Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια

«…νέα ευνοϊκή ρύθμιση των βεβαιωμένων χρεών των εργοδοτών προς τα ασφαλιστικά Ταμεία, με εκπτώσεις έως 80%…»

Ω! διαφωνίες εσωκυβερνητικές υπουργών κι εκείνο το «δεν πρέπει να κουνάμε το δάχτυλο στους εργαζόμενους γιατί αυτοί θα μας επιστρέψουν τα πέντε» του συντρόφου υπουργού κ. Ρέππα στον οποίο έτυχε εκείνη τη στιγμή που τα ξεστόμιζε να βρίσκεται μπροστά και τηλεοπτικός φακός παίρνοντάς του ένα μεγαλοπρεπές αμερικάνικο πλάνο που λέμε κινηματογραφιστί. Θυμηθήκαμε το παλιό καλό πασόκ που προσφάτως ο πρωθυπουργός (επίσης) μας θύμισε με το «είμαστε αντιεξουσιαστές στην εξουσία». Πριν μερικά κυριακάτικα «Βήματα» η Τίνα Μπιρμπίλη καλοκαιριάτικα δήλωσε ότι «είναι μια αριστερή που ψηφίζει πασόκ» και πως «δεν είναι μέσα στο σύστημα». Ω! τις ηρωικές παρεμβάσεις στο ασφαλιστικό προς τον σύντροφο Λοβέρδο μυριάδων συντρόφων βουλευτών -όλες έγιναν ευχαρίστως δεκτές. Το Αλβανικό μας έπος ζωντάνεψε με τη συντρόφισσα Βάσω Παπανδρέου να καταλαμβάνει άπαρτα οχυρά μαζί με 15 συντρόφους βουλευτές για τα δισεκ. € που χάθηκαν και συνεχίζουν να χάνονται στις ιερές προμήθειες των νοσοκομείων και…πάνω απ’ όλα ο σ. Καστανίδης να σώζει την τιμή του λαού ζητώντας με μπρίο (έπειτα … καταλάγιασε) εκλογές για «δημοκρατική νομιμοποίηση»…

Οι οθόνες γέμισαν πόνο και δάκρυ από δεξιούς συντρόφους του πασόκ για το επώδυνο των μέτρων. Μου ήρθε στο νου το κλάμα της Ναργκίς-«Το χώμα βάφτηκε με αίμα»- των παιδικών μου χρόνων σε δροσερά καλοκαιρινά σινεμά, τον απαραίτητο πασατέμπο, χάρτινες σαΐτες (όπως αυτές των συντρόφων, καλή ώρα…) ακροβατούσαν πάνω από τα κεφάλια μας κατά τη διάρκεια της ταινίας. Τι Θέαμα…

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο πέρασε, άφησε πίσω του όλα τα κλάματα, τις ανταρσίες των δεξιών συντρόφων του πασόκ, τα αθλητικά αντισυστημικά παπούτσια της σ. Μπιρμπίλη, τις μούντζες του σ. Ρέππα, τα γιούρια της σ. Βάσως και τις κραυγές νομιμοποίησης του σ. Καστανίδη.

Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο πέρασε. Ο σκοπός ήταν να περάσει σαν οδοστρωτήρας πάνω από τα εργασιακά δικαιώματα, επιμελώς προτού ληφθούν υπόψη οι ζημιές 1) του σκανδάλου των ομολόγων, 2) τα χρωστούμενα 8,5 δις των εταιρειών προ το ΙΚΑ, 3) τα χρωστούμενα 7,5 δις του Δημοσίου προς το ΙΚΑ. Το ασφαλιστικό νομοσχέδιο πέρασε 4) χωρίς να επιχειρηθεί, να καταγραφεί έστω στοιχειωδώς η καταλήστευση δισεκατ.€ των υπερτιμολογήσεων και υπερπρομηθειών στην Υγεία….

Σκοπός, στόχος, επιθυμία είναι η κατάργηση των εργασιακών δικαιωμάτων, κι οι δεξιοί σύντροφοι του πασόκ με έναν σκασμό αντιεξουσιασμών, πόνου και οδυρμών το πέρασαν λίαν ατσουμπάλως. Καμία περισπούδαστη λεκτική κομψότητα (ούτε καν η Παγκάλειος) δεν μπόρεσε να κρύψει την στυγνότητα της πράξης.

Έκρυψαν επιμελώς ότι «το σχετικό σκάνδαλο των ημερών είναι η ψήφιση της καθιερωμένης τροπολογίας της τελευταίας στιγμής: νέα ευνοϊκή ρύθμιση των βεβαιωμένων χρεών των εργοδοτών προς τα ασφαλιστικά Ταμεία, με εκπτώσεις έως 80%! Δεν χρειάζονται ειδικές γνώσεις ή «αποκλειστικές πηγές» για να καταλάβουμε πως η κυβέρνηση και το ΔΝΤ ακολουθούν τη νεοφιλελεύθερη, σκληρά ταξική γραμμή κατάργησης όποιου αναδιανεμητικού ασφαλιστικού συστήματος έχει απομείνει στη χώρα. Κατά σύμπτωση, την περασμένη Κυριακή ο Στ. Μάνος στην «Καθημερινή» εισηγείται τη διατήρηση ενός κρατικού «επιδόματος» στη ηλικία των 65, την κατάργηση κάθε ιδέας «αναλογικής σύνταξης» και προφανώς την οριστική -και διά νόμου- απαλλαγή των εργοδοτών και των εργαζομένων από κάθε υποχρέωση καταβολής ασφαλιστικών εισφορών. ‘Οποιος μπορεί, δηλαδή, να πηγαίνει στις ιδιωτικές ασφαλιστικές εταιρείες. Το δημόσιο σύστημα, Ν.Δ, ΠΑΣΟΚ και τρόικα το αποτέλειωσαν….» (Ιός 17/7/2010, οι υπογραμμίσει δικές μου)

…και
«Πρόκειται για την ομολογία αυτού που χρόνια υποστηρίζουν τα συνδικάτα και η αριστερά. ‘Οτι, δηλαδή, το πρόβλημα της κοινωνικής ασφάλισης ήταν και είναι ουσιαστικά ζήτημα χρηματοδότησης: η αγορά εργασίας αφέθηκε χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς και πολλαπλασιάστηκε εσκεμμένα η μαζική ανασφάλιστη εργασία και η εισφοροκλοπή. Οι εργοδότες έκαναν πάρτι κλέβοντας τα χρήματα των εργαζομένων με την άδεια των κυβερνήσεων και των κρατικών αρχών, εκμεταλλευόμενοι βεβαίως και την αφασία της δικαιοσύνης και ορισμένων πουλημένων ή ανίκανων συντεχνιών. Πολλά χρόνια τώρα οι κυβερνήσεις συνειδητά κάνουν τον τροχονόμο στην εισφοροκλοπή, καταρρίπτοντας σήμερα το ευρωπαϊκό ρεκόρ με 33% (δηλαδή, στατιστικά, ένα στα τρία αφεντικά κλέβει)» (Ιός 17/7/2010, οι υπογραμμίσει δικές μου).

Ξέχασαν επιμελώς οι δεξιοί σύντροφοι του πασόκ ότι «Ο λόγος της συμμετοχής του κρατικού προϋπολογισμού στη χρηματοδότηση του συστήματος (αλλά και η εγγυητική λειτουργία του κράτους για την καταβολή των προβλεπόμενων παροχών) στηρίζεται στην υποχρεωτικότητα της κοινωνικής ασφάλισης: κανείς πολίτης δεν έχει το δικαίωμα η την ευχέρεια να ζητήσει την εξαίρεσή του από την υπαγωγή του στην κοινωνική ασφάλιση»

Ξέχασαν επιμελώς οι δεξιοί σύντροφοι του πασόκ ότι «Η τριμερής χρηματοδότηση του δημόσιου συνταξιοδοτικού συστήματος δεν αποτελεί ελληνική έμπνευση ή επιλογή. Αποτελεί ρητή επιταγή της Διεθνούς Σύμβασης Εργασίας (ΔΣΕ) 102 (άρθρο 71.3) που και η Ελλάδα έχει επικυρώσει (Ν. 3251/1955) και συνεπώς, η ΔΣΕ 102 έχει εισαχθεί στην ελληνική έννομη τάξη.» (Γ. Ρωμανιάς «Το Ποντίκι 15.07.10)

Για να προλάβω τους καλοθελητές, δεν ισχυριστήκαμε ότι οι συντάξεις στα 45 και στα 50 σε οποιαδήποτε περίπτωση είναι δίκαιες, πρέπει δικαίως να ρυθμιστούν (εσείς οι δυο δεξιοί στην εξουσία για πελατειακούς λόγους τις θεσμοθετήσατε…), αλλά αυτό δεν είναι τόσο εντυπωσιακό, όσο ότι «…στο νέο ασφαλιστικό σύστημα που επιχειρείται να οικοδομηθεί στη χώρα μας, από την 1.1.2015, το κράτος δεν συμμετέχει στη χρηματοδότησή του. Η εξέλιξη αυτή βέβαια αντιβαίνει στις ρητές επιταγές της ΔΣΕ 102, αλλά και στη διάταξη του άρθρου 28.1 του ελληνικού Συντάγματος, που δεν επιτρέπει την κατάργηση ή αλλαγή νόμου που επικυρώνει Διεθνή Σύμβαση (όπως είναι ο Ν. 3251/1955) με άλλο νόμο (όπως είναι ο σημερινός ασφαλιστικός νόμος). ( ίδια πηγή με την προαναφερόμενη)

Ολιγαρχικός Δεξιός ορθολογικός κυνισμός σε όλο του το μεγαλείο από τους λαοπρόβλητους αντιεξουσιαστές του πασόκ.

Αδιάφοροι ψυχροί αριθμοί και διάφορες στατιστικές κρύβουν επιμελώς το γεγονός ότι πρόκειται για Ανθρώπους. Πληθαίνουν η νεόπτωχοι, οι άστεγοι, ανθρώπινα ράκη γέμισαν τα παγκάκια, η ανταγωνιστικότητας της οικονομία της χώρας μας διαφαίνεται καθαρότερα πλέον στον ορίζοντα μετά το 12% και κάτι της επίσημης, δηλωμένης ανεργίας που προβλέπουν οι φετινοί αριθμοί…

Ο καλό ποιητής και επιφυλλιδογράφος Θανάσης Νιάρχος γράφει με μελαγχολική ειρωνεία: «Θα ήταν αστείο και να φανταστεί κανείς πως είναι δυνατόν το «σύστημα», όπως έχει δουλευτεί αιώνες τώρα, να το απειλεί ένα ζευγάρι αθλητικά παπούτσια. Το πολύ πολύ να μεταβάλλονται αυτά σε μια επιπλέον παρασημοφόρηση του αξιωματούχου» (μιλά για τη δεξιά αντισυστημική μας κα Μπιρμπίλη, «Τα Νέα 25.06.10)

This entry was posted in σκέψεις, Διακρίσεις (κάθε είδους), ιστοΕπιφυλλίδες, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

17 Responses to Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια

  1. Παράθεμα: Tweets that mention Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια « Ροΐδη Εμμονές -- Topsy.com

  2. Ο/Η Ν.Δ.ΣΤΕΦΑΝΗΣ λέει:

    Για κλάματα μας έκαναν τα γρουνια
    http://www.desmie.gr/up/files/energy_201006_GR.pdf

  3. Ο/Η mbiker λέει:

    Όσο μεγαλώνω μαθαίνω.
    Έμαθα λόγου χάριν, πως το να τιμάς τα παντελόνια που φοράς, δεν είναι και το πιο φυσικό κι εύκολο πράγμα του κόσμου. Επίσης, πως δεν είναι κι η υπέρτατη αρετή για ορισμένους.
    Έμαθα επίσης, πως είναι πολύ, μα πολύ εύκολο να απορροφηθείς και ειδικά να γίνεις ένθερμος οπαδός αυτού που σε απορροφά, τόσο εύκολο, που όταν κοιτάγεσαι στον καθρέφτη, να μην βλέπεις ένα ξεπουλημένο τομάρι που θάθελες να το φτύσεις, μα αντιθέτως να επιννοείς θεωρίες που όχι μόνο δικαιολογούν τις ξεπουλημένες επιλογές σου, μα τις ενισχύουν κι απο πάνω.
    Έμαθα κι άλλα. Όπως, το οτι είναι το ευκολότερο πράγμα στον κόσμο να πάρεις ένα τσούρμο κομπλεξικούς, ημιμαθείς μετριότητες και να τις μετατρέψεις σε ηγέτες, υπουργούς, προβεβλημένους ενημερωτές-διαμορφωτές της κοινής γνώμης, επικεφαλείς κι ό,τι άλλο βάλει ο νούς.
    Και τέλος, έμαθα αυτό που μάλλον ήξερα, μα αρνιόμουν πεισματικά να το αποδεχτώ.
    Πως ο άνθρωπος, είναι βόϊδι. Όχι βόδι, αυτά είναι μια χαρά ζώα.
    Βόϊδι. Επιλέγει να μένει αμόρφωτος, όσα χρόνια κι αν περάσουν και όσα πτυχία κι αν μαζέψει. Επιλέγει νάναι οπαδός, πιστός, αφισοκολλητής.
    Επιλέγει να περιμένει απο άλλους να τον σώσουν, επιλέγει να μασάει σ ό,τι μαλακία του σερβίρουν κι επι πλέον, επιλέγει να ψάχνει σωτήρες.
    Από καταβολής κόσμου, σωτήρες ψάχνει.
    Όχι συστήματα, όχι κοσμοθεωρίες, όχι συλλογικές πρακτικές, μα άτομα. Αρχηγούς. Τώρα, τι σημασία έχει αν αυτοί είναι τζούφιοι, δήθεν, ακατάλληλοι ή προδότες;
    Φτάνει που του λένε αυτά που θέλει ν ακούσει.
    Οπότε, πολύ φυσιολογικό το βρίσκω το όλο θέμα της ανάρτησης, τις τρέχουσες εξελίξεις εννοώ, με παραβιάσεις συνταγματικών νόμων, αστικού, φορολογικού, ή τι άλλο δικαίου, άλλα λέγαμε κι άλλα κάνουμε κλπ κλπ.
    Εν κατακλέιδι, δεν πιστεύω πια, πως αυτός ο άνθρωπος που επαφίεται στην ευσπλαχνία είτε του ύψιστου, είτε του αρχηγού, είτε του προέδρου ακόμα και πρωτοβάθμιου σωματείου για να του λύσει τα προβλήματα χωρίς να σηκωθεί απο την καφετερία ή τον καναπέ μην και χάσει τη ροή του μεσημεριάδικου, αξίζει και πρέπει να προσπαθήσει κάποιος γι αυτόν.

  4. Ο/Η Koprodog λέει:

    Καλά, εδώ και καμμια 20ρια χρόνια είχαν βάλει στο μάτι την κοινωνική ασφάλιση…
    Απλά τώρα με πρόσχημα την «οικονομική κρίση» βρήκαν την ευκαιρεία να την ξυλώσουν. Και οι απαλλαγές που δίνουν στην εργοδοσία, αποκαλύπτουν τον πραγματικό σκοπό τους…

  5. Ο/Η M/A λέει:

    Αγαπητοί φίλοι, φοβάμαι ότι δεν διαβάσατε σωστά. Αντιγράφω από Τα Νέα: ΕΥΝΟΪΚΗ ΡΥΘΜΙΣΗ για εξόφληση οφειλών ύψους 12 δισ. ευρώ προς όλα τα ασφαλιστικά ταμεία δίνει ο νέος νόμος Λοβέρδου για το Ασφαλιστικό. Η νέα ρύθμιση προβλέπει έκπτωση 80% επί των πρόσθετων τελών, σε περίπτωση εφάπαξ εξόφλησης του ποσού, και 60% σε περίπτωση τμηματικής εξόφλησης — με ελάχιστη δόση για οφειλέτες του ΟΑΕΕ τα 100 ευρώ και ημερομηνία υποβολής αίτησης έως 15/10/2010. (http://www.tanea.gr/default.asp?pid=2&ct=1&artid=4585240) Η ρύθμιση αφορά τις προσαυξήσεις, οι οποίες είναι αυθαίρετες εν πολλοίς διοικητικές πράξεις. Επίσης, επιτρέψτε μου να συμπληρώσω ότι εφόσον έχουν επιβληθεί προσαυξήσεις δεν σημαίνει ότι η αγορά αφέθηκε χωρίς ελεγκτικούς μηχανισμούς […], αλλά απλώς ότι πολλές επιχειρήσεις αδυνατούν να ανταπεξέλθουν στα βάρη των ασφαλιστικών εισφορών, ακόμα και των προσωπικών τους (όταν μιλάμε για τον ΟΑΕΕ). Ας είμαστε ακριβείς 🙂
    Φιλικά,
    Μ/Α

  6. Ο/Η Alsos Pagratiou λέει:

    ΓΙΑ ΤΗ ΧΩΣΙΑ ΚΑΙ ΤΟ ΦΟΝΙΚΟ ΣΤΗΝ ΗΛΙΟΥΠΟΛΗ

    Ο Σωκράτης Γκιόλιας αντιπροσώπευε ακριβώς το είδος της δημοσιογραφίας και του δημοσιογράφου που αποστρέφομαι: θεούσος, μαθητής της σχολής Μάκη Τριανταφυλλίδη – Θέμη Αναστασιάδη, επαγγελματίας εθνικόφρων, σκανδαλοθήρας, φίλος του λεγόμενου Άγιου Όρους, κουτσομπόλης, κολλητός διαφόρων επιχειρηματιών και του «αγγελικού» τρίο Κεντέρης – Θάνου – Τζέκος, καταγγελτικός λαϊκιστής, εντυπωσιοθήρας- ένα αληθινό τρωκτικό κάκιστης ποιότητας.

    Ακριβώς επειδή μ΄ ενοχλεί αυτού του είδους η δημοσιογραφία, γι΄ αυτό καταδικάζω με τον πιο κατηγορηματικό τρόπο τους δολοφόνους που τον σκότωσαν. Εύκολο είναι να υπερασπιστείς το δικαίωμα της έκφρασης εκείνων με τους οποίους συμφωνείς πολιτικά και/ή δεοντολογικά. Δύσκολο είναι να υπερασπιστείς τους διαφορετικούς και τους αντίθετους. Μα αλλιώς δεν έχουμε δημοκρατία. Ούτε στο κεφάλι μας, ούτε στα μίντια, ούτε στην κοινωνία.

    Η δημοσιογραφία αυτού του τύπου έχει κάθε δικαίωμα να υπάρχει, ν΄ ακούγεται, να κυριαρχεί αν μπορεί στα μίντια, να καλλιεργεί την κακή ποιότητα, και μύρια ακόμα δημοσιογραφικά κακά να κάνει, όσα γράφει στην προκήρυξή της η ομάδα των φονιάδων κι άλλα τόσα. Οι φονιάδες όμως δεν έχουν κανένα δικαίωμα να γίνονται τιμητές εν κρυπτώ, να θεσπίζουν δικούς τους νόμους, να συγκαλούν δικά τους μυστικά δικαστήρια, να στοχοποιούν, να καταδικάζουν, να παραμονεύουν και να εκτελούν όποιον θέλουν (όλες οι εξουσίες σε συσκευασία μίας!), επειδή διαφωνούν μαζί του.

    Όποιος έχει την ικανότητα, ας αναπτύξει άλλου τύπου δημοσιογραφία και ενημέρωση, αν μπορεί. Αυτό είναι το δύσκολο. Το να σκοτώσεις έναν άνθρωπο με ενέδρα, με χωσιά όπως θα τη λέγανε οι παλιοί, είναι το εύκολο. Σκοτώνουν μόνο όποιοι δεν μπορούν ν΄ αρθρώσουν πειστικό δημόσιο λόγο, μόνο όποιοι δεν έχουν επιχειρήματα, μόνο όποιοι βρίσκονται σε αδιέξοδο. Αν κανείς έχει κάτι εναντίον κάποιων δημοσιογράφων, ας πάει στα δικαστήρια. Ας κάνει άλλου τύπου εκπομπές. Ας μποϊκοτάρει. Αλλά δεν υπάρχει καλή και κακή βία, βία καταδικαστέα και βία επικροτητέα, βία που χτυπάει τους «κακούς» και βία που υπερασπίζεται τους «καλούς», βία δεξιά και βία αριστερή. Η βία είναι βία. Βία και μόνο- τελεία και παύλα. Οποιοσδήποτε και με οποιοδήποτε πρόσχημα δικαιολογεί την ορφάνια των παιδιών του Γκιόλια, θέτει εαυτόν εκτός δημοκρατίας.

    Η δολοφονία αυτή πρέπει να καταδικαστεί ανεπιφύλακτα, ακριβώς επειδή, πρώτο, ο δολοφονημένος ήταν αυτός που ήταν, ένας κάκιστος δημοσιογράφος δηλαδή, και, δεύτερο, επειδή έγινε με τέτοια χυδαία χωσιά, με παραβίαση οικογενειακού ασύλου. Αυτονόητα θα την καταδίκαζαν όλοι, αν ο Γκιόλιας ήταν ένας δημοσιογράφος υψηλού επιπέδου. Τώρα γιατί κάποιοι κάνουν την πάπια, αν δε χαίρονται κιόλας; Υπάρχουν τα κότσια να υπερασπιστούμε το δικαίωμα στη ζωή και στην έκφραση για τον κάθε Γκιόλια; Και όχι μόνο κάθε λαϊκιστή, μα ακόμα και για κάθε λαμόγιο, κάθε μεγαλοδημοσιογράφο με ύποπτες πηγές ή μεθόδους, κάθε έναν που πετυχαίνει υψηλή τηλεθέαση ή πολλά «χτυπήματα» στη σελίδα του. Το δικαίωμα ζωής και έκφρασης οποιουδήποτε κακού δημοσιογράφου είναι σημαντικότερο και ψηλότερο από τα κακά του έργα. Νιώθω αλληλεγγύη προς τον Γκιόλια όχι ως δημοσιογράφο, μα ως άνθρωπο και ως πατέρα.

    Υπάρχουν λοιπόν τέτοια κότσια; Αν υπάρχουν, ας εκφραστούν από παντού, ώστε να νιώσουν οι φονιάδες την κοινωνική τους απομόνωση. Ή μήπως δεν υπάρχουν, μήπως ντρεπόμαστε να το πούμε, φοβόμαστε ότι, αν τους καταδικάσουμε δημοσία, ο επόμενος στόχος θα είμαστε εμείς οι ίδιοι;

    Ε λοιπόν, γι΄ αυτό ακριβώς δεν πρέπει να σωπαίνουμε. Δεν πρέπει να φοβηθούμε. Σιγά μη βουλώσουμε τα στόματά μας, επειδή οι φονιάδες απειλούν. Δε δεχόμαστε τους φονιάδες για δικαστές, είναι μακράν χειρότεροι από τους κακούς δημοσιογράφους. Με όλα τα στραβά της, η μεταπολιτευτική δημοκρατία μας είναι μέγιστη κατάκτηση και η ελευθερία της δημόσιας έκφρασης αδιαπραγμάτευτο αγαθό, ειδικά για όσους διαφωνούν μαζί μας. Ακόμα κι αν οι κουμπουροφόροι φανατικοί απειλούν, δεν πρέπει να σωπαίνουμε. Σιγά μη δε μιλήσουμε, επειδή απειλούμαστε. Δε μπορούν να μας σκοτώσουν όλους.

    Άλσος Παγκρατίου, Αθήνα

    • Ο/Η Po λέει:

      Alsos Pagratiou…
      εκφραστήκατε ελεύθερα.
      κι εμείς ελεύθερα επιλέγουμε τα θέματα που αναρτούμε.
      Το θέμα που αναφέρετε δεν από αυτά που εντάσσεται στα ενδιαφέροντά μας.

    • Ο/Η Βολταίρος λέει:

      Προσυπογράφω

  7. Ο/Η Ν.Δ.ΣΤΕΦΑΝΗΣ(Απολλωνια) λέει:

    εχουν και εφημερίδες π.χ. Ελλάδα .. Αμφικτύων κλπ

  8. Ο/Η Eπιδαύριος λέει:

    Κι όμως τα αθλητικά παπούτσια της Μπιρμπίλη δείχνουν αυτό το δήθεν του ΓΑΠΠΑΣΟΚ

  9. Ο/Η Ν.Δ.ΣΤΕΦΑΝΗΣ(Απολλωνια) λέει:

    και το Σωματειο τους ..Αμφικτυονια Οικουμενικου Ελληνισμου

  10. Κάθε μέρα μας εκπλήττουν…
    Καλό μας κουράγιο!

    http://remember6may.blogspot.com/2010/07/80.html

  11. Παράθεμα: Δεξιοί αντιεξουσιαστές και αθλητικά παπούτσια « βιβλιοπωλείο "χωρίς όνομα"

  12. Παράθεμα: Μεγάλες κυβερνητικές μεταρρυθμίσεις, η εξής Μία « Ροΐδη Εμμονές

  13. Παράθεμα: Μείωση Μισθών: Η μοναδική Μεταρρύθμιση « contramee

  14. Παράθεμα: Ο υψηλότερος μισθός των Βαλκανίων και της Μπουρκίνα Φάσο « Ροΐδη Εμμονές

  15. Παράθεμα: Ο υψηλoτερος μισθoς στα Βαλκaνια και στη Μπουρκiνα Φασο « sofiazgi

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.