Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [2]

Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου…

[Το Πρώτο Μέρος]

Τόνοι μελάνι ξοδεύτηκαν και συνεχίζουν να ξοδεύονται για την «βάρβαρη, απολίτιστη, εθνικά προδοτική» (αλλά άριστα οργανωμένη) ως προς τον τουρισμό μας, η παρουσία των συνδικαλιστών του ΠΑΜΕ στα λιμάνια κι όμως, το μελάνι, το ευγενές αυτό υλικό όπου αποτυπώνεται η αξιοπρέπεια της ανθρώπινης δραστηριότητας, ελάχιστες, επιφανειακές, αμελητέες ποσότητες αυτού του υλικού έσταξαν στο λευκό δημοσιογραφικό χαρτί για την καταρράκωση της όποιας ηθικής και οικονομικής τάξης για τα σκανδαλώδη προνόμια των εφοπλιστών. Πόση από την υποτιθέμενη ή πράγματι υπάρχουσα λογική ή ηθική της γραφής είναι δυνατόν να διασωθεί υπό το καθεστώς του στρεβλού και νόθου «προφορικού πολιτισμού» που μας κυκλώνει, ενός «προφορικού πολιτισμού» που δεν έχει καμία σχέση με αυτόν που νοσταλγούμε…[…] Εκατομμύρια εκατομμυρίων λέξεις εκπέμπονται κάθε μέρα, αστόχαστες και άμουσες στη συντριπτική τους πλειονότητα, ενώ δεν λείπουν ανάμεσά τους και οι λέξεις-γρυλίσματα• στα γρυλίσματα άλλωστε και στο στυλ του μαγκίτη ειδικεύονται όσοι δεσπόζουν στα ερτζιανά, και οι οποίοι δεν είναι απλώς περισσότερο αναγνωρίσιμοι και από τον Πρόεδρο της Δημοκρατίας ή της κυβέρνησης, αλλά και ισχυρότεροι.[1]

Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου, τη βαρύτητα έστω μίας φράσης, μία λέξης, θα είχε στη διάθεσή της το ουσιαστικότερο όπλο κατά της οποιασδήποτε εκπεμπόμενης βαρβαρότητας που «στοργικά» τυλίγει το κάθε βήμα της ανθρώπινης υπόστασης και της κοινωνίας της. «Η αριστερά δεν έχει την παραμικρή γαμημένη ιδέα για τον κόσμο μέσα στον οποίο ζει» (Ζοζέ Σαραμάγκου, «Το Τετράδιο», Καστανιώτης).

Όταν ο αγώνας που κάνεις είναι δίκαιος, τα αιτήματά σου σωστά και δεν διαθέτεις το λεκτικό οπλοστάσιο να τα υπερασπιστείς η ευθύνη είναι τεράστια διότι δεν πάει μόνο ο κόπος ο δικός σου χαμένος, αλλά και μιας ολόκληρης οικονομικής τάξης, ενός ολόκληρου κοινωνικού στρώματος που• προσδοκά, ποντάρει την επιβίωσή του στον αγώνα σου και κυρίως (χωρίς ίσως να το αντιλαμβάνεται) στη σωστή δημοσιοποίησή του, και σε αυτό το τελευταίο, ολόκληρη η Αριστερά μένει άπνοη, μετεξεταστέα, κατά συνέπεια και ο δίκαιος αγώνας των ναυτεργατών, άρα και του ΠΑΜΕ των λιμανιών. Σοφά τα λόγια του συνεργάτη και φίλου μου κ. Λασκαράτου, όπου σε παλαιότερη ανάρτηση εδώ ανέφερε ότι, «δεν μπορεί η Αριστερά να εκπροσωπείται συνεχώς μέσω καταγγελιών από Λαζόπουλους και Ράδιο Αρβύλες» (κάπως έτσι, να μην το ψάξω…) – προσωπικά θα πρόσθετα κι άλλους, την «ελληνοφρένεια», τους δημοσιογράφους του «Ιού», ορισμένων ιστολογίων, τον μοναχικό άστεγο αριστερό, προβληματισμένο με όλα αυτά, απλό σκεπτόμενο πολίτη οποιουδήποτε στρώματος και τάξης.

Η δικαιοσύνη του ΣΔΟΕ χτυπά την Π.Ν.Ο.

Η κυβέρνηση του ΔΝΤ και όχι της χώρας, αφού της ξεθώριασαν όλα της τα επιχειρήματα, επιστρατεύοντας τη « θεωρία περί του τεμπέλη, καλοπερασάκια, φοροφυγά και εν γένει… συλλογικά ενόχου ελληνικού λαού εμφανίζει προβλήματα. Άλλωστε πολλοί κυβερνητικοί μιλούν, θέλοντας και μη, για τον «ώριμο» ελληνικό λαό, που αντιλαμβάνεται την πρωτοφανή οικονομική δυσκολία και βάζει πλάτη δείχνοντας εμπιστοσύνη ή, έστω, ανοχή στην κυβέρνηση. Η παγκάλειος θεώρηση περί της «περιθωριακής και πρωτόγονης Αριστεράς», η οποία «λειτουργεί πλέον ως περιθωριακό φαινόμενο στην κοινωνία» και κατ’ άλλους απειλεί να προκαλέσει την… πτώχευση της χώρας…» [«Το Ποντίκι»]
…την εβδομάδα που μας πέρασε ζήσαμε και την έφοδο του ΣΔΟΕ στην Πανελλήνια Ναυτική Ομοσπονδία, μάθαμε βεβαίως και την δικαιολογημένη «οργή» του κ. Χρυσοχοΐδη για το συμβάν, τον καταλαβαίνουμε.

Τους καταλαβαίνουμε, δεν χρειάζεται καμία έφοδο ΣΔΟΕ στους εφοπλιστές, τα προνόμιά τους άλλωστε είναι νομικά κατοχυρωμένα.

Τα κέρδη των πλοίων απαλλάσσονται πλήρως: 1. από οποιοδήποτε φόρο εισοδήματος 2. από κάθε φορολογία ή υπεραξία που μπορεί να πραγματοποιηθεί είτε από την πώληση πλοίου, είτε από την είσπραξη ασφαλιστικής αποζημίωσης είτε από άλλη αιτία 3. από τον φόρο εισοδήματος (των καθαρών κερδών) ή μερισμάτων κάθε ημεδαπής ή αλλοδαπής εταιρείας που εκτός από τα πλοία έχει κι άλλες εκμεταλλεύσεις

Απαλλάσσονται από φόρο τα πλοία: 4. κατηγορίας Α που ναυπηγούνται στην Ελλάδα 5. κατηγορίας Α που υφίστανται επισκευές και οι δαπάνες καλύπτονται με εισαγωγή συναλλάγματος (μέχρι 50%) 6. κατηγορίας Β (κατά 2/3) τα νεώτερα των 20 ετών και τα 10-15 ετών (τα νηολογημένα σύμφωνα με τους ελληνικούς νόμους) 7. κατηγορίας Β καθώς και φορτηγά ηλικίας κάτω των 10 ετών 8. φορτηγά κάτω των 30 ετών 9. κατηγορίας Β που ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα 10. κατηγορίας Α μικρότερα των 10 ετών 11. όλα τα κατηγορίας Α που εκτελούν δρομολόγια μεταξύ ελληνικών και ξένων λιμανιών αλλά και όλα που ναυπηγήθηκαν στην Ελλάδα

Απαλλάσσονται επίσης:
12. από κάθε φόρο, τέλος ή εισφορά ή κρατήσεις υπέρ του δημοσίου ή κάποιου τρίτου το εισόδημα που αποκτάται από γραφεία ή υποκαταστήματα αλλοδαπών ναυτιλιακών επιχειρήσεων που εγκαθίστανται στην Ελλάδα 13. το ίδιο ισχύει και για εισόδημα που δημιουργείται από εκμετάλλευση πλοίων και στο εξωτερικό και μάλιστα την απαλλαγή απολαμβάνουν και όλοι οι συνέταιροι και οι μέτοχοι 14. από κάθε τέλος και τα έγγραφα που συντάσσονται για την εφαρμογή του ισχύοντος από το 1975 νόμου 15. από το φόρο κύκλου εργασιών και από τα τέλη κυκλοφορίας τα τουριστικά επαγγελματικά πλοία ή πλοιάρια και οι βενζινάκατοι επαγγελματικής ή ιδιωτικής χρήσης 16. από κάθε φόρο ή τέλος ή εισφορά το εισόδημα που αποκτάται από εταιρείες χαρτοφυλακίου που κατέχουν αποκλειστικά μετοχές ελληνικών πλοιοκτητριών υπό ελληνική σημαία. Ακόμα και τα έγγραφα που συντάσσονται για τη διανομή κερδών, τα δάνεια και τις καταθέσεις, οι εγγραφές και τα δικαιολογητικά απαλλάσσονται από όλα τα παράβολα. Στο σημείο αυτό ας θυμηθούμε όλοι τα παράβολα που πληρώνουμε για ένα απλό παπάκι ή τα παράβολα που πληρώνει ο μετανάστης για μια άδεια παραμονής.

Μειώνεται ο φόρος: 17. Στα πλοία Α και Β κατηγορίας που αργούν λόγω ελλείψεως εργασίας ή επισκευών ή άλλης αιτίας 18. κατά 50% σε πλοία και κρουαζιερόπλοια Α και Β κατηγορίας 19. κατά 60% σε επιβατικά πλοία, μηχανοκίνητα και ιστιοφόρα 20. κατά 75% στα αλιευτικά πλοία 21. κατά 50% στα Β κατηγορίας πλοία 10-20 ετών…[«Ιός» 30.05.2010]

Διαβάζοντας τα προαναφερόμενα, και ο πλέον ηλίθιος καταλαβαίνει ότι στη χώρα του ΔΝΤ και της Νοτίου Δανίμαρκίας, οι ΜεγαλοΚλέφτες είναι νομικά κατοχυρωμένοι, κι η παρουσία του ΣΔΟΕ καθίσταται τόσο περιττή, όσο και τα λόγια.

Μια τελευταία λεπτομέρεια για τον «βάρβαρη» στάση του ΠΑΜΕ στο λιμάνι της Κορίνθου.
«…με απόρρητο έγγραφό του ο συνδικαλιστικός Οργανισμός της Μεγάλης Βρετανίας, NAUTILUS αποφάνθηκε ότι τα δύο πλοία ROPAX1 και ROPAX2, οφείλουν να εφαρμόσουν τα στάνταρτ των επιβατηγών πλοίων, αυξάνοντας τον αριθμό των ναυτικών τους από 29 σε 61, με δεδομένο το γεγονός ότι μεταφέρουν έως και 217 επιβάτες σε κάθε δρομολόγιό τους. Υπενθυμίζεται ότι και τα δύο πλοία φέρουν σημαία Μ. Βρετανίας.» [Skai.gr]

Το ΠΑΜΕ, όπως και πάλι εμπράκτως αποδεικνύεται, έχει και σε αυτό το ζήτημα δίκιο…

σημ:

[1] Παντελής Μπουκάλας, «Υποθέσεις ΙΙ», εκδόσεις Άγρα.

This entry was posted in Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

57 Responses to Προς υπεράσπιση του ΠΑΜΕ στα λιμάνια [2]

  1. Ο/Η Επιδαύριος λέει:

    Aυτή η φράση του Σαραμάγκου για την Αριστερά είναι πολύ μεγάλη κουβέντα και λες και ειπώθηκε για τη δική μας Αριστερά.

  2. Ο/Η καλώδια λέει:

    «…ολόκληρη η Αριστερά μένει άπνοη, μετεξεταστέα…»
    Να μου επιτρέψεις να πω πως υπάρχουν κάποιοι αυτοπροσδιορίζονται σαν αριστεροί και έχουν χειρότερες επιδόσεις. Χαρακτηριστικό αυτό :http://www.ananeotiki.gr/el/readText.asp?textID=4772 , που αξίζει την υπομονή να το διαβάσουμε ολόκληρο σαν σημείο των καιρών μας. Ελπίζω ο χώρος που το φιλοξενεί να μην το υιοθετεί κιόλας.

    • Ο/Η Po λέει:

      καλώδια…
      έπεσες φίλτατε διάνα, δεν γνωρίζω αν το ξέρουν, αλλά αυτός δεν είναι λόγος της Αριστεράς.

      Το κείμενο αυτό είναι ένας από τους λόγους που έγραψα το «υπερασπιστικό» για ΠΑΜΕ…

      δεν ήθελα να το αναφέρω, λακαμία μου, αλλά υπηρετώ άλλου είδους ηθική.

  3. Ο/Η SKY λέει:

    21 ξύλινα παλούκια στην καρδιά του βρυκόλακα των Μέσων Εξημέρωσης.

    Συγχαρητήρια Ρο και για το 2ο μέρος, το σκληρότερο και αναμφισβήτητα σωστό.

    Ξέρεις, το δίκιο είναι δίκιο όπως και αν το εκφράσει κανείς. Ακόμα και με νοήματα. Το άδικο χρειάζεται φτιασίδια για να βγει στη σκηνή λάμπερό και άσπιλο. Κάτι σαν τις «ζημιές στον τουρισμό» που «προκαλούνται από τις κινητοποιήσεις».

    Είναι επίσης άδικο, όπως σημειώνει και ο Λασκαράτος, η Αριστερά να εκφράζεται στο πεδίο της δημόσιας συζήτησης από μεμονωμένα σχήματα και οχήματα, αλλά εγώ το θεωρώ σύμπτωμα της αδυναμίας της να εισβάλλει στα ΜΜΕ με τη σημερινή τους μορφή, την τόσο φτηνή και τόσο πολύ μακριά από τις στοχεύσεις της ίδιας της Αριστεράς. Μόνη δίοδος της προς τα Μέσα, το θέαμα, η κατάδειξη του φαιδρού και ένας λόγος που κυρίως εξυπηρετεί την άνοδο της τηλεθέασης/ακρόασης, για λογαριασμό του καναλάρχη φυσικά. Εξαιρούνται τα ιστολόγια και τα άλλα Μέσα που δεν αποτιμούν την παρουσία τους σε μερίδια αγοράς άρα και εσόδων.

    Τέλος πάντων, για την υπόθεση των κινητοποιήσεων και ειδικότερα για τη στάση του ΠΑΜΕ, το πιο φυσιολογικό είναι να υπάρχουν διαφωνούντες. Κινητοποίηση γίνεται. Ο λαός εξεγείρεται εναντίον εκείνων που του κλέβουν καθημερινά τον κόπο του και που τον καταδικάζουν στην ανέχεια και την ανεργία ενονόματι μίας αόριστης (ανύπαρκτης) «Σωτηρίας της Πατρίδας». Τι περιμένουν οι διαφωνούντες; Να γίνει η κινητοποίηση με διανομή σοκολατών στα γραφεία των εφοπλιστών;

  4. Ο/Η Νοσφερατος λέει:

    Μπραβο κ Ροιδη . ωραιοτατο και αιχμηρο κειμενο

    αλλά οπως ειπες κιεσυ και ο Λασκαρατος

    δεν μπορεί η Αριστερά να εκπροσωπείται συνεχώς μέσω καταγγελιών από Λαζόπουλους και Ράδιο Αρβύλες» (κάπως έτσι, να μην το ψάξω…) – προσωπικά θα πρόσθετα κι άλλους, την «ελληνοφρένεια», τους δημοσιογράφους του «Ιού», ορισμένων ιστολογίων, τον μοναχικό άστεγο αριστερό, προβληματισμένο με όλα αυτά, απλό σκεπτόμενο πολίτη οποιουδήποτε στρώματος και τάξης.»

    ειναι απιστευτο το χασμα (ικανοτητων ισως και ηθους) αναμεσα στον ευρυ κοσμο της αριστερας και στη ανεπαρκεστατη ηγεσια της .. Απιστευτο ..

  5. Ο/Η Κωνσταντινα λέει:

    Ερώτημα: Το ΠΑΜΕ και το ΚΚΕ συμφωνεί ή διαφωνεί με τις απολύσεις εργαζομένων 4 (τέσσερα ) χρόνια πριν από τη συνταξιοτότηση; Αν διαφωνούν για ποιο λόγο η Εκδοτική Επιχείρηση του Περισσού προχώρησε σε παρόμοια κίνηση;
    Επίσης οι ίδιοι συμφωνούν ή διαφωνούν με τις μειώσεις μισθών με το πρόσχημα να μην υπάρξουν απολύσεις;
    Αν διαφωνούν γιατί τόσο η ως άνω Επιχείρηση, όσο και ο σταθμός 902 προχώρησαν σε μειώσεις για να μην υπάρξουν απολύσεις;
    Καλό το πλα-μπλα αλλά η συνέπεια λόγων και έργων θα ήταν καλύτερη.

    • Ο/Η Po λέει:

      μπορείτε να ρωτήσετε τους ίδιους.
      δεν μπορώ να απαντήσω εκ μέρους των.
      .
      το κείμενό μου έχει συγκεκριμένο περιεχόμενο και στόχευση.

  6. Ο/Η tania λέει:

    Τα συγχαρητήριά μου και για τα δύο μέρη!

  7. Σωστός και για το επικοινωνιακό κομμάτι: κανείς δε λέει τι εστί καμποτάζ, ναυτικοί και ναυτεργάτες είναι σαν να μην υφίστανται. Θα είχε ενδιαφέρον μια πραγματικά αντικειμενική σύγκριση των οικονομικών μεγεθών, τι πραγματικό όφελος (με αναγωγή σε ετήσια βάση) έχει ο Πειραιάς από τις επισκέψεις των κρουαζιερόπλοιων -all inclusive-, ας πούμε, σε σχέση με το τι θα σημαίνει η άρση του καμποτάζ για τα άμεσα ενδιαφερόμενα νοικοκυριά.

    • Ο/Η Po λέει:

      σας ευχαριστώ.
      σωστή η πρότασή σας, αλλά δεν ξέρω αν μπορεί να ανταποκριθεί με αντιπαραβαλλόμενα στοιχεία ένας σχετικά άσχετος σαν κι εμένα σε αυτά τα ζητήματα…

  8. Ο/Η Άλλος Σοσιαλιστής λέει:

    Είπα θα σχολιάσω μετά την ολοκλήρωση και του 2ου μέρους αλλά τι να πω?
    Είναι τόσο πλήρες που οτιδήποτε άλλο από το στόμα μου θα ήταν περιττό.

    Και δεν θα έπρεπε να μας αιφνιδιάζει, αφού κατά τη διάρκεια της τελευταίας γενιάς, το κεφάλαιο στην Ελλάδα ανήκει κατά μεγάλο μέρος στους εφοπλιστές ή έχει νταλαβέρια μαζί τους.
    Τόσο που οι ίδιοι δε χρειάζονται να εμφανίζονται πουθενά (εκτός τις κοσμικές στήλες των φιλανθρωπιών). Για όλα τα υπόλοιπα φροντίζουν οι υπάλληλοι: δικηγόροι, δικαστές, βουλευτές κλπ κλπ.

  9. Ο/Η undantag λέει:

    «Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου»

    Πόσο σωστό – πόσο λυπηρό. Τραγικά, ο μόνος που πιστεύει ακόμη στην «ιδεολογική ηγεμονία της Αριστεράς» είναι ο Μπουμπούκος. Όχι ότι εγώ πιστεύω πως η δεξιά έχει την ιδεολογική ηγεμονία, για να μην παρεξηγούμαστε – απλά, εκείνη δεν τη χρειάζεται, νέμεται την εξουσία.
    Επί της ουσίας, δεν πείθει ο θρήνος της Εκάβης για τη δυσφήμιση της Χώρας και του Τουρισμού στο εξωτερικό (λες και όλα τα υπόλοιπα νέα είναι ανθηρά). Πόσοι (ξένοι) τουρίστες «υποφέρουν»;
    – τι κλάσμα της τουριστικής μας βιομηχανίας είναι οι κρουαζιέρες (που συχνά διατρέχουν όλη τη Μεσόγειο σε λίγες εβδομάδες);
    – δεν αληθεύει πως οι περισσότεροι τουρίστες φτάνουν με chartered πτήσεις κατευθείαν στο νησί προτίμησής τους;
    … Μήπως μας ψεκάζουν;

  10. Ο/Η Left G700 λέει:

    ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ ΤΟΥ ΓΡΑΦΕΙΟΥ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΚΕ ΤΩΝ LEFT G700

    Η ΚΕ των LEFT G700 εκφράζει τη βαθιά της ικανοποίηση για την εμπεριστατωμένη, μαχητική και ενωτική αρθρογραφία του roides.wordpress.com με την οποία αυτό υπερασπίζεται αποτελεσματικά ένα τμήμα της ενιαίας παράταξης της Αριστεράς από χυδαία διαστρεβλωτικές επιθέσεις, ενώ παράλληλα διαφωτίζει πλήρως τη συμπαιγνία των καθεστωτικών δυνάμεων εναντίον μέρους της εργατικής τάξης.

    Η ΚΕ εκφράζει την πίστη ότι το roides.wordpress.com, χωρίς να παραιτηθεί από το καθήκον τής ακόμα και σκληρής κριτικής στα λάθη και παραλείψεις της Αριστεράς όποτε αυτό κρίνει, θα συνεχίσει να κάνει σαφές ότι αποτελεί αναπόσπαστο μέρος της εκκλησίας της Αριστεράς.

    Το Γραφείο Τύπου της ΚΕ των LEFT G700. Αθήνα, 5 Ιουλίου 2010.

  11. Ο/Η Po λέει:

    SKY, Νοσφερατος, tania, Άλλος Σοσιαλιστής, undantag…
    Σας ευχαριστώ και προσμένω κάποια συμβολή σας ως αναφορά το βόθρο των ΜΜΕ, το χρωστάμε στο εαυτό μας.
    .
    Left G700…
    Το έχω ξαναπεί, το χιούμορ και άλλα ευγενή μέρη του λόγου, εδώ στο ιστολόγιό μας τα εκτιμούμε όπως το παλιό καλό κρασί.

  12. Θαυμάσια τα κείμενά σας και απολύτως χρήσιμα μέσα στο βόρβορο ΜΜΕ και διαδικτύου.
    Όταν τρώς διαδοχικές καρπαζιές, όσο κι αν ξέρεις ότι αυτοί που τις ρίχνουν είναι ανάξια ανθρωπάκια, χρειάζεσαι κάτι να δίνει κουράγιο, τα κείμενά σας το πετυχαίνουν.

  13. Ο/Η Кроткая λέει:

    Sky, όχι δεν είναι έτσι: το δίκιο, όσο δίκιο κι αν είναι, χάνεται, όταν προβάλεται με λάθος τρόπο. Και δεν εννοώ τις κινητοποιήσεις των ναυτεργατών, αυτές καλώς γίνονται. Εννοώ τον γενικότερο λόγο και ρητορική της Αριστεράς, που δεν πείθει πλέον ούτε καν εμάς που αγωνιωδώς. θέλουμε να μας πείσει.

    Undantag, πάντως, σύμφωνα με στοιχεία του OECD και της CIA (!), μόλις 16% τηε ελληνικής οικονομίας είναι ο τουρισμός, οπότε μη μας λένε φούμαρα περί βαρειάς βιομηχανίας και λοιπά, μπούρδες λένε.

    Καλώδια και Ρο, ελεεινό και κατάπτυστο το κείμενο του Νεφελούδη, δεν έφτασα καν ως το τέλος. Περισσότερη ανοχή είχα στα edito του Κωστόπουλου στο Κλικ από αυτό εδώ. Γιατί δεν βρίσκουν μια τρύπα να κρυφτούν: αυτή η λύση σώζει τις υστερικές γεροντοκόρες συνήθως…
    [το ίδιο πορτοκαλί με το ΔΗΚΚΙ διάλεξαν για το trademark τους, ή εμένα μου δαίνεται?!]

  14. Ο/Η xBerliner λέει:

    Μπορεί Ρο να έχεις απόλυτο δίκιο σχετικά με τα δίκια των ναυτικών και τα δίκιο της φορολόγησης.
    Μπορεί και το ΠΑΜΕ να έχει απόλυτο δίκιο.
    Μπορεί και το ΚΚΕ με την Παπαρίγα επίσης.
    Αλλά….
    Η ναυτιλία είναι (και ήταν) η ποιο παγκοσμιοποιημένη δραστηριότητα. Ο οποιοσδήποτε πλοιοκτήτης μπορεί να φορέσει μια σημαία ευκαιρίας. Μπορεί για τα επιβατικά πλοία αυτό να μην μπορεί να το κάνει εύκολα. Αλλά εκεί έτσι κι αλλιώς είναι κρατικοδίαιτος και μπορεί να τα βρει κάτω από το τραπέζι με την εκάστοτε κυβέρνηση. Μπορεί όμως να το κάνει στα φορτηγά. Και εκεί πλέον έχει μικρή έως καθόλου σημασία αν επιτρέπουμε τα πλοία αυτά να πιάνουν ή να μην πιάνουν στα λιμάνια μας. Δεν είμαστε δα και το κέντρο του κόσμου. Ούτε καλά καλά το λιμάνι των βαλκανίων δεν μπορέσαμε να γίνουμε. Λες να ενδιαφέρονται τόσο πολύ οι πλοιοκτήτες για τον αν επιτρέπουν τα φορτηγά τους πλοία να πιάνουν ελληνικά λιμάνια. Το αυτό ισχύει και για τα κρουαζιερόπλοια. Μπορεί να είναι ελκυστικά τα ελληνικά νησιά, αλλά δεν πρόκειται καμιά εταιρεία να τα βάψει μαύρα αν δεν πιάσουν τα πλοία τους στα ελληνικά νησιά. Θα πιάσουν παραδίπλα, στις ιταλικές ή τις τούρκικες ακτές.
    Το ΠΑΜΕ, όπως και όλο το ΚΚΕ, βλέπει τον κόσμο όπως αυτός ήταν πριν από 30 χρόνια. Ο κόσμος άλλαξε. Όπως άλλαξε και η θέση της ελλάδας μέσα σε αυτόν.
    Επιπλέον κάτι που το θεωρώ θέμα αρχής (μιας και το ΚΚΕ είναι κόμμα αρχών):
    Απεργία έχει δικαίωμα να κάνει ο καθένας. Ακόμα και αν το δικαστήριο τη βγάλει παράνομη και καταχρηστική. Όπως όμως υπάρχει το δικαίωμα της απεργίας, υπάρχει και το δικαίωμα της μη απεργίας και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί το 2ον είναι πιο ιερό από το 1ο. Σε αυτό το ΠΑΜΕ είναι λάθος και η συμπεριφορά του είναι ολίγον έως πολύ φασίζουσα.

    Γιατί το ΠΑΜΕ που απαγορεύει σε επιβάτες να ταξιδέψουν έχει δίκιο και δεν έχει δίκιο ο πιθηκάνθρωπος χρυσαυγίτης που απαγορεύει σε παιδιά μεταναστών να παίξουν στην παιδική χαρά; Και οι δύο ερμηνεύουν, όχι το νόμιμο, αλλά το ηθικό με τον τρόπο που θέλουν. Και αυτό είναι φασισμός.

    • Ο/Η Po λέει:

      xBerliner,
      σε αρκετά δεν έχεις άδικο, να ξεκαθαρίσω:
      Στο πρώτο μέρος μίλησα για επιμέρους τακτικές του ΠΑΜΕ και με τις οποίες έχω επιφυλάξεις ή κρατώ αποστάσεις κλπ.
      Δεν απαντώ για ΚΚΕ και Παπαρήγα διότι δεν αναφέρονται ούτε σε μία αράδα στο κειμένου που ανάρτησα, το ξεκαθαρίζω για να μην ξεστρατίσει η «συζήτηση»…

      Δεν αξιολόγησα πουθενά τις μεθόδους του ΠΑΜΕ επομένως ούτε και σε αυτό έχω κάτι να πω, το μόνο που λέω -το πιστεύω- ότι είναι το μοναδικό ανάχωμα σε όλη αυτή την αδικία που δεν της φτάνει που έχει ήδη εδραιωθεί δια του νόμου, αλλά διαλύει, συντρίβει και την παραμικρή, την ελάχιστη αντίθετη φωνή, αν αυτό δεν είναι εμπράκτως, νόμιμος φασισμός, τότε έχουμε χάσει τις έννοιες των λέξεων. Επομένως ακόμη κι αν δεχτώ την πρακτική του ΠΑΜΕ -όπως λες- σαν φασιστική (δεν το νομίζω), αυτός είναι λουλούδι μπροστά στο τερατώδες νομοθετικό πλαίσιο που έχει δωρίσει το κράτος στο εφοπλιστικό κεφάλαιο. Οι έννοιες είναι μη-συγκρίσιμες τόσο ποιοτικά όσο και ποσοτικά!

      Για την Ναυτιλία, εσύ όπως και εγώ, δεν είμαστε οι ειδικοί, όμως λέω με βεβαιότητα, ότι το οικονομικό πλαίσιο μέσα στο οποίο κινείται το εφοπλιστικό κεφάλαιο στην Ελλάδα, δεν έχει απολύτως τίποτα να ζηλέψει, από αυτά της Λιβερίας, του Παναμά, της Μάλτας κ.ο.κ. Είτε πλέουν με άλλες σημαίες, είτε με τη δική μας, είναι ένα και το αυτό. Αν προσέξεις λίγο το κείμενό και στα δυο του μέρη, μιλώ για την επικοινωνιακή στρέβλωση όλων των ζητημάτων που αφορούν τους ναυτεργάτες, την στρέβλωση μιας ολόκληρης πραγματικότητας σε επίπεδο τόσο κοινωνικό όσο και συνδικαλιστικό, να μην πω περισσότερα, τα εξηγώ όσο μπορώ καλύτερα και στα δυο ποστ….

  15. Ο/Η Παναγίας Μαζίμας λέει:

    «Είναι σαφές ότι ο κ. Ροίδης και η ανεύθυνη τυχοδιωκτική ομάδα γύρω από την ηγεσία του roides.wordpress.com θέλουν έναν νεκρό.»

    Πάγκαλος Θ.

    Λουλούδι ο -όπως λέει ο xberliner- φασισμός!!! Τι απάντηση ήταν αυτή κυρ-Ροίδη μου;

    • Ο/Η Po λέει:

      παρακολουθείτε με ευλάβεια βλέπω τις βαθυστόχαστες ατάκες που ξεστομίζει το ανθρωπάκι.
      κάτι ευφυέστερο;

  16. Ακούω μόλις τώρα τον κύριο Τράγκα να είναι ευστοχότερος των «ανανεωτικών», και δεν ξέρω τι να πω. Όχι ότι εκπλήσσομαι, ακριβώς.

  17. Ο/Η Παναγίας Μαζίμας λέει:

    Κι εγώ που νόμιζα ότι «εκτιμάτε το χιούμορ όπως το παλιό καλό κρασί».

    Νιώθω προδομένος κυρ-Ροίδη μου!!!

    (αστειεύομαι βρε, μην τα παίρνεις όλα τοις μετρητοίς).

  18. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    @xBerliner

    αν δεν αμφισβητούσε κάποιος τη νομιμότητα, ακόμα θα φορούσαμε χαλκάδες στη μύτη μιας και η κοινωνία θα ήταν ακόμα μια δουλοκτητική βασιλευομένη φεουδαρχία…

    τώρα αν πιστεύεις ότι ο Πιθηκάνθρωπος, όπως είπε έχει δίκιο, τότε και αντιφάσκεις και δεν έχεις κριτήριο.
    Κριτήριο, για παράδειγμα, για το αν θα υπακούσεις ή ανεχτείς μια ρύθμιση είναι (ή θα πρεπε να είναι) κατ’ εμέ, το αν εξυπηρετεί τα συμφέροντα των εργαζομένων (και συνεπώς της πλειοψηφίας του λαού)…
    λέμε τώρα

    Υ.Γ. κ. Ροίδη, πολύ καλό συνολικά το ποστ σας

  19. Ο/Η ellinaki λέει:

    Αναδημοσιεύω από του Ανέστη που αναδημοσίευσε με τη σειρά του από την Ελευθεροτυπία 27/6 τον «καιρό» του Γ. Παπαδόπουλου Τετράδη. Νομίζω πως αναδεικνύει με τον πιο ξεκάθαρο και σύντομο τρόπο την ανοησία της ιστορίας:

    «Για να ξεσηκώσεις σ’ έναν αγώνα χρειάζεσαι ψυχή.
    Για να τον κερδίσεις, όμως, χρειάζεσαι μυαλό. Τα πολλά τελευταία χρόνια στη χώρα λείπει το πρώτο, αλλά όπου δεν λείπει, λείπει το δεύτερο! Οι κινητοποιήσεις του ΚΚΕ που ματαίωσαν τα δρομολόγια των Ferry Boat της γραμμής είναι τρανή απόδειξη.
    Ποιος είναι ο στόχος μιας κινητοποίησης; Να βλαφτεί ο αντίπαλος. Ποιος είναι ο αντίπαλος στη συγκεκριμένη περίπτωση; Οι πλοιοκτήτες. Ποιος βλάφτηκε από τη ματαίωση των δρομολογίων; Μόνο οι ταξιδιώτες! Πώς έγινε αυτό; Οι ιδιοκτήτες επιδοτούνται σε μεγάλο ποσοστό για τα δρομολόγια και για το ποσοστό της ζημιάς τους από τη ματαίωση θα αποζημιωθούν από το κράτος. Δηλαδή, θα πληρώσουμε εμείς!

    Οι -λίγες- μαχόμενες δυνάμεις στην Ελλάδα έχουν μείνει σε πρακτικές της δεκαετίας του ’30 και του ’70. Που κέρδιζαν με το ντόρο. Αμα θες να πονέσεις τον πλοιοκτήτη μπλόκαρέ του το γιοτ, που πάει βόλτα. Την έδρα της επιχείρησης, απ’ όπου διοικεί. Κίνησε απεργία στο μαγαζί του. Πλήξε τις συνεργασίες του. Την τροφοδοσία του.

    Οι εύκολες λύσεις είναι άλλη μια αρπακόλλα στην πλάτη του λαού.»

  20. Ο/Η Sky λέει:

    Το κείμενο του Νεφελούδη είναι απαράδεκτο, αλλά όλα να τα περιμένει κανείς από έναν «Ανανεωτή» μουλιασμένο στη φορμόλη, έναν wannabe ΠαΣοΚ.

    @krotkaya
    Σε τέτοιους καιρούς, ακόμα και τα αυτονόητα χρειάζεται να εξηγούνται.

  21. Ο/Η xamogelo λέει:

    «Οι πλοιοκτήτες. Ποιος βλάφτηκε από τη ματαίωση των δρομολογίων; Μόνο οι ταξιδιώτες! Πώς έγινε αυτό; Οι ιδιοκτήτες επιδοτούνται σε μεγάλο ποσοστό για τα δρομολόγια και για το ποσοστό της ζημιάς τους από τη ματαίωση θα αποζημιωθούν από το κράτος. Δηλαδή, θα πληρώσουμε εμείς!»

    Οκ το επιχείρημα είναι ότι θα αποζημιωθούν οι εφοπλιστές επειδή τα χαμένα έσοδα θα τα πληρώσει το κράτος. Το είπε κάποιος αλλά εγώ προσωπικά αμφισβητώ κατα πόσο ισχύει.
    Πέρα του ότι δεν είναι λογικό όταν απεργούν οι εργαζόμενοι να πληρώνει το κράτος τους εφοπλιστές αν ίσχυε ότι η απεργία του ΠΑΜΕ στο λιμάνι βλάπτει μόνο τους επιβάτες δεν θα γινόταν τόση προπαγάνδα. Απλά πράγματα. Τους ενοχλεί αφάνταστα πιστεύω και φαίνεται.

  22. Ο/Η xamogelo λέει:

    το παραπάνω μου σχόλιο πάει στο ellinaki

    • Ο/Η ellinaki λέει:

      Τα «παράπονα» στον κ. Παπαδόπουλο Τετράδη. Δεν υπάρχει λογικό ή μη λογικό στο συγκεκριμένο. Υπάρχουν υπουργικές αποφάσεις περί επιδότησης των ακτοπλοϊκών γραμμών και καλό είναι ένα ψάξιμο πριν μας πιάσει η ξερολίαση επειδή κάτι δεν μας βολεύει.

      Μην το παίρνεις προσωπικά, αλλά ειλικρινά έχω αρχίσει να βαρίεμαι τις υπερασπίσεις θέσεων μέχρι τελικής πτώσης και μέχρι εσχάτου παραλογισμού. Δεν οδηγούν πουθενά τα άκρα.

  23. Ο/Η κυριακίδης λέει:

    Πέρα από την επίθεση του ΠΑΣΟΚ κατά του ΚΚΕ, υπάρχει και η επίθεση του ΚΚΕ κατά πιο αδύνατων, οι οποίοι για κακή τους τύχη δεν έχουν κανένα «Ροϊδη» να τους συμπαρασταθεί:

    Για παράδειγμα:

    -«Σταλινολόγοι» και σταλινολάγνοι

    http://kars1918.wordpress.com/2010/05/08/furstalin/

  24. Παράθεμα: ΠΑΜΕ στα λιμάνια « Το χέρι

  25. Ο/Η Kώστας Κοροβίλας λέει:

    «Εάν η κατακερματισμένη παραταξιακά Αριστερά γνώριζε πόσο πολύτιμο και αναντικατάστατο υλικό, είναι το τρόχισμα του Λόγου»

    Παίρνω ως αφορμή τήν παραπάνω φράση, εκτιμώντας ιδιαίτερα αυτό τό «τρόχισμα τού Λόγου», καί θεωρώντας πάντοτε τό τρόχισμα καί τόν τροχισμένο κοφτερό Λόγο μεγάλη δύναμη, καί αδιαφορώντας άν θεωρηθώ ονειροπόλος, ή αφελής, ή ό,τι άλλο, καί νά εκφράσω μιά ιδέα. Επίσης, εκτιμώντας τήν διαπίστωση τού Ζοζέ Σαραμάγκο πως η αριστερά δέν έχει ιδέα γιά τόν κόσμο μέσα στόν οποίο ζεί, καί επειδή, είναι αυτός ο κόσμος τόν οποίο θά έπρεπε νά γνωρίζει, τό υλικό αυτό, που θά έπρεπε νά επεξεργάζεται, νά αναλύει, νά διαμορφώνει, τόν κόσμο αυτόν που θά έπρεπε νά διδάσκει νά πλάθει καί νά καθοδηγεί, φαντάζομαι μιά ευρεία αριστερά, όχι τόσο σάν ένα κόμμα ή μιά αρχιερατική κομματική παράταξη, αλλά σάν ένα ανεξάρτητο απελευθερομένο αριστερό κίνημα, (όχι πως δέν είναι), αλλά θά τό ήθελα πέρισσότερο ποιητικό, δημιουργηκότερο κίνημα τής ευρύτερης Αριστερής Σκέψης, παρά ένα κομματικό πολιτικομάγαζο. Γιά τόν λόγο αυτό θά μπορούσε νά είχε μία Σχολή Αριστερής Σκέψης. Εκεί θά διδάσκονταν οί περισσότερες θεωρητικές επιστήμες, Φιλοσοφία, Πολιτική, Κοινωνιολογία, καί όλες οί άλλες επιστήμες που αφορούν έναν πράγματικά ανθρώπινο τρόπο ζωής. Η Αριστερά, θά μπορούσε νά είχε καί μία, ή δύο θεατρικές σκηνές που θά δούλευαν πάνω σέ ποιοτικές παραστάσεις καί θεατρικά έργα. Επίσης θά μπορούσε νά διδάσκει καί νά ασχολείται μέ τήν ποίηση καί τίς πλαστικές Τέχνες, Ζωγραφική, γλυπτική, κ.λ.π. Θά μπορούσα νά συνεχίσω αναλύοντας περεταίρω τήν σκέψη μου, αλλά σταματάω εδώ. Μιά σκέψη, μιά ιδέα, πέρασε από τό μυαλό μου, τίποτ’ άλλο, καί τήν εξέφρασα. Από κεί καί πέρα, όπως λέει καί ο Ροϊδης, «εδώ εκτιμούμε καί τό καλό κρασί».

  26. Ο/Η Kόκκινος λέει:

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ:

    Σχολιαστές χωρίς σύνορα

    Εργολάβοι συνειδήσεων

    MΕΡΟΣ 3Ο – ΑΠΟ ΤΟΝ ΑΥΡΙΑΝΙΣΜΟ ΣΤΟΝ ΑΛΑΦΟΥΖΙΣΜΟ

    http://sxoliastesxwrissynora.wordpress.com/2010/07/06/%ce%b5%cf%81%ce%b3%ce%bf%ce%bb%ce%ac%ce%b2%ce%bf%ce%b9-%cf%83%cf%85%ce%bd%ce%b5%ce%b9%ce%b4%ce%ae%cf%83%ce%b5%cf%89%ce%bd-3/

    ……….Ο μόνος στόχος που συνεχίζει να παραμένει κοινός από την εποχή Βλάχου ως την εποχή Αλαφούζου είναι το ΚΚΕ. Όποια άποψη κι αν έχει κανείς για το Κομμουνιστικό Κόμμα Ελλάδας, είναι απαράδεκτο να έχει ολοκληρωτικά εκτοπιστεί από ένα κανάλι πανελλαδικής εμβέλειας που εκπέμπει σε δημόσια συχνότητα και -ακόμη χειρότερα- να στοχοποιείται ευθέως και πέρα από κάθε δεοντολογία. Τόσο οι συνδικαλιστικές κινητοποιήσεις του ΠΑΜΕ, όσο όμως και η κοινοβουλευτική δράση του ΚΚΕ, πυροβολούνται μονίμως από το ραδιοφωνικό και τον τηλεοπτικό Σκάι. Οι ειδήσεις που το αφορούν περνούν εντελώς μασημένες από τους σφόδρα επιτιθέμενους (σε βαθμό εμπάθειας) δημοσιογράφους και σχολιαστές του σταθμού. Ενδεικτικό της εμπάθειας αυτής, το υβρεολόγιο προς το ΠΑΜΕ στο δελτίο του ρ/σ Σκάι κατά τις ημέρες των κινητοποιήσεων της ΠΝΟ. Όταν μάλιστα τόλμησε να ψελίσει η δύσμοιρη ρεπόρτερ του σταθμού ότι η κινητοποίηση γίνεται από την ΠΝΟ (και όχι αποκλειστικά από το ΠΑΜΕ) και πως εμποδίζονται μόνο συγκεκριμένα πλοία που είτε παραβιάζουν τον ισχύοντα νόμο είτε σε αυτά επικρατούν συνθήκες γαλέρας, μόνο που δεν της έκλεισε το μικρόφωνο στον αέρα ο πανικόβλητος παρουσιαστής ειδήσεων.

  27. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας λέει:

    Διαφωνώντας με το αρχικό κείμενο, υποστηρίζω τα εξής:

    1. Σε μια κοινωνία και οικονομία που προσπαθεί ν΄ ανοίξει και ν΄ ανοιχτεί για να σωθεί, δεν έχουν κανένα νόημα οι εθνικές ποσοστώσεις σε κανέναν κλάδο της οικονομίας. Όποιος υπερασπίζεται εθνικές ποσοστώσεις, όπως το ΚΚΕ για τους ναυτικούς, υπερασπίζεται απλά υπαρκτούς ή δυνητικούς ψηφοφόρους του- ένα συλλογικό ρουσφέτι δηλαδή. Μάλιστα (δες σημείο 3) εδώ το (συζητήσιμο) δίκιο των λίγων αντιστρατεύεται το βέβαιο δίκιο των πολλών.
    2. Οι άνθρωποι που υπό την ταμπέλα «ΠΑΜΕ» κατεβαίνουν συνεχώς στα λιμάνια είναι πολύ απίθανο να είναι ναυτικοί (θα βρίσκονταν εν πλω) ή άλλοι «κανονικοί» εργαζόμενοι (θα χάνανε το μεροκάματό τους). Κατ΄ ανάγκην (τουλάχιστον οι περισσότεροι) είναι επαγγελματικά στελέχη του ΚΚΕ, συνδικαλιστές, άνεργοι, αργόσχολοι, φοιτητές κλπ. Και θυμίζω ότι δεν κατεβαίνουν στο λιμάνι μόνο σε μέρες απεργίας, αλλά και σε άλλες, που μόνο αυτοί κινητοποιούνται. Κι ούτε μόνο στην Πειραιά, αλλά λ.χ. και στην Κόρινθο.
    3. Το επιχείρημα ότι η συνείδηση των ανθρώπων, στο ζήτημα αυτό, διαμορφώνεται από τα κανάλια που εφοπλιστικοκρατούνται δεν είναι σωστό διότι α) τα κανάλια παίζουν σταθερά Μαϊλη, Παπαρήγα, Μπογιόπουλο, Παφίλη και -ιδίως- Λιάνα Κανέλλη β) το ΚΚΕ έχει δικά του μίντια. Μάλιστα είναι το μόνο κόμμα που έχει δικό του τηλεοπτικό σταθμό. Ας τα βελτιώσει, ώστε να έχουν μεγαλύτερη εμβέλεια γ) ένας πολύ μεγάλος και συνεχώς αυξανόμενος αριθμός ανθρώπων ενημερώνεται πλέον από τον ίντερνετ, που φυσικά δεν έχει εφοπλιστές δ) δε χρειάζεται να το πουν τα κανάλια ότι τα κλεισίματα των λιμανιών είναι λάθος. Το καταλαβαίνει και μόνος του ο πολύς κόσμος, γιατί αυτοί που (υποτίθεται ότι) κερδίζουν, οι μετρημένοι στα δάχτυλα ναυτικοί, είναι πολύ λιγότεροι απ΄ όσους χάνουν: ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι σε τουριστικά γραφεία, τουρίστες, ξεναγοί, ιδιοκτήτες και οδηγοί πούλμαν, εφοπλιστές, άλλοι εργαζόμενοι στα πλοία που δεν μπορούν ή δε θέλουν ν΄ απεργήσουν, ιδιοκτήτες και εργαζόμενοι σε μαγαζιά που με πελάτες τουρίστες κλπ Χάνει επίσης συνολικά η τουριστική «βιομηχανία» της χώρας, λόγω αρνητικής απήχησης στο εξωτερικό.
    4. Η βία φέρνει βία. Για την ώρα, το κράτος λουφάζει και οι δικαστικές αποφάσεις πάνε στο βρόντο (και έτσι θα συνεχιστεί μάλλον, γιατί το ΠΑΣΟΚ φοβάται ότι θα χρεωθεί τα έκτροπα). Για την ώρα, επίσης, όλοι οι άλλοι που ανέφερα πιο πάνω λουφάζουν ή προσπαθούν να υποδεχτούν τους τουρίστες με λουλούδια και χορούς. Τι θα συμβεί όμως, αν στη βία του ΠΑΜΕ, αντιτάξουν τη δική τους βία οι ενδιαφερόμενοι για την κίνηση των πλοίων, επειδή χάνουν αυτοί τα μεροκάματά τους; Εγώ ξέρω ότι το να κρίνεται ένα οποιοδήποτε θέμα σε επίπεδο βίας δεν εξυπηρετεί τη δημοκρατική πλευρά, αλλά τους εχθρούς της δημοκρατίας.
    5. Συναφές με το προηγούμενο: το ΠΑΜΕ δε φαίνεται να διδάχτηκε τίποτα από τους τρεις νεκρούς της «Μαρφίν». Αν ο επόμενος νεκρός είναι ναυτικός ή επιβάτης, πάλι θ΄ ακολουθήσει διαμάχη αν ήταν ή όχι απεργός, αν ήθελε ή όχι ν΄ απεργήσει ή να ταξιδέψει, αν ήταν σε κείνους που χειρίζονταν ή εμπόδιζαν τον καταπέλτη, αν τον σκότωσαν προβοκάτορες, ακροδεξιοί, ατυνομικοί ή αριστεριστές κλπ κλπ.
    6. Σε όσους υπερασπίστηκαν εδώ τη βία, ως μέσο αλλαγής του συστήματος, έχω να πω πως, εφόσον η βία του ΠΑΜΕ/ΚΚΕ οδηγεί σε καθεστώς υπαρκτού σοσιαλισμού (οποιασδήποτε απόχρωσης), τότε προτιμώ τον καπιταλισμό, με όλες του τις αντιφάσεις. Τουλάχιστον έχουμε την ελευθερία να κάνουμε συζητήσεις σαν κι αυτή.
    7. Αυτό το παραπάνω εξηγεί ίσως το γιατί το ΚΚΕ, δημοσκοπικά, δεν ανεβαίνει διόλου. Παρά τις πολύ δύσκολες συνθήκες, ο κόσμος στην πλειονότητά του δυσπιστεί απέναντι στο κόμμα αυτό και αποδοκιμάζει τις τακτικές του. Η φρικτή ανάμνηση του σταλινισμού δεν έχει σβήσει από τη συνείδηση των περισσότερων ανθρώπων.
    8. Με τα δεδομένα αυτά, το ΚΚΕ κάνει λάθος αν, επιδιώκοντας περαιτέρω οξύνσεις στην κοινωνία, ελπίζει να έρθει πιο κοντά η ώρα των φτωχών και των αγανακτισμένων, ή ώρα της επανάστασης, της οποίας φαντάζεται ηγέτη τον εαυτό του. Επανάσταση στην οποία δεν έχεις την πλειονότητα του κόσμου μαζί σου, δεν είναι παρά πραξικόπημα. Κι αυτό ισχύει είτε είσαι κόκκινος, είτε είσαι πράσινος, είτε είσαι μαύρος.
    9. Το ίδιο το ΚΚΕ δεν τηρεί στις επιχειρήσεις του -σκεφτείτε αν άλλο κόμμα τολμούσε να έχει επιχειρήσεις, τι θα άκουγε από το ΚΚΕ!- το φιλεργατισμό που επαγγέλλεται και προσπαθεί να επιβάλλει τους άλλους (βλέπε πρόσφατη υποχρεωτική μείωση μισθού στους εργαζόμενους εκεί, υπό τη μορφή υποχρεωτικής κομματικής εισφοράς).
    10. Το να χαρακτηριστούν σκέψεις σαν τις παραπάνω «αντικομμουνισμός», δεν μπορεί ν΄ αποτελεί ικανοποιητική απάντηση για σκεπτόμενους ανθρώπους. Το ίδιο και οι βρισιές, ή η ad argumentum hominem επίθεση στο φορέα μιας άποψης («αυτά τα λέει ο Πάγκαλος», «ποιος είσαι συ που…», «σε ξέρουμε» κλπ κλπ), αντί για αντίκρουση της ίδιας της άποψης με επιχειρήματα. Φυσικά, το ίδιο ισχύει και για όσους νομίζουν ότι καθάρισαν, χαρακτηρίζοντας μια άποψη «κομμουνιστική», «προδοτική», «φασιστική» ή άλλο. Η συζήτηση πρέπει να γίνεται επί της ουσίας.

    Ευχαριστώ πολύ

    Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας

  28. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    Από που να σε αρχίσω?
    μόνο και μόνο που παίρνεις ,Μαραντζίδη μου, σα δεδομένο το γεγονός ότι το ΠΑΜΕ ή το ΚΚΕ ξεκινά να προτάσσει τη βία, τα βλέπεις κατα εξετάζεις όλα με το κεφάλι κάτω και τα πόδια πάνω.

    Δεν υπάρχει βία και εκμετάλλευση του καπιταλισμού, ζούμε σε μια κοινωνία ίσων, δεν υπάρχει κρατική βία, οικονομική και σωματική βία, δεν υπάρχει η βία των κεφαλαιούχων με τη ΒΙΑΙΗ απόσπαση της υπεραξίας. Δεν υπάρχει η βία των εφοπλιστών, που είτε με Νόμους ή με το έτσι θέλω καταπατούν τις ζωές των ναυτικών.

    Και μιλάς και λες «αν έχουμε νεκρό» και δε μας λες πως θα προκύψει αυτός? Από ποιον? Ποιός έχει όπλα, ενάντια σε ποιόν τα χρησιμοποιεί?

    Στην όμορφη πραγματικότητα του καπιταλισμού που προτιμάς εξάλλου το ΚΚΕ είναι όπως λες μονίμως στα κανάλια…

    Χριστέ κ Παναγία μου (που θα λεγε αι η Καννέλη!)

    ‘Αρα τελικά τι μας μένει?
    Ηρεμία, τάξη, ασφάλεια, τα κεφάλια μέσα και όποιος αντέξει?

    Ευχαριστώ, δε θα πάρω.

  29. Ο/Η Servitoros λέει:

    το ΚΚΕ έχει δικά του μίντια. Μάλιστα είναι το μόνο κόμμα που έχει δικό του τηλεοπτικό σταθμό.
    —-
    Και το ΤΗΛΕΑΣΤΥ τι είναι; Συλλογική αμνησία οι νέοι φιλελεύθεροι.

  30. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας λέει:

    Συγνώμη, δεν είναι αμνησία, είναι λάθος μου. Όντως. γράφοντας «τηλεοπτικό σταθμό» και μόνο, δεν είναι σωστό, αφού και το ΛΑΟΣ έχει το δικό του τηλεοπτικό σταθμό, το τηλε Άστυ.

    Έπρεπε να γράψω:Το ΚΚΕ είναι το μόνο κόμμα που έχει δικό του τηλεοπτικό σταθμό, ραδοφωνικό σταθμό, ημερήσια εφημερίδα και μεγάλη τυποεκδοτική επιχείρηση.

    Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας

  31. Παράθεμα: Θεόδωρος Πάγκαλος « Кроткая

  32. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    τα άλλα κόμματα ως γνωστόν πασχίζουν με εφημερίδες τοίχου, προκηρύξεις και ομιλίες σε πλατείες και αμφιθέατρα να διαδώσουν την διωκόμενη πολιτική τους άποψη, μιας και είναι αποκλεισμένα από τα κόκκινα ΜΜΕ της χώρας ΣΚΑΙ, ΜΕΓΚΑ, ΑΝΤΕΝΝΑ, ΑΛΤΕΡ, ΝΕΤ, ΕΤ1, ΕΤ3, ΣΤΑΡ, ΤΒ ΜΑΚΕΔΟΝΙΑ, ΝΕΑ, ΒΗΜΑ, ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ, ΑΔΕΣΜΕΥΤΟ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ, ΕΛΕΥΘΕΡΟ ΤΥΠΟ, ΕΣΤΙΑ, ΡΙΑΛ, ΠΡΩΤΟ ΘΕΜΑ, ΑΥΓΗ, ΠΡΙΝ, ΔΡΟΜΟ, Α1 κλπ…. για να μην αναφέρων τα καθεξοχήν κομμουνιστοκρατούμενα ράδια της χώρας, τους εκδοτικούς οίκους, τους μεγάλους επιχειρηματικούς κολλοσσούς SIEMENS,DAIMLER που χρηματοδοτούν ασύστολα το ΚΚΕ…και άλλα πολλά.

    Καλό βιβλίο το «Περί Τυφλότητας» του Σαραμάγκο, αλλά μη νομίζετε ότι θα το κάνετε και πράξη.

    Κακό πράμα η ματαιοδοξία…

    • Ο/Η Ρόζα Λούξεμπουργκ λέει:

      Kαι την Αυγή Πρωτοετή μου μαζί με το Πρώτο Θέμα;
      Νομίζω πως παρά που διαφωνώ πιο πολύ πολιτικά με τον κ.Φύσσα παρά με σένα όπου συμφωνώ ως Αριστερή, είναι πολύ ευπρεπής στις εκφράσεις του και βάζει επιχειρήματα.
      Νομικάριε χάνεις οποιο δίκιο έχεις σαν γίνεσαι τόσο επιθετικός.

  33. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Πολύ κακό, πράγματι. Αλλά και οι δύο σας απαντήσεις, πρωτοετή νομικάριε (10.07 και σήμερα) νομίζω ότι έχουν αυτόι ακριβώς το χαρακτηριστικό, διότι:

    α. είναι ειρωνικές («Μαραντζίδη μου» κλπ): η χρήση του ονόματος ενός άλλου σε απάντηση σε μένα που υπογράφω με τ΄όνομά μου είναι πρακτική που δεν αντέχει σε σχολιασμό. (Με την ευκαιρία, το πρόσφατο βιβλίο του Μαραντζίδη «Δημοκρατικός Στρατός» είναι εξαιρετικό, γιατί ο άνθρωπος σκάλισε αρχειακές πηγές παρθένες μέχρι τώρα. Το διαβάσατε;)

    β. στηρίζονται σε «αυτονόητες» και αναπόδεικτες αλήθειες (=δόγμα) ή χτυπάνε θέσεις που ο αντίπαλος ΔΕΝ έχει πει («δεν υπάρχει βία στον καπιταλισμό» κλπ)- φυσικά και υπάρχει βία. Εγώ έγραψα -και το ξαναγράφω- ότι προτιμώ τη βία του καπιταλισμού, γιατί τουλάχιστον μπορούμε και συζητάμε, παρά τη βία του υπαρκτού σοσιαλισμού. Μήπως εσείς θα μπορούσατε να ονομάσετε μία από τις χώρε αυτές, όπου θα ήταν πιο ελεύθερη ή πιο επιθυμητή η ζωή;

    6. δεν είναι συγκεκριμένες ή είναι άσχετες («τα άλλα κόμματα πασχίζουν» κλπ)

    δ. είναι και υβριστικές (ο αντίπαλος θεωρείται τυφλός κλπ). Άσε που δεν έχω διαβάσει το βιβλίο αυτό του Σαραμάγκου.

    [Αφήνω ασχολίαστα τα «καθεξοχήν», «κολλοσσούς» και την κατάχρηση των αποσιωπητικών.]

    Υπενθυμίζω ότι ο διάλογος στο φιλόξενο χώρο του «Ροίδη» αφορά το κλείσιμο των λιμανιών από το ΠΑΜΕ. Αν όμως θέλετε να μιλήσουμε γενικότερα, π.χ. για την παρουσία της κυρίας Κανέλλη στα κανάλια ή για τη σύγκριση υπαρκτού σοσιαλισμού – υπαρκτού καπιταλισμού ευχαρίστως. Και στις δύο περιπτώσεις, θα με υποχρεώνατε αν γράφατε συγκεκριμένα και μη υβριστικά.

    Από μένα μπορείτε να είστε βέβαιος ότι ούτε βρίζω, ούτε ειρωνεύομαι, ούτε ανωνυμογραφώ.

    Εν αναμονή λοιπόν

    Δημήρης Φύσσας, συγγραφέας

  34. Ο/Η Β. Δ. Καργούδης λέει:

    @Κε Φύσσα, ενώ το σκεπτικό σας για τη σημερινή πολιτική συγκυρία της χώρας, πρέπει να έχετε καταλάβει, πως στις βασικές του τραβέρσες με βρίσκει σύμφωνο, φοβάμαι πως στο θέμα των «ερευνών» των κ.κ Μαραντζίδη και του ομοδόξου του κ. Καλύβα (που δεν παραλείπει να αναφέρει το του εν Γέηλ διδάσκοντος «τρόπαιό» του, όταν αυτοσυστήνεται, αγενής πρακτική δεν συμφωνείτε;) θα με βρείτε τελείως απέναντι.

    Πρέπει να έχετε αντιληφθεί (το αντίθετο θα δημιουργούσε ενστάσεις για μονομερή ευαισθησία), πως οι απόψεις των 2 αυτών ερευνητών για τον Ελληνικό Εμφύλιο, από το παράδοξο δόγμα τους περί έναρξής του το 1943(;) μέχρι την προτεινόμενη ερμηνεία ότι πολλοί γερμανοτσολιάδες έσπευσαν να συστήσουν στρατιωτικά τμήματα συνεργασίας με τον κατακτητή, για να αμυνθούν(!!) τάχα, από την ακατάσχετη(;) βία του ΕΑΜ-ΕΛΑΣ, βρίσκονται μέσα στο τόσο επίμονο τα τελευταία χρόνια (και τόσο καλά χρηματοδούμενο προσθέτω εγώ, και ως προς τα ερευνητικά μέσα, και ως προς τις αμοιβές) ρεύμα αναθεώρησης όλων των ιστορικών αφηγήσεων για την Ευρωπαϊκή Αντίσταση στον Ναζισμό, που μέχρι τώρα κανείς δεν είχε αμφισβητήσει, παρά μόνο κάποιοι δακτυλοδεικτούμενοι γραφικοί ακόλουθοι κεντροευρωπαϊκών βασιλικών δυναστειών, και άλλοι του αυτού βεληνεκούς..
    Ο αρμοδιότατος & εγκυρότατος κ. Μαζαουερ, πολλά έχει να μαρτυρήσει περί όλων αυτών…
    Να είστε καλά.

    • Ο/Η Ο Αιρετικός λέει:

      Δεν είναι καταπληκτικός ο Καργούδης; Μια συκοφαντεί, μια πουλάει τρέλα, μια κολακεύει.

  35. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    o κ. Καργούδης (παραδόξως με εξέπληξε αυτό) με πρόλαβε στα των Μαραντζίδη – Καλύβα.

    Το ότι έπεσα όμως μέσα στη συμπάθεια σας δεν είναι τυχαίο.
    Ειναι ολοφάνερη η ομοιότητα στη μεθοδολογία που ακολουθείτε. Οπότε μια χαρά σχόλιο το βρίσκω.

    Σε σχέση με την «επιθετικότητα» και την «ειρωνία» να σας πω, πως δε με διακατέχει καθόλου το σύνδρομο της γαλλόφερτης ευγένειας, ήτοι του υποκριτικού καθωσπρεπισμού. Τουναντίον. Μπορεί η ειρωνία μου και τα επιθετικά μου σχόλια να είναι πολύ πιο ευπρεπή από τις ιδέες που διακηρύσσετε. Π.χ. Χυδαίος δεν είναι αυτός που λέει τη λέξη «μαλάκα», αλλά αυτός που μας θεωρεί «μαλάκες»* .(παρεπιπτόντως, τυφλούς εννόησα ότι θέλετε να μας κάνετε, όχι ότι είστε εσείς.)

    Τη συζήτηση -καλώς- την γενικεύσατε εσείς ο ίδιος και μάλιστα παρουσιάζοντας μια ανάποδη πραγματικότητα, την οποία και βεβαίως θα ξαναειρωνευόμουν. Μάλλον τα παραδείγματα που έφερα για τα ΜΜΕ σας αφήσαν παγερά αδιάφορο.

    Τα αστικά κόμματα (ΝΔ-ΠΑΣΟΚ-ΛΑΟΣ) έχουν και παραέχουν πολλά περισσότερο από το όποιο ΚΚΕ. ‘Εχουν επιχειματίες να τους στηρίζουν νομίμως και παρανόμως με χρήμα και προπαγάνδα από το σχολείο, το πανεπιστήμιο μέχρι τα κάθε λογής ΜΜΕ. ‘Οσο το κρύβετε, τόσο θα αυτοακυρώνεστε.

    Κατά τ’ άλλα σε άνθρωπο που αρέσκεται στην εξουσιαστική βία, δε νομίζω ότι έχω πολλά να προτείνω. Αν θεωρεί κανείς ελευθερία το να γράφει στα φόρουμ, να σιχτιρίζει στα καφενεία και να ψηφίζει κάθε 4 χρόνια στις (νοθευμένες από το εκλ. συστημα) εκλογές, τότε έχετε πολύ φτωχή αντίληψη για την ελευθερία.
    Επιτρέψτε μου να αγωνίζομαι για μια κοινωνία με εργατικό έλεγχο, με δημοκρατία στους χώρους δουλειάς (ανέκδοτο στον καπιταλισμό), με αντιπροσώπους εκλεγμένους απευθείας από εργατικά- λαικά συμβούλια, αιρετούς, ανακλητούς και άμισθους.
    ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που θα βασίζεται στην κατοχύρωση της στέγης, τροφής, παιδείας, υγείας, πολιτισμού, αθλητισμού.
    γιατί σε κοινωνία χωρίς ισότητα, ελευθερία δεν υπάρχει.

    Προς την φίλη, που θίχτηκε για την Αυγή, να της πως το αυτονόητο, ότι η Αυγή και το Κόκκινο είναι ΜΜΕ του ΣΥΝ-Συριζα. Ουδέν μεμπτό, απλά το ΚΚΕ το προβάλλουν λίγο και το κριτικάρουν. Ουδέν μεμπτό. Απλά ο Συγγραφέας μας, τα παρέλειψε και αυτά.
    Ως παράδειγμα το ανέφερα στην ατακάρα πως ¨μόνο το ΚΚΕ έχει δικά του ΜΜε».

    * σόρρυ Ροίδη για την bad language

    • Ο/Η Β.Δ. Καργούδης λέει:

      @Ο κ. «παραδόξως με εξέπληξε» -Β.Καργούδης- (ελπίζω ευχάριστα, παρά την αίσθηση μονοπωλίου που φαίνεται να σε συνέχει) θα σε εκπλήξει άραγε παραπάνω, φίλε, πρωτοετή μου Νομικάριε (που αν περνούσε από το χέρι μου, στις λυκειακές παρυφές θα αγωνιζόσουν ακόμα, από άποψη γνωστικής επάρκειας) αν σου υποδείξει ευγενώς μεν, αλλά με οργή, την άγνοιά σου που καμώνεται το «αγωνιστικό ήθος», περί του ότι: Οι πρακτικές του Διαλόγου, στον οποίο με αυστηρότητα και σεβασμό στον αντίπαλο εκφέρονται απόψεις και μόνο, ενώ κάθε α-νόητη (στερούμενη νοήματος δλδ) και αυθαίρετη αξιολογική αναφορά για το ποιόν του απέναντι, ισοδυναμεί με αυτόματη έξωση του αξιολογούντος, δεν έχει την παραμικρή σχέση με την (προφανώς για τα ήθη σου) «παρακμιακή» γαλλόφερτη ευγένεια.
      (Που κι αυτή, αν ευαρεστηθείς να ψάξεις, έχει και την ιστορική-ταξική ερμηνεία της, αλλά και τα είδη της, που δεν ήταν, παρά έκφραση του λυσσώδους αγώνα της παλιάς Αριστοκρατίας με την ανερχόμενη (στην τότε κρίση σταριού) Αστική τάξη των εμπόρων και των κατασκευαστών, με τις πανίσχυρες συντεχνίες-στοές τους)
      Πρόκειται (Ο διάλογος, θυμίζω) για κατάκτηση του σκεπτόμενου ανθρώπου, που μετά την παρακμή που γνώρισε από την δύση της ελληνικής αρχαιότητας και του ρωμαϊκού & του ελληνιστικού κόσμου, ξαναβρήκε τη λαμπρότητα των βημάτων του με τον Διαφωτισμό.
      Και στην νεότερη αυτή ανάπτυξη του διαλόγου, σαν πρακτικής για την ανάπτυξη της έρευνας στην επιστήμη και τη φιλοσοφία, ΣΗΜΑΝΤΙΚΟΤΑΤΗ υπήρξε η συμβολή όλων αυτών των γιγάντων, που κατάφεραν και υποστασιοποίησαν το πιο ευγενές ανθρώπινο όραμα, αυτό για μια ΚΟΙΝΩΝΙΑ, «χωρίς ΕΚΜΕΤΑΛΛΕΥΣΗ ΑΝΘΡΩΠΟΥ από ΑΝΘΡΩΠΟ».

      Έλεος πια.
      Ο χώρος των ιερών αγώνων του ανθρώπου για μια δικαιότερη Κοινωνία, ούτε υπήρξε, ΟΥΤΕ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΘΑ ΥΠΑΡΞΕΙ (παρά τις φιλότιμες προσπάθειες ορισμένων) ΚΑΤΑΦΥΓΙΟ ΑΜΑΘΕΙΑΣ & ΒΑΡΑΒΑΡΟΤΗΤΑΣ, φίλε Πρωτοετή Νομικάριε…
      Και μάλιστα με το εύκολο και βολικό, -αλλά τόσο φανερά πλέον νόθο-, άλλοθι της ντεμέκ «αγωνιστικότητας»!

  36. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Α. Σημειώνω ωστόσο (θετικά) ότι, παρά τα όσα γράφετε, ο ενικός σας μετατράπηκε σε πληθυντικό, πρωτοετή νομικάριε.
    Β. Σημειώνω επίσης ότι δε διαβάσατε τη συγνώμη μου για την παράλειψή μου, ότι δηλαδή δεν είναι το ΚΚΕ το μόνο κόμμα που διαθέτει τηλεοπτικό σταθμό. Ωστόσο, πολύ θα ήθελα να σχολιάσετε την υπερ-πληθωρική παρουσία ειδκά της κ. Κανέλλη στα μίντια.
    Γ.Από που κι ώς πού η μεθοδολογία των δέκα σημείων που έγραψα για το ΠΑΜΕ και τα λιμάνια, είναι «ολοφάνερα» όμοια με ένα βιβλίο ιστορίας για το Δημοκρατικό Στρατό, αυτό ας το κρίνει ο καθένας μόνος του. Έχω τη γνώμη ότι για να κρίνει κανείς το συγκεκριμένο βιβλίο του Μαραντζίδη καλό θα είναι να το έχει διαβάσει και όχι να αποφαίνεται με βάση τη γενική εντύπωση για τη δυάδα Μαραντζίδη – Καλύβα. Εγώ είναι το πρώτο βιβλίο οποιουδήποτε από τους δύο που διαβάζω. Βρήκα ότι έχει τεράστιο αρχειακό πλούτο, τεκμηριώνει όσα λέει, δεν είναι διόλου υβριστικό (μάλλον συμπονετικό, θα έλεγα) προς το Δημοκρατικό Στρατό- με μια λέξη, και δεν ξεμπερδεύεις εύκολα με μια κουβέντα, «έλα μωρε, αντικομμουνιστής είναι» κλπ κλπ. Ούτε εγώ έχω γενική γνώμη περί Μαραντζίδη, κι ακόμα λιγότερο περί Καλύβα, μιλώ όμως γι΄αυτό το βιβλίο, γιατί το διάβασα. Αυτό το γράφω με κάθε σεβασμό στον κ. Καργούδη.

    Δ.Τα περί ειρωνείας κλπ ασχολίαστα: ο καθένας κρίνεται (και) από το ύφος του. Επαναλαμβάνω, δεν πέφτω στην παγίδα μιας απλοϊκής αντιπαράθεσης με ειρωνείες, επιμένω να ζητάω επιχερήματα.

    Μια και θέτετε γενικότερο θέμα λοιπόν:

    Γράφετε: «Επιτρέψτε μου να αγωνίζομαι για μια κοινωνία με εργατικό έλεγχο, με δημοκρατία στους χώρους δουλειάς (ανέκδοτο στον καπιταλισμό), με αντιπροσώπους εκλεγμένους απευθείας από εργατικά- λαικά συμβούλια, αιρετούς, ανακλητούς και άμισθους.
    ΜΕ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ που θα βασίζεται στην κατοχύρωση της στέγης, τροφής, παιδείας, υγείας, πολιτισμού, αθλητισμού.
    γιατί σε κοινωνία χωρίς ισότητα, ελευθερία δεν υπάρχει».

    Η ανθρωπότητα γνώρισε πολλά πειράματα για τέτοιου τύπου σοσιαλισμό. Μπορείτε ν΄αναφέρετε ένα που να πέτυχε; Ένα μόνο;

    Εγώ νομίζω ότι, σε όλες τις περιπτώσεις, η προσπάθεια για επίτευξη ισότητας, κατά τη δικατατορία του προλεταριάτου με όργανο το κομμουνιστικό κόμμα, οδήγησε σε τέτοιες κοινωνικές καταστροφές, ώστε, μαζί με την έτσι κι αλλιώς χαμένη ελευθερία, πήρε η μπάλα και την ισότητα: σας θυμίζω ότι η νομενκλατούρα είχε προνόμια που ο μέσος εργαζόμενος δεν είχε. Τέλος, υπενθυμίζω ότι οι σοσιαλιστικές χώρες κατέρρευσαν κυρίως σε οικονομικό επίπεδο: όταν έχεις δεδομένο μισθό δουλέψεις δε δουλέψεις, τότε απλά δε δουλεύεις. Το σύστημα στηριζόταν σε ψέματα, σε στρατιωτική τεχνολογία και σταλινικού τύπου καταπίεση. Όπου διατηρείται ο υπαρκτός σοσιαλισμός, είτε δεν είναι πια υπαρκτός σοσιαλισμός (Κίνα, όπου υπάρχει μονοκομματική εξουσία του ΚΚ, αλλά καπιταλιστική βάση στην οικονομία), είτε είναι μια ετοιμόρροπη δκτατορική οικογενειοκρατία (Κούβα, Β. Κορέα).

    Ο καπιταλισμός και βεβαίως δεν είναι ικανοποιητικό σύστημα. Παράγεται υπεραξία, διατηρείται η κοινωνική ανισότητα, καταστρέφεται ο πλανήτης λόγω κέρδους (έστω κι αν αυτά συνέβαιναν και στο σοσιαλισμό π.χ. λίμνη Αράλη) κλπ. Αλλά η προσπάθεια να επιβληθεί οπωσδήποτε η ισότητα είναι ακόμα χειρότερη. Έτσι κι αλλιώς, η επιλογή πρέπει να γίνει μεταξύ δύο αλληλοαποκλειόμενων αξιών: ελευθερία με ανισότητα – ισότητα (δηλαδή απλά διακήρυξη ισότητας) με ανελευθερία. Δυστυχώς, τα δύο δε συμβιβάζονται. Μ΄αυτή την έννοια, με δεδομένη την ανισότητα, τουλάχιστον να έχουμε τις αστικές ελευθερίες- και δεν είναι καθόλου λίγο αυτό.

    Τουλάχιστον υπάρχει και σοβαρός καπιταλισμός, στα κράτη που κυβέρνησε επί μακρόν η σοσιαλδημοκρατία (σκανδιναβικές χώρες, Ολλανδία κλπ). Σοβαρός υπαρκτός σοσιαλισμός, όμως, πού υπήρξε; Παντού οι άνθρωποι ξεσηκώνονταν, τους κράταγαν με τα όπλα οι Πολ Ποτ και οι Στάλιν και οι Τσασουσέσκου και οι Μάο και οι Χότζα και οι Κάστρο και οι Κιμ- και παράλληλα τους σκότωναν. Μόλις χαλάρωσαν λίγο τα πράγματα (1989-90), οι πολίτες των χωρών εκείνων δώσανε μια κλοτσιά στο καθεστώς, και το καθεστώς κατέρρευσε. Ούτε τα μέλη του κόμματος δεν το υπερασπίστηκαν. Μάλιστα, από αντίδραση, ο κόσμος πήγε στο άλλο άκρο: έγιναν θρησκόληπτοι, ακροδεξιοί, ρατσιστές κλπ- με την έννοια που η χούντα εδώ σε μας έκανε μια ολόκληρη γενιά σριστερή.

    Γιατί λοιπόν εγώ, τώρα, στην Ελλάδα, να υποστηρίζω πρακτικές των επιγόνων τέτοιων καθεστώτων; Τι το καλύτερο έχει η βία του ΠΑΜΕ από τη βία της αστυνομίας ή της Χρυσής Αυγής, φερ΄ ειπείν; Ποιος δέρνει καλύτερα, ποιος δέρνει περισσότερο; Και ούτε οι κατασταλτικοί μηχανισμοί του κράτους έχουν το μονοπώλιο της βίας (βλέπε περίπτωση «Μαρφίν»).
    Αυτό εννοούσα διερωτώμενος τι θα γίνει στα λιμάνια, αν υπάρξει νεκρός.

    Όταν η βία ασκείται από αστυνομικό (περίπτωση φονιά Κορκονέα), όλα είναι εύκολα. Όταν ασκείται από «το κίνημα», γιατί δεν είναι κατακριτέα και καταπίνουμε τη γλώσσα μας;

    Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας

  37. Ο/Η OMADEON λέει:

    Εγώ πάντως μια επαναφορά της Γκιλλοτίνας και της Αγχόνης θα την ενέκρινα ως ΑΝΑΓΚΑΙΑ θεσμική ΒΙΑ κάποια στιγμή, με δημοκρατική επαναφορά της Θανατικής Ποινής για ΚΑΘΕ δοσίλογο της τωρινής κυβέρνησης και για ΚΑΘΕ παπαγαλάκι τους.

    «κύριε» φύσσα, το ΛΙΓΟΤΕΡΟ που μπορώ να σας πω είναι
    1) σας εύχομαι ΤΟ χειρότερο (είναι Τρίτη και 13 άλλωστε)
    και επίσης
    2) για το ΚΚΕ… ΧΕΣΤΗΚΕ Η ΦΟΡΑΔΑ ΣΤΟ ΑΛΩΝΙ

    (ω ΞΕΠΟΥΛΗΜΕΝΟ Αθενς Βόης….)

  38. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    ο ΦΑΣΙΣΜΟΣ έχει πολλά πρόσωπα.
    ‘Ενα από αυτά είναι η εκλεπτυσμένη -επιστημονικοφανής- ρητορεία που εξισώνει τον καταπιεστή με τον καταπιεσμένο.

    Εξάλλου, με κάποιον που παίρνει δεδομένα θέματα που δεν είναι καθόλου δεδομένα, δηλαδή ΔΟΓΜΑΤΙΣΤΗ σαν εσάς, είναι αδύνατον να πραγματοποιήσει κανείς αυτό που ο κ.Καργούδης εύγλωττα αναλύει ως διάλογο.

    Ο δογματισμός, λοιπόν, της αστικής σκέψης είναι τέτοιος που για να απαντήσω κανονικά στο ως άνω ποστ, πρέπει να αρχίσω -αν όχι από την Εύα και τον Αδάμ», τουλάχιστον από την Γαλλική Επανάσταση.

    Παρόλα αυτά θα αρκεστώ στο να αναφέρω, πως
    1ον) Αυτά που πετύχαν πολλές σοσιαλιστικές χώρες το 1930 ακόμα, εδώ είναι ανέκδοτα

    2ον) ο αγώνας του καταπιεσμένου, ασχέτως της κατάληξης του (επιτυχημένη ή όχι επανάσταση, με όλη την έννοια του «επιτυχημένη) είναι ο ΠΙΟ ΔΙΚΑΙΟΣ αγώνας.

    3ον) Κάθε σύστημα -έτσι και το καπιταληστρικό- επιφύλλασε για τον εαυτό του το μανδύα της «αιωνιότητας», μα πάντα η ανθρωπότητα προχωρούσε ,παρά τα πισωγυρίσματα, προς τα μπρος. Αυτό δεν πρόκεται να σταματήσει

  39. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Ο OMADEON αντιπαρατίθεται με γκιλοτίνα, κατάρες για Τρίτη και 13 (ως άθεος, υλιστής και ορθολογιστής ποσώς επηρεάζομαι), ειρωνικά «κύριε» φύσσα (μέχρι και με μικρό αρχικό το επώνυμό μου!) και ύβρεις εναντίον της εφημερίδας όπου εργάζομαι.

    Ο Πρωτοετής Νομικάριος με αποκαλεί φασίστα και δογματιστή (!). Συνεχίζοντας δηλώνει πως θ΄αρκεστεί ν΄αναφέρει: «Αυτά που πετύχαν πολλές σοσιαλιστικές χώρες το 1930 ακόμα, εδώ είναι ανέκδοτα». Φιλικά υπενθυμίζω ότι το 1930 υπήρχε μόνο μία «σοσιαλιστική» χώρα, η Σοβιετική Ένωση. Πολύ θα ήθελα ν΄αναφέρει ποιες άλλες είναι οι «πολλές». Τώρα, τι ακριβώς πέτυχε η χώρα αυτή το 1930 είναι συζητήσιμο: πάντως σίγουρο είναι ότι «πέτυχε» αποφασιστική μείωση του πληθυσμού της. Τα λέει πολύ καλά ο Χρουστσιόφ στο 20ο Συνέδριο του 1956, όπου αποκαλύπτονται από επίσημα χείλια οι σταλινικοί διωγμοί σοβιετικών πολιτών- εκατομμυρίων.

    Σημειώνω εντέλει ότι, πέρα από τις πολλές αρχικές ειρωνειες, τις βρισιές, τις απειλές, τις γενικότητες και την κατάρα, δεν απαντήθηκε ούτε ένα (1) από τα ζητήματα που έθεσα. Αν υπάρχει κανένας ουδέτερος που να έκανε τον κόπο να διαβάσει μέχρι εδώ, ελπίζω να το διαπίστωσε.

    Ευχαριστώ το φιλόξενο Ροϊδη, που στηρίζει αυτόν τον -από τη μεριά μου τουλάχιστον- διάλογο, διατηρώντας ως έχουν και τις απόψεις που διαφωνούν με τον ίδιο το φιλοξενούντα.

    Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας
    (σοσιαλδημοκράτης και φιλελεύθερος)

    • Ο/Η Po λέει:

      Κύριε Φύσσα, είστε πάντα εδώ ευπρόσδεκτος, το ξέρετε άλλωστε…
      Το κείμενό μου «προ υπεράσπιση κλπ» είναι κείμενο που τοποθετεί (ευπρεπώς θέλω να πιστεύω) μία ομπρέλα
      σε μια άκρως (μονομερώς) συντονισμένη δημόσια ενημέρωση για κάποια τεκταινόμενα στα λιμάνια και στα «πέριξ» αυτών, ξέρετε πολύ καλά
      ότι είμαι -ευτυχώς- πολιτικά άστεγος, αλλά την π***τιά δεν την ανέχτηκα ποτέ.

      η κουβέντα όμως μέσω σχολίων (και των δικών σας) ξέφυγε, απομακρύνθηκε από αυτό το οποίο στοχεύει το κείμενό μου.
      Αυτό δεν μειώνει τη σημασία όλων όσων ελέχθησαν….

  40. Ο/Η Β.Δ. Καργούδης λέει:

    @κ. Φύσσα, και μόνο για την ακρίβεια πάντως, θα ήταν καλό να σημειώναμε πως η τελευταία παρέμβαση του φίλου πρωτοετή Νομικάριου, σαν κλίμα έστω, δεν έχει την παραμικρή σχέση με την καθαρή πρόκληση άλλων (ας πούμε)…στιγμών.
    Για τη…μοναδικότητα της ΕΣΣΔ το 30 έχετε απόλυτο δίκιο, όπως και για τις παρεμβάσεις Χρουτσώφ στο 20ό Συν. του 56, που αν και δημιούργησε ελπίδες πολλές, οδήγησε εν τέλει στην τραγική «εποχή της Ακινησίας» Μπρέζνιεφ, τα τραγικά αποτελέσματα της οποίας δεν επιτρέπουν σε κανέναν δημοκράτη προοδευτικό πολίτη να επιχαίρει.
    (Σαν δηλωμένος Σοσιαλδημοκράτης, πρέπει να συνηθίσετε εν Ελλάδι σε μια όχι και τόσο ευμενή δημόσια αντιμετώπιση. Ακούστε και κάποιον που το κάνει από τα 70ς, -τότε ήταν μέχρι και…βρισιά!- αν και διώχτηκε με τον ΑΝ 509/σσ. με τον 375 «περί κατασκοπείας & απόσπασης εδαφών της επικράτειας..»)

    Ως προς τις οικονομικές-κοινωνικές κατακτήσεις που αναφέρονται, και εκεί πρέπει να σημειώσουμε έναν βασικό πυρήνα αλήθειας.
    Οι απίστευτων διαστάσεων εκστρατείες «πειθούς» (δλδ αποπροσανατολισμού) στις οποίες κυριολεκτικά δίκην «θεραπείας»υποβλήθηκαν οι πολίτες των πρώην Σοσιαλιστικών Ευρωπαϊκών χωρών, τους οδήγησαν στα τραγικά εκείνα που όλοι θυμόμαστε προ του 89-90, με τις ιστορίες για αγρίους με «τα μπλουτζήν & τις νάϋλον κάλτσες».
    Και χρειάστηκαν οι άνθρωποι αυτοί κε Φύσσα (να τα επισημαίνουμε κι αυτά, είμαι σίγουρος πως σας βρίσκω σύμφωνο) μόνο δέκα συναπτά χρόνια «καπιταλιστικού Παραδείσου και επανόρθωσης» για να πάρουν χαμπέρι σε τι εφιαλτική περιπέτεια μπήκαν, όχι μόνο με τη θέληση, αλλά και με τον αγώνα τους..(Αυτό για το πόσο…πεισμένοι ήταν οι πολίτες, για τον άλλον, τον σοσιαλιστικό «παράδεισο» της καταστολής, πρωτοετή Νομικάριε)
    Να είστε καλά κε Φύσσα, και…κουράγιο!
    Όπως φυσικά και εσείς, συμπαθέστατε (αλλά «αμελή»!) πρωτοετή Νομικάριε…

  41. Ο/Η Δημήτρης Φύσσας λέει:

    Αγαπητέ κ. Ροϊδη, είμαι βέβαιος ότι το άστεγο της πολιτικής σας σκέψης έχει συμβάλει πολύ στην ανοιχτομυαλιά σας και στη διατήρηση του ευπρεπούς, υψηλού επιπέδου, πολυσύχναστου και φιλόξενου αυτού χώρου. Εγώ, όποτε συμμετέχω στον εδώ διάλογο, προσπαθώ κατά σύστημα να είμαι συγκεκριμένος και ευπρεπής, ακολουθώντας υμάς, στο κάτω κάτω, ασχέτως πιθανών διαφωνιών (γιατί συνηθέστερες είναι οι συμφωνίες μας).

    Κύριε Β. Δ. Καργούδη, σας εκτίμησα ακόμα περισσότερο και σας ευχαριστώ για όσα μου γράφετε. Στην ηλικία μου και μετά από όσα έχω περάσει (εγώ υπήρξα και παραϋπήρξα στεγασμένος, άργησα να καταλήξω άστεγος, ενώ ο φιλοξενών κ. Ροϊδης υπήρξε προφανώς σοφότερος), είμαι έτοιμος για κάθε είδους αντιμετώπιση- γι΄αυτό εξάλλου και υπογράφω ό,τι γράφω (όπως και σεις, άλλωστε).

    Δημήτρης Φύσσας, συγγραφέας

  42. Ο/Η Πρωτοετής Νομικάριος λέει:

    και εκατό επιχείρηματα να καταθέσει κανείς, θα βρίσκει τοίχο κύριε Συγγραφέα. Με την ίδια εξάλλου ευκολία θα μπορούσα να πω ότι δεν έχετε απαντήσει σε κανένα από τα σχόλια μου.
    Το θέμα όμως είναι η απέλπιδα προσπάθεια μέσω απαράδεκτων συγκρητισμών να πείσετε πως κάθε αντίδραση του κόσμου, του εργαζόμενου λαού, ειδικά όταν έχει σαφή κατεύθυνση και στόχο την ίδια τη βάση του συστήματος, αποτελεί μια φασιστική συμπεριφορά.
    Και πως να το κάνουμε, δεν είστε ο πρώτος ούτε ο τελευταίοςμ που το επιχειρεί αυτό. Οι υπόλοιποι δε θα αναφερθούν ονομαστικά γιατί δε θα σας τιμά καθόλου.
    Τα περί ιστορίας στην ΕΣΣΔ είναι καθαρά ανέκδοτα. Κριτική σε σοσιαλιστική χώρα από ποιά σκοπιά? Από αυτήν των υποστηρικτών της ελεύθερης αγοράς? ‘Οχι ευχαριστούμε δε θα πάρουμε. Εξάλλου αν κατονομάσουμε απλώς, χωρίς ανάλυση, τα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ του τρόπου παραγωγής και ζωής που υποστηρίζετε, εκ των οποίων σε πάρα πολλά διαχειριστής και συντονιστής ήταν και είναι η ΣΟΣΙΑΛΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, θα δούμε και το ποιόν αυτόν που κατά τ’αλλά βαλθήκαν να κρίνουν τους αγωνιζόμενους.

    Για καλή μας τύχη, ο κόσμος περισσότερο λαμβάνει υπόψη του την εμπειρία του, η οποία γίνεται πλουσιότερη ταχύτατα τον τελευταίο καιρό, και όχι ψευδοβαθυστόχαστες αναλύσεις, που στόχο έχουν να τον στείλουν στον καναπέ της ιστορίας.

    Τέλος, το ότι είμαστε αναγκασμένοι να παλεύουμε σα λαός για κατακτήσεις που στις σοσιαλιστικές χώρες ήταν δεδομένες (σημ. το 1930 σοσιαλιστικές ήταν οι ενωμένες σοβιετικές σοσιαλιστικές Δημοκρατίες) δεν δείχνει πρώτιστα την ανωτερότητα των χωρών αυτών, αλλά την κατάντια της χώρας μας και την χρεωκοπία του καπιταλισμού γενικότερα. Δε φταίμε εμείς που ζητήματα όπως στέγη, τροφή, υγεία, παιδεία, πολιτισμός όχι απλά δεν είναι δεδομένα, αλλά μακρινό όνειρο συχνά. Και αυτό καμιά επιστημονικόφανής ανάλυση δε μπορεί να το κρύψει.

    Για το λόγο αυτό, θα βρίσκεται συνεχώς το ΠΑΜΕ μπροστά σας, καθώς και όποιον άλλον ατομικά ή συλλογικά ορθώνει ανάστημα στη λαίλαπα αυτή.

    Υ.Γ. Τις καλησπέρες μου στην αντιΚΚΕ φωνή της Αθήνας (μιας και δε γνώριζα και τα της εφημερίδος

  43. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aπλήρωτοι για μήνες και επιστρατευμένοι;
    Επανέρχεται ο θεσμός της δουλείας;

  44. Ο/Η Red λέει:

    http://tsak-giorgis.blogspot.gr/2016/10/blog-post_399.html

    Ολο το βιβλίο: «Χαρίλαος Φλωράκης. Επαναστάτης παντός καιρού».
    Από giorgis , Κυριακή, 23 Οκτωβρίου 2016 | 11:59 μ.μ.

    Του Γ.Γ.

    Όπως είχαμε υποσχεθεί στους αναγνώστες μας παραθέτουμε σε μορφή κειμένου το ένθετο που συνόδευε χτες την «Εφημερίδα των Συντακτών» και είχε τίτλο «Χαρίλαος Φλωράκης. Επαναστάτης παντός καιρού».

    Η προσωπική μου άποψη είναι ότι πρόκειται για πολύ προσεγμένη δουλειά και το φωτογραφικό υλικό που την συνοδεύει αρκετά σπάνιο. Με την ανάγνωση του γίνεται αντιληπτό γιατί ενοχλήθηκε το ΚΚΕ από την κυκλοφορία του. Αυτό που εγώ μπορώ να σημειώσω είναι ότι δε εντόπισα καμιά ανακρίβεια ή κάποια διαστρέβλωση ιστορικών στοιχείων.
    Οσα αναφέρονται για τον ιστορικό ηγέτη του ΚΚΕ σε γενικές γραμμές είναι γνωστά αν και υπάρχουν αρκετά ενδιαφέροντα στοιχεία που αφορούν την εσωτερική λειτουργία του ΚΚΕ που προσωπικά αγνοούσα.

    Να σημειώσουμε τα πρώτα τέσσερα κεφάλαια του συγκεκριμένου πονήματος που φέρουν την υπογραφή του Γιώργου Πετρόπουλου περιέχουν και την οπτική σκοπιά του συγγραφέα σε κάποια ζητήματα,ενώ τα υπόλοιπα πέντε κεφάλαια που υπογράφει ο Δημήτρης Ψαρράς αρκούνται μόνο στην καταγραφή γεγονότων.

    Ολο το βιβλίο μπορείτε να το διαβάσετε εδώ
    http://istorika-ntokoumenta.blogspot.gr/2016/10/blog-post_99.html
    ενώ θεωρήσαμε σκόπιμο να υπάρχουν ξεχωριστά και τα κεφάλαια του:

    Οι πρώτες επαφές με το εργατικό κίνημα

    Στο ΚΚΕ και το ΕΑΜ Η κατοχή και ο εμφύλιος

    Στην ηγεσία του ΚΚΕ. Η παρανομία και οι δίκες

    Δικτατορία και διάσπαση. Ο Φλωράκης γραμματέας

    Η δύσκολη νομιμότητα. Ενα είναι το ΚΚΕ!

    Από τη συμπόρευση στη ρήξη με το ΠΑΣΟΚ

    Χαρίλαος και Λεωνίδας στο ασανσέρ της εξουσίας

    Ο «υπαρκτός» καταρρέει. Το ΚΚΕ σε κρίση

    Η μετά θάνατον αμφισβήτηση

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.