Λόγος 11.09.2010

Τρεις άθεοι «φιλέλληνες»: Βύρωνας, Σέλλεϋ, Τρελώνη

Έρωτες, ποίηση, τυχοδιωκτισμός και Επανάσταση

Μέρος 1ο

Του Αναγνώστη Λασκαράτου

Με αφορμή τα απομνημονεύματα του Έντουαρντ Τζων Τρελώνη (εικ.1) που επιτέλους μεταφράστηκαν στα ελληνικά (εκδ. Θύραθεν), αλλά και το πρόσφατο αποκαλυπτικό «Λόρδος Βύρωνας- Οι έρωτες του» ( εκδ. Μεταίχμιο ), καλό θα είναι να μιλήσουμε για την αθεϊα αυτού και των δυό φίλων του, των ποιητών Βύρωνα και Σέλεϋ, τριών διαφορετικών χαρακτήρων, που όμως τους ένωνε το μίσος για την τυραννία, ο αντικληρικαλισμός τους, οι ριζοσπαστικές τους πολιτικές ιδέες που άγγιζαν τα όρια ενός πρώϊμου αναρχισμού και σοσιαλισμού, η ερωτική τους ελευθεριότητα (ειδικά τους δυο ποιητές), ο φιλελληνισμός τους (διαφορετικής ποιότητας για τον καθένα), η φυσιολατρεία τους και η αγάπη τους για την περιπέτεια. Από τους τρεις τους ο Βύρωνας είναι ο πιο γνωστός στην Ελλάδα μέσα από μια αφελή αγιοποίηση, η οποία προβάλει από αυτόν τον γεμάτο πάθη, πικραμένο και ψυχικά τραυματισμένο για την εκ γενετής χωλότητά του άνθρωπο, τον κολασμένο ποιητή, μόνο τον ρομαντικό του «φιλελληνισμό» που τον οδήγησε και στον πρόωρο θάνατο. Έτσι όμως αδικείται αυτή η αντιφατική, γεμάτη εσωτερικές συγκρούσεις προσωπικότητα, που προς στιγμήν, ξιππασμένος καθώς ήταν, σκέφθηκε πως με τη φήμη του και με τα λεφτά του θα δεχόταν να γίνει αν του προτεινόταν βασιλιάς της Ελλάδας, Αυτός που μυημένος από νωρίς στον έρωτα από τη θρησκόληπτη γκουβερνάντα του, ο περιβόητος εραστής της λαίδης Λάμπ, υπήρξε λιμπερτίνος ανορθόδοξος στα ερωτικά του, ανατρεπτικός στις πολιτικές του θέσεις φτάνοντας στο σημείο να υπερασπίζεται στο άδυτο της Βουλής των Λόρδων τους εργάτες Λουδίτες που απειλούνταν με εκτέλεση. Διωγμένος κατά κάποιο τρόπο από την πατρίδα του αν και δημοφιλέστατος ποιητής, λόγω του φημολογούμενου σοδομιτισμού του και της ερωτικής του ασυδοσίας, που η γυναίκα του και οι πουριτανοί εχθροί του συνειδητά τη διόγκωναν με σάλτσες κουτσομπολιού για να τον δυσφημήσουν. Είναι γνωστή η συνήθεια των περισσότερων γυναικών που νιώθουν προδομένες-δίκαια ή άδικα- να εξοντώνουν ηθικά με διαδόσεις τον εραστή τους. Άλλωστε κι άλλη μια εγκαταλελειμένη ερωμένη του Βύρωνα, η Κλερµόντ, που ο Βύρωνας πραγματικά φαίνεται πως της φέρθηκε με κτηνωδία, περιγράφει τον ποιητή και τον φίλο του (και επ’αδελφή γαμπρό της) τον Σέλεϋ, που τον πήραν κι αυτόν άδικα τα σκάγια της, ως «τέρατα» που λάτρευαν τον ελεύθερο έρωτα στα χαμένα απομνημονεύματά της που ανακαλύφθηκαν πολύ πρόσφατα και τυχαία από την πανεπιστηµιακό Ντέζι Χέι στη δηµόσια βιβλιοθήκη της Ν.Υόρκης. Όπως και να’χει το πράγμα, ο Βύρωνας που ήταν προκλητικά αντικομφορμιστής και σκανδαλοποιός, άθεος, αντικομφορμιστής, συχνά αφύσικα σκληρός με δικούς και φίλους, υπήρξε τολμηρός τυχοδιώκτης και ταξιδευτής (Ισπανία, Πορτογαλλία, Ελβετία, Ιταλία, Τουρκία, Ελλάδα). Ταυτόχρονα ήταν και Επαναστάτης και ριζοσπάστης συνδεδεμένος με τον κόμη Γκάμπα και τους Ιταλούς Καρμπονάρους, αν και αρκετά διπλωμάτης, όταν χρειαζόταν, για να τραβήξει πάνω του ακόμη και τη συμπάθεια του τύραννου Αλή πασά. Αναζήτησε την ευτυχία όχι μόνο στο σκοτεινό κόσμο των «απαγορευμένων» ηδονών, αλλά ακόμη και σε αγνούς έρωτες σαν κι αυτόν με την «Κόρη των Αθηνών» (1809), που την απαθανάτισε με το περίφημο ομώνυμο ποίημα, με την επωδό «Ζωή μου σ’αγαπώ». Ήταν ριψοκίνδυνος κολυμβητής σαν νέος Λέανδρος στον Ελλήσποντο (1810) και παντού όπου μπορούσε να βουτήξει, πολεμώντας απελπισμένα την αναπηρία του που του δηλητηρίαζε την ψυχή. Τόνωνε το ηθικό του με ιππασίες και εντυπωσίαζε τους ταλαίπωρους Μεσολογγίτες με στολές και επιδεικτικές παρελάσεις, γιατί βρήκε στην ελληνική υπόθεση μια διέξοδο στα προσωπικά του αδιέξοδα, όπως άλλωστε και πολλοί ακόμη από τους εκατοντάδες ετερόκλητους που ονομάστηκαν «Φιλέλληνες». Κι όμως παρουσιάζεται συνήθως στην επίσημη Ιστορία μας σαν ένας γλυκανάλατος ρομαντικός μάρτυρας της Ελλάδας και τιτλούχος του Πάνθεου της σχολικής μας μυθολογίας. Ήταν όμως κοσμοπολίτης, όχι στενά αρχαιόπληκτος φιλέλληνας αλλά οπαδός της αδελφωσύνης και απελευθέρωσης των λαών, γι’αυτό και έγραψε στην « Εποχή του Ορειχάλκου»:
«Μύρια στήθη συνενώνει μία και κοινή αιτία
Δυτικοί κι ανατολίτες επαναστατούν με βία
Πάνω στις κορφές του ‘Αθω και στις ‘Ανδεις κυματίζει
Λάβαρο πού είν’ το ίδιο και δυο κόσμους χαιρετίζει
».

Ο Βύρων στο Μεσολόγγι

Έχοντας στέρεες φιλελεύθερες αρχές, δεν δίστασε να υπερασπιστεί ακόμη και τους Άγγλους που ανήκαν στη μισητή του Καθολική Εκκλησία, μιλώντας το 1812 στη Βουλή ενάντια στα Πανεπιστήμια Οξφόρδης και Κέιμπριτζ που απαγόρευαν την εισαγωγή τους αν δεν υπέγραφαν δήλωση πως ασπάζονται τον κρατικό Αγγλικανισμό. Αυτός ο άθεος, υπερασπίστηκε τον «Φυλακισμένο της Σιγιόν» έναν Ελβετό που είχε φυλακιστεί για τις θρησκευτικές του πεποιθήσεις. Δυο αιώνες πριν αυτός λόρδος λοιπόν είχε τολμήσει να εκφράσει στη Βουλή την άποψη πως δεν μπορεί να υπάρχει κρατική θρησκεία γιατί αυτό αδικεί τους οπαδούς των άλλων θρησκειών, κάτι που η σημερινή Ελλάδα δεν μπορεί να το χωνέψει. Ήταν αμετακίνητος εχθρός της υποκρισίας, γι’αυτό δεν άντεξε και ξέσπασε σε βρισιές στον έκπληκτο Ιθακήσιο ηγούμενο που τον είχε μόλις υποδεχτεί στο μοναστήρι του με βυζαντινές τελετές και γελοίες κολακείες. Δέχθηκε όμως ευχαρίστως την ηγεμονική του υποδοχή στο Μεσολλόγγι το οποίο σίγουρα αγνοούσε τα σκάνδαλά του, με επικεφαλής τον μαρτυρικό επίσκοπο Ρωγών (εικ.2), αν και θα έδινε λαβή και στο Μεσολλόγγι με τον τελευταίο του ανικανοποίητο έρωτα τον άτυχο 16χρονο Λουκά Χαλανδριτσάνο και με ένα ‘ειδύλλιο’ με κάποια γυναίκα, το οποίο όμως μάλλον πρέπει να το αποδώσουμε στην αχαλίνωτη φαντασία των αγιογράφων του. Κάτι σαν το πρώτο, στην τότε Αγγλία, θα τον οδηγούσε στη φυλακή όπως αργότερα τον Όσκαρ Ουάϊλντ ή και στην εκτέλεση. Τραγική ειρωνία ήταν πως ένας άλλος επίσκοπος, ο αγωνιστής Βρεσθένης Θεοδώρητος, που αργότερα η εντιμότητά του του κόστισε το διωγμό του από τη Σύνοδο, ανέλαβε να στείλει την απαραίτητη παρηγορητική τιμητική επιστολή στην κόρη του πεθαμένου πια Βύρωνα.

Δεν είχε όμως λόγους να είναι ανεκτική στον κολασμένο ποιητή η φοβερή τότε Αγγλικανική Εκκλησία. Ο πρωθιερέας του Αββαείου του Ουέστμίνστερ John Ireland αρνείται επίσημα την ταφή στο χώρο «λόγω αμφιβόλων ηθών» του ποιητή. Στην ουσία και λόγω της μαχητικής αθεϊας του ποιητή, των ριζοσπαστικών του πολιτικών απόψεων, της ομοφυλοφιλίας του και λόγω της φημολογούμενης αιμομικτικής του σχέσης με την ετεροθαλή αδελφή του. Θάφτηκε τελικά στον ναό της αγ.Μαρίας Μαγδαληνής στο Νόττιγχαμ και δίπλα του αργότερα τάφηκε και η μόνη νόμιμη κόρη του, η μαθηματικός Άντα, που ποτέ της δεν τον γνώρισε. Το 1969 ο πρωθιερέας Eric Abbott, δέχθηκε να μπει μια πλάκα στη γωνιά των ποιητών του αββαείου, ύστερα από έκκληση της κοινότητας των ποιητών. Είχαν προηγηθεί κι άλλες απόπειρες με τελευταία αυτή του 1924 οπότε ο τότε προϊστάμενος ο επίσκοπος Herbert E. Ryle έγραψε: «…Ένας άνθρωπος που παραβίασε τους νόμους του θείου Κυρίου μας και του οποίου η μεταχείριση προς τις γυναίκες βίαζε τις χριστιανικές αρχές της καθαρότητας και της τιμής, δεν μπορεί να φιλοξενηθεί στο Γουέστμίνστερ». Το θέμα πήρε διαχρονικά τέτοια έκταση που ο λόρδος Βιργίλιος Τόμσον θα γράψει ομώνυμη όπερα (πρεμιέρα Ν.Υόρκη 1972) όπου ως αιτία της άρνησης του πρωθιερέα θα αναφέρεται η επαπειλούμενη έκδοση των απομνημονευμάτων του Βύρωνα (μια απεγνωσμένη προσπάθεια του μακαρίτη να αποκατασταθεί μεταθανάτια απέναντι στις φημολογίες, αλλά ο εκδότης του John Murray τον πρόδοσε φοβούμενος τις αντιδράσεις και τα έκαψε διαπράττοντας ένα από τα μεγαλύτερα λογοτεχνικά εγκλήματα όλων των εποχών) τα οποία υποτίθεται πως θα προκαλούσαν αφόρητο σκανδαλισμό, με την ωμότητά τους, στην κοινή γνώμη.

Ο λόρδος Βύρων με αλβανική στολή πίνακας του Thomas Phillips (1813).

Συνηθίζεται στη χώρα μας σε υπερβολικό βαθμό η λογοκρισία ο εξωραϊσμός και η ιδεολογική χρήση της Ιστορίας και όχι μόνο στα σχολικά βιβλία. Εθνικοί ιστορικοί και κρατικοδίαιτοι ή απλά δειλοί γραφιάδες αυτολογοκρίνονται αποφεύγοντας τις κακοτοπιές της αλήθειας, πιστοί στον νόμο της Ομερτά. Δεκάδες βιβλία περιηγητών της περιόδου της Τουρκοκρατίας με πολύτιμες μαρτυρίες δεν μεταφράστηκαν ποτέ ή μεταφράστηκαν αποσπασματικά και επιλλεκτικά. Φιλέλληνες συγγραφείς όπως ο Εδμόνδος Αμπού και ιστορικοί όπως ο Φαλμεράϋρερ που έγραψαν την αλήθεια ή έστω αυτό που επιστημονικά και καλοπροαίρετα διαπίστωσαν σαν αλήθεια για το ρωμέϊκο, στιγματίστηκαν από πατριώτες γραφιάδες με κάθε λογής ψέματα, σοφίσματα και βρισιές, με πρώτη την αστεία ρετσινιά του “Ανθέλληνα”. Η πικρή διαπίστωση των λόγιων ταξιδιωτών πως οι κάτοικοι της Ελλάδας ήταν ένα συνονθύλευμα αμαθών και κουτοπόνηρων χωρικών που δεν κατάφεραν να διασώσουν ούτε τα αρχαία τους τοπωνύμια, αποσιωπάται χάριν του ελληνοχριστιανικού ιδεολογήματος της αδιατάρακτης συνέχειας της ελληνικής «φυλής». Πολύ περισσότερο το κατρακύλισμα της Ελλάδας στην αμάθεια χρεώνεται άκριτα στην αδιάφορη για τα Γράμματα και παχυλά απληροφόρητη για κάθε τι ελληνικό οθωμανική κατάκτηση και όχι στη ρωμαϊκή ορθόδοξη κατοχή αιώνων, που προηγήθηκε και συνειδητά κατέστρεψε, ενοχοποίησε, έκαψε, κατακρεούργησε, γκρέμισε, απαγόρευσε, ενοχοποποίησε κάθε τι το ελληνικό. Δεν έκλεισε ο Σουλτάνος τη Σχολή των Αθηνών, δεν έκαψε αυτός ελληνικά συγγράμματα, δεν δαιμονοποίησε αυτός τις σπουδές στη Δύση, δεν αφόρισε αυτός τους φιλόσοφους, δεν έκλεισε αυτός ελληνικές σχολές και σχολεία, δεν καταράστηκε αυτός στο πυρ το εξώτερο τη Γαλλική Επανάσταση και τους Διαφωτιστές. Ίσα ίσα η θρησκευτικά ανεκτική και φυλετικά αδιάφορη οθωμανική αυτοκρατορία ανάδειξε τους μορφωμένους Ρωμιούς με πολύ ψηλές τιμές και αξιώματα Μεγάλων Δραγουμάνων και με οσποδαρίες στη Βλαχιά. Αν είναι για κάτι ένοχος ο τύραννος είναι πως έδωσε τα μέσα στη μισελληνική σκοτεινή Εκκλησία της Ισταμπούλ να «εθναρχεί» πανίσχυρη στο πολυφυλετικό ορθόδοξο μιλιέτι, να καταδιώκει, να φορολογεί, να φυλακίζει, ακόμη και να δολοφονεί όποιον ήθελε.

Percy Shelley

«Μισούσα κάθε τι που μ’άλυσόδενε: πάστορες, παπάδες και αφέντες», με αυτή τη φράση ξεκινά το 1835 ο Τρελώνη την αφήγησή του, κι έτσι ξεκινά τον πρόλογό του και ο μεταφραστής του Σπύρος Μαρκέτος. Αυτός ο οικονομικά ανεξάρτητος, πολύ ωραίος στην όψη, δυνατός και σκληραγωγημένος από την πατρική αστοργία στο σχολείο και στα καράβια άντρας, αυτομορφωμένος, διαβάζοντας ακόμη και τιμωρημένος πάνω στο κατάρτι του πειθαρχίου, φανατικός υπερασπιστής των αδύνατων και πολέμιος των τυράννων, έγινε πρωτοπαλλήκαρο του μουσουλμάνου (μπεκτασή) Οδυσσέα Ανδρούτσου, του οποίου την αδελφή Ταρσίτσα παντρεύτηκε με γάμο που δεν κράτησε για πολύ. Ο Οδυσσέας είχε πέσει στη δυσμένεια των πολιτικών και κατέφυγε στο αρχαίο Κωρύκειο άντρο του Παρνασού. Ο γενναιόψυχος Άγγλος έπεσε εκεί θύμα δολοφονικής απόπειρας πληρωμένων φονιάδων αλλά συγχώρεσε αυτόν που πήγε να τον δολοφονήσει. Είχε αγαπήσει την υπόθεση της ελληνικής απελευθέρωσης και κατέγραψε την μικρότητα, την προδοσία και τη φιλοδοξία των αισχρών Φαναριωτών πολιτικάντηδων σαν τον Μαυροκορδάτο και των κατσαπλιάδων σαν τον αχάριστο και άτιμο Γκούρα και τους άλλους όμοιους του, που συκοφάντησαν και γκρεμοτσάκισαν από την Ακρόπολη ύστερα από σκληρά βασανιστήρια τον πολεμιστή της Γραβιάς. Ο Ανδρούτσος, ήταν μεν μαθητής της διεφθαρμένης Σχολής του Αλή πασά, αλλά ευφυής και γενναίος όπως ήταν, από κάποια στιγμή και μετά εξελίχθηκε σε καλό πατριώτη με δημοκρατικές ιδέες. Ο Τρελώνη καταθλίβεται όταν πολύ αργότερα στην Αγγλία πιά, μαθαίνει από το συγγραφέα Στέφανο Ξένο πως η χήρα του Οδυσσέα η κυρία Ελένη, λιμοκτονεί και η ελληνική κυβέρνηση δεν την βοηθάει. Κριτικός απέναντι στις παραξενιές του Βύρωνα, ήταν θαυμαστής του Σέλλεϋ (εικ.4), δεμένος με βαθιά φιλία μαζί του. Ο ίδιος πρωτοστάτησε στην πολιτική κηδεία και καύση του Σέλλεϋ στην Ιταλία πλάϊ στη θάλασσα ύστερα από την δολοφονία του από πειρατές που τον πέρασαν για τον Βύρωνα, όπως συμπέρανε αργότερα ο Τρελώνη, ανατρέποντας την επίσημη άποψη για πνιγμό του από ατύχημα στο φουρτουνιασμένο κόλπο της Σπιέτζας, όπου ταξίδευε με την αγαπημένη σκούνα του τον «Δον Ζουάν» από το Λιβόρνο στο Λερίτσι. Στο τελευταίο είχαν καταλύσει στη ρημαγμένη και σουλουπωμένη από αυτούς παραλιακή βίλλα Magni οι Σέλλεϋ, ο Τρελώνη και η οικογένεια Χαντ κι εκεί δέχονταν και τις επισκέψεις του Βύρωνα. Έθαψε τη στάχτη του στο προτεσταντικό νεκροταφείο της Ρώμης κι όταν ύστερα από πολλά χρόνια, 88χρονος πέθανε στην Αγγλία, τάφηκε κι ο ίδιος δίπλα του έχοντας ζητήσει να γραφτεί στην ταφόπλακα το συγκινητικό επιτύμβιο που ήταν στίχοι του Σέλλεϋ:

«Αυτοί είναι δυό φίλοι με ζωές αχώριστες
Τέτοια ας είναι κι η μνήμη τους τώρα που γλύστρησαν
Στον τάφο ας μείνουν μαζί τα κόκκαλά τους
Γιατί οι δυό καρδιές τους όταν ζούσαν ήταν μία
».

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ


Διαβάστε όλη την υποκατηγορία Λόγος

Advertisements
This entry was posted in Γράμμα από το Ληξούρι, Logos. Bookmark the permalink.

15 Responses to Λόγος 11.09.2010

  1. Ο/Η cortlinux λέει:

    η θρησκοληψία η δική μας δεν μου φαίνεται παράξενη αλλά της Μεγάλης Βρετανίας μου κάνει μεγάλη εντύπωση.

    • Ο/Η Po λέει:

      Ο ορθός λόγος είχε προβλήματα με το θρησκευτικό κατεστημένο όχι μόνο στη Μεγ. Βρετανία αλλά και στην Γαλλία, μιλώ κυρίως για τον 18ο αιώνα, τον αιώνα της μεγάλης ανόδου της ορθής φιλοσοφικής σκέψης…

  2. Ο/Η martina λέει:

    Ο ορθός λόγος – δυστυχώς κύριε Ρο – πάντα θα έχει προβλήματα εκεί όπου η «ορθότητα» του συλλογισμού πατάει πάνω σε αυθαίρετα αξιώματα..

  3. Ο/Η Koρνήλιος Μ. λέει:

    Άντα Λάβλεϊς, κόρη του Βύρωνα
    Από τη Βικιπαίδεια,

    Η Αυγούστα Άντα Κίνγκ, Κόμησσα του Λάβλεϊς (πατρικό Αυγούστα Άντα Μπάιρον) είναι γνωστή για το έργο που άφησε σχετικά με την Αναλυτική Μηχανή του Τσαρλς Μπάμπατζ. Η συνεισφορά της αυτή θεωρείται σήμερα από τους ιστορικούς ως το πρώτο πρόγραμμα για υπολογιστή.

    Η συνεισφορά της αναγνωρίστηκε όταν το 1980 το Υπουργείο Αμύνης των ΗΠΑ παρουσίασε μια γλώσσα προγραμματισμού, την οποία και ονόμασε Ada προς τιμή της. Επίσης, η Βρετανική Εταιρεία Πληροφορικής απονέμει κάθε χρόνο μετάλλιο με το όνομά της.

  4. Ο/Η Αλβανός φιλέλληνας λέει:

    Κύριε Ροιδη χαίρομαι που γράφεται στο άρθρο σωστά ο Βύρωνας με αλβανική στολή. Έτσι είναι ο τίτλος του πίνακα του λόρδου αλλά όπου λέω πως η φουστανέλα είναι αλβανική με βρίζουν.
    Έτσι και για το τσάμικο, που χορεύεται από τους Τσάμηδες.
    Τόσοι αγωνιστές του 1821 ήταν Αλβανοί, ορθόδοξοι ή μουσουλμάνοι.
    Στην Ελλάδα υπάρχει πολλή στρεβλή γνώση της Ιστορίας.

    H σημειολογία της φουστανέλας
    ΒΗΜΑ
    ΑΝΤΩΝΗΣ ΠΑΝΟΥΤΣΟΣ
    Κυριακή 15 Αυγούστου 2004

    Διαβάστε περισσότερα: http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=160537&ct=75&dt=15/08/2004#ixzz0zFLxiWlJ

    «Λένε ότι η φουστανέλα έχει 400 πιέτες, όσες και τα χρόνια της σκλαβιάς» είπε ο Κωστάλας. Αν αφαιρεθεί ότι η φουστανέλα είναι παγκοίνως αποδεκτή σαν αλβανικό ένδυμα,

  5. Ο/Η βιβλιοφάγος λέει:

    http://www.thyrathen.gr/book.php?id=186

    ΕΚΔΟΣΕΙΣ ΘΥΡΑΘΕΝ
    Συγγραφέας: Edward Trelawny
    Τίτλος: ΜΕ ΤΟΝ ΒΥΡΩΝΑ ΚΑΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΟΥΤΣΟ
    Σειρά: Ιστορική Βιβλιοθήκη

    Σελίδες 127

    Ο Τρελώνη, συμπολεμιστής και σύντροφος του Οδυσσέα Ανδρούτσου, έζησε στο πετσί του τα γεγονότα στην επαναστατημένη Ρούμελη από το 1823 και μετά, τις εμφύλιες διαμάχες και τις ίντριγκες, και γνώρισε από πρώτο χέρι τους πρωταγωνιστές, όσο και τους απλούς μαχητές. Οι μαρτυρίες του, που εκδίδονται για πρώτη φορά στην Ελλάδα, αποτελούν πολύτιμη ιστορική πηγή, όχι μόνο για την Ελληνική Επανάσταση, αλλά και για τα ευρωπαϊκά πράγματα και τον πρώιμο επαναστατικό Ρομαντισμό, που διαπότιζε το πνευματικό κλίμα της εποχής.
    Τα Απομνημονεύματα του Τρελώνη είναι δύο βιβλία μαζί. Στο πρώτο μέρος αφηγείται τη ζωή του με τα ιερά τέρατα της αγγλικής λογοτεχνίας (του «κύκλο της Πίζας»), τον Βύρωνα, την Μαίρη Σέλλεϋ, συγγραφέα του Φρανκενστάιν, τον Πέρσυ Σέλλεϋ κ.α.
    Ο Τρελώνη και ο Βύρων ήρθαν μαζί στην επαναστατημένη Ελλάδα, εγκαταλείποντας την Ιταλία μετά τον θάνατο του φίλου τους ποιητή Σέλλεϋ. Ο Βύρων έμεινε στο Μεσολόγγι, ο Τρελώνη έγινε δεξί χέρι του Οδυσσέα Ανδρούτσου. Όποιος γνωρίζει πόσο καχύποπτος και οξυδερκής ήταν ο Οδυσσέας, μπορεί με σιγουριά να εικάσει το ποιον του Έντουαρντ Τρελώνη. Τα καλύτερά του διαπιστευτήρια είναι η απόλυτη εμπιστοσύνη, η αγάπη και η εκτίμηση με την οποία περιέβαλε τον φίλο του ο Έλληνας επαναστάτης.
    Οι συμπατριώτες του Άγγλοι σχεδόν τον μίσησαν: η στενή φιλία του με τον Σέλλεϋ και τον Βύρωνα τού επέτρεπε να γνωρίζει και να γράφει αλήθειες που ανέτρεπαν τη στερεότυπη ανώδυνη εικόνα που θέλησαν να καθιερώσουν οι συντηρητικοί ταγοί της Γηραιάς Αλβιώνος. Εξάλλου, δεν του συγχώρεσαν το ότι έδρασε στην Ελλάδα αυτόβουλα, ως επαναστάτης, και όχι ως πράκτορας των εγγλέζικων συμφερόντων

  6. Ο/Η Σινεφίλ λέει:

    Τι μου θυμίσατε;
    Μια εκδήλωση στο πανεπιστήμιο με συζήτηση για τον κολασμένο ποιητή Βύρωνα.
    και με προβολή του φιλμ του Κούνδουρου

    ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΟ ΚΡΗΤΗΣ
    25 χρόνια

    ΠΡΟΒΟΛΗ ΤΑΙΝΙΑΣ
    Μπάυρον – Μπαλάντα για ένα Δαίμονα
    του Νίκου Κούνδουρου
    Τετάρτη 24 Απριλίου 2002, ώρα 20.20
    Πανεπιστημιούπολη Γάλλου – Μεγάλο Αμφιθέατρο

    Μετά το τέλος της εκδήλωσης θα υπάρχει λεωφορείο για Ρέθυμνο

    Υπόθεση
    Ιανουάριος 1824. Ο Λόρδος Βύρων φτάνει στο Μεσολόγγι και χαιρετίζεται ως Μεσσίας από τους επαναστατημένους Έλληνες. Η ταινία «Μπάυρον-Μπαλλάντα για ένα δαίμονα» καταγράφει τις τελευταίες μέρες του κολασμένου ποιητή μέσα στον πυρετό της Επανάστασης και τον ίλιγγο των αδιέξοδων παθών του. Ίσως και το πιο φιλόδοξο μέχρι στιγμής έργο του σκηνοθέτη, μοιάζει με κολοσσιαίο, σχεδόν υπεράνθρωπο στοίχημα με την τέχνη, την ποίηση, την ιστορία. Αλλά και αναμέτρηση με δαίμονες υπαρκτούς, αφού η παραγωγή ολοκληρώθηκε με τη συνεργασία των Ρώσων, στην Κριμαία. Βουτιά, λοιπόν, στην έλξη του θανάτου, που δεν ενδιαφέρεται τόσο για τη γέννηση ενός έθνους, όσο για το θάνατο ενός ποιητή, και μάλιστα, του πιο ακραίου ρομαντικού ποιητή. Η ταινία εικονογραφεί την καταβύθιση του Μπάυρον στην ιδιωτική του άβυσσο και εντάσσεται θαυμαστά σ’ ένα σύγχρονο οικουμενικό ρεύμα αναβίωσης των αιτημάτων του Ρομαντισμού – σήμερα, σε μια εποχή που οι μύθοι και οι ιδεολογίες δείχνουν να περνούν οριστικά στη ζώνη του λυκόφωτος.

    Φωτογραφίες από το φιλμ

  7. Ο/Η Σταύρος λέει:

    Έλληνας φιλαλβανός

    Αγαπητέ Αλβανέ φιλέλληνα, τα χρόνια της σκλαβιάς δεν είναι μόνο τετρακόσια. Είναι τόσο περισσότερα, που αν έπρεπε να τα μετρήσει κανείς στις πιέτες της φουστανέλας, θα χρειαζόταν αυτή να γίνει από χασεδένιο ύφασμα με μήκος από το Μπεράτι μέχρι την Κόνιτσα.

    Καλά έκανες όμως που σχολίασες το θέμα διότι έμαθα κι εγώ τώρα ότι ο κύριος Κωστάλας,
    πλην των στολών των μπαλέτων (tutu, Jazz, Classical), ασχολήθηκε, όπως φαίνεται και με την στολή των αρβανιτοβλάχων.

    Διότι τι νομίζεις; Το αλλιώτικο του κλασικού μπαλέτου από το τσάμικο είναι απλώς θέμα διαφορετικού φωτισμού.

    Πέραν όμως όλων αυτών, ο Ηλίας Πετρόπουλος έγραψε το εξαιρετικό έργο:

    Η φουστανέλα
    Συγγραφέας: Πετρόπουλος Ηλίας
    Εκδότης: Νεφέλη
    ISBN: 978-960-211-152-9
    Έτος έκδοσης: 1993
    Κωδικός προϊόντος: B110351
    €7.61 (- 10%)
    €6.85 με ΦΠΑ
    (http://www.perizitito.gr/product.php?productid=110351)
    Το οποίο προτείνω ανεπιφύλακτα. Σου λέω: είναι το κάτι άλλο.

  8. Ο/Η Κωλόγερος λέει:

    Ψευδώνυμε Ροίδη, κι εσύ εθνικίσταρος είσαι όταν μιλάς για ρωμέικη κατοχή, λες και η αρχαία Ελλάδα είναι η μαμά μας από την οποία μας απέκοψη η ρωμαϊκή κατοχή και η βυζαντινή κατοχή. «Κατοχή» εντός εισαγωγικών βέβαια, διότι αυτή είναι γραμμική εξήγηση της ιστορίας και χιλιομασημένη από την άκρα δεξιά η αρχαιοβαρεμένη. Δεν υπάρχουν μόνο βυζαντινοβαρεμένοι εθνικιστές ψευδώνυμε φίλε.

    • Ο/Η Παλιός λέει:

      Hρεμείστε κύριε, κυριακάτικα, μεριά οι καμπάνες μεριά εσείς με πονοκεφαλιάσατε

  9. Ο/Η malaouos λέει:

    Τρεις άθεοι «φιλέλληνες» ;;;;

    Αυτό είναι ανέκδοτο βρε παιδιά!

    • Ο/Η Σταύρος λέει:

      Malaouos, ανέκδοτο ανάλογα με το διαμέτρημα και την καθαρότητα των ακουστικών πόρων του καθενός νομίζω. Ή νομίζεις ότι υφίσταται στις παραμέτρους αυτές κάποιο είδος ισότητας σ’ όλα τα άτομα του ζωικού είδους μας;

  10. Ο/Η katabran λέει:

    ζήτω η επανάσταση & τι ειρωνεία, η επέτειος ή υπαίτειος της υποθήκης του υπό σχηματισμό νεοελληνικού κράτους πριν από την αναγνώρισή του με την προσφυγή σε εξωτερικό δανεισμό!

  11. Παράθεμα: Λόγος 18.09.2010 « Ροΐδη Εμμονές

  12. Παράθεμα: Τρεις άθεοι «φιλέλληνες»: Βύρωνας, Σέλλεϋ, Τρελώνη

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s