Επίσκεψη Ερντογάν: Μια σωστή κίνηση

Ο Εθνικισμός βλάπτει σοβαρά την Ελλάδα

«Στην ξενιτιά μονάχα ο Tούρκος νιώθει τον Eλληνα πως έχει αδελφό τραγούδι σαν ακούει ελληνικό, αλλάζει τότε ο Tούρκος απ την Πόλη. Θυμώνουμε και βρίζουμε με πάθος κι ας είμαστε ως τον θάνατο εχθροί, αγάπης σπίθα έμεινε στερνή, καλά κρυμμένη στης καρδιάς το βάθος. Tι κι αν δεν είμαστε απ το ίδιο γένος και ίδιο αίμα μέσα δεν κυλά, αγέρας ίδιος γύρω μας φυσά, που μας ενώνει μέσα στο ίδιο μέρος. Θερμόαιμοι από τον ίδιο ήλιο και απλοχέρηδες απ τη βροχή, που πέφτει στις πατρίδες κει και δίνει στις καρδιές πλατύ το γέλιο. Tα λάθη μας οφείλονται στα πάθη, που είναι ίδια στους λαούς τους δυο. Kαρπός από το ίδιο το νερό, το ίδιο κλίμα και την ίδια αγάπη. Aυτή που μας ενώνει μπλε μαγεία, μια θάλασσα ζεστή και καθαρή, που στις ακτές της ζούνε δυο λαοί, ζητεί χρυσό αιώνα δίχως βία».
Μπουλέντ Ετζεβίτ

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Διευκρινίζω εισαγωγικά πως μαντεύω τον αντίλογο για τον Μπουλέντ Ετζεβίτ, αλλά ανήκω σε αυτούς που πιστεύουν στις καλές προθέσεις των ανθρώπων, αναζητούν τις καλές τους πλευρές και δεν αρνούνται να δουν τις ευθύνες και της δικής τους πατρίδας. Αν μη τι άλλο για να μην επαναληφθούν τα ίδια καταστροφικά λάθη.

Το σκοτάδι της ιλαροτραγωδίας της διακυβέρνησης ΓΑΠ-ΔΝΤ, φωτίζουν δυο μόνο γεγονότα. Το (έστω και πολύ δειλό και τσιγκούνικο) νομοσχέδιο για την ιθαγένεια και η επίσκεψη του Τούρκου πρωθυπουργού. Ο Γεώργιος Μαύρος ως αντιπρόεδρος και Υπ.Εξ. της κυβέρνησης Δεξιάς-Κέντρου η οποία κλήθηκε το 1974 να βγάλει τα κάστανα από τη φωτιά που άναψε ο εθνικισμός της ελληνικής Χούντας δήλωνε: «Είμαστε καταδικασμένοι να είμαστε φίλοι με τους Τούρκους». Όποιος δεν βλέπει σήμερα αυτήν την πραγματικότητα ή εθελοτυφλεί ή δεν αγαπά την πατρίδα μας.

Ακούστηκε ευτυχώς και η φωνή του κ. Θ. Πάγκαλου, του μόνο πολιτικού στόφας που διαθέτει το ΠΑΣΟΚ, ο οποίος αν δεν είχε αυτόν τον γνωστό κακό του χαρακτήρα θα μπορούσε να προσφέρει πολλά στο κόμμα του και στην Ελλάδα: «Αισθάνομαι εθνική ντροπή κάθε φορά που αναγκάζομαι να αγοράζω όπλα που δεν μας χρειάζονται, με βάση μια αντικειμενική εκτίμηση των κινδύνων που υπάρχουν στον σημερινό κόσμο, για την Ελλάδα -και ξέρω ότι και οι Τούρκοι αγοράζουν όπλα που δεν τους χρειάζονται, όχι για πραγματικούς, αλλά για φανταστικό κίνδυνο που προκύπτει από μια αντιπαράθεση, που είναι δυνατό και πρέπει να λυθεί πολιτικά, έτσι ώστε να βαδίσουν οι δυό λαοί μαζί για μεγαλύτερη ευημερία, αξιοποιώντας παραγωγικά τα κολοσσιαία ποσά που εσείς και εμείς σπαταλούμε γι αυτά τα όπλα».

Έρχεται όμως το ΚΚΕ δια της Γ. Γραμματέως του και μας απογοητεύει: «Την ανησυχία μήπως υπάρξει συμφωνία για νομιμοποίηση των «γκρίζων ζωνών» στο Αιγαίο κατά την επικείμενη επίσκεψη του πρωθυπουργού της Τουρκίας Ρετζέπ Ταγίπ Ερντογάν στην Αθήνα εξέφρασε η Αλέκα Παπαρήγα μιλώντας σε εκδήλωση της ΚΝΕ στο Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης». Έτσι γαλουχεί το ΚΚΕ τη νεολαία του;  Με φοβικά, πατριδοκαπηλικά και συνωμοσιολογικά σύνδρομα και με τα κηρύγματα της κας Κανέλλη για την Υπέρμαχο Στρατηγό;

Ο ΣΥΡΙΖΑ υποστηρίζει σταθερά την ελληνοτουρκική προσέγγιση. Έχει μάλιστα συνεργασία με το κοινοβουλευτικό κομμάτι της τουρκικής Αριστεράς. Εκδόθηκε μάλιστα και κοινή δήλωση ΣΥΝ και του κόμματος «Ελευθερίας και Αλληλεγγύης» της Τουρκίας. Είναι αλήθεια επίσης πως συχνά ο ΣΥΡΙΖΑ αναφέρεται στην ανάγκη μείωσης των εξοπλισμών. Γίνεται όμως αυτό χωρίς την τεκμηρίωση και το πάθος που χρειάζεται η διατύπωση μιας τέτοιας θέσης για να φτάσει στον λαό και για να μην διατυπώνεται απλά ως αριστερό άλλοθι και καθήκον που φοβάσαι να το προβάλεις μαχητικά. Ο Αλαβάνος είχε προκαλέσει με ερώτησή του το Νοέμβρη του 2008 μια συζήτηση στη Βουλή με τον κ.Καραμανλή όπου ο τελευταίος υποσχέθηκε μείωση 15% αλλά το πράγμα έμεινε εκεί: «Δεν μπορεί η Ελλάδα να είναι -σε απόλυτους αριθμούς- τέταρτη χώρα στον κόσμο στους εξοπλισμούς….η Ελλάδα είναι πρώτη στην ευρωζώνη σε εξοπλιστικές δαπάνες όταν είμαστε τελευταίοι σε δαπάνες για κοινωνική προστασία; Κάθε Έλληνας εισφέρει στην Άμυνα 432,8 ευρώ κατ’ έτος για αγορές όπλων με βάση το προϋπολογισμό του 2009». Αυτά τότε αλλά σήμερα κ. Αλαβάνος δεν ευκαιρεί να ασχολείται με μπανάλ ζητήματα. Έχει κηρύξει αντάρτικο κατά της Ε.Ε. και δίνει τη μάχη της προσωπικής προβολής με εντυπωσιοθηρικά συνθήματα. Δυστυχώς ο ΣΥΡΙΖΑ σπαράσσεται από μεσαιωνικές θεολογικές έριδες και βέβαια δίνει μόνιμα την εντύπωση πως αδυνατεί να ολοκληρώσει τις προσπάθειες που ξεκινάει σε συγκεκριμένα θέματα. Διολισθαίνει γρήγορα στις γενικολογίες που δεν ενοχλούν κανέναν. Ντρέπομαι επίσης να ανατρέξω στις συνωμοσιολογικές αστειότητες του Μ.Θεοδωράκη λυπάμαι γιατί κάποτε ο Μίκης, η Αριστερά και το ΚΚΕ πρωτοστατούσαν μαχητικά στην ελληνοτουρκική φιλία, από κοινού με Τούρκους αστούς διανοούμενους και αριστερούς αγωνιστές. Καταντήσαμε να φωνάζει αγανακτισμένος για λογαριασμό μας ο πράσινος Κον Μπεντίτ για την παράνοια των ελληνικών εξοπλισμών που χρηματοδοτούν τη Δύση και βουλιάζουν σε δυστυχία τον ελληνικό λαό.

Ο κ. Σαμαράς που καταξόδεψε ως Υπ.Εξ τη χώρα δαπανώντας τεράστια ποσά μυστικών κονδυλίων, για τα οποία το λιγότερο που μπορεί να πει κανείς είναι πως δεν έδωσε ποτέ λογαριασμό για το που πήγαν και τι προσέφεραν, συνεχίζει και σήμερα στο ζήτημα της επίσκεψης Ερντογάν την ίδια επικίνδυνη τυχοδιωκτική πολιτική που οδήγησε και στο φιάσκο της εθνικιστικής οπερέτας του Μακεδονικού, συνεπικουρούμενος από κραυγές των όρνεων της ακροδεξιάς. Έχει για σύμβουλό του τον Αριστερό στα νιάτα του κ. Χρ. Λαζαρίδη, έναν άνθρωπο που έχει εκφράσει περίεργες θέσεις για τις σφαγές που έκαναν οι Σέρβοι εθνικιστές, για διαμελισμό της Βόρειας Μακεδονίας, για μαζικές απελάσεις Αλβανών μεταναστών, για την Ορθοδοξία ως όχημα εξωτερικής πολιτικής, για ενδεχόμενο ελληνοτουρκικό πόλεμο κλπ. Δεν είδε όμως τον εθνικό κίνδυνο που διέτρεχε η Ελλάδα από το κόμμα του, προβλέποντας το 2009 πως δεν θα την πλήξει η διεθνής οικονομική κρίση (!!!).

Πόσες εθνικές καταστροφές ή ταπεινώσεις πρέπει να υποστεί η Ελλάδα από τους επαγγελματίες πατριώτες της για να σωπάσουν; Ατυχής πόλεμος του 1897, εισβολή του 1922, πραξικόπημα και επέμβαση του 1974, Μακεδονικό του 1992; Πόση ευτυχία πρέπει να στερηθεί ο ελληνικός λαός για να χορτάσουν τις φιλοδοξίες τους, τις τσέπες τους, το νοσηρό τους μίσος οι Έλληνες εθνικιστές; Πόση παλιανθρωπιά πρέπει να διαθέτει κανείς για να βλέπει και να γενικεύει ρατσιστικά μόνο τα κακουργήματα των Τούρκων εθνικιστών σε βάρος των Ελλήνων και να κλείνει τα μάτια στα εγκλήματα του ελληνικού εθνικισμού. Δεν σφάχτηκαν γυναικόπαιδα Τούρκων στην Επανάσταση του ΄21, δεν έγιναν φρικαλεότητες και από τη δική μας μεριά το 1922, δεν εγκλημάτισαν ο Γρίβας και ο Σαμψών στην Κύπρο σε βάρος αμάχων δεν ευθύνεται για πολλά ο ανεύθυνος αρχιεπίσκοπος Μακάριος, δεν υπάρχουν Τουρκοκύπριοι αγνοούμενοι, δεν διώχτηκε τουρκικός πληθυσμός το 1922 από την Ελλάδα, δεν καταπιέζεται η μειονότητα της Θράκης με τη μοναδική σε όλη την Ευρώπη και την Τουρκία επιβολή από την ελληνική κυβέρνηση της μεσαιωνικής Σαρίας, με το διορισμό του κρατικού Μουφτή, κάποτε και με τις αισχρές μπάρες στα Πομακοχώρια και με πολλά ακόμη.

Για πόσο θα συνεχίζεται το ατέλειωτο γαϊτανάκι του μίσους, των ανθρωποθυσιών πιλότων, των σαρκοβόρων της οικονομίας εναέριων αναχαιτίσεων και των υπερεξοπλισμών; Είναι τόση εθνική ανάγκη να πλουτίζουν κάποιοι μιζαδόροι και να κερδοσκοπούν πολιτικά κάποιοι ακροδεξιοί πολιτικοί που επενδύουν στο φυλετικό μίσος; Κακομαθημένα κολεγιόπαιδα που διακατέχονται από προφανή εγωκεντρισμό και προσωπική αλαζονεία, θα εξουσιοδοτούνται, ακόμη και τώρα που χρεοκοπήσαμε, από τους πολίτες να μεταφέρουν τους εγωισμούς τους στο πεδίο της εξωτερικής μας πολιτικής με προφανή ζημιά των εθνικών και οικονομικών μας συμφερόντων; Κάποιες γενναίες φωνές όπως του τ. Προέδρου της Δημοκρατίας κ.Στεφανόπουλου δεν είχαν δυστυχώς τη συνέχεια που τους άξιζε:
(«Προσφυγή στη Χάγη για όλες τις ελληνοτουρκικές «διαφορές» συνιστά ο Κ.Στεφανόπουλος»)

Υπενθυμίζω και μια παρατήρηση του κ. Μητσοτάκη πολύ σημαντική:
«Ασφαλώς ο κόλουρος κώνος – η διαφορά μεταξύ των 6 μιλίων των χωρικών υδάτων και των 10 μιλίων του εναερίου χώρου – νομικά δεν είναι η ισχυρότερη δυνατή θέση. Η Ελλάς όμως μπορεί να λύσει αυτό το πρόβλημα είτε μειώνοντας τον εναέριο χώρο είτε αυξάνοντας τα χωρικά της ύδατα μέσα στο όριο των 12 μιλίων. Απόφαση που αποτελεί αναφαίρετο δικαίωμά της από το διεθνές δίκαιο»

Σχετικά τώρα με το επίμαχο θέμα των 12 μιλίων παραπέμπω σε ένα άρθρο το οποίο έχει κατά τη γνώμη μου πολύ σοβαρά επιχειρήματα. Αν υπάρχει συγκεκριμένος τεκμηριωμένος αντίλογος σε αυτά, χωρίς βρισιές και αφορισμούς, ας κατατεθεί. Δεν διεκδικούμε το αλάθητο. Θα τον δημοσιεύσουμε πολύ ευχαρίστως γιατί είναι επιτακτική ανάγκη για μια ειλικρινή συζήτηση για θέματα ταμπού που συσκοτίζονται εσκεμμένα, προκειμένου να αναχθούν 4 παραπανίσια μίλια κοπανιστού αέρα σε ύψιστη εθνική υπόθεση. Ασφαλώς το πρόβλημα είναι στα νερά, αλλά εκεί υπάρχει περιθώριο διαλόγου και ειρηνικών λύσεων.

This entry was posted in Γράμμα από το Ληξούρι, ανορθολογισμός, ιστοΕπιφυλλίδες, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

35 Responses to Επίσκεψη Ερντογάν: Μια σωστή κίνηση

  1. Ο/Η Tobin λέει:

    ψύχραιμη ματιά. μπράβο.

  2. Ο/Η xBerliner λέει:

    Αγαπητέ Λασκαράτε
    Χρειάστηκε να περάσω τα σύνορα, όχι προς τα ανατολικά, αλλά προς τα πολύ βόρεια για να καταλάβω ότι οι τούρκοι μας συμπαθούν πολύ περισσότερο από όσο τους συμπαθούμε εμείς.
    Θα συμφωνήσω απόλυτα με το κείμενό σας.

  3. Ο/Η Γιώργος λέει:

    Επιτρέψτε μου να προσθέσω έστω και συνοπτικά έναν διάλογο που ήρθε σε εμένα από δεύτερο χέρι.
    Σε ένα συνέδριο Βιοχημείας στο εξωτερικό, δεν ξέρω πως το έφερε η συζήτηση και Τούρκος καθηγητής έκανε την παρατήρηση σε Έλληνα, πως από τον 19ο αιώνα μέχρι σήμερα σχεδόν, κάθε τόσο οι Έλληνες παίρνουν και κάποιο κομμάτι από την Τουρκία, ενώ ταυτόχρονα κατηγορούν τους Τούρκους για επεκτατική πολιτική… δεν ξέρω τι επιχειρήματα θα είχαμε να του αντιπαραβάλουμε αν ξεφύγουμε από την σφαίρα του θεωρητικού.
    Αυτή η θέση με κλόνισε πραγματικά, ο φόβος για τον προαιώνιο εχθρό πάντα υπάρχει, αλλά η κατανόηση και του δικού του φόβου βοηθάει όταν γίνονται (καλοπροαίρετες ελπίζω) κινήσεις προσέγγισης.

  4. Ο/Η vildanden λέει:

    Τώρα συγνώμη, αλλά ή θα γενικεύσουμε τον πολιτικό ρεαλισμό ή όχι. Γιατί, δεν μπορώ να δεχτώ ότι μας φταίει η Παπαρήγα ή ο Σαμαράς, όταν ο Ερντογάν δηλώνει ότι «εδώ και 7,5 χρόνια δε βομβάρδισα κάποια χώρα».

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Vildanden,
      ο Σαμαράς και πολύ δευτερευόντως η Παπαρήγα μου φταίνε στο βαθμό που κινδυνολογούν, βλέπουν μονομερώς το ζήτημα και ειδικά ο πρώτος που καλλιεργεί μίσος. Δεν λύνονται τα προβλήματα όταν αρνείσαι να δεις ΚΑΙ τις δικές σου ευθύνες.

      Ο Ερντογάν απέχει πολύ από το να είναι κάποιος σοβαρός ηγέτης. Η χώρα του απέχει πολύ από το να είναι μια ΄σοβαρή Δημοκρατία. Το ίδιο τηρουμένων των αναλογιών και ο ΓΑΠ και η Ελλάδα. Αυτό δεν σημαίνει όμως πως οι δυο πρωθυπουργοί δεν επιθυμούν ειλικρινά την ειρήνη. Έστω και για καθαρά οικονομικούς λόγους. Αντί να ρίχνουμε λοιπόν λάδι στη φωτιά πρέπει να πιέζουμε για συννενόηση.
      Αν περιμένουμε κάποιον Βενιζέλο ή Ατατούρκ φοβάμαι πως θα πεθάνουμε στην αναμονή.
      Torbin, x-BerLiner,
      ευχαριστώ.

      Γιώργο ρίξε επίσης μια ματιά στα κείμενα του Ελληνοκύπριου και του Κάποιου, για τα οποία τους ευχαριστώ.

  5. Ο/Η Ελληνοκύπριος λέει:

    (………………….)
    Τι όμως συνέβη ακριβώς τον Δεκέμβριο του 1963; Η τουρκική προπαγάνδα αξιοποιεί σε μεγάλο βαθμό δημοσιεύματα των ημερών, κυρίως ανταποκρίσεις ξένων δημοσιογράφων, που μιλάνε για συστηματικό κάψιμο και λεηλασία τουρκοκυπριακών σπιτιών από ένοπλους ελληνοκύπριους, μαζικές συλλήψεις αμάχων ομήρων, δολοφονίες ανυπεράσπιστων πολιτών και «μια μικρή αλλά κτηνώδη σφαγή» γυναικόπαιδων μετά την ανακατάληψη της Ομορφίτας από την πολιτοφυλακή του Σαμψών. Οι καταγγελίες αυτές εικονογραφούνται από μια σειρά φωτογραφιών, με θύματα τουρκοκύπριους πολίτες, δολοφονημένους στα σπίτια τους κατά τη διάρκεια των ταραχών. Η πιο εντυπωσιακή, που έκανε το γύρο του κόσμου, απεικονίζει τη γυναίκα και τα τρία παιδάκια του στρατιωτικού γιατρού της ΤΟΥΡΔΥΚ, σφαγμένα μέσα σε μια μπανιέρα (την αναπαράγουμε εδώ από το Time της 10.1.64). Σύμφωνα με μαρτυρίες περιοίκων, δολοφονήθηκαν από «μια ομάδα 40 ανδρών, πολλοί απ’ τους οποίους φορούσαν στρατιωτικές μπότες και μανδύες» (The Guardian 31.12.63).

    Η εξακρίβωση των γεγονότων με βάση ελληνικές πηγές είναι αρκετά δύσκολη, καθώς οι πρωταγωνιστές της εποχής είναι αρκετά φειδωλοί (και, κατά κανόνα, απολογητικοί) στις περιγραφές τους. «Μέσα στην αλλοφροσύνη των παθών, έγιναν από μέρους των ατάκτων μας αντίποινα αξιοθρήνητα κατά των Τούρκων, χωρίς διάκριση φύλου και ηλικίας», παραδέχεται ο διπλωμάτης Χρηστίδης, αναφερόμενος στην κατάληψη της Ομορφίτας, ανήμερα των Χριστουγέννων (1967, σ. 442). «Είναι αλήθεια ότι από μερικούς Ελληνοκυπρίους έγιναν πράξεις κτηνωδίας και αδιαφορίας για την ανθρώπινη ζωή», διαβάζουμε στα απομνημονεύματα του Κληρίδη, με τη διευκρίνιση ότι «πράξεις κτηνωδίας διεπράχθησαν από ενόπλους των παραστρατιωτικών οργανώσεων και από τις δυο πλευρές» (σ. 244). Στο ίδιο μήκος κύματος, ο πρεσβευτής τότε της Ελλάδας στον ΟΗΕ, Δημήτρης Μπίτσιος, κάνει λόγο για «αξιοθρήνητα πράγματα που βαρύνουν και τις δυο πλευρές» (1976, σ. 140), ενώ γλαφυρότερος είναι ο Πλουτής Σέρβας: «Για εφτά μέρες άγριες μάχες διεξάγονται στις τούρκικες συνοικίες. Η αφροσύνη δεσπόζει παντού, σε πλήρη συνάρτηση με τις ωμότητες. Ο Σαμψών κατακρεουργεί γυναικόπαιδα και γέροντες στην Ομορφίτα. Και Τούρκοι βάρβαροι εξοντώνουν τους ελληνοκύπριους στην Τόχνη. Και επιστρέφουν ο καθένας θριαμβευτικά στις βάσεις του, ενώ τα φανατισμένα πλήθη, αμφότερων των παρατάξεων, ωρυόμενα στρώνουν δάφνες και μερσίνια για να περάσουν οι χασάπηδες ήρωες!» (τ. Β΄, σ. 337).

    (……….)

  6. Ο/Η Ελληνοκύπριος λέει:

    http://www.tanea.gr/default.asp?pid=30&ct=19&artid=4574864

    «Εχουν και οι Τουρκοκύπριοι αγνοουμένους»

    (…………………..)

    Ο Βασίλης Γκουρογιάννης δεν είναι χθεσινός στην περιπέτεια της γραφής (άρχισε το 1972) ενώ το τελευταίο του μυθιστόρημα Κόκκινο στην Πράσινη Γραμμή (Εκδ. Μεταίχμιο) βραβεύθηκε αλλά και ξεσήκωσε θύελλα αντιδράσεων αφού διαπραγματεύεται- αιρετικά- τον αγνοημένο πόλεμο του 1974 στην Κύπρο.

    (……………………..)

    Είχατε πει σε συνέντευξη στα «ΝΕΑ» πως παίρνετε πίσω κάποια ενοχλητικά αποσπάσματα από το βιβλίο σας. Τι θα κάνετε; Εγώ έχω κάνει μια έρευνα για το θέμα. Εχω ακούσει από βετεράνους ότι γινόταν χρήση ναρκωτικών αλλά έχω ακούσει και ακραία πράγματα, μυθεύματα που δεν μπορούσα να υιοθετήσω. Εχω καταλήξει στο συμπέρασμα ότι έχει γίνει χρήση ηρεμιστικών χαπιών από στρατιώτες, αλλά όχι εκτεταμένα. Εγκλήματα έγιναν από την Εθνοφρουρά, τους καταδρομείς, τους άτακτους ελληνοκυπρίους (έμπαιναν σε μεικτά χωριά, σκότωναν γυναικόπαιδα, έχουμε ομαδικούς τάφους) και όπως έχουμε εμείς 1.700 αγνοουμένους, έχουν και οι Τουρκοκύπριοι 500-600. Εμείς όμως βλέπουμε μόνο το δικό μας δράμα. Επειδή όμως έχω κουβεντιάσει με καλόπιστους και σοβαρούς βετεράνους της ΕΛΔΥΚ (όπως τον Βουρλιόγκα και τον Σπανογιάννη) κάποιες αράδες του βιβλίου θα διορθωθούν ενώ έχω προσθέσει και κάποιες ακριβέστερες.

  7. Ο/Η Κάποιος λέει:

    Ελληνοκύπριε δεν έδωσες την πηγή του πρώτου σου σχόλιου.
    Πρέπει να είναι από τον Ιό.
    Εκτός από τα πεπραγμένα του ελληνικού εθνικισμού στην Κύπρο υπάρχει και η μικρασιατική εκστρατεία.
    πηγη
    http://archive.enet.gr/online/online_print?id=53741360

    Ιστοριογραφία

    Οι εκκαθαριστικές επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού

    Η αποσιωπημένη περίοδος 1912-1922

    ΤΑΣΟΣ ΚΩΣΤΟΠΟΥΛΟΣ Πόλεμος και εθνοκάθαρση Η ξεχασμένη πλευρά μιας δεκαετούς εθνικής εξόρμησης «ΒΙΒΛΙΟΡΑΜΑ» ΣΕΛ. 319, ?22,99

    Ενας από τους πλέον ανθεκτικούς εθνικούς μύθους των Ελλήνων είναι «η εποποιία» των Βαλκανικών πολέμων, του Α’ Παγκοσμίου Πολέμου και η γνωστή ως Μικρασιατική Εκστρατεία. Για την περίοδο 1912-1922 μία από τις μεγάλες αποσιωπήσεις της εθνικής αφήγησης είναι οι εκτεταμένες ελληνικές ωμότητες. Αντιθέτως, οι Ελληνες εμφανίζονται και κατά την περίοδο αυτή ως ένας γενναίος, ευγενικός, πολιτισμένος λαός, που δεν υπήρξε ποτέ θύτης αλλά μόνο θύμα. Την ειδυλλιακή αυτή εικόνα ήρθε να ταράξει για τα καλά το επίκαιρο και τεκμηριωμένο αυτό βιβλίο του Τάσου Κωστόπουλου.

    Στο βιβλίο αυτό δίδεται έμφαση «στα εγκλήματα και τις εθνοκαθαρτήριες επιδόσεις του ελληνικού στρατού, χωρίς φυσικά να αποσιωπούνται οι αντίστοιχες αγριότητες των κατά καιρούς αντιπάλων τους» (σελ. 16). Ενα κύριο συμπέρασμα που εξάγεται από την έρευνα του Κωστόπουλου είναι το εξής: ότι μεγάλο μέρος της βίας του ελληνικού στρατού σε βάρος αλλοεθνών αμάχων δεν προέκυψε ως «παράπλευρη απώλεια» ούτε οφειλόταν σε εγγενή κτηνωδία, αλλά αποτελούσε συστατικό στοιχείο της «απελευθερωτικής» ελληνικής εξόρμησης, «προκειμένου η επέκταση της εθνικής επικράτειας να συνοδεύεται από την επιθυμητή πληθυσμιακή ομοιογένεια» (σελ. 18). Πρόκειται δηλαδή για χαρακτηριστική περίπτωση «εθνοκάθαρσης».

    Ενα από τα μεγάλα πλεονεκτήματα του βιβλίου αυτού είναι ότι στηρίζεται κατά πρώτον λόγο σε ελληνικές πηγές (και όχι σε τουρκικές ή φιλοτουρκικές πηγές, που βέβαια βρίθουν από τα εγκλήματα του ελληνικού στρατού), κυρίως σε δημοσιευμένα απομνημονεύματα και ημερολόγια φαντάρων και αξιωματικών που καθιστούν την προσπάθεια καταγραφής των ελληνικών αθλιοτήτων πολύ πιο πειστική.

    Ο Κωστόπουλος ξεκινάει από ένα βασικό δεδομένο, το τελείως ανάμεικτο των πληθυσμών. Η γνωστή έκφραση «μακεδονική σαλάτα» δεν αφορούσε μόνο τη γεωγραφική Μακεδονία, αλλά το σύνολο των διεκδικούμενων από την Ελλάδα περιοχών, από τα Γιάννινα και το Μοναστήρι, μέχρι τη Σμύρνη και το Αϊδίνιο. Συγκεκριμένα, μέχρι το 1912, στην ευρύτερη Μακεδονία οι μουσουλμάνοι ήταν 900.000 (τουρκόφωνοι, αλβανόφωνοι, σλαβόφωνοι, ελληνόφωνοι, βλαχόφωνοι ή ρομανί), 900.000 ήταν οι σλαβόφωνοι χριστιανοί, περίπου 360.000 ήταν οι ελληνόφωνοι χριστιανοί (συν 100.000 Βλάχοι, 70-90.000 Εβραίοι και πολύ μικρότερες ομάδες αλβανόφωνων χριστιανών και Γκαγκαούζων). Ακόμη και στην περιοχή που στη συνέχεια έγινε ελληνική (Ελληνική Μακεδονία), 36% ήταν μουσουλμάνοι, μόλις 28% ελληνόφωνοι χριστιανοί και 20-25% σλαβόφωνοι χριστιανοί, χωρισμένοι σε εξαρχικούς και πατριαρχικούς (με τους δεύτερους να τους διεκδικεί η Ελλάδα ως «ελληνόφρονες»). Τα ίδια ισχύουν στην ευρύτερη Ηπειρο και Θράκη (ανατολική και δυτική), την Κωνσταντινούπολη και τα ανατολικά παράλια της Μικράς Ασίας: σταθερά πρώτοι αριθμητικά έρχονται οι μουσουλμάνοι και έπονται οι λοιποί, με εξαίρεση την Κρήτη και τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου, στα οποία η πλειονότητα είναι όντως Ρωμιοί.

    Με αυτά τα δεδομένα αντιλαμβάνεται κανείς πόσο μεγάλη δόση «εθνοκάθαρσης» χρειαζόταν για να πάρει η Ελλάδα τα εδάφη που διεκδικούσε και πόσο δύσκολα η διαδικασία αυτή μπορούσε να στοιχειοθετηθεί ως «απελευθέρωση». «Απελευθερωνόταν», κατά περίπτωση, το 1/3 με 1/10 του πληθυσμού και εκδιωκόταν ή εξοντωνόταν η πλειονότητα των γηγενών κατοίκων, δηλαδή όσοι βρίσκονταν στη λάθος πλευρά των επιδιωκόμενων συνόρων. Σημειωτέον ότι το πρώτο μεγάλο προσφυγικό κύμα ήταν αυτό των μουσουλμάνων από τα Βαλκάνια, συνεπεία των Βαλκανικών πολέμων, τουλάχιστον 300.000 (σελ. 63-64).

    Στον Α’ Βαλκανικό Πόλεμο, Βούλγαροι, Σέρβοι και Ελληνες χρησιμοποίησαν απάνθρωπη βία εναντίον των άμαχων μουσουλμάνων (κάψιμο χωριών, βιασμοί, εκτελέσεις αιχμαλώτων κ.λπ.), κάτι που είχε γίνει ευρέως γνωστό τότε και από την έκθεση του Carnegie Endowment. Η εθνοκάθαρση αυτή συνεχίστηκε και στον Β’ Βαλκανικό Πόλεμο, με πρωταγωνιστή τον ελληνικό στρατό, αυτή τη φορά σε βάρος και άοπλων ή αιχμαλώτων Βουλγάρων, βλέπε, μεταξύ άλλων, το κάψιμο-ισοπέδωση του Κιλκίς, που ήταν το προπύργιο της βουλγαρικής εξαρχίας. Οπως παρατηρεί ο συγγραφέας με πικρή ειρωνεία, «περίεργη όντως απελευθέρωση» (σελ. 59).

    Το σκηνικό αυτό επαναλαμβάνεται, με το παραπάνω, από τον ελληνικό στρατό στη Μικρασιατική Εκστρατεία, σε μία «κατάδυση στην κόλαση», όπως παραστατικά τη χαρακτηρίζει ο Κωστόπουλος. Οπως γράφει ο συγγραφέας, η εκστρατεία του 1919-1922 «υπήρξε ευθύς εξαρχής ένα καθαρά τυχοδιωκτικό και σε μεγάλο βαθμό παράλογο εγχείρημα, που υποτιμούσε (ουσιαστικά διέγραφε από τον χάρτη) τους πολύ μεγαλύτερους μουσουλμανικούς πληθυσμούς της περιοχής» (σελ. 91). Πρόκειται για ιμπεριαλιστικό-αποικιοκρατικό εγχείρημα, που στόχευε και θεωρούσε εφικτή την ολοσχερή διάλυση της Οθωμανικής Αυτοκρατορίας (δεν γινόταν αποδεκτό ούτε καν τουρκικό κράτος στο σύνολο της Μικράς Ασίας, ενώ οι Τούρκοι πλειοψηφούσαν), την εκδίωξη των μουσουλμάνων (Τούρκων), τον εποικισμό με Ελληνες (κατά το πρότυπο των βρετανικών και γαλλικών αποικιών) στις εύφορες κοιλάδες της Μικράς Ασίας (σελ. 91-94). Ο «ηρωικός», «απελευθερωτικός» αυτός πόλεμος έλαβε χώρα σε τρία στάδια, κατά τον συγγραφέα:

    (α) Μάιος 1919-καλοκαίρι 1920, από την απόβαση στη Σμύρνη μέχρι την επέκταση σε μία διευρυμένη ζώνη, που περιλάμβανε την Προύσα και τη Νικομήδεια. Η βία ξεκίνησε με το που πάτησε το πόδι του ο ελληνικός στρατός (ο δήθεν ειρηνευτικός στρατός που εκπροσωπούσε τις νικητήριες μεγάλες δυνάμεις), με 200 νεκρούς άοπλους μουσουλμάνους και 2.500 συλληφθέντες και κακοποιηθέντες, μεταξύ τους μικρά παιδιά και ολόκληρες τάξεις με τους δασκάλους τους. Ωστόσο, σε σύγκριση με το τι επρόκειτο να ακολουθήσει, κατά την περίοδο αυτή (με τον Βενιζέλο στα ηνία) υπήρχε προσπάθεια αυτοσυγκράτησης, και έτσι τα έκτροπα δεν έλαβαν τεράστιες διαστάσεις.

    (β) Επειτα έρχεται το δεύτερο στάδιο, από τον Μάρτιο του 1821 μέχρι τον Ιούλιο του 1922 (κατάληψη Εσκί Σεχίρ, Αφιόν Καραχισάρ, σχεδόν επταπλασιασμός της περιοχής σε σχέση με την αρχική περιοχή υπό ελληνική διοίκηση που προβλεπόταν από τη Συνθήκη των Σεβρών). Τώρα πια ο ελληνικός στρατός βρισκόταν σε καθαρά εχθρικές περιοχές, με ούτε δείγμα Ελληνα ή χριστιανού ορθόδοξου. Τότε είναι που εγκαινιάστηκε η «πολιτική της καμένης γης» ως στρατηγική επιλογή. Απ’ όπου περνούσε ο ελληνικός στρατός έβαζε φωτιά, μη αφήνοντας τίποτε όρθιο, εκατοντάδες χωριά και κωμοπόλεις ισοπεδώθηκαν. Η «απελευθέρωση» γίνεται «ισοπεδωτικός τυφώνας», «καταστροφικό μένος», ένας ολοκληρωτικός πόλεμος με στόχο την προσάρτηση της ευρύτερης αυτής περιοχής (και όχι μόνο της Σμύρνης) μέχρι και την Αγκυρα, με τον Κεμάλ να συνθηκολογεί όπως όπως.

    (γ) Αύγουστος 1922 μέχρι τη Μικρασιατική Καταστροφή (αρχές Σεπτεμβρίου 1922), εδώ πάλι φωτιές απ’ όπου περνάει ο ελληνικός στρατός. Προς τι όλα αυτά, ενώ υποχωρούσαν άτακτα; Στο σημείο αυτό ο συγγραφέας δεν είναι και πολύ διαφωτιστικός. Ηταν άραγε «καμένη γη» για να δυσκολευτεί ο αντίπαλος από πλευράς επισιτισμού α λα Κουτούζοφ και Ντε Τολέ (κατά την εισβολή του Ναπολέοντα στη Ρωσία), προϊόν οργής λόγω frustration, επειδή ξαφνικά «τα χάσαμε όλα», ή μήπως κάτι άλλο; Πάντως ο Κωστόπουλος καταθέτει πληθώρα αδιάσειστων τεκμηρίων για την εκ νέου «καμένη γη», ακόμη και τη μαρτυρία του ιδίου του Βενιζέλου (απορώ εν προκειμένω με την άποψη της Σίας Αναγνωστοπούλου, περί ισχνής τεκμηρίωσης εν προκειμένω, βλέπε «Ο Πολίτης», τχ.160, Νοέμβριος 2007, σελ. 57).

    Τα μείον του βιβλίου περιορίζονται, κατά τη γνώμη μου, σε δύο μόνο σημεία:

    (1) Την προσθήκη πολλών εκτενών παραρτημάτων, που όμως δεν συνιστούν παραρτήματα, αλλά ολόκληρα κεφάλαια με άλλη θεματική, υλικό για ξεχωριστό άρθρο ή και βιβλίο. Ειδικά με την εξέταση των δεινών που υπέστησαν οι Ρωμιοί του Πόντου και με το κάπως αδύναμο κεφάλαιο για τη γενοκτονία των Αρμενίων, δίδεται η εντύπωση συμψηφισμού με τις ελληνικές ωμότητες, κάτι που βέβαια δεν είναι στις προθέσεις του συγγραφέα.

    (2) Η βεβαιότητα του συγγραφέα ότι τη φωτιά στη Σμύρνη την έβαλαν οι Τούρκοι. Τα στοιχεία που παραθέτει δεν είναι όλα αδιάσειστα. Η φωτιά μπορεί βέβαια να μην μπήκε από τους Ελληνες (η τουρκική αφήγηση θεωρεί τους Ελληνες υπεύθυνους, μια και είχαν τη συνήθεια από όπου περνούσαν να καίνε τα πάντα, ακόμη και στην άτακτη υποχώρηση τους). Είναι βέβαιο πάντως ότι η πυρκαγιά ξεκίνησε στην αρμενική συνοικία. Ετσι δεν μπορεί να αποκλειστεί εντελώς να την έβαλαν οι Αρμένιοι επίτηδες, προκειμένου να προκαλέσουν ξένη επέμβαση. Καταλήγοντας παραθέτω μία αποκαλυπτική μαρτυρία του Ισμέτ Ινονού, που θυμάται τον Κεμάλ (όταν είδε τη φωτιά και τέθηκε το ερώτημα τι κάνουμε) να λέει το εξής: «Αφήστε την να καεί, να ισοπεδωθεί». Με άλλα λόγια, τους βόλευε μία καμένη Σμύρνη και σίγουρα δεν έκαναν καμία προσπάθεια να σταματήσουν το κάψιμο της ωραίας αυτής και κοσμοπολίτικης πόλης.

    ΑΛΕΞΗΣ ΗΡΑΚΛΕΙΔΗΣ

    ΒΙΒΛΙΟΘΗΚΗ – 28/03/2008

  8. «Άξιον αναφοράς είναι ότι χώρες που δεν υπογράφουν μια οποιαδήποτε διεθνή συμφωνία δεν δεσμεύονται από την συμφωνία αυτή.»

    Διεθνές έθιμο.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Κύριε Αναγνωστόπουλε,
      ομολογώ πως δεν αταλαβαίνω τι θέλετε να πείτε με το μικρό αυτό σχόλιο ως απάντηση πάνω στο άρθρο του κ.Νακρατζά στο οποίο παραπέμπω.
      Συμφωνείτε πως είναι διεθνώς αποδεκτό αυτό ή όχι;
      Ομολογώ πως χωρίς να έχω τις γνώσεις σας νομίζω πως έτσι είναι αν κρίνω από διάφορα που διαβάζω κατά καιρούς όπως π.χ. οι ΗΠΑ δεν δεσμεύονται από την τάδε διεθνή συνθήκη γιατί δεν την υπέγραψαν κλπ
      Ο κ.Νακρατζάς όμως λέει πολλά και έχει σοβαρά επιχειρήματα:

      http://www.nakratzas.com/index.php?option=com_content&task=view&id=60&Itemid=75

      «……Στο σημείο αυτό ο κύριος Σημίτης, κάνει μία σαφή παραχώρηση στην εθνικιστική Ελλάδα, προσπαθώντας να μας πείσει ότι το ψεύδος της ελληνικής διπλωματίας σχετικά με τα 10 μίλια ελληνικού εναερίου χώρου αποτελεί νομικό καθεστώς.

      Το 10 μίλια ελληνικού εναερίου χώρου δεν αποτελούν διεθνές αναγνωρισμένο νομικό καθεστώς αλλά καθορίστηκε γύρω στο 1931 από ένα ελληνικό προεδρικό διάταγμα όχι ως ελληνικός εναέριος χώρος, απλώς με την αναφορά ότι η χώρα αναλαμβάνει τον συντονισμό της εναέριας κυκλοφορίας στο χώρο αυτό του Αιγαίου, σε μια εποχή που στο Αιγαίο ουσιαστικά δεν υπήρχε αεροπλοΐα.

      Το διάταγμα αυτό μπήκε στα χρονοντούλαπα του ελληνικού Υπουργείου των Εξωτερικών, χωρίς να αναγνωριστεί ποτέ από κανένα διεθνές όργανο, ανασύρθηκε δε από τους Ταλευράνδους μας μετά από 40 περίπου χρόνια σαν κάτι υπάρχον. Δηλαδή όπως μας λέει μια λαϊκή παροιμία Γιάννης κερνάει και Γιάννης πίνει.

      Εκτός αυτού πρόκειται περί μιας διεθνούς γελοιότητας το να έχει μια χώρα στον αέρα 10 μίλια εναερίου χώρου και στην θάλασσα 6 μίλια χωρικά ύδατα.

      Τώρα όσον αφορά το δεύτερο θέμα της επέκτασης των χωρικών υδάτων από τα 6 στα 12 ναυτικά μίλια, αυτό στηρίζεται σε μια διεθνή συμφωνία μεταξύ κρατών, που έλαβαν μέρος στο Συνέδριο του Ριο ντε λα Πλάτα της Νοτίου Αμερικής. Στο Συνέδριο αυτό αποφασίστηκε ότι και τα νησιά έχουν δικαίωμα επέκτασης των χωρικών υδάτων τους μέχρι τα 12 ναυτικά μίλια.

      Την συμφωνία όμως αυτή την υπέγραψε μεν η Ελλάδα όχι όμως και η Τουρκία, με το αιτιολογικό ότι εφαρμογή μιας τέτοιας συμφωνίας απειλεί ζωτικά συμφέροντά της στο νότιο Αιγαίο, το οποίο από διεθνής θάλασσα μετατρέπεται σε μια ελληνική λίμνη. Άξιον αναφοράς είναι ότι χώρες που δεν υπογράφουν μια οποιαδήποτε διεθνή συμφωνία δεν δεσμεύονται από την συμφωνία αυτή.

      Το επιχείρημα ότι η Τουρκία δεν σέβεται τις διεθνείς συμφωνίες ή συνθήκες είναι τουλάχιστον γελοίο λαμβανομένου υπόψη ότι ούτε και η Ελλάδα σέβεται τις συμφωνίες που υπέγραψε, ότι δεν θα οπλίσει τα νησιά του ανατολικού Αιγαίου. ….».

  9. Ο/Η Ανθέλλην λέει:

    ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ ΤΗΣ ΑΝΤΙΕΘΝΙΚΙΣΤΙΚΗΣ ΚΙΝΗΣΗΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΚΙΝΔΥΝΟΛΟΓΙΑ ΠΕΡΙ ΑΙΓΑΙΟΥ ΚΑΙ ΔΗΘΕΝ ΕΛΛΗΝΙΚΩΝ ΥΠΟΧΩΡΗΣΕΩΝ

    Η Αντιεθνικιστική Κίνηση καταγγέλλει την προσπάθεια παραπληροφόρησης της ελληνικής κοινής γνώμης σχετικά με το ζήτημα των γκρίζων ζωνών στο Αιγαίο, στην οποία πρωτοστατούν όχι μόνο ακροδεξιά μπλογκς, πράγμα αναμενόμενο, αλλά δυστυχώς σχεδόν το σύνολο του ελληνικού Τύπου,. Παρόλο που δεν έχουμε καμία αυταπάτη για τον συμφεροντολογικό ρόλο του ΝΑΤΟ, που ως μιλιταριστική συμμαχία έχει πολλές φορές εκμεταλλευτεί στο έπακρο τις αυτοτελείς εθνικιστικές διαμάχες μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας προκειμένου να πουλάει όπλα και στις δύο χώρες σε βάρος των δύο λαών τους, θεωρούμε ότι αποτελεί γελοιότητα το να χαρακτηρίζεται ως απαράδεκτη η αυτονόητη υπενθύμιση ότι στο Αιγαίο υφίστανται εκκρεμή ζητήματα που θα πρέπει να επιλυθούν και ότι έως ότου γίνει κάτι τέτοιο αφαιρείται ο επιχειρησιακός έλεγχος τού Αιγαίου από το Κέντρο Αεροπορικού Ελέγχου Περιοχής (CAOC-4) που εδρεύει στη Λάρισα (αφού οι δύο παράκτιες χώρες είναι τυπικά συμμαχικές, ενώ δεν υφίσταται καμία εχθρική για το ΝΑΤΟ χώρα στην ευρύτερη περιοχή). Εξάλλου, η ρύθμιση αυτή οφείλεται στην αδικαιολόγητη από πλευράς Ελλάδας άρνηση να δεχτεί εκ περιτροπής Τούρκο ιθύνοντα στο στρατηγείο της Λάρισας.
    Φραστικές κορώνες του τύπου «κερκόπορτα στο Αιγαίο», κλπ, στοχεύουν στη διαιώνιση του μύθου ότι η Ελλάδα έχει δίκιο στα όσα υποστηρίζει αναφορικά με το νομικό καθεστώς του Αιγαίου.

    Εμείς, σε πείσμα της κυρίαρχης προπαγάνδας, θα υπενθυμίζουμε διαρκώς τις χονδροειδείς παρανομίες του ελληνικού κατεστημένου και της αδηφάγου ελληνικής πολιτικής και οικονομικής ελίτ, όπως π.χ. την ασυμβατότητα των δέκα μιλίων εναέριου χώρου με τα έξι ναυτικά μίλια, την παράνομη στρατιωτικοποίηση των νησιών του Ανατολικού Αιγαίου, τη μονομερή ανάγνωση των παλαιών διεθνών συνθηκών για βραχονησίδες τύπου Ίμια / Καρντάκ, κλπ. Μάλιστα, τις τελευταίες εβδομάδες η παραπληροφόρηση έχει φτάσει σε τέτοιο βαθμό ώστε ο κάθε δημοσιογραφίσκος να κάνει αναφορές σε «τουρκικά καράβια που φτάνουν έως το Σούνιο» και άλλα παρόμοια φληναφήματα, που φυσικά στηρίζονται στην άγνοια των Ελλήνων πολιτών σχετικά με την ύπαρξη διεθνών υδάτων και κανόνων διεθνούς πλεύσης.

    Αντί η κυβέρνηση να φροντίσει να ενημερώσει την κοινή γνώμη με υπεύθυνο τρόπο για τη νομική πραγματικότητα, ώστε να μην ερεθίζονται οι φαντασιώσεις και οι αρρωστημένες προσδοκίες που έχουν καλλιεργηθεί στην τελευταία επί δεκαετίες αφήνει αναπάντητη τη συνωμοσιολογική ψιθυρολογία ΜΜΕ και Ακροδεξιάς περί δήθεν ανταλλαγμάτων προς Ομπάμα σε ό,τι αφορά τα ελληνοτουρκικά και το μακεδονικό (με αφορμή τάχα την – ούτως ή άλλως ανύπαρκτη !! – στήριξη στα οικονομικά). Καλούμε την κυβέρνηση να καθίσει με την Τουρκία στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων και να θέσει όλα τα θέματα επί τάπητος (και όχι μόνο την υφαλοκρηπίδα) και να απευθυνθούν από κοινού οι δύο χώρες στη Χάγη. Αν υπάρχουν ακόμη Έλληνες που επιθυμούν σπατάλες χρημάτων στους εξοπλισμούς , τους ενημερώνουμε ότι η πατριδολαγνεία και οι υπερφίαλες ρητορείες περί εθνικής κυριαρχίας και ανυποχώρητης στάσης δεν συμβιβάζονται με τα κηρύγματα περί λιτότητας λόγω οικονομικής κρίσης, στα οποία οι ίδιοι πρωταγωνιστούν. Γι αυτό το λόγο, είναι προφανές ότι η Ελλάδα θα πρέπει να μειώσει δραστικά και σε επόμενη μεσοπρόθεσμη φάση να καταργήσει μονομερώς τις στρατιωτικές της δαπάνες, και όχι να περιμένει το πότε θα κάνει κάτι αντίστοιχο και η Τουρκία παραπέμποντας το επείγον αυτό θέμα στις καλένδες. Αν η Τουρκία επιθυμεί να συνεχίσει μόνη της τις στρατιωτικές δαπάνες, είναι ζήτημα του αντιεθνικιστικού κινήματος της Τουρκίας να προσπαθήσει να τη συνεφέρει , και όχι δικό μας.Το ίδιο ισχύει και για το κυπριακό, όπου δουλειά του αντιεθνικιστικού κινήματος κάθε χώρας είναι το να εντοπίζει και να απομυθοποιεί τις κινδυνολογικές εξάρσεις των αντίστοιχων εθνικιστών, που όλες μαζί σε ακούσια συνεργασία επιτείνουν το αδιέξοδο και υπονομεύουν κάθε ειλικρινή προσπάθεια λύσης.

    ****************************

    10-4-2010

  10. Ο/Η Ανθέλλην λέει:

    Οι θηριωδίες Ελλήνων και Ελληνοκυπρίων στα χωριά Atlilar, Murat Aga, Sandalar, Taskent, Tatlitsu και Terazi.

    Στις 19 Αυγούστου 1974 αποκαλύφθηκαν μαζικές εκτελέσεις Τούρκων στο χωριό Atlilar. Στις 20 Αυγούστου πραγματοποιήθηκε εκταφή πτωμάτων από ομαδικό τάφο έξω από το χωριό. Ξένοι δημοσιογράφοι, παρατηρητές του ΟΗΕ και στρατιώτες της ειρηνευτικής δύναμης UNFICYP παραβρέθηκαν στην μακάβρια διαδικασία που προκάλεσε διεθνές σοκ. Λίγες ημέρες νωρίτερα οι Τούρκοι στρατιώτες που έφθασαν στο χωριό αντίκρυσαν μία εικόνα ολικής καταστροφής. Το χωριό είχε σαρωθή σαν να το χτύπησε τυφώνας.

    Ο Αλί Χουσεϊν ένας βοσκός από το χωριό και δύο ηλικιωμένοι που είχαν γλυτώσει κρυμμένοι στα χωράφια έδωσαν τις πρώτες πληροφορίες. Στις 14 Αυγούστου εισέβαλαν στο χωριό ένοπλοι Ελληνοκύπριοι επικεφαλής των οποίων ήσαν αξιωματικοί από την Ελλάδα. 57 χωρικοί δεμένοι πισθάγκωνα οδηγήθηκαν έξω από το χωριό και εκτελέσθηκαν με ριπές αυτομάτων όπλων. Τα πτώματά τους θάφτηκαν σε μία φρεσκοσκαμμένη τάφρο και σκεπάστηκαν με χώμα που το έσπρωξε μπουλντόζα. Το βαρύ μηχάνημα ισοπέδωσε τον ομαδικό τάφο μετατρέποντας τα πτώματα σε μία άμορφη μάζα ανάμικτη με χώματα.
    Δέκα ημέρες αργότερα αποκαλύφθηκε άλλος ομαδικός τάφος κοντά στο χωριό Murat Aga με 100 διαμελισμένα πτώματα από τα χωριά Murat Aga και Atlilar. Πολλά ανήκαν σε μικρά παιδιά. Αυτόπτες μάρτυρες επιβεβαίωσαν πως επικεφαλής των εκτελεστών ήσαν αξιωματικοί από την Ελλάδα. Η εκταφή των πτωμάτων πραγματοποιήθηκε στις 2 Σεπτεμβρίου 1974 παρουσία ξένων δημοσιογράφων, παρατηρητών του ΟΗΕ και στρατιωτικών της ειρηνευτικής δύναμης.
    Μεταξύ αυτών που επέζησαν της σφαγής ήταν ο 65χρονος δάσκαλος και ιμάμης του χωριού Νιχάτ Μουσταφά. Κατάφερε να σωθεί μαζί με τον αδελφό του Κεμάλ και την σύζυγό του κρυμμένος σε ένα σπίτι. Παρέμενε κρυμμένος για αρκετές ημέρες μέχρι την στιγμή που αντίκρυσε να καταφθάνει ένα τζιπ του Τουρκικού στρατού. Στην κατάθεση που έδωσε σε Τούρκους αξιωματικούς ανέφερε μεταξύ άλλων: «Δεν μας χρειάζεται πιά το σχολείο αφού όλα τα παιδιά εκτελέσθηκαν από τους Έλληνες. Δεν ξέρω πια τι να κάνω στην ζωή μου. Δεν έχω την δύναμη ούτε να προσευχηθώ». Η φωτογραφία του Νιχάτ Μουσταφά (από κάτω) να θρηνεί μπροστά στα διαμελισμένα πτώματα των μαθητών του έκανε τον γύρο του κόσμου. Στην Ελλάδα δεν προβλήθηκε ποτέ.

    Ολα τα θύματα στα χωριά Atlilar, Murat Aga και Sandallar ήσαν γυναικόπαιδα και ηλικιωμένοι. Οι άντρες των τριών χωριών είχαν μεταφερθεί και τοποθετήθηκαν σαν ανθρώπινες ασπίδες στο Ελληνοκυπριακό στρατόπεδο Μαγκόσα κοντά στην Αμμόχωστο.

    Οι σφαγές στα χωριά Taskent, Tatlitsu και Terazi.

    Στις 14 Αυγούστου 1974 το μικτό Ελληνοτουρκικό χωριό Taskent (Τοκίνη) στην περιοχή Λεμεσσού της νότιας Κύπρου, χτυπήθηκε από μία φοβερή τραγωδία. Ολοι οι άρρενες κάτοικοι ηλικίας 13 έως 74 ετών οδηγήθηκαν σε υπαίθριο χώρο από Έλληνες και Ελληνοκύπριους οπλοφόρους και δολοφονήθηκαν μαζικά μαζί με 15 άλλους κάτοικους των χωριών Tatlisu και Terazi.
    Αρχικά οι Τουρκοκύπριοι κλείσθηκαν στο Ελληνικό σχολείο του χωριού μέσα στο οποίο υπήρχαν αξιωματικοί από την Ελλάδα. Την επόμενη ημέρα τους έβαλαν σε δύο πούλμαν και τους μετέφεραν μακριά. Συνολικά 89 άνθρωποι οδηγήθηκαν στο σημείο της μαζικής εκτέλεσης.

    ΠΕΡΙΓΡΑΦΗ ΤΗΣ ΣΦΑΓΗΣ

    H συνέχεια και φωτογραφίες στη διεύθυνση
    http://www.sitemaker.gr/antiethnikistik/page_GREEK_15.htm

  11. Ο/Η Xa! λέει:

    Δεν έχω σχηματίσει ακόμη άποψη για το σωστό ή λάθος της ανάρτησης, όμως, δικαιούμαι να καγχάσω νομίζω, τη θέση για τον Πάγκαλο.
    Πολιτικός στόφας?
    Ας είμαστε σοβαροί, ποιός την έχασε για να τη βρεί ο Πάγκαλος?
    Ο επι 30 χρόνια σιτηζόμενος απο τον δημόσιο κορβανά, ο τόσα λάθη διαπράξας, ο τύπος που όπως όλοι οι του συναφιού του, εκλεγότανε διορίζοντας ασυστόλως, λύσαξε να βρεί τρόπο να παραβιάσει το σύνταγμα και να μειώσει τα ελλείματα, όχι πηγαίνοντας στο σπίτι του και παραιτούμενος απο τις απολαβές του, μα απο απολύσεις συμβασιούχων και βάλε…
    Άκου πολιτικός στόφας…εκτός κι αν στις μέρες μας ο ξεδιάντροπος κυνισμός θεωρείται αξιόλογο προσόν!

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Πολιτικός στόφας δεν σημαίνει πολιτικός με τον οποίο συμφωνούμε ή τον οποίο εκτιμάμε.
      Πολιτικός στόφας είναι σήμερα π.χ. και ο κ.Μητσοτάκης.

      Είναι το είδος του πολιτικού που διαθέτει συσσωρευμένη εμπειρία, πολιτική δράση και παρελθόν, ευφυϊα, έχει άποψη και την εκφράζει, πολιτικό θάρρος που του επιτρέπει να πηγαίνει κόντρα στο ρεύμα, ικανότητα να παράγει πολιτική και να δίνει λύσεις, αυξημένο κύρος σε κάποιο κομμάτι της κοινής γνώμης και στον πολιτικό κόσμο.

      Αν δεις τα στελέχη του ΠΑΣΟΚ οι νέοι είναι κατά κανόνα άνθρωποι από το πουθενά, χωρίς εκφρασμένες θέσεις, ετερόφωτοι και διάττοντες αστέρες, άχρωμοι πολιτικά, οι δε παλιότεροι κουβαλούν κατα κανόνα οσμή σκανδάλων ή έλλειψη πολιτικού θάρρους και διακριτού πολιτικού στίγματος.

      Όσο κι αν διαφωνεί κανείς σε πολλά με τον κ.Πάγκαλο που συχνά βρίζει, ενίοτε συκοφαντεί και κάνει προσωπικές επιθέσεις, δεν μπορεί να τον πει πολιτικό νάνο όπως του περισσότερους αστέρες του δικομματισμού.

  12. Ο/Η Γαργαλιανιώτης λέει:

    Καταρρέει η Ν.Δ. Στο 18% σύμφωνα με την Alco
    Υποβλήθηκε την Σαβ, 15/05/2010 – 12:29.
    Τελειώνει η Ν.Δ. Τα λάθη Σαμαρά οδηγούν το δεύτερο μεγαλύτερο κόμμα στην αποσύνθεση. Η δημοσκόπηση της Alco που δημοσιεύει αύριο το «Θέμα» είναι ενδεικτική της κατάρρευσης. Η Ν.Δ. αποσπά μόλις το 18,3% των ερωτηθέντων. Βατερλό. Η διάλυση δεν έχει ιστορικό προηγούμενο. Ούτε επί Ράλλη, ούτε επί Έβερτ δεν είχε τέτοια χάλια η Ν.Δ. Ο Σαμαράς πληρώνει πανάκριβα τον λαϊκισμό του. Το ποτάμι δεν γυρίζει πίσω. Μέσα σε πέντε μήνες έχει χάσει 8%. Οδηγεί με μαθηματική ακρίβεια την Ν.Δ. στην (πολιτική) απαξίωση. Κανείς δεν επικροτεί την περιχαράκωση που επιδιώκει η παρέα του Μαρκόπουλου και του Λαζαρίδη. Ο κόσμος θέλει σοβαρές ηγεσίες. Και, ο Σαμαράς αποδεικνύεται ελάχιστος…

    Υ.Γ.: Επειδή κατά καιρούς τα επιπόλαια παπαγαλάκια του Σαμαρά είχαν αμφισβητήσει τις εταιρείες δημοσκοπήσεων, πρέπει να σημειώσουμε ότι η Alco και ο Κώστας Παναγόπουλος κινείται φιλικά προς τον νυν πρόεδρο της Ν.Δ.

    • Ο/Η xBerliner λέει:

      Ο Σαμαράς δεν πληρώνει το λαϊκισμό του (αν και έτσι θα θέλαμε).
      Ο Σαμαράς έτυχε να βρίσκεται στη λάθος (ή σωστή, όπως το πάρει κανείς) θέση τη λάθος χρονική στιγμή.
      Η μεταπολίτευση τελείωσε και τα πτώματά της σιγά-σιγά αποχωρούν. Έτσι και η ΝΔ ουσιαστικά τελείωσε οριστικά.

      Το γαπο-πασόκ σε αυτό είναι πιο τυχερό μέσα στην ατυχία του να αναλάβει την κυβέρνηση στη δυσκολότερη στιγμή: Απουσία άλλου σοβαρού κόμματος εξουσίας καταφέρνει να διατηρείται. Το αν θα παραμείνει και μετά την κρίση είναι δύσκολο να το πει κανείς. Πάντως έχει μια τρομερή χαμαιλεοντική ικανότητα να αλλάζει ανάλογα με τις περιστάσεις: Από ΕΟΚ και ΝΑΤΟ το ίδιο συνδικάτο, στο Τσοβόλα δώστα όλα και στον εκσυχρονισμό και την ΟΝΕ του Σημίτη. Αυτό δεν είναι κατ’ ανάγκη κακό. Θα μπορούσε να είναι μια πραγματιστική πολιτική προσέγγιση προσαρμογής στις εξελίξεις, αν δεν ήταν τις περισσότερες φορές μια επικοινωνιακή φούσκα που εξυπηρετούσε τον αυτοσκοπό της εξουσίας.

      Ο ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ ή θα αποκτήσει σαφές ιδεολογικό στίγμα με περισσότερο πραγματιστικές θέσεις ή θα εξαφανιστεί.
      Το ΚΚΕ δεν πρόκειται ούτε να αλλάξει, ούτε να χαθεί, ούτε και γίνει κάτι περισσότερο από αυτό που είναι.
      Το ΛΑ.Ο.Σ. θα απορροφηθεί από αυτό που θα προκύψει από τη ΝΔ του Σαμαρά: Ένα τυπικό λαϊκό δεξιό κόμμα χωρίς καμιά φιλελεύθερη σημειολογία. Αυτό θα ανοίξει το χώρο για ένα φιλελεύθερο κόμμα μπαλαντέρ στο κέντρο.
      Ενδιαφέροντα φαίνονται όλα αυτά.

  13. Ο/Η Εωσφόρος λέει:

    Στάθης μαινόμενο;ς πατριώτης κατά Ερντογάν

    http://www.enet.gr/?i=news.el.gallery&id=49&m=70374#gallery-item-container

  14. Ο/Η Κνήμων λέει:

    «Δεν διώχτηκε τουρκικός πληθυσμός το 1922 από την Ελλάδα;»

    Επιτρέψτε μου να σας διαφωτίσω μέσω τουρκικής πηγής: Σύμφωνα με τον ίδιο τον Ισμέτ Ινονού (σε ομιλία του στη Μεγάλη Εθνοσυνέλευση στις 10/11/1923) οι μουσουλμάνοι που είχαν εγκαταλείψει την Ελλάδα πριν την υπογραφή της Συνθήκης της Λωζάνης δεν υπερέβαιναν τις 14.000. Το γράφει ο καθηγητής Onur Yildirim στο βιβλίο του «Diplomacy and Displacement», σελ. 127. Ατυχείς επομένως οι συγκρίσεις με τα πάνω από ένα εκατομμύριο θύματα της ΜΟΝΟΜΕΡΟΥΣ τουρκικής εθνοκάθαρσης του 1922. Οι μουσουλμάνοι της Ελλάδας έμειναν στα σπίτια τους για έναν ολόκληρο χρόνο μετά την Καταστροφή κι ενώ οι Έλληνες πρόσφυγες στεγάζονταν σε αντίσκηνα.

    • Ο/Η laskaratos λέει:

      Επιτρέψτε μου να σας διαφωτίσω μέσω ελληνικών πηγών.
      Οι Έλληνες πολίτες, (πολλοί Έλληνες στη συνείδηση) μουσουλμάνοι που διώχθηκαν από τις εστίες τους ήταν 500.000. Πονούσαν κι αυτοί το ίδιο με τους υπερδιπλάσιους Έλληνες και Τούρκους (τουρκόφωνους τους λένε συνήθως, Μπαφραλήδες και Καραμανλήδες) ορθόδοξους που διώχτηκαν από την Τουρκία. Καθόλου μονομερής η εθνοκάθαρση, όσο για βιαιότητες και από τις δυο πλευρές αφείστε καλύτερα.

      1. http://egpaid.blogspot.com/2010/05/blog-post_08.html

      Έγινε επίσης υποχρεωτική ανταλλαγή πληθυσμών: 1.300.000 Έλληνες εγκατέλειψαν την Τουρκία και 500.000 Τούρκοι την Ελλάδα.

      2. http://www.athensinfoguide.com/gr/history/t8-7asiacampain.htm

      Σύμφωνα λοιπόν με τη συνθήκη της Λωζάνης σχεδόν όλοι οι Έλληνες (συμπεριλαμβανομένου του τουρκόφωνου Χριστιανικού πληθυσμού στη μέση Ανατολία), περίπου 1,5 εκατομμύριο από τη μέση Ανατολία και την Τουρκική (δυτική) Θράκη εξορίστηκαν ή τους αφαιρέθηκε η ιθαγένεια. Αντίστοιχα, περίπου 500.000, κυρίως Τούρκοι (μεταξύ αυτών Μουσουλμανικός πληθυσμός της Κρήτης που μιλούσαν διάλεκτο βασισμένη στην ελληνική γλώσσα με κάποιες τουρκικές λέξεις, Μουσουλμάνοι Ρομά, Πομάκοι, Τσάμηδες Αλβανοί και Μεγλενορουμάνοι), εξορίστηκαν από την Ελλάδα. Οι Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, της Ίμβρου και της Τενέδου καθώς και οι Τούρκοι (και άλλοι μουσουλμάνοι) της δυτικής Θράκης εξαιρέθηκαν από την ανταλλαγή πληθυσμών.

      • Ο/Η Κνήμων λέει:

        Η αποκαλούμενη «ανταλλαγή πληθυσμών» (Συνθήκη της Λωζάνης, 22/7/1923) αφορούσε μόνο τους πληθυσμούς που παρέμεναν μέχρι τότε στους τόπους τους. Λοιπόν, οι συντριπτικά περισσότεροι μουσουλμάνοι της Ελλάδας όντως βρίσκονταν ακόμα στους τόπους τους, ενώ σχεδόν όλοι οι Μικρασιάτες Έλληνες (όσοι γλίτωσαν το λεπίδι) είχαν εκδιωχθεί προ πολλού, αμέσως μετά την ήττα του ελληνικού στρατού. Μην επιμένετε λοιπόν στην εξόφθαλμη ανακρίβεια ότι και οι μεν και οι δε εξορίστηκαν στα πλαίσια της Συνθήκης της Λωζάνης. Απλώς η Ελλάδα, την ανάγκη φιλοτιμία ποιούμενη, συναίνεσε κατόπιν εορτής στη δήθεν «ανταλλαγή» για να δοθεί κάποια λύση στο τεράστιο στεγαστικό πρόβλημα των προσφύγων.

  15. Ο/Η Ρόζα Λούξεμπουργκ λέει:

    O Μίκης Θεοδωράκης έτρεξε να πλαισιώσει το κάδρο του ΓΑΠ.
    Θα με συγκινούσε η φωτογραφία των 2 πρωθυπουργών με τον Μίκη, την αξίζει ο Μίκης, αλλά δεν ξεχνώ δυο πράγματα.
    Τις κωλοτούμπες του Μίκη και τις σκηνοθεσίες του ΓΑΠ.
    Λυπάμαι
    Όλα για την εικόνα, όλα για τη φήμη για τη δόξα για την εξουσία.

  16. Ο/Η gogo λέει:

    Κατάπτυστο ερωτηματολόγιο του CNN για τη… Μακεδονία

    Στην επίσημη ιστοσελίδα του το αμερικανικό ειδησεογραφικό δίκτυο CNN προβάλλει στα θέματα της Ευρώπης ένα θέμα με τίτλο «Πόσα γνωρίζετε για τη “Μακεδονία”» και διατυπώνει το εξής καταπληκτικό ερώτημα:

    «Ποια γειτονική χώρα εποφθαλμιά το συνταγματικό όνομα της Μακεδονίας επειδή μια περιοχή της αποκαλείται επίσης Μακεδονία;», δίνοντας ως… επιλογές τις Ελλάδα, Αλβανία, Τουρκία.

    Υπάρχει και άλλη μια σειρά παρόμοιων ερωτήσεων. Δείτε και φρίξτε, στο
    http://edition.cnn.com/2010/WORLD/europe/05/04/ilist.macedonia.knowledge.quiz/index.html?iref=mpstoryview

    Στο τέλος του ερωτηματολογίου αν απαντήσετε… σωστά θα πάρετε και συγχαρητήρια!

    • Ο/Η Po λέει:

      νομίζω ότι δια άλλην μία φορά το CNN αμαρτάνει…
      Πέρα από την πλάκα, δεν νομίζετε ότι κάποτε πρέπει να συγκεντρωθούμε στο τι πρέπει να πράττουμε εμείς;

  17. Ο/Η bionick λέει:

    Πραγματικά χαίρομαι τις προσπάθειας για χαλάρωσης της ψυχροπολεμικής κατάστασης στο Αιγαίο , για ασφάλεια και των 2 πλευρών και τη μείωση των εξοπλισμών . Επομένως καταδικάζω όλες τις εθνικιστικές κραυγές .

    Όμως πιστεύω ακράδαντα ότι η Τουρκία στο άμεσο μέλλον δεν μπορεί να δει την Ελλάδα ως «ίσο» συνομιλητή . Προφανώς και γι αυτό το λόγο δε φταίει ένα κάποιο αόριστο «φυλετικό μίσος» ή οιδιαφορετικές θρησκείες αλλά :

    1) Αυτοκρατορικές ονειρώξεις πολλών Τούρκων , και δεν μιλώ για άβουλες εθνικστικές μάζες , αλλά για ένα μέρος της ελίτ . Σκεφτείτε το εξής : 500 χρόνια έχουν περάσει από την πτώση της ύστερης ρωμαικής αυτκοκρατορίας και κάποια αδιόρθωτα μυαλά ονειρεύονται ακόμα να πάρουν την Πόλη και ν’ αναστήσουν την αυτοκρατορία . Στην αντίπερα όχθη , έχουν περάσει μόλις 90 χρόνια από το αυτοκρατορικό παρελθόν . Επομένως νομίζω ότι τα φαντάσματα της παλιάς ισχύος απέναντι είναι αρκετά ισχυρά. Δείτε πχ την γεωπολιτική θεώρηση του εξαίρετου διπλωμάτη Νταβούτογλου .

    2) Η Τουρκία βρίσκεται σε περίοδο ανάπτυξης : οικονομική , στρατιωτική , ακόμα και κοινωνική ( εκδυτικίζεται σπάζοντας προκαταλήψεις ετών ) . Εμείς αντίθετα είμαστε στο έλεος μιας τελματώδους κρίσης . Συμφωνα με την ιστορία , όταν μια χώρα ισχυροποιείται προσπαθεί να βρει ζωτικό χώρο στη γειτονιά της . Με τον όρο ζωτικό χώρο δεν εννοώ εδαφικές διεκδικήσεις αλλά οικονομικές κυρίως .

    Συνηθως λοιπόν μια wannabe μεγάλη δύναμη δεν αντιμετωπίζει με ισότητα τους γείτονες αλλά προσπαθεί να δημιουργήσει μια σφαίρα επιρροής . Συχνά μου έρχεται στο μυαλό το παράδειγμα των σχέσων Φινλανδίας- ΕΣΣΔ κατά τον ψυχρό πόλεμο : http://archive.enet.gr/online/online_text/c=110,dt=30.12.2005,id=69461640

    Φυσικά και δεν υποστηρίζω ότι η τουρκική ελίτ ξυπνά κάθε πρωί με την έννοια της Ελλάδας . Άλλωστε έχει μεγαλύτερα προβλήματα που ακούν στο όνομα Κούρδοι και πυρηνικό Ιραν ( που μέχρι στιγμής είναι φιλικό , αλλά κι αυτό προσπαθεί ν αναδειχτεί σε περιφερειακή δύναμη ) . Να σημειώσω ότι εκτιμώ ιδιαίτερα την τουρκική διπλωματία : έχει μακροπρόθεσμη πνοή και μεγάλη ικανότητα ελιγμών .

    Οι παραπάνω λόγοι που ανέφερα ως δυσπιστία στην ίση αντιμετώπιση μας από την Τουρκία , όπως προείπα , δεν έχουν ρίζες σε φυλετικά μίση , αλλά στην ρεαλιστικότητα της γεωπολιτκής κατάστασης .

    Αυτό όμως δεν αντιμετώπιζεται ούτε με εθνικιστικές κορώνες , ούτε με δημόσιες σχέσεις : αλλά με επιστημονικά δουλεμένη διπλωματία με όραμα , που να προλαμβάνει δυσάρεστες καταστάσεις .

    • Ο/Η Po λέει:

      αντιμετωπίζεται και με πανίσχυρη δικιά μας οικονομία, υψηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο και αλματώδη ανάπτυξη της έρευνας.
      όλα τα βλέπω χλωμά.

      • Ο/Η bionick λέει:

        Δυστυχώς κύριε Ροίδη είναι όλα χλωμά . Γι αυτό και φοβάμαι ότι μας επιφυλάσσεται ο ρόλος της Φινλανδίας ( χωρίς το βιοτικό/μορφωτικό της επίπεδο ) .

        Παρόλα ταύτα πρέπει να λέμε το σωστό , μην κατακλυστούμε από σοβινιστές ή από ονειροπόλους πασιφιστές που αντιμετωπίζουν ικανούς διπλωμάτες με φιέστες και μουσικά φεστιβάλ .

  18. Ο/Η partizana λέει:

    Μα καλά θα θεωρήσουμε θετικό βήμα τις λυκοφιλίες του κάθε Πάγκαλου με τον κάθε Ερντογάν?Τι σχέση έχουν αυτοί με τη γνήσια, λαϊκή ελληνοτουρκική φιλία;

  19. Ο/Η Δημήτρης λέει:

    «Tρώνε φασόλια, για να μην κλάσουν»
    Κ. Λασκαράτε
    Η παράθεση βιαιοτήτων ένθεν κακείθεν είναι πλέον κοινοτοπία, αυτά είναι γνωστά, αν και δε γίνεται πάντα διάκριση ποιός ασκεί βία και για ποιο σκοπό. Η βία ενάντια στις ορδές του φασισμού στο Β’ παγκόσμιο πόλεμο λ.χ. ήταν μια δίκαιη βία, η βία κατά τη διάρκεια του εθνικοαπελευθερωτικού 1821-1830 επίσης κλπ. Οι λαοί δεν απελευθερώνονται με γαρίφαλα και καλές προθέσεις των κυρίαρχων, δυστυχώς.
    Αναρωτιέμαι αν έχετε υπόψη σας εθνικοαπελευθερωτικά κινήματα χωρίς σφαγές, προσωπικά δεν έχω: οι έλληνες στη διάρκεια της επανάστασης του 21 αμείβονταν με το κεφάλι, κυριολεκτικά, τα λέει ο Κολοκοτρώνης, δεν καταλαβαίνω γιατί σας σοκάρει αυτό, έτσι πολεμούσαν όλοι, έλληνες και τούρκοι, χριστιανοί και μουσουλμάνοι, απλό είναι, τουλάχιστον με μια πρώτη εκτίμηση.
    Δεν πρόκειται λοιπόν γενικώς πάντα για ένα απλό αλληλοφάγωμα των εθνικιστών, όπως απλοϊκά λέτε, αν και συμφωνώ ότι ντόπιοι υπερπατριώτες, εθνικιστές και άλλοι οδήγησαν στις μεγαλύτερες καταστροφές, όπως και στην εκτίμηση ότι η θέση του Σαμαρά για την ΠΓΔΜ, ήταν καταστροφική, τώρα τρέχουν για διπλή ονομασία και οι γείτονες κάνουν διπλωματικές πλακίτσες για το μακεδονικό χαλβά.
    Συμφωνώ επίσης με τη θέση σας ότι η Ελλάδα παραβιάζει διεθνείς συμφωνίες, είναι όμως ποιοτικά άλλη τάξεως ζήτημα να εισβάλεις στρατιωτικά σε μια χώρα, όπως έγινε στην Κύπρο, και άλλο να εξοπλίζεις τα νησιά του Αιγαίου μ ε τα ά από αυτό. Η χούντα, ως γνωστόν, απέσυρε μέρος του ελληνικού στρατού από την Κύπρο πριν την εισβολή-κατοχή, και τάσσονταν υπέρ της ελληνοτουρκικής ομοσπονδίας. Ο ίδιος ο Παπαδόπουλος ήταν πράκτορας των Αμερικάνων, όχι απλώς …σχιζοφρενής ή «εγωκεντρικός».
    Στην περίπτωση μας τα πράγματα είναι πιο απλά, για όποιον θέλει να τα δει:
    Η γειτονική Τουρκία αναβαθμίζεται γεωπολιτικά, στρατιωτικά και οικονομικά, ήδη ετοιμάζει πυρηνικό πρόγραμμα και έχει σπάσει μάλλον κάθε έννοια στρατιωτικής ισορροπίας στο Αιγαίο με συμπαραγωγές μαχητικών, φρεγάτες κλπ. Όλα αυτά, υποθέτω, δεν τα κάνει επειδή είναι φιλειρηνική χώρα… Η στάση της απέναντι στους Κούρδους ΣΉΜΕΡΑ είναι ενδεικτική, μιλάμε για πόλεμο κανονικό.
    Τρώει φασόλια λοιπόν η Τουρκία, για να μην κλάσει, θα έλεγα παραφράζοντας τον σκιτσογράφο altan…
    Εσείς σε όλα αυτά βλέπετε, υπαρκτούς σε ένα βαθμό δε λέω, κυρίως εγωισμούς και εγωκεντρισμούς ακροδεξιών κολεγιόπαιδων:
    «Κακομαθημένα κολεγιόπαιδα που διακατέχονται από προφανή εγωκεντρισμό και προσωπική αλαζονεία, θα εξουσιοδοτούνται, ακόμη και τώρα που χρεοκοπήσαμε, από τους πολίτες να μεταφέρουν τους εγωισμούς τους στο πεδίο της εξωτερικής μας πολιτικής με προφανή ζημιά των εθνικών και οικονομικών μας συμφερόντων;»
    Τα ίδια και χειρότερα θα έκανε και η Ελλάδα ή όποιος άλλος, αν είχε δημογραφικά ακμαίο πληθυσμό 80 εκατομμυρίων με προοπτική τα 120 σε λίγα χρόνια, ισχυρές συμμαχίες, συντριπτική στρατιωτική υπεροπλία, πολιτικούς προσανατολισμένους σε μια τέτοια στρατηγική κλπ, και ένα, μικρό σχετικά, κράτος να της στερεί την «έξοδο» στην πρώην αυτοκρατορική αυλή της…
    Το θέμα λοιπόν δεν είναι απλώς τα 12 μίλια, τα οποία όντως «εγκλωβίζουν» την Τουρκία, αλλά η γεωπολιτική της διείσδυση προς τα βαλκάνια και τη Δύση. Οι αφελείς φιλειρηνικές θέσεις που διατυπώνετε, παρακάμπτουν με όρους …εμμονής τη γεωπολιτική πραγματικότητα στο όνομα του αντιμιλιταρισμού και του αντιεθνικισμού.
    Ο Παναγιώτης Κονδύλης τα έχει αναλύσει επαρκέστατα στην εισαγωγή του στη Θεωρία του Πολέμου, διχάζοντας και την αριστερά, και αντίλογος σοβαρός, κατά την εκτίμηση μου, δεν έχει υπάρξει:
    http://kondylis.wordpress.com/2008/11/24/geopolitikes/

    «Οι μετριότητες που συναπαρτίζουν τον ελληνικό πολιτικό και παραπολιτικό κόσμο, δεν έχουν το ανάστημα να θέσουν και να λύσουν ιστορικά προβλήματα τέτοιας έκτασης. Ουσιαστικά βρισκόμαστε σε συλλογική αναζήτηση της ιστορικής ευθανασίας, υπό τον ορό να σκηνοθετηθούν έτσι τα πράγματα, ώστε κανείς να μην έχει την άμεση ευθύνη, και επίσης υπό τον ορό να τεχνουργηθούν ανακουφιστικές εκλογικεύσεις («ελληνοκεντρικές» ή «εξευρωπαϊστικές», αδιάφορο).

    Τις τραγωδίες ή τις κωμωδίες, που μπορούν να περιγράψουν με τις αρμόζουσες αποχρώσεις αυτήν την ιδιαίτερη κοινωνική και ψυχολογική κατάσταση, θα τις γράψουν ίσως άλλοι. Όπως στρώνει καθένας, έτσι και κοιμάται.»

    Ο Ερντογάν και η αλεπού Νταβούτογλου, διαπραγματεύτηκαν με μια αδύναμη χώρα, και λόγω συγκυρίας, έχουμε λοιπόν καταρχήν κάθε λόγο να εκτιμούμε, μαζί με δεκάδες αριστερούς και δημοκράτες σε αυτή τη χώρα, όχι με την παρδαλή φασιστοδεξιά του Καρατζαφέρη και λοιπών, ότι οι συμφωνίες δεν ήταν και οι καλύτερες, είναι θέμα ισχύος, κατ’ αρχήν, και πολιτικών προθέσεων βεβαίως.
    Επιφυλάσσομαι να διαβάσω τα κείμενα των συμφωνιών, ώστε να έχω πληρέστερη εικόνα, υποθέτω εσείς τα γνωρίζετε και τα έχετε μελετήσει, για να λέτε ότι είναι «σωστή κίνηση» και μάλιστα προς «όφελος των εθνικών και οικονομικών μ α ς συμφερόντων».
    Η μήπως όχι;
    Δημήτρης

  20. Ο/Η laskaratos λέει:

    Partizana,
    θέλω να σου θυμίσω πως ο λαός ψήφισε αυτήν την κυβέρνηση, αυτούς τους πολιτικούς και αυτοί θα εγκαθιδρύσουν την ελληνοτουρκική φιλία.
    Άλλος τρόπος δεν υπάρχει.

    Δημήτρη,
    μπορεί να με θεωρείς αφελή αλλά στοιχειώδης ρεαλισμός για το συμφέρον και της Τουρκίας απαιτεί ειρηνική συνύπαρξη και συνεργασία.
    Το ότι υπάρχουν από εκεί όπως και από εδώ νοσηροί εθνικιστικοί εγκέφαλοι που θέλουν και προετοιμάζουν μια σύγκρουση καλλιεργώντας μίσος και καχυποψία και στήνοντας κούρσες εξοπλισμών, δεν σημαίνει πως πρέπει να το δεχτούμε ως αναπότρεπτο.
    Όποιος όμως θέλει Ειρήνη προετοιμάζει την Ειρήνη και συναντήσεις σαν κι αυτήν βοηθούν την Ειρήνη.

    Μου λες:
    @είναι όμως ποιοτικά άλλη τάξεως ζήτημα να εισβάλεις στρατιωτικά σε μια χώρα, όπως έγινε στην Κύπρο, και άλλο να εξοπλίζεις τα νησιά του Αιγαίου μ ε τα ά από αυτό.

    σου απαντώ:
    Το να οργανώνεις με τον στρατό σου που βρίσκεται παράνομα στην Κύπρο πραξικόπημα κατά του προέδρου της Κύπρου, να σκοτώνεις Έλληνοκύπριους, να βάζεις για πρόεδρο έναν μαχαιροβγάλτη ακροδεξιό που έχει στο παρελθόν πρωτοστατήσει σε βιαιότητες και απειλές κατά των Τουρκοκυπρίων και να δίνεις την αφορμή σε μια εγγυήτρια δύναμη (Τουρκία) να επέμβει, τι είναι; Άλλης τάξεως ζήτημα; Τι τάξεως ζήτημα;
    Γιατί η ιστορόια δεν ξεκίνησε απ΄την τουρκική εισβολή που αναφέρεις. Υπήρξε προϊστορία και σου θυμίζω πως η δίκη των πραξικοπιματιών της Κύπρου που ευαγγελιζόταν το ΠΑΣΟΚ δεν έγινε ποτέ. Χωρίς να δοθεί καμία εξήγηση.

  21. Ο/Η Δημήτρης λέει:

    Με παρέσυρε το μούσι: Παίρνετε τις επιθυμίες σας για πραγματικότητα

    Κ. Λασκαράτε
    Κ. Ροίδη

    Δημήτρης
    Χαρακτήρισα αφελή, αν και τη βρίσκω καλόπιστη, την άποψή και την εκτίμησή σας, όχι εσάς τον ίδιο, η διάκριση είναι στοιχειώδης. Εξάλλου, δε σας γνωρίζω.
    Ίσως να με παρέσυρε το γκρίζο μούσι σας, ίσως επηρεασμένος από αξιόλογες αναρτήσεις σας στο παρελθόν, οφείλω να ομολογήσω ότι την απάντησή σας τη βρίσκω ανεπαρκέστατη. Ίσως βέβαια δεν έχετε τη διάθεση ή το χρόνο, το κατανοώ. Αγνοώ επίσης την ηλικία σας, ίσως αυτό να εξηγούσε τη ρηχή σκέψη σας εν προκειμένω. Υποθέσεις κάνω. Στα εκκλησιαστικά είστε ομολογουμένως αξιόλογος, εκτιμώ μάλιστα και το χιούμορ σας συχνά, ωστόσο από γεωπολιτική δε σκαμπάζετε και πολλά ή παρασύρεστε από συναισθηματισμούς.
    «ανθρώπινο πολύ ανθρώπινο», έλεγε ο Νίτσε.
    Έρχομαι στο θέμα.
    Ανάγετε, εσείς και ο κ. Ροίδης, ένα κατ’ εξοχήν πολιτικό-γεωπολιτικό ζήτημα, τα 12 μίλια για να μείνουμε σε αυτό, σε πρόβλημα περίπου ψυχολογικό ή αισθητικό, η δε έκφραση σας περί «κοπανιστού» αέρα είναι επίσης αφελής: κανείς δεν πάει στη Χάγη για αέρα κοπανιστό, ούτε δημιουργεί κρίσεις για ένα βράχο.
    Συμφωνώ με τις εκτιμήσεις του bionick, παραπάνω, αν και δε μοιράζομαι ακριβώς την ίδια χαρά και αισιοδοξία.
    Θεωρείτε ότι όλα αυτά είναι περίπου αποτέλεσμα της πολιτικής ή άλλης δραστηριότητας νοσηρών εθνικιστικών εγκεφάλων, ένθεν κακείθεν του Αιγαίου.. Η άποψη ότι οι πόλεμοι και οι κάθε είδους βαρβαρότητες οφείλονται σε «διεστραμμένους εγκεφάλους» δεν συναντάται στην πολιτική παράδοση της αριστεράς και απορρίπτεται από τη στοιχειώδη γνώση της Ιστορίας.
    Όχι ότι δεν υπάρχουν όλοι αυτοί που περιγράφετε, υπάρχουν και παραυπάρχουν, όπως υπήρξαν και απολύτως υγιείς, ευφυείς και καλλιεργημένοι «εγκέφαλοι» με παρόμοιες πρακτικές: οι πολιτισμένοι αποικιοκράτες Γάλλοι έθαβαν τους αλγερινούς στην άμμο στη δεκαετία του 60, για να μην αναφερθώ στους φασίστες των ες ες που άκουγαν Βάγκνερ, τον Πολ Ποτ που είχε σπουδάσει φιλοσοφία κλπ, τα παραδείγματα είναι άπειρα.
    Το πρόβλημα λοιπόν είναι πολιτικό και, ως τέτοιο, ελάχιστα έχει να κάνει με το ποιόν των ανθρώπων που ασκούν την πολιτική. Τους πολέμους τους σχεδιάζουν συνήθως ευφυέστατοι και καλλιεργημένοι άνθρωποι. Στα επιχειρήματα που σας παρέθεσα απαντάτε με αφορισμούς και γενικότητες.
    Δεν εμπιστεύομαι τις καλές προθέσεις των ανθρώπων γενικά, ειδικά όταν πρόκειται για πολιτικούς γεράκια του τουρκικού στρατιωτικού κατεστημένου με σαφή στρατηγική κυριαρχίας η οποία δεν άλλαξε στο ελάχιστο από την εισβολή κατοχή του 74 μέχρι σήμερα, δεν εμπιστεύομαι επίσης όσους οδήγησαν τη χώρα στο ΔΝΤ, και σχεδιάζουν πτώχευση με τους όρους των κερδοσκόπων.
    Ούτε όσους ξεπουλάνε τον εθνικό πλούτο της χώρας.
    Δε λέτε κουβέντα για το ρόλο του αμερικάνικου παράγοντα, ιμπεριαλισμού κατ’ εμέ, στην επιβολή της χούντας στην Ελλάδα. Ο ακροδεξιός Σαμψών και η χούντα , με πλήρη γνώση και συνεργασία των αμερικάνων, σχεδίασαν το πραξικόπημα στην Κύπρο, ακριβώς για να δώσουν πάτημα στην εγγυήτρια όπως λέτε Τουρκία να εισβάλει στο νησί. Γι αυτό έπεσε τελικά η χούντα, κυρίως λόγω της τραγωδίας στην Κύπρο. Τέτοιας τάξεως ζήτημα είναι, κ. Λασκαράτε, το πραξικόπημα στην Κύπρο: προδοσία.
    Ακριβώς ο «στοιχειώδης ρεαλισμός» που λέτε είναι που οδηγεί την Τουρκία σήμερα να είναι επιθετική: δεν έχει να χάσει τίποτα, είναι πιο ισχυρή, θα γίνει πανίσχυρη στο μέλλον. Να σας θυμίσω ότι το 1920 περίπου η πληθυσμιακή αναλογία ήταν 1 προς 3, αν θυμάμαι καλά, και ο στρατός της χώρας αξιόμαχος, μετά το 1909. Ειρήνη χωρίς ισορροπία ισχύος ΔΕΝ υπάρχει στην ιστορία, εκτός αν πιστεύετε στους καλούς πολιτικούς, τους καλούς βασιλιάδες, τις νεράιδες της ειρήνης κλπ
    Ο φάκελος της Κύπρου δεν άνοιξε, κατά τη γνώμη μου για να μην αποκαλυφθεί ο ρόλος των αμερικάνων και των ντόπιων συνεργατών τους, μεταξύ άλλων.
    Γράφετε, κ λασκαράτε
    «αυτοί θα εγκαθιδρύσουν την ελληνοτουρκική φιλία.»
    Εκτός του ότι η φιλία δεν «εγκαθιδρύεται», ούτε μεταξυ κρατών, πρόκειται για λυκοφιλίες, όπως σωστά γράφει η παρτιζάνα, αναρωτιέμαι τι σας κάνει να βλέπετε τον ερντογάν ειρηνοποιό εκτός από τη διάθεση σας να είναι πράγματι τέτοιος.
    Παίρνετε τις επιθυμίες σας για πραγματικότητα, με άλλα λόγια
    Εκτός κι αν συμφωνείτε με την απόπειρα εξόντωση της τούρκικης αριστεράς από το καθεστώς σήμερα και το μακέλεμα του κουρδικού λαού, για να μείνω σε αυτά.

    Αναφέρεστε, κ. Ροίδη, επίσης αφελώς στους εξοπλισμούς και στην αυτονόητη επιθυμία της πλειονότητας των ανθρώπων να μην υπάρχουν όπλα, να μη γίνονται πόλεμοι, να ζούμε ειρηνικά στις υπέρογκες δαπάνες για εξοπλισμούς κλπ. Συμφωνώ απολύτως.
    Ταυτόχρονα όμως λέτε, για την τουρκική επιθετικότητα, αν ερμηνεύω σωστά:
    «αντιμετωπίζεται και με πανίσχυρη δικιά μας οικονομία, υψηλό βιοτικό και μορφωτικό επίπεδο και αλματώδη ανάπτυξη της έρευνας.
    όλα τα βλέπω χλωμά.»
    Προφανώς εννοείτε χωρίς καν αποτρεπτική στρατιωτική ισχύ της Ελλάδας, έτσι απλά θα είμαστε μορφωμένοι, πρωτοπόροι στην έρευνα, με ισχυρή οικονομία, θα παίρνουμε 3000 ευρώ το μήνα κατώτατο, και οι γείτονες θα μας καμαρώνουν. Μπορούμε να καταργήσουμε και τελείως το στρατό μάλιστα ή να πάρουμε μισθοφόρους πραιτωριανούς, μετανάστες νόμιμους ίσως, το κανουν οι αμερικάνοι, που είναι και «φιλελεύθερη» βομβαρδιστική χώρα…

    Κόβεις μια φρεγάτα, τσουπ ένα νοσοκομείο
    Κόβεις ένα μαχητικό, τσουπ ένα σχολείο κλπ κλπ
    Τα ίδια περίπου λένε και οι Γιαχωβάδες…
    Το ερώτημα είναι απλό: μια δημοκρατική σοβαρή χώρα νομιμοποιείται να διατηρεί στρατό αξιόμαχο, με ικανή αποτρεπτική ισχύ, όταν απειλείται;
    Αγνοείτε, και πάλι σκανδαλωδώς, το γεγονός ότι οι γείτονες γίνονται αστακοί, δυστυχώς, τραβώντας στο χορό μια μικρή χώρα όπως η Ελλάδα η οποία έχει χίλια στραβά και τρεις χιλιάδες αμαρτίες, αλλά δεν απειλεί και την Τουρκία, μην τρελαθούμε τώρα. Θα ήθελε ίσως αλλά δεν είναι σε θέση. Απειλεί στα σοβαρά συνήθως ο ισχυρότερος. Τα υπόλοιπα φιλειρηνικά, δηλώσεις, κουμπαριές κλπ είναι για τους χαζούς και τα κανάλια.

  22. Λασκαράτε,

    σχολίασα τα 12 μίλια, όχι το θέμα των 10 του εναερίου. Την UΝCLOS ΙΙΙ έχει υπογράψει σύμπας ο πλανήτης, πλην κάποιων χωρών περίκλειστων, ασήμαντων, διαλυμένων, της Τουρκίας και του Ισραήλ. Αυτό την καθιστά πλέον διεθνές έθιμο, δεσμευτικό έναντι πάντων, και όχι απλώς μια διεθνή συνθήκη, που παραμένει res inter alios acta. Όπως ακριβώς δεν έχει καμία σημασία ποια χώρα έχει και ποια δεν έχει υπογράψει τις συμβάσεις της Γενεύης για το ius in bello. Η Τουρκία εδώ έχει άδικο.

    Και πού τον βρήκε τον Ρίο δε λα Πλάτα, ποταμός είναι όχι μέρος, η σύμβαση υπεγράφη στην εξωτική Ιαμαϊκή.

    http://en.wikipedia.org/wiki/United_Nations_Convention_on_the_Law_of_the_Sea#UNCLOS_III

    Αφού σε ενδιαφέρει το νομικό κομμάτι, δες και αυτό να γελάσης:

    http://anamorfosis.net/blog/?p=2558

  23. Ο/Η laskaratos λέει:

    Δημήτρη,
    σε ευχαριστώ που μπήκες στον κόπο να ανταπαντήσεις ευγενικά, μακροσκελώς και εμπεριστατωμένα.
    Όλα όσα λες είναι γνωστά επιχειρήματα μπορεί και εν μέρει σωστά,
    αλλά πουθενά δεν βλέπω τον παράγοντα ηθική, που κατά τη ταπεινή μου αντίληψη είναι παντοδύναμος και αδήριτα αναγκαίος.
    Πιστεύω στην ειλικρινή φιλία των λαών, στον αμοιβαίο αφοπλισμό και δεν δέχομαι την ευφυϊα όσων πολιτικών κάνουν πολέμους.
    Τους θεωρώ βαθειά ανήθικους και αξιοθρήνητα ανθρωπάκια που δολοφονούν αθώους και σπέρνουν δυστυχία.
    Ευφυής είναι ο ειρηνοποιός, που επιβάλλει το δίκιο χωρίς αίμα και όπλα.
    Η φιλία καλλιεργείται, κατακτιέται και οι κυβερνήσεις μας δεν έχουν κάνει σχεδόν τίποτα για να την οικοδομήσουν.

    Κύριε Αναγνωστόπουλε,
    ακούστε.
    Αντιλαμβάνομαι πως συμφωνείτε πως δεν μπορείς να έχεις 6 μίλλια στη θάλασσα και 10 στον αέρα, με το επιχείρημα πως κάποτε θα επιβάλλεις 12 στη θάλασσα.
    Άρα προς τι οι εναέριες αναχαιτίσεις μεταξύ 6-10 αφού ο χώρος αυτός δεν μας ανήκει;
    Πάμε στα 12.
    Ναι η Ελλάδα δικαιούται θεωρητικά κάτι που και η Τουρκία έχει επιβάλλει σε δικές της θάλασσες τα 12 δηλ.μίλλια.
    Αλλά το Αιγαίο είναι μια πολύ ιδιόμορφη περίπτωση και τα 12 μίλλια θα οδηγήσουν σε κλειστή ελληνική θάλασσα με περιπλοκές στη διεθνή ναυσιπλοϊα.
    Γνωρίζετε πως ούτε η Ρωσία δεν θα συμφωνούσε και πως κανείς δεν θα υποστήριζε μια τέτοια επέκταση.
    Η Τουρκία απειλεί-πολύ κακώς και κόντρα στις αρχές του ΟΗΕ-πως κάτι τέτοιο θα ήταν αιτία πολέμου.
    Η Ελλάδα φοβάται και δεν προχωράει σε 12 μίλλια.
    Αυτό θα συνεχίζεται στο διηηνεκές μέχρι να βρεθεί ο τολμηρός Έλληνας πρωθυπουργός που ή θα λύσει το θέμα ή με διμερείς διαπραγματεύσεις στη βάση 12 μίλλια εδώ που δεν εμποδίζω, 10 εκεί ή 6 παραπέρα
    ή με προσφυγή στη Χάγη.
    Η συνέχιση πάντως του σημερινού καταστροφικού οικονομικά κσαθεστώτος των αναχαιτίσεων με ότι αυτό συνεπάγεται επιπλέον, και σε επίπεδο ανθρώπινων απωλειών και κίνδυνο θερμού επεισοδίου, είναι απαράδεκτη και καθόλου πατριωτική.

  24. Με την Τουρκία έχουμε πολύ περισσότερο ουσιαστικές σχέσεις, απ’ ότι περιγράφει ο Ετσεβίτ και φαντασιώνονται διάφοροι της «φιλίας των εξουσιών»

    π.χ.

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/23/23-11-2007/

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/12/03/3-12-2007/

  25. Ο/Η Κίμων λέει:

    Τα τελευταία 10 χρόνια έχουμε αλλαγή της Τουρκικής στρατηγικής στην ευρύτερη ανατολική Μεσόγειο,ιδιαίτερη αλλαγή παρατηρείται με την άνοδο των Ισλαμιστών στην εξουσία,ανορθώνονται τα οικονομικά της, μεγάλα έργα αναμορφώνουν το εσωτερικό τοπίο, γίνεται δεκτή στους G20 και εν τέλει εμφανίζεται σαν δύναμη σταθερότητας στην περιοχή ,διατηρώντας βέβαια στο πίσω μέρος του κρανίου της πάντα την αντίληψη της τέως Οθωμανικής Αυτοκρατορίας ,έχοντας όμως κατά νου όχι την κατάληψη αλλά την δορυφοροποίηση των πρώην Οθωμανικών κτήσεων (Ελλάδα-Βουλγαρία-Αλβανία-ΠΓΔΜ) PAX Turkey.
    ‘Οσο για το βαθύ Τουρκικό κράτος μάλλον πρέπει να παραδεχθούμε ότι αρχίζει να τιθασεύεται από τον «Σουλτάνο Ερντογάν»
    σε αντίθεση με το δικό μας βαθύ κράτος των Αθηνών, που απύθμενο και χωρίς ρότα παράγει μιζέρια ,εσωστρέφια και παρακμή.

  26. Ο/Η Κίμων λέει:

    Από την άνοδο των Ισλαμιστών έχουμε άρδην ανατροπή της Τουρκικής στρατηγικής και κατά συνέπεια πολιτικής στα Βαλκάνια και στην Ανατολική Μεσόγειο,Θεσμοί του βαθέως κράτους της ανατολίας ανατρέπονται μετά από πολλά χρόνια, έχουμε την εμφάνιση μιας ελεγχόμενης δημοκρατίας που δεν στηρίζεται στους στρατοκράτες κεμαλιστές αλλά επάνω σε μια νεοεμφανιζόμενη αστική τάξη με αλληλοσυγκρουόμενα στοιχεία,έχει δοθεί έμφαση στην οικονομική ανάπτυξη της ιδιαιτερα μετά την έξοδο από το ΔΝΤ, το εσωτερικό τοπίο από πλευράς δημοσίων εργων παρουσιάζει αξιοσημείωτα επιτεύγματα με την προβολή του «Σουλτάνου Ερντογάν»σαν πραγματικού ηγέτη που πειθανάγκασε το στρατιωτικό κατεστημένο σε σχετική υποταγή.
    Νέα δόγματα στην εξωτερική πολιτική εμφανίζουν την Τουρκία σαν πόλο ανάπτυξης και σταθερότητας στην περιοχή, δεν θέλουν κατακτήσεις εδαφών ,άλλωστε το βροντοφώναξε ό Ερντογάν «δεν βομβάρδισα καμιά χώρα»επιζητούν το μεγαλείο της πρώην Οθωμανικής αυτοκρατορίας επιδιώκοντας την δορυφοροποίηση των πρωην κτήσεών της στα βαλκάνια με μια εξαιρετικά ελικτική πολιτική που τους ενέταξε στους G20, αλλά και μιά εξαιρετικά δημιουργική διείσδυση στον Ισλαμικό κόσμο (Ιράν-παλαιστίνη) αλλά και σε ευρύτερες γεωπολιτικές περιοχές (Βραζιλία -Ινδία).
    Το πρόβλημα στην περίπτωση ,είναι το δικό μας βαθύ κράτος των Αθηνών που με την αναποτελεσματικότητά του,αβελτηρία και διαφθορά μας οδήγησε σε μια οικονομική καταιγίδα -ήττα με παγκόσμιο αντίκτυπο

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.