H παιδοκτόνος Αγία Ειρήνη (+9/8ου) να εορτάζεται 8 Μάρτη! [2]

Διαμαρτυρία στην Ι. Σύνοδο για ΑΙΡΕΣΗ και προδοσία της ΟΟΔΕ

(διαβάστε το 1ο Μέρος)

Mέρος 2ο

Η εκκλησία πανταχού παρούσα, κάποτε στα κόμικς και τώρα στο διαδίκτυο, ο σκοπός της μαζικής λαϊκής προπαγάνδας παραμένει ίδιος κι απαράλλαχτος

Κύριε Ροΐδη,
Λέγαμε λοιπόν πως η παιδοκτονία δεν αποτελεί κώλυμα Αγιοποιήσεως, όπως αποδεικνύει και η υπερύψωση του μέχρι τέλους αμετανόητου παιδοκτόνου και μάλιστα και συζυγοκτόνου και δολοφόνου του 12χρονου ανηψιού του Λικινιανού, του πεθερού του, φίλων του, και του συμβασιλέα του Λικίνιου, δηλαδή του Ισαπόστολου Μεγάλου Κωνσταντίνου (γιού της αρχαιολόγου-ανασκαφέως μέγαιρας σερβιτόρας-πόρνης αγ.Ελένης) στην κορυφή του Πανθέου των Αγίων. Στο Ιερό Παλάτιον της Νέας Ρώμης, οι αλληλοσφαγές-εκτυφλώσεις-εξορίες-υποχρεωτικές μοναχικές κουρές κλπ μεταξύ συγγενών διεκδικητών του θρόνου ήταν έθιμο και γινόντουσαν παράλληλα με τις αλλαξοπατριαρχίες που έφερναν τον εκάστοτε φίλο της βασιλικής Εξουσίας στον πατριαρχικό θρόνο. Σας θυμίζω την άγρια κόντρα μεταξύ δυο αγίων πατριαρχών, των Φωτίου και Ιγνατίου, των οποίων το απίστευτα βάρβαρο αλληλοφάγωμα, δεν τους εμποδίζει σήμερα να συλλειτουργούν στον Παράδεισο. Το ορθόδοξο Βυζάντιο δεν ήταν η Αθήνα του Πλάτωνα, του Ευρυπίδη ή του Περικλή. Ο κατάλογος των αιμοσταγών αγίων της Ορθοδοξίας είναι μακρύς, και κάποιοι όπως ο Ισπανός αυτοκράτορας της Κωνσταντινούπολης άγιος Θεοδόσιος ο Α΄, τιμήθηκαν και με τον τίτλο του Μεγάλου, (παίρνοντας πριμ για τις υπεράριθμες δολοφονίες που διέπραξαν), πνίγοντας στο αίμα αμάχων την Αντιόχεια και τη Θεσσαλονίκη. Αλλά και ο Δομήτωρ της Νέας Ακροπόλεως του Ελληνισμού, ο Αλβανός Άγιος Ιουστινιανός, η πρώην αγαθή πόρνη σύζυγός Του αγία Θεοδώρα που πνίξανε στο αίμα τον Ιππόδρομο η άλλη Θεοδώρα που κατέσφαξε τους Παυλικανούς, ο τσάρος Βλαδίμηρος που βάφτισε με το στανιό τους Ρώσους, ο Νίκων ο Μετανοείτε που οργάνωσε πογκρόμ (με τη βοήθεια ροπαλοφόρων Αγγέλων του Παραδείσου) κατά των Εβραίων στη Σπάρτη, η αντροχωρίστρα μέγαιρα αειπάρθενη Πουλχερία, η πνιγμένη στο αίμα των εχθρών της Αγία Όλγα και πρόσφατα οι δυο δολοφόνοι τσάροι Νικόλαος και Αλεξάνδρα, όλοι Τους αιματοβαμμένοι, τιμήθηκαν ως Άγιοι της Ορθοδοξίας.

Παραλείπω και αδικώ πολλούς αγίους αντεροβγάλτες, αλλά δεν το κάνω από πρόθεση, υπάρχει πρόβλημα χώρου και ο συνωστισμός αιμοσταγών ιερών ονομάτων θα ήταν αφόρητος. Παίρνω μόνο το θάρρος να θυμίσω στον ξεχασιάρη μελετητή των επιστολών της χριστιανής Υπατίας κ.Γιώργο Μεταλληνό, που στην Απόκριση της ΟΟΔΕ αναφέρεται στον απατεώνα πατριάρχη αγ. Μεθόδιο, πως λησμόνησε να Τον πει Άγιο, όπως λησμόνησε να πει πως ήταν θεομπαίχτης αφού για να κάνει το χατήρι στη Θεοδώρα είπε ψέματα πως άγγελος Του αποκάλυψε πως ο Θεός είχε συγχωρήσει τον προδομένο από την Αγία πεθαμένο άντρα Της, τον εικονομάχο Θεόφιλο, ενώ παράλληλά σβήστηκε τάχα από θαύμα το όνομα του νεκρού αυτοκράτορα από το αφοριστήριο έγγραφο που είχε τοποθετήσει στην αγία Τράπεζα.

Άγιοι Πατέρες μου, γνωρίζετε πως ο λαός είναι αυτός που επικυρώνει τις Συνοδικές αποφάσεις ως αλάνθαστες και η γνώμη του καθοδηγείται από το Άγιο Πνεύμα. Η ΟΟΔΕ πέφτει και σε δεύτερη πλάνη χείρονα της πρώτης. Αν και ο λαός της Λέσβου που είχε την τύχη να φιλοξενήσει την ιερή λάμια έχει ομιλήσει, η ΟΟΔΕ αρνείται τη σφραγίδα του Αγίου Πνεύματος. Περιφρονεί ακόμη και τη Θεομήτορα η οποία είχε ανοίξει διάλογο με την αγία Ειρήνη, περιφρονεί τα θαύματα που συμβαίνουν στο ιερό αγίασμα της Αγίας, περιφρονεί τα οράματα του μοναχού Ρουβήμ, περιφρονεί τη γνωμάτευση της τοπικής Μητρόπολης ότι η Ειρήνη έχει αγιάσει. Ως που θα φθάσει ο κατήφορος; Έλεος Άγιοι Πατέρες, αν η ΟΟΔΕ ενεργεί έτσι, τι απομένει να κάνουμε εμείς οι άθεοι; Θα μας κόψει ο Σόρος το επίδομα. Λυπηθείτε μας και ανακαλέστε την ΟΟΔΕ στην ορθή πίστη.

Δείτε τι εξιστορούν εκστατικοί οι ντόπιοι. Θαύματα που θέλει να αγνοεί η ΟΟΔΕ:
1. «…Ο νέος αυτοκράτορας αφού κούρεψε την Ειρήνη, την έντυσε καλογερικά, …. Εξόριστη στη Λέσβο η βασίλισσα κατάλαβε την αμαρτωλότητά της.. … Φορώντας το ράσο …έχτισε Εκκλησίες. .. Καθώς καθότανε είδε όραμα την Παναγία. Την διέταξε να χτίσει το μοναστήρι της Καρυάς. …. Τότε η Ειρήνη φύτεψε ένα κλώνο καρυδιάς για τον αδικοχαμένο γιο της και τον πότιζε με τα δάκρυά της. Τα επόμενα χρόνια η καρυδιά έγινε δέντρο θεόρατο και από μια πηγή βγαίνει αγίασμα μέχρι σήμερα. Όλα αυτά τα χρόνια πολλοί άνθρωποι βρήκαν την υγεία τους. Η αμαρτωλή βασίλισσα με την μετάνοια φέρεται να αγίασε. Εκείνον που πραγματικά μετανοεί και ταπεινώνεται, τον σκεπάζει η Χάρη του Θεού. .. λογίζεται να έχει χτίσει καί τον Ναό της Τρουλωτής στους με χρήματα που μάζεψε ζητιανεύοντας μετά από επιτίμιο που της επέβαλε ο πνευματικός της. …». – http://pirgithermis.blogspot.com/2009/05/blog-post_19.html

2. Αλλά και το ιστολόγιο του Αγ. Ραφαήλ Λέσβου, κάτω από τον τίτλο «ΑΓ.ΡΑΦΑΗΛ – ΑΓ. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΚΑΙ ΑΓΙΑ ΕΙΡΗΝΗ», εξιστορεί τα θαυμαστά γεγονότα: «Εμφάνιση της Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας στον Μοναχό Ρουβήμ. Η Ειρήνη εξορίστηκε στην Λέσβο και εκεί μόνασε και αγίασε. Εκτισε το Μοναστήρι των Καρυών και της Παναγίας της Τρουλλωτής. Συνεχείς εμφανίσεις της Ειρήνης για να πάει στον Λόφο των Καρυών ο Ρουβήμ ..».

3. Το αγλάϊσμα του ορθόδοξου κλήρου, ο αιδεσιμολογιότατος θεολόγος και πρωτοπρεσβύτερος Αθανάσος Γιουσμάς, πιστοποιεί την αγιότητα της στρίγγλας: «…το κλίμα εδώ στη Μυτιλήνη ήταν υπέρ της τιμής των ιερών εικόνων, δεδομένου ότι εδώ βρισκόταν εξόριστη, η Αγία αυτοκράτειρα Ειρήνη η Αθηναία..».

4. Tέλος η ίδια η Ι. Μητρόπολις Μητυλίνης στην επίσημη ιστοσελίδα Της γράφει: «Ας αναφέρουμε το παράδειγμα της αγίας Αυτοκράτειρας Ειρήνης της Αθηναίας, … η διαμονή στη Λέσβο της Αυτοκράτειρας… συνέβαλε σίγουρα στο να αναπτυχθεί ακόμη περισσότερο το εικονόφιλο πνεύμα, …..».

Αναρωτιέμαι Πανιερότατοι, αγνοεί ο μητροπολίτης πως η Ειρήνη δεν συναριθμείται στους Αγίους; Ούτε ένας κληρικός ή θεολόγος, ή έστω πιστός από τους επισκέπτες της ιστοσελίδας, ούτε η πανόπτρια ΟΟΔΕ, δεν πήραν χαμπάρι τόσο καιρό την ανακρίβεια; Είναι ψέματα τα οράματα του Ρουβήμ και οι πληροφορίες πως η Παναγία συνομιλούσε με την Ειρήνη; Είναι ψέματα τα θαύματα; Λένε τέτοια ψέματα οι ευσεβείς για να αυγατίσουν τα παγκάρια τους; Κι αν ναι, γιατί κανείς εκκλησιαστικός δεν τους ανακάλεσε στην τάξη; Ύστερα από όλα αυτά τα θαυμαστά, τι αξία έχει να επικαλεσθώ τη δυτική βιβλιογραφία που δεν είχε κανέναν λόγο να κρύψει την Αγία κάτω από το χαλί. Ενδεικτικά επισημαίνω 2 πηγές στις οποίες μνημονεύεται ως Αγία:

1. Vita Irenes, ‘La vie de l’impératrice Sainte Irène’, ed. F. Halkin, Analecta Bollandiana, 106 (1988) 5-27. Το βιβλίο υποδεικνύεται ως πηγή και από το τμήμα Βυζαντινής Ιστορίας της Φιλοσοφικής Αθηνών για το θέμα «Γυναίκες και εξουσία στο Βυζάντιο».

2. W.T. Treadgold, ‘The Unpublished Saint’s Life of the Empress Irene’, Byzantinische Forschungen, 7 (1982) 237-51.

Παραπέμπω τέλος και στην ιερή εικόνα (10ος αι.) της θαυματουργής Αγίας με φωτοστέφανο, η οποία βρίσκεται στο περίφημο τέμπλο του Αγίου Μάρκου στη Βενετία («Pala d’Oro»-10ος αι.-Βλ. 1ο μέρος), δηλαδή μιας εποχής που η Εκκλησία Σας δεν ντρεπόταν να βροντοφωνάξει: Ναι πιστεύω στο Δόγμα που επιβάλλεται με το δήμιο και με το ξίφος του Καίσαρα.

Σας επισημαίνω Πανιερότατοι πως η τύφλωση του γιού Της κανέναν σχεδόν Βυζαντινό, τουλάχιστον σύγχρονό της, δεν τον σοκάρει, αφού ήταν μια πράξη ρουτίνας για την εποχή. Δεν είναι μόνο ο άγιος Θεόδωρος ο Στουδίτης που Της πλέκει το εγκώμιο (βλ.πρώτο μέρος). Στο «Βίο Νικηφόρου πατριάρχου, (146 9-13), διαβάζουμε τα ακόλουθα υμνητικά: «Ειρήνη, τό κραταιόφρον εκείνο και φιλόθεον γύναιον είπερ γυναίκα θέμις καλείν την καί ανδρών τω ευσεβεί διενεγκούσαν φρονήματι, δι’ ης θεός την τότε τη έκκλησία παρερπύσασαν όφεως δίκην σκολιωτάτην διχόνοιαν προς ορθοτομίαν οίκτω φιλανθρωπίας συνήλασεν». Την ανδρική Της αποφασιστικότητα, προτέρημα ασυνήθιστο για τις βυζαντινές γυναίκες που δεν τις είχαν και σε πολύ υπόληψη, υμνούν ο Νικηφόρος Σκευοφύλακας στο «Βίο Θεοφάνους» (εκδ. De Boor, 18, 23-24): «είπερ χρη γύναιον καλείν την κατ’ εχθρών και παθών αρρενωπώ καθωπλισμένην φρονήματι» και ο υπάλληλός της Aγ.Θεοδώρας ο αυτοευνουχισμένος άγιος πατριάρχης Μεθόδιος στο «Βίο Θεοφάνους Ομολογητού»-1420: «και ηνδρείωσε το θήλυ Ειρήνη». Αλλά και ο Εφραίμ ο Αίνιος στη «Χρονογραφία» (στ. 18, 63-64) Την εξυμνεί για το αντρικό Της φρόνημα: «ως αρρενόφρων καθελούσα παντάπαν την χριστομάχον είκονομαχικήν πλάνην». Ο Θεοφάνης θεωρεί θεόδοτη τη βασιλεία Της: (454, 6-12): «Τούτω τω έτει Ειρήνη η ευσεβέστατη άμα τω υιώ αυτής Κωνσταντίνω παραδόξως θεόθεν την βασιλείαν εγχειρίζεται μηνί Σεπτεμβρίω η’, ίνδικτιώνος δ’, ως αν θαυμαστωθή ο θεός και εν τούτω δια γυναικός χήρας …» και (477 32-478 4) «η δε σοφή και θεοφιλής Ειρήνη, ..». Αλλά και στο « Εγκώμιον εις Νικηφόρον της Σεβαζή (εκδ. Fr. Halkin, Byzantion 23, 1953, 23, κεφ. 5, Recherches et documents d’hagiographie byzantine, Βρυξέλλες 1971, 79, κεφ 5): «ευσεβών δε ανδρών επί της αρχής γεγονότων, Ειρήνη καθαρά κατέσχε τας εκκλησίας» και «Ρωμαίων άπασα ταις της ευσεβείας κατελάμπετο χάρισι,… ιεραί δε εικόνες πανταχού γης ανεστηλοϋντο λαμπρότερον».

Οι άγιοι Θεόδωρος Στουδίτης και πατριάρχης Μεθόδιος, Την απαλλάσσουν από την τύφλωση του γιού Της διότι αφ’ενός η αναστήλωση των εικόνων και αφ’ετέρου ο αμαρτωλός δεύτερος γάμος του Κωνσταντίνου, Τη δικαιώνουν. (Επιστολή Θεοδώρου Στουδίτη – G. Fatouros, Theodor Studitae Epistulae,Βερολίνο 1992, CFHB 31/1-2) αρ. Ύ). Ο υποκριτής άγιος Θεοφάνης μάλιστα (468, 17-21), ένας καλόγερος που είχε εξαναγκαστεί 12ετής να παντρευτεί, έχει ένα καλύτερο κριτήριο για να δικαιολογήσει την τύφλωση του γιού. Δεν επικαλείται το ήταν μοιχός, αλλά θεωρεί πως η τύφλωσή του ήταν θεία τιμωρία για τα κακουργήματά του εναντίον των θείων του. Ξεχνάει βέβαια να πει πως αυτές τις εγκληματικές πράξεις του τις υπέβαλε η αγία μητέρα του. Τέλος ο Γεώργιος ο Μοναχός (εκδ. De Boor-771 4-6), δεν ντρέπεται να ισχυριστεί πως τάχα η Ειρήνη δεν ήξερε πως ο γιός Της θα τυφλωθεί.

Άγιότατοι μητροπολίτες,
αποκαταστήσατε μια φεμινίστρια Αγία, που πρόδωσε τον εικονομάχο σύζυγο και δολοφόνησε το μοιχό γιό. Μην ντρεπόσαστε για τα σκουπίδια Σας και μην κρύβετε τις πομπές των Αγίων Σας! Σας ικετεύω, μεταφέρετε τη γιορτή Της στις 8 Μάρτη, ώστε να τιμηθεί ακόμη περισσότερο μια αδικημένη Αγία, η οποία σήμερα προστατεύει στη Λέσβο τα σύνορά μας. Η ΟΟΔΕ αρνούμενη την Αγιότητά Της θα επισύρει τη δίκαιη οργή Της με απρόβλεπτες συνέπειες στην εθνική μας ακεραιότητα. Έχουμε να κάνουμε όχι μόνο με αίρεση αλλά και με ΕΘΝΙΚΗΝ ΠΡΟΔΟΣΙΑΝ.

Να έχετε την ευλογία Της και εμείς την κατάρα Της!

Υ.Γ.
Επαναλαμβάνω από παλιότερη ανάρτηση λίγα βιογραφικά της Αγίας, για να τονίσω το Ορθόδοξο φρόνημά Της: Διαδέχθηκε τον Τούρκο άνδρα Της εικονομάχο Λέοντα Δ΄ τον Χάζαρο, παίρνοντας τον ανδρικό τίτλο «αυτοκράτωρ των Ρωμαίων», ως κηδεμών του 12ετούς γιού τους Κωνσταντίνου Στ΄. Ο γιός εξωθείτο από την αγία μητέρα του συστηματικά στο έγκλημα, τυφλώνοντας ή κόβοντας τις γλώσσες πολλών, ανάμεσά τους και 5 θείων του, ένώ έκανε και επιγραφικά τατουάζ με καυτό σίδερο πάνω στα μέτωπα των εχθρών του. Η Ειρήνη, υποχρέωσε τους ανδραδελφούς Της να καρούν μοναχοί. Στήριγμά στην προσπάθειά Της να αναστηλώσει τις εικόνες είχε τον ευνούχο Σταυράκιο και τον φίλο Της άγιο Ταράσιο που Τον προσέλαβε ως πατριάρχη, περνώντας Τον ταχύτατα από λαϊκό στους τρεις βαθμούς της ιερωσύνης. Το 786 συγκάλεσε τη Ζ΄ οικουμενική Σύνοδο, η οποία όμως διαλύθηκε από το Στρατό που υποστήριζε την εικονοκλαστική πολιτική των Ισαύρων. Αργότερα ο συσχετισμός των δυνάμεων Της επέτρεψε να επανασυγκαλέσει τη Σύνοδο που εμπνεόμενη από τη θεολογία του Άραβα αγίου Ι.Δαμασκηνού ανέτρεψε τις αποφάσεις της Συνόδου της Ιέρειας και αναστήλωσε τις εικόνες. Η Αγία επανέφερε από την εξορία τους βδελυρούς εικονολάτρες καλόγερους, των οποίων τη δυσωδία περιγράφει ο Εμμ.Ροΐδης στην «Πάπισσα Ιωάννα. Οι εικονομάχοι όμως ανέβασαν στον θρόνο το γιό Της ο οποίος αποκατάστησε την μητέρα του, που ευγνωμονούσα διέταξε την τύφλωσή του στο πορφυρό δωμάτιο όπου τον είχε γεννήσει. Το ανοσιούργημα έγινε κατά τον χρονογράφο Θεοφάνη τόσο βίαια, που παρά λίγο το θύμα να πεθάνει. Ο Νικηφόρος ο Α΄, ανέτρεψε την Ειρήνη, Την έκλεισε σε μοναστήρι και υποχρέωσε τους φίλους Της, καταχραστές του δημόσιου χρήματος, να επιστρέψουν τα κλοπιμαία.

This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι. Bookmark the permalink.

26 Responses to H παιδοκτόνος Αγία Ειρήνη (+9/8ου) να εορτάζεται 8 Μάρτη! [2]

  1. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    Κύριε Λασκαράτε βρήκα μια πολύ ενδιαφέρουσα αναφορά στην Εικονομαχία, ορμώμενος από τον αυτοευνουχισμό του άγιου Μεθόδιου στο ποστ σας.

    ΟΤΑΝ ΟΙ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΣ ΚΑΤΕΒΑΖΑΝ ΤΑ ΠΑΝΤΕΛΟΝΙΑ

    http://www.facebook.com/topic.php?uid=12918848948&topic=14192

    Στις 11 Μαρτίου του 843 μ.Χ., η βυζαντινή αυ­τοκράτειρα Θεοδώρα αναστηλώ­νει τις άγιες εικόνες στις εκκλησίες της Κωνστα­ντινούπολης, δίνοντας τέλος σε μία μεγάλη θρησκευτι­κή, πολιτική και πολιτιστική περιπέτεια της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Την εικονομαχία. Κατά τη διάρκεια της, έγιναν φοβερά και τρομερά πράγματα, δολοφο­νίες, σφαγές, βιασμοί, τυφλώσεις και άλλα θεάρεστα!!! Δίπλα στα δραματικά και στα εγκληματικά, έγιναν βέβαια και πολλά κωμικά, όχι από απλούς πολίτες ή ιερωμένους αλλά από τον ανώτατο κλήρο, ο οποίος ήταν πρωταγωνιστής στην περιπέτεια. Τα καταγράφει ο Ιωάννης Σκυλίτζης στο περίφημο χρονικό του, που αποτελεί απαράμιλλη ακτινογραφία της εποχής του δευτέρου σταδίου της εικονομαχίας. Όταν ανέβηκε στο θρόνο ο Λέοντας ο Γ’ ο Ίσαυρος τον Σεπτέμβριο του 717 και αφού πέρασε η περιπέτεια της πολιορκίας της πόλης από τους Άραβες με επικεφαλής τον χαλίφη Μασλαμά, θέλοντας να αναδιοργανώσει την αυτοκρατορία βάλθηκε με αποφασιστικότητα να εξοντώσει τον καλογερισμό που είχε καταντήσει πληγή για την αυτοκρατορία, οι καλόγεροι όχι μόνο παραπλανούσαν τις φτωχές λαϊκές και αγροτικές μάζες αλλά και τις φορολογούσαν χρησιμοποιώντας ένα σωρό αγυρτείες και ψέματα αλλά στο τέλος τους έπαιρναν και τα κτήματα και τους τραβούσαν στα μοναστήρια, μόνο κατά τον Η’ αιώνα υπήρχαν εκατό χιλιάδες καλόγεροι στο Βυζάντιο και αργότερα πλήθηναν περισσότερο, σύμμαχο πολύτιμο σ’ αυτήν την προσπάθεια ο αυτοκράτορας είχε τον γιό του Κωνσταντίνο τον Ε’ που τον είχε στέψει συναυτοκράτορα, οι καλόγεροι του κόλλησαν τα παρατσούκλια Κοπρώνυμος, επειδή είχε αποπατήσει μέσα την κολυμπήθρα κατά την βάφτιση του και Καβαλλίνος γιατί τον θεωρούσαν διεστραμμένο, όλα αυτά ήταν βέβαια συκοφαντίες, αλλά δηλώνουν τον άγριο εμφύλιο ο οποίος μαινόταν στην αυτοκρατορία.Τα στασιαστικά κινήματα κατά του Κωνσταντίνου του Ε’ μετά τον θάνατο του πατέρα του ήταν αλλεπάλληλα αλλά δεν είχαν αποτέλεσμα, οι στασιαστές συλλαμβάνονταν και εκτελούνταν ή φυλακίζονταν, ο αυτοκράτορας έκλεισε πολλά μοναστήρια και οι περιούσιες τους δημευτήκαν, πολλοί καλόγεροι έβγαλαν τα ράσα και παντρευτήκαν, άλλοι το ‘σκασαν στην Ιταλία, τους πιο σκληροπυρηνικούς τους έφεραν στον Ιππόδρομο της πόλης και αφού τους πέρασαν χαλινάρια έβαλαν γύναια να τους ιππεύουν ενώ το πλήθος τους έβριζε.Ο στρατηγός του θέματος της Θράκης Μιχαήλ Λαχανοδράκων πουλούσε τις περιουσίες των μοναστηριών, έριχνε τα ιερά τους βιβλία στην πυρά και τιμωρούσε ανελέητα τους μοναχούς που είχαν και περιέφεραν άγια λείψανα τυφλώνοντας τους, βάζοντας φωτιά στα γένια τους και εξορίζοντας τους, ο αυτοκράτορας του έστειλε γι’ αυτό προσωπική ευχαριστήρια επιστολή, «…..εὗρόν σε ἄνδρα κατὰ τὴν καρδίαν μου, ὃς ποιεῖς πάντα τὰ θελήματά μου…..» όπως γράφει ο Θεοφάνης.Δυστυχώς πηγές για την πρώτη και πιο έντονη περίοδο της εικονομαχίας δεν υπάρχουν, μόνο δύο πηγές μας δίνουν πληροφορίες για τον βίο και την πολιτεία των πρώτων δυο Ισαύρων, η μία είναι η χρονογραφία του Θεοφάνη ο οποίο ήταν φανατισμένος εικονολάτρης και τα γραφόμενα του είναι γεμάτα μίσος και εμπάθεια και πολλά γεγονότα που αναφέρει είναι προϊόντα της φαντασίας του, η δεύτερη πηγή είναι η «Σύντομη Ιστορία» του πατριάρχη Νικηφόρου, ο οποίος ήταν και αυτός εικονολάτρης αλλά τα γεγονότα που μας παρέδωσε αναφέρονται μόνο στα πρώτα χρόνια της εικονομαχίας. Ωστόσο σώθηκε ένα σατυρικό ποίημα κάποιου Χριστόφορου που επιγράφεται του επισκόπου Μυτιλήνης, η σάτιρα αυτή είναι πολύ χαρακτηριστική γιατί μας δείχνει τι επικρατούσε την εποχή εκείνη στο Βυζάντιο και τι κατάσταση προσπάθησαν να πατάξουν οι δύο πρώτοι Ίσαυροι, το ποίημα αυτό μας πληροφορεί, ότι «….καλόγεροι παίρνοντας από τα νεκροταφεία νεκροκεφαλές, μασέλες και κόκκαλα χεριών και ποδιών τα παρουσίαζαν πως ήταν κάποιων αγίων και απομυζούσαν τους πληθυσμούς τις υπαίθρου, εννοείται πως αφού γινόταν αυτό το εμπόριο παρουσιαζόταν οι «άγιοι» να έχουν από 10 κεφάλια, 20 μασέλες και 30 χέρια και πόδια ο καθένας, γιατί του ιδίου αγίου παρουσίαζαν τα κόκκαλα πολλοί καλόγεροι και όχι ένας….», όπως αναφέρει χαρακτηριστικά ο Κορδάτος.Η κατάσταση ήταν τόσο τεταμένη ώστε που έφτασε μέχρι του σημείου να απομακρυνθεί το νεκρό σώμα του αυτοκράτορα από την εκκλησία των Αγίων Αποστόλων, όπου βρίσκονταν οι τάφοι των βυζαντινών αυτοκρατόρων, ωστόσο όταν τον 9ο αιώνα οι Βούλγαροι με επικεφαλής τον Κρούμο έφτασαν έως τα τείχη της πόλης ο λαός συγκεντρώθηκε πάνω από τον τάφο του Κωνσταντίνου Ε’ και ικέτευε το νεκρό αυτοκράτορα να αναστηθεί, για να σώσει την αυτοκρατορία από την ταπείνωση!!!Έτσι όταν η Θεοδώρα αποφασίζει να αναστηλώσει τις εικόνες, διατάζει να κα­θαιρεθεί ο πατριάρχης Ιωάννης ο Γραμμα­τικός, ο επονομαζόμενος «Γιαννής», που ήταν σφοδρός εικονομάχος. Αυτός, για να συκοφαντήσει εκείνους που τον καθαίρεσαν, βάζει τους ίδιους τους υπηρέτες διά­κους του να τον κάνουν μαύρο στο ξύλο. Μετά τον ξυ­λοδαρμό, σε όποιον τον επισκεπτόταν σήκωνε τα ράσα, κατέβαζε τα παντελόνια και επεδείκνυε χωρίς ντροπή «την κοιλίαν, τα νώτα και τους γλουτούς», όπως λέει ο Σκυλίτζης, που ήταν μελανιασμένα. Το κόλπο όμως δεν έπιασε. Κανένας δεν το πίστευε, κυρίως διότι ο εικονολάτρης πατριάρχης Μεθόδιος, που είχε πάρει τη θέ­ση του, ήταν γνωστός για το ήθος του.Τότε ο «Γιαννής» καταφεύγει στα μεγάλα μέσα, αν και, ως πρώην πατριάρχης, θα έπρεπε να διατηρεί κά­ποιους χριστιανικούς κανόνες ηθικής. Πληρώνει μία πόρνη, η οποία κατηγόρησε δημοσίως τον πατριάρχη Μεθόδιο ότι της επιτέθηκε για να τη βιάσει. Έγινε νέος πάταγος. Ορίστηκε δικάσιμος, κατά τη διάρκεια της οποίας είχαμε δεύτερο πατριαρχικό ξεβράκωμα. Για να αποδείξει ο Μεθόδιος την αθωότητα του, μπαίνει στο κατάμεστο δικαστήριο και, μπροστά στην αυτοκράτει­ρα, κατεβάζει τα παντελόνια για να διαπιστώσουν όλοι ότι τα γεννητικά του όργανα ήταν ατροφικά, «μεμαραμένα και άμοιρα της φυσικής ενεργείας», όπως λέει ο Σκυλίτζης. Εξήγησε μάλιστα στους σκανδαλισμένους δικαστές του ότι, επειδή νεότερος είχε έντονες ορμές και φιλήδονη όρεξη, παρακάλεσε τον άγιο Πέτρο να τον βοηθήσει να απαλλαγεί από τους πειρασμούς. Κατέβηκε αυτός στον ύπνο του, τον ψηλάφισε στα «αιδοία» και αυτό ήταν. Ταχτοποιήθηκε το θέμα!!! Έτσι, απαλλά­χτηκε από την κατηγορία ο Μεθόδιος, αναστηλώθη­καν οι εικόνες, ενώ το «συκοφαντικόν γύναιον» εμαστιγώθη ανηλεώς.

  2. Ο/Η Koρφιάτης λέει:

    Το νησί μου την Κέρκυρα λατρεύει την Αγία Θεοδώρα.
    Ιδέα δεν είχα τι κουμάσι ήτανε.
    Μήπως θα έπρεπε να της κάνετε και αυτής κάποιο αφιέρωμα;
    Όταν ήμουν μαθητής την είχα προσκυνήσει πολλές φορές.
    Πέφτει πολύ κοροϊδία, νιώθω οργισμένος.

  3. Ο/Η Mίμης ο Σιδεράς λέει:

    Χρησιμοποίησα το google.gr και βρήκα αυτά που γράφει η ΟΟΔΕ:

    Όπως γράφει ο καθηγητής π. Γ. Μεταλληνός, στη γιορτή αυτή διαβάζεται το «Συνοδικόν της Ορθοδοξίας», «ένα κείμενο με ιδιαίτερη σημασία για την ιστορία και θεολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας» το οποίο «περιέχει τις δογματικές αποφάσεις της Συνόδου της 11.3.843, που αναστήλωσε τις Εικόνες […] θέτοντας τέρμα στην Εικονομαχία. Πιθανός συντάκτης της αρχικής μορφής του κειμένου είναι ο πατριάρχης Μεθόδιος (843-847)

    Έχετε δίκιο πουθενά στο άρθρο που απαντάνε στον Αντώνη Καρκαγιάνη δεν τον αναφέρουν σαν άγιο. Ντρεπονται και για αυτόν τον επαγγελματία απατεώνα και ψεύτη που έλεγε πως ο Άγγελος έσβησε τον αφορισμό του αυτοκράτορα και πως ο άγιος Πέτρος τον ευνούχησε.

    Βεβαιώθηκα όμως πως ο Μεθόδιος έχει και αυτός γίνει Άγιος.
    Κάθε βυζαντινό τομάρι έχει κυρυχθή άγιος

    Ἀπολυτίκιον
    Ἦχος πλ. α’. Τὸν συνάναρχον Λόγον.
    Εὐσέβειας τὴν μέθοδον προβαλλόμενος, αἱρετικῶν διαλύεις τᾶς ἐπινοίας στερρῶς, Ὀρθοδόξων ἡ κρηπὶς Πάτερ Μεθόδιε τὴν γὰρ Εἰκόνα τοῦ Χριστοῦ, ἀνεστήλωσας τιμᾶν, ὡς θεῖος ἱεροφάντωρ• καὶ νῦν ἀεὶ ἐκδυσώπει, ἐλεηθήναι τᾶς ψυχᾶς ἠμῶν.

    Αγίων.

  4. Ο/Η Εωσφόρος λέει:

    Ώπα, και θαυματουργή η Ειρήνη; Με τα ούλα τση. Με τη βούλα τση Μητρόπολης; Με αγίασμα, με κουβεντολοϊ με την Παναγιά μας. Με νταραβέρι μενταλιστ με τον καλόγερο Ρουβάμ;
    Τι έγινε ρε ΟΟΔίτες, χάσατε τη μιλιά σας;
    Τσακαλία κρύφτηκες;
    Δηδρ, ΘΒ, Ορθόδοξε, καλόπαιδα κοπιάστε.
    Πέστε κάτι ρε παιδιά. Σας πήρανε τα σώβρακα στου Ροιδη.

  5. Ο/Η Tsakalias λέει:

    Αυτά ήταν τα στοιχεία σου ωρέ δωσίλογε;;;;;;;;;;;;;;;;

    Τώρα που είδες ότι το πατριαρχείο και η εκκλησία της ελλάδας δεν την έχουν αγία, τον άλαξες τον αμανέ (καλά ο χαζοσφώρος από πάνω δεν πήρε ακόμα χαμπάρι τι γίνεται )!!!!!!!!!!

    Πριν έλεγες για τους ΟΟΔΕίτες και τώρα λες:

    «»Άγιότατοι μητροπολίτες μην ντρεπόσαστε για τα σκουπίδια Σας»»;;;;;;;;;;;;;;;;;;;

    άρε κωλοτούμπας!!!!!!!!!!!!!

    Τελικά φαίνεται βιβλία της εκκλησίας που γίνεται λειτουργία με αυτά και να λένε την ειρήνη αγία δεν βρήκες;;;;;;;;;;;

    Τόσο σαματά κάνεις για ιστοσελίδες πάλι;;;;;;;;;;;;

    Ρε θα σε κάνουν ξεφτίλα πάλι οι ΟΟΔΕίτες που πας και βγάζεις καραμούτζα και δε γράφεις τίποτε!!!!!!!!!!!!!!!!

    Φαντάσου πόσο γραμμένο σε έιχαν που πριν βγάλεις όσα λες σήμερα, είχανε γράψει από προχτες στο δεύτερο μέρος της ξεφτίλας για τον λασκαράτο!!!!!!!!!:
    http://www.oodegr.com/oode/sygrafeis/laskaratos_2.htm

    Τα αντιγράφω:

    «»»»Πριν συνεχίσουμε στο δεύτερο μέρος, αξίζει να πούμε ότι το 1ο άρθρο μας για τον περίφημο Ανδρέα Λασκαράτο έπιασε τόπο όπως φαίνεται. Εκτός από αυξημένη αναγνωσιμότητα, προκάλεσε και μεγάλη αμηχανία στους κατόχους του ατυχούς ψευδωνύμου οι οποίοι κατά το τελευταίο διάστημα αύξησαν εκτός από τις ύβρεις τους και τις αναφορές τους στην ΟΟΔΕ!

    Αλλά και σε ποιον και πώς να δικαιολογηθείς, όταν επιλέγεις ως ταυτότητα της διαδικτυακής προσωπικότητάς σου τον Ανδρέα Λασκαράτο, ο οποίος ιδεολογικά εκπροσωπεί την δουλοπρέπεια, τον συντηρητισμό, την υποτέλεια, την ταξική εκμετάλλευση, δηλ. ΑΚΡΙΒΩΣ αυτά, που μέσα στα κείμενά σου επιδιώκεις να χλευάσεις;

    Και ποιος να πάρει στα σοβαρά τις αναζητήσεις σου στο …διαδίκτυο (οι οποίες θεωρούνται κάτι σαν «επιστημονική έρευνα»…) και τις προσπάθειές σου να απαντήσεις σε δύσκολα για σένα θέματα, όταν ακόμη και το άθλιο παρελθόν του αγαπημένου σου «ήρωα» είσαι ανίκανος να γνωρίζεις;

    Να πούμε στους …δυστυχείς φίλους μας, ότι δεν νομίζουμε ότι θα καταφέρουν κάτι από την εξακολούθηση του συνηθισμένου τους υβρεολόγιου, με το οποίο έχουν ρίξει τόσο χαμηλά τον πήχη του επιπέδου τους, που περνάς πλέον περπατώντας από πάνω του. Το υβρεολόγιο το μόνο που καταφέρνει σίγουρα, είναι να κάνει κάποιον περισσότερο κωμικό, όμως δεν γιατρεύει τα παθήματα από την αποκάλυψη ότι ο συγγραφέας-«ήρωας» δεν ήταν τίποτε περισσότερο από μια ακόμη περίπτωση ντροπής για την ελληνική ιστορία.

    Άλλωστε, πόσο ακόμη θα κατέβει το ανύπαρκτο επίπεδό τους, όταν έρθει και το σχετικό άρθρο για τον Εμμανουήλ Ροΐδη;…»»»

    οι ΟΟΔΕίτες σου τηνε λέγανε όταν ήσουν ακόμη στις απειλές!!!!! Φαντασου πόσο σίγουροι ήτανε ότι χάφτεις μύγες!!!!!!!!!!!

    «»»»Και ποιος να πάρει στα σοβαρά τις αναζητήσεις σου στο …διαδίκτυο (οι οποίες θεωρούνται κάτι σαν «επιστημονική έρευνα»…) και τις προσπάθειές σου να απαντήσεις σε δύσκολα για σένα θέματα, όταν ακόμη και το άθλιο παρελθόν του αγαπημένου σου «ήρωα» είσαι ανίκανος να γνωρίζεις;»»»»

    Ρε συ για να απαντήσεις πρέπει να βγάλεις ότι λένε ψέμα κι όχι φαφλατιές για ιντερνετ!!!!!!!!!!

    Αυτοί από την αρχή σου λένε ένα πράμα ότι δεν υπάρχει στα βιβλία της εκκλησίας και συ δεν μπορείς να τους βγάλεις ψεύτες!!!!!! τι κάθεσαι και λες τότε;;;;;;;;;;;;;;;

    Πας τώρα και γράφεις ένα σωρό, που κι εγώ που δε ξέρω, πήγα στο πατριαρχείο και στην εκκλησία της ελλάδας και δεν την έχει την ειρήνη ως αγία!!!!!!!!!!!!

    Κάθεσαι και λες για μητροπολίτες, και αυτοί οι μητροπολίτες δεν την έχουν βάλει ως αγία στο επίσημο ας πούμε ιντερνετ!!!!!!!!!!!!!!!

    Ο πατριάρχης και η εκκλησία της ελλάδας δεν ξέρουν;;;;;;;;;;;;;;;;

    Ρε Λασκαράτε είσαι σκέτη φτώχια!!!!!!!!!!

    Άσε που μιλάς για προδότες και σκοτωμένους, όταν έχεις το όνομα από ένα μεγάλο τομάρι, ένα σίχαμα του τόπου, του αρχιπροδότη ανδρέα λασκαράτου που όταν έβλεπε πεθαμένους επαναστάτες έφτυνε επάνω τους και γλένταγε με τους άγγλους δολοφόνους!!!!!!!!!!!!!!!!

    Αλλά εκεί που τρελαίνωμε είναι με αυτό:

    «‘»Άλλωστε, πόσο ακόμη θα κατέβει το ανύπαρκτο επίπεδό τους, όταν έρθει και το σχετικό άρθρο για τον Εμμανουήλ Ροΐδη;…»»»

    Θα βάλουν και άρθρο για τον ροΐδη!!!!!!!!!!!!!!
    Δεν παίζονται τα άτομα!!!!!!!!!!!!!
    ερε τι έχει να γίνει!!!!!!!!!!!

    Και πέρα από αυτό δωσίλογε:

    λες «»»εμείς οι άθεοι»‘»;;;;;;;;;;;;;;;;

    δεν ντρέπεσαι την ξεφτίλα για τα 100ντάδες εκατομύρια που έχετε θανατώσει, κόψει κεφάλια, έχετε θάψει ζωντανούς;;;;;;;;;;;

    Μιλάς για το βυζάντιο πριν αιώνες όταν εσείς πριν λίγα μόνο χρόνια σακατέψατε εκατομύρια;;;;;;;;;;;;;;;;

    και δε ντρέπεσαι να χρησιμοποιείς το «άθεος» που σημαίνει σφαγέας;;;;;;;;

    Στην ξεφτίλα για τον θέμο τον κορνάρο, είδαμε και τι κουμάσια είστε!!!!!!!!!!!!! έβριζε κι αυτός το άγιο όρος, και έκανε κωλοτούμπες και «δεν ξέρω και δεν είδα» για τις σφαγές και τις ανωμαλίες από άθεους!!!!!!!!!!!!

    ουουουουουξου!!!!!!!!!

  6. Ο/Η Ευσεβής Ρώσος λέει:

    ΟΟΔΕ… αμάθεια, ηλιθιότητα, ζόφος πνευματικός, κόμπλεξ και όλα τα κακά απάνω τους … προσωπικά, έχω επιλέξει να μη απαντώ σε κανέναν από αυτούς τους σκατόμυαλους για ένα λόγο: είναι ΕΜΕΤΙΚΑ ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΟΙ ΤΥΠΟΙ. Έτυχε να γνωρίζω έναν-δυο από δαύτους: ο ένας έχει παιδιά αλήτες -κυριολεκτικά- που όταν δεν καταστρέφουν με τα παρανοϊκά συνθήματά τους τα δημόσια κτίρια, απειλούν και βρίζουν ένα δεσπότη με τον οποίο ο «μπαμπάκας» τους έχει κόντρα. Ο τύπος είχε πάει και σε γνωστό νησί όπου θα επισκεφτόταν ο Βαρθολομαίος, έμεινε στο ίδιο ξενοδοχείο και είχε σκοπό να προπηλακίσει τον Οικουμενικό Πατριάρχη… τον τσίμπησαν όμως και τον έστειλαν αδιάβαστο στην Ελλάδα… Ο άλλος είναι «γέροντας»… ηθικός αυτουργός διπλού φόνου που αντί να καθαιρεθεί παριστάνει τον άγιο… έβγαλε και αυτός παιδιά «μπουμπούκια»… (ο ένας από αυτά διατηρεί οίκο ανοχής σε νησί…)
    Μιλάμε για μαφιόζους, αδίστακτους αλήτες… που κρύβουν πίσω από τον μανδύα του θρησκευόμενου τον αποκρουστικό τους εγωτισμό. Μιλάμε για συνδυασμό που «σκοτώνει»: παρανοϊκοί, ημιμαθείς, αμαθείς, λογοκλόποι, διεστραμμένοι ψυχικά-πνευματικά και πολλοί και σωματικά, παλαιοημερολογίτες, σεκταριανοί, παρεκκλησιαστικοί κάθε είδους, ακροδεξιοί, φιλοχουντικοί, φιλοβασιλικοί, οπισθοδρομικοί από κάθε άποψη, χωρίς νεοχιτώνιο παρά μόνο με ερπετικό σύμπλεγμα, ικανοί για κάθε βρομιά προς υπεράσπιση της πίστης τους (της ειδωλολατρικής πίστης τους). Δεν έχουν παρακολουθήσει την εξέλιξη της σκέψης… βαυκαλίζονται με τα πτυχία του «θεολόγου» και παριστάνουν τους «ερευνητές».
    Μην τους δίνετε σημασία, ούτε βήμα να αφήσουν τα σχόλια-κουτσουλιές τους και να την κάνουν…
    Η καλύτερη αντιμετώπιση είναι η περιφρόνηση. ΔΕΝ ΑΞΙΖΟΥΝ ΤΙΠΟΤΕ. Παίρνουν αξία όταν κανείς ασχολείται μαζί τους.

    • Ο/Η TARZANAKOS λέει:

      1. Φίλε Ευσεβή Ρώσε (10/03/2010 στο 3:13 μμ), συμφωνώ απόλυτα και με την τελευταία φράση σου περί ΠΕΡΙΦΡΟΝΗΣΗΣ τών παντός τύπου ΑΠΟΚΡΟΥΣΤΙΚΩΝ και ΜΙΣΑΛΛΟΔΟΞΩΝ «ΠΑΡΑΒΟΛΑΝΩΝ».

      2. ΔΕΝ θα πρέπει, όμως, να ΞΕΜΠΡΟΣΤΙΑΖΟΝΤΑΙ και να παραδίδονται στη ΔΗΜΟΣΙΑ ΧΛΕΥΗ όσοι ΣΥΚΟΦΑΝΤΟΥΝ, ΥΒΡΙΖΟΥΝ, ΨΕΥΔΟΛΟΓΟΥΝ, ΧΥΔΑΙΟΛΟΓΟΥΝ κλπ. κλπ. κλπ., όπως ο tsakalias, ο misha και άλλοι τής ΣΥΝΟΜΟΤΑΞΙΑΣ τού «ODIUM GENERIS HUMANI» και τού «ODIUM THEOLOGICUM»;;;

      3. Έτσι, τα δήθεν «επιχειρήματα» περί «ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΑΘΕΩΝ» – ας πούμε – είναι απλώς ΦΛΗΝΑΦΗΜΑΤΑ, προκειμένου να «ΘΟΛΩΣΟΥΝ ΤΑ ΝΕΡΑ» και να ΑΠΟΦΥΓΟΥΝ τεχνηέντως τη συζήτηση, αλλά και να την ΑΠΟΠΡΟΣΑΝΑΤΟΛΙΣΟΥΝ.
      Σε κάθε περίπτωση, πάντως, ΔΕΝ αναφέρονται στην Ελλαδική πραγματικότητα.
      Είναι, εξάλλου, τόσο ΑΟΡΙΣΤΑ και ΓΕΝΙΚΟΛΟΓΑ και αφορούν σε ΟΛΟΚΛΗΡΟ τον πλανήτη, οπότε όποια ΒΛΑΚΕΙΑ και να αμολήσουν, σίγουρα θα περιλαμβάνει και κάποια ΨΗΓΜΑΤΑ «αλήθειας».

      4. Στον ευρύτερο Ελλαδικό χώρο, ΑΝΤΙΘΕΤΑ, έχουν καταγραφεί συγκεκριμένα ΕΓΚΛΗΜΑΤΑ, ΑΙΣΧΗ και ΑΘΛΙΟΤΗΤΕΣ τής ΒΥΖΑΝΤΙΝΗΣ και ΝΕΟ-ΡΩΜΑΙΪΚΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ.

      Αντλώ από τη μελέτη, με τίτλο:

      «Christian Crimeline»

      – 36 Death of Christ:
      Alleged crucifixion of Christ: Christianity becomes first religion with lawfully convicted felon as god; this may explain criminal behaviour of Christian followers over centuries.

      – 395 Paganism prohibited:
      Theodosius introduces law making paganism criminal offence and orders banning of pagan events including Olympic Games.

      – 413 Slavery:
      Augustine begins writing City of God where he claims: «slavery is now penal in character and planned by that law which commands the preservation of the natural order and forbids disturbance».

      – 415 Hypatia:
      Cyril, Bishop of Alexandria (376-444), executes pagan philosopher Hypatia (375-415) for being woman going against God’s will by teaching men; Christian mob parades her mutilated body through Alexandrian streets.

      – 429 Parthenon:
      Christians persecute pagans of Athens before sacking Temple of Athena (Parthenon).

      – 440-450 Greek temples:
      Christian mobs destroy monuments, altars and temples of Athens, Olympia and other Greek cities.

      (http://www.scribd.com/doc/7521420/christian-crimeline)

      Καλή σου μέρα.

  7. Ο/Η W.C. λέει:

    Τι σύμπτωση.
    Σήμερα μια είδηση για Λέσβο

    http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B8%CF%8D%CE%BC%CE%B1%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B7%CE%B3%CE%BF%CF%85%CE%BC%CE%AD%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CE%B1%CE%B3-%CF%81%CE%B1%CF%86%CE%B1%CE%AE%CE%BB-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B9%CF%83%CF%84%CE%BF%CE%AF-%CE%BA%CE%B1%CE%B9-%CE%BF%CE%B9-%CF%80%CE%B1%CF%87%CF%85%CE%BB%CE%AD%CF%82-%CE%B4%CF%89%CF%81%CE%B5%CE%AD%CF%82-%CF%84%CE%BF%CF%85%CF%82

    Μήνυση κατά παντός υπευθύνου, σε βαθμό κακουργήματος, για υπεξαίρεση αντικειμένων μεγάλης αξίας, άσκησε η Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης στη Μονή του Αγίου Ραφαήλ.

    Στην προκαταρκτική εξέταση που πραγματοποιήθηκε, στην οποία κλήθηκε να καταθέσει σαν κατηγορούμενη η ηγουμένη Ευγενία Κλειδαρά. Ακολούθησε άσκηση δίωξης και διατάχθηκε κύρια ανάκριση στον ανακριτή του Πρωτοδικείου Μυτιλήνης.

    Η Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης εξέτασε καταγγελίες που ανέφεραν ότι η ηγουμένη της Μονής και οι οικείοι της καταχράστηκαν τα περιουσιακά στοιχεία και τα έσοδα της μονής, με αποτέλεσμα να υπάρχει μακρά λίστα υπαρχόντων στο Υποθηκοφυλακείο στο όνομα της ηγουμένης.

    Τα στοιχεία που γνωστοποιήθηκαν δείχνουν ότι η ιδιοκτησία του νομικού προσώπου της μονής του Αγίου Ραφαήλ, η οποία ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου 1962, δεν είναι καν εκκλησία του Αγίου. Η περιουσία του μοναστηρίου εκτείνεται στα 400 τετραγωνικά μέτρα γης στο χώρο του μοναστηρίου, ενώ τα 250 τετραγωνικά μέτρα εξ αυτών είναι αποτέλεσμα δωρεάς το 1968, ενώ άλλα 150 τετραγωνικά μέτρα αγοράστηκαν το 1973. Τίποτε άλλο περαν αυτών, δεν βρίσκεται στην κατοχή της Μονής.

    Η Εισαγγελία έλαβε επίσης υπόψιν της την καταχώρηση ενός απίστευτα μεγάλου ποσού σε δωρεές, εκδηλώσεις προβολής της ηγουμένης και «φιλανθρωπικό» έργο από τα έσοδα της ηγουμένης από το συγγραφικό της έργο.

    Από χθες, άρχισαν να καλούνται στο γραφείο του ανακριτή μάρτυρες για την κύρια ανάκριση, η οποία θα πραγματοποιηθεί ως κατεπείγουσα.

    Πηγή: Ελευθεροτυπία

  8. Ο/Η laskaratos λέει:

    Φίλε W.C.
    από το στόμα μου το πήρες.
    Υπάρχει κάτι ακόμη από το Εμπρός Μυτιλήνης.
    Η Αγία Ειρήνη η Λεσβία, ας σώσει την ηγουμένη Ευγενία.
    Είναι και οι δυο πραγματικές Αγίες.
    Ιδιαίτερα η Κλειδαρά

    http://www.emprosnet.gr/Current/?EntityID=d043e454-4c80-41c7-850b-86b111793050

    Άσχημα τα νέα της… Ευγενίας!
    Γράφει: Στρατής Μπαλάσκας
    27/05/2009
    + Φωτογραφίες
    Ολοκληρώθηκε η προδικασία και η σχηματισθείσα δικογραφία επέστρεψε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, ο οποίος και καλείται πλέον να αποφασίσει σχετικά με τη διάπραξη από μέρους της ηγουμένης του Αγίου Ραφαήλ, Ευγενίας Κλειδαρά, αλλά και όποιων άλλων, του αδικήματος της υπεξαίρεσης αντικειμένου μεγάλης αξίας από εντολοδόχο και διαχειριστή ξένης περιουσίας.
    Ήδη και μετά από ανώνυμη επιστολή που στάλθηκε στην εισαγγελία, πραγματοποιήθηκε μια αρχική εξέταση, η οποία και απέδωσε την ύπαρξη σημαντικών ενδείξεων που υποχρέωσαν τον εισαγγελέα να διατάξει προκαταρκτική εξέταση και στην οποία η ηγουμένη κλήθηκε να καταθέσει ανωμοτί, δηλαδή ως υποψήφια κατηγορουμένη. Τα αδικήματα τα οποία διερευνήθηκαν είναι η οικειοποίηση από την ηγουμένη και τους γύρω από αυτήν του συνόλου της περιουσίας της Μονής, της αποκτηθείσας στη διάρκεια της 45χρονης ηγουμενίας από την Κλειδαρά. Ας σημειωθεί ότι η ηγουμένη κατέθεσε στο μοναστήρι προφασιζόμενη ότι είναι έγκλειστη και… ποτέ δε βγήκε ούτε και βγαίνει από αυτό!

    Τα όσα το «Ε» αποκάλυψε το περασμένο φθινόπωρο συνάντησαν την «εκκωφαντική σιωπή» όσων σχετίζονταν με το μοναστήρι αλλά και των αρμόδιων οικονομικών υπηρεσιών όπως η ΔΟΥ Μυτιλήνης και η Υπηρεσία Ειδικών Οικονομικών Ελέγχων του υπουργείου Οικονομικών. Τούτο έδειξε, αν μη τι άλλο, πως η στρουθοκαμηλική λογική της αποσιώπησης που ακολουθήθηκε και στην περίπτωση του μεγάλου σκανδάλου στο Βατοπέδι, ακολουθείται και στην περίπτωση του Αγίου Ραφαήλ. Από όλους, εκτός από την Εισαγγελία Πρωτοδικών Μυτιλήνης που εξετάζει το ότι η Ευγενία Κλειδαρά, που ονειρευόταν μικρή «ένα τριμμένο ράσο» – έτσι λένε πως έλεγε οι επίδοξοι βιογράφοι της – οικειοποιήθηκε όλα τα περιουσιακά στοιχεία της Μονής. Μια περιουσία που αποκτήθηκε από τις εισφορές των πιστών, κατέληξε να αποτελεί μια μακριά λίστα υπαρχόντων στο Υποθηκοφυλακείο, κάτω από το όνομα της «Ειρήνης Κλειδαρά του Φιλίππου». Στο σύνολό τους αφορούν σε περιουσιακά στοιχεία που αποκτήθηκαν μετά την ανάληψη των καθηκόντων της ηγουμένης. Άγνωστο είναι πόσα από τα χρήματα που εισέρευσαν στο «πλούσιο» μοναστήρι, ένα από τα μεγαλύτερα προσκυνήματα στην Ελλάδα, κατέληξαν σε τσέπες ιδιωτών που περιτριγύριζαν την ηγουμένη, κολακεύοντάς την πότε ως «Αγία Μανούλα» και πότε ως μεγάλη… συγγραφέα!

    Οι αποκαλύψεις
    Τα στοιχεία που έφερε στο φως το «Ε» αποκάλυψαν ότι η ιδιοκτησία του Νομικού Προσώπου Μονή του Αγίου Ραφαήλ, που ιδρύθηκε στις 12 Σεπτεμβρίου του 1962 με το Φύλλο της Εφημερίδας της Κυβερνήσεως 346/τόμος Β΄, δεν είναι ούτε καν η εκκλησία του αγίου.
    Όλη κι όλη η περιουσία του «πλούσιου» μοναστηριού του Αγίου Ραφαήλ, με τους εκατοντάδες χιλιάδες – αν όχι εκατομμύρια – από ιδρύσεώς του επισκέπτες, είναι 400 τετραγωνικά μέτρα γης στο χώρο του μοναστηριού. Από αυτά, 250 τετραγωνικά μέτρα ως αποτέλεσμα δωρεάς το 1968 και άλλα 150 τετραγωνικά μέτρα αγορασμένα το 1973. Πέραν τούτου ουδέν άλλο ανήκει στη Μονή από το χώρο όπου αναπτύσσεται. Στην ιδιοκτησία του μοναστηριού, επίσης, είναι το ½ εξ αδιαιρέτου ελαιοκτήματος έξι στρεμμάτων στα Αμπολάδια Πηγής από κληρονομιά, ενώ δυο συνεχόμενες οικίες στη συνοικία των Αγίων Θεοδώρων της πόλης της Μυτιλήνης που κληρονομήθηκαν στη Μονή το 1988 πουλήθηκαν το 2002. Πώς αλήθεια αξιοποιήθηκαν τα χρήματα από αυτήν την αγορά; Ποιο Ηγουμενοσυμβούλιο συναίνεσε στην αγοραπωλησία αυτή;

  9. Ο/Η Aλκαίος λέει:

    Αρέσκεται να την προσφωνούν «Αγία Μανούλα», προκαλεί δέος με την εξουσία που ασκεί σε πολλούς, εντός και εκτός του μοναστηριού, μιλά για το «θεόπνευστο» συγγραφικό της έργο, γίνεται αποδέκτης κολακειών, ενώ δεν θα είχε αντίρρηση ο τάφος της να βρίσκεται πολύ κοντά στον τάφο του θαυματουργού Αγίου Ραφαήλ. Τελευταία όμως φέρεται πως εμπλέκεται και στο real estate αφού, αν και μοναχή, διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία.

    Η 79χρονη ηγουμένη Ευγενία (κατά κόσμον Ειρήνη) Κλειδαρά της Ιεράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ που αγκαλιάζει το λόφο των Καρυών στη Θερμή της Λέσβου είναι η δυναμική ηγουμένη που περιστοιχίζεται από σαράντα πέντε μοναχές με καταγωγή από Γερμανία, Αίγυπτο, Αυστραλία, Καναδά, Αφρική, Αθήνα, Θεσσαλονίκη, Σέρρες, Λάρισα, Βέροια, Κύπρο, Κυκλάδες, Κρήτη, Χίο και διάφορα μέρη της Λέσβου που τρέφουν απεριόριστη αγάπη και σεβασμό στο πρόσωπό της. Στη Λέσβο πολλοί πίνουν νερό στο όνομά της και την αποκαλούν «Πνευματική Μητέρα των πονεμένων και των κουρασμένων ψυχών».

    Το προσκύνημα του Αγίου Ραφαήλ στη Μυτιλήνη, στο παγκοσμίως γνωστό μοναστήρι, αποτελεί σημαντική οικονομική πηγή για το νησί. Εκατοντάδες χιλιάδες ορθόδοξοι αλλά και καθολικοί απ’ όλον τον κόσμο συρρέουν για να προσκυνήσουν τον θαυματουργό Αγιο Ραφαήλ και αφήνουν τον οβολό τους. Τα διαχειριζόμενα ποσά από την ηγουμένη του μοναστηριού Ευγενία Κλειδαρά είναι τεράστια, σε σημείο που η ίδια να καμαρώνει ενώπιον του Οικουμενικού Πατριάρχη κ. Βαρθολομαίου για την προσφορά ύψους 295.000 ευρώ για την έκδοση του περιοδικού «Ορθοδοξία» της Εκκλησίας της Κωνσταντινούπολης.

    Ο Αγιος Ραφαήλ κτήμα της Ευγενίας!

    Η ηγουμένη, παρά τα όσα ορίζουν οι Εκκλησιαστικοί Κανόνες (ότι δηλαδή πρέπει να είναι ακτήμων), φέρεται να διαθέτει τεράστια ακίνητη περιουσία, αυτή της Ιερράς Μονής του Αγίου Ραφαήλ. Το πιο πλούσιο μοναστήρι της Ελλάδος περιορίζεται μόλις σε 400 τετραγωνικά μέτρα γης. Ολη η υπόλοιπη έκταση που βλέπει ο προσκυνητής επισκεπτόμενος τον θαυματουργό Αγιο Ραφαήλ φέρεται να αποτελεί προσωπική περιουσία της -κατά τα άλλα- ακτήμονος ηγουμένης Ευγενίας (κατά κόσμον Ειρήνης) Κλειδαρά.

    Δηλαδή, το Νομικό Πρόσωπο Δημοσίου Δικαίου, η Ιερά Μονή Αγίου Ραφαήλ, σχεδόν πενήντα χρόνια μετά την ίδρυσή του δεν διαθέτει κανένα περιουσιακό στοιχείο. Σύμφωνα μάλιστα με έγγραφα του Υποθηκοφυλακείου Μυτιλήνης (και όπως έχει αποκαλύψει η τοπική εφημερίδα «Εμπρός») η Ιερά Μονή του Αγίου Ραφαήλ διαθέτει ως ιδιοκτησία της στο χώρο του μοναστηριού μόνο 400 τετραγωνικά μέτρα γης. Από αυτά, 250 τετραγωνικά μέτρα ως αποτέλεσμα της δωρεάς το 1968 του αείμνηστου Αγγέλου Ράλλη, εκ των πρωταγωνιστών της εύρεσης των λειψάνων των αγίων μέσα σε κτηματική έκταση του οποίου και έγινε η ανασκαφή και άλλα 150 τετραγωνικά μέτρα αγορασμένα το 1973. Πέραν τούτου, ουδέν άλλο ανήκει στη μονή από το χώρο όπου αυτή αναπτύσσεται.

    Σύμφωνα, δε, με τη μερίδα που διαθέτει στο Υποθηκοφυλακείο η 79χρονη ηγουμένη του Αγίου Ραφαήλ, που τοποθετήθηκε στη μονή το 1963, όταν δηλαδή ήταν 33 ετών, διαθέτει κτηματική περιουσία 23 στρεμμάτων, το σύνολο δηλαδή της έκτασης πάνω στην οποία είναι ανεπτυγμένη η μονή. Κατά πάγια νομική αρχή «το υπερκείμενο ανήκει στον ιδιοκτήτη του υποκειμένου» σημαίνει, δηλαδή, ότι όλα τα κτίσματα της μονής, με εξαίρεση το Καθολικό που είναι χτισμένο στο τμήμα της γης που δώρισε ο Αγγελος Ράλλης, αποτελούν σήμερα ιδιοκτησία της ηγουμένης της μονής Ευγενίας Κλειδαρά. Από το 1964 μέχρι και το 1991 έχουν αγοραστεί και έχουν περιέλθει στην ιδιοκτησία της Ευγενίας Κλειδαρά όλες οι οικοπεδικές εκτάσεις πάνω στις οποίες είναι αναπτυγμένη η μονή, αλλά και οι υπερκείμενες εγκαταστάσεις που χτίστηκαν από τα έσοδα της μονής.

    Μεγάλη συγγραφέας και με πολλά βραβεία

    Η ηγουμένη λέγεται ότι έχει συγγράψει περισσότερα από 140 βιβλία τα οποία πωλεί σε εκατομμύρια αντίτυπα, ενώ για τη συγγραφική της δεινότητα, όπως αναφέρει η ίδια σε βιβλία της, έχει βραβευθεί από το Κέμπριτζ, το Γέιλ και άλλα παγκοσμίου φήμης πανεπιστήμια. Επίσης, συνολικά έχει λάβει περισσότερα από 400 βραβεία, όπως άνθρωποί της υποστηρίζουν. Μεταξύ των βραβείων που έχει λάβει η ηγουμένη είναι και το βραβείο του 3ου διεθνούς συνεδρίου των διαιτητών της Κύπρου, αλλά και το βραβείο του 3ου διεθνούς συνεδρίου διαιτησίας Λέσβου! «Στόχος των περισσότερων συγγραφών της είναι η ορθή διαπαιδαγώγηση των νέων, ενώ ο λόγος της παρομοιάζεται με ένα χριστιανικό, ιεραποστολικό φάρο που φωτίζει το δρόμο των ανθρώπων προς τη θεία προσέγγιση» υποστηρίζουν οι πιστοί οπαδοί της.

    Για το έργο της «Αγίας Μανούλας» έγραψαν -μεταξύ άλλων- και οι ακαδημαϊκοί Παναγιώτης Κανελλόπουλος, Αγγελος Αγγελόπουλος, Ηλίας Μαριόπουλος, Μιχαήλ Στασινόπουλος και ο πρώην υπουργός Εθνικής Παιδείας και Θρησκευμάτων Ιωάννης Βαρβιτσιώτης. «Εχει πιστούς σε όλο τον κόσμο» λένε οι άνθρωποι που είναι κοντά της και δεν κρύβουν την επιθυμία τους να αγιοποιηθεί η ηγουμένη. Αυτή είναι άλλωστε και η αιτία που η οσιολογιωτάτη προσφωνείται «Αγία Μανούλα».

    Για το έργο όμως της ηγουμένης θα έχει λόγο όπως φαίνεται και η Δικαιοσύνη. Σύμφωνα με πληροφορίες, ολοκληρώθηκε η προδικασία και η δικογραφία επέστρεψε στον εισαγγελέα Πρωτοδικών Μυτιλήνης, ο οποίος καλείται πλέον να αποφασίσει σχετικά με τη διάπραξη από μέρους της ηγουμένης, αλλά και όποιων άλλων σχετίζονται με τη μονή, υπεξαίρεσης αντικειμένου μεγάλης αξίας από εντολοδόχο και διαχειριστή ξένης περιουσίας. Ο εισαγγελέας είχε διατάξει προκαταρκτική εξέταση, στην οποία η ηγουμένη κλήθηκε να καταθέσει. Η Ευγενία Κλειδαρά ως ηγουμένη φέρεται να οικειοποιήθηκε περιουσιακά στοιχεία της μονής, ύψους δεκάδων εκατομμυρίων ευρώ, από εισφορές πιστών, που βρίσκονται στο υποθηκοφυλακείο υπό το όνομα «Ειρήνη Κλειδαρά του Φιλίππου».

    ΚΩΣΤΑΣ ΖΑΦΕΙΡΙΟΥ

  10. Ο/Η Αγύρτης λέει:

    http://tzanox.blogspot.com/2009/09/blog-post.html

    Τετάρτη, 09 Σεπτεμβρίου 2009
    Η απάτη του «αγίου» Ραφαήλ – το στήσιμο

    Παρακολουθήστε το ρόλο δύο γυναικών (Μαρίας Τσολάκη και Βασιλικής Ράλλη) , από τα …..ΟΝΕΙΡΑ των οποίων προέκυψε η ΒΕΒΑΙΟΤΗΤΑ οτι οι αγ. Ραφαήλ, Νικόλαος και Ειρήνη, υπήρξαν πραγματικά…….

    Το 1961 δεν γνωρίζω αν η Ιατροδικαστική υπηρεσία είχε την δυνατότητα να προβεί σε ραδιοισοτοπικό έλεγχο οστών, για να προσδιορισδτεί η ηλικία τους…..

    Δεν γνωρίζω επίσης, αν το Ελληνικό Κράτος της εποχής εκείνης θεωρούσε απαραίτητο να γίνει κάποιος τέτοιος έλεγχος……

    Επειδή στην αρχή του κειμένου ανέφερα για στήσιμο ….επιχείρησης, θα ήθελα να πληροφορήσω τους συμφορουμίτες οτι στη συνέχεια του νήματος, θα παρουσιαστούν στοιχεία για την μετέπειτα ……αξιοποίηση του «αγίου» από τις προαναφερόμενες …….Κυρίες!!!!
    Μία αξιοποίηση που φτάνει μέχρι τις μέρες μας!!!!

    Αρχές Οκτωβρίου του 1959, η Βασιλική Ράλλη είδε στον ύπνο της τον άγιο Ραφαήλ ντυμένο μεγαλοπρεπέστατα με μαύρα λαμπερά ράσα, επανωκαλύμμαυχο και επιστήθιο σταυρό. «Ήρθα να συμπληρώσω την ιστορία μου» της είπε και της ανέφερε συνοπτικά πως έφυγε από την ακτή της σημερινής Αλεξανδρουπόλεως και έφθασε στη Λέσβο και ποιο ήταν το μαρτυρικό του τέλος.

    Την ίδια στιγμή η Βασιλική σαν μέσα από ένα φακό άρχισε να βλέπει σαν κινηματογραφική ταινία τη φυγή του Αγίου. Ένα πλοιάριο της εποχής εκείνης ασφυκτικά γεμάτο τον μετέφερε μακριά από τον κίνδυνο των Τούρκων. Στα πρόσωπα όλων ήταν ζωγραφισμένος ο τρόμος και η αγωνία. Ανάμεσα στο πλήθος ήταν δύο μοναχοί. Ο ένας, μεγαλόσωμος, με τα μεγάλα γαλανά του μάτια προσηλωμένα στον ουρανό, όρθιος, έδινε κουράγιο στους άλλους. Δίπλα του ο άλλος, αδύνατος και μικροκαμωμένος, έσφιγγε στην αγκαλιά του μιά εικόνα της Παναγίας. Ήταν ο άγιος Ραφαήλ με τον άγιο Νικόλαο.

    Αποβιβάσθηκαν στην παραλία της Θερμής και αναζήτησαν κάποιο μέρος για να μονάσουν. Στο χωριό γνωρίσθηκαν με τον προεστό Βασίλειο και τον δάσκαλο Θεόδωρο, όπως φανερώθηκε σε ενύπνιο της Μαρίας Τσολάκη στις 14 Μαρτίου 1961. Αυτή τη νύχτα είδε στον ύπνο της ότι στεκόταν στην πόρτα του σπιτιού της και συνομιλούσε με μιά άγνωστη μαυροντυμένη γυναίκα. Ήταν βράδυ, αλλά είχε αστροφεγγιά.

    Εκείνη τη στιγμή πέρασαν από μπροστά τους με βιαστικό βήμα δύο μοναχοί με σκονισμένα ράσα και δύο λαϊκοί κι ανηφόρισαν το δρόμο που οδηγεί στις Καρυές. «Ποιοί είναι αυτοί;» ρώτησε η Μαρία και η μαυροφορεμένη γυναίκα της απάντησε: «Ο άγιος Ραφαήλ κι ο άγιος Νικόλαος μαζί με τον προεστό Βασίλειο και τον διδάσκαλο Θεόδωρο. Σαν σήμερα ακριβώς ήρθαν πρόσφυγες οι καλόγηροι, και ο προεστός με τον δάσκαλο τους ανέβασαν στο Μοναστήρι. Από τότε είχαν αδελφική φιλία και ανέβαιναν τακτικά στο Μοναστήρι».

    «Σφαγιασθέντες ώσπερ άρνες»

    Πέρασαν έτσι εννιά περίπου χρόνια από τότε που ήρθαν οι Άγιοι στη Λέσβο και εγκαταστάθηκαν στο Μοναστήρι της Παναγίας. Το φθινόπωρο του 1462, μετά από πολιορκία δεκατεσσάρων ημερών, οι Τούρκοι κυρίευσαν τη Μυτιλήνη και ολόκληρο το νησί. Κατέστρεψαν, τότε, όλα τα Μοναστήρια της Λέσβου. Εγκαταστάθηκαν ασφαλώς και στη Θερμή, αλλά σύμφωνα με τις πληροφορίες των αποκαλυπτικών ενυπνίων δεν πείραξαν τότε το Μοναστήρι των Καρυών.
    Ωστόσο, από την πρώτη κιόλας στιγμή, ήταν τυραννικοί απέναντι στους Χριστιανούς. «Υποφέραμε πολύ» αποκάλυψε ο ίδιος ο άγιος Ραφαήλ στη Βασιλική Ράλλη σε ένα ενύπνιο το Μάρτιο του 1960. «Μαζί μας υπέφεραν και πολλοί χριστιανοί εξαιτίας ενός γερμανού γιατρού φίλου των Τούρκων, που τους υποκινούσε διαρκώς εναντίον μας, και μας καταπίεζαν ονομαζόταν ντόκτορ Σβάιτσερ».
    Όπως φανερώθηκε λίγες μέρες αργότερα σε ένα άλλο ενύπνιο της Βασιλικής Ράλλη, οι Χριστιανοί ταλαιπωρημένοι από την τουρκική καταπίεση, έκαναν μιά ανταρσία και πολλοί βγήκαν στα βουνά. Οι Τούρκοι υποψιάσθηκαν τότε πως είχαν για κρησφύγετο το Μοναστήρι.
    Για να καταπνίξουν την ανταρσία, κάλεσαν ενισχύσεις από την απέναντι περιοχή της Μικρασίας. «Εμάς δεν μας έσφαξαν οι Τούρκοι που κάθονταν στο χωριό, αλλά ξένοι Τούρκοι που ήρθαν από τη Μικρά Ασία μ’; ένα καΐκι» είπε η αγία Ειρήνη στον Κώστα Κανέλλο σε ένα ενύπνιο στις 2 Δεκεμβρίου 1961. «Μόλις μάθαμε ότι ένα καΐκι γεμάτο Τούρκους άραξε στο λιμάνι του χωριού μας, τρέξαμε αμέσως στο Μοναστήρι να κρυφθούμε και να ειδοποιήσουμε και τους καλογήρους. Ο δάσκαλος μας ειδοποίησε πρώτος και ανέβηκε κι αυτός μαζί μας».
    Στις 9 Μαΐου 1961 ο Παναγιώτης Μπάκας, ένας από τους εργάτες που δούλευαν στις ανασκαφές, είδε στον ύπνο του ότι βρέθηκε στις Καρυές. Το μέρος ήταν διαφορετικό απ’; ό,τι είναι σήμερα· υπήρχε ένα Μοναστήρι περασμένης εποχής και γύρω γύρω δάσος. Ο ίδιος βρισκόταν από το πίσω μέρος και ξαφνικά άκουσε φωνές και αναταραχή από τη μεριά της εισόδου.
    Προχώρησε με προφύλαξη προς τα εκεί και αντίκρισε μιά συνταρακτική σκηνή. Κάτι Τούρκοι με αρχαίες φορεσιές και σαρίκια στο κεφάλι είχαν καταγής τον άγιο Ραφαήλ και τον κτυπούσαν, τον έβριζαν, χωρίς όμως να καταλαβαίνει τι έλεγαν. Σε μιά στιγμή ο Άγιος σηκώθηκε όρθιος, τράβηξε από το λαιμό του ένα μεγάλο Σταυρό που φορούσε και τους είπε «Εμείς αυτόν προσκυνούμε και ποτέ δεν θα τον εγκαταλείψουμε». Τότε εκείνοι άρχισαν να τον τραβούν από τα γένια και να τον σέρνουν στη γη.
    Ένα ακόμη ενύπνιο της Βασιλικής Ράλλη τον Ιανουάριο του 1960 έρχεται να συμπληρώσει τις λεπτομέρειες του μαρτυρίου. Είδε τον άγιο Ραφαήλ να συνομιλεί με τον Μητροπολίτη Μυτιλήνης και να του διηγείται: «Οι Τούρκοι μου έκαναν πολλά μαρτύρια. Πρώτα με χτύπησαν με τα ρόπαλα τους και με έριξαν κάτω παράλυτο. Έπειτα με κεντούσαν με τα κοντάρια τους, με τραβούσαν από τα γένια και με έσερναν καταγής. Ύστερα με έδεσαν σε μια καρυδιά και με χτυπούσαν απάνθρωπα επί ένα εικοσιτετράωρο».
    «Όταν με βασάνιζαν, είπα «θα αντέξω τα πάντα για το θέλημα του Κυρίου, μέχρι την τελευταία μου πνοή». Κρεμασμένος έβλεπα που κλωτσούσαν και κτυπούσαν τους άλλους καλογήρους, αλλά έλεγα «Εδώ, στον αγώνα μέχρι την τελευταία μου πνοή». Γι αυτό είχα και έχω αυτές τις δυνάμεις» φανέρωσε σε ενύπνιο της Μαρίας Τσολάκη. Σε ένα άλλο ενύπνιο, τον Ιανουάριο του 1960, ο Άγιος της παρουσίασε σε αναπαράσταση τα μαρτύρια του.
    Της έδειξε ένα σημείο κοντά στο Εκκλησάκι και της είπε: «Από εδώ με έσερναν από τα γένια και με κτυπούσαν. Με κατέβαζαν έως κάτω και πάλι με ανέβαζαν επάνω και με ξανακατέβαζαν, σέρνοντας με στις πέτρες που είχαν βαφή κόκκινες από το αίμα μου. Έπειτα με κρέμασαν ανάποδα εικοσιτέσσερις ώρες σ’; αυτήν την καρυδιά. Σ’; αυτό το δέντρο τελούσαμε κάθε χρόνο την Ανάσταση. Στο τέλος με πριόνισαν μέσα στο στόμα και με αποκεφάλισαν». «Ήμουν τότε πενηντατριών ετών» της είπε σε όνειρο ένα χρόνο αργότερα, τον Απρίλιο του 1961.
    Την Άνοιξη του 1960 σε πολλά ενύπνια αποκαλύφθηκε ότι πάνω στις Καρυές μαρτύρησαν και άλλα πρόσωπα. Όπως έχουμε δει, εξαιτίας της επιδρομής των Τούρκων κατέφυγαν στο Μοναστήρι ο δάσκαλος του χωριού Θεόδωρος και ο προεστός Βασίλειος με την οικογένεια του.
    Η Βασιλική Ράλλη στις 7 Μαΐου 1961 είδε ότι βρέθηκε στις Καρυές, όπου ήταν πολλά παιδιά και έπαιζαν. Της έκανε εντύπωση ένα χαμογελαστό κοριτσάκι περίπου δώδεκα χρονών και το ρώτησε «Τίνος είσαι, καλέ;». «Η Ρηνούλα είμαι που με βασάνισαν εδώ οι Τούρκοι» της αποκρίθηκε. Η Βασιλική αμέσως το αγκάλιασε και άρχισε να το φιλά. Την αγκάλιασε κι εκείνο και της έλεγε με δάκρυα στα μάτια: «Να ξέρατε τι υποφέραμε όλοι! Να ξέρατε τι μαρτύρια μας έκαναν οι Τούρκοι! Εμένα, μπροστά στους γονείς μου, μου έριχναν βραστό νερό μέσα στο στόμα, αλλά ο πατέρας μου δεν πρόδωσε τους Έλληνες. Έκλαιγε μόνο, που έβλεπε να με βασανίζουν και η μητέρα μου φώναζε σπαρακτικά».

    Καμένα παιδικά οστά (η εύρεση του πιθαριού με οστά της Αγίας Ειρήνης)
    Εκείνο τον καιρό, μια άλλη Θερμιώτισσα, η Βιργινία Αδάμ, είχε δει στον ύπνο της ότι αριστερά από το Εκκλησάκι, δυό-τρία μέτρα όμως ανατολικότερα από εκεί που έδειχνε η Μαρία Τσολάκη, υπάρχουν μαυρισμένα οστά· μιά άγνωστη γυναίκα της εξήγησε ότι αυτά τα οστά ανήκουν σε μάρτυρα. Το πρωί διηγήθηκε το όνειρο της στον π. Ευθύμιο, στον Άγγελο Ράλλη, στο Δούκα Τσολάκη και σε μερικούς άλλους Θερμιώτες.
    Ο Δούκας, πιστεύοντας ότι στο σημείο που είχε δει η γυναίκα του ήταν απίθανο να είχαν θάψει νεκρό, αφού το έδαφος ήταν επικλινές και βραχώδες, αποφάσισε να σκάψει εκεί που έδειξε η Βιργινία Αδάμ, γιατί το χώμα ήταν μαλακό και χωρίς πέτρες. Άρχισε το σκάψιμο και σε μικρό βάθος ήρθαν στο φως μερικά οικιακά σκεύη αρχαίας εποχής, όλα πήλινα, σπασμένα φλυτζάνια, σπασμένες κούπες με ζωγραφισμένους σταυρούς και διάφορα άλλα σχέδια, κρύσταλλα από πολυέλαιο, ένδειξη ότι ήταν αντικείμενα μοναστηριού. Συνεχίζοντας το σκάψιμο, βρήκε τρία μεγάλα πιθάρια.

    Το μεγαλύτερο από αυτά ήταν μέσα μαυρισμένο από φωτιά και στον πυθμένα του υπήρχε μια μεγάλη πέτρα μαυρισμένη και καμένη. Κάτω από την πέτρα βρέθηκαν λίγα παιδικά οστά μισοκαμένα: ένα χεράκι, ένα ποδαράκι, δυό-τρία δαχτυλάκια, καρβουνιασμένα πλευρά και μία ωμοπλάτη. Την έκπληξη τους διαδέχθηκε η απογοήτευση· έσκαβαν για τον τάφο του διακόνου Νικολάου και αντί γι’; αυτόν βρήκαν ένα πιθάρι με καψαλισμένα παιδικά οστά.
    «Να δούμε τώρα, πως θα τα βγάλεις πέρα με τον Δεσπότη, θυμάσαι τι του είπες; Τα υπέγραψες κιόλας» είπε ο Άγγελος Ράλλης στενοχωρημένος στη Μαρία Τσολάκη. «Και μη χειρότερα, του αποκρίθηκε απογοητευμένη κι εκείνη. Μνημείο γυρεύαμε και κιούπι βρήκαμε. Τέλος πάντων, εδώ επάνω άλλους έσφαξαν, άλλους έκαναν ψητούς και άλλους κρομμυδάτους!» Λέγοντας τα αυτά γέλασε με απλότητα, γέλασαν και οι άλλοι μαζί της. «Εγώ πάντως επιμένω στο σημείο που μου έδειξε κι όχι εκεί που σκάψατε εσείς», συνέχισε.
    Την ίδια νύχτα παρουσιάσθηκε στον ύπνο της ο άγιος Ραφαήλ θυμωμένος, την έπιασε από τον ώμο, την τράνταξε με δύναμη και της είπε με πολύ αυστηρό ύφος: «Γιατί περιγέλασες τα οστά που βρέθηκαν στο πιθάρι; Δε φθάνει μόνο αυτό, αλλά εξαιτίας σου γέλασαν και οι άλλοι. Αν ήξερες τι θρήνος έγινε μέσα σ’; αυτό το κιούπι, θα ράγιζε η καρδιά σου! Εκεί μέσα οι αγριότουρκοι βασάνισαν τη Ρηνούλα, το κοριτσάκι του προεστού, με τον πιό βάρβαρο τρόπο μπροστά στους γονείς του, και συ τώρα που βρέθηκαν τα κοκκαλάκια του γέλασες; Όταν οι Χριστιανοί μας έθαψαν νύχτα, έθαψαν και την Ρηνούλα κοντά στον πατέρα της. Αυτά τα κοκκαλάκια ξεχάστηκαν μέσα στο πιθάρι, γιατί τα σκέπαζε η πέτρα που έπεσε από τον γκρεμισμένο τοίχο. Ήταν το δεξί χέρι και το αριστερό πόδι που της έκοψαν οι Τούρκοι».
    Ταυτόχρονα της έδειξε την αναπαράσταση αυτού του φρικτού μαρτυρίου. Η Μαρία πετάχθηκε από τον ύπνο τρομαγμένη και έβαλε τα κλάματα. Ο ώμος της, αλλά και το χέρι της ολόκληρο ήταν πιασμένο για πολλές μέρες.
    Τα λιγοστά οστά της μάρτυρος Ειρήνης τα τοποθέτησαν σ’; ένα ξύλινο κιβώτιο και τα φύλαξαν μέσα στο Εκκλησάκι.
    Στις 3 Οκτωβρίου 1961 η Μαρία Τσολάκη είδε ότι ήταν στις Καρυές και κοντά στο κιούπι της αγίας Ειρήνης στεκόταν μια όμορφη γυναίκα, λίγο ψηλή και παχειά, γύρω στα σαράντα. Γυρίζει και της λέει: «Ξέρεις ποιά είμαι εγώ; Είμαι η μητέρα της Ειρήνης. Το όνομα μου είναι Μαρία. Να ήξερες τι υποφέραμε από τους Τούρκους! Όταν μας συνέλαβαν εδώ που είχαμε ανεβή να κρυφτούμε, πρώτα άρχισαν να βασανίζουν τη Ρηνούλα μου μπροστά στα μάτια όλων.
    Άρπαξαν και το βρέφος, το μικρό Ραφαήλ που σήκωνα στην αγκαλιά μου, το πέταξαν κάτω και το τσαλαπάτησαν με τα πόδια τους. Το σκότωσαν μπροστά στα μάτια μου. Από τον πόνο μου παραφρόνησα, φώναζα και ορμούσα να το πάρω. Με έδεσαν τότε σ’; ένα δένδρο και με υποχρέωσαν μ’; αυτόν τον τρόπο να παρακολουθήσω το μαρτύριο των παιδιών μου. Δεν άντεξα όμως, παρόλο που έκλεινα τα μάτια μου να μη βλέπω ενώ βασάνιζαν τη Ρηνούλα μου, απελπίστηκα πάρα πολύ και μου ήλθε συγκοπή. Εγώ δεν μαρτύρησα, αλλά ο άνδρας μου τράβηξε πολλά μαρτύρια».

    Πηγή: Ορθόδοξος Κόσμος

    Τώρα, έμενα γιατί όλο αυτό μου βρωμάει…..απάτη????

    Υπάρχει στην Ελλάδα Εισαγγελέας (με @@) για να ζητήσει «ηλικιακή ταυτοποίηση» των οστών ????

    ΓΑΛΕΡΑ

    Τίτλος: Πολυνησία του Αιγαίου
    Δημοσιεύθηκε: Wed 05 Apr 2006
    Περιγραφή: του Τέο Ρόµβου

    Κείμενο:
    Οράµατα και θαύµατα στο αρχιπέλαγος

    Καταιγιστικά οι άγιοι
    πέρασαν από ’κει και άφησαν
    τα σηµάδια τους
    σε υποψιασµένους
    ή ευαίσθητους
    οραµατιστές νησιώτες.

    Στην Πολυνησία του Αιγαίου πιστεύουµε βαθύτατα στην οικονοµική ευηµερία που φέρνει ένα µικρό θαύµα, ένα όραµα, µια εύρεση εικόνας, τα λείψανα ενός αγίου. Το έχουµε ακουστά, το έχουµε βιώσει, µας είναι ιστορία οικεία.
    Ίσως αυτό να ψυχανεµιζόµουν από παιδί και ήθελα µε τόση ζέση, να γίνω θαυµατοποιός. Στην ηλικία των εννέα ετών µού αγόρασαν ένα βιβλίο «για την Τέχνη της Ταχυδακτυλουργικής» που το µελέτησα µε πάθος. Στην εφηβεία µου έκανα παρέα µε έναν υπερβολικά χοντρό µεσήλικα, που είχε γίνει ένα µε την πολυθρόνα του και µίλαγε µε ψιλή, απαλή φωνή. Γνώριζε κόλπα πολλά, τσάκιζε, για παράδειγµα, µια οδοντογλυφίδα µέσα σε µια σφιχτά διπλωµένη πετσέτα και την παρουσίαζε ξανά ολόκληρη, µ’ έµαθε να καταπίνω χαρτοπόλεµο και να βγάζω από το στόµα µου ρολό το χαρτί, να περνάω αυγά µέσα σε ένα µπουκάλι µε στενό λαιµό χωρίς να σπάζουν, να εξαφανίζω φραγκοδίφραγκα και να τα εµφανίζω από τα αυτιά µου, να µαντεύω το χαρτί που έβαζε κάποιος στο νου του αγγίζοντας µε τα ακροδάχτυλα τα τραπουλόχαρτα από την ανάποδη. Επέµενε, κυρίως, στον τρόπο που έπρεπε να απευθύνοµαι στους άλλους, µε έµαθε να χρησιµοποιώ λέξεις αµφίσηµες, πολυσήµαντες, πρωτάκουστες: «Ρειθραθιασµένα στα µουχτιά αµµωνόνερα, κάνοντας χθου και πθου, στις τσίνιες και στις γάβωνιες· το αναµπουφτούρδισµα και το κακό πιτσιπιτού στο γιο του Φλιφλιτζή ζούνε τα απραγάδια (*)». Επέµενε να στολίζω την οµιλία µου µε επίθετα: «Κοκκινοπλουµόχειλη, Μαρµαροχιονοδόντης, Γλυκοστοµατόβρυση, Ασπροκοκκινοµάγουλη, Κρυσταλλοχιονοτράχηλη, Στρογγυλοευµορφοπούγουνος (**)». Λόγος, έλεγε, ίσον παράσταση. Πρώτα γοητεύεις κι ύστερα εξαπατάς. Πήγαινε στην εκκλησία και µελέτησε τη µέθοδο. Κεριά, λυκόφως, καπνοί, µυρωδιές, βαρύτιµα ενδύµατα, επιβλητικές κάθοδοι από τις πύλες, µεγαλόστοµος, στοµφώδης λόγος, χορευτικά µε το Βιβλίο της Γνώσης που περιφέρεται εκτεθειµένο ψηλά, απλησίαστο, εδώ παπάς εκεί παπάς…

    Ενηλικιώθηκα µε τον άσβεστο πόθο να γίνω θαυµατοποιός, διαπίστωνα όµως µέσα από τα διαβάσµατά µου ότι η ιστορία βρίθει θαυµατοποιών και θαυµάτων. Στο Απάνθισµα του Απουληίου, κεφάλαιο 19, παρουσιάζεται ο Ασκληπιάδης να σταµατά καθ’ οδόν µια κηδεία δηµιουργώντας τη σχετική αναστάτωση στους πενθούντες και ν’ «ανασταίνει» το νεκρό. Για τον Πυθαγόρα, µεταξύ άλλων αναφεροµένων θαυµάτων, έχει καταγραφεί από τον Πορφύριο «το καταλάγιασµα των κυµάτων των ποταµών και των θαλασσών ώστε να περνούν οι µαθητές του εύκολα πάνω απ’ αυτά». Για το φιλόσοφο Εµπεδοκλή, που ήταν θεραπευτής και θαυµατοποιός, διάβασα ότι ανάστησε µια γυναίκα τριάντα ολόκληρες ηµέρες µετά το θάνατό της, ενώ ο ίδιος ανελήφθη στους ουρανούς. Ο Απολλώνιος ο Τυανεύς, που ήταν ιερέας του Ασκληπιού και πυθαγόρειος, έκανε θαύµατα πολλά. Ο Αλέξανδρος ο Αβωνοτειχίτης, άνδρας ικανότατος και ευφυής, µε ωραίο παρουσιαστικό, έγινε περιβόητος για το µαντείο του Ασκληπιού που ίδρυσε, δηµιουργώντας µιαν «εκ νέου γέννησιν» του θεού, τη φορά αυτή µε τη µορφή φιδιού, που το ονόµαζε Γλύκωνα. Για το Θεόφιλο Καΐρη, που πέθανε στη φυλακή στα µέσα του 19ου αιώνα κυνηγηµένος από εκκλησιαστικούς και δικαστικούς, διηγούνται ακόµη και σήµερα πως κράταγε στα χέρια το κεφάλι του όταν έλεγε τη Σολοµωνική ανάποδα.

    Στην Πολυνησία του Αιγαίου γνωρίζουµε εκ πείρας ότι οι άγιοι συχνά κακιώνουν και τότε τιµωρούν µε θαύµατα σκληρά, µε µαρµαρώµατα, ακόµη και µε βουλιάγµατα τόπων. Τον ¶γιο Βλάσιο τον λέµε και «µουσκαροπνίχτη» για τις ζωοκτόνες προτιµήσεις του, την Παναγία «καψοδεµατούσα», τον ¶γιο Ιωάννη «ριγολόγο», γιατί έστελνε τις θέρµες και τον ¶γιο Ιωάννη το Θεολόγο «σπαζοκάδη», γιατί σπάζει τους κάδους και µας χύνει το κρασί.
    Όλοι γνωρίζουµε ότι οι αγιασµατικές πηγές στα νησιά έχουν γίνει από τα δάκρυα των αγίων στον τόπο που µαρτύρησαν, αλλού εκύλησε η κάρα του αγίου µέσα στο πηγάδι, αλλού το νερό της πηγής ρέει κάτω από εκκλησίες, όπως στην Παναγία την Πληµµυριανή της Ρόδου και γίνεται αγίασµα και αλλού, όπως στη Βολισσό της Χίου, ανέβλυσε «ύδωρ τερατουργόν, ιαµατικόν παντός πάθους και πάσης ασθενείας» από την πέτρα που κάλυψε το σώµα της Αγίας Μαρκέλλας, όταν της απέκοπτε µαστούς και κεφάλι ο σαρκολάγνος πατέρας της. Κατά την ηµέρα της γιορτής των αγίων οι πιστοί επωφελούµενοι από τις θαυµατουργές ιδιότητες του αγιάσµατος βρέχονται, πίνουν, αλείφουν τα γεννητικά τους όργανα και παίρνουν αγιασµό µαζί για να έχουν.
    Η Αγία Ελένη πηγαίνοντας στην Παλαιστίνη για να βρει τον Τίµιο Σταυρό σταµάτησε στην Πάρο, προσευχήθηκε και έταξε ότι εάν εύρισκε το Σταυρό θα έχτιζε την εκκλησία της Εκατονταπυλιανής. Λίγο καιρό µετά την εύρεση άρχισαν να πωλούνται κοµµάτια από το σταυρόξυλο. Η ζήτηση ήταν µεγάλη και πλήθος οι αγοραστές που πλήρωναν υπέρογκα ποσά για να αποκτήσουν ένα µικρό κοµµατάκι· τότε οι άνθρωποι της εκκλησίας µετέφεραν στους πιστούς την πληροφορία ότι «το τίµιο ξύλο είχε τη θαυµατουργική ιδιότητα να ανανεούται διαρκώς και να µη ολιγοστεύει παρόλα τα τεµάχια που απεκόπτοντο».
    Και τα θαύµατα δεν σταµατούν, οι πιστοί συρρέουν και προσκυνούν τις «δεκατέσσερις εν συνόλω κάραις του Αγίου Ιωάννου του Προδρόµου εις άπασαν την Ευρώπην», ενώ στην καθ’ ηµάς µονή του Διονυσίου στο ¶γιο Όρος υπάρχει το δεξιό χέρι του Προδρόµου, το οποίο υπάρχει ταυτοχρόνως και στην Κωνσταντινούπολη. Στη Ναύπακτο, στην Μονή του π. Νεκτάριου, οι «παπαροκάδες» ζυµώνουν ψωµί ακουµπώντας το αντίγραφο σταυρού του Αγίου Σεραφείµ, που έχει αποκτήσει την ιδιότητα του Τίµιου Ξύλου, πάνω στη ζύµη που φουσκώνει χωρίς µαγιά.
    Στο Μεσαίωνα, οι µοναχοί της Χοζοβιώτισσας πληροφορούσαν τους ανίδεους ότι η Μονή ιδρύθηκε όταν η θάλασσα ξέβρασε στα βράχια της Αµοργού τα κοµµάτια της εικόνας της Παναγίας που είχαν ταξιδέψει από την Κύπρο και ως εκ θαύµατος φτάνοντας στο νησί ενώθηκαν από µόνα τους.
    Υπήρξαν αναρίθµητες εµφανίσεις της Παναγίας σε πιστούς, µε αποκαλύψεις, παραγγελιές και εκδουλεύσεις. Εξαρτάτο βέβαια από το πόσο ευαίσθητος και υποψιασµένος ήταν ο οραµατιζόµενος. Γιατί ποιος στ’ αλήθεια µπορεί να ξέρει πόσοι από εµάς έχουµε οραµατιστεί κάποιον άγιο στον ύπνο µας και το λησµονήσαµε; Υπάρχουν όµως και άτοµα υποψιασµένα και τότε ο άγιος δεν επιµένει πολύ, όπως µε τη µοναχή Πελαγία στην Τήνο. Η Παναγία την επισκέφθηκε δυο φορές στον ύπνο της και την τρίτη, στις 23 Ιουλίου του 1822, της υπέδειξε πού θα βρει την εικόνα της. Για άγνωστους σ’ εµένα λόγους η εικόνα ευρέθη έξι µήνες µετά, στις 30 Ιανουαρίου του 1823, σ’ ένα χωράφι. Η εύρεση της εικόνας θεωρήθηκε πανελλήνιο θεϊκό µήνυµα και συνέρευσαν γνωστά πρόσωπα της Επανάστασης του 1821 για να προσκυνήσουν, που ήταν και η καλύτερη διαφήµιση για το νησί που έκτοτε ανακηρύχθηκε «ιερό».
    Στη Σύρα, που πίστεψαν στα θαύµατα παρακολουθώντας από την αρχαιότητα χιλιάδες ανθρώπους να συρρέουν στο µεγαλόπρεπο ναό του Ποσειδώνα της Τήνου αλλά και στο ιερό νησί της Δήλου για να προσκυνήσουν, συνειδητοποίησαν τα οφέλη που φέρνει η πίστη. Έτσι, λοιπόν, κατά το σωτήριον έτος 1936, συνέβη και στην Ερµούπολη το θαύµα. Όµως η οικονοµική ευηµερία που έφερε το µέγα αυτό θαύµα, διήρκεσε µόλις τρία χρόνια, διότι ένας συριανός διάκος και ένας εκδότης εφηµερίδας τηνιακών συµφερόντων κατήγγειλαν την «εύρεση» της εικόνας του αγίου Δηµητρίου ως «εφεύρεση».
    Υπάρχουν βέβαια και εικόνες που δεν βρίσκονται εξ αποκαλύψεως αλλά από τυχαία συµβάντα, όπως η εικόνα του Αγίου Φανούριου, που βρέθηκε το 14ο αιώνα στη Ρόδο όταν έσκαβαν στο παλιό τείχος, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της Καβουριανής στη Λέρο, που τη βρήκε ένας ψαράς που έψαχνε για καβούρια µέσα σε µια σχισµή βράχου, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της Θαλασσινής στην ¶νδρο που βρέθηκε σε βράχο στη θάλασσα, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της Κανάλας στην Κύθνο, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της Μελικαρούς στη Σκύρο, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της Σπηλιανής στη Νίσυρο, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας της «Μαυροµάτας» στην Κρεµαστή, η θαυµατουργή εικόνα της Παναγίας του Χάρου στους Λειψούς…

    Στην Πολυνησία του Αιγαίου, που πιστεύουµε βαθύτατα στην οικονοµική ευηµερία που συνοδεύει τα θαύµατα, το γαϊτανάκι των ονειρόφαντων αγίων συνεχίστηκε το 1959 στη Θερµή Λέσβου και στα γύρω χωριά, όταν τρεις άγιοι, ο ¶γιος Ραφαήλ, ο ¶γιος Νικόλαος και η Αγία Ειρήνη άρχισαν τις νυχτερινές επισκέψεις στους κατοίκους. ¶λλος έψαχνε τα λείψανά του κι άλλος το σαγόνι του. Οι κάτοικοι έχασαν τον ύπνο τους, οι άγιοι τους ορµήνευαν αλλά οι ανασκαφές αργούσαν κι όταν, δυο χρόνια µετά, τέλειωσαν όλα ωραία και καλά, έγινε και νέα εµφάνιση· εµφανίστηκε η Αγία Ολυµπία που ζήταγε να βρεθούν τα λείψανά της, τα ταλαίπωρα εξαιτίας σκληρών βασανιστηρίων αυτιά της και το θρυµµατισµένο σαγόνι της, όµως ο οραµατιστής έτυχε να ’ναι αγράµµατος κι εκείνη προσπαθούσε ξανά και ξανά να του εξηγήσει, είδε κι έπαθε η αγία.
    Τούτες πάλι τις µέρες εις το Αργοκοίλι της Νάξου όπου «οι χωρικοί ρέπουν ενίοτε εις την παραδοχήν ανεξετάστως ό,τι η αγυρτία ήθελε τους υπηρετήσει», ακούγεται πως η Παναγία η Αργοκοιλιώτισσα κοιλοπονάει το θάµα…

    Ζώντας εδώ και χρόνια στην Πολυνησία του Αιγαίου, όπου οι κάτοικοι πιστεύουν βαθύτατα στην οικονοµική ευηµερία που θα φέρει ένα µικρό θαύµα, ένα όραµα, µια εύρεση εικόνας ή λίγα οστά αγίων, άσπρισαν τα µαλλιά µου κι εγώ συνεχίζω να µπήγω ξερά κλαδιά στη γη για να τα ιδώ να βλασταίνουν, ικετεύω ψητά κοτόπουλα να σηκωθούν και να περπατήσουν, εξακολουθώ να κρεµώ το πανωφόρι µου στην άκρη της πιο τελευταίας απογευµατινής ηλιαχτίδας και συνεχίζω να γράφω τα κείµενά µου στα σκοτεινά µε µόνο το φως που διαχέεται από τα δάχτυλά µου που λάµπουν.

    του Τέο Ρόµβου

    Το κείμενο αρχικά δημοσιεύθηκε στην:
    Ιστοσελίδα: Περιοδικό Γαλέρα
    URL: http://galera.gr/magazine/modules/articles/article.php?id=174

  11. Ο/Η Δήμιος της Λίλης λέει:

    http://lykawn.blogspot.com/2009/09/blog-post_05.html

    ΕΚΤΥΦΛΩΣΗ

    Στο Βυζάντιο τους ακρωτηριασμούς ακολουθεί σε συχνότητα η εκτύφλωση. Ως ποινή, βασανιστήριο, ανταπόδοση, ως προληπτικό ή κατασταλτικό μέτρο η εκτύφλωση κυριαρχεί στον δημόσιο και ιδιωτικό βίο επί αιώνες με την τραγικότητα και τη φρίκη που προκαλεί. Η ευκολία προσφυγής σ’ αυτή την αποτρόπαιη τιμωρία ή εκδίκηση εξεικονίζει, περισσότερο από κάθε άλλο κοινωνικό χαρακτηριστικό βίας και ανομίας, τα ήθη του Βυζαντίου.
    Κολασμός για τα εγκλήματα κατά της εξουσίας η εκτύφλωση είχε καταντήσει καθημερινό φαινόμενο εξαιτίας των μόνιμων εσωτερικών αναστατώσεων και των αδιάκοπων πολέμων, εξωτερικών και εμφύλιων, της πολιτικής διαφθοράς, των αναρίθμητων ανταρσιών, στάσεων και στρατιωτικών κινημάτων, των πραξικοπηματικών ανατροπών, της εξοντωτικής θρησκευτικής διαμάχης, του ανταγωνισμού των φατριών και της αρχομανίας… Θύματα αυτοκράτορες, πατριάρχες, στρατηγοί, βασιλόπαιδες, αξιωματούχοι. Αλλά και ιερόσυλοι, αιρετικοί και μάγοι…
    Η εκτύφλωση προβλεπόταν αρχικά από την νομοθεσία αλλά μόνο για τους ιερόσυλους. Με αυτοκρατορική, ωστόσο, εντολή ή συγκατάθεση θα επεκταθεί αυθαίρετα και στα εγκλήματα καθοσιώσεως, για κάθε δηλαδή επιβουλή κατά της εξουσίας και του βασιλικού οίκου… Ο αυτοκράτορας, επίγειος εκπρόσωπος του θεού, ενσαρκώνει το ιερό και όσιο, όποιος επιβουλεύεται τον μονάρχη και την εξουσία προσβάλλει τα ιερά και τα όσια, ασεβεί στο θείο, είναι επομένως ιερόσυλος…
    Δεν περνούσε μέρα στην Κωνσταντινούπολη χωρίς εξομματισμούς και φονικά, γράφει ο Νικήτας Χωνιάτης. … η βασανιστική αυτή ποινή εφαρμοζόταν με δύο τρόπους. Ο πρώτος, με πυρωμένο σίδερο που κρατούσε ο δήμιος μπροστά στα μάτια του θύματος. Ο δεύτερος, με τη χρησιμοποίηση αιχμηρών αντικειμένων ή με κάποιο καυτό ή κοχλαστό υγρό.
    Οι Βυζαντινοί συνήθιζαν και τις ομαδικές τυφλώσεις αιχμαλώτων. Κορυφαίο παράδειγμα, ίσως το πιο μαζικό και βάρβαρο της ιστορίας, η εκτύφλωση 15.000 Βουλγάρων στρατιωτών του Σαμουήλ, ύστερα από την μάχη του Μελένικου, το 1014.

  12. Ο/Η TARZANAKOS λέει:

    Tsakalias,

    Τα ΧΑΛΙΑ που ΕΠΙΜΕΛΩΣ ΑΠΟΚΡΥΠΤΟΥΝ το «ΕΛΛΑΔΙΚΟ ΙΕΡΑΤΕΙΟ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ Α.Ε.» και η «ΟΡΘΟΔΟΞΗ ΟΜΑΔΑ ΔΟΓΜΑΤΙΚΗΣ ΕΡΕΥΝΑΣ» (σιγά την «ΕΡΕΥΝΑ») είναι ΚΑΙ αυτά:

    – “ODIUM GENERIS HUMANI”
    (http://www.leaderu.com/orgs/probe/docs/persecution.html)

    – «ODIUM THEOLOGICUM»

    ΜΗΝ ΕΚΤΙΘΕΣΑΙ, λοιπόν, ΑΝΕΠΑΝΟΡΘΩΤΑ…

  13. Ο/Η Aldebaran λέει:

    Από τον ιστότοπο του ΑΘΗΝΑ 9.84
    http://admin.athina984.gr/node/53587

    «Την έκθεση ζωγραφικής της Ντιάνας Μπισογιάννη με θέμα «Βυζαντινές Αρχόντισσες» , φιλοξενεί το Κέντρο Τεχνών του Δήμου Αθηναίων από τις 11 έως τις 30 Ιουνίου 2009.

    Στην έκθεση παρουσιάζονται 60 έργα, όπου απεικονίζονται Βυζαντινές Αρχόντισσες όπως η Αγία Ελένη 326 μ.Χ., η Θεοδώρα 527μ.χ., η Αγία Θεοδοσία 730 μ.Χ. η Αγία Ειρήνη η Αθηναία και άλλες αυτοκράτειρες και αγίες, φωτισμένες προσωπικότητες εκείνης της περιόδου.
    Η Ντιάνα Μπισογιάννη επί σειρά ετών ασχολείται με την έρευνα όλων των εποχών του Βυζαντίου, καθώς και των μεταβυζαντινών χρόνων, εστιάζοντας την προσοχή της στην πνευματικότητα και την αισθητική που αναπτύχθηκε μέσα από την ελληνορθόδοξη παράδοση. Το ενδιαφέρον της στρέφεται κυρίως στους ρόλους που διαδραμάτισαν οι γυναίκες της άρχουσας τάξης και της αυτοκρατορικής αυλής, οι οποίες έπαιξαν καθοριστικό ρόλο με την συμμετοχή τους στην πολιτική, τις τέχνες και τα γράμματα.
    Τα υλικά που χρησιμοποιεί είναι υφάσματα διαφόρων ειδών και ποιοτήτων.
    Την επιμέλεια της έκθεσης έχει η Κριτικός και Ιστορικός Τέχνης Αθηνά Σχινά.»

    Για την έκθεση αυτή του Δήμου Αθηναίων, που περιελάμβανε και την ΑΓΙΑ Ειρήνη την Αθηναία, δεν είδα ούτε την επίσημη εκκλησία, αλλά ούτε και τους κονδυλοφόρους της ΟΟΔΕ να διαμαρτύρονται… Ενώ για κάποια άλλα έργα τέχνης…

  14. Ο/Η Tsakalias λέει:

    Ωρέ τι νούμερα έχουν εμφανιστεί!!!!!!!!!!!!!!!

    Μιλάνε για ποινές στο βυζάντιο, όταν οι άθεοι τύφλωναν, έκαιγαν, έθαβαν ζωντανούς, έκοβαν κεφάλια στον 20 αιώνα σε όλες τις διχτατορίες των αθέων!!!!!!!!!!!!!!!!

    Μέχρι τώρα οι κινέζοι τα ίδια κάνουν και πουλάνε τα όργανα των καταδικασμένων σε θάνατο!!!!!!!!!!!!!!

    άθεος = σφαγέας με απόδειξη την πολύ σύγχρονη ιστορία και τα 100 εκατομύρια σφάγια, τα περισσότερα των οποίων χριστιανοί, αλά και εβραίοι και μουσουλμάνοι!!!!!!!!!!!!!!!

    ούξου αηδία!!!!!!!!!!!!
    πως έγινε σε τούτη τη ξεφτιλοχώρα να βγαίνουν οι άθεοι απόγονοι των χασάπηδων και μιλάνε χωρίς να ντρέπονται;;;;;;;;;;;;;;;;;;

  15. Ο/Η TARZANAKOS λέει:

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΑ

    Για τον κύριο Χατζηνικολάου Θωμά, που νοσηλεύεται στην εντατική του Ιπποκράτειου Θεσσαλονίκης ύστερα από σοβαρή επέμβαση, χρειάζεται μεγάλη ποσότητα αίμα. Ήδη έχει απορροφήσει μεγάλη ποσότητα, αλλά η ανάγκη εξακολουθεί να υφίσταται.
    Αίμα οποιασδήποτε ομάδας μπορείτε να δώσετε σε οποιοδήποτε Δημόσιο Νοσοκομείο αναφέροντας ως όνομα ασθενούς «Χατζηνικολάου Θωμάς» και Νοσοκομείο «Ιπποκράτειο Θεσσαλονίκης».

  16. Ο/Η Aldebaran λέει:

    Ωρέ τι παραλήρημα!!!… Πού είσαι, κ. Μυλωνάκη, να μας ενημερώσεις για το είδος της ασθένειας;…

  17. Παράθεμα: Top post 11-03-2010 « σκάνδαλα

  18. Παράθεμα: Στο 13o Top Post της ημέρας το Happyshelly με το νέο τραγούδι του Γιάννη Πλούταρχου «

  19. Ο/Η αντι- Δηδρ/Tsakalias/ναγνώστης ΟΟΔΕ λέει:

    «The Empress Irene, a cruel and worthless woman, was a principal abettor of the heretics.»

    (Η αυτοκράτειρα Ειρήνη, μια αδίστακτη και αχρεία γυναίκα, ήταν ο κύριος αυτουργός κατά των αιρετικών.)

    Αντιαιρετισμός και απολυταρχικές πολιτικές μαριονέτες της Εκκλησίας που κάνουν τη βρώμικη «ιερή» δουλειά πάνε μαζί αιώνες τώρα…

    (Book of the Saints, Monks Benedictine Monks, Kessinger Publishing, 2003)

    http://books.google.com/books?id=wb2ITWWU8AEC&pg=PA25&dq=hadrian+christian+names+early+saint&lr=&as_drrb_is=b&as_minm_is=0&as_miny_is=2000&as_maxm_is=0&as_maxy_is=&as_brr=0&hl=el&cd=18#v=snippet&q=irene&f=false

    • Ο/Η TARZANAKOS λέει:

      1. Φίλε αντι- Δηδρ/Tsakalias/αναγνώστης ΟΟΔΕ (12/03/2010 στο 9:13 πμ), κομίζω μία ακόμη βιβλιογραφική παραπομπή για το ίδιο θέμα:

      The 100 most influential women of all time / edited by Kathleen Kuiper — 1st ed.

      [“In association with Britannica Educational Publishing, Rosen Educational Services.”
      Includes index.
      ISBN 978-1-61530-058-7 (eBook)]

      Παραθέτω το σχετικό απόσπασμα (σελ. 42-43):

      «…In January 792, however, Irene was allowed to return to court and even to resume her position as coruler. By skillful INTRIGUES with the BISHOPS and courtiers she organized a CONSPIRACY AGAINST CONSTANTINE, who was ARRESTED AND BLINDED AT HIS MOTHER’S ORDERS (797).
      Irene then reigned alone as emperor (not empress)…
      In 802 a CONSPIRACY of officials and generals deposed her and placed on the throne Nicephorus, the minister of finance. She was exiled, first to the island of Prinkipo (now Büyükada) and then to Lesbos.
      IRENE’s ZEAL IN RESTORING ICONS AND HER PATRONAGE OF MONASTERIES ENSURED HER A PLACE AMONG THE SAINTS OF THE GREEK ORTHODOX CHURCH…»
      (http://www.scribd.com/doc/25755844/The-100-Most-Influential-Woman-of-All-Time-Edition-December-2009-TV)

      2. ΒΥΖΑΝΤΙΝΟΙ ΑΥΤΟΚΡΑΤΟΡΕΣ-ΕΙΚΟΝΕΣ-ΕΙΚΟΝΟΛΑΤΡΙΑ-ΕΙΚΟΝΟΜΑΧΙΑ-«ΕΛΛΗΝΟΡΘΟΔΟΞΗ» ΕΚΚΛΗΣΙΑ-ΕΠΙΣΚΟΠΟΙ-ΜΟΝΑΣΤΗΡΙΑ-ΣΥΝΩΜΟΣΙΕΣ-ΤΥΦΛΩΣΕΙΣ…:

      Ένας ΚΟΣΜΟΣ ΟΜΟΡΦΟΣ ΧΡΙΣΤΙΑΝΙΚΑ ΠΛΑΣΜΕΝΟΣ…

  20. Ο/Η TARZANAKOS λέει:

    ΕΠΕΙΓΟΥΣΑ ΕΚΚΛΗΣΗ ΓΙΑ ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ

    Για τον κύριο Ανδριόπουλο Κωνσταντίνο, που νοσηλεύεται στο νοσοκομείο ΜΕΤΑΞΑ του Πειραιά, χρειάζονται επειγόντως ΑΙΜΟΠΕΤΑΛΙΑ. Η ομάδα αίματος είναι Β αρνητικό (-).
    Μας πληροφόρησαν ότι είναι μεγάλη ανάγκη.

    Όσοι θέλετε να βοηθήσετε τον Κώστα, μπορείτε να απευθυνθείτε στο συγκεκριμένο Νοσοκομείο οδός Μπόταση 51 τηλ.: 213.207.9100
    εσωτ. 9349,9622,9369

  21. Ο/Η Περαστικός λέει:

    Για τη διεστραμμένη Αγία
    http://www.davlos.gr/webfiles/yearspec.php?id=7500&page=67

  22. Ο/Η Παλιός λέει:

    Πέτρος Πικρός

    Ο κομμουνιστής που έγραψε για την φόνισσα Θεοφανώ του Βυζαντίου

    Ο Πέτρος Πικρός και το λαϊκό μυθιστόρημα
    Κρημνιώτη Π.
    Ημερομηνία δημοσίευσης: 15/08/2010

    Μία ακόμα πτυχή που αφορά το λαϊκό μυθιστόρημα και το λαϊκό ανάγνωσμα, ανεξερεύνητη έως τώρα από τη φιλολογική έρευνα, για την πληθωρική, όπως αποδεικνύεται, λογοτεχνική δημιουργία του Πέτρου Πικρού, φέρνει στο προσκήνιο η πολύ πρόσφατη έκδοση, για πρώτη φορά σε βιβλίο, του ιστορικού μυθιστορήματος «Θεοφανώ, Η Μεσσαλίνα του Βυζαντίου» (εκδ. Σταμούλη).

    Δημοσιευμένο για πρώτη φορά στο περιοδικό “Εβδομάς”, σε 31 συνέχειες, από τις 28 Οκτωβρίου του 1932 ώς τις 2 Ιουνίου του 1933, με το ψευδώνυμο «Ω», το μυθιστόρημα του Πικρού αφηγείται την πολυτάραχη ζωή της βυζαντινής αυτοκράτειρας, η οποία, αν και ταπεινής καταγωγής, κυριάρχησε για πολλά χρόνια στη δυναστεία των Μακεδόνων ως ερωμένη, σύζυγος και μητέρα αυτοκρατόρων. Ειδικότερα, παρακολουθεί δέκα χρόνια από τη ζωή της, δηλαδή την περίοδο που από τον ιππόδρομο και τον υπόκοσμο μετοικεί στο Ιερό Παλάτιο μετά τον γάμο της με τον αυτοκράτορα Ρωμανό.

    Πέρα από τον τρόπο με τον οποίο σκιαγραφεί τον χαρακτήρα της ηρωίδας του, ο Πικρός εντυπωσιάζει τον αναγνώστη του με την ευρύτητα των γνώσεών του γύρω από το Βυζάντιο. «Προσεγγίζει με συναρπαστικό ενδιαφέρον τον χαρακτήρα αυτής της αινιγματικής γυναίκας και περιγράφει με συμπάθεια τα διαρκή διλήμματά της ανάμεσα στην εξουσία και τον έρωτα. Από την άλλη ήθελε να ξαφνιάζει τον αναγνώστη με λεπτομέρειες ιστορικής γνώσης και κυρίως να ζωντανεύει εποχές παραθέτοντας σπάνιες λεπτομέρειες της καθημερινότητας. ………………………

    Ο Πικρός επιδιώκει κι εδώ να δείξει ότι το πρόσωπο δεν δρα μόνο του αλλά σε σχέση με τον κοινωνικοπολιτικό του περίγυρο». Κι αυτό δεν είναι τυχαίο για έναν άνθρωπο που ξεκίνησε τον βίο του ως γόνος εύπορου Κωνσταντινοπολίτη εργοστασιάρχη γλυκών, σπούδασε ιατρική στο Παρίσι, βιοχημεία στη Γερμανία, εντάχθηκε στους κόλπους του κομμουνιστικού κινήματος το 1920 και έναν χρόνο μετά υιοθετεί το λογοτεχνικό ψευδώνυμο Πέτρος Πικρός, το οποίο θα αποδειχτεί τελικά συνώνυμο της περιπέτειάς του. Διώχθηκε από τις κυβερνήσεις της δεξιάς για τις ιδέες του, διώχθηκε όμως και από το κόμμα του, αφού διαφώνησε με τον ισχυρό ηγέτη Νίκο Ζαχαριάδη. ………………..

    Η «Θεοφανώ, η Μεσσαλίνα του Βυζαντίου» είναι το δεύτερο μυθιστόρημα της τριλογίας με ηρωίδες γνωστές ιστορικές φιγούρες.

    περισσότερα
    http://www.avgi.gr/ArticleActionshow.action?articleID=561048

  23. Παράθεμα: Ο Ριχάρδος ο ΙΙΙ θα είχε ανακηρυχθεί Άγιος στην Ανατολή « Ροΐδη Εμμονές

  24. Ο/Η laskaratos λέει:

    Ποια είναι η ποιότητα πολλών Αγίων της Ορθόδοξης Εκκλησίας;
    Αμετανόητοι τύραννοι, διεφθαρμένοι κληρικοί και αιματοβαμμένοι μονάρχες;
    Γιατί οι πιστοί ανέχονται αυτή τη βλασφημία;
    Γιατί το Κράτος επιτρέπει στην κρατική Εκκλησία να ιεροποιεί εγκληματίες και να εξαπατά έτσι ή και να διαφθείρει το λαό;

    http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes–politismos&id=444281
    Έντυπη Έκδοση
    Κυριακάτικη Ελευθεροτυπία, Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

    ΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

    Αγριοι και δολοφόνοι

    Είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες», όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους
    …………..

    Πολλές αγίες, όπως η Ειρήνη η Αθηναία, έχουν σκοτώσει ακόμα και τα παιδιά τους, αλλά έγιναν εικονίσματα. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα με μια άλλη σφαγή τριάντα πέντε χιλιάδων στη Στάση του Νίκα είναι επίσης άγιοι. Ακόμα και ο Κύριλλος, ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας που κομμάτιασαν και έκαψαν «χριστιανοί παρακρατικοί» στην Αλεξάνδρεια.

    Αλλοι είναι άγιοι με το σπαθί τους, όπως ο Νικηφόρος Φωκάς που έσφαζε αλλά στο όνομα του Κυρίου. Φυσικά υπάρχουν και… καλοί άγιοι, όπως είναι οι χιλιάδες μάρτυρες, αλλά όπως στη Γη έτσι και στον Παράδεισο δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Η αγιοποίηση εγκληματιών πολέμου και «βασανιστών» την εποχή του χριστιανικού «Ιερού Πολέμου» δεν γίνεται δεκτή πάντα από το πλήθος που ξεχωρίζει τους καλούς και τους… κακούς αγίους. Μάλλον κανένας δεν ασχολείται με τον Αγιο Πορφύριο ή τον Αγιο Μεθόδιο και δεκάδες άλλους αγίους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που δεν θα διστάσουν πολλές φορές να ξεθάψουν τα κόκαλα των αντιπάλων τους για να τα αναθεματίσουν, να τα μαστιγώσουν και να τα κάψουν.
    ……..

    Η «αγιοποίηση» από τη ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία του εκτελεσθέντος από τους μπολσεβίκους τσάρου Νικολάου Β’ της δυναστείας των Ρομανόφ δημιούργησε πολλά ερωτήματα. Η αγιοποίηση του Αγίου Νεκταρίου, σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του το 1961, προκάλεσε σχόλια και αντιδράσεις. Ποιος αποφασίζει για το ποιος είναι άγιος;

    Πολύ συχνά η αγιοποίηση συνδέεται και με άλλα θέματα, όπως το παγκάρι, καθώς η αξία του αγίου είναι ανεβασμένη. Ο περίφημος μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων -που βρέθηκε πάμπλουτος στη φυλακή- ενεπλάκη σε διαμάχη με τις μοναχές του γυναικείου μοναστηριού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Νέα Μάκρη. Το θέμα δεν ήταν η διαχείριση των λειψάνων του θαυματουργού Οσίου Εφραίμ. Ηταν τα έσοδα από τον οβολό των πιστών που προσέρχονται αθρόως καθημερινά στο μοναστήρι προκειμένου να προσκυνήσουν τα λείψανα που αποκαλύφθηκαν έπειτα από όραμα που είδε η άλλοτε ηγουμένη του μοναστηριού.
    ………….

    Το 380 ο Φλάβιος Θεοδόσιος απαγόρευσε -επί ποινή θανάτου- όλες τις άλλες θρησκείες πλην της χριστιανικής. Μοναχοί καίνε και γκρεμίζουν ναούς, πυρπολούν αρχαία ιερά και βιβλία, λιντσάρουν υπόπτους. Τα Ελευσίνια Μυστήρια απαγορεύτηκαν όπως και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ποτάμια αίμα κυλάνε σε όλη τη μεγάλη αυτοκρατορία. Η Σφαγή του Ιππόδρομου που ακολούθησε τέλειωσε με δεκαπέντε χιλιάδες κατακρεουργημένα σώματα.
    ……………
    Ο Μέγας Φώτιος

    Ο Μέγας Φώτιος θα γίνει πατριάρχης το 858 με μια απίστευτη ίντριγκα ανεβαίνοντας τα σκαλιά της ιεραρχίας μέσα σε πέντε μέρες. Στις 20 εκάρη μοναχός, στις 21 διορίστηκε αναγνώστης, στις 22 υποδιάκονος, στις 23 διάκονος και την 24η -παραμονή Χριστουγέννων και μέρα εκλογής του νέου πατριάρχη- πρεσβύτερος.

    Οταν ο ευεργέτης του ο Βάρδας δολοφονήθηκε, ο Φώτιος έστειλε μια επιστολή στο δολοφόνο ανιψιό τού Μιχαήλ γεμάτη χαρά που σώθηκε από έναν άνθρωπο τόσο ταπεινό και αχάριστο. Η τιμωρία του ήταν δίκαιη. Ο νέος πατριάρχης δεν παρέλειψε να γράψει πόσο σημαντικό θεωρεί τον ίδιο.

    Οι διεθνείς δολοπλοκίες του οδήγησαν στο πρώτο Σχίσμα μεταξύ των δυο Εκκλησιών Ανατολής και Δύσης όταν αναθεμάτισε τον Πάπα. Τον Σεπτέμβριο του 867 ο Μιχαήλ δολοφονήθηκε. Ο Φώτιος εξορίστηκε. Ο Ιγνάτιος επανήλθε στο θρόνο του. Ο παρακοιμώμενος Βασίλειος ο Α’ -που δολοφόνησε με άλλους συνωμότες τον Βάρδα και τον Μιχαήλ, τον συναυτοκράτορα- ανέβηκε στο θρόνο ως ο πρώτος της Μακεδονικής Δυναστείας. Ο Βασίλειος επανέφερε τον Φώτιο.

    Ανακηρύχθηκε άγιος της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και η μνήμη του τιμάται στις 6 Φεβρουαρίου.
    ……………….
    http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes–politismos&id=444281

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.