο Μανώλης Ρασούλης, που κηδεύεται σήμερα, Τρίτη 15 Μαρτίου του 2011, υπήρξε ύποπτος ως ο αρχηγός και ο “εγκέφαλος” της “Ε.Ο. 17 Νοέμβρη“. Και αυτό, πριν το 1993, σύμφωνα με τις έρευνες που έκανε ο εισαγγελέας Δημήτρης Τσεβάς, οι έρευνες του οποίου τελείωσαν ξαφνικά με το θάνατό του, χωρίς μάλιστα να βρεθεί το πόρισμα που είχε συντάξει για την οργάνωση-φάντασμα. Οταν η κοινή γνώμη, το καλοκαίρι του 2002, έμαθε για τη “17Ν”, για τον Κουφοντίνα, το Γιωτόπουλο και τους αδερφούς Ξηρούς, περιέργως, το όνομα του Μανώλη Ρασούλη επανήλθε στη δημοσιότητα.

    Ο ίδιος επέλεξε, αντί αλλης απάντησης, να ηχογραφήσει τρεις παρατηρήσεις του, σχετικές με το θέμα αυτό.
    Η απομαγνητοφώνηση του ηχητικού ντοκουμέντου έχει ως εξής:

    «Γεια σας, είμαι ο Μανώλης Ρασούλης. Δεν είμαι ελέφαντας, ίσως να υπήρξα σε προηγούμενή μου ζωή. Κι επειδή έπαιξε το όνομά μου μέσα στα περί “17 Νοέμβρη”, επιτρέψτέ μου τρία ηχητικά σχόλια.
    Πρώτον: Ο Ντάνος Κρυστάλλης, ο οποίος πράγματι (κι) επί αείμνηστου Τσεβά, με ειδοποιούσε να κρυφτώ, γιατί ο εισαγγελεύς της Αντιτρομοκρατικής με είχε στο υπόμνημά του ως αρχηγό της “17Ν”, δήλωσε πρόσφατα και δημόσια στο “TV Μακεδονία” ότι η Ασφάλεια έδινε στοιχεία για μένα στον Τσεβά.

    Δεύτερο: Οπως δήλωσε πρόσφατα στην “Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία” ο δημοσιογράφος Γιώργος Βότσης, ότι ο Τσεβάς του εκμυστηρεύτηκε ότι με θεωρούσε αρχηγό της “17Ν” διότι μία φράση από βιβλίο μου εθεάθη σε τρεις προκηρύξεις της “17Ν”, αυτό δεν συνιστά αρχηγία μου στην οργάνωση-φάντασμα. Τα βιβλία είναι ανοιχτά, ο οποιοσδήποτε μπορούσε και μπορεί να πάρει φράση και να τη μηρυκάσει.

    Τρίτο: Οσο αφορά το περιβόητο κλιπ του τραγουδιού μου που τραγούδησε η Λεγάκη και έπαιξε ή παίζει ακόμα τζουρά ο Χριστόδουλος Ξηρός, για τους ενδιαφερόμενους να πω ότι δεν γνώριζα καν ότι υπήρχε αυτό το κλιπ, ούτε τον Ξηρό γνώριζα και το κατά πόσο δούλευε τη σκανδάλη εφάμιλλα με την πένα του μουσικού.
    Οσο για τα άλλα όλα, λίαν προσεχώς.
    Φίλοι μου κι εχθροί μου, γεια σας».

    Να σημειώσουμε ότι το βιβλίο του, από το οποίο ο Τσεβάς συμπέρανε ότι ο Μανώλης Ρασούλης ήταν ο εγκέφαλος της “17Ν”, ήταν το βιβλίο για τον Θεόφιλο Καΐρη, με τίτλο “Ο μεγάλος αιρετικός Θεόφιλος Καΐρης“. κλικ εδώ. Μάλιστα, όταν ο Τσεβάς κάλεσε τον Γιώργο Βότση για «φιλική κουβέντα», επάνω στο γραφείο του είχε ανοιχτό το βιβλίο του Ρασούλη για τον Καΐρη, με υπογραμμισμένα τα σχετικά αποσπάσματα, και δίπλα τα κείμενα από τις προκηρύξεις της “17Ν” με τα παρόμοια, κατά τη γνώμη του Τσεβά, αποσπάσματα.

    Ομως υπήρξε και άλλη εμπλοκή, αργότερα. Ο Μανώλης Ρασούλης είχε, ας το πούμε έτσι, τροτσκιστικό παρελθόν. Οπως ακριβώς και ο Αλέξανδρος Γιωτόπουλος, που κατηγορήθηκε ως ο “εγκέφαλος” της “17Ν”. ο Ρασούλης, σε μια συνέντευξή του δήλωσε ότι δεν γνώριζε προσωπικά τον Γιωτόπουλο (είτε ως Αλέξανδρο Γιωτόπουλο, είτε ως Μχάλη Οικονόμου), αλλά θυμήθηκε αργότερα ότι τον είχε δει σε μία εκδήλωση για τον Παντελή Πουλιόπουλο.«Οταν ο Γιωτόπουλος ανέβαινε την σκάλα», δήλωσε ο Ρασούλης, «μας έριξε ένα δολοφονικό βλέμμα, σαν να μας έλεγε ότι δεν τιμούμε όπως θα έπρεπε τη μνήμη του Παντελή Πουλιόπουλου, και ότι δεν είμαστε άξιοι συνεχιστές των ιδεών του, ενώ αυτός (ο Γιωτόπουλος) προφανώς πίστευε για τον εαυτό του ότι ήταν άξιος συνεχιστής του», κατέληξε ο Ρασούλης.

    Δύο ακόμη ενδιαφέρουσες δηλώσεις του Μανώλη Ρασούλη του για το ίδιο θέμα:

    http://xyzcontagion.wordpress.com/2011/03/15/manolis-rasoulis-17-n/

  7. Ο/Η ακάκιος λέει:

    Μ.Ρασούλης:
    «Με πέταξαν στον κάδο, είμαι άνεργος, αχρήματος και ηλικιωμένος»

    Την τελευταία επιστολή που έγραψε ο Μανώλης Ρασούλης λίγο πριν φύγει από τη ζωή, φιλοξένησε σήμερα στη στήλη του στην εφημερίδα «Τα Νέα» ο Λευτέρης Παπαδόπουλος.
    Όπως αναφέρει ο κ. Παπαδόπουλος, ο Ρασούλης τον βρήκε πριν από ένα μήνα στην ταβέρνα της Μίνας μαζί με το γιο του και το Γιώργο Λιάνη και του έδωσε ένα γράμμα για να το δημοσιεύσει στις «Ματιές»…
    Μέσα από τις γραμμές του βγαίνει η αγωνία του και η στενοχώρια του.

    Ο Μανώλης Ρασούλης έγραφε τότε:

    «Αρτι αφιχθείς από την Αυστραλία, όπου πήγα για έναν µήνα ν’ αλλάξω παραστάσεις, να πάρω µια ανάσα γιατί µοιάζω µε µωρό στη φωτιά και αρχαία σκουριά, µε όλα τούτα τα τεκταινόµενα εγχωρίως, πληροφορήθηκα ότι οι ιθύνοντες µου έκοψαν την εκποµπή που είχα στο Α’ πρόγραµµα του ραδιοφώνου (105,8) επί 6 χρόνια, κρατώντας τα µπόσικα στην κατιούσα.

    Η αλήθεια είναι ότι στενοχωρήθηκα µε τον τρόπο που µε πέταξαν στον κάδο, γιατί βασικά είµαι ένας απ’ αυτούς που υποστηρίζουν τις αξίες. Είµαι άνεργος και αχρήµατος και ηλικιωµένος. Σύνταξη δεν έχω πάρει ακόµα. Ευελπιστώ. Κι όπως ξέρεις, η ελπίδα πεθαίνει τελευταία. ∆εν έχω, πάντως, να πληρώνω ούτε και το νοίκι µου. Εδιωξε και την κόρη µου, από το δηµοτικό Κανάλι 1 του Πειραιά, αµέσως µόλις βγήκε δήµαρχος ο µπασκετµπολίστας Φασούλας. Κι ας έκανε το χαρισµατικό και µορφωµένο κορίτσι επί 4 χρόνια εκποµπές πρότυπα. Είµαι στο κουρµπέτι και το ραδιοφωνικό 50 χρόνια και ξέρω τι είναι τι και ποιος είναι ποιος. Η αυτογνωσία µου είναι πολύ ενισχυµένη. Αντί ν’ ακούν εµάς, που περάσαµε από 40 κύµατα και να µαθαίνουν, µόλις πήραν το σκήπτρο άρχισαν µε τη γνωστή εµπάθεια, απάθεια και αµάθεια τις εκκαθαρίσεις.

    Νοµίζω ότι µέσα στο γενικό και αποδεδειγµένο µπάχαλο, τέτοιες ανόητες εξουσιαστικότητες είναι καταδικασµένες και τιµωρητέες. Οποιος φοβάται τη γνώµη µου ή όποιος νοµίζει ότι είναι ανώτερος, ας βγει να µετρηθούµε στα φανερά. Η χώρα δεν αντέχει άλλο κυνισµό, σαχλαµάρα, µπαλαφάρα, αµάθεια και αρχοντοχωριατισµό. Το µικρό µου έργο δείχνει ότι είµαι πειθαρχηµένος στα κοινωνικά ιδεώδη και στην παραγωγή κοινωνικής και εθνικής συνείδησης. Ο υπουργός Πολιτισµού Τηλέµαχος Χυτήρης, ο Παπαδηµητρίου και ο Ταγµατάρχης µε ξέρουν χρόνια πολλά. Ποιος ιθύνων έβγαλε την απόφαση να µε διώξουν; Ας βγει να µας πει το σκεπτικό. Με το ίδιο σκεπτικό µε έδιωξαν το ‘84 και από την τότε ΥΕΝΕ∆, όταν είπα µια µαντινάδα που αφορούσε τον Κοσκωτά…».

    http://apolitistosteki.blogspot.com/2011/03/blog-post_1264.html

  8. Ο/Η Λεσβία λέει:

    O Mυτηλινιός ζωγράφος Γιώργος Πέρρος πέθανε.
    Αναρχικός και Άθεος

    http://lesvosnews.net/2011/03/16/66-294/

    Το Lesvosnews ,λίγες ώρες μετά το θάνατο του Μυτιληνιού ζωγράφου Γιώργου Πέρρου , σας παρουσιάζει από το αρχείο του , μια σπάνια συνέντευξή του που δόθηκε στο περιοδικό “Δαυλός” πριν από 4 χρόνια.
    (για ευκολία ανάγνωσης των σκαναρισμένων κειμένων κάντε κλικ στις εικόνες)

  9. Ο/Η tamistas λέει:

    Παρακολουθώ με ενδιαφέρον τις εμμονές σας.
    Για τον Ρασούλη, επιτρέψτε μου τις παραπομπές:
    σχόλιο στου Σαραντάκου
    αφιερωθέν εις το MHNYMAL

  10. Ο/Η XXX λέει:

    Επιστολή Ναταλίας Ρασούλη
    In ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ on Μαρτίου 20, 2011 at 1:17 μμ

    Αθήνα 19/3/2011

    ΠΡΟΣ ΟΛΑ ΤΑ Μ.Μ.Ε.

    Θα παρακαλούσα να γνωστοποιήσετε τα εξής:

    Τα δύο CD τα οποία θα δωθούν αυτή την Κυριακή 20 Μαρτίου από τις εφημερίδες «ΤΟ ΒΗΜΑ» και το «ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ» (και τα οποία είναι αντίστοιχα: «Η Εκδίκηση της Γυφτιάς» και το « Πότε Βούδας πότε Κούδας») δίνονται χωρίς την ηθική συγκατάθεση των νόμιμων κληρονόμων και υπευθύνων για τη διαχείρηση του πνευματικού και καλλιτεχνικού έργου του Μανώλη Ρασούλη.

    Ασκώντας το ηθικό δικαίωμα για λογαριασμό του πατέρα μου και σεβόμενη τη μνήμη, τις πεποιθήσεις, τις αρχές του και την προσωπικότητά του, θεωρώ αυτήν τη βιαστική κυκλοφορία από τις δισκογραφικές εταιρείες με προφανή σκοπό το εμπορικό κέρδος, ως θίγουσα την τιμή και την υπόληψη τόσο τη δική μου ως ασκούσα το ηθικό δικαίωμα του πατέρα μου, όσο και τη μνήμη ενός ανθρώπου που όλη του η πορεία και η φιλοσοφία είχε ως σκοπό την προαγωγή του Πολιτισμού και όχι το κέρδος.

    Είναι γνωστό ότι η δισκογραφία περνάει μεγάλη κρίση τα τελευταία χρόνια. Ο Μανώλης Ρασούλης είναι αυτός που τελικά θα την βγάλει από την κρίση; Δεν περίμεναν ούτε να περάσουνε μερικά εικοσιτετράωρα από τον θάνατο και την ταφή του για να βγάλουν ξανά στην επιφάνεια ένα υλικό που κάλλιστα θα μπορούσαν να είχαν βγάλει όσο ζούσε. Ουδείς επικοινώνησε μαζί μου και βεβαίως καμία άδεια δεν δόθηκε από εμένα ως προς το ηθικό πλαίσιο και στοιχείο αυτής της επανακυκλοφορίας, ειδικά κάτω από τις συγκεκριμένες συνθήκες οδύνης για μένα προσωπικά και γενικότερα για την οικογένεια του Μανώλη Ρασούλη.

    Μία ειδικότερη απρέπεια είναι ότι το CD της εφημερίδας «ΤΟ ΒΗΜΑ» δίνεται σε ταυτόχρονη κυκλοφορία με κάποιο άλλο CD του Γιώργου Νταλάρα, ο οποίος είχε σύρει τον Μανώλη Ρασούλη αρκετές φορές στα δικαστήρια.

    Δυστυχώς πληροφορήθηκα τυχαία σήμερα, Σάββατο 19 του μηνός, ότι πρόκειται να γίνουν όλα αυτά που προανέφερα και λόγω χρόνου δεν μπόρεσα να εμποδίσω την κυκλοφορία των CD.

    Εκφράζω την απογοήτευση και τη λύπη μου για την ασέβεια με την οποία αντιμετωπίζουν κάποιοι το καλλιτεχνικό έργο του πατέρα μου.

    Ευχαριστώ πολύ,

    Ναταλία Ρασούλη

  11. Ο/Η eklag λέει:

    την πήρε ο πόνος την κόρη;
    δεν με νοιάζουν τα οικογενειακά τους
    αλλά δέκα (10) μέρες πεθαμένος και μόνος
    καλύτερα να το βουλώνει κι αυτή!

  12. Ο/Η Κώστας Κοροβίλας λέει:

    «Aχ Ελλάδα σ’ αγαπώ…»
    Ενα μικρό αφιέρωμα στό Ρασσούλη,……

    Δέν μου έχει απομείνει τίποτ’ άλλο σ΄αυτόν τόν κόσμο, παρά μόνο αυτός ο μοναδικός καί ανεπανάληπτος εαυτός μου. Αυτό τό προσωπικό μου καί τόσο παγκόσμιο εγώ μου. Μέσα από τό οποίο ατενίζω τόν κόσμο αισθάνομαι τόν κόσμο, σέ βλέπω, καί μέ βλέπεις, σέ νιώθω καί μέ νιώθεις, σ΄αγαπώ καί μ΄αγαπάς. Ελλάδα! Φώς τών ματιών μου! Χρυσέ μου Ηλιε. Παράθυρο στά απέραντα γαλάζια πελάγη τής ελεύθερης σκέψης. Ελλάδα, φωτογώνι!
    «Αν μ’ αγαπάς,
    θά ζώ μεσ’ τό τραγούδι.
    Αν μ’ αγαπάς,
    θά ζώ μέ τά πουλιά.
    Αν μ’ αγαπάς θα γίνουμε πουλιά.»

    Αφιερωμένα, αυτά τά λίγα «μεθυσμένα λόγια» σέ όσους αγαπούν τούς εαυτούς τους, τίς «πατρίδες» τους. Σέ όσους ατενίζουν τόν κόσμο μέσα από τά ανοιχτά παράθυρα τών απέραντων γαλάζιων πελάγων τής ελεύθερης σκέψης, σέ όλους τούς εραστές τής ομορφιάς, τού ωραίου, στούς μαστουρωμένους από έρωτα καί από ζωή. Στόν αιώνιο Ρασούλη, στήν αιώνια Ελλάδα που οραματίζομαι!

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.