Διάσκεψη Κοπεγχάγης, μερικές σκέψεις

«Το μέγιστο πρόβλημα για το ανθρώπινο γένος που η Φύση
αναγκάζει τον άνθρωπο να το λύσει, είναι το πως θα φτάσει
σε μια κοινωνία των πολιτών που θα απονέμει γενικά το δίκαιο»
και κατ’ επέκταση(σημ. Ρο) «το διεθνές δίκαιο οφείλει
να θεμελιώνεται σε μια ομοσπονδία ελεύθερων κρατών»
την κοινωνία των εθνών (σημ. Ρο) . Ιμμάνουελ Καντ [1]

Πολύ σωστά ίσως, ή Διάσκεψη της Κοπεγχάγης έχει χαρακτηριστεί σαν την σημαντικότερη κλιματική συνάντηση της διεθνούς κοινότητας του πλανήτη μας, και εάν σημειώνονται ή υπογραμμίζονται ή ακόμα διογκώνονται κυρίως οι διαφορές μεταξύ των χωρών και όχι τα κοινά που τους ενώνουν –όχι «για την σωτηρία του πλανήτη», αυτός δεν κινδυνεύει, κινδυνεύει το ανθρώπινο είδος – είναι γιατί υπάρχουν σφοδρές συγκρούσεις οικονομικών συμφερόντων, εξού και ο μακρύς δρόμος προς και από Κιότο με χρόνια ατελέσφορων διαπραγματεύσεων κλπ., έως στη σημερινή διάσκεψη της Κοπεγχάγης. Οι διαπραγματεύσεις θα συνεχιστούν και μετά την πολυσυζητημένη διάσκεψη, είναι αναπόφευκτο, μέτρα θα αναγκαστεί να πάρει η διεθνής κοινότητα, οι κλιματικοί κίνδυνοι είναι πλέον ορατοί και η παγκόσμια κοινότητα σε ολοένα εντονότερη επαγρύπνηση. Τίποτα στο διάβα της ιστορίας του ανθρώπινου είδους δεν ήταν εύκολο, σπαρμένο με ρόδα.

Ο Καντ πίστευε ότι «…ο άνθρωπος καλούνταν σε ένα πεπρωμένο τόσο υψηλό που κανείς δεν μπορούσε να το εκπληρώσει στο πλαίσιο της ύπαρξής του. Γι’ αυτόν τον λόγο[2] «οι προηγούμενες γενιές μοιάζουν πάντοτε να αφιερώνουν όλον τον κόπο τους προς το αποκλειστικό όφελος των μεταγενέστερων προκειμένου να τους προετοιμάσουν ένα νέο στάδιο, από το οποίο θα μπορέσουν να σηκώσουν ψηλότερα το οικοδόμημα που σχεδίασε η φύση» [3]… και δεν μπορεί να θεωρηθεί ασήμαντο γεγονός η παρουσία 192 χωρών που• καλούνται να πετύχουν μια διεθνή συμφωνία για την καταπολέμηση της κλιματικής αλλαγής που θα διαδεχθεί το Πρωτόκολλο του Κιότο και θα ανακόψει την περαιτέρω υπερθέρμανση του πλανήτη…

Η πρώτη εβδομάδα της διάσκεψης ανέδειξε για άλλη μια φορά το μέτωπο μεταξύ ανεπτυγμένου κι αναπτυσσόμενου κόσμου. Οι G77, με επικεφαλής την Κίνα και την Ινδία, ζητούν μεγαλύτερες περικοπές των εκπομπών άνθρακα (40% ώς το 2020 σε σύγκριση με τα επίπεδα του 1990) από τις ΗΠΑ, την Ε.Ε. και την Ιαπωνία και εξαρτούν τη δική τους συνεισφορά από τις δεσμεύσεις και τη χρηματοδότηση των ανεπτυγμένων χωρών. Η Δύση ζητά από τις αναδυόμενες οικονομίες να αναλάβουν κι εκείνες τις ευθύνες τους. Την ίδια ώρα, εκδηλώνονται ρήξεις εντός των δύο βασικών στρατοπέδων: τα νησιωτικά κράτη, τα πρώτα που απειλούνται από την κλιματική αλλαγή, διαμορφώνουν πλέον μια νέα τάση εντός του G77 ζητώντας σημαντικές περικοπές των εκπομπών άνθρακα και από τις μεγάλες αναδυόμενες οικονομίες, ενώ η ίδια η Ε.Ε., που μέχρι πρότινος είχε ηγετικό ρόλο στη μάχη κατά της κλιματικής αλλαγής, εμφανίζεται διχασμένη. Κάποια κράτη-μέλη επιθυμούν να αυξηθεί ο ευρωπαϊκός στόχος μείωσης των εκπομπών από 20% σε 30% ώς το 2020, ενώ άλλα δεν είναι πρόθυμα να προχωρήσουν αν δεν εξασφαλίσουν προηγουμένως σημαντικές δεσμεύσεις εκ μέρους των ΗΠΑ και των αναδυόμενων οικονομιών. Διαφωνίες υπάρχουν επίσης στους κόλπους της Ε.Ε. για το ποσό της χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών. Ο ΟΗΕ εκτιμά ότι απαιτείται άμεση βοήθεια 10 δισ. δολαρίων τον χρόνο για το διάστημα 2010-2012, ποσό που μακροπρόθεσμα θα πρέπει να φτάσει τα 300 δολάρια τον χρόνο. Οι ηγέτες της Ε.Ε. συμφώνησαν τελικώς στη χθεσινή σύνοδο των Βρυξελλών σε μια άμεση ετήσια βοήθεια 2,4 δισ. ευρώ (3,5 δισ. δολαρίων) για την επόμενη τριετία. [«Ελευθεροτυπία 12.12.09»]

Πόσο τυχαίο μπορεί να θεωρηθεί αυτό που έγινε γνωστό την προηγούμενη εβδομάδα για περί «διαρροής προσχεδίου συμφωνίας που προωθεί η Δανία και εξελήφθη από τις αναπτυσσόμενες χώρες ως προσπάθεια υποβάθμισης του ρόλου του ΟΗΕ στις μελλοντικές κλιματικές διαπραγματεύσεις κι επιβολής άνισων ορίων στις κατά κεφαλήν εκπομπές άνθρακα μεταξύ ανεπτυγμένων κι αναπτυσσόμενων χωρών», είναι ένα ζήτημα, δεδομένου ότι η επιτυχία της Κοπεγχάγης αναμένεται να κριθεί σε μεγάλο βαθμό από τη στάση των ΗΠΑ και της Κίνας, δύο μεγάλων «ρυπαντών» που δεν δεσμεύονται αυτή τη στιγμή από καμία συνθήκη…

Όμως από την άλλη πόσο (ενθαρρυντικά) τυχαίο μπορεί να θεωρηθεί ότι η αμερικανική κυβέρνηση διεμήνυσε μέσω σχετικής απόφασης της Υπηρεσίας Περιβαλλοντικής Προστασίας ότι τα αέρια που συμβάλλουν στο φαινόμενο του θερμοκηπίου αποτελούν απειλή για τη δημόσια υγεία, ανοίγοντας τον δρόμο για μείωση των εκπομπών ανεξαρτήτως των εξελίξεων στο Κογκρέσο…και πόσο (ενθαρρυντικά) τυχαίο είναι ότι η Κίνα αναγκάζετε να δηλώσει ότι θα συζητούσε μια μείωση των εκπομπών άνθρακα ακόμη κατά 50% μόνον εάν οι πλούσιες χώρες προσφέρουν περισσότερες περικοπές και περισσότερα χρήματα; Δεν είναι εύκολα τα όποια συμπεράσματα, πάντως ο επικεφαλής των Κινέζων διαπραγματευτών για τις κλιματικές αλλαγές, Σίε Ζιανγκχούε, σχολίασε καυστικά την πρόταση για το Ταμείο των 10 δισ. δολαρίων (που εκτιμά ο ΟΗΕ σαν άμεση βοήθεια) λέγοντας… «εάν τα 10 δισ. διαιρεθούν με το σύνολο του πληθυσμού στον πλανήτη, τότε στον κάθε κάτοικο της Γης αναλογούν περίπου 2 δολάρια: Δηλαδή, ούτε ένας καφές στην Κοπεγχάγη...».

Μαγειρέματα
Συντάχθηκε δεύτερο προσχέδιο της γενικής πολιτικής διακήρυξης κυκλοφόρησε την Παρασκευή με φερόμενο βασικό «αρχιτέκτονα» τον Μαλτέζο επικεφαλής της μεγαλύτερης επιτροπής του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές, Μιχαήλ Ζάμιτ Κουτέζαρ. Απ’ αυτό το κείμενο αφαιρέθηκαν οι σαφείς προστατευτικές αναφορές υπέρ των πλούσιων χωρών και κυριάρχησε …αγέρωχο πνεύμα αοριστίας. Στο κείμενο των περίπου έξι σελίδων προτείνεται:
• Να γίνει «το συντομότερο δυνατόν» μία συμφωνία για μείωση στις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ή κατά 50%, ή κατά 85%, ή 90% έως το 2050 στα επίπεδα του 1990.
• Να συσταθεί ένα νέο ταμείο χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών έναντι των κλιματικών αλλαγών μετά από το 2012, όπου η προστασία του περιβάλλοντος «θα συνδέεται με την εξάλειψη της φτώχειας».
• Να γίνουν μακροπρόθεσμες «δεσμεύσεις βοήθειας» προς τις αναπτυσσόμενες χώρες.
• Να περιοριστεί κατά 1,5 με 2 βαθμούς Κελσίου η αύξηση θερμοκρασίας του πλανήτη…
Παράλληλα, ηγέτες χωρών της ΕΕ από τις Βρυξέλλες επαίρονταν την Παρασκευή για την απόφασή τους να χρηματοδοτήσουν με 2,4 δισ. ευρώ το χρόνο έως το 2012 ένα διεθνές ταμείο «ανακούφισης» των αναπτυσσόμενων χωρών από τις κλιματικές αλλαγές (που ετησίως θα συγκεντρώνει στα συρτάρια του περίπου 10 δισ. δολάρια). Γαλλία, Γερμανία και Βρετανία είπαν πως θα καταβάλλουν έκαστη το 20% αυτών των κεφαλαίων. [«Ριζοσπάστης 13.12.09»]

Αστεία πράγματα…

Η οργάνωση Germanwatch παρουσίασε στη Σύνοδο για το Κλίμα στην Κοπεγχάγη μια λίστα αλλιώτικη από τις άλλες, αυτή του ρίσκου από την κλιματική αλλαγή. «[…]Πρώτες σ’ αυτή τη θλιβερή λίστα του κινδύνου φιγουράρουν τρεις από τις φτωχότερες χώρες του κόσμου. Το Μπαγκλαντές, η Μιανμάρ και η Ονδούρα. Αυτές βίωσαν τις χειρότερες καταστροφές από το 1990 μέχρι πέρσι. Το Μπανγκλαντές πλήττεται όλο και συχνότερα από κυκλώνες και πλημμύρες, το μεγαλύτερο χτύπημα το υπέστη το 1991 όταν 140.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από το πέρασμα κυκλώνα και εκατομμύρια ξεσπιτώθηκαν. Ακραία καιρικά φαινόμενα πλήττουν συνεχώς και τη Μιανμάρ -πέρα από το απάνθρωπο καθεστώς της και τη μαύρη φτώχεια της. Υπολογίζεται ότι το 95% των ανθρώπινων θυμάτων και των υλικών καταστροφών που προκάλεσε το 2008 ο κυκλώνας Ναργκίς τα υπέστη η Μιανμάρ, η οποία βασανίζεται επίσης και από μεγάλες περιόδους ξηρασίας….» [«Αυγή 13.12.09»]

Λίγο πριν στη σύνοδο της ΕΕ οι Ευρωπαίοι ηγέτες αποφάσισαν ότι θα χρηματοδοτήσουν με 2,4 δισ. ευρώ το χρόνο ως το 2012 ένα διεθνές ταμείο αποζημίωσης των φτωχότερων χωρών για τις κλιματικές αλλαγές και ανακοινώθηκε ότι θα μειώσει «υπό προϋποθέσεις» κατά 30% τις εκπομπές αερίων του θερμοκηπίου ως το 2020 στα επίπεδα του 1990. Η εξέλιξη σχολίαστηκε απ’ τον επικεφαλής του ΟΗΕ για τις κλιματικές αλλαγές Ιβο ντε Μπόερ σαν «σημαντική ενθάρρυνση στη διαδικασία της Κοπεγχάγης για την επίτευξη μιας συμφωνίας».

Ελπίζω όλα αυτά στη Διάσκεψη, να μην εξελιχθούν σε ένα ακόμα πικρόχολο -για την ανθρωπότητα- αστείο.
……

ΥΓ:
Η αστυνομία στην Κοπεγχάγη που συνέλαβε «προληπτικά» 40 άτομα που διαδήλωναν ειρηνικά σε ομάδες… δεν διέθεταν μαντικές ικανότητες, είχαν λάβει εγκαίρως οδηγίες μέσω e-mail από τον κο Χρυσοχοΐδη.

……………….
[1] Ιμμάνουελ Καντ, ελλ. έκδοση: «Η ιδέα μιας γενικής ιστορίας με πρίσμα κοσμοπολιτικό», Δοκίμια, μτφρ. Ε.Π. Παπανούτσος, εκδ. Δωδώνη 1971.
[2] Zeev Sternhell: «Ο Αντι-Διαφωτισμός», εκδ. Πόλις, 2009. σελ. 188-189]
[3] Ιμμάνουελ Καντ, ελλ. έκδοση: «Προς την αιώνια ειρήνη: Ένα φιλοσοφικό σχεδίασμα. Η ιδέα του Καντ περί αιώνιας ειρήνης»,μτφρ. Κ. Σαργέντης, Α. Συριοπούλου, εκδ. Πόλις, 2006, σ.63 και σ.73.
.
ρο

Advertisements
This entry was posted in περιβάλλον, σκέψεις, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

6 Responses to Διάσκεψη Κοπεγχάγης, μερικές σκέψεις

  1. Ο/Η yannidakis λέει:

    εχει γινει φανταστικη δουλεια στο κειμενο αυτο το οποιο ειναι αριστο.
    Δεν εχω κι εγω αποψη για το ποιες ειναι δυνατοτητες αυτου του συνεδριου, αν και οι προσδοκιες μου φετος ειναι αυξανομενες μιας και πλεον το κλιμα αποτελει κριτηριο για μια κυβερνηση, για εναν πολιτικο, για εναν ανθρωπο.
    Εν καιρω λοιπον περιμενουμε τα αποτελεσματα :[

  2. Ο/Η melen λέει:

    Τον Φεβρουάριο του 2009. υπογράφηκε στις Βρυξέλλες το Σύμφωνο των Δημάρχων (επίσημο site του Συμφώνου: http://www.eumayors.eu/ . Η διακήρυξη του Συμφώνου στα ελληνικά εδώ: http://www.eumayors.eu/mm/staging/library/CoM_text_layouted/Texte_Convention_EL.pdf) στο οποίο συμμετέχουν περίπου 1000 δήμοι της Ευρώπης, ανάμεσα τους και 26 από την Ελλάδα, οι έντεκα εκ των οποίων είναι νησιωτικοί.
    Οι Δήμοι που υπογράφουν δεσμεύονται να προχωρήσουν ως το 2020 σε μείωση των εκπομπών τους πάνω από το 20% που προβλέπεται αυτή τη στιγμή από την Ε.Ε. Αυτό φυσικά προϋποθέτει κάποιο εύλογο χρονικό διάστημα ώστε να γίνουν μελέτες και σχέδια δράσης ανάλογα με τις ιδιαιτερότητες της κάθε περιοχής (φωτοβολταϊκά, γεωθερμία, ανεμογεννήτριες, βιομάζα κλπ.).
    Προσπάθειες γίνονται και καλές προθέσεις υπάρχουν. Το ζήτημα όμως είναι αλλού: κατά πόσο είναι εφικτή η μείωση των εκπομπών 30 ή 40% ως το 2020, και 50 ή 65 % ως το 2050, σε τοπικό, ευρωπαϊκό ή παγκόσμιο επίπεδο; Για να αγγίξουμε αυτά τα ποσοστά, δεν αρκούν οι παχυλές χρηματοδοτήσεις ούτε οι καλές προθέσεις Αυτά τα ποσοστά θα προϋπέθεταν κάποιες ριζικές αλλαγές στο οικονομικό μοντέλο της αγοράς και κάτι τέτοιο είναι εκτός ατζέντας.
    Εκτός αν κάποιος έχει το μαγικό ραβδάκι και μεταμορφώσει με μιας τους βιομηχανικούς κολοσσούς σε ομάδα οικολογικής ευαισθησίας.

  3. Ο/Η melen λέει:

    το σωστό λινκ για την διακήρυξη του Συμφώνου στα ελληνικά

    http://www.eumayors.eu/mm/staging/library/CoM_text_layouted/Texte_Convention_EL.pdf

  4. Ο/Η Κνίτης λέει:

    http://www.kke.gr/genikes_parembaseis/parembash_toy_eyroboyleyth_toy_kke_giorgoy_toyssa_sth_diaskepsh_ths_kopegxaghs_gia_thn_klimatikh_allagh?morf=1&tab=1

    Παρέμβαση του ευρωβουλευτή του ΚΚΕ Γιώργου Τούσσα στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την Κλιματική Αλλαγή PDF
    24/11/09

    Η εξισορρόπηση της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση και η ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών απαιτεί ανατροπή των καπιταλιστικών σχέσεων παραγωγής

    Ο ευρωβουλευτής του ΚΚΕ Γιώργος Τούσσας κατά τη διάρκεια της Ολομέλειας του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου κατάγγειλε την στρατηγική της ΕΕ για τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για τη κλιματική αλλαγή επισημαίνοντας τα εξής:

    «Oι αυξανόμενοι κίνδυνοι για το περιβάλλον και την υγεία, οι επικίνδυνες ειδικότερα κλιματικές αλλαγές με την υπερθέρμανση του πλανήτη, είναι το αποτέλεσμα της βιομηχανικής ανάπτυξης με κριτήριο το καπιταλιστικό κέρδος, της εμπορευματοποίησης της γης, του αέρα, της ενέργειας, του νερού.

    Η ουσιαστική αντιμετώπιση των φαινομένων αυτών δεν μπορεί να γίνει από την εξουσία τoυ κεφαλαίου, από αυτούς δηλαδή που ευθύνονται για τη δημιουργία τους. Έχει πλέον καταδειχθεί και στην πράξη ότι οι στρατηγικές και τα μέτρα που προτείνουν, έχουν ως κύριο στόχο την παραπέρα κερδοφορία των κεφαλαίων που θα επενδυθούν, μαζί και την απόκτηση πρόσθετων δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου, και όχι την αντιμετώπιση των περιβαλλοντικών προβλημάτων σε συνδυασμό με την ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών.

    Η θέση του ΚΚΕ είναι εντελώς διαφορετική: Για να σχεδιαστεί και να υλοποιηθεί μια αναπτυξιακή πορεία που θα συμβάλλει στην εξισορρόπηση της σχέσης του ανθρώπου με τη φύση και στην ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών, πρέπει, σε τελευταία ανάλυση, να ανατραπούν οι καπιταλιστικές σχέσεις παραγωγής.

    Πίσω, επομένως, από τις υποκριτικές διακηρύξεις της ΕΕ, των αστικών κυβερνήσεων – συντηρητικές ή σοσιαλδημοκρατικές και των διακρατικών τους οργανισμών για «σεβασμό στο περιβάλλον», πίσω από τις προτάσεις τους για «βιώσιμη, πράσινη οικονομία» για οικονομική ανάπτυξη «χαμηλού άνθρακα» κρύβονται:

    * Η όξυνση των ιμπεριαλιστικών αντιθέσεων τόσο στο εσωτερικό της ΕΕ, όσο και με τις ΗΠΑ, την Ιαπωνία, την Κίνα, την Ρωσία, την Ινδία κ.α. στο πεδίο της ενέργειας.
    * Η αναζήτηση κερδοφόρας διεξόδου για υπερ-συσσωρευμένα κεφάλαια, μέσω της «βιώσιμης πράσινης οικονομίας», της εμπορευματοποίησης της προστασίας του περιβάλλοντος, της αντιμετώπισης, στην περίπτωσή μας, της κλιματικής αλλαγής.
    * Η καλλιέργεια κλίματος ταξικής συνεργασίας με την επίκληση της οικουμενικότητας του προβλήματος.
    * Η προώθηση των κατευθύνσεων της ΕΕ σχετικά με τις καπιταλιστικές αναδιαρθρώσεις, την ένταση της εκμετάλλευσης των εργαζομένων, με προτεραιότητα τη γενικευμένη εφαρμογή της προσωρινής, ελαστικής απασχόλησης, το χτύπημα των Συλλογικών Συμβάσεων Εργασίας, των δημόσιων συστημάτων κοινωνικής ασφάλισης, παραπέρα δραστικές περικοπές στην υγεία, την πρόνοια, στη εκπαίδευση.
    * Η επιτάχυνση της συγκέντρωσης και συγκεντροποίησης του κεφαλαίου.

    Ο δρόμος προς την Διάσκεψη της Κοπεγχάγης σφραγίζεται από την όξυνση των ενδοϊμπεριαλιστικών αντιθέσεων. Πιθανά θα καταλήξει σε μια «πολιτική συμφωνία» γενικού χαρακτήρα και όχι σε νομικά δεσμευτικούς στόχους και μέτρα.

    Από την πλευρά της η ΕΕ, στο πλαίσιο του ενδοϊμπεριαλιστικού ανταγωνισμού, προσπαθεί να κατοχυρώσει, να ανοίξει παραπέρα το δρόμο στις επενδύσεις των ευρωενωσιακών μονοπωλίων και ταυτόχρονα να ικανοποιήσει τις προσδοκίες κερδοσκοπίας του κεφαλαίου μέσα από το «χρηματιστήριο των ρύπων». Έτσι, αυτό που δεν κατάφερε στη Διάσκεψη του Μπαλί το Δεκέμβρη του 2007 (COP-13) και του Πόζναν το Δεκέμβρη του 2008 (COP-14) προσπαθεί να το επιτύχει στην Κοπεγχάγη προβάλλοντας συγκεκριμένες θέσεις και προτάσεις, ενδύοντάς τες μάλιστα και με αμφισβητούμενης κύρους επιστημονική τεκμηρίωση.

    Ξεχωριστή και εμπεριστατωμένη αναφορά γίνεται στο Έγγραφο του Ευρωπαϊκού Συμβουλίου για το ζήτημα της χρηματοδότησης των αναπτυσσόμενων χωρών (ΠΑΡΑΡΤΗΜΑ II) για την αντιμετώπιση και την προσαρμογή στην κλιματική αλλαγή χωρίς, πάντως, ποσοτικές δεσμεύσεις.

    Σε άλλα, όμως, κοινοτικά έγγραφα, όπως η Ανακοίνωση της Επιτροπής COM(2009) 475 τελικό της 10-9-2009 για την «Ενίσχυση της διεθνούς χρηματοδότησης για την αντιμετώπιση της κλιματικής αλλαγής … ενόψει της συμφωνίας στην Κοπεγχάγη», γίνεται λόγος για ποσό μέχρι 100 δις € ετησίως, από τα οποία οι «εγχώριοι ιδιωτικοί και δημόσιοι πόροι» θα καλύψουν το 20-40% (που σημαίνει πλήρη πρόσδεση των εγχώριων οικονομιών στις επιλογές των διεθνικών μονοπωλίων), «η παγκόσμια αγορά ανθρακούχων εκπομπών» το 40% και η «διεθνής δημόσια χρηματοδότηση» το υπόλοιπο. Πραγματικός χορός πολύ-δισεκατομμυρίων.

    Τι σημαίνει όμως «Χρηματοδότηση στις αναπτυσσόμενες χώρες», πώς την εννοεί η ΕΕ;

    1. Πρώτα-πρώτα δεν μιλάνε για τις αναπτυσσόμενες χώρες γενικά. Εντοπίζονται στις χώρες της Αφρικής τις «Λιγότερο ανεπτυγμένες χώρες» (ΛΑΧ) και τα μικρά νησιωτικά κράτη.

    2. Παραπέρα αφαίμαξη των εργαζομένων των χωρών της ΕΕ με «πράσινους φόρους» για να προωθηθούν «καινοτομικές» τεχνολογίες «χαμηλού άνθρακα» και υψηλού κόστους που θα εγκαταστήσουν τα ευρωενωσιακά μονοπώλια, με όρους υψηλής κερδοφορίας

    3. Ενίσχυση της ιμπεριαλιστικής παρέμβασης των ανεπτυγμένων ευρωπαϊκών κρατών σε περιοχές γεωστρατηγικών τους συμφερόντων, πρώτα και κύρια στην Αφρική.

    4. Διαμόρφωση αναπτυξιακού προτύπου για τη «χρηματοδοτούμενη» χώρα με κριτήριο τα οικονομικά συμφέροντα του ευρωενωσιακού αλλά και του εγχώριου συνεργαζόμενου κεφαλαίου στη βάση πάντα της «οικονομίας χαμηλού άνθρακα» και όχι με κριτήριο τις εγχώριες παραγωγικές δυνατότητες.

    5. Και, φυσικά, μέσα από το χρηματιστήριο των ρύπων, όπως προσδοκούν να αναδιαμορφωθεί σε συνδυασμό με το «μηχανισμό καθαρής ανάπτυξης» (CDM), την πίστωση υπέρ των ευρωενωσιακών μονοπωλίων δικαιωμάτων εκπομπής αερίων θερμοκηπίου σε μητρικές ή θυγατρικές εταιρείες τους που εδρεύουν σε χώρες της Ε.Ε.

    Όλα τα παραπάνω αποδείχνουν ότι η στρατηγική της ΕΕ και του Ευρωκοινοβουλίου όπως αποτυπώνεται και στο σχετικό ψήφισμα, για τη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης, για την κλιματική αλλαγή εκφράζουν τα συμφέροντα του κεφαλαίου, και βρίσκονται στην αντίπερα όχθη των συμφερόντων της εργατικής τάξης, των λαϊκών στρωμάτων, καθώς και των λαών των αναπτυσσόμενων χωρών.

    Το ΚΚΕ είναι ριζικά αντίθετο και αντιπαλεύει τη στρατηγική του κεφαλαίου, της ΕΕ για τη κλιματική αλλαγή, γι’ αυτό καταψηφίζει και το ψήφισμα του Ευρωκοινοβουλίου «σχετικά με τη στρατηγική της ΕΕ στη Διάσκεψη της Κοπεγχάγης για την κλιματική αλλαγή»

    Tο ΚΚΕ προτάσσει τη συνδυασμένη ικανοποίηση των λαϊκών αναγκών σύμφωνα με τον πλούτο που παράγεται στη χώρα μας. Οι πολιτικές προϋποθέσεις, για να υλοποιηθεί ο πιο πάνω στόχος που προτάσσουμε, είναι η κοινωνικοποίηση των βασικών μέσων παραγωγής και ο κεντρικός σχεδιασμός της οικονομικής ζωής, με λαϊκό εργατικό έλεγχο, η Λαϊκή Εξουσία – Λαϊκή Οικονομία, βασική προϋπόθεση για την προστασία του περιβάλλοντος και την ικανοποίηση των σύγχρονων αναγκών της εργατικής τάξης και των λαϊκών στρωμάτων.»

  5. Ο/Η Οικ-Πρ. λέει:

    Τρέμε Κοπεγχάγη.
    Ο ΓΑΠ επικεφαλής της ελληνικής αντιπροσωπείας.
    Ιδού η πράσινη ανάπτυξη έρχεται.
    Σε τρια τέρμινα φθάνει.

  6. Ο/Η Βισνού λέει:

    @Το Μπανγκλαντές πλήττεται όλο και συχνότερα από κυκλώνες και πλημμύρες, το μεγαλύτερο χτύπημα το υπέστη το 1991 όταν 140.000 άνθρωποι σκοτώθηκαν από το πέρασμα κυκλώνα και εκατομμύρια ξεσπιτώθηκαν. Ακραία καιρικά φαινόμενα πλήττουν συνεχώς και τη Μιανμάρ@

    Nεόπλουτοι Ελληναράδες όταν υπερλειτουργείτε τον «εαρ κοντίσιον», όταν πάτε στο περίπτερο για τσιγάρα με τη «Μερσεντέ», όταν δουλεύετε το καλοριφέρ «στο φουλ», στο Μπαγκλαντές έρχονται τυφώνες.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.