«Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [1]

Επειδή ο Μωάμεθ δεν πάει στο βουνό… κι επειδή η δημοσιότητα ασχολείται με σημαντικότερα ζητήματα από μια (κάποια) έκθεση περί… Δαρβινικής Εξέλιξης των Ειδών, μεταφέρω την ίδια την έκθεση και την ουσία της στο «Ροΐδη Εμμονές». Συγχαρητήρια αξίζουν, εκτός από το Βρετανικό Συμβούλιο, και στην οικογένεια Γουλανδρή του Μουσείου Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας που στεγάζει την έκθεση– μια ιδιωτική πρωτοβουλία που τιμά με την ύπαρξή της την ιστορία του τόπου, μέσω της επιστημονικής γνώσης.

Ότι θα αναρτηθεί έχει αντιγραφεί από τον οδηγό της έκθεσης, κανένα κείμενο που αφορά την έκθεση δεν είναι των συντελεστών του ιστολογίου, όλα έχουν παρθεί από βιβλίο της έκθεσης του μουσείου. Θέλουμε τα κείμενα αυτά, να βρίσκονται αυτούσια με τη μορφή του γραπτού λόγου, στο διαδίκτυο, στη διάθεση όλων.

darwinNOW_PosterΗ Έκθεση

Darwin NOW – Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ
Η έκθεση « Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ» είναι η συμβολή του Βρετανικού Συμβουλίου στο διεθνή εορτασμό της διπλής επετείου των 200 χρόνων από τη γέννηση του Δαρβίνου και των 150 χρόνων από τη δημοσίευση του έργου του «Η Καταγωγή των Ειδών».
Οι μελέτες του Κάρολου Δαρβίνου συνεχίζουν να επηρεάζουν τόσο τη Βιολογία όσο και άλλους κλάδους της Επιστήμης μέχρι σήμερα. Το έργο του μας «ανοίγει» μια νέα προοπτική όσον αφορά μερικά από τα σημαντικότερα ερωτήματα του 21ου αιώνα.
Το διεθνές πρόγραμμα δραστηριοτήτων του Βρετανικού Συμβουλίου απασχολεί ανθρώπους από όλο τον κόσμο και παρέχει την ευκαιρία να ερευνηθεί η σχέση μεταξύ της εξέλιξης και της θρησκείας με έναν απροκατάληπτο και «ανοικτό» τρόπο.

Κατά τη διάρκεια του 19ου αιώνα υπήρξε μια αλλαγή στον τρόπο σκέψης, της οποίας η απήχηση διαρκεί μέχρι σήμερα. Οι λειτουργίες της φύσης και η ποικιλία της ζωής επαναπροσδιορίστηκαν ώστε να αποτελούν τη βάση της σύγχρονης βιολογίας. Οι ευρείες συνέπειες των ιδεών αυτών προκαλούν ακόμα αντιπαραθέσεις.

Ένας άνθρωπος και ένα βιβλίο, κατέληξαν να συμβολίζουν τη νέα βιολογία της εξέλιξης.

Ο Κάρολος Δαρβίνος ήταν γιος ενός επιτυχημένου γιατρού της επαρχίας Σρούσμπερι, στη μεγάλη αγροτική κομητεία Σροπσάιρ του Ηνωμένου Βασιλείου. Ως παιδί αγαπούσε τη ζωή στη φύση αλλά είχε δυσκολία να αποφασίσει για θέματα καριέρας. Άφησε την Ιατρική σχολή στο Εδιμβούργο και πήγε στο Πανεπιστήμιο του Κέιμπριτζ για να γίνει κληρικός.

Στο πανεπιστήμιο ο Δαρβίνος γνώρισε κάποιους από τους πιο λαμπρούς φυσιοδίφες της εποχής και το 1831 απέκτησε μια θέση στο εξερευνητικό πλοίο HMS Beagle, το οποίο θα ταξίδευε στον κόσμο. Κατά τη διάρκεια του πενταετούς ταξιδιού, ο Δαρβίνος κρατούσε επιστημονικό ημερολόγιο με θέματα βιολογίας, γεωλογίας και ανθρωπολογίας με λεπτομερείς σημειώσεις και παρατηρήσεις πάνω σε ζώα, φυτά, πτηνά και έντομα των περιοχών που επισκεπτόταν – μεταξύ άλλων και Βραζιλία, Χιλή, Περού, αρχιπέλαγος Γκαλαπάγκος, Ταϊτή, Νέα Ζηλανδία και Αυστραλία.

DarwinΌταν επέστρεψε στο Λονδίνο, και αργότερα στο νέο του σπίτι στο Down House στο Κεντ, άρχισε σταδιακά να αντιλαμβάνεται πώς μπορούν να αλλάζουν τα είδη, πώς μπορεί να λειτουργεί η εξέλιξη – παρόλο που χρειάστηκε πάνω από 20 χρόνια για να
δημοσιεύσει τις ιδέες του.

Κατά την υπόλοιπη ζωή του συνέχισε να εργάζεται – για να υπερασπιστεί τη θεωρία του και να καταλάβει τις επιπτώσεις της, και δημοσίευσε κι άλλα βιβλία – μεταξύ άλλων για ορχιδέες, γαιοσκώληκες και για την έκφραση των συναισθημάτων.

Ο Δαρβίνος έγινε ερημίτης, υπήρξε φιλάσθενος μεσήλικας και πέθανε το 1882. Όμως, στη ζωή του υπήρχε μία σταθερά: η μεγάλη του περιέργεια για τον φυσικό κόσμο.

Ο Δαρβίνος δεν ταξίδεψε ξανά μετά από την ερευνητική εκστρατεία με το Beagle. Ωστόσο, σε όλη του τη ζωή υπήρξε σπουδαίος επιστολογράφος. Με αυτό τον τρόπο διατηρούσε τις επιστημονικές του φιλίες, επιδίωκε συνεργασίες και συνέλεγε παρατηρήσεις.

Με «το ζήτημα των ειδών» να τον βασανίζει, ο Δαρβίνος ήταν πεπεισμένος ότι τα διάφορα είδη μπορούσαν να αρχίσουν από μια πρώτη ποικιλία και να αλλάξουν σε μια άλλη – να μεταλλαχθούν. Αλλά πώς; Μελέτησε δείγματα, εκθέματα σε μουσεία και ζωολογικούς κήπους και τη δουλειά των εκτροφέων ζώων και φυτών. Και διάβαζε – Γεωλογία, Φυσική Ιστορία και Φιλοσοφία.

Καθώς μελετούσε, αλληλογραφούσε με τους συναδέλφους του στον υπόλοιπο κόσμο – τη Βραζιλία, την Ινδία, την Κίνα, τη Βόρεια και Νότια Αμερική, τη Νέα Ζηλανδία και την Τζαμάικα – περιγράφοντας τις ιδέες του, επιχειρηματολογώντας για την υπόθεσή του και ζητώντας πληροφορίες και νέα δείγματα.

Ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας (1823-1913) διατύπωσε παρόμοιες ιδέες με εκείνες του Δαρβίνου για την καταγωγή των ειδών. Η διατριβή του Γουάλας παρουσιάστηκε παράλληλα με το έργο του Δαρβίνου στην Linnean Society το 1858. © Βιβλιοθήκη Wellcome Library, Λονδίνο.

Ο Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας (1823-1913) διατύπωσε παρόμοιες ιδέες με εκείνες του Δαρβίνου για την καταγωγή των ειδών. Η διατριβή του Γουάλας παρουσιάστηκε παράλληλα με το έργο του Δαρβίνου στην Linnean Society το 1858. © Βιβλιοθήκη Wellcome Library, Λονδίνο.

Όταν είχε ένα περίγραμμα της θεωρίας του, συμβουλευόταν διπλωμάτες, αξιωματικούς του στρατού και άποικους, κηπουρούς, εκτροφείς αλόγων, αγρότες, παγιδευτές- κυνηγούς γούνας και φύλακες του ζωολογικού κήπου καθώς επίσης και βοτανολόγους και φυσιοδίφες.
Οι επιστολές τον κρατούσαν επίσης σε επαφή με τον ταξιδιώτη φυσιοδίφη Άλφρεντ Ράσελ Γουάλας, ο οποίος είχε διατυπώσει παρόμοιες ιδέες. Μια επιστολή του Γουάλας ώθησε τελικά τον Δαρβίνο να δημοσιεύσει τη θεωρία του.
Όταν εμφανίστηκε το βιβλίο του «Η Καταγωγή των Ειδών» το 1859, η επιστολογραφία έφερνε νέες πληροφορίες για ενημέρωση του έργου και για νέες εργασίες. Επίσης, επηρέασε τον τρόπο υποδοχής των ριζοσπαστικών του ιδεών.

Η ΘΕΩΡΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ: ΚΛΗΡΟΝΟΜΙΑ, ΠΑΡΑΛΛΑΓΗ, ΕΠΙΛΟΓΗ
Ο λόγος για την επιβίωση της θεωρίας του Δαρβίνου στο χρόνο είναι η απλότητά της.

Η θεωρία της εξέλιξης δια της φυσικής επιλογής έχει τρία ουσιαστικά μέρη:

• Όταν τα άτομα σε έναν πληθυσμό αναπαράγονται, η νέα γενιά πρέπει να μοιάζει με τους γονείς της.

• Η ομοιότητα μεταξύ των γενεών πρέπει να είναι μεγάλη, αλλά όχι απόλυτη, έτσι ώστε κάθε γενιά να περιλαμβάνει νέες παραλλαγές στα χαρακτηριστικά.

• Πρέπει να υπάρχει μια σύνδεση ανάμεσα σε κάποιες από αυτές τις νέες παραλλαγές και πιθανότητες ώστε το άτομο να μπορεί να επιβιώσει και να αναπαραχθεί καλύτερα.

Οι παραλλαγές, και οι επιρροές τους, μπορεί να είναι πολύ μικρές. Αν ο κύκλος επαναληφθεί χιλιάδες φορές, τα αποτελέσματα μπορεί να είναι δραματικά.

Εν συντομία: Αυτό που χρειάζεται η εξέλιξη είναι η κληρονομικότητα, η παραλλαγή και η επιλογή.

Στο βιβλίο του «Η Καταγωγή των Ειδών» ο Δαρβίνος παρουσίασε άφθονες αποδείξεις για την εξέλιξη. Όμως, υπήρχαν κενά στην ιστορία του. Ένα από αυτά, το οποίο δεν κατανοείται εύκολα ακόμα και σήμερα, ήταν η προέλευση της ζωής. Ένα άλλο ήταν ότι δεν είχε πειστικές ιδέες για το πώς μεταβιβάζονταν από γενιά σε γενιά οι παραλλαγές στα χαρακτηριστικά.

Οι πρόσφατες επιστημονικές ανακαλύψεις έχουν δώσει κάποιες λεπτομέρειες για τον μηχανισμό της κληρονομικότητας. Κάθε είδος μπορεί να καθοριστεί από τις πληροφορίες των γονιδίων του.

Υπάρχουν μηνύματα γραμμένα στην αλληλουχία των χημικών γραμμάτων στο μόριο του DNA. Τα γονίδια αντιγράφονται και μεταβιβάζονται στους απογόνους κάθε είδους. Αλλά η διαδικασία της αντιγραφής μπορεί να έχει μικρά λάθη, τα οποία οδηγούν σε τυχαίες αλλαγές στην πληροφορία του DNA. Αυτές οι αλλαγές είναι οι μεταλλάξεις που οδηγούν στις παραλλαγές των πληθυσμών. Μερικές μεταλλάξεις φέρουν πλεονεκτήματα, τα οποία κάνουν την αναπαραγωγή πιο πιθανή σε ένα συγκεκριμένο περιβάλλον. Έτσι, και πάλι, υπάρχει κληρονομικότητα, παραλλαγή και επιλογή αλλά αυτή τη φορά μεταξύ των μορίων.

Αύριο η συνέχεια

Για περισσότερες πληροφορίες για την έκθεση «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ» επισκεφθείτε τη σελίδα http://www.gnhm.gr/NewsDetail2.aspx?selArticle=159

© British Council 2008
.
.

Μουσείο Γουλανδρή Φυσικής Ιστορίας- Κέντρο ΓΑΙΑ
Όθωνος 100, Κηφισιά, Αττική. www.gnhm.gr

Advertisements
This entry was posted in επιστήμη. Bookmark the permalink.

17 απαντήσεις στο «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [1]

  1. Η ΙΔΙΟΦΥΙΑ ΤΟΥ ΔΑΡΒΙΝΟΥ

    Το δεύτερο κεφάλαιο της τριλογίας του Richard Dawkins «the genius of Charles Darwin» που εξηγεί τον ρόλο του δαρβινισμού στην κοινωνία(οικονομία, λογική, συναισθήματα, πoλιτική κτλ)

    Μέρος 1ο

    Μέρος 2ο

    Μέρος 3ο

    Μέρος 4ο

    Μέρος 5ο

  2. Πολύ καλή η πρωτοβουλια και η όλη προσπάθεια. Μακάρι να έρθει και στη θεσσαλονίκη.

  3. Ο/Η negentropist λέει:

    Αγαπητοί φίλοι

    σας προτείνω ΑΝΕΠΙΦΥΛΑΚΤΑ το παρακάτω βραβευμένο τηλεοπτικό ντοκουμέντο του αγγλικού Channel 4 :

    H ιδιοφυία του Δαρβίνου

    Ελπίζω να το εκτιμήσετε και να το απολαύσετε …

    YΓ: Είναι με ΕΛΛΗΝΙΚΟΥΣ ΥΠΟΤΙΤΛΟΥΣ !

  4. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aγαπητοί φίλοι,
    η Ορθόδοξη Εκκλησία οργανώνει την άμυνά της. Οι πιό καλλιεργημένοι και ευφυείς εκπρόσωποί της όπως ο Ακαδημαϊκός επίσκοπος Ιωάννης της Περγάμου, αντιλαμβανόμενοι πως σε λίγο η θεωρία του Δαρβίνου,επιβεβαιούμενη από ολοένα και νέα ευρήματα θα εδραιωθεί απόλυτα, την αποδέχονται εκόντες άκοντες. Αντίστοιχη προσπάθεια έχει κάνει ο μητροπολίτης Αλέξανδρος Μίλεαντ του Μπουένος Άϊρες

    http://www.fatheralexander.org/booklets/english/creation_man_a_mileant_e.htm

    Όχι βέβαια πωςς αυτές οι θεολογικές προσεγγίσεις προσφέρουν κάτι στην Επιστήμη η οποία δεν τις χρειάζεται, απλά δείχνουν τον πανικό των ηγετών της Εκκλησίας που έχουν κάποια επαφή με την πραγματικότητα και προσπαθούν να προλάβουν ένα νέο ρεζιλίκι ανάλογο με αυτό της περιστροφής της Γης.

    Μερικά στοιχεία από το ΒΗΜΑ:

    1998 «Ο σεβασμιότατος Μητροπολίτης Περγάμου Ιωάννης στο έργο “ Κτίσις ως Ευχαριστία” όχι μόνο δεν μέμφεται τον Δαρβινισμό αλλά θεωρεί ότι ωφελεί σημαντικά γεφυρώνοντας τη μεταξύ ζώων και ανθρώπου απόσταση και έτσι βοηθώντας σημαντικά στην επίτευξη στόχων οικολογικών για την προστασία του πλανήτη» 2006 «Ομόθυμη σύμπραξη της Ακαδημίας Αθηνών και άλλων 66 Εθνικών Ακαδημιών Επιστημών στην κοινή δήλωση της 21ης Ιουνίου 2006 υπέρ της διδασκαλίας της Εξέλιξης στα σχολεία».

    1936 «Η Ιερά Σύνοδος της Εκκλησίας της Ελλάδος καταγγέλλει την περί εξελίξεως από έδρας διδασκαλία από τον Γεώργιο Πανταζή, καθηγητή της Ζωολογίας στο Πανεπιστήμιο Αθηνών. Ο Πανταζής το 1946 ηρνήθη να συνυπογράψει το κείμενο της Διακήρυξης της Χριστιανικής Ενώσεως Επιστημόνων διότι περιείχε απόσπασμα εναντίον της Εξελικτικής Θεωρίας».

    1969 «Σε συνέδριο στους Δελφούς προσεκλήθη ο βαθύτατα θρησκευόμενος Θεοδόσιος Ντομπζάνσκυ. Σε μετέπειτα επιστολή του σημειώνει: “Ο ρόλος μου όπως αφελώς πίστευα ήταν να παρουσιάσω μια αδιαμφισβήτητη έκθεση της ανθρώπινης καταγωγής… Δεν με άφησαν να αντιλέξω και διαμαρτυρήθηκα μόνο υπό τη διπλή μου ιδιότητα ως επιστήμονος και μέλους της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ευτυχώς τη στενόμυαλη ακαμψία του Ελληνικού Τμήματος δεν συμμερίζεται η ολότης της Ανατολικής Ορθόδοξης Εκκλησίας. Ο Ανθρωπος δημιουργήθηκε κατ΄ εικόνα του Θεού διά της εξελικτικής διαδικασίας”».

    http://www.tovima.gr/default.asp?pid=46&ct=33&artid=248200&dt=22/02/2009

  5. Ο/Η Μητροπολίτης Κούλα λέει:

    Tέκνα μου διαβάσετε παρακαλώ περί Δαρβινισμού και Εκκλησίας. Ιδιαιτέρως δε τα επιστημονικά άρθρα του Καλλινίκου, μεγίστου εκκλησιαστικού πατρός.

    Ο Ιός

    ΔΑΡΒΙΝΟΣ ΚΑΙ ΕΚΚΛΗΣΙΑ

    Πίστευε και ψιλοερεύνα

    Χαρακτηριστική περίπτωση για την πρόσφατη πολιτική της Εκκλησίας να αποκτήσει ερείσματα στον επιστημονικό κόσμο είναι η ίδρυση του Συνδέσμου Επιστημόνων Πειραιώς (ΣΕΠ). Το σωματείο αυτό -του οποίου το όνομα δεν υποδηλώνει την εκκλησιαστική του διάσταση- συγκροτήθηκε το Νοέμβριο του 1993 υπό την αιγίδα του μητροπολίτη Πειραιά Καλλίνικου. Η ιδρυτική του συνέλευση πραγματοποιήθηκε σε αίθουσα του μητροπολιτικού ναού και τον στελέχωσαν συνεργάτες του μητροπολίτη. Μεταξύ των πρώτων που ανέλαβαν καθήκοντα ξεχωρίζουμε τον τότε πρωτοσύγκελο της μητρόπολης και σημερινό μητροπολίτη Δημητριάδος κ. Ιγνάτιο και τον υπεύθυνο της «επιτροπής κοινωνικών προβλημάτων» κ. Κ. Πετρίδη, διευθυντή του γηροκομείου Πειραιά, του οποίου το όνομα συνδέθηκε με τις πρόσφατες διώξεις στο ίδρυμα.

    Ολη η δραστηριότητα του Συνδέσμου ακροβατεί ανάμεσα σε επιστημονικές διαλέξεις, σε πολιτικές δραστηριότητες και συμμετοχή σε εκκλησιαστικές εκδηλώσεις. Ο εμφανής σκοπός είναι να επενδυθούν με «επιστημονικό» μανδύα οι ιδεολογικές τοποθετήσεις της εκκλησίας σε μια σειρά σύγχρονα πολιτικά και θεωρητικά ζητήματα. Μέθοδος που ακολουθείται είναι η όσμωση επιστημονικών ανακοινώσεων με καθαρά λειτουργικές τελετές.

    Τον Δεκέμβριο του 1994 ο Σύνδεσμος έγινε μέλος της Ομοσπονδίας Ορθοδόξων Οικογενειακών Οργανώσεων Βαλκανίων και Κύπρου, ώστε να μην υπάρχει πλέον αμφιβολία για τον πραγματικό του χαρακτήρα. Και πιο πρόσφατα (Φεβρουάριο 1997) πραγματοποίησε εκδρομή στο Βόλο για να πραγματοποιήσει «Συνάντηση γνωριμίας και επικοινωνίας με τα μέλη της Ενώσεως Χριστιανών Επιστημόνων Ν. Μαγνησίας». Προφανώς οι δυο πνευματικοί αδελφοί (Καλλίνικος, Χριστόδουλος) έφεραν σε επαφή τα «επιστημονικά» παιδιά τους. Η επίσκεψη ανταποδόθηκε από τους Βολιώτες στους Πειραιώτες τον Νοέμβριο της ίδιας χρονιάς.

    Ενδεικτική για τη δραστηριότητα του Συνδέσμου είναι η «εκδήλωση τιμής και αγάπης για τον Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Καλλίνικο, με την ευκαιρία της εισόδου του στο 20ό έτος ποιμαντορίας στον Πειραιά», τον Φεβρουάριο του 1997. Από τις υπόλοιπες εκδηλώσεις του σωματείου ξεχωρίζουμε την ημερίδα «Η ορθόδοξη οικογένεια ενώπιον της εθνικής μας και κοινωνικής κρίσεως», και την επίκαιρη συζήτηση με θέμα «Το ανθρώπινο πρόσωπο στην εποχή της πληροφορικής» που διοργανώθηκε στο ιδιόκτητο Συνεδριακό Κέντρο της Χρυσοπηγής, με εισηγητές έναν ιερομόναχο-ιατρό και έναν μοναχό-ηλεκτρολόγο μηχανικό.

    Η στρατευμένη ιδεολογική τοποθέτηση του σωματείου μαρτυρείται από την ταύτισή του με το περιβόητο «Δίκτυο 21». Τον Ιούνιο του 1997 φιλοξενήθηκε από τον ΣΕΠ στην Αγία Τριάδα η εκδήλωση «Η πορεία των εθνικών μας θεμάτων και η πρωτοβουλία του Δικτύου 21» με εισηγητές τους Καργάκο, Στοφορόπουλο και Λαζαρίδη, ενώ τον Δεκέμβριο του ίδιου χρόνου ανακοινώνεται η «συμμετοχή του ΔΣ και μεγάλης αντιπροσωπείας του ΣΕΠ στην εκδήλωση-δημόσια συζήτηση του Δικτύου 21, κινήσεως πατριωτικής αφυπνίσεως».

    Φυσικά είναι δικαίωμα των μητροπολιτών να ιδρύουν τα δικά τους σωματεία. Αναρωτιέται όμως κανείς, πόσο «επιστημονική» μπορεί να είναι η δραστηριότητα αυτών των σωματείων, εφόσον ως ύστατο κριτήριο της γνώσης θέτουν «την πίστη στις γραφές». Γνωρίζουμε ότι στο Μεσαίωνα της Δύσης, αλλά και στο Βυζάντιο της Ανατολής, οι θρησκευτικές ομάδες έπαιξαν σημαντικό ρόλο στην καλλιέργεια ορισμένων επιστημών. Μέχρι πρόσφατα στα ελληνικά σχολεία διδάσκονταν τα παιδιά τη Γεωμετρία των Ιησουϊτών μοναχών. Ομως η δημιουργία των Πανεπιστημίων σήμανε ακριβώς την αποσύνδεση της επιστήμης από την πίστη και την απελευθέρωση των επιστημόνων από τον «ιερό» έλεγχο. Η αυτονομία των Πανεπιστημίων, ακόμα και το πανεπιστημιακό άσυλο εξυπηρετούν αυτή την πρωταρχική ανάγκη της πραγματικά επιστημονικής έρευνας. Η υπόθεση του Γαλιλαίου σηματοδότησε το τέλος της μιας εποχής και την αρχή της άλλης. Η συγκρότηση «επιστημονικών πυρήνων» από την εκκλησία δυστυχώς φαίνεται να μας επιστρέφει αρκετούς αιώνες πίσω.

    Το προπατορικό αμάρτημα του Απ. Κακλαμάνη

    Στην κατά κράτος ήττα των «πιθηκοφίλων» οδηγήθηκε πριν από χρόνια η τελευταία -προς το παρόν- πράξη της ελληνικής «δίκης των πιθήκων». Στα 1984, η ιδέα του υπουργείου Παιδείας να περιλάβει στην ύλη της Α΄ Λυκείου το βιβλίο «Ιστορία του ανθρώπινου γένους» του ιστορικού Λευτέρη Σταυριανού προκάλεσε θύελλα αντιδράσεων από ένα ευρύ -όσο και ετερόκλητο- φάσμα εχθρών της δαρβινικής θεωρίας. Είναι αλήθεια πως οι αντιδράσεις αυτές δεν οφείλονταν αποκλειστικά στις σύντομες αναφορές του συγγραφέα στη θεωρία της εξέλιξης, αλλά και σε άλλες θέσεις του που υποτίθεται ότι έθιγαν τα ιερά και τα όσια της ελληνορθόδοξης παράδοσης – από το ρόλο του Βυζαντίου έως την ισότητα των φύλων. Το σύνθημα για την επίθεση δόθηκε με άρθρο του Κώστα Γεωργουσόπουλου στο οποίο το πρόβλημα εντοπιζόταν στην υποβάθμιση της ιστορίας του ελληνισμού («Τα Νέα» 17/9/84), πολύ σύντομα όμως τη συζήτηση θα μονοπωλούσε το ζήτημα της καταγωγής του ανθρώπου. Ακολούθησε οργισμένη επερώτηση βουλευτών της ΝΔ (29/11/84), μπαράζ απερίγραπτων δημοσιευμάτων στον δεξιό τύπο, σκληρά υπομνήματα της Ιεράς Συνόδου, «γραφικές» διαμαρτυρίες παραεκκλησιαστικών οργανώσεων και διαδηλώσεις πολυτέκνων με αίτημα να ριχθεί το βιβλίο στην πυρά. Ελάχιστες στάθηκαν τότε οι φωνές που αντιπαρατέθηκαν στο μέτωπο του σκοταδισμού (ανάμεσά τους σημειώνουμε το κείμενο του Δημοσθένη Κούρτοβικ στο περιοδικό «Σχολιαστής», τ. 24, Μάρτιος 1985), ενώ χλιαρές και απολογητικές υπήρξαν και οι αντιδράσεις των κομμάτων της Αριστεράς.

    Ολα αυτά είναι λίγο πολύ γνωστά. Χρόνια προτού ενσκήψει ο κίνδυνος της μη αναγραφής του θρησκεύματος, η επιβίωση της ελληνορθόδοξης ταυτότητας κρεμόταν από την εξουδετέρωση των οπαδών της θεωρίας της εξέλιξης. Στο κλίμα αυτό, όπως προκύπτει από την αλληλογραφία μεταξύ Ιεράς Συνόδου και του τότε υπουργού Παιδείας Απόστολου Κακλαμάνη, το υπουργείο Παιδείας δεν αποδείχθηκε ικανό να υπερασπίσει τις επιλογές του: «Ως προς τη δαρβίνειο θεωρία για την καταγωγή του ανθρώπου», έγραφε ο Α. Κακλαμάνης στον Σεραφείμ στις 20/12/1984, «σημειώνουμε ότι στο βιβλίο της Α΄ Λυκείου γίνεται απλή αναφορά, όπως έχει γίνει και παλιότερα (επί ΝΔ) στα σχολικά εγχειρίδια της ανθρωπολογίας του Γυμνασίου και της βιολογίας του Λυκείου χωρίς η Διαρκής Ιερά Σύνοδος να διαμαρτυρηθεί, ούτε άλλη πλευρά». Και συνέχιζε: «Εξάλλου ο συγγραφέας κάνει διάκριση μεταξύ ανθρώπου και ‘ανθρωπιδών’, αλλά αν υπάρχει στο σημείο αυτό κάποια ασάφεια, όπως γράψαμε ήδη και στην Πανελλήνια Ένωση Θεολόγων, σε προσεχή έκδοση μπορεί να διευκρινισθεί».

    Παρά τη μειλίχια στάση του υπουργού, και παρά τις διαβεβαιώσεις του ότι στόχος του υπουργείου ήταν να «διδάσκονται και να βιώνουν οι νέοι μας την ορθόδοξη πίστη και ζωή», η Ιερά Σύνοδος επανήλθε δριμύτερη με το υπ’ αρ. 648/19/2/1985 υπόμνημά της, ζητώντας ρητά «να καθαρθεί» ή «να αποσυρθεί» το βιβλίο, το οποίο σημειωτέον είχε ήδη υποστεί κάποια πρώτα «στρογγυλέματα». Αυτή τη φορά, η απάντηση που ετοιμάστηκε για τον κ. Κακλαμάνη εντόπιζε το πρόβλημα στην κακόπιστη κριτική που δέχτηκε το βιβλίο και αποτολμούσε μια πιο ευθεία αντιπαράθεση με την Ιεραρχία. Θύμιζε ακόμη ότι θέσεις παρόμοιες με του Σταυριανού είχαν υποστηριχθεί και σε σχολικό βιβλίο βιολογίας του 1970, γραμμένο από στέλεχος του «Σωτήρα». «Γιατί τότε δεν διαμαρτυρήθηκε κανένας;», ακολουθούσε η ρητορική ερώτηση. «Αλλά τότε στόλιζε το βιβλίο εκείνο το όρνιο της 21ης Απριλίου. Τότε όλα ήταν χριστιανικά, τώρα όλα έγιναν αντίχριστα».

    Η θαρραλέα υπουργική απάντηση δημοσιεύεται μαζί με όλη τη σχετική αλληλογραφία στο βιβλίο του εκπαιδευτικού Αθανάσιου Νίκα, συντονιστή τότε της Επιτροπής Μελέτης Εκκλησιαστικών Θεμάτων («Εκκλησία και Παιδεία», 1991). Από το ίδιο βιβλίο πληροφορούμαστε μια ακόμη πιο ενδιαφέρουσα λεπτομέρεια: με εντολή Κακλαμάνη, η επιστολή δεν στάλθηκε ποτέ στους άγιους αποδέκτες της.

    ΣΤΑ ΟΡΙΑ

    ΔΑΡΒΙΝΟΣ. Ο καημένος ο εισηγητής της θεωρίας της εξέλιξης που έχει συγκεντρώσει τα πυρά του χριστιανικού φονταμενταλισμού επί δύο αιώνες, δήλωνε θρήσκος μέχρι το 1859 που εκδόθηκε το περίφημο «Η καταγωγή των ειδών». Οταν μάλιστα πέθανε, το 1882, η ταφή του έγινε με εθνικές τιμές στο Ουέστμίνστερ. Ομως, όπως αποδεικνύουν οι σημειώσεις και το ημερολόγιό του, ποτέ δεν διανοήθηκε να προδώσει την επιστήμη για λόγους θρησκευτικούς. Ηδη το 1838 έγραφε: «Υπάρχει βέβαια ένα χάσμα μεταξύ ανθρώπου και ζώων, αλλά ποτέ δεν θα παραδεχτώ ότι ο άνθρωπος έχει διαφορετική καταγωγή από εκείνα.»

    ΠΑΠΑΣ. Η καθολική εκκλησία, μετά από πολλές περιπέτειες αποφάσισε πολύ πρόσφατα να αφήσει τον Δαρβίνο στην ησυχία του. Ο πάπας Ιωάννης-Παύλος Β’ παραδέχτηκε τον Οκτώβριο του 1996 ότι «οι νεότερες διαπιστώσεις οδηγούν στο συμπέρασμα ότι η θεωρία της εξέλιξης είναι κάτι περισσότερο από απλή υπόθεση». Φρόντισε βέβαια στην ίδια εγκύκλιο να αντιταχθεί στην «υλιστική ανάγνωση της θεωρίας». Το πρώτο βήμα είχε συντελεστεί το 1950, όταν ο πάπας Πίος ΙΒ’ στην εγκύκλιό του Humani Generis είχε χαρακτηρίσει τη θεωρία της εξέλιξης ως «μια σοβαρή υπόθεση εργασίας».

    ΚΑΛΛΙΝΙΚΟΣ. Στην προπαγανδιστική μπροσούρα του «Ο άνθρωπος από τον πίθηκο;» ο μητροπολίτης Καλλίνικος επικαλείται τη γνώμη του Αμερικανού Duane Gish και τον εμφανίζει ως διδάκτορα βιοχημείας. Λησμονεί όμως να προσθέσει ότι ο Gish είναι ο αναπληρωτής πρόεδρος του «Ινστιτούτου Ερευνας της Δημιουργίας», δηλαδή επικεφαλής της οργάνωσης των «δημιουργιστών» στις ΗΠΑ και χρηματοδότης όλων όσοι υποστηρίζουν ότι η Βίβλος μπορεί να διαβαστεί και ως επιστημονικό πόνημα φυσικής ιστορίας.

    ΝΩΕ. Ο πονοκέφαλος των «δημιουργιστών» είναι, μεταξύ άλλων, να δώσουν και μια πιστευτή διάσταση στην ιστορία της Κιβωτού. Εφόσον αντιλαμβάνονται τον Κατακλυσμό ως ιστορικό γεγονός, σπάνε το κεφάλι τους να εξηγήσουν πώς βρέθηκε χώρος στο ίδιο πλεούμενο για όλα τα ζωντανά της γης. Οι Γερμανοί «δημιουργιστές» υποχρεώθηκαν να συμβιβαστούν με «ολίγη εξέλιξη». Υποστηρίζουν ότι υπάρχει «μικροεξέλιξη», δηλαδή ότι τα είδη εξελίσσονται σε πολύπλοκες παραλλαγές από πολύ λίγα «βασικά» και αμετάβλητα.

    ΚΑΝΤΙΩΤΗΣ. Χαρακτηριστική για τον διπλό λόγο της Ιεραρχίας απέναντι στα μείζονα επιστημονικά ζητήματα είναι η εγκύκλιος που απηύθυνε ο τότε μητροπολίτης Φλωρίνης Καντιώτης το 1985, με αφορμή τη διαμάχη για το βιβλίο του Σταυριανού και τη θεωρία του Δαρβίνου. Από τη μια μεριά, ο φονταμενταλιστής μητροπολίτης νουθετεί τους επιστήμονες, κάνοντας χρήση «ορθολογικών» επιχειρημάτων της διεθνούς των δημιουργιστών: «Επειδή πιπιλίζετε την καραμέλα της λεγομένης εξελίξεως και πιστεύετε αυτής σαν αναντίρρητη επιστημονική αλήθεια, θα θέλαμε να σας ρωτήσουμε: Γνωρίζετε τι πάνω στο θέμα αυτό απεφάνθησαν διαπρεπείς επιστήμονες, βιολόγοι, γενετισταί, εμβρυολόγοι, γεωλόγοι, παλαιοντολόγοι στο Συνέδριο του Σικάγου το 1980 και στο Συνέδριο του Λίβερπουλ το 1982; Αν δεν γνωρίζετε, σας πληροφορούμε, ότι οι επιστήμονες αυτοί απεφάνθησαν, ότι διά της επιστημονικής οδού δεν έχει εξακριβωθεί ακόμη ο τρόπος της προελεύσεως του ανθρώπου. Η θεωρία της εξελίξεως καταδικάζεται, και τα διάφορα γενεαλογικά δένδρα, αποκυήματα της φαντασίας ορισμένων που τα υποστηρίζουν ανεπιφύλακτα, πρέπει να φύγουν από τα διδακτικά βιβλία». Ο Καντιώτης προτείνει, μάλιστα, και σχετική χριστιανική βιβλιογραφία. Από την άλλη μεριά, στην ίδια εγκύκλιο αναφέρεται με άλλο τρόπο στους πιστούς: «Αγαπητοί μας χριστιανοί, άνδρες, γυναίκες, μαθηταί, μαθήτριες! Μη δίνετε σημασία στους κρωγμούς των αθέων και των απίστων. Να είσθε βέβαιοι ότι τα υλιστικά των κηρύγματα, όσο κι αν εντυπωσιάζουν εκ πρώτης όψεως, θα σβήσουν σαν πυροτεχνήματα…» (εγκύκλιος 403/13-3-1985).

    ΔΙΑΒΑΣΤΕ

    Καλλίνικου Καρούσου (μητροπολίτου Πειραιώς) «Ο άνθρωπος από τον πίθηκο;» (εκδόσεις Χρυσοπηγή, Αθήνα 1987). Μαχητική μπροσούρα, με αφορμή τη διαμάχη πολιτείας εκκλησίας για τη διδασκαλία του βιβλίου του Σταυριανού «Ιστορία του ανθρώπινου γένους».
    http://www.iospress.gr/ios2000/ios20000730b.htm

  6. Ο/Η Kαθηγητής Μ.Ε., Βιολόγος λέει:

    Εξόριστος από τα σχολεία ο Δαρβίνος
    «Ανοικτό» σε τεκμηριωμένες προτάσεις το υπουργείο Παιδείας. Περιμένει και επιφυλάσσεται να κινηθεί ανάλογα η Εκκλησία
    ΝΟΤΑ ΤΡΙΓΚΑ | Κυριακή 20 Αυγούστου 2006
    Διακόσια χρόνια από τη γέννηση του Κάρολου Δαρβίνου (1809-1882) και 150 χρόνια μετά την έκδοση της «Προέλευσης των ειδών διά της φυσικής επιλογής» και η συζήτηση για τη διδασκαλία της Θεωρίας της Εξέλιξης ανοίγει και στην Ελλάδα… Περισσότεροι από 250 πανεπιστημιακοί, ερευνητές και εκπαιδευτικοί ζητούν με ψήφισμά τους την ουσιαστική διδασκαλία της Θεωρίας της Εξέλιξης στο μάθημα της Βιολογίας στα σχολεία. «Χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης ο μαθητής, ο αυριανός πολίτης, κινδυνεύει να μην αντιληφθεί ποτέ τον κόσμο που τον περιβάλλει ως αυτό που πράγματι είναι» αναφέρουν χαρακτηριστικά και προσθέτουν ότι σήμερα η διδασκαλία της Βιολογίας στο σχολείο είναι «λειψή». Από την πλευρά του το υπουργείο Παιδείας επισημαίνει ότι είναι «ανοικτό» σε οποιαδήποτε πρόταση επιστημονικής ένωσης που είναι επαρκώς ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη, ενώ στάση αναμονής τηρεί η Εκκλησία, η οποία στο παρελθόν είχε επιδείξει άρνηση σε μια τέτοια προοπτική.

    Το ψήφισμα για τη διδασκαλία της Εξέλιξης στο σχολείο υπογράφουν περισσότεροι από 50 πανεπιστημιακοί, μεταξύ των οποίων ο πρόεδρος του Βιολογικού Τμήματος του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου (ΑΠΘ) κ. Ζαχ. Σκούρας, ο ομότιμος καθηγητής Βιοχημείας στο ΑΠΘ κ. I. Γεωργάτσος, ο ομότιμος καθηγητής Βιολογικής Χημείας κ. Ορ. Τσόλας, η ομότιμη καθηγήτρια Βιολογίας κυρία Λυγερή Κουρουνάκη-Χατζηπέτρου, η καθηγήτρια στο Πανεπιστήμιο Πατρών κυρία Αγλαΐα Αθανασιάδου, ο καθηγητής του ΑΠΘ κ. M. Αρσενάκης, η καθηγήτρια του ΑΠΘ κυρία Δέσποινα Βώκου, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Πατρών κ. Δ. Δραϊνάς, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. Ελ. Ζούρος, η καθηγήτρια του ΑΠΘ κυρία Αντιγόνη Λάζου, ο καθηγητής του Πανεπιστημίου Κρήτης κ. N. Μοσχονάς, ο καθηγητής στο ίδιο πανεπιστήμιο κ. N. Πανόπουλος, η καθηγήτρια του Πανεπιστημίου Αθηνών κυρία Φωτεινή Στυλιανοπούλου και δεκάδες άλλοι πανεπιστημιακοί, ερευνητές και εκπαιδευτικοί.

    Οπως δήλωσε στο «Βήμα» ο πρόεδρος της Πανελλήνιας Ενωσης Βιοεπιστημόνων κ. M. Παπαδάκης, η συγκέντρωση υπογραφών για το συγκεκριμένο ψήφισμα είναι «μια προσπάθεια για να υποστηρίξουμε την αναγκαιότητα της διδασκαλίας της Θεωρίας της Εξέλιξης στο σχολείο». Ειδικότερα επισημαίνει ότι στα βιβλία Βιολογίας όπου υπάρχει η Θεωρία της Εξέλιξης αυτή περιλαμβάνεται στη διδακτέα αλλά όχι στην εξεταστέα ύλη. Επίσης, σημειώνει, οι ώρες διδασκαλίας της Βιολογίας στο λύκειο είναι πολύ λίγες, συνολικά τρεις την εβδομάδα για τις δύο τελευταίες τάξεις, ενώ το μάθημα διδάσκεται και από φυσικούς και χημικούς οι οποίοι δεν έχουν διδαχθεί τη Θεωρία της Εξέλιξης.

    «Είναι γνωστό σε όλους ότι οι εκπαιδευτικοί ουσιαστικά διδάσκουν την εξεταστέα και όχι τη διδακτέα ύλη λόγω στενότητας χρόνου» λέει ο κ. Παπαδάκης. Και προσθέτει: «Τόσο με τη μοριακή βιολογία όσο και με τη γενετική οι ανακαλύψεις που γίνονται τώρα πιστοποιούν με μεγάλη ακρίβεια τις μεταβολές που έχουν γίνει σε οργανισμούς ώστε να προσαρμόζονται καλύτερα στο περιβάλλον και διαχρονικά να προκύπτουν νέα είδη». Ο ίδιος επισημαίνει ότι «η υποβάθμιση στο ελληνικό σχολείο της επιστημονικής αυτής θεωρίας που πλέον έχει τεκμηριωθεί γίνεται επειδή πιθανόν θίγονται και θρησκευτικά θέματα». Και καταλήγει: «H θρησκεία και η επιστήμη είναι μη συγκρίσιμα ζητήματα. Επομένως δεν είναι συμβατό να αρνούμαστε τη διδασκαλία μιας επιστημονικής θεωρίας για λόγους θρησκευτικούς».

    Προς το παρόν εκκλησιαστικοί κύκλοι αποφεύγουν να πάρουν θέση στο συγκεκριμένο ζήτημα, ωστόσο είναι γνωστό ότι στο παρελθόν η Εκκλησία είχε αντιδράσει σημαντικά σε μια τέτοια προοπτική. Οπως επεσήμαναν στο «Βήμα» συνεργάτες του Αρχιεπισκόπου κ. Χριστόδουλου, το όλο ζήτημα αφορά το υπουργείο Παιδείας και αν το υπουργείο το θεωρήσει σημαντικό και το θέσει στην Εκκλησία τότε θα εξετασθεί από την Ιερά Σύνοδο. Από την πλευρά του υπουργείου Παιδείας ο γενικός γραμματέας του κ. Αν. Καραμάνος δήλωσε στο «Βήμα» ότι, αν υπάρξει μια ολοκληρωμένη και τεκμηριωμένη πρόταση από την αρμόδια επιστημονική ένωση, «το υπουργείο θα τη μελετήσει και θα την εξετάσει σε συνεργασία με το Παιδαγωγικό Ινστιτούτο». Σύμφωνα με τον ίδιο, η θεωρία της εξέλιξης είναι σήμερα ένα δεδομένο αλλά «δεν πρέπει να είμαστε παράλληλα και δογματικοί. Με την προσαρμοστικότητα και την εξέλιξη έχουν αναπτυχθεί ορισμένα είδη αλλά ακόμη υπάρχουν και στοιχεία αναπάντητα» προσθέτει.
    «Εξέλιξη» α λα ελληνικά

    H Θεωρία της Εξέλιξης αποτελούσε πάντα… τελευταίο κεφάλαιο και σπάνια διδασκόμενο στο μάθημα της Βιολογίας. Ειδικότερα η Βιολογία ως μάθημα μπήκε στο ελληνικό σχολείο το 1931 συμπληρωματικά στα υπάρχοντα «Βιολογικά μαθήματα», στο β’ εξάμηνο της Δ’ τάξης του γυμνασίου εκείνης της εποχής.

    H πρώτη περίοδος της διδασκαλίας της Βιολογίας άρχισε από το 1931 και διήρκεσε ως το 1976. Σε όλο αυτό το διάστημα εκδόθηκαν διδακτικά εγχειρίδια που περιείχαν ένα κεφάλαιο για την Εξέλιξη.

    * To πρώτο εγχειρίδιο «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας» περιείχε ως πέμπτο και τελευταίο το κεφάλαιο «H εξέλιξις του οργανικού κόσμου». Το συμπέρασμα στο οποίο κατέληγε ήταν: «Το πρόβλημα του τρόπου κατά τον οποίον γίνεται η μεταβολή των ειδών παραμένει άλυτον». * Το πρώτο βιβλίο αντικαταστάθηκε το 1952 από τα «Στοιχεία Γενικής Βιολογίας» ως το 1976, οπότε και αντικαταστάθηκε. Ο επίλογος του βιβλίου έκλεινε επίσης με τη φράση: «Και ο κόσμος ολόκληρος μας αποκαλύπτεται ως ένα θαυμάσιον αρμονικόν σύνολον, έργο απαράμιλλον της Θείας Δημιουργίας, η οποία «πάντα εν σοφία εποίησεν»».

    H δεύτερη περίοδος για τα αναλυτικά προγράμματα και εγχειρίδια Βιολογίας άρχισε κατά την περίοδο της μεταπολίτευσης, το 1976, και διήρκεσε ως το 1999 και στα εγχειρίδια αυτής της περιόδου παρουσιάζονταν οι επιστημονικές απόψεις για την Εξέλιξη.

    * Στα βιβλία που εκδόθηκαν για την Γ´ Γυμνασίου υπήρχε εκτεταμένη ενότητα για την εξέλιξη, όχι όμως για τη Θεωρία της Εξέλιξης του ανθρώπου. * Κεφάλαιο για την Εξέλιξη αλλά και για την εξέλιξη του ανθρώπου, το οποίο αυτή τη φορά δεν ήταν τελευταίο, υπήρχε μόνο στη Βιολογία της B´ δέσμης της Γ´ Λυκείου (1983-99). * Στο διάστημα 1984-85 το βιβλίο «Ιστορία του ανθρώπινου γένους» του ιστορικού Λευτέρη Σταυριανού προκάλεσε πλήθος διαμαρτυριών, οι σημαντικότερες εκ των οποίων επικεντρώθηκαν στο ζήτημα της καταγωγής του ανθρώπου.

    Με τις αλλαγές των προγραμμάτων Βιολογίας στην Γ´ Γυμνασίου και στο Λύκειο το 1999 αρχίζει η περίοδος που συνεχίζεται ως σήμερα.
    H διακήρυξη των ελλήνων επιστημόνων

    «Εμείς που υπογράφουμε το ακόλουθο κείμενο ζητούμε από την Ελληνική Πολιτεία να αναγνωρίσει τη σημασία της διδασκαλίας της Βιολογίας στην εκπαίδευση προχωρώντας στην αναμόρφωση των ωρολογίων προγραμμάτων και των προγραμμάτων σπουδών του Γυμνασίου και του Λυκείου (Ενιαίου και Τεχνικού) σύμφωνα με τα διεθνώς ισχύοντα και τις ανάγκες του έλληνα μαθητή και αυριανού πολίτη για ουσιαστική γνώση και κατανόηση των βιολογικών φαινομένων.

    Ιδιαιτέρως ζητούμε στην αναμόρφωση αυτή να περιλαμβάνεται η διδασκαλία της Εξέλιξης, που είτε δεν προβλέπεται (Λύκειο) είτε προβλέπεται και για διάφορους λόγους δεν πραγματοποιείται (Γυμνάσιο), παρά τη σημασία της ως ενοποιητικού πλαισίου της επιστήμης της Βιολογίας και την ανυπολόγιστη παιδαγωγική αξία της.

    Χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας δεν στερούνται της γνώσης ενός εξειδικευμένου κεφαλαίου της Βιολογίας αλλά της δυνατότητας να κατανοήσουν τα μεγάλα θέματα υγείας και περιβάλλοντος που καθημερινά καταγράφει η τρέχουσα παγκόσμια επικαιρότητα.

    Χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας δεν μπορούν να κατανοήσουν:

    * Γιατί ο ιός της γρίπης των πτηνών μπορεί να εξελιχθεί σε παγκόσμια απειλή. * Γιατί η αλόγιστη χρήση αντιβιοτικών εξασθενίζει το οπλοστάσιό μας έναντι των παθογόνων μικροβίων. * Γιατί είναι απομακρυσμένη χρονικά η δυνατότητα παραγωγής εμβολίου κατά του AIDS. * Πώς δημιουργήθηκαν και γιατί δεν είναι ανεξάντλητα τα ορυκτά καύσιμα. * Πώς διαμορφώθηκε και πώς επηρεάζεται από την ανθρώπινη δραστηριότητα η ατμόσφαιρα και συνεπώς το κλίμα του πλανήτη. * Ποιους κινδύνους εγκυμονεί για το περιβάλλον η απελευθέρωση γενετικά τροποποιημένων οργανισμών.

    Συνεπώς δεν είναι σε θέση να πάρουν αποφάσεις και να υιοθετήσουν στάσεις και συμπεριφορές που είναι κρίσιμες για τη διατήρηση του αγαθού της ατομικής και δημόσιας υγείας και για την προστασία του περιβάλλοντος. Τέλος, χωρίς τη διδασκαλία της Εξέλιξης οι μαθητές μας στερούνται από τη γνώση ενός σημαντικού μαθήματος που αφορά τη γνώση του κόσμου στον οποίο ζουν και ταυτόχρονα τη γνώση της βιολογικής υπόστασής τους και της ιστορίας της.

    Αυτό το μάθημα βιολογικής αυτογνωσίας μπορεί να κάνει τον νέο μας ικανό να απολαμβάνει και να σέβεται περισσότερο το αγαθό της ζωής, σε όποια μορφή και αν εκδηλώνεται.

    Αυτό το μάθημα μπορεί να κάνει τον νέο μας περισσότερο υπεύθυνο ως πολίτη σε έναν κόσμο του οποίου οι ραγδαίες μεταβολές δεν είναι απειλή αλλά προκλήσεις για ατομικές και συλλογικές αποφάσεις που θα τον καταστήσουν περισσότερο δίκαιο, περισσότερο βιώσιμο και ευτυχή».

  7. Ο/Η negentropist λέει:

    Φίλοι μου, όπως καταλαβαίνετε μιλάμε πλέον για τον Θεό των … κενών !

    Eίναι ενδιαφέρουσα η σταθερή, σταδιακή και ξεδιάντροπη υποχώρηση των θεϊστών απο τα αυθαίρετα αντιεπιστημονικά δόγματά τους 🙂

    Ο Θεός τους «κατοικοεδρεύει» μόνο μέσα στα κενά της πραγματικότητας, τα οποία προς το παρόν δεν εξηγούνται απο την τρέχουσα επιστημονική γνώση.

    Δυστυχώς τα κενά αυτά έχουν πιά στενέψει απελπιστικά !

    Το Απόλυτο Δωρεάν Γεύμα

    🙂

  8. Ο/Η Ορθόδοξος Τάλιμπαν λέει:

    Τι Δαρβίνοι και κουραφέξαλα μας λες Ροϊδη μου. Εδώ έχουμε σπαρταριστά θαύματα, πτώματα που μυροβολάνε, νεκρούς που σηκώνο νται από τον τάφο να θαυματοποιήσουν

    Μπρρρρρρρρρρρρρρρ

    Συνεχίζεται η πανελλαδική τουρνέ του Ουκρανικού Τσίρκου του Αγ. Λουκά, MD
    Από Stazybο Hοrn 4 Σχόλια

    http://malvumaldit.wordpress.com/2009/10/20/ukranian-circus-tours-greek-hospitals-and-churches/

    Στον περιοδεύοντα θίασο συμμετέχουν:

    ο π. Νεκτάριος Αντωνόπουλος, συγγραφέας της βιογραφίας του ντόκτορα, ήδη στην έβδομη χιλιάδα αντιτύπων.
    ο «διακεκριμένος πιανίστας» Ναζάρ Στανιντσένκοφ: πριν 7 χρόνια έπιασα τα δάχτυλά μου στην πόρτα. Μου κόπηκαν οι ονυχοφόροι φάλαγγες. Ο γιατρός με έραψε, κι άλλο τίποτα· μετά πήγαμε στην Συμφερούπολη, προσκυνήσαμε τα λείψανα, πήρα λάδι του Αγίου και κάθε βράδυ τόβαζα στο χέρι μου και προσευχόμουν να ξαναπαίξω πιάνο. Σ’ ένα μήνα ξαναφύτρωσαν τα δάχτυλα και τα νύχια, και ξανάρχισα να παίζω. Πήρα μετά το πρώτο βραβείο στις εξετάσεις… Θαύμα, θαύμα!
    Η Τατιάνα, αναισθησιολόγος, δισεγγονή και βαφτιστήρα του Αγ. Λουκά. Οι συνάδελφοί της στα δύσκολα περιστατικά την βάζουν μέσο για τον ντόκτορα εκεί πάνω.
    ένα κομμάτι κρέας, από την καρδιά του ντόκτορα, θα σας γελάσω σε τι συσκευασία.
    Ο Βαλεντίν Βόϊνο-Γιασενέτσκι πέθανε το 61, και το 96, ανακηρύχτηκε άγιος από το Ρωσικό Πατριαρχείο.

    Χειρουργός, αλλά μπορεί και οφθαλμίατρος, ή και τα δυο, αλλά και μελετητής αναισθησιολογίας, χήρος, πολύτεκνος, διωχθείς αλλά και βραβευθείς από το καθεστώς (τι πρωτότυπο!), εκλεγμένος καθηγητής πανεπιστημίου, που προτίμησε το παπαδαριό: παπάς το 21 και επίσκοπος το 23, στην Τασκένδη, και από το 46 διορισμένος από τον Στάλιν αρχιεπίσκοπος Συμφερουπόλεως και Κριμαίας. Στα επιτεύγματά του, η πρώτη μεταμόσχευση νεφρού από ζώο σε άνθρωπο (24 στην εξορία) και η ανακάλυψη, παράλληλα με τον Φλέμινγκ, της πενικιλίνης!

    Αντέχετε ακόμη; Πάμε στα μαγικά: έκανε ορθή διάγνωση με το που έβλεπε τους ασθενείς, που πιο πριν είχαν βρεθεί υγιείς από άλλους συναδέλφους του. Είχε διορατικό χάρισμα, θεράπευε με την προσευχή, ιδίως όταν δεν έβλεπε πλέον για να χειρουργεί. Στην κηδεία του με ένα σμήνος περιστεριών έκανε επί ώρες κύκλους πάνω από το λείψανο μέχρις ότου η πομπή έφτασε στο νεκροταφείο. Όταν τον ξέφαψαν το 95, βρέθηκαν, υποτίθεται, η καρδιά του, τα μάτια του, και τμήματα του εγκεφάλου του «αδιάφθορα, ενώ άρρητος ευωδία εξερχόταν από τα λείψανά του».

  9. Ο/Η Φοιτητής Βιολογίας λέει:

    Χαίρετε κ.Ροϊδη. Εδώ στην Αγγλία που σπουδάζω ο Δαρβίνος έχει μεγάλο ειδικό βάρος στη σχολική και βέβαια στην πανεπιστημιακή εκπαίδευση και στα Μουσεία.
    Δείτε στο λινκ
    http://www.ur.umich.edu/0607/Nov20_06/19.shtml
    πληροφορίες για θεατρικό έργο που γραφτηκε από επιστημόνισα του μουσείου Παλαιοντολογίας
    Στο κέντρο ο επίσκοπος Wilberforce, πολέμιος του Δαρβίνου.

  10. Παράθεμα: «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [3] « Ροΐδη Εμμονές

  11. Παράθεμα: «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [2] « Ροΐδη Εμμονές

  12. Παράθεμα: «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [4] « Ροΐδη Εμμονές

  13. Παράθεμα: «Ο Δαρβίνος ΣΗΜΕΡΑ». Η έκθεση – Μουσείο Γουλανδρή [5ο -τελευταίο] « Ροΐδη Εμμονές

  14. Ο/Η Sakis λέει:
    Κριτικη της θεωριας του Δαρβινου ~Ουρανοι διηγουνται δοξαν Θεου~ Η θεωρια του Δαρβινου που προσπαθει να διελευκανει την καταγωγη της ζωης έιναι κεντρική στην συγχρονη κοσμοαντιληψη αν και καποιες προσπαθειες νατουραλιστικης εξηγησης του υπαρκτου και του ανυπαρκτου βιολογικου κοσμου εγιναν και παλιοτερα. Η Δαρβινικη θεωρια και η νεοτερη ομως διτυπωση της είναι αυτη που έχει οσο καμμια άλλη συνεπαρει τα πληθη, και εχει εισχωρησει τοσο βαθια στην συνειδηση του ειδικου και του μη-ειδικου που αποτελει το νεο καταγωγικο μυθο-πασπαρτου ενος μεγαλου μερους της ανθρωποτητας συμφωνα με τον οποιο όλα οφειλουν να ερμηνευτούν. ( απο το γιατι οι ανθρωποι πιστεουν στον Θεο μεχρι το γιατι οι αντρες προτιμουν γυναικες με μεγαλα στηθη) Αλλα τι ακριβως λεει αυτη η θεωρία. Εξελιξη συμφωνα με την Βικιπαιδεια είναι η αλλαγη στα κληρονομημενα χαρακτηριστικα ενος πληθυσμου οργανισμων μεσω διαδοχικων γενεων. Οι πληθυσμοι αυτοι μπορει να διαφοροποιηθουν σε νεα ειδη μεσω της τυχαιας διαφοροποιησης του γενετικου υλικου τους (μεταλλάξεις τυχαιες) -το οποιο κωδικοποιει την συνθεση νεων πρωτεινων. Το αν αν οι νεοι οργανισμοι επιβιωσουν- εδραιθούν εξαρταται απο την πιεση της φυσικης επιλογης η οποια επιλεγει τα ωφελιμα για την επιβιωση χαρακτηριστικα. Οι εξελικτιολογοι ενστερνιζονται την ιδεα πως ολοι οι οργανισμοι έχουν ένα κοινο προγονο που έζησε πριν 3,500 εκ. χρονια ο οποιος “δημιουργηθηκε” απτην ανοργανη υλη σε μια μικρη λιμνουλα υπο καταλληλες συνθηκες. Η εν πρωτοις λογικοφανης και απλη αυτη θεωρία δεν αργησε να αποτελεσει το πραγματικο οπιο του λαου και των φυσιοκρατων διανοουμενων , και αποτελεσε ισως για πολλους το τελευταιο ( η το πρωτο για τον ευεπηρεαστο νεαροκοσμο) καρφι στην παλια μεταφυσικη με επιστημονικοφανη -τουλαχιστον- πλεον κριτηρια. Πόσο επιστημονικη όμως στ’ αληθεια ειναι αυτη η νεα μεγαλη αφηγηση; Η εξελεκτικη θεωρία αποθνησκει και ο επιθανατιος ρογχος της δεν θα αργησει να σηματοδοτησει μια να διευρυνση της ανθρωπινης συνειδητοτητας η οποια θα ξαναθεσει τα θεμελιωδη ερωτηματα της ζωης. Ενα νεο κυμα πρωτοπορων αντιδογματιστων επιστημονων και φιλοσοφων ( Jonathan Wells,William Dembski , Michael Behe, David Berlinski , Michael Denton ) έχει πλεον καταφερει το τελευταιο κτυπημα στην σαθρη λογικη και τις ψευδαισθησεις της Δαρβινικης θεωρίας. Η αποδομηση αυτη θα εκτελεστει σημειο προς σημειο και βασιζεται στην κοινη λογικη, στην επιστημονικη ερευνα , και την υπαρξιακη βεβαιοτητα χωρις παρεμβολη φιλοσοφικων κενολογιων και γενικευσεων. Η απαρχη της Ζωης Πώς μπορουμε να ερμηνευσουμε την υπαρξη της εμβιας αφθνονιας. Απο που ξεκινησαν όλα . Πως προηλθε η ζωη απο την ανοργανη υλη. Συμφαωνα με τους εξελιξιολογους οταν παγωσε η Γη ξαφνικα κατι εγινε και εμφανηστικαν οι πρωτοι προκαριωτικοι οργανισμοι . Δεν υπαρχει καμμια ενδειξη οτι προυπηρχαν άλλοι οργανισμοι πριν απο αυτους. Το ερωτημα της προελευσης αυτων των τοσο συνθετων οργανισμων πρεπει να απαντηθει και ειδικα η συσκευη συνθεσης πρωτεινων που βασιζεται στο DNA που υπαρχει στα κυτταρα αυτα . Αυτο ομως μενει ανερμηνευτο και δυσεπιλυτο γιατι όπως λεει ο Karl Popper. : “Αυτο που κανει την προελευση της ζωης και του γενετικου κωδικα ενα ενοχλητικο αινιγμα ειναι το εξης: ο γενετικος κωδικας είναι χωρίς καμμια βιολογικη λειτουργια αν δεν εχει μεταφραστει, αν δεν οδηγει δηλαδη στην συνθεση των πρωτεινων των οποιων η δομη διαμορφωνεται απο τον κωδικό. Αλλα όπως σημειωνει ο Μονοντ τα οργανα με τα οποια το κυτταρο (τουλαχιστον το μη- πρωτογονο κυτταρο το οπιο εινια το μονο που γνωρίζουμε) μεταφραζει τον κωδικό “ αποτελειται απο τουλάχιστον πενηντα μακρομοριακα εξαρτηματα που τα ιδια κωδικοποιουνται απο το DNA. Ετσι ο κωδικος δεν μπορει να μεταφραστει παρεκτος με την χρηση καποιων προιοντων του της μεταφρασης του. Αυτο αποτελει ενα πραγματικα παραξενο κυκλο, εναν φαυλο κυκλο για οποιαδηποτε αποπειρα μας να συνθεσουμε ενα μοντελο, η μια θεωρία , της γενεσης του γενετικου κωδικου.” Το ιδιο προβλημα αλλωστε είχει κατανοησει και ο Καστοριαδης. Ωστοσο ας δουμε προσεκτικα τις υποθεσεις των εξελιξιολογων. Το 1924 ο Ρωσος βιοχημικος Αλεξαντερ Οπαριν, προτεινε μια καθαρα υλιστικη προσεγγιση για την δημιουργια της ζωης. Συμφωνα με αυτον το πρωτο κυτταρο προηλθε απο αβια υλη, αλλα οχι μονομιας. Οι απλες χημικες ενωσεις , κατα το Οπαριν, συνενωθηκαν και συνδυαστηκαν για να σχηματισουν μεγαλες, συνθετες ενωσεις οπως ειναι τα αμινοξεα. Αυτα συνενωθηκαν για να σχηματισουνενα δικτυο μεσα σε ενα κυταρικο τειχος. Συμφωνα με τον Οπαριν η ατμοσφσιρα της νεαρης Γης ηταν πολυ διαφορετικη απτη σημερινη. Ενεργειακες πηγες οπως η θερμοτητα απο ηφαιστεια η απο κεραυνους υποτιθεται οτι δρουσαν πανω σε απλες ενωσεις ανθρακας στην ατμοσφαιρα μεταμορφωνοντας τα σε πιο συνθετες ενωσεις . Η ιστορια συνεχιζει στην θαλλασσα οπου οι ενωσεις αυτες λεει ο Οπαριν οτι ηρθαν κοντα και σχηματισαν μικροσκοπικα συμπλοκα, τους προγονους των πρωτων ζωντανων οργανισμων στην Γη. Ο Χαλντειν το 1928 προσεθεσε και τη υπεριωδη ακτινοβολια στην εξισωση. Αυτη ειναι σε γενικες γραμμες η θεωρια της προβιοτικης ή χημικης εξελιξης συμφωνα με την οποια η ζωη αναδυθηκε απο μια αρχεγονη προβιοτικη ΣΟΥΠΑ. Αυτη η αποψη εινια γνωστη και ως η υποθεση Οπαριν-Χαλντειν. Συμφωνα με την αυτη την υποθεση επιπλεον, η τυχαιοτητα απο μονη της δεν θα μπορουσε να οδηγησει την διαδραση των χημικων ενωσεων που απαιτει η συνθεση συνθετων βιομοριων και απο κει της ζωης. Ο Οπαριν εισγει εδω την εννοια της ενγενουν αυτοργανωσης των βιομοριων. Αλλα ας προσπελασουμε αναλυτικα της προυποθεσεις της ιδρυτικης αυτης υποθεσης. Προυποθεση 1 Αναγωγικη ατμοσφαιρα. Πολυ ελευθερο υδρογονο στην ατμοσφαιρα και λιγο ή καθολου οξυγονο. Η προαναφερθεισα συσσωρευση οργανικων ενωσεων δεν θα ηταν δυνατη αν η ατμοσφαιρα της Γης αποτελουνταν απο σημαντικες ποσοτητες ελευθερου οξυγονο., επειδη αυτο οξειδωνει τις οργανικες ενωσεις. Ο Οπαριν ετσι πιστευε οτι η πρωιμη ατμοσφαιρα αποτελουνταν απο CH4, NH3 υδρογονο και υδρατμους, ηγουν μια αναγωγικη ατμοσφαιρα. Επιπλεον πιστευε οτι τα πρωτα κυτταρα ηταν αναεροβια και ετεροτροφα. Προυποθεση 2. Συντηρηση. Οι απλες οργανικες ενωσεις που σχηματιζονταν στην αρχεγονη σουπα με καποιο τροπο συντηρουνταν ετσι ωστε η ενεργεια υπευθυνη για τον σχηματισμο τους να μην τις κατεστρεφε. Προυποθεση 3. Συγκεντρωση. Οι βιολογικες ενωσεις συσσωρευτηκαν σε ικανες συγκεντρωσεις ετσι ωστε να συνενωθουν μεταξυ τους ωστε να σχηματισουν τα μεγαλα συνθετα μορια τα απαραιτητα για την ζωη (πρωτεινες, ενζυμα, DNA, RNA) Προυποθεση 4 . Ομοιομορφος προσανατολισμος. Μονο τ αμινοξεα με αριστερο προσανατολισμο συνδυαστηκαν ωστε να παραγουν τις πρωτεινες της ζωης, και μονο τα σακχαρα δεξιου προσανατολισμου αντεδρασαν ωστε να δωσουν τους πολυσακχαριτες και τα νουκλεοτιδια. Προυποθεση 5. Ταυτοχρονη αναδυση των αλληλοεξαρτωμενων βιομακρομοριων ( π.χ DNA πρωτεινες). Ο γενετικος μηχανισμος που οδηγει στην πρωτεινοσυνθεση και οι πρωτεινες που δομησαν αυτιν το γενετικο μηχανισμο δημιουργηθηκαν σταδιακα και ηταν παροντες στα πρωτα αναπαραγωμενα πρωτοκυτταρα. Προυποθεση 6. Λειτουργικη ολοκληρωση. Τα πολυ οργανωμενα χιλιαδες κομματια του χημικου μηχανισμου του κυτταρου, αναδυθηκαν σταδιακα στα πρωτοκυτταρα. Προυποθεση 7. Η φωτοσυνθεση αναπτυχθηκε σταδιακα στα πρωτοκυτταρα. Μερος των παραπανω υποθεσεων εξεταστηκε με τα περιφημα πειραματα προσομοιωσης των Miller και Urey το οποιο να σημειωσουμε εδω διδασκεται δυστυχως ακομη στα σχολεια. Δεν ειχαν βεβαια την αξιωση να δημιουργησουν ζωη στο εργαστηριο, αλλα να εξετασουν το ποιες ενωσεις θα μπορουσαν να παραχθουν στην υποτιθεμενη πρωιμη ατμοσφαιρα της Γης . Το 1953 αναφερθηκε το πρωτο πειραμα. Ο Miller οπως ειναι γνωστο ανελυσε την ουσια που παγιδευτηκε στο πατο του μηχανισμου και αναγνωρισε καποια αμινοξεα που απαντωνται σε πρωτεινες . Απο τοτε άλλες απαραιτητες για την ζωη χημικες ενωσεις εχουν συντεθει σε εργαστηριακες ελεγχομενες συνθηκες . Το Προβλημα με τις υποθεσεις του Οπαριν (αντιστοιχα) 1. Οι επιστημονες εχουν πλεουν στα χερια τους ισχυρες αποδειξεις οτι μεγαλες ποσοστητες οξυγονου συνεθεταν την πρωιμη ατμοσφαιρα της. Για παραδειγμα ξερουμε οτι πολλα ορυκτα αντιδρουν με οξυγονο και τα οξειδια που παραγονται απαντωνται σε πετρωματα τα οποια χρονολογουνται πριν απο την υποτιθεμενη αναδυση της ζωης. . Αυτο ( η ελλειψη οξυγονου) συνεπαγεται οτι θα ηταν αδυνατο να παραχθουν οι οργανικες εκεινες ενωσεις που παρατηρηθηκαν στο πειραμα του Miller και Urey (στο οποιο ελειπε το οξυγονο). Ενα επιπλεον παραδοξο με την υποθεση του Οπαριν ειναι οτι χωρις οξυγονο και παλι δεν θα σχηματιζονταν και δεν θα συνενωνονταν οργανικες ενωσεις. Ικανες ποσοτητες οξυγονου θα ηταν απαραιτητες για να παραξουν οζον. Το οζον προστατευει την Γη απο επικινδυνα επιπεδα υπεριωδους ακτινοβολιας. Ενα αλλο προβλημα με την υποθεση και συνεπως το πειραμα ειναι αυτο του υδρογονου, το οποιο θεωρουν ως παρον σε μαγαλες ποσοτητες στην πρωιμη γηινη ατμοσφαιρα . Εντουτοις οι γωχημικοι τη δεκαετια του 1960 κατέληξαν στο οτι αυτη αποτελουνταν κυριως απο υδρατμους, δειοξειδιο του ανθρακα, αζωτο και μονο ιχνη υδρογονου και καθουλο μεθανιο και αμμονια . Και τι προκυπτει αν επναλαβουμε το πειραμα με αυτες τις συνθηκες. Απολυτος τιποτα, κανενα αμινοξυ. Ο Τζον Χοργκαν στο Scientific American δηλωσε το 1991: μια ατμοσφαιρα με CO2 , αζωτο κα ιυδρατμους “ δεν θα ηταν ευνοικη για την συνθεση αμινοξεων. 2. Τα πειραματα των Miller και Urey αποσιωπουν την καταστροφικη επιδραση της ενεργειας . Στα πειραματα αυτα, τα αμινοξεα και αλλες οργανικες ενωσεις που δημιουργουνται συλλεγονται γρηγορα απο μια παγιδα ωστε να μην καταστραφουν.Τετοιοι μηχανισμοι δεν αντιστοιχουν στην πραγματικοτητα. 3. Δυστυχως ουτε αυτη η υποθεση στεκει στην κριτικη διερευνυση. Αν τα αμινοξεα σχηματιζονταν στην πρωιμη Γη, δεν θα επεπλεαν σε λιμνες απλα περιμενωντας τα καταλληλα αμινοξεα για να σχηματισουν πρωτεινες. Αντιθετως θα δημιουργουσαν ενωσεις με άλλες ενωσεις και θα ηταν ανικανες για οποιαδηποτε βιολογικη λειτουργια. Σε μια οργανικη σουπα γεματη απο διαφορες ενωσεις, τα αμινοξεα δεν θα ετειναν να ενωθουν με αμινοξεα ουτε και τα σακχαρα με τα σακχαρα, αλλα θα προεκυπταν διφορες αλληλο-αντιδρασεις. 4. Χωρις καποιον καταλυτη που να προαγει την δημιουργια πεπτιδικων δεσμων η 3-5 φωσφοδιεστερικους δεσμους, δεν μποει να υπαρχει οδος δημιουργιας πρωτεινων DNA και RNA. Οι μονοι βεβαια καταλυτες που γνωρίζουμε ειναι τα ενζυμα και τα ριβοσωματα, και αυτα με την σειρα τους προυποθετουν την υπαρξη του μηχανισμου DNA , RNA. Αυτος ακριβως ο μηχανισμος οπως ειπαμε ειναι ακριβως αυτο που η επιστημονικη ερευνα δεν μπορει να προυπεθεσει αλλα πρεπει να εξηγησει. 5. Ακομη και αν έιχαμε ολα τα δομικα και χημικα συστατικα απο τα οποια αποτελουνταν ενα κυττταρο δεν θα μπορουσαμε υπο οποιεσδηποτε συνθηκες να περασουμε σε ενα ζωντανο κυτταρο. 6. Κανενας μεχρι στιγμης γνωστος μηχανισμος δεν μπορει να δωσει απαντηση στο πως αναδυθηκε ο μηχανισμος της φωτοσυνθεσης. Το ανεκδοτο με τους εξωγηινους Ειναι γεγονος, οι εξελικτιστες πιστευουν στα πρασινα ανθρωπακια . Ο αρχιερεας των δαρβινιστων Ντωκινς προωθει την θεωρια της πανσπερμιας ως πιθανη , την θεωρία δηλαδη που ενστερνιζεται την ιδεα οτι η ζωη στη Γη προηλθε απο την εισβολη εξωγηινης ζωης μεσω καποιου μετεωριτη. Το προβλημα με την θεωρια αυτην περα απο την πλακα είναι οτι η υπαρξη εξωγηινης ζωης χρειαζεται η ιδια εξηγηση για την προελευση της , αλλα επισης αποτελει και μια ενδειξη των τεραστιων προβληματων των βιολογιστικων θεωρίων για την απαρχη της ζωης . Αποτελει δε και μια ομολογια πως η ζωη προυποθετει μια αλλη εξωγενης ευφυια να κινει τα νηματα. Ο Ντωκινς αλλωστε στην συνεντυξη του στο ντοκιμαντερ Expelled: no intelligence allowed ομολογει την αναγκαιοτητα μιας ευφυους υπαρξης . ( http://www.youtube.com/watch?v=BoncJBrrdQ8) Γενετικη και Μακροεξελιξη Μεχρι εδω αποδειξαμε οτι οι συνθηκες και οι μηχανισμοι που απαιτει η υλιστικη θεωρια περι απαρχων της ζωης για την εγκυροτητα της ειναι εντελως ανυπαρκτες. Αλλα ας υποθεσουμε χαριν της συνεχισης της συζητησης οτι με καποιο μυστηριωδη τροπο ολα αυτα συνεπεσαν ακριβως σε μια μεγαλη συμπαντικη συμπτωση και δημιουργηθηκε το πρωτο κυτταρο. Για την αναδυση ολων των νεων μορφων η θεωρια της εξελιξης απιατει εναν διαφοροποιητικο μηχανισμο και εναν επιλεκτικο μηχανισμο οπως ειπαμε. Με τις μεταλλαξεις ασχολειται η επιστημη της γενετικης. Ακομη και πλεον ανιδεος πρωτοετης βιολογος γνωριζει οτι οι περισσοτερες μεταλλαξεις έιναι καταστροφικες για τον οργανισμο. Και αυτες που δεν είναι ζημιογονες ειναι ουδετερες, μητε βοηθωντας μητε εμποδιζοντας τον οργανισμο. Εκτος απο τις ακραιες συνθηκες στις οποιες οι περιβολλαντικες προσβολες αυξανουν πολυ την επιλεκτικη πιεση ( οπως στα βακτηρια που εκτιθενται σε αντιβιοτικα και αποκτουν ανοσια ) καμμια επωφελης σημειακη μεταλλαξη δεν γνωριζουμε. Τετοιες βεβαια αλλαγες δεν μπορουν να θεωρηθουν ως δηλωτικες μακροεξελιξης εφοσον τα κυτταρα υποκεινται μονο μικρες αλλαγες σε ενα μονο μοριο. Επιπροσθετα οταν η πιεση εκλειψει το πλεονεκτημα που αποκτηθηκε τεινει να χαθει. Αυτο δεν ειναι εξελιξη. Στις περισσοτερες των περιπτωσεων οι σημειακες μεταλλαξεις σε λειτουργικα γονιδια ειναι θανατηφορες. Ως αποτελεσμα η φυσικη επιλογη κατα την θεωρια επιλεγει εναντιον αυτων των αλλαγων. Μια ενναλακτικη προταση ειναι να κοιταξουμε στις χρωσομικες μεταλλαξεις μηπως και εκει βρουμε την λυση στο αινιγμα, οπως κανουν πολλοι νεο-Δαρβινιστες. Θεωρουν τον διπλασιασμο του γονιδιου ως ιδιαιτερα σημαντικο μηχανισμο. Αλλα και παλι υπο κριτικη διερευνηση η υποθεση αυτη μπαινει στο ντουλαπι. Αντιθετα προς το αρχικο γονιδιο το οποιο παραμένει λειτουργικο, το νεο γονιδιο απλα καθεται εκει και περιμενει μια νεα τυχαια σημειακη μεταλλαξη που ομως οπως ειπαμε ειναι εξαιρετικα σπανιες. Άλλα ας κανουμε ενα βημα πισω στην υπερασπιση της θεσης μας και ας υποθεσουμε παλι πως συντελιται μια ευνοικη μεταλλαξη . Για να λειτουργησει ενας οργανισμος επιτυχως απαιτειται ενα πακετο προσαρμογης, το οποιο ειναι μια σειρα δομων οι οποιες είναι προσεχτικα συντονισμενες μεταξυ τους ωστε να λειτουργει στη εντελεια ο οργανισμος. Εναα τελειο παραδειγμα ειναι η καμηλοπαρδαλη. Για να επιβιωσει στον θωκο της η καμηλοπαρδαλη χρεαζοταν μακρι ποδια. Αλλα ο μακρυς λαιμος απιτει και μακρυ λαιμο (αλλιως πως θα πινει νερο) Και για να χρησιμοποιει το μακρυ λαιμο απαιτουνται αλλες προσαρμογες. Το πακετο προσαρμογης της περιλαμβανει ενα συντονισμνεο συστημα ελεγχου της πιεσης του αιματος. Αισθηηρες πιεσης κατα μηκος των αρτηριων του λαιμου μετρουν την πιεση και μπορουν να σηματοδοτησουν την ενεργοποιηση αλλων μηχανισμων για να αντισταθμηστει οποιαδηποτε αυξηση της πιεσης ενοσω η καμηλοπαρδαλη πινει η τρωει χορταρι. Αυτες και αλλες προσαρμογες της καμηλοπαρδαλης δεν υπαρχουν σε απομονωση αλλα προυποθετουν αλλες προσαρμογες που ολες μαζι πρεπει να ειναι τελεια συντονισμενες . Αλλα πως αναδυθηκε ενα τετοιο πακετο προσρμογης . Συμφωνα με την νεο -Δαρβινιστικη θεωρία η καμηλοπαρδαλη εξελιχθηκε στη τωρινη της μορφη μεα απο την συσσωρευση μοναδιαιων τυχαιων γενετικων αλλαγων οι οποιες ελεγχθηκαν απο την φυσικη επιλογη και διατηρηθηκαν κομματιαστα .Αλλά πως μια τετοια κομματιαστη διαδικασια , στην οποια η μεταλλαξη και η επιλογη εγιναν τυχαια χωρις βλεψεις στην μελλοντικη ωφελεια του οργανισμου, μπορει να παραγει ενα πακετο προσαρμογης , ειδικα οταν τα μερη τα οπιοα αποτελουν το πακετο ειναι αχρηστα ακομη ακομη επιζημια μεχρι που ολοκληρο το πακετο να ειναι στη θεση του? Για παραδειγμα το συνθετο κυκλοφορικο συστημα της καμηλοπαρδαλης πρεπει να εμφανιστει την ιδια στιγμη με τον μακρυ λαιμο ειδαλλως το ζωο δεν θα επιβιωσει. Η βιβλιογραφια εινια γεματη με τετοια παραδειγματα οργανισμων. Πολλοι μαλιστα οργανισμου εμφανιζονται στα απολιθωματα κατα την Καμβρια Εκρηξη με ετοιμα αυτα τα πακετα προσαρμογης παρολο που δεν υπαρχου γνωστοι “απογονοι” τους στα απολιθωματα ουτως ωστε να υποστηριχθει οτι προηλθαν απο αυτους . Ενω οι τυχαιες γεντικες αλλαγες ειναι ικανες να εξηγησουν τις αλλαγες σε ενα σχετικα απομονωμενο χαακτηριστικο οπως το χρωμα ενος οργανισμου, οι μεγαλες αλλαγες οπως η εξελιξη της καμηλοπαρδαλης απο ενα ζωο με μικρα ποδια και κοντο λαιμο θα απαιτουσε ενα εκτεταμενο ρεπερτοριο συντονισμενων προσαρμογων. Σημειακες και αλλες μεταλλαξεις Μηπως εν τελει οι διαφορων ειδων μεταλλαξεις διαθετουν την πρωτη υλη για την προωθηση της εξελιξης? Υπαρχουν αποδειξεις? Η μυγα Drosophila ειναι ενα παραδειγμα μελετης της πραγματικης επιρροης των μεταλλαξεων πανω στον οργανισμο. Βομβαρδιζοντας τες με ακτινοβολια παραογνται νεες μεταλλαξεις επι πολλες γενεες. Μεχρι στιγμης δεν υπαρχουν ενδειξεις οτι οι μεταλλαξεις αυτες παρηγαγαν νεες δομες. Οι μεταλλαξεις απλα διαφοροποιουν ηδη υπαρχουσες δομες. Εχουν παραξει ομως τερατουργημτα τα οποια και παλι ειναι απλα αναδιαταξη ηδη γνωστων δομων. Οχι δεν εχουν μεταμορφωθει οι μυγες σε ενα άλλου ειδους εντομο. Αποδειξαμε λοιπον πως οι μετλαλλαξεις και η φυσικη επιλογη δεν μπορει να παραξει νεα πακετα προσαρμογης, μπορει κανεις εν τουτοις να αναρωτηθει ποσα γονιδια πρεπει να αλλαξουν ωστε να ειναι δυνατη η μακροεξελιξη. Ο κυτταρικος βιολογος E. J. Ambrose υπολογισε πως “ εινια πολυ απιθανο οτι λιγοτερα απο πεντε γονιδια θα μπορουσαν ποτε να ενεχονται στην παραγωγη ακομη και της απλουστερης νεας δομης που δεν υπηρχε πριν στον οργανισμο.” Ο ιδιος επειτα εδειξε οτι ακομη και με μονο πεντε γονιδια θα ηταν ιδιαιτερα απιθανο οι λειτουργικες πληροφοριες που απαιτουνται για την μια νεα δομη να αναδυθει απο τυχαιες μεταλλαξεις. Ξεκινησε τους υπολογισμους του μετρωνταε τις μη επιζημιες μεταλλαξεις. Με συντηριτικους υπολογισμους οχι περισσοτερες απο μια μεταλλαξεις παρατηρουνται σε καθε γενεα σε ενα πληθυσμο 1000 ( τα περισσοτερα γονιδια εχουν μια συχνοτητα μετάλλαξης 1 στις 100000 και οι περισσοτερες απο αυτες ειναι επιζημιες). Η πιθανοτητα επομενως δυο μη επιζημιες μεταλλαξεις να επισυμβουν στον ιδιο οργανσιμο ειναι 1 στις 1000000. Η πιθανοτητα γιο πεντε ειναι 1 σε 1,000000000000000. Ειναι φανερο οτι ειναι πρακτικα αδυνατο να συμβουν μεσα στον κυκλο ζωης ενος οργανισμου. Αφηνοντας κατα μερος το ερωτημα για το πως συνεβη η εξελιξη οι εξελικτιστες εντουτοις δηλωνουν πως συνεβη υποδεικνυοντας τα παλαιοντολογικα ευρηματα. Το Δεντρο της Ζωης Οπως ειπαμε λογω της απιθανοτητας της αναδυσης του πρωτου κυτταρου εστω και μια φορα, το πρωτο υποτιθεμενο κυτταρο θα πρεπει να ειναι ο προγονος ολων των μετεπειτα κυττυρων συμφωνα με την δαρβινεια θεωρια, οπως λεει και ο νεο- Δαρβινιστης Ernst Mayr (1991) : “ δεν υπαρχει σημερα ισως κανενας βιολογος που θα αμφισβητουσε την αποψη οτι ολοι οι οργανισμοι που απαντωνται σημερα στην Γη εχεουν προελθει απο μια μοναδικη πηγη ζωης” . Για να το δειξει παρασατατικα ο Δαρβινος στην μελετη του σχεδιασε ενα διακλαδισμενο σχεδιο ενα δεντρο τροπον τινα με τον κοινο προγονο στην ριζα και τους απογουνος στα κλαδακια. Η αληθεια βεβαια ειναι οτι το δεντρο αυτο εχει ξεριζωθει διαπαντος. Καταρχην τα απολιθωματα δεν αφηγουνται αυτην την ιστορια. Τα απολιθωματα της Καμβιας περιοδου που βρεθηκαν δειχνουν οτι αντι να εμφανιζεται πρωτα ενα ειδος το οποιο χωριστηκε σταδιακα μετα απο εκατομμυρια χρονια ( επειδη οπως υπεθετε ο Δαρβινος και ολοι οι εξελιξιολογοι ολοι οι οργανισμοι προηλθαν σταδιακα ο ενας απτον αλλο μεσω πολλων διαδοχικων μικρων μετατροπων ) σε οικογενειες , μετα ταξεις, μετα φυλα αυτο που βρισκουμε ειναι ηδη διαμορφωμενα φυλα και ταξεις ζωων. Με αλλα λογια , τα υψηλοτερα επιπεδα βιολογικης ιεαραρχιας εμφανιστηκαν απο την αρχή. Ο ο ιδιος ο Δαρβινος ειχε αναγνωρισει αυτην την δυσκολια. Ο| ιδιος εδωσε καποιες δικαιολογιες αλλα εκτοτε εχουμε ψαξει σε ολη την Γη και εχουμε βρει πετρωματα που αναγονται σε περιοδους πριν απο την Καμβρια, αλλα δεν λυθηκε το προβλημα οπως πιστευε ο Δαρβινος. Αντιθετως το προβλημα επιδεινωθηκε. Πολλοι παλαιοντολογοι πιστεουν σημερα οτι η ζωη εμφανιστηκε ξαφνικα την Καμβρια περιοδο. Τα Προκαμβρια πετρωματα περιεχουν αποκλειστικα μονοκυτταριους οργανισμους μεχρι λιγο πριν την Καμβριο. Παλαιτοτερα πετρωματα περιεχουν πολυκυτταρους οργανισμους αλλα πολυ διαφορετικους απο αυτους της Καμβριας περιοδου. Ολα αυτα ειναι γνωστα και τεκμηριωμενα. Εντουτοις οι δαρβνιστες προσπαθουν να εξηγησουν την ασυνεπεια λεγοντας οτι η εμφανης ελλειψη προγονων απ’την Προκαμβρια περιοδο οφειλειται σε ελλειπες απολιθωματικο ιστορικο. Επισης υποστηριζουν πως ακομη και αν το ιστορικο ηταν συνεχες οι “απογονοι” του Προκαμβριου δεν θα απολιθωνονταν , ειτε επειδη ηταν μικροι ειτε επειδη αποτελουνταν απο μαλακο ιστο. Μια τριτη αντιμετωπιση ειναι να δειξουν τις υποτιθεμενες σχεσεις των συγχρονων οργανισμων με μοριακες μεθοδους. Ωστοσο ουτε αυτες οι αποπειρες ειναι πειστικες, εφοσον : 1. το ιστορικο συμφωνα με τους γεωλογους Hitchins Benton και Wills μπορει να ειναι ελλειματικο αλλα ειναι επαρκες και αντιπροσωπευτικο εκεινης της περιοδου και 2. εχουν βρεθει απολιθωματα μικροοργανισμων που αναγονται σε περιοδους πριν απο 3 δισεκατομμυρια χρονια πολυ πριν την Προκαμβρια δηλαδη περιοδο και αρα δεν στεκει η αποψη οτι οι οργανισμοι θα ηταν μικροι και δεν θα απολιθωνονταν και επιπλεον οι οργανισμοι που βρεθηκαν στην Εντικαρεα η στο Μπουρτζες Σεηλ αποτελουνταν απο μαλακα ιστο, αρα και οι οργανισμοι απο μαλακο ιστο δυνητικα απολιθωνονται. Επισης απο τις αποπειρες να διακριβωθουν οι εξελικτικες σχεσεις αναμεσα των οργανισμων με μοριακες μεθοδους (εξεταση του DNA και των πρωτεινων) μπορει να συναχθει το συμπερασμα οτι αυτες ειναι ασυνεπης (καθε μελετητης βρισκει διαφορετικους αριθμους) και δεν δειχνουν τιποτα. Επισης οι ερευνες τους δειχνουν οτι ο κοινος προγονος ηταν ευκαρυωτικος ενω η δαρβινικη θεωρια υποθετει εναν πολυ πιο απλο οργανισμο. Το λαθος αυτο περι υπαρξης δεντορυ της ζωης το αναγνωριζουν πλεον και περιοδικα επιστημονικα που ειναι φανατικοι υπερμαχοι του δαρβινισμου οπως π.χ το New Scientist (http://scienceblogs.com/pharyngula/2009/01/new_scientist_says_darwin_was.php) Η απειρια των ενδιαμεσων μορφων Ενα αλλο ανερμηνευτο παζλ της εξελικτικης θεωριας ειναι οτι αυτη προυποθετει μια απειρια ενδιαμεσων μορφων που θα συνδεουν μορφολογικα και γονοτυπικα δυο διαφορετικου οργανισμους . Οχι απλα ενας και δυο αλλα παρα πολλουι, για καθε απειροελαχιστη διαφορα που παρατηρειται . Ενα τετοιο φαινομενο δεν το αφηγουνται τα απολιθωματα ουτε οι συγχρονες μορφες ζωης. Αυτο τπου βλεπουμε ειναι μια απειρια ανυπαρκτων συνδεσμων και ασυνεχειες και καθε νεο απολιθωμα που βρισκεται δημιουργει νεα κενα στην υποτιθεμενη συνεχεια της εξελικτικης ιστοριας. Εξελικτικη Σταση Ενα αλλο φαινομενο που παρατηρειται στα πετρωμτα ειναι η σταση των οργανισμων. Προκειται για το φαινομενο οπου μιας και ο οργανισμος εμφανιστει στο απολιθωματικο ιστορικο, τεινει να διατηρειται απαραλλαχτος αναμεσα σε πολλα στρωματα των πετρωματων ( που ειναι αλλης χρονολογιας). Μπορει ο οργανισμος αυτος να ειναι παρον μεχρι και σημερα με τα ιδια η χαρακτηριστικα η ξαφνικα να εξαφανιστηκε απο τα απολιθωματα. Εδω βλεπουμε και πια ειναι η αληθεια οτι δηλαδη τα ζωα παραμενουν απαραλλαχτα. | Εντροπια Οπως λεει και ο Καστοριαδης “ ολα συμβαινουν σαμπως η ζωη να μην παραβιαζε βεβαια την σιδηρα αναγκαιοτητα της δευτερης αρχης , αλλα να την ξεγελουσε απεριοριστα, να την καταστρατηγουσε , να την καθιστουσε μη σημαντικη για τις ενεργειες τις . Παιχτης που σε ενα γιγαντιο παιχνιδι ρουλετας με ισως 10100 ριξιες κατορθωσε να συνδυασει τις επιλογες του και τα ποσα που πονταρε κατα τροπο ωστε, αρχιζοντας με μια δεκαρα, , κατεχει σημερα ενα δισεκατομμυτιο δισεκατομμυριων τονους χρυσου ( οι αριθμοι αυτοι δεν απλως σχηματα λογου) και εξακολουθει να κερδιζει.” και αλλου “ προκειται για το γεγονος οτι επι δυο δισεκατομμυρια χρονια δεν εχουμε δει ποτε να εκδηλωνεται μια αυθορμητη, σημαντικη και διαρκης διακυμανση του συστηματος προς τα κατω , ικανη να το επαναφερει εστω και πρσωρινα προς τη φυσικη του κλιση. Το ρολοι του Paley Αν βρισκαμε ενα ρολοι τσεπης στον δρομο και το ανοιγαμε και βλεπαμε ολα τα πολλα αλληλενδετα κομματια που το αποτελουν και του δινουν την δυνατοτητα να μας δειχνει την ωρα σιγουρα δεν θα λεγαμε οτι τα κομματια φτιαχνηκαν μονα τους η οτι συναρμολογηθηκε μονο του ειτε οτι δεν φτιαχθηκε για καποιον συγκεκριμενο σκοπο απο καποιον Νου. Αυτο ειναι ωστοσο που υποστηριζουν οι δαρβινιστες για την δημιουργια των οντων. Λενε δηλαδη οτι ολα τα πολυπλοκα οργανα που απαντωνται στους οργανισμους φτιαχθηκαν σταδιακα με μικρες απειροελεχιστες αλλαγες με ατυχηματικο τροπο. Ποσο λογικο ομως ειναι αυτο ? Ο ιδιος ο Δαρβινος ειχε δηλωσει ποσο σημαντικο ειναι αυτο στη θεωρια του οταν ειπε : “αν μπορουσε να δειχτει οτι υπηρχε οποιαδηποτε συνθετο οργανο το οποιο δεν θα μπορουσε να σχηματιστει απο πολλαπλες , μικρες μετατροπες η θεωρια μου θα κατερεε ολοκληρωτικα” . Ο ιδιος δεν μπορουσε να βρει ενα τετοιο οργανο , αλλα αναφερθηκε στο ανθρωπινο ματι το οποιο ωστοσο θωρουσε οτι προηλθε απο καποια φωτοευασθητα κυτταρα. Ανοιγοντας οποιοδηποτε βιβλιο ανατομιας μεινουμε ενεοι μπροστα την πολυπλοκη συνθετοτητα των αλληλοεξαρτωμενν μερων , των ραβδιων των κωνιων των χιτωνων, του φακου, των μυων των 40 αλληλοσυμπληρουμενων και αλληλοεξαρτωμενων υποσυτηματων που συνθετουν ενα τελειο οργανο. Ολα αυτα τα υποσυστηματα επρεπε να υπαρχουν ταυτοχρονα , δηλαδη 40 τουλχαιστον γονιδια επρεπε να αναδυθουν τυχαια μεσα απο σταδιακες διαδικασιες και να υπαρχουν και αυτα ταυτοχρονα, πραγμα αδυνατο. Η αναδυση ενος μονο υποσυστηματος π.χ του αμφιβληστροειδής χιτώνα μονου του δεν εχει κανενα νοημα χωρις τον φακο. Αν αναδυοταν πρωτα ο αμφιβληστροειδής χιτώνας δεν θα ειχε καμμια λειτουργια και η φυσικη επιλογη δεν ευνοει αχρηστες δομες Ολες οι θεωριες που προσπαθουν με καποιον μορφη σταδιακης εξελιξης να εξηγησουν την δομηση του οργανου αυτου ειναι ατελης. Για παραδειγμα απο που και γιατι ξεφυτρωσαν φωτοευαισθητα κυτταρα, τα οποια ειρησθω εν παροδω ειναι υπερβολικα πολυπλοκα (και αρα πρεπει να μας εκηγησουν οι φιλοι μας πως εξελιχθηκαν ) σε καιριες περιοχες του σωματος των οργανισμων και ακομη πιο σοβαρα το ματι χρειαζεται ενα οπτικο νευρο και ενα κεντρο επεξεργασιας της εικονας στο ΚΝΣ . Εχουμε δηλαδη εκτος απο τα μηχανικα μερη που το ενα εξαρταται απο το αλλο για την λειτουργια τους και ενα οργανο ερμηνειας της εικονας . Ειναι λογικα απιθανο το να αναδυθηκαν τυχαια τοσο το κλειδι οσο και κλειδαρια που δινει νοημα στο κλειδι, τοσο το υλισμικο οσο και το λογισμικο. Για να μην ανοιξουμε το κουτι της Πανδωρας που ειναι η τεραστες εξαρτησεις που επικρατουν αναμεσα στην οπτικη εικονα και την κινηση και την συμπεριφορα εισαγοντας παρα πολλες ανεξαρτητες μεταβλητες στην εξισωση ο οποιες πρεπει να συμπεσουν. Επιπλεον η παλαιοντολογια μας εχει δειξει οτι υπηρξαν πολλοι πρωτογονοι οργανισμοι με ηδη διαμορφωμενα συνθετα ματια οπως αυτα που απαντωνται στους τριλοβιτες . Ολοι οι οργανισμοι παρουσιαζουν συνθετοτητα αλλα ενα καλο παραδειγμα ειναι το μαστιγιο των βακτηριων οπως εχει επσημανει ο Behe. Το μαστιγιο ειναι ενα οργανο της κυτταρικης μεμβρανης το οποιο χρησιμοποειται απο καποια βακτηρια για την μετακινηση τους σε υγρα περιβαλλοντα. Προσφατες ερευνες εδειξαν πως κινειται ( το μαστιγιο) με την λειτουργια ενος πολυ πολυπλοκου οργανικου κινητηρα. Αυτος ο κινητηρας- προπελα ειναι κατασκευασμενος με τις ιδιες μηχναικες αρχες με εναν ηλεκτρικο κινητηρα. Αποτελειται απο δυο γενικοτερα μερη τον στατορα και τον ροτορα. Περιπου 240 ξεχωριστες πρωτεινες χρειαζονται για την κατασκευη του και ειναι αυτες που σηματοδοτουν για την λειτουργια η μη του κινητηρα, δημιουργουν δεσμους για να διευκολυνουν κινησεις στο ατομικο επιπεδο και ενεργοποιουν αλλες πρωτεινες που συνδεουν το μαστιγιο με την κυτταρικη μεμβρανη. Αξιζει κανεις να κανει google το λημμα bacterial flagellum για να αντλιληφθει κανεις την πολυπλοκοτητα του. Αν εστω και ενα μοριο αυτης της γοητευτικα συνθετης δομης ελειπε η ηταν μη λειτουργικο ολοκληρο το μαστιγιο θα ηταν αχρηστο. Καταλαβαινουμε οτι η αναδυση μιας τετεοιας δομης απαιτει την πολλαπλη μεταλλαξη σε παρα πολλα γονιδια την ιδια στιγμη που κωδικοποιουν για τις πρωτεινες και σε αλλα επιπλεον γονιδια που κωδικοποιουν για τις πρωτεινες που παιρνουν μερος στην συναρμολογηση. Και αυτες οι μεταλλαξεις πρεπει να συνεβησαν την ιδια στιγμη ειδαλλως οπως ειπαμε η δομη θα ηταν ελλειπης και αρα μη λειτουργικη. Η απαντηση των εξελιξιολογων ειναι πως ισως αναδυθηκε απο καποιο αλλη απλουστερη ενδιαμεση μορφη που εξυπηρετουσε καποια αλλη λειτουργια οπως για παραδειγμα το εκκριτικο συστημα τυπου ΙΙ που απανταται στα βακτηρια. Άλλα ακομη και αν ολα τα κομματια ( οι πρωτεινες) που απαιτουνται για την δομηση του μαστιγιου βρισκονται μεσα στο ιδιο κυτταρο αλλα εξυπηρετουν αλλες λειτουργιες δεν υπαρχει λογος να σκεφτουμε οτι αυτα τα κομματια θα αποκολληθουν αυθρομητα απο τα συστηματα στα οποια λειτουργουσαν για να σχηματισουν ενα ολοκληρωμενο νεο συστημα οπως το μαστιγιο, Τα κομματια δηλαδη μπορει να υπαρχουν αλλα σιγουρα δεν θα ειναι συμβατα μεταξυ τους για να δημιουργησουν νεες δομες. Επιπλεον αν και τα δυο συστηματα εχουν καποιες ομοιτητες αυτο που πρεπει να δειξουν για να μας πεισουν ειναι ολη την εξελικτικη πορεια με ακριβεια και οχι με χοντροκομμενες συγκρισεις. Για να τελειωνουμε με αυτο το θεμα , η ερευνητες πλεον υποστηριζουν οτι το εκκριτικο συστημα εξελιχθηκε απο το μαστιγιο και οχι το αναποδο οπως επιτασσει η εξελικτικη λογικη απο το απλουστερο στο συνθετοτερο. Αλλα και αυτο ειναι λαθος. Ο εγκεφαλος του Δαρβινου Ο εγκεφαλος μαζι με το νευρικο συστημα ειναι το σοφα ιεραρχημενο κυβερνητικο κεντρο των ζωων. Ρυθμιζει ολες τις φυσιολογιες λειτουργιες και σχετιζεται και με ψυχολογικες λειτουργιες και την συμπεριφορα. Το ΚΝΣ του ανθρωπου περιεχει 15-33 δισεκαττομυρια νευρωνες που συνδεονται μεταξυ τους συναπτικα κανοντας 10000 συναψεις ο καθενας. Αποτελειται δε απο λειτουργικα ξεχωριστα συστηματα υπευθυνα για τις ξεχωριστες λειτουργιες και τις αισθησεις και την ερμηνεια τους , και ολα τα υποσυστηματα ειναι συνδεδεμενα μεταξυ τους ολοκληρωνοντας τις αισθησεις και συντονιζοντας την συμπεριφορα. Για παραδειγμα το οπτικο συνδεεται με το κινητικο για να τυπωσω αυτο το κειμενο. Πως αναδυθηκαν ολα αυτα τα τοσο αλληλοεξαρτωμενα συστηματα, χωρις να περιπεσουν στο μη νοημα ? Πως συνδεεται ενα τυχαιο γεγονος οπως ειναι εξελιξη με την λογικοτητα του ανθρωπου. Πως δημιορηθηκαν μεσα στα ζωα τα ενστικτα της αυτοσυντηρησης και της δημιουργιας δομων εξωτερικα προς αυτα τα οποια εχουν λογικοτητα , μεσα απο τυχαιες μεταλλαξεις . Για παραδειγμα πως εμαθε το χελιδονι να φτιαχνει την φωλια του? Τυχαια? Γιατι υπαρχουν δομες στον ανθρωπινο εγκεφαλο που ειναι υπηρετικες και ευθυνονται αποκλειστικα για την απολαυση της μουσικης? Πιο εξελικτικο πλεονεκτημα δινει στον οργανισμο κατι τοσο περα απο την απλη επιβιωση οπως ειναι η απολαυση της μουσικης. Για να πουμε τα πραγματα με το ονομα τους γιατι να ξεπηδησουν τοσα νεα οντα με τοσο αξιοθαυμαστες συμπεριφορες και γιατι απλα να μην σταματησει η δημιουργια στα απλα βακτηρια τα οποια επιβιωνουν μια χαρα στο περιβαλλον τους . Υπαρχει καποια τελεολογια στην εξελιξη ? Οι εξελιξιολογοι το αρνουνται πεισματικα. Ομως και μονο η ικανοτητα μας να γνωριζουμε και να κατανοουμε τον κοσμο υποδηλωνει την υπαρξη ενος Νου ο οποιος προσαρμοσε την ευφυια μας στον κοσμο. Δαρβινος και ναζισμος Δεν ειναι μυστικο οτι οι ναζισμος και ο δαρβινισμος ειναι συγγενικες ιδεοληψιες, η μια δινει το αλλοθι στην αλλη. Ο ιδιος ο Δαρβινος ηταν γνωστος ρατσιστης και μιλουσε για εξαλειψη πρωτογονων φυλων και επιβιωση των ανωτερων στο βιβλιο του The Descent of Man . Στην καρδια της δαρβινικης θεωριας βρισκεταιι η αντιληψη οτι αυτο που οδηγει την εξελιξη ειναι η επιβιωση των δυνατοτερων και καλυτερων οργανισμων και η εξαλειψη των ασθενεστερων, κεντρικη αποψη επισης και στον κοινωνικο δαρβινισμο και την ευγονικη που θελησε να εδραιωσει το ναζιστικο καθεστως. Ο Χιτλερ στην Νυρεμβεργη το 1933 ειχε πει: οι ανωτερες φυλες κυριαρχουν στις κατωτερες …….ενα δικαιωμα που βλεπουμε στην φυση “ Δεν θα λεγαμε οτι ο δαρβινισμος αποτελει ικανη συνθηκη για την ανοδο ρατσιστικων ιδεολογιων και συμπεριφορων αλλα μια απαραιτητη συνθηκη. Ο Δαρβινος και οι μολοτωφ Ο αλτρουισμος , η αλληλεγγυη μας απεναντι σε αλλους η θυσια μας για τον συνανθρωπο σιγουρα για πολλους απο μας δεν ειναι χαρακτηριστικα ενος οργανισμου τον οποιον κατεξουσιαζουν τα εγωιστικα γονιδια. Εντουτοις οι εξελιξικτκοι ψυχολογοι και εξελεκτικοι ηθικολογοι θεωρουν ακομη και την ηθικη ως μια ακομη προσαρμογη που υπαρχει για να επιτυγχανει την ικανοποιηση αναπαραγωγικων σκοπων. Αποπειρωνται δηλαδη μια μεταξιωση η μαλλον απαξιωση των αξιων τοποθετωντας τες στο πεδιο οχι πλεον του θειου, αλλα στο πεδιο της ψευδαισθησης που μας δημιουργουν τα γιονιδια μας. Οι αξιες δεν εχουν καμμια απολυτως εξωτερικη θεμελιωση. Αλλα ουτε και οπιαδηποτε αλλη. Στο πεδιο των σχεσων πλεον επικρατει το προτυπο της ζουγκλας, της επιβιωσης και αυτοσυντηρησης και μονο του ισχυροτερου και της κατακρημνισης του εσχατου, μια μιμηση των σχεσεων που επικρατουν στα συστηματα της κατωτερης ζωης. Ειναι ενας εξισωτισμος προς τα κατω με τα ζωα και τα φυτα, ενας εξωραισμενος μισανθρωπισμος. Μια παλινδρομηση σε σταδια αναπτυξης της ανθροποτητας μεταπτωτικα πολυ πρωιμα. Ο ανθρωπος φαινεται πλεον να απαρνειται και ιδεολογικα πλεον το στεμμα του κυριου της κτισεως, της αρχοντικης καταγωγης το κατ’ εικονα του Θεου -, απωλεια που έχει συντλεστει πρακτικα απο την πρωτη στιγμη της Πτωσεως- και αρκειται η μαλλον θελγεται απο την εικονα του ως ασωτου υιου που κυλιεται στις λασπες μαζι με τους χοιρους και απολαμβανει τα ξυλοκερατα της απατηλης ναρκισσιστικης του αυτονομιας και αυταρκειας. Θελει οπωσηποτε να ειναι και ο ιδιος οντολογικα ενδεης οπως τα στρουθια των αιθερων και ασημαντος, ως δειγμα αλληλυεγγυης στα ζωα και στα φυτα , αναγκη που βεβαια καλλιεργειται και αναπτυσσεται σε σχεδον ολους τους ανθρωπους που εμφανιζουν ποικιλλα συμπλεγματα κατωτεροτητας και φοβο μπροστα στην εμπεδωση των ανθρωπινων σχεσεων. Θελει επισης , επιβαιβαιωνοντας και θεωρητικοποιωντας εξιδανικευτικα την χαμηλη τους αυτοεκτιμηση , να αυτονοηματοδοτειται ως ενα τυχαιο φυσικο συμπτωμα κατι σαν πυρετος , ακολουθωντας πιστα τις λογικες συνεπειες του δαρβινισμου. Βεβαια ενα τετοιο αυτοκαταστροφικο και φοβισμενο υποκειμενο δεν μπορει ουτε καν βεβαια στο ελαχιστο να εναρμονιστει με τον φυσικο κοσμο υπαρξιακα παρα μονο λεκτικα και ιδεοληπτικα με τις ποικιλλες οικολογιστικες θεωριες εφοσον ο ιδιος απεχθανετια τον εαυτο του και αρα ειναι αδυνατο να διαλεχτει με τα αντικειμενα αγαπητικα αλλα μονο καιγοντας και λεληλατωντας τα . Ενα τετοιο αποπροσωποιημενο υποκειμενο ειναι που θα αντλησει ταυτοτητα και ελπιδα απο ιδεολογιες και παραταξεις. Η εκλειψη του νοηματος Αν θελαμε να ειμαστε πιστοι στην θεωρία του Δαρβινου θα λεγαμε οτι απο αυτη δεν μπορουμε να ξεκινησουμε να διαγραψουμε καποιο νοημα και καποια υποθεση για τον λογο των οντων. Ολα τα οντα και ο ανθρωπος μαζι ξεβραστηκαν απο εναν ωκεανο συμπαντικης τυχαιοτητας και συμπτωματικοτητας πανω στις οποιες οποιαδηποτε προταση για θεμελιωση νοηματος ειναι ανοητη. Με αλλα λογια ο δαρβινισμος ειναι ενας τελειος μηδενισμος. Μια αλλη συνεπεια της δαρβινειας θεωριας έιναι βεβαιως και η αποπομπη οπιασδηποτε υπονοιας για υπαρξη ζωης μετα την ζωη , και ελευθεριας . Η ζωη πλεον θα περιστρεφεται μονο γυρω απο ενδοκοσμικες εγνοιες που σχετιζονται με την ενυλη επιβιωση., με τις λεπτομερειες του βασιλειου της αναγκης. Ελευθερια δεν υπαρχει ειναι μια ψευδαισθηση , αφου ειμαστε υποδουλοι τοσο στα βιτσια του γονιδιώματος οσο και των ενορμησεων, της αναγκης κυριαρχιας και εξουσιας που πλεον εχουν “απελευθερωθει” διατι ταυτιστικαμε με τα αλογα οντα.
    • Ο/Η Po λέει:

      σε όλα όσα αναφέρεστε, έχει δοθεί η απάντηση, επιβεβαιώνει Δαρβίνο.
      βλ. το τελευταίο βιβλίο του Ντώκινς…
      θα ανεβάσω ποστ.
      αναμείνατε.

  15. Παράθεμα: Εκθεση για το Δαρβίνο στο Μουσείο Γουλανδρή | oraelladas.gr

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s