Θρησκεία, η ιδεολογία του Κενού και ο Φόβος

«Καθήλωσον εκ του φόβου σου τας σάρκας μου,
από γάρ των κριμάτων σου εφοβήθην» (Ψαλ. 118, 120)

Η υποβάθμιση της αξίας της ζωής παράλληλα με την υποβάθμιση της προσωπικότητας μέσω κυρίως των εξ αποκαλύψεως μονοθεϊστικών θρησκειών, στηρίζονται στην ενοχή, στο φόβο της τιμωρίας• μετατοπίζοντας το κέντρου βάρους της δογματικής τους, όχι σε αυτή τη ζωή αλλά σε κάποια άλλη, μετά θάνατον. Το είδος αυτού του φόβου δεν περιορίζεται μόνο στα φυσικά φαινόμενα (κατώτατο είδος φόβου, κατά Φόυερμπαχ) όπως τρικυμίες, παλίρροιες, σεισμούς κλπ. περιλαμβάνει όλα τα πιθανά κακά, στο άπειρο φόβο του ανθρώπινου ψυχισμού, στρέψε λοιπόν τη ψυχή σου στα μελλοντικά δεινά, διότι ο φόβος του Κυρίου μας βοηθά να εργαζόμαστε την σωτηρία μας, κατά την μαρτυρία του Αποστόλου Παύλου, ο οποίος συμβουλεύοντας τους Φιλιππισίους, λέει τα εξής: «μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε» (2,12). Ο άνθρωπος λοιπόν κατά την χριστιανική δογματική, εισερχόμενος στο πρώτο στάδιο του θείου φόβου αρχίζει να γνωρίζει την ρυπαρότητα της ψυχής του και ολοένα καθαιρούμενος από τα πάθη εισέρχεται στο δεύτερο στάδιο του θείου φόβου. «Ο φόβος Κυρίου αγνός, διαμένων εις αιώνα αιώνος» (Ψαλμ. 18, 10)[1]. Η ζωή σε τούτο τον κόσμο είναι απλώς ένα προοίμιο για την άλλη, την «αληθινή» ζωή.

Βέβαια, αυτή η αντίληψη δεν ήταν δυνατόν να επικρατήσει ολοκληρωτικά. Η ζωή είναι πιο ισχυρή για να μπορέσει κάποιος να την εξαφανίσει με αυτόν τον τρόπο. Αναδύεται από παντού. Αυτό που έγινε όμως δυνατό, είναι ο εμποτισμός της ζωής εκατομμυρίων ανθρώπων με το φόβο μιας αιώνιας τιμωρίας με ό,τι πιο σαδιστικό μπορούσε να δημιουργήσει η αρρωστημένη φαντασία των φανατικών καλόγερων του μεσαίωνα που στερήθηκαν και οι ίδιοι, οι περισσότεροι από αυτούς τουλάχιστον, τη ζωή στο όνομα φαντασιακών δογμάτων. Δόγματα που καλλιεργούν το συμβιβασμό με τη δυστυχία, στο όνομα των ανταμοιβών στον άλλο κόσμο, την υποταγή στην εξουσία των επίγειων ισχυρών, μιας και αυτό είναι το θέλημα του θεού-πατέρα, και που δεν αφήνουν πολλά περιθώρια για αυτόνομη σκέψη και ελευθερία δράσης. [2]

Η καρποφόρα περιέργεια ή η σκέψη στον άνθρωπο δεν είναι πλέον αναγκαία αν πιστεύει την αλήθεια του Θείου Λόγου (ή Θείου Φόβου).

«Αναρίθμητα», λέει ο Καλβίνος στο «Θεσμό της χριστιανικής θρησκείας», «είναι τα κακά που περικυκλώνουν τη ζωή του ανθρώπου και την απειλούν με αναρίθμητα κρούσματα θανάτου. Ανέβα στο πλοίο• μόνο ένα βήμα είσαι μακριά από τον θάνατο. Κάτσε πάνω στο άλογο• το πέσιμο ενός ποδιού βάζει τη ζωή σου σε κίνδυνο. Περπάτα στους δρόμους της πόλης• υπάρχουν τόσα πολλά κεραμίδια στις στέγες και είσαι εκτεθειμένος σε τόσους πολλούς θανατηφόρους κινδύνους. […] Παρατήρησε τα άγρια ζώα, όλα είναι εφοδιασμένα με όπλα για την καταστροφή σου. Τι μπορεί συνεπώς να είναι πιο άθλιο από την ανθρώπινη ζωή.» …

Ορθόδοξο αντίστοιχο με αυτό του Καλβίνου: «Όσο ασκείται κάποιος στο αγαθό, άλλο τόσο αποκτά και τον φόβο του Θεού, γνωρίζει και τα μικρότερα σφάλματα του, τα οποία ποτέ δεν τα είχε μέχρι τότε επισημάνει, επειδή ευρισκόταν στο σκοτάδι της αγνωσίας του. Ιδού ένα παράδειγμα: Κάποιος βαδίζει την νύκτα σ’ ένα ολισθηρό δρόμο και γεμάτο λάσπη. Του συμβαίνει να πέσει και να λερωθεί, αλλά λόγω του σκότους της νυκτός δεν μπορεί να αντιληφθεί κατά πόσο λερώθηκαν τα ρούχα του. Την επομένη ήμερα, όταν ταξιδεύσει, βλέπει υπό το φως του ηλίου πόσο λερώθηκαν τα ρούχα του από τα λασπόνερα και τις βρωμιές. Το ίδιο συμβαίνει και με αυτόν που είναι αρχάριος στον φόβο του Θεού. Γνωρίζει ότι έπεσε και είναι λερωμένος, αλλά δεν γνωρίζει με λεπτομέρεια σε ποια φοβερή κατάσταση ευρίσκεται».[3] Από τους θείους Πατέρες που ομιλούν για τους καρπούς του φόβου του Θεού:

– Ο άγιος Ισαάκ ο Σύρος: «Ο φόβος του Θεού είναι το θεμέλιο για το ταξίδι του ανθρώπου προς τους ουρανούς»,

– Ο άγιος Νικόδημος «Ο φόβος του Θεού είναι πηγή, μητέρα και ρίζα της συνέσεως και όλων των αρετών».

– Ο Γρηγόριος ο Θεολόγος λέει ότι «ο θείος φόβος μας βοηθεί στην εφαρμογή των εντολών του Κυρίου και στην καθαρότητα του σώματος…»

– «Όποιος απέκτησε τον θείο φόβο δεν φοβάται τίποτε» κατά τον άγιο Ιωάννη της Κλίμακος: «Όποιος έγινε δούλος του Θεού, δεν φοβάται τον Δεσπότη του, ενώ όποιος δεν έχει τον θείο φόβο, αυτός φοβάται ακόμη και τη σκιά του» (Λόγος 21ος).

– «Ο φόβος του Θεού», κατά τον άγιο Μάξιμο τον ομολογητή «γεννάται από την πίστη προς τον Θεό, ενώ ο Ιωάννης της Κλίμακος λέγει ότι προέρχεται από την γνώσι του εαυτού μας» (Λόγος 25ος).

– Άγιος Πέτρος ο Δαμασκηνός : «Γι’ αυτό και εγώ είμαι τόσο κακός και χειρότερος από έναν άπιστο και δεν θέλω να εργασθώ για να εύρω την βαθειά πίστη και με αυτή να έλθω στον φόβο του Θεού και στην αρχή της σοφίας του Πνεύματος». Ο ίδιος άγιος διαιρεί τον θείο φόβο σε δύο είδη και συγκεκριμένα: «Είναι ο φόβος του Θεού που λέγεται και πρωταρχικός και ο άλλος ο τέλειος που γεννάται από τον πρώτο».

– Για τον πρώτο φόβο μας ομιλεί η Αγία Γραφή, όταν λέει: «τω δε φόβω Κυρίου εκκλίνει πας από κακού» (Παροιμ. 15, 27) και πάλι: «Καθήλωσον εκ του φόβου σου τας σάρκας μου, από γάρ των κριμάτων σου εφοβήθην» (Ψαλ. 118, 120). Αυτός ο πρώτος φόβος του Θεού προσιδιάζει στους δούλους: «Εκκλινον από κακού και ποίησον αγαθόν» (33, 15) και πάλι: «Καθήλωσον εκ του φόβου σου τας σάρκας μου, από γάρ των κριμάτων σου εφοβήθην» (Ψαλ. 118, 120). [4]

Στα μονοθεϊστικά δόγματα, η θεϊκή Αγάπη δεν προσφέρεται, δεν εκτείνεται σε μεγαλύτερη ποσότητα ή πεδίο από αυτό του θείου Φόβου, αντιθέτως• αποτελούν κρίκους της ίδιας συνειδησιακής αλυσίδας. Η αγάπη μπορεί και δημιουργεί το καλό μόνο τόσο όσο ο φόβος δημιουργεί το κακό. Ο Φόυερμπαχ στις σημειώσεις του περί Φόβου το υπογραμμίζει: «όσο ο φόβος μπορεί να δημιουργεί το κακό• αιώνια διαρκεί ο ουρανός της αγάπης, όμως αιώνια διαρκεί επίσης η κόλαση του φόβου• αναρίθμητα είναι τα πλήθη των αγγέλων που η αγάπη έθεσε μέσα στον κόσμο, όμως αναρίθμητα είναι επίσης και τα πλήθη των διαβόλων που έθεσε ο φόβος• η αγάπη εκτείνεται μέχρι την αρχή του κόσμου, όμως ο φόβος μέχρι το τέλος του• η αγάπη δημιούργησε την πρώτη, ο φόβος όμως την τελευταία μέρα του κόσμου. Κοντολογίς, όπου σταματάει η δημιουργική παντοδυναμία του ανθρώπινου φόβου, εκεί σταματάει επίσης η παντοδυναμία της θεϊκής αγάπης[5]

Κι όμως, πολύ πριν εμφανιστούν τα δόγματα των τριών μονοθεϊστικών θρησκειών…
«Στον Όμηρο, τα πρόσωπα δεν νοούνται χωριστά από τα σώματά τους. Η ανδρεία, η ομορφιά, η δύναμη, αξίες που έχουν ως βάση τους το σώμα, είναι και αξίες που μετατρέπουν τους ανθρώπους σε θεούς. Η ψυχή είναι η πνοή που διατηρεί το σώμα στη ζωή, το σώμα όμως είναι η βάση όλων των λειτουργιών» Michela Marzano, Η φιλοσοφία του σώματος, εκδόσεις ΔΟΛ 2007.

και φυσικά Ελλείψει άλλης πρότασης, το κενό καλύπτεται, σχεδόν πάντα, από το Θεό
… ή αυτό που εύστοχα ονομάζει ο R. Dawkins, «Η λατρεία των κενών».

Εκείνο που ανησυχεί τους θεολόγους είναι ότι με το πέρασμα του χρόνου και με την πρόοδο της επιστήμης, τα κενά συρρικνώνονται, και ο Θεός κινδυνεύει να μην έχει τελικά «τι να κάνει και πουθενά να κρυφτεί […]» ο R. Dawkins, αναφέροντας τον γνωστό πλέον και σε μας Mark Ridley (‘Δαρβίνος’, εκδ. Πατάκη) «Οι περισσότεροι επιστήμονες αισθάνονται πλήξη με ό,τι έχουν ήδη ανακαλύψει. Η άγνοια είναι εκείνο που τους ωθεί να συνεχίσουν». Ενώ οι μυστικιστές απολαμβάνουν το μυστήριο και επιθυμούν να παραμείνει μυστήριο. Οι επιστήμονες απολαμβάνουν το μυστήριο για διαφορετικό λόγο: τους προσφέρει κάτι να κάνουν. Γενικότερα, ένα από τα ομολογουμένως κακά αποτελέσματα της θρησκείας συνίσταται στο ότι μας διδάσκει πως είναι αρετή να ικανοποιούμαστε χωρίς να κατανοούμε» [6]

Περιοχές για τις οποίες υπάρχει έλλειψη στοιχείων –ή κατανόησης- υποτίθεται αυτομάτως ότι ανήκουν, ελλείψει άλλης πρότασης, στον Θεό. Αυτή η λανθασμένη επιχειρηματολογία δεν είναι περισσότερο πειστική από την εξής δήλωση: «Ο υποφαινόμενος [όνομα] δηλώνω προσωπικά ανίκανος να σκεφθώ οποιονδήποτε τρόπο με τον οποίο [κάποιο βιολογικό φαινόμενο] μπορεί να έχει διαμορφωθεί σταδιακά. Επομένως, αυτό είναι πολύπλοκο κατά μη αναγώγιμο τρόπο, άρα έχει σχεδιαστεί» [7] (προφανώς από το Θεό).

Η πραγματικότητα, όσο κι αν δυσαρεστεί θεολόγους, δημιουργιστές ή θρησκευόμενους, κι όσο κι αν θεωρούν ότι «υποβιβάζεται» ο άνθρωπος εντάσσοντάς τον σαν μέρος της όλης φυσικής εξέλιξης, είναι άλλη, οι επιστημονικές αποκαλύψεις είναι καταιγιστικές.

Άπειρες ζωές ανθρώπων και κάθε είδους βιολογικών οργανισμών, ζώων και φυτών, βακτηρίων, μικροοργανισμών έρχονται και φεύγουν και στην ουσία είναι αποτέλεσμα της έκφρασης ενός κωδικοποιημένου μηνύματος που αποτελείται από τα ίδια «γράμματα», απλώς μπαίνουν με διαφορετική σειρά, σχηματίζουν διαφορετικές «λέξεις» κι αυτό ισχύει για όλους τους βιολογικούς οργανισμούς. Η βάση μας είναι τα ίδια μόρια. Κάποιες αλλαγές στη διάταξη των «γραμμάτων» και σχηματίζεται διαφορετικός οργανισμός, άνθρωπος, δέντρο, βακτήριο ή ένας σκύλος. Αυτός ο κώδικας δημιουργείται σταδιακά μέσα από τις διαδικασίες της εξέλιξης, δεν υπάρχει δηλαδή εξαρχής. Στο σύνολό της η εξέλιξη παίρνει τυχαίο χαρακτήρα.

Κατιτίς αφιερωμένο στους εθνικιστές όλων των αποχρώσεων περί «ανωτερότητα της φυλής»: Οι διαφορές στο γονιδιακό μας υλικό με των άλλων ανθρώπων είναι της τάξεως των χιλιοστών τοις εκατό, αυτό δείχνει την κοινή μοίρα αλλά και τη βαθύτερη ενότητά μας με όλους τους ανθρώπους και ουσιαστικά με ολόκληρη τη φύση. [8]

Οι ίδιοι (τα θρησκευτικά δόγματα) οι οποίοι θεωρούν τον άνθρωπο ξεχωριστό, θεόπνευστο, διότι ο θεός τους, τους τίμησε, ασχολήθηκε προσωπικά• πλάθοντάς τον, βουτώντας τα χέρια του στη λάσπη, είναι παραδόξως, οι ίδιοι που τον ενοχοποιούν με τη σφραγίδα του αμαρτωλού από την ώρα της γέννησής του (προπατορικό αμάρτημα), εκείνοι που του ενοχοποιούν τα βασικά ένστικτα της ζωής, όπως το σεξουαλικό που θεωρείται αμαρτία όχι μόνον σαν πράξη αλλά και σαν σκέψη ακόμα της πράξης, που σκοπό έχουν να νιώθει μονίμως βρόμικος, αμαρτωλός, υποδουλωμένος, ταπεινός. Οι ενοχές που του δημιουργούνται τον κάνουν ελέγξιμο, χειραγωγίσιμο. Η εκδήλωση χαράς• το γέλιο θεωρούνταν μέχρι πρόσφατα –κι έχουν σε ορισμένες περιπτώσεις και σημερινή ισχύ- όργανο του Σατανά.

Το θέμα είναι ανεξάντλητο. Η ανάρτηση αυτή δεν είναι πλήρης, πως άλλωστε θα μπορούσε να ήταν. Θα έλεγα μάλλον ότι πρόκειται για σχεδίασμα (και είναι) μελλοντικού δοκιμίου πολλών σελίδων…

Τέλος, θα ήθελα να τελειώσω με ένα απόφθεγμα του Λούθηρου:
«Η λογική είναι πόρνη του Διαβόλου, που δεν κάνει τίποτε άλλο από το να διαβάλλει και να βλάπτει οτιδήποτε λέει και κάνει ο Θεός» [9]


Το ποστ αναρτήθηκε στα πλαίσια της «Ημέρας ενάντια στο Φόβο». Δείτε περισσότερα στο ιστολόγιο: http://grfear.blogspot.com

……..

[1] «Πνευματικοί Λόγοι» Ιερομ. ΚΛΕΟΠΑ ΗΛΙΕ, εκδόσεις Ορθόδοξος Κυψέλη
[2] Δ. Πετρίδη «Ο Θάνατος, οι θρησκείες και η ιδεολογία του Φόβου», εκδ. Πολύτροπον σελ 38.
[3] Λ. Φόυερμπαχ, «Παραδόσεις για την ουσία της θρησκείας», εκδ. Τροπή σελ.394.
[4] ο. π. Νο [1]
[5] ο. π. Νο [3] σελ. 397
[6] Richard Dawkins, «Η περί Θεού Αυταπάτη», εκδ. Κάτοπτρο. σελ. 153
[7] ο.π. σελ. 154
[8] ο. π. Νο [2] σελ. 31
[9] Christopher Hitchens «Ο Θεός δεν είναι μεγάλος» εκδ. Scripta. σελ. 83

Advertisements
This entry was posted in θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

49 Responses to Θρησκεία, η ιδεολογία του Κενού και ο Φόβος

  1. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Γέροντας Κλεόπας – Ο φόβος του Θεού

  2. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Το φάρμακο εναντίον του φόβου του θανάτου

  3. Ο/Η kanali λέει:

    …όποιος φοβάται θάνατο χίλιες φορές πεθαίνει…

    που λέει και ο ποιητής

  4. Παράθεμα: Tweets that mention Θρησκεία, η ιδεολογία του Κενού και ο Φόβος « Ροΐδη Εμμονές -- Topsy.com

  5. Ο/Η skolymos λέει:

    «Κατιτίς αφιερωμένο στους εθνικιστές όλων των αποχρώσεων περί «ανωτερότητα της φυλής»: Οι διαφορές στο γονιδιακό μας υλικό με των άλλων ανθρώπων είναι της τάξεως των χιλιοστών τοις εκατό, αυτό δείχνει την κοινή μοίρα αλλά και τη βαθύτερη ενότητά μας με όλους τους ανθρώπους και ουσιαστικά με ολόκληρη τη φύση.»

    Απ’ ό,τι έχω καταλάβει οι πιο έξυπνοι και ενημερωμένοι εθνικιστές έχουν ανασκευάσει την επιχειρηματολογία τους. Δεν επικαλούνται πλέον την βιολογία. Μιλούν για πολιτισμικές διαφορές. Θα ήθελα μια σχετική σας ανάρτηση προσεχώς, τεκμηριωμένη όπως πάντα.

  6. Ο/Η Σωφρόνιος Κάπας λέει:

    Καλά και καθόντουσαν τόσοι επιστήμονες και δη στρατιωτικοί και άκουγαν αυτές τις ανοησίες;!! Ρε δεν του είπε κανείς αυτόυνού
    ότι καθένας από μας είναι μοναδική και ανεπανάληπτη προσωπικό
    τητα; Άρα έχει ΥΠΟΧΡΕΩΣΗ να τη διαφυλάξει;!! Αν δεν ήταν έτσι τότε ΤΙ χρειάζονται, όσοι υπηρετούν στο σύστημα υγείας και τα ποσά που δαπανώνται;! Να δούμε ΤΙ αλλες ΜΑΛΑΚΙΕΣ θα ακού-
    σου με! Αλήθεια τι πίνει αυτός και δε μας δίνει;;!
    Και κάτι ακόμη ΚΑΝΕΙΣ δε μπόρεσε ούτε θα μπορέσει ΠΟΤΕ ΛΟΓΙ-
    ΚΑ και πραγματιτιστικά ΤΙ γίνεται μετά θάνατον!!Το μόνο που βλέπουμε είναι «Γυμνά οστέα ο άνθρωπος ΣΚΩΛΗΚΩΝ βρώμα (φα-
    γητό) και ΔΥΣΩΔΙΑ»! Άλλωστε και ζων ο άνθρωπος ΔΥΣΩΔΕΙ μέ-
    σα από τη ζωή και τα έργα του!!

    ΕΔΩ ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΑΠΟΤΕΦΡΩΤΗΡΙΟ!! Δε θέλω να με φάνε το μαύρο
    χώμα και τα σκουλήκια!!

  7. Ο/Η undantag λέει:

    Θυμάμαι όταν, λυκειόπαις, την έμπαινα στη μπασμένη γεροντοκόρη μουστακοφρύδα θεολόγο μου για το λειτουργικό «Μετά φόβου θεού, πίστεως και αγάπης προσέλθετε».
    – «Φόβος παιδί μου, στη συγκεκριμμένη φράση, σημαίνει σεβασμός.
    – Α ναι; Και γιατί δεν χρησιμοποίησαν αυτή τη λέξη. Φόβος σημαίνει φόβος («φοβού τους δαναούς κτλ»). Ο σεβασμός έχει ξεκάθαρη αιτία και απαρχή, ο φόβος όχι κατ’ανάγκην.
    – ….»

    Και χρόνια μετά, διάβασα αυτό: «Il est faux de croire que l’échelle des craintes correspond à celle des dangers qui les inspirent. On peut avoir peur de ne pas dormir et nullement d’un duel sérieux, d’un rat et pas d’un lion. »
    Και κατάλαβα ότι είχα καταλάβει.

  8. Ο/Η rodia λέει:

    Μοναδικό ποστ!
    (όπως μας εχεις συνηθισει)

    το ζουμι ειναι Αγάπη vs Φόβος και στις μερες μας ο δευτερος εχει παρει κεφάλι.. Καιρος να… του το κοψουμε! 😉

  9. Ο/Η katabran λέει:

    καλησπέρα μετά από πολύ καιρό…
    ήρθα να δηλώσω πως έφερα μαζί μου τον άπιστο Θωμά να μας ψυχαγωγήσει λιγάκι…

  10. Ο/Η Marios_Kwstas λέει:

    Όταν θελήσεις να φτιάξεις δοκίμιο, σου προτείνω να το φτιάξεις από πρωτότυπες πηγές διότι δε…σε βλέπω καλά.

    Παρεμπιπτόντως. Όταν χρησιμοποιείς πηγές, να χρησιμοποιείς ένθεν και ένθεν, διότι έτσι σου ξεφεύγουν μερικές βασικές θεμελιώδεις θεωρίες και εκτίθεσαι.

    Α΄ Επιστολή Ιωάννη 4, 18:

    «φόβος οὐκ ἔστιν ἐν τῇ ἀγάπῃ, ἀλλ᾿ ἡ τελεία ἀγάπη ἔξω βάλλει τὸν φόβον, ὅτι ὁ φόβος κόλασιν ἔχει, ὁ δὲ φοβούμενος οὐ τετελείωται ἐν τῇ ἀγάπῃ.».

    Ουπς…

    συνεχίζει ο Ιωάννης ο Δαμασκηνός (Έκδοσις Ακριβής, κεφ. 29) για τι είδους φόβους έχει ο άνθρωπος:

    «Διαιρεῖται δὲ καὶ ὁ φόβος εἰς ἕξ· εἰς ὄκνον, εἰς αἰδῶ, εἰς αἰσχύνην, εἰς κατάπληξιν, εἰς ἔκπληξιν, εἰς ἀγωνίαν. Ὄκνος μὲν οὖν ἐστι φόβος μελλούσης ἐνεργείας. Αἰδὼς δὲ φόβος ἐπὶ προσδοκίᾳ ψόγου· κάλλιστον δὲ τοῦτο τὸ πάθος. Αἰσχύνη δὲ φόβος ἐπὶ αἰσχρῷ πεπραγμένῳ· οὐδὲ τοῦτο δὲ ἀνέλπιστον εἰς σωτηρίαν. Κατάπληξις δὲ φόβος ἐκ μεγάλης φαντασίας. Ἔκπληξις δὲ φόβος ἐξ ἀσυνήθους φαντασίας. Ἀγωνία δὲ φόβος διαπτώσεως, ἤγουν ἀποτυχίας· φοβούμενοι γὰρ ἀποτυχεῖν τῆς πράξεως ἀγωνιῶμεν.»

    Προσοχή. Ο τελευταίος φόβος δεν είναι καλός. Αν δλδ ο άνθρωπος έχει φόβο ότι θα κολαστεί, αυτός ο φόβος δε σώζει τον άνθρωπο, είναι ωφελιμιστικός. Εξ ου και ο Συμεών ο Νέος θεολόγος (Έρωτες θείων ύμνων 174, 17) λέγει:

    «Φόβος γαρ εν τη αγάπη ουχ ευρισκεται ουδ’όλως, ουδέ δίχα φόβου εν ψυχή καρποφορείται»

    Και τελικά ο Μάξιμος ο Ομολογητής μας αποκαλύπτει πως ο «ανόθευτος φόβος» οδηγεί στην αγάπη προς το Θεό. Εδώ όμως δε θα βάλω πρωτότυπο θα προτιμήσω ένα σχολιασμό που συνοψίζει τι λέει η Ορθόδοξη δογματική και οι πατέρες:

    Νίκος Ματσούκας, Δογματική και Συμβολική Β΄, σελ. 534

    «Η αθάνατη ζωή καταλήγει να είναι μία φιλική συντροφιά μεταξύ Θεού και λογικών πλασμάτων. Ούτε ελπίδα σκόπιμη, ούτε φόβος δεν έχει θέση εδώ. Επομένως η ελπίδα που συνοδεύει την πίστη είναι άλλο πράγμα, όπως και ο φόβος ο ανόθευτος κατά το Μάξιμο Ομολογητή, που βοηθά τον άνθρωπο να φτάσει στη φιλία του Θεού. Ο ταπεινωτικός, εξουθενωτικός και σατανικός φόβος είναι αυτός που έχει κόλαση. Αυτό το φόβο διώχνει η αγάπη. Τελειότητα έχουμε έτσι κι αλλιώς δίχως φόβο και μονάχα με αγάπη».

    Όταν λοιπόν χρησιμοποιούμε όρους, να προσέχουμε τι σημαίνουν οι όροι.

    Έτσι όταν θέλουμε να πούμε κάτι, πρώτα να μελετάμε. Ειδάλλως, καλή ώρα εδώ, έχουμε δογματισμό. Αν γράφουμε με προϋπόθεση τι έχει το άρωστο μυαλό του καθενός, τότε οδηγούμαστε σε τραγικά συμπλέγματα.

    Φυσικά δε μπορεί ουδείς να διαφωνήσει, ότι πολλοί ακόμα και σήμερα, όπως εσύ, χρησιμοποιούν τους όρους με αυτό το περιεχόμενο. Σημασία έχει όμως τι λέει η διδασκαλία υπό των θεοφόρων και όχι ο κάθε άσχετος ακόμα και αν είναι ιερέας.

    • Ο/Η Po λέει:

      από όλα αυτά τα… «ουπς» που ισχυρίζεστε ότι έκανα, τα δικά σας «συμπληρώματα» αλλάζουν την ουσία, στο ρόλο που παίζει το συναίσθημα αυτό (φόβος) στο χριστιανικό δόγμα;
      δεν νομίζω, μάλλον το ενισχύει ή καλύτερα ακόμη: Το επιβεβαιώνει.

      και Ναι, τα αποφθέγματα τα πήρα από βιβλίο ιερέα, το οποίο βιβλίο, επισήμως χρησιμοποιείται σε κατηχητικό της περιοχής μου (φαντάζομαι και σε άλλα, δεν γνωρίζω…)

      Τώρα για τη «Δογματική και Συμβολική» του Νίκου Ματσούκα, δεν έχω κάτι να προσθέσω παρά μόνο ότι οι απόψεις μου διέπονται από διαφορετική οπτική, αλλά ακόμα και σε αυτό το απόσπασμα που παραθέσατε, υπογραμμίζεται ιδιαίτερα έντονα ο ρόλος του Φόβου. Όχι; 😉

      Λάβετε επίσης υπόψη σας, ότι ακόμη και αυτή η… μικρή ανάρτηση φτάνει τις 1.700 περίπου λέξεις, πάρα πολλές, για όσους γνωρίζουν από blogs.

      • Ο/Η Marios_Kwstas λέει:

        Το τελευταίο δεν το κατάλαβα. Από πότε έχει κάποιος υποχρέωση να γνωρίζει τι γίνεται σε blog και σε κάθε blog. Αντιθέτως θα έπρεπε όταν γράφει κάποιος να γνωρίζει τις ελάχιστες επιστημονικές προδιαγραφές για να πράξει κάτι παρόμοιο (υπάρχουν κι βιβλία). Αυτό σημαίνει ότι όταν πραγματευόμαστε κάτι, ελέγχουμε στοιχειωδώς την ορολογία που χρησιμοποιούμε (δεν κάνουμε αναχρονισμούς ή προσωπικές εκτιμήσεις όπως έγιναν) και όλο το εύρος των απόψεων, διαχρονικά, από τους αυθεντικού ερμηνευτές και όχι από τον μπακάλη (παπά) της γειτονιάς μας. Από εκεί και πέρα βέβαια, αν όχι, τουλάχιστον να μπορεί να το αποδεχτεί ως δογματικό ιδεολόγημα, καθώς η απόκρυψη μ΄ρους της πραγματικότητας δεν είναι επιστημονική δουλειά, αλλά συνάμα είναι και αντιδεοντολικό ψεύδος.

        Από εκεί και πέρα για να μην πιάνουν χώρο τα σχόλια μου, ούτως η άλλως δεν έχω την αυταπάτη (καλή ώρα του Dawkins, μια χαρά βιβλίο για να το διαβάσετε), ότι θα σας πείσω, πραγματικά (αυτό θα απαιτούσε θεραπευμένο ήθος), η απάντησή σας με εκπλήσει. Έχετε κάνει ένα άρθρο περί φόβου, σας φέρνω τη Αγία Γραφή που το αναιρεί, φέρνω επίσης 4 διαφορετικούς πατέρες, από τον 1ο μέχρι τον 12ο αιω. που συμφωνούν ότι ο φόβος πρέπει να φύγει για να επιτύχει ο χριστιανός το σκοπό του και τέλος το βιβλίο που διδάσκεται ως ορθόδοξος δογματική (δηλαδή απηχεί το πραγματικό ορθόδοξο φρόνημα όπως έχει κριθεί από την ακαδημαϊκή κοινότητα) στην Ελλάδα, που λέει ότι ο φόβος μόνο ως σεβας εννοείται και η απάντηση είναι «ότι έχω διαφορετική άποψη» ή ότι «αυτά συμφωνούν με ότι ανέφερα»…

        Μάλλον κάποιου άλλου σχόλιο διαβάσατε…

        Να υγιαίνεται…

      • Ο/Η Po λέει:

        Marios_Kwstas,
        Λυπάμαι αν σας απογοήτευσα που δεν διαθέτω θεραπευμένο εκκλησιαστικό ή θεολογικό ήθος, άλλου είδους ήθος, διαθέτω…
        Όπως ελπίζω να ξέρετε τα αποσπάσματα υπέρ ή κατά του φόβου στην Παλαιά αλλά και στην Καινή Διαθήκη είναι τόσα πολλά που από μόνα τους χωρίς κανένα -απολύτως- άλλο σχόλιο υπερθεματίζουν το σημαντικό, τον καταλυτικό ρόλο του Φόβου.

        Διαβάστε τα παρακάτω πρόχειρα αποσπάσματα των κ.κ. Λασκαράτου και Ρασπούτιν.

        Βλέπω (χωρίς έκπληξη)ότι στέκεστε στα -εύκολα να πιστοποιηθούν- χωρία των Γραφών και «αμελείτε» κάποια άλλα που αναφέρω, όπως:

        «...η θεϊκή Αγάπη δεν προσφέρεται, δεν εκτείνεται σε μεγαλύτερη ποσότητα ή πεδίο από αυτό του θείου Φόβου, αντιθέτως• αποτελούν κρίκους της ίδιας συνειδησιακής αλυσίδας. Η αγάπη μπορεί και δημιουργεί το καλό μόνο τόσο όσο ο φόβος δημιουργεί το κακό…» (του… ασήμαντου Λ.Φόυερμπαχ)

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      O φόβος του Θεού στην Παλαιά και στην Καινή Διαθήκη.

      Από τη Wikipedia.

      Όποιος δεν ξέρει Αγγλικά μπορει εύκολα να ανατρέξει στα υποδεικνυόμενα εδάφια της Βίβλου στα Ελληνικά.

      Job είναι το βιβλίο του Ιώβ

      Proverbs είναι οι «Παροιμίες»

      Revelation είναι η «Αποκάλυψις του Ιωάννου»

      Acts είναι οι «Πράξεις των Αποστόλων»

      ΠΑΛΑΙΑ ΔΙΑΘΗΚΗ

      Genesis 22:12 He said, «Do not lay your hand on the boy or do anything to him, for now I know that you fear God, seeing you have not withheld your son, your only son, from me.»

      Exodus 1:21 And because the midwives feared God, he gave them families.

      Exodus 14:31 Israel saw the great power that the LORD used against the Egyptians, so the people feared the LORD, and they believed in the LORD and in his servant Moses.

      Leviticus 25:17 You shall not wrong one another, but you shall fear your God, for I am the LORD your God.

      Deuteronomy 14:23 And before the LORD your God, in the place that he will choose, to make his name dwell there, you shall eat the tithe of your grain, of your wine, and of your oil, and the firstborn of your herd and flock, that you may learn to fear the LORD your God always.

      Joshua 24:14 «Now therefore fear the LORD and serve him in sincerity and in faithfulness. Put away the gods that your fathers served beyond the River and in Egypt, and serve the LORD.

      1 Samuel 12:14 If you will fear the LORD and serve him and obey his voice and not rebel against the commandment of the LORD, and if both you and the king who reigns over you will follow the LORD your God, it will be well.

      2 Kings 17:25 And at the beginning of their dwelling there, they did not fear the LORD. Therefore the LORD sent lions among them, which killed some of them.

      2 Chronicles 26:5 He set himself to seek God in the days of Zechariah, who instructed him in the fear of God, and as long as he sought the LORD, God made him prosper.

      Nehemiah 5:15 The former governors who were before me laid heavy burdens on the people and took from them for their daily ration forty shekels of silver. Even their servants lorded it over the people. But I did not do so, because of the fear of God.

      Job 1:1 There was a man in the land of Uz whose name was Job, and that man was blameless and upright, one who feared God and turned away from evil.

      Psalm 19:9 the fear of the LORD is clean,enduring forever;the rules of the LORD are true,and righteous altogether.

      Psalm 103:11 For as high as the heavens are above the earth,so great is his steadfast love toward those who fear him;

      Proverbs 1:7 The fear of the LORD is the beginning of knowledge; fools despise wisdom and instruction.

      Proverbs 8:13 The fear of the LORD is hatred of evil. Pride and arrogance and the way of evil and perverted speech I hate.

      Proverbs 10:27 The fear of the LORD prolongs life, but the years of the wicked will be short.

      Isaiah 11:3 And his delight shall be in the fear of the LORD. He shall not judge by what his eyes see,or decide disputes by what his ears hear,

      Malachi 4:2 But for you who fear my name, the sun of righteousness shall rise with healing in its wings. You shall go out leaping like calves from the stall.

      ΚΑΙΝΗ ΔΙΑΘΗΚΗ

      References in the New Testament

      Matthew 10:28 And do not fear those who kill the body but cannot kill the soul. Rather fear him who can destroy both soul and body in hell.

      Luke 1:50 And his mercy is for those who fear him from generation to generation.

      Acts 13:16 So Paul stood up, and motioning with his hand said:»Men of Israel and you who fear God, listen.

      Romans 11:20 That is true. They were broken off because of their unbelief, but you stand fast through faith. So do not become proud, but fear.

      2 Corinthians 7:1 Since we have these promises, beloved, let us cleanse ourselves from every defilement of body and spirit, bringing holiness to completion in the fear of God.

      1 Peter 2:17 Honor everyone. Love the brotherhood. Fear God. Honor the emperor.

      Revelation 14:7 And he said with a loud voice, «Fear God and give him glory, because the hour of his judgment has come, and worship him who made heaven and earth, the sea and the springs of water.»

      Revelation 19:5 And from the throne came a voice saying, «Praise our God, all you his servants, you who fear him,small and great.»

      • Ο/Η Marios_Kwstas λέει:

        Προς Θεού, δεν απογοητεύομαι…

        Απλά απορώ. Παίρνεται κάθε φορά μόνο οτι σας βολεύει;

        Για παράδειγμα τη σύνοψη των αποσπασμάτων στο ίδιο άρθρο αναφέρεται σαφώς:

        The fear of God is an attitude to religious practice advocated in many religions, most notably the Abrahamic religions. Having the fear of God is most often considered to be a positive sign of spiritual well-being.

        Because of this passage many Christians conclude that Abraham’s fear of God was an act of trust in God, that God would give Isaac back to Abraham. Others believe that Abraham’s fear of God was his willingness to obey God, even though it would mean losing his Son.[1] Many Jews and Christians believe the fear of God to be devotion itself,

        rather than a sense of being frightened of God. It can also mean fear of God’s judgment.[2]

        Και φυσικά φόβος θεού είναι αυτό που η διδασκαλία των πατέρων λέει και όχι η ερμηνεία του καθενός εκ των μη θεραπευμπενων μελών.

        Καλώς ή κακώς η σύγχρονη ψυχολογία συμφωνεί με τους πατέρες. Ο τρόπος μετοχής στη γνώση ενός πράγματος έχει να κάνει με τον εσωτερικό σου κόσμο. Ο άνθρωπος δλδ αθεράπευτος βλέπει μόνο αυτό που θέλει να δει, εξου και αθράπευτο ήθος. Φυσικά κάποιος μπορεί να κάνει καλές πράξεις. Αλλά αν ταυτιστεί μόνο με αυτές, χάνει το οντολογικό ήθος του ορθόδοξου, που δεν είναι ατομοκεντρική ορθοπραξία, αλλά πάνω ορθή σχέση με το υποκείμενο, ελεύθερα, αντικειμενικά (οχι ως φιλοσοφικός όρος διότι δεν αναγνωρίζει η φιλοσοφική γνωσιολογία του ορθόδοξου χριστιανιμού ρεαλισμό, παρά μόνο νομιναλισμό) και δίχως καταναγκασμό να το πράξει ως τέτοιο.

        Εν προκειμένω όμως ουδέποτε αρνήθηκα εκ των προτέρων ότι πολλοί την μεταχειρίστηκαν με το περιεχόμενο που λέτε κι ασπάζεται ο καθόλα εξαιρετικός και ανατρεπτικός Λούντβιχ Φόιερμπαχ (αν και έχω διαβάσει πολύ περισσότερο Έγελο, και λιγότερο Μαρξ, του δε του ιδίου το έργο το γνωρίζω απλώς κριτικώς), ο οποίος δε γνώρισε ποτέ το κλίμα των ανατολικών πατέρων (βέβαια δεν είναι τυχαίο ότι ο Μαρξισμός έπιασε μέσα στα ορθόδοξα κράτη, όπου η ιδέα της κομμούνας-κοινότητας (ορθοπραξία και ήθος που ανέφερα ανωτέρω) ήταν ήδη αναπτυγμένη από το ορθόδοξο φρόνημα, τη στιγμή ο προτεσταντισμός και ο καθολικισμός -που γνωρίζει ο ίδιος- γεννούσαν τον καπιταλισμό [η γνωστή θεωρία Webber]).

      • Ο/Η Po λέει:

        Λέτε (κλειδί):

        Και φυσικά φόβος θεού είναι αυτό που η διδασκαλία των πατέρων λέει και όχι η ερμηνεία του καθενός εκ των μη θεραπευμπενων μελών

        Κοιτάξτε, αυτό που και εγώ λέω και εντάσσω κριτικά στο κείμενό μου, είναι ακριβώς το ίδιο με αυτό που λέτε εσείς: Τη διδασκαλία των πατέρων.

        Αλλά μιλάτε θέτοντας διαφορετικούς όρους και έννοιες, παραδείγματι λέτε: «Ο τρόπος μετοχής στη γνώση ενός πράγματος έχει να κάνει με τον εσωτερικό σου κόσμο…»
        …μα είναι αδύνατον να συμφωνήσουμε παρόλο που βλέποντας μόνο αυτό που παραθέτω παραπάνω (και είπατε) θα μπορούσα να συμφωνήσω, όμως, ο εσωτερικός κόσμος όπως τον αντιλαμβάνεται η φιλοσοφία έρχεται σε αντίθεση με τον τρόπο που τον αντιλαμβάνεται η θεολογία, ως γνωστόν η φιλοσοφία δεν θεωρεί τη θεολογία κλάδο της. Αν π.χ. πάρουμε τον «Εσωτερικό κόσμο» της θεολογίας μπαίνουμε σε αντιτιθέμενα χωράφια, διότι η φιλοσοφία εντάσσει την ψυχή στις διαδικασίες της φύσης, ενώ για τη θεολογία είναι κάτι ξεχωριστό, με δική του ζωή και που επιζεί μετά θάνατο, κάτι που για την υλιστική φιλοσοφία δεν είναι παρά μια αναπόδεικτη υπόθεση, μια φαντασίωση.

        Εδώ, σήμερα, τούτη την ώρα που κουβεντιάζουμε, σημερινοί πατέρες ή γέροντες (ή όπως άλλως τους λέτε) δεν παραδέχονται ότι ψυχικές διαταράξεις, διαταραχές, βλάβες του εγκεφάλου κλπ. ότι είναι καθαρά σωματικά συμπτώματα…

        Βεβαίως αναγνωρίζω τον ρόλο του προτεσταντισμού-καθολικισμούς στην ανάπτυξη (όχι γέννηση) του καπιταλιστικού τρόπου παραγωγής, αλλά αυτό είναι ένα ζήτημα που δεν μπορεί να αναπτυχθεί σε τούτο τον περιορισμένο χώρο διαλόγου.

        Σας ευχαριστώ για τη θετική και ευγενική σας στάση για διάλογο.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Ούτε η Ορθόδοξη Κόλαση όπου τυραννιούνται οι πόρνες, οι αιρετικοί, οι μοιχαλίδες και οι άθεοι εμπνέει φόβο;

      • Ο/Η Marios_Kwstas λέει:

        Νομίζω ότι αυτό το άρθρο μπορεί να σε καλύψει

        http://el.orthodoxwiki.org/%CE%9A%CF%8C%CE%BB%CE%B1%CF%83%CE%B7#cite_note-13

        Δε μπορώ να θυμηθώ που, σίγουρα σε ξένο ορθόδοξο θεολόγο είχα διαβάσει τον καλύτερο σχολιασμό.

        Ο Θεός λέει στην Ορθόδοξη Εκκλησία ταυτίζεται με το Αγαθό. Ο Θεός δε, είναι τόσο πράγματι αγαθός που το ύψιστο αγαθό, τη θέα Του που τρέφει και κάνει κατά χάρη Θεό τον άνθρωπο την παρέχει σε όλους. Άλλοι όμως τη θέα αυτή τη βιώνουν ως πυρ και άλλοι ως παράδεισο (εξου και ορθόδοξο ήθος. Προσωπικά σας καλώ να μελετήσετε έστω και από περιέργεια πατέρες όπως ο Δαμασκηνός, Ο Μάξιμος Ομολογητής, Ο Θεόδωρος Στουδίτης, ο Νικόλαος Καβάσιλας και ο Γρηγόριος Παλαμάς και θα βρείτε αυτή τη θεολογία).

        Για το Θεό λοιπόν δεν υπάρχουν νόμοι και δικαστήρια και δεν υπόκειται κατα τους ανατολικούς πατέρες σε τέτοια.

        Χαρακτηριστικό παράδειγμα είναι οι Άγγελοι. Και οι Άγγελοι και οι Διάβολοι, το ίδιο πράγμα βιώνουν τον άκτιστο Θεό, οι μεν ευφραινόμενοι, οι δε εκπιπτώμενοι αυτοβούλως, αφού δε μεταστράφηκαν, δίχως κάποια τιμωρία να του απιβληθεί.

        Πράγματι στη Δύση το πράγμα ήταν τελείως διαφορετικό, αλλά αυτή η γραμμή είναι συνεπής στους πατέρες της ανατολής ειδικά από τον 6ο αιώνα, που θεολογία δε προσδιορίζεται από την απολογητική. Άρα θέλει κάποια διάκριση στο τι γράφουμε, όπως ανέφερα προηγουμένως.

  11. Ο/Η Zoρρό λέει:

    Το παπαδαριό ανέκαθεν εμπορευόταν τον Φόβο.
    Ένα μέρος της εκκλησιαστικής περιουσίς προέρχεται από ΔΙΑΘΗΚΕΣ που το σκυλολόι υπαγορεύει σε ετοιμοθάνατες γριές.
    Προσθέτω πως συχνά βολεύει εκτός από την ενορία και την προσωπική του κατάθεση στην Τράπεζα ο πάπαρδος εξομολόγος των ετοιμοθάνατων.

  12. Ο/Η Eφραιμία η αχόρταγη ηγουμένη λέει:

    Ο περισσότερος κόσμος της εποχής μας είναι μορφωμένος κοσμικά και τρέχει με την κοσμική μεγάλη ταχύτητα. Επειδή όμως του λείπει ο φόβος του Θεού – “αρχή σοφίας φόβος Κυρίου” -, λείπει το φρένο, και με ταχύτητα, χωρίς φρένο, καταλήγει σε γκρεμό. Οι άνθρωποι είναι πολύ προβληματισμένοι και οι περισσότεροι πολύ ζαλισμένοι. Έχουν χάσει τον προσανατολισμό τους. Σιγά-σιγά κατευθύνονται προς το να μην μπορούν να ελέγχουν τον εαυτό τους. Αν αυτοί που έρχονται στο Άγιον Όρος είναι τόσο πολύ συγχυσμένοι, τόσο μπερδεμένοι, με τόσο άγχος, σκεφθήτε οι άλλοι που είναι μακριά από τον Θεό, από την Εκκλησία, πως θα είναι!

    .

    – Αγωνιάτε, Γέροντα;

    – Αχ, τι άσπρισαν τα γένια μου πρόωρα; Εγώ πονάω δυό φορές, μία, όταν προβλέπω μια κατάσταση και φωνάζω, για να προλάβουμε ένα κακό που πρόκειται να γίνη, και μια, όταν δεν δίνουν σημασία – ίσως όχι από περιφρόνηση -, και συμβαίνη μετά το κακό και μου ζητούν τότε την συμπαράστασή μου. Τώρα καταλαβαίνω τι τραβούσαν οι Προφήτες. Μεγαλύτεροι Μάρτυρες ήταν οι Προφήτες! Πιο μεγάλοι Μάρτυρες από όλους τους Μάρτυρες, παρ’ όλου που δεν πέθαναν όλοι με μαρτυρικό θάνατο. Γιατί οι Μάρτυρες για λίγο υπέφεραν, ενώ οι Προφήτες έβλεπαν μια κατάσταση και υπέφεραν συνέχεια. Φώναζαν-φώναζαν, και οι άλλοι τον χαβά τους. Και όταν έφθανε η ώρα και ερχόταν η οργή του Θεού εξ αιτίας τους, βασανίζονταν και εκείνοι μαζί τους. Τουλάχιστον όμως τότε τόσο έφθανε το μυαλό των ανθρώπων. Άφηναν τον Θεό και προσκυνούσαν τα είδωλα. Σήμερα που καταλαβαίνουν, είναι η μεγαλύτερη ειδωλολατρία.

    Δεν έχουμε συνειδητοποιήσει ότι ο διάβολος βάλθηκε να καταστρέψη τα πλάσματα του Θεού. Έχει κάνει παγοινιά , να καταστρέψη τον κόσμο. Λύσσαξε, γιατί άρχισε να μπαίνη στον κόσμο η καλή ανησυχία. Είναι πολύ αγριεμένος, γιατί γνωρίζει ότι είναι λίγη η δράση του. Τώρα κάνει όπως ένας εγκληματίας που, όταν τον κυκλώνουν, λέει: “Δεν έχω σωτηρία! Θα με πιάσουν!” και τα κάνει όλα γυαλιά-καρφιά. Ή όπως οι στρατιώτες, που εν καιρώ πολέμου, όταν τελειώσουν τα πυρομαχικά, βγάζουν την λόγχη ή το σπαθί και ρίχνονται και ό,τι γίνει. Σου λέει: “Έτσι κι αλλιώς χαμένοι είμαστε, ας σκοτώσουμε όσο πιο πολλούς μπορούμε”. Ο κόσμος καίγεται! Το καταλαβαίνετε; Έπεσε πολύς πειρασμός. Τέτοια πυρκαγιά έχει βάλει ο διάβολος, που ούτε όλοι οι πυροσβέστες αν μαζευθούν, δεν μπορούν να κάνουν τίποτε, αναγκάζονται οι άνθρωποι να στραφούν στον Θεό και να Τον παρακαλέσουν να ρίξη μια βροχή γερή, για να σβήση. Έτσι και για την πνευματική πυρκαγιά που άναψε ο διάβολος, μόνον προσευχή χρειάζεται, για να βοηθήση ο Θεός.

    Όλος ο κόσμος πάει να γίνη μια περίπτωση. Γενικό ξεχαρβάλωμα! Δεν είναι να πης: “Σ’ ένα σπίτι χάλασε λίγο το παράθυρο ή κάτι άλλο, ας το διορθώσω”. Όλο το σπίτι είναι ξεχαρβαλωμένο. Έχει γίνει χαλασμένο χωριό. Δεν ελέγχεται πια η κατάσταση. Μόνον από πάνω, ό,τι κάνει ο Θεός. Τώρα είναι να δουλεύη ο Θεός με το κατσαβίδι, με χάδια, με σκαμπίλια, να το διορθώση. Μια πληγή έχει ο κόσμος που κιτρίνισε και θέλει σπάσιμο, αλλά ακόμη δεν ωρίμασε καλά. Πάει να ωριμάση το κακό, όπως τότε στην Ιεριχώ που ήταν για απολύμανση.

    (ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΠΑΪΣΙΟΥ ΑΓΙΟΡΕΙΤΟΥ – ΛΟΓΟΙ Α΄ – ΜΕ ΠΟΝΟ ΚΑΙ ΑΓΑΠΗ ΓΙΑ ΤΟΝ ΣΥΓΧΡΟΝΟ ΑΝΘΡΩΠΟ)

  13. Ο/Η Zoζεφίνα κλαίουσα λέει:

    • Ο/Η Zoζεφίνα κλαίουσα λέει:

      http://www.koutipandoras.gr/?p=1938

      Βατοπαίδι – Συνωμοσία, Αποκρυφισμός και Εξουσία

      | Συντάκτης: Κώστας Βαξεβάνης
      ΡΑΣΑ ΜΕ ΣΠΕΡΜΑ, ΑΙΜΑ ΚΑΙ ΠΟΛΙΤΙΚΗ
      ΑΠΟ ΤΙΣ ΠΡΟΦΗΤΕΙΕΣ ΚΑΙ ΤΙΣ ΕΝΟΡΑΣΕΙΣ ΕΩΣ ΤΗΝ ΕΠΙΧΕΙΡΗΜΑΤΙΚΗ ΔΙΟΡΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

      (…………)

      Σύμφωνα με τα πρακτικά της Ιεράς Συνόδου της Κύπρου, κατά τη διάρκεια της παραμονής του Ιωσήφ στο νησί, οι μοναχές κατήγγειλαν στο Μητροπολίτη Πάφου Χρυσόστομο πως τις παρενοχλούσε σεξουαλικά. Απαιτούσε να κοιμάται μαζί τους, με το επιχείρημα πως πρέπει να εκπαιδευτούν να μην σκανδαλίζονται και να μην ντρέπονται όταν τους πιάνει το στήθος ή τα γεννητικά όργανα, γιατί είναι κομμάτι του σώματος που έδωσε ο Θεός, όπως το χέρι και το πόδι. Οι μοναχές, μάλιστα, είχαν πάθει μολύνσεις από τον Ιωσήφ και είχαν καταφύγει στο φαρμακοποιό που τους είχε δώσει φάρμακα.
      Ανατριχιαστική είναι όμως η κατάθεση μιας καθηγήτριας 29 ετών, η οποία, σε ηλικία 12 ετών, είχε πέσει στα χέρια του Ιωσήφ. Οι γονείς της θεωρούσαν ασφαλές και αρκετά ιερό να την παραδώσουν σε έναν άγιο άνθρωπο όπως ο Ιωσήφ. Η συμπεριφορά του Ιωσήφ όμως, όπως περιγράφει η ίδια, δεν είχε στοιχεία ιερότητας αλλά παιδεραστίας. Την πήγαινε στην εκκλησία, την έβαζε πάνω στα πόδια και έβαζε το χέρι του στα γεννητικά της όργανα. Έβγαζε τα εσώρουχά της και την έβαζε να ξαπλώνει δίπλα του. Ανατριχιαστική είναι η διήγηση που περιγράφει πώς ο Ιωσήφ την ξάπλωσε στο κρεβάτι, άνοιξε στα πόδια της και έκοψε τρίχες από την παιδική ήβη για να τις κάνει φυλαχτό:

  14. Ο/Η Nikos λέει:

    «μετά φόβου και τρόμου την εαυτών σωτηρίαν κατεργάζεσθε»

    Κάθε κατεργάρης στον πάγκο του, μετά φόβου και τρόμου.

    «τους αμαρτάνοντας ενώπιον πάντων έλεγχε, ίνα και οι λοιποί φόβον έχωσι.»

    Ουπς!

    Η τελεία αγάπη έξω βάλλει τον φόβον, όμως από την εποχή των αποστόλων, μέσα τον ήθελαν τον φόβο:

    «ακούων δε ο Ανανίας τους λόγους τούτους πεσών εξέψυξε, και εγένετο φόβος μέγας επί πάντας τους ακούοντας ταύτα.»

    «και εγένετο φόβος μέγας εφ’ όλην την εκκλησίαν και επί πάντας τους ακούοντας ταύτα.»

    «δουλεύσατε τω Κυρίω εν φόβω και αγαλλιάσθε αυτω εν τρόμω.» Εν φόβω και εν τρόμω λοιπόν.

    Φόβος ουκ έστι εν τη αγάπη αλλά και «ουκ έστι φόβος Θεού απέναντι των οφθαλμών αυτού» για τον παράνομο και τον αμαρτωλό. Απ΄ολα έχει ο χριστιανικός μπαξές. Κι έτσι, «έλαβε δε φόβος πάντας και εδόξασαν τον Θεόν» και ζήσαν αυτοί καλά και μεις καλύτερα.

  15. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    Μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης προσέλθετεεεεεεεεεεεεε
    να πιείτε το αίμα του θεου σας και να φάτε το σώμα του.

    Μπρρρρρρρρρρρρρρρρρ

  16. Ο/Η Mefisto λέει:

    ΠΡΟΣΟΧΗ ΙΕΡΟΣΥΛΟΙ
    Ο ΟΙΚΟΣ ΤΟΥ ΘΕΟΥ ΦΥΛΑΓΕΤΑΙ ΜΕ ΚΑΜΕΡΕΣ

    Ο ΦΟΒΟΣ ΦΥΛΑΕΙ ΤΑ ΕΡΗΜΑ

    Ένας νεαρός επίδοξος ληστής που αποπειράθηκε να διαρρήξει το παγκάρι του .Ι.Ν. Αγίου Δημητρίου στον Τύρναβο, επιτέθηκε και δάγκωσε την 72χρονη νεωκόρο, που προσπάθησε να τον αποτρέψει.

    Αποτέλεσμα του περιστατικού, ήταν η 72χρονη να μεταφερθεί σε νοσοκομείο, ενώ ο δράστης παραμένει ασύλληπτος. Κλειστό κύκλωμα τηλεόρασης κατέγραψε τις κινήσεις του δράστη, γεγονός που βοηθά στις έρευνες για τον εντοπισμό του.

  17. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    Ψαλμοί 34:9

    «Φοβηθείτε τον Κύριο οι άγιοι του· επειδή δεν υπάρχει στέρηση σ’ εκείνους που τον φοβούνται»

    Ψαλμοί 34:7

    «Άγγελος Κυρίου στρατοπεδεύει ολόγυρα σ’ εκείνους που τον φοβούνται, και τους ελευθερώνει.»

    Ψαλμοί 112:1-3

    «Μακάριος ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο· στις εντολές του βρίσκει υπερβολική ευχαρίστηση. Το σπέρμα του θα είναι δυνατό μέσα στην γη· η γενιά των ευθέων θα ευλογηθεί· αγαθά και πλούτη θα είναι στην οικογένεια του, και η δικαιοσύνη του θα μένει παντοτινά.»

    Ψαλμοί 25:12-14

    «Ποιος είναι ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο; Αυτόν θα διδάξει τον δρόμο, που πρέπει να εκλέξει· η ψυχή του θα κατοικεί σε αγαθά, και το σπέρμα του θα κληρονομήσει την γη. Το απόρρητο του Κυρίου βρίσκεται μαζί μ’ εκείνους που τον φοβούνται, και σ’ αυτούς θα φανερώσει την διαθήκη του»

    Ψαλμοί 31:19

    «Πόσο μεγάλη είναι η αγαθότητα σου, την οποία φύλαξες σ’ εκείνους που σε φοβούνται, και ενέργησες σ’ εκείνους που ελπίζουν σε σένα, μπροστά στους γιους των ανθρώπων»

    Ψαλμοί 33:18

    «Το μάτι του Κυρίου βρίσκεται επάνω σ’ εκείνους που τον φοβούνται· επάνω σ’ εκείνους που ελπίζουν στο έλεος Του»

    Ψαλμοί 85:9

    «Βέβαια, κοντά σ’ εκείνους που τον φοβούνται είναι η σωτηρία του, για να κατοικεί δόξα στην γη μας»

    Ψαλμοί 103:11

    «Επειδή, όσο είναι το ύψος του ουρανού επάνω από την γη, τόσο μεγάλο είναι το έλεος Του σ’ αυτούς που τον φοβούνται»

    Ψαλμοί 103:13

    «Καθώς ο πατέρας σπλαχνίζεται τα παιδιά του, έτσι ο Κύριος σπλαχνίζεται αυτούς που τον φοβούνται»

    Ψαλμοί 103:17

    «Το έλεος του Κυρίου είναι από τον αιώνα και μέχρι τον αιώνα, επάνω σ’ αυτούς που τον φοβούνται· και η δικαιοσύνη του επάνω στους γιους των γιων»

    Ψαλμοί 111:4-5

    «Ελεήμονας και οικτίρμονας είναι ο Κύριος. Έδωσε τροφή σ’ αυτούς που τον φοβούνται· θα θυμάται την διαθήκη του πάντοτε.»

    Ψαλμοί 115:13

    «Θα ευλογεί αυτούς που φοβούνται τον Κύριο, τους μικρούς μαζί με τους μεγάλους»

    Ψαλμοί 128:1-4

    «Μακάριος καθένας που φοβάται τον Κύριο, που περπατάει στους δρόμους Του. Επειδή θα τρως από τον κόπο των χεριών σου· μακάριος θα είσαι, και ευτυχία σε σένα. Η γυναίκα σου θα είναι σαν εύκαρπη άμπελος, στα πλάγια του σπιτιού σου· οι γιοι σου σαν νεόφυτα ελιόδεντρων, ολόγυρα στο τραπέζι σου. Να, έτσι θα ευλογηθεί ο άνθρωπος που φοβάται τον Κύριο»

    Ψαλμοί 145:19

    «Εκπληρώνει την επιθυμία εκείνων που τον φοβούνται, και εισακούει την κραυγή τους και τους σώζει»

    Παροιμίες 10:27

    «Ο φόβος του Κυρίου προσθέτει ημέρες»

    Παροιμίες 14:26

    «Στον φόβο του Κυρίου υπάρχει ισχυρή ελπίδα· και στα παιδιά Του θα υπάρχει καταφύγιο.»

    Παροιμίες 14:27

    «Ο φόβος του Κυρίου είναι πηγή ζωής, που απομακρύνει από παγίδες θανάτου»

    Παροιμίες 15:33

    «Ο φόβος του Κυρίου είναι διδασκαλία σοφίας· και η ταπείνωση προπορεύεται της δόξας»

    Παροιμίες 16:6

    «με τον φόβο του Κυρίου οι άνθρωποι ξεκλίνουν από το κακό»

    Παροιμίες 19:23

    «Ο φόβος του Κυρίου φέρνει ζωή, κι εκείνος που τον φοβάται, θα πλαγιάζει χορτάτος· δεν θα συναντήσει κακό.»

    Παροιμίες 22:4

    «Η αμοιβή της ταπείνωσης και του φόβου του Κυρίου, είναι πλούτος, και δόξα, και ζωή»

    Παροιμίες 23:17

    «Να είσαι στον φόβο του Κυρίου όλη την ημέρα»

    Εκκλησιαστής 8:12-13

    «Αν και ο αμαρτωλός πράττει κακό εκατό φορές, και μακροημερεύει, εγώ όμως γνωρίζω σίγουρα ότι θα είναι καλό σ’ εκείνους που φοβούνται τον Θεό, εκείνοι που φοβούνται από το πρόσωπο Του· στον ασεβή δεν θα υπάρχει καλό, και οι ημέρες του, οι οποίες παρέρχονται σαν σκιά, δεν θα μακρύνουν· επειδή, δεν φοβάται από μπροστά από τον Θεό»

    Ιερεμίας 10:6-7
    «Κύριε, δεν υπάρχει όμοιος με σένα· είσαι μέγας, και το όνομα σου είναι μέγα σε δύναμη. Ποιος δεν θα σε φοβόταν, Βασιλιά των εθνών;»

    Αποκάλυψη 15:4
    «Ποιος δεν θα σε φοβηθεί, Κύριε, και δοξάσει το όνομα σου;»

    Μαλαχίας 1:6
    «Ο γιος τιμάει τον πατέρα, και ο δούλος τον κύριο του· αν λοιπόν εγώ είμαι πατέρας, που είναι η τιμή μου; Και αν εγώ είμαι Κύριος, που είναι ο φόβος μου;»

    Ιερεμίας 5:22-24
    «δεν φοβάστε εμένα; λέει ο Κύριος· δεν θα τρέμετε μπροστά μου, που σας έβαλα την άμμο ως όριο της θάλασσας σύμφωνα με αιώνιο πρόσταγμα, και δεν θα το υπερβεί· και τα κύματα της συνταράζονται, όμως δεν θα υπερισχύσουν· και ηχούν, όμως δεν θα το υπερβούν; Αυτός ο λαός, όμως, έχει στασιαστική και απειθή καρδιά· αποστάτησαν και έφυγαν. Και δεν είπαν στην καρδιά τους: Ας φοβηθούμε τώρα τον Κύριο, τον Θεό μας, που δίνει βροχή πρώιμη και όψιμη στον καιρό της· φυλάει για μας τις διορισμένες εβδομάδες του θερισμού»

    Παροιμίες 2:1-5
    «ΓΙΕ μου, αν δεχθείς τα λόγια μου, και αποθησαυρίσεις τις εντολές μου μέσα σου, ώστε το αυτί σου να προσέξει στη σοφία, να στρέψεις την καρδιά σου στη σύνεση· και αν επικαλεστείς τη φρόνηση, και υψώσεις τη φωνή σου στη σύνεση· αν τη ζητήσεις σαν ασήμι, και την εξερευνήσεις σαν κρυμμένους θησαυρούς, ΤΟΤΕ θα εννοήσεις τον φόβο τού Κυρίου, και θα βρεις την επίγνωση του Θεού.»

    Πράξεις 9:31

    «Οι μεν εκκλησίες, λοιπόν, σε ολόκληρη την Ιουδαία και την Γαλιλαία και την Σαμάρεια είχαν ειρήνη, οικοδομούμενες και περπατώντας ΜΕΣΑ ΣΤΟΝ ΦΟΒΟ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ, και πληθύνονταν με την παρηγοριά του Αγίου Πνεύματος»

    Πέτρου Α 2:17

    «Όλους να τους τιμήσετε· την αδελφότητα να αγαπάτε. ΤΟΝ ΘΕΟ ΝΑ ΦΟΒΑΣΤΕ· τον βασιλιά να τιμάτε»

    Προς Κορινθίους Β 7:1

    «Αγαπητοί, έχοντας, λοιπόν, αυτές τις υποσχέσεις, ας καθαρίσουμε τον εαυτό μας από κάθε μολυσμό σάρκας και πνεύματος, εκπληρώνοντας αγιοσύνη ΜΕ ΦΟΒΟ ΘΕΟΥ»

    Προς Κολοσσαείς 3:22

    «Οι δούλοι, υπακούτε σε όλα στους κατά σάρκα κυρίους σας, όχι με οφθαλμοδουλεία, ως ανθρωπάρεσκοι, αλλά με απλότητα καρδιάς, ΕΧΟΝΤΑΣ ΦΟΒΟ ΠΡΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ»

    Πράξεις 10:1-2

    «Υπήρχε δε κάποιος άνθρωπος στην Καισάρεια, με το όνομα Κορνήλιος, εκατόνταρχος, από το τάγμα που λεγόταν Ιταλικό, ευσεβής και ΦΟΒΟΥΜΕΝΟΣ ΤΟΝ ΘΕΟ μαζί με ολόκληρη την οικογένεια του, ο οποίος έκανε πολλές ελεημοσύνες στον λαό και δεόταν διαρκώς στον Θεό.»

    Πράξεις 10:34-35

    «Τότε, ο Πέτρος ανοίγοντας το στόμα του είπε: γνωρίζω στ’ αλήθεια ότι, ο Θεός δεν είναι προσωπολήπτης· αλλά, ΣΕ ΚΑΘΕ ΕΘΝΟΣ ΟΠΟΙΟΣ ΤΟΝ ΦΟΒΑΤΑΙ, ΕΙΝΑΙ ΔΕΚΤΟΣ Σ’ ΑΥΤΟΝ»

    Κατά Ιωάννη 14:23-24
    «Αν κάποιος με αγαπάει, θα φυλάξει τον λόγο μου, και ο Πατέρας μου θα τον αγαπήσει, και θάρθουμε σ’ αυτόν, και θα κατοικήσουμε μέσα σ’ αυτόν. Εκείνος που δεν με αγαπάει, δεν φυλάττει τα λόγια μου. Και ο λόγος που ακούτε, δεν είναι δικός μου, αλλά του Πατέρα που με απέστειλε.»

    Εκκλησιαστής 12:13-14
    «Ας ακούσουμε το τέλος της όλης υπόθεσης: Να φοβάσαι τον Θεό και να τηρείς τις εντολές του, επειδή αυτό είναι το παν του ανθρώπου.»

  18. Ο/Η monima perastikos λέει:

  19. Ο φόβος είναι το κύριο αίτιο της σύγχρονης κοινωνικής συντήρησης. φοβόμαστε το Διαφορετικό, τον Άλλο, το συνΆνθρωπο. Φοβόμαστε τους μετανάστες, την κυβέρνηση, το γείτονα, τον κλέφτη… Υπάρχει καλύτερη μέθοδος αποκοίμησης;

  20. Ο/Η Παναγίας Μαζίμας λέει:

    Για τον φόβο

    Και ο πιο μεγάλος φόβος μου
    Φοβάται μη και δεν τον φοβηθώ.

    “Πως τολμάς και νοσταλγείς τσόγλανε” του Γιάννη Αγγελάκα

  21. Ο/Η Nikos λέει:

    Έχεις υγεία; Δόξαζε τον Θεόν.

    Έχεις αρρώστια; Έχεις καρκίνο, ταλαιπωρείσαι, υποφέρεις, βασανίζεσαι, πονάς; Δόξαζε τον Θεόν.

    Γκρίνια, ανεργία, φτώχεια μέσα στο σπίτι; Νήστευσε. Αγρύπνησε. Κάνε προσευχή.

    Για όλους και για όλα προσευχή. Πολλή προσευχή. Πολλή προσευχή. Νηστεία και προσευχή διότι “τούτο το γένος των παθών και των δαιμόνων ουκ εκπορεύεται παρά μόνο με νηστεία και προσευχή”.

    Τρεις από τις 20 πρακτικές συμβουλές για ταπείνωση
    του Πρωτοπρεσβυτέρου Στεφάνου Κ. Αναγνωστοπούλου

    “Είθε αδελφοί μου, να ακολουθήσουμε όλοι μας, και πρώτος εγώ, τις ταπεινές αυτές συμβουλές, και να είστε βέβαιοι ότι θα σωθούμε.”

    Έξοχον! Νηστεία και προσευχή διά πάσα νόσον πάσα μαλακίαν και διά τη σωτηρίαν.

  22. Ο/Η Eπ-αναστάσιος λέει:

    Οι θρησκείες δεν θα μπορούσαν να επιβληθούν αν δεν είχαν το φόβο ως κεντρικό πυλώνα τους. Μια από τις βασικές αιτίες επινόησης των μονοθεϊστικών θρησκειών ήταν ο έλεγχος των γυναικών από τους άνδρες, και βέβαια ο φόβος – φυσικός και μεταφυσικός – ήταν το μαγικό συστατικό που θα τις κρατούσε υποταγμένες και σιωπηλές.

    Πολύ ωραίο κείμενο κ. Ροΐδη, το κεντρικό νόημα του οποίου επαληθεύει η Παγκόσμια Ιστορία: Θρησκεία και φόβος είναι απόλυτα συνυφασμένα, επειδή ο φόβος είναι πολύ αποδοτικό μέσο ελέγχου, και οι θρησκείες, όπως και οι δογματικές αδελφές τους οι δικτατορίες, έχουν να κάνουν με τον απόλυτο έλεγχο των εξουσιαζομένων δια του φόβου και της βίας (σωματικής και ψυχολογικής) που ασκούν.

    Ο «ορθόδοξος» χριστιανισμός αναμφίβολα κατέχει μια πολύ καλή θέση ανάμεσα στις λατρείες του φόβου. Όλα του περιστρέφονται γύρω από το φόβο. Το φόβο εξυπηρετεί ακόμα και η απαίσια όψη των «ορθόδοξων» παπάδων, που μαυροφορεμένοι και γενειοφόροι όπως είναι εμπνέουν υποσυνείδητα το φόβο στα μικρά παιδιά (και τους ενήλικες πιστούς).

  23. Ο/Η Νικολάκης λέει:

    Thanks everybody who participated on this topic
    Congradulations to all those who exressed their opinion and/or
    faith with dignity and human responsibility.

  24. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Νομίζω ότι φτάνει και περισσεύει το: ΑΡΧΗ ΣΟΦΙΑΣ ΦΟΒΟΣ ΚΥΡΙΟΥ

    Όμως αρχή σοφίας ονομάτων επίσκεψις.

    Φόβος, από την μετοχή παρακειμένου του βαίνω, βεβώς. Ρήμα φέβομαι (β>φ), δηλαδή τρέπομαι σε φυγή.

  25. Ο/Η Stratis_vip λέει:

    Είναι καταπληκτικό, πως οι αρνητές της επιστήμης, την θυμούνται και την επικαλούνται, μόνο όταν πρέπει να «ασχοληθείς» με την «κομπίνα» τους.

    Πήραν τον πρωτόγονο φόβο του ανθρώπου προς τη μανία της φύσης και το άγνωστο, που και τα δύο ενίοτε αποβαίναν μοιραία και κληρονομήσαν ένα σύστημα υποταγής (τουλάχιστον οι μουσουλμάνοι δεν ντρέπονται να πουν ότι Ισλάμ = υποταγή) που λειτουργεί ακόμα και σήμερα εις βάρος της ψυχικής υγείας, της κοινωνικής γαλήνης, των πολιτικοοικονομικών ισορροπιών και δυστυχώς και διακρίσεων, αναλόγως του σε ποια εκδοχή του θεού πιστεύεις ή όχι.

    Είναι καταπληκτικό ότι πρέπει να βασίσω την ζωή μου στην ανάλυση που έκανε ο τάδε «πατέρας», στους αρχαίους μύθους που αντέγραψε ένας καλλιγράφος καλόγηρος των ελληνιστικών χρόνων και τις οποίες «ράψανε» κατά βούληση στο πέρασμα των αιώνων οι μαυροφορεμένοι επαγγελματίες του φόβου και των ψευδών υποσχέσεων.

    Κατανοώ ότι είναι εξαιρετικά δύσκολο (μιλώ από προσωπική πείρα), να αποδεχθείς ότι τόσα χρόνια σε κορόιδευαν, αλλά είναι απείρως χειρότερο να συνεχίζεις να αποδέχεσαι την κοροϊδία, πιστεύοντας με το ζόρι και ενάντια στη λογική, το ψέμα που σου παν ότι είναι αλήθεια, γιατί έτσι λέει το βιβλίο που το διαδίδει!
    Αμήν.

  26. Ο/Η tasosb λέει:

    Νομίζω πως χρειάζεται να ξεδώσουμε λιγάκι.

    Άγγελος σε νοσοκομείο, e-shop με κομποσκοίνια και τα μυαλά στο μίξερ.

    http://dakrythspanagias.blogspot.com/2010/11/blog-post_6573.html

  27. Ο/Η Nikos λέει:

    με όλες τις εορτες των κρατων, των εβραιων (φυσικα) και των Σιχ (για ξεκαρφωμα) και woops, όλως τυχαίως ξεχασανε τα Χριστουγεννα!!!

    Ξεχάσανε τα γενέθλια ενός εβραίου;

  28. Ο/Η Αλίκη Βουγιουκλάκη λέει:

    Ο Παισιος ξαναχτυπά

  29. Ο/Η Ρασπούτιν λέει:

    Θαυμάστε τον ορθόδοξο ηγούμενο Ιωάννη Χένρυ του αγίου Γερμανού που η Αστυνομία βρήκε στο σπίτι του και στην φάρμα του ολόκληρο οπλοστάσιο, πάνω από 200 όπλα και 2000 κιβώτια πυρομαχικά.
    Ο παπάς διατηρούσε «Οίκο Φιλοξενίας».

    Φωτογραφίες του παπα Αστακού εδώ:

    http://www.pokrov.org/display.asp?ds=Person&id=820

    In 2011 police and federal agents took more then 200 guns and 2000 boxes of ammunition from Henry’s home and from a farm used by the shelter.

    Φωτογραφίες του οπλοστάσιου, καραμπίνες, αυτόματα κ.ά. εδώ

    http://www.pokrov.org/display.asp?ds=Article&id=1580

  30. Παράθεμα: O Ορθόδοξος θεός είναι σαδιστής; « Ροΐδη Εμμονές

  31. Παράθεμα: Λειτουργία Κυριακής: Καλωσόρισες σ’ αυτόν τον κόσμο « Ροΐδη Εμμονές

  32. Ο/Η νεαρχος λέει:

    Ιωσηφινα που ξέρεις τον ΓΕΡΟΝΤΑ ιωσήφ και τον βρίζεις.εγώ μίλησα πάμπολλες φορές μαζί του.ο βαξεβανης είναι η πηγή σου.που στην εκπομπη του χαρδαβελλα του ζητησαν να δόσει το όνομα της βιασθεισας και ενώ πριν έλεγε ότι το είχε μετά έψαχνε τα χαρτιά του και έλεγε ,μα εδώ το είχα, κάπου εδώ.και φυσικά δεν το βρήκε.σαν δε ντρέπεσαι υπανθρωπε .να πλυνεις το στόμα σου με αντισηπτικο πριν μιλήσεις για τους γ.ιωσήφ και εφραιμ. Αλλα φτιαξε την βρωμοψυχη σου και ασε τους άλλους να διορθωθούν μόνοι τους.δεν σε χρειαζόμαστε

  33. Παράθεμα: Θρησκεία, η ιδεολογία του Κενού και ο Φόβος | Atheia.gr

  34. Ο/Η ΓΑΚ λέει:

    ΦΟΒΟΣ : (Ο) ΤΟ ΕΞΑΙΡΕΤΙΚΟ ΔΥΣΑΡΕΣΤΟ ΣΥΝΑΙΣΘΗΜΑ ΠΟΥ ΚΑΤΑΛΑΜΒΑΝΕΙ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΤΗΝ ΠΑΡΟΥΣΙΑ Ή ΤΗΝ ΣΚΕΨΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΥ Ή ΥΠΟΘΕΤΙΚΟΥ ΚΙΝΔΥΝΟΥ Ή ΑΠΕΙΛΗΣ

    Λεξικό της νέας ελληνικής γλώσσας – Μπαμπινιώτης – 2005

    ΦΙΛΕ ΜΑΡΙΕ – ΚΩΣΤΑ ΜΗΝ ΠΡΟΣΠΑΘΕΙΣ ΝΑ ΜΑΖΕΨΕΙΣ ΤΑ ΑΣΥΜΑΖΕΥΤΑ ΚΑΙ ΑΝ ΗΘΕΛΑΝ ΑΣ ΤΑ ΓΡΑΦΑΝ ΜΕ ΑΛΛΕΣ ΛΕΞΕΙΣ !!!!

  35. Παράθεμα: » Θρησκεία, η ιδεολογία του Κενού και ο Φόβος Ένωση Άθεων

  36. Παράθεμα: O Ορθόδοξος θεός είναι σαδιστής; | ΑΘΡΗΣΚΟΣ

  37. Παράθεμα: Η ΨΥΧΟΛΟΓΙΑ ΤΟΥ ΦΟΒΟΥ | Σίμος Κουταλιανός

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s