(αύριο)Εκπαιδευτικός δικάζεται επειδή σεβάστηκε Άνθρωπο

Dioxis

Γιατί και ο μετανάστης, όσο και να εκπλήσσεστε, είναι Άνθρωπος.

Κι όταν κάποιος πολίτης κατανοεί τον Άνθρωπο, και παίρνει πρωτοβουλίες που θα έπρεπε να πάρει ένα κράτος δικαίου – τότε αυτό ο πολίτης διώκεται από αυτό το (κατ’ επίφαση Δικαίου) Κράτος. Αυτή είναι η αλήθεια και δεν μπορεί να κρυφτεί πίσω από δήθεν κανονισμούς κ.α. νομικά τερτίπια.

Ξέρετε, υπάρχουν πολλοί από τους μετανάστες, που νιώθουν ευγνώμονες προς κάποιους που τους προσφέρουν ένα κομμάτι ψωμί, μια στέγη, μορφώνουν τα παιδιά τους. Μην ξεχνάμε ποτέ, μα ποτέ, ότι η δημιουργία Πρώτο-Δεύτερου-Τρίτου-Τέταρτου (και δεν ξέρω πόσους κόσμους ακόμα) δεν είναι δημιουργία των μεταναστών ούτε και των απλών θνητών-κατοίκων του λεγόμενου Πρώτου ή Δεύτερου κόσμου…

Όταν μια απλή, άσημη εκπαιδευτικός σε ένα σχολείο βρίσκει τρόπους, παραχωρεί  Άδειες σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας, μέσα σε ένα ανήμπορο κράτος και του εκπαιδευτικού Του συστήματος που δεν αντιδρά ή αντιδρά αρνητικά…Τότε αυτός ο εκπαιδευτικός θα έπρεπε να επαινεθεί για τη συμβολή του και όχι αντιθέτως να διώκεται για αυτή του την πράξη.

Αυτό το· ανθρώπινα αυτονόητο έπραξε η εκπαιδευτικός Στέλλα Πρωτονοταρίου και αντί να διαδοθεί, να επαινεθεί, να βρει μιμητές αυτή της η πράξη… Διώκεται!

Ευχαριστώ τη φίλη blogger Κωνσταντίνα που μου θύμισε το ευαίσθητο αυτό ζήτημα σε καιρούς παράλογους, σουρεαλιστικούς, όπου οι κυβερνώντες έχουν εξαπολύσει πογκρόμ διώξεων κατά των μεταναστών, διώξεων που γίνονται στο όνομά τους, αλλά στην πραγματικότητας οι διώξεις είναι κατά των φαντασμάτων των κοιμισμένων συνειδήσεών μας, προς άγρα ψήφων…

Η εκπαιδευτικός Στέλλα Πρωτονοταρίου δεν είναι μόνη της. Τη στηρίζουν οι εκπαιδευτικές Ομοσπονδίες και δεκάδες διδασκαλικοί Σύλλογοι και Ενώσεις Λειτουργών Μέσης Εκπαίδευσης που απαιτούν την παύση κάθε δίωξης εναντίον της.

Τα μέτρα που πήρε η εκπαιδευτικός, γράφει ο Συνήγορος του Πολίτη, είχαν ως αποτέλεσμα «την πραγμάτωση σε σημαντικό βαθμό μιας ατμόσφαιρας αλληλοσεβασμού και συνεργασίας ανάμεσα στα μέλη της σχολικής κοινότητας, το οποίο αποτελεί ζητούμενο στο πλαίσιο λειτουργίας των σχολικών μονάδων και της επιδίωξης του παιδαγωγικού ιδεώδους»

Σήμερα, έναν και πλέον χρόνο μετά την απομάκρυνσή της από το 132ο Δημοτικό Σχολείο, η Στέλλα Πρωτονοταρίου διώκεται ποινικά, με μοναδικό μάρτυρα κατηγορίας τον τωρινό διευθυντή του σχολείου κ. Γιουτλάκη, επειδή παραχώρησε σχολικές αίθουσες για την πραγματοποίηση μαθημάτων μητρικής γλώσσας σε αλλόγλωσσους μαθητές το διάστημα 2005- 2007, εκτός διδακτικού ωραρίου. Την ίδια στιγμή που οι σχολικοί χώροι παραχωρούνται από τον Δήμο Αθηναίων για κάθε λογής δραστηριότητες (κοπή πίτας, ενοριακές ανάγκες εκκλησιών, αθλητικούς συλλόγους κ.ά.). Για συνδρομή στο ίδιο «έγκλημα» διώκεται και η δασκάλα που δίδασκε στα προγράμματα αυτά.
[ΤΑ ΝΕΑ online]
Διδασκαλική Ομοσπονδία
Η μεγάλη περιπέτεια στην Γκράβα – στην «Κ»

Καλέ Θεούλη, εμείς είμαστε καλά

.

ρο

Advertisements
This entry was posted in σκέψεις, Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, ανορθολογισμός, κοινωνία/πολιτική. Bookmark the permalink.

36 Responses to (αύριο)Εκπαιδευτικός δικάζεται επειδή σεβάστηκε Άνθρωπο

  1. Ο/Η Kαθηγητής λέει:

    http://www.132grava.net/node/116

    Aγαπητέ Ροιδη, χάος μας χωρίζει όλους μας από το απερίγραπτο υπουργείο που διώκει αντί να επαινέσει.
    Σας παραθέτω αποσπάσματα από μια ακόμη καλή τοποθέτηση στο θέμα.

    ΓΙΩΡΓΟΣ ΤΣΙΑΚΑΛΟΣ
    Εμείς και το 132

    Αυτά που συνέβησαν στο σχολείο της Γκράβας είναι σημαντικά για όλα τα σχολεία της χώρας, είτε έχουν αλλοδαπούς μαθητές είτε είναι αυτό που ονειρεύονται και επιθυμούν κάποιοι, δηλαδή εθνοτικά αμιγή ελληνικά σχολεία. Αυτή τη διάσταση των γεγονότων της Γκράβας θέλω να αναδείξω με την ομιλία μου, και μόνον ελάχιστα θα ασχοληθώ με το φαινόμενο της πολυπολτισμικότητας και τον, πανθομολογούμενα εξαιρετικό, τρόπο αντιμετώπισής του από τους/τις εκπαιδευτικούς του 132ου δημοτικού σχολείου.

    Ξεκινώ με έναν αριθμό που έχουμε υποχρέωση να τον κρατήσουμε στο μυαλό μας και να τον επικαιροποιούμε καθημερινά: πέρασαν ήδη 92 ημέρες από την ημέρα που γεννήθηκε αυτό το εκπαιδευτικό, κοινωνικό και πολιτικό σκάνδαλο. Ένα σκάνδαλο, για το οποίο στην αρχή έτρεφα την ελπίδα ότι θα αντιμετωπιζόταν και θα διορθωνόταν αμέσως. Το απίστευτο γεγονός ότι συνεχίζει να υπάρχει ακόμη μετά από 92 ημέρες αποτελεί ντροπή για όλους και για όλες μας. Επιπλέον, εάν παραμείνει, θα αποτελεί ατράνταχτη απόδειξη ότι δεν είμαστε ικανοί και ικανές να δώσουμε στα παιδιά μας το σχολείο που έχουν ανάγκη και δικαιούνται. «Τα παιδιά μας» αναφέρεται και στα παιδιά εκείνων που σε μια πρώτη ματιά δεν φαίνεται να θίγονται άμεσα από όσα εξελίχθηκαν στην Γκράβα.

    Θα εξηγήσω την παραπάνω άποψη στρέφοντας την προσοχή μας σε μια φράση του υφυπουργού Παιδείας κ. Λυκουρέντζου, την οποία είπε σε συνέντευξή του στη ΝΕΤ στημένος μπροστά από το 132ο σχολείο: «Η ελληνική Πολιτεία δεν επιτρέπει -και ορθώς δεν επιτρέπει- στον οποιονδήποτε κρατικό λειτουργό να αυτενεργεί, να δημιουργεί κατά την κρίση του, να χρησιμοποιεί κρατικές δομές, σχολικές μονάδες για να αναπτύξει τις δικές του πρωτοβουλίες όπως εκείνος το θεωρεί καλύτερο» για να αποσαφηνίσει λίγο αργότερα τον λόγο της επίσκεψής του στο σχολείο της Γκράβας: «Εγώ ως υφυπουργός είμαι εδώ για να τηρώ τους νόμους». Με τα λόγια του αυτά ο υφυπουργός εννοούσε ότι ήταν εκεί για να ευλογήσει τη διακοπή όλων εκείνων των προγραμμάτων που εφαρμόστηκαν για χρόνια στο 132ο δημοτικό σχολείο και οδήγησαν το σχολείο αυτό να αποτελεί υπόδειγμα σχολείου, όχι μόνον για την Ελλάδα.

    Ο δικός μας σχολικός πολιτισμός

    Εντυπωσιάζει η ρητορική του κ. υφυπουργού καθώς δεν προέρχεται από τον χώρο της Παιδείας. Αντίθετα, είναι παρόμοια με εκείνη που εδώ και δεκαετίες χρησιμοποιούν οι χωροφύλακες, όταν σε διαδηλώσεις έρχονται αντιμέτωποι με ανθρώπους που διεκδικούν καταφανώς δίκαια αιτήματα. Όπως είναι γνωστό, σ’ αυτές τις περιπτώσεις οι χωροφύλακες αποφεύγουν κατά κανόνα την ουσία και οχυρώνονται πίσω από την δημοσιο-υπαλληλική υποχρέωσή τους να φροντίζουν για την τήρηση μιας, δήθεν αδιαμφισβήτητης, τάξης. Αυτό έκανε στην προκείμενη περίπτωση και ο κ. υφυπουργός, σε αντίθεση με αυτό που έχουν δικαίωμα να προσδοκούν από τους υπουργούς τους οι πολίτες μιας δημοκρατικής χώρας.

    Οι πολίτες προσδοκούν ότι οι υπουργοί θα φροντίζουν ώστε να παίρνουν σάρκα και οστά οι νόμοι προς όφελος και όχι σε βάρος των ανθρώπων. Να φροντίζουν ώστε, όταν υπάρχει ένας νόμος που λέει ότι όλα τα παιδιά στην Ελλάδα έχουν δικαίωμα στην εκπαίδευση, τότε πράγματι όλα τα παιδιά ανεξαιρέτως θα απολαμβάνουν πλήρως το αγαθό της εκπαίδευσης. Πιο συγκεκριμένα, εάν για να πάρει σάρκα και οστά ο νόμος χρειάζεται να υπάρχουν κτήρια, τότε ο υπουργός θα φροντίζει να υπάρχουν κτήρια, εάν θα πρέπει να υπάρχουν σχολικά βοηθήματα, ο υπουργός θα φροντίζει να υπάρχουν σχολικά βοηθήματα, αν θα πρέπει να υπάρχουν καλοί δάσκαλοι και καλές δασκάλες, ο υπουργός θα φροντίζει να υπάρχουν καλοί δάσκαλοι και καλές δασκάλες. Θα πρέπει να φροντίζει ώστε κανένα παιδί και για κανένα λόγο να μην αποκλείεται από το σχολείο και κανένα παιδί να μην εγκαταλείπει το σχολείο.

    Αυτό είναι το καθήκον ενός υπουργού Παιδείας σε μια χώρα όπου η…..

    http://www.132grava.net/node/116

  2. Ο/Η Ένας γονιός λέει:

    μπράβο για την ανάρτηση. Η Πρωτονοτάριου είναι ΔΑΣΚΑΛΑ με κεφαλαία. Το υπουργείο αντί να την παρασημοφορήσει της την είχε στημένη. Συντηριτικούρες, υποκριτές, εθναμύντορες, σκληροί άνθρωποι, νικρόψυχοι, μικροπρεπείς και ακαλλιέργητοι ορμήξανε να την φάνε ζωντανή, να την τυλίξουνε σε μια κόλα χαρτί. Οι επιλογές διευθυντών του υπουργείου, έχουν ήδη καταρριφθεί δικαστικά σε δυο περιπτώσεις. Αναξιοκρατία, ευνοιοκρατία, συναλλαγή παρεοκρατία, κομματοκρατία, διώξανε τη ΔΑΣΚΑΛΑ ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑ.
    Υπάρχει άλλο ένα δημοσίευμα στο διαδίκτυο εκτός από τα λινκς που δίνετε, αυτό εδώ:
    http://www.132grava.net/node/97

    «ΠΑΤΕΡ ΗΜΩΝ» ΣΤΗ ΓΚΡΑΒΑ
    ATHENS voice 13 Μαρτίου 2008

    Tου KYPIAKOY MANTOYBAΛOY

    ================================
    παραλείπω και πάω στο τέρμα:

    @Tι κατάφεραν στο 132ο ξέρει φυσικά η δασκάλα των παιδιών. «Καταφέραμε οι μετανάστες γονείς και μαθητές να αισθάνονται ότι δεν είναι ξένοι, ότι ενδιαφερόμαστε γι’ αυτούς και ότι προσπαθούμε να βοηθήσουμε να ενταχθούν στο σχολείο και την ελληνική κοινωνία». Έγιναν και άλλα πολλά αυτά τα χρόνια στο σχολείο, που δημιούργησαν θετικό κλίμα, διέλυσαν αμφιβολίες. «Πριν από χρόνια φοβόμασταν πως με τόσους αλλοδαπούς μαθητές τα δικά μας παιδιά θα μείνουν πίσω. Τώρα πια είδαμε τα αποτελέσματα από την προσπάθεια που έχει γίνει και ξέρουμε τη λύση. Δεν υπάρχει ρατσισμός στο δικό μας σχολείο», αυτό πιστεύει μητέρα μαθητή. Για αυτές τις δράσεις, για την επινόηση εκπαιδευτικής πρακτικής με σεβασμό στη διαφορετικότητα και την ιδιαίτερη κουλτούρα των μαθητών, το σχολείο έχει επιβραβευθεί. Βραβείο από το KEΘEA, το διεθνές φεστιβάλ Ολυμπίας. Είχε μια ευρύτερη αναγνώριση από πανεπιστημιακούς και επιστημονικούς φορείς. Όχι όμως και από το υπουργείο. Από την αρχή της προσπάθειας «κύκλοι του υπουργείου» είχαν αντιρρήσεις, αντιδρούσαν υπογείως. Στις τελευταίες κρίσεις των διευθυντών, «χτύπησαν» ανοιχτά. Έδιωξαν τη διευθύντρια Στέλλα Πρωτονοταρίου, χρησιμοποιώντας το μόνο τρόπο που είχαν για να το κάνουν, την προφορική συνέντευξη. Τώρα πια είναι κοινό μυστικό στο σχολείο ότι ο νέος διευθυντής ήρθε για να εκτελέσει εντολές άνωθεν. Tα γεγονότα το μαρτυρούν. H πρώτη του δουλειά ήταν να κόψει τα εθελοντικά προγράμματα για γονείς και μαθητές, καθώς και όλες εκείνες τις δραστηριότητες και πρωτοβουλίες που έκαναν το 132ο ξεχωριστό. Λέτε ο «νέος» να πήρε, τόσο γρήγορα, μόνος του αυτές τις αποφάσεις; Οι τοποθετήσεις του υφυπουργού Παιδείας για το «γράμμα του νόμου» και τα άλλα ελληνορθόδοξα που ακολούθησαν δεν αφήνουν αμφιβολίες. Υπάρχει απόφαση και σχέδιο άνωθεν για να μη συνεχιστεί το μοντέλο του132ου. Το ζήτημα έφτασε ήδη στη Βουλή με ερωτήσεις του Φώτη Kουβέλη και της Άννας Διαμαντοπούλου. Το 132ο δεν είναι μια μεμονωμένη περίπτωση σχολείου. Αναμφίβολα αντιπροσωπεύει τη μεγάλη πλειοψηφία των δημόσιων σχολείων της χώρας. Οι δάσκαλοι του σχολείου άνοιξαν δρόμο. Αντιμετώπισαν επιτυχώς τη σοβαρότερη πρόκληση της ελληνικής εκπαιδευτικής πραγματικότητας. Αλήθεια, ποιος νορμάλ άνθρωπος δεν αντιλαμβάνεται πια ότι το «γράμμα του νόμου» και οι «αξίες της ελληνορθόδοξης παράδοσης» δεν καλύπτουν τις σημερινές ανάγκες των πολυεθνικών σχολείων μας; Μόνο οι «κύκλοι του υπουργείου», που πεισματικά, θα έλεγα, ξορκίζουν με το «πάτερ ημών» το 132ο, αντί να «κάνουνε το σταυρό τους» για να το ακολουθήσουν και άλλα πολλά δημόσια σχολεία.

    http://www.athensvoice.gr/articles/av,14806,«ΠATEP_HMΩN»_ΣTHΝ_ΓΚΡΑΒΑ.htm

  3. Ο/Η Πρεζόνι λέει:

    ΘΡΙΑΜΒΟΣ ΤΟΥ ΡΑΤΣΙΣΜΟΥ:ΔΙΕΥΘΥΝΤΕΣ ΣΧΟΛΕΙΩΝ,ΑΛΛΑ ΚΑΙ ΓΟΝΕΙΣ ΕΛΛΗΝΩΝ ΜΑΘΗΤΩΝ,ΑΠΑΓΟΡΕΥΟΥΝ ΣΤΑ ΜΙΚΡΑ ΤΣΙΓΓΑΝΟΠΟΥΛΑ ΝΑ ΓΡΑΦΤΟΥΝ ΣΤΑ ΣΧΟΛΕΙΑ.(ΔΙΑΔΩΣΤΕ ΤΟ)
    Κυριακή, Σεπτέμβριος 21, 2008, posted by ΠΡΕΖΑ TV at 11:30 πμ
    ΔΙΑΒΑΣΤΕ ΟΛΟ ΤΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΜΕ ΠΡΟΣΟΧΗ

    Τον περασμένο Ιούνιο
    το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
    Δικαιωμάτων του Ανθρώπου καταδίκασε τη χώρα μας
    για διάκριση εις βάρος Ρομά
    και για την καταπάτηση του δικαιώματός τους
    στην εκπαίδευση.
    Συγκεκριμένα, για τις μη εγγραφές παιδιών
    σε σχολείο του Ασπρόπυργου
    κατά τη σχολική χρονιά 2004-2005
    και την τοποθέτησή τους σε χωριστές τάξεις
    εκτός του συγκροτήματος.
    Είναι εντυπωσιακό ότι μέχρι σήμερα
    κανένα από αυτά τα παιδάκια
    δεν έχει ενταχθεί κανονικά
    στη σχολική κοινότητα!

    Η υπόθεση ξεκινάει το καλοκαίρι του 2004,
    όταν με παρέμβαση του Ελληνικού Παρατηρητηρίου
    των Συμφωνιών του Ελσίνκι (ΕΠΣΕ)
    διαπιστώνεται πως τα δεκάδες τσιγγανόπουλα
    του καταυλισμού Ψάρι στον Ασπρόπυργο
    δεν είναι μαθητές.
    Στις 21 Σεπτεμβρίου αρκετοί Ρομά
    πηγαίνουν στα δύο συστεγαζόμενα σχολεία
    της περιοχής για να γράψουν τα παιδιά τους,
    κάτι που τους αρνούνται οι διευθυντές,
    επικαλούμενοι έλλειψη οδηγιών από το υπουργείο.

    Δύο μέρες αργότερα, αποφασίζεται
    η δημιουργία χωριστού παραρτήματος
    και ξεκινά η αναζήτηση κατάλληλου χώρου.
    Ακολουθεί πλήθος γραφειοκρατικών διαδικασιών,
    με αποτέλεσμα το σχολικό έτος να χαθεί.

    Στις αρχές του νέου
    σχολικού έτους (2005-6)
    τα πράγματα έγιναν ακόμη χειρότερα
    όταν οι γονείς των υπόλοιπων παιδιών
    διαμαρτυρήθηκαν έντονα για την προσέλευση
    των τσιγγανόπουλων στο σχολείο.
    Ετσι, τα τοποθέτησαν σε ειδικές τάξεις
    το απόγευμα.
    Για όλο τον επόμενο μήνα
    οι «αγανακτισμένοι» πολίτες
    καλούσαν σε αποχή μέχρι να φύγουν
    οι Ρομά μαθητές από το σχολείο,
    οι οποίοι πήγαιναν στην απογευματινή τάξη
    με αστυνομική προστασία!

    Στις 13 Οκτωβρίου πραγματοποιείται
    ογκώδης διαμαρτυρία των γονέων
    που παρεμποδίζουν με τη βία
    τα παιδιά Ρομά να μπουν στο χώρο.
    Ως αποτέλεσμα μεταφέρονται
    σε λυόμενο γκέτο μακριά από το σχολείο
    και τον καταυλισμό.
    Τότε το ΕΠΣΕ μαζί με τους Ρομά
    προσφεύγουν στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο.

    Τα προβλήματα δεν λένε να τελειώσουν,
    αφού η επόμενη χρονιά (2006-7)
    δεν ολοκληρώνεται ποτέ για τους τσιγγάνους μαθητές,
    καθώς το Πάσχα άγνωστοι γράφουν
    ρατσιστικά συνθήματα
    και πυρπολούν τις ειδικές τάξεις.

    Τον περασμένο Μάιο
    μια επίθεση μαθητή ενάντια σε τσιγγανόπουλο
    γίνεται η αφορμή για να μην τελειώσει
    ούτε και το περσινό σχολικό έτος.

    Φτάνουμε, λοιπόν, στον Ιούνιο,
    οπότε και το Ευρωπαϊκό Δικαστήριο
    καταδικάζει την Ελλάδα και την υποχρεώνει
    να καταβάλλει 6.000 ευρώ σε κάθε προσφεύγοντα γονέα
    για ηθική βλάβη και 2.000
    για δικηγορικά έξοδα.

    Ο εκπρόσωπος του ΕΠΣΕ Π. Δημητράς αναφέρεται
    και σε νέες προσφυγές
    που θα κατατεθούν «αφού παρά την καταδίκη
    ο ρατσιστικός διαχωρισμός συνεχίζεται
    στον Ασπρόπυργο με την γκετοποίηση
    των παιδιών αυτών στο υποτυπώδες
    σχολικό παράρτημα, το οποίο μάλισα
    ξανακαταστράφηκε μετά την απόφαση!
    Η πολιτεία αγνοεί επιδεικτικά
    την υπόδειξη του δικαστηρίου
    πως πρέπει να καταργηθούν οι χωριστές,
    δήθεν προπαρασκευαστικές,
    τάξεις εκτός από τις περιπτώσεις
    όπου υπάρχει αντικειμενικά
    διαπιστούμενη ανάγκη».

    Υπάρχουν και άλλες κοινότητες Ρομά,
    στις οποίες αρνούνται την πρόσβαση
    στα σχολεία ή βάζουν τα παιδιά
    σε χωριστά τμήματα.
    Οι πιο χτυπητές περιπτώσεις είναι σε
    Σπάτα, Βοτανικό, Ρηγανόκαμπο στην Πάτρα,
    Ζεφύρι και στους Σοφάδες Καρδίτσας.
    Προβλήματα που συνεχώς επιδεινώνονται,
    παρά το γεγονός ότι την τελευταία δεκαετία
    πανεπιστήμια χρηματοδοτήθηκαν
    με εκατομμύρια ευρώ
    από Ελλάδα και Ευρώπη
    για την ανάπτυξη προγραμμάτων
    που αφορούσαν την ένταξη των τσιγγανόπαιδων
    και την καταπολέμηση
    του αποκλεισμού τους…

    ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΕΛΛΑΔΑ ΜΑΣ ΚΥΡΙΟΙ.
    Ειμαστε ρατσιστες με μικρα παιδια,
    επειδη ετυχε να γεννηθουν τσιγγανοι.

    ΠΡΕΖΑ TV
    21-9-2008

  4. Ο/Η Α χα λέει:

    A, το υπουργείον.
    Εκλεκτοί κύριοι.
    Δίκαιοι.
    Σοβαροί.
    Ευσεβείς.

    Το Διοικητικό Εφετείο ακύρωσε την επιλογή Διευθυντών Σχολείων στη Κω-ΟΛΟΚΛΗΡΗ Η ΑΠΟΦΑΣΗ ΤΟΥ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟΥ ΣΤΟ esos.gr
    ΡΕΠΟΡΤΑΖ:esos.gr

    Την ακύρωση της πράξης του Αναπληρωτή Διευθυντή Εκπαίδευσης Νοτίου Αιγαίου κατά το μέρος που αφορά την επιλογή Διευθυντών Σχολείων Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης για τη νήσο Κω αποφάσισε το Διοικητικό Εφετείο.

    Το Διοικητικό Εφετείο έκρινε κακή τη σύνθεση του ΠΥΣΔΕ Δωδεκανήσου κατά την κρίσιμη συνεδρίαση στις 18.10.2007 και δικαίωσε την εκπαιδευτικό Μαρίνα Μπέττα ακυρώνοντας την πράξη του Περιφερειακού Διευθυντή Νοτίου Αιγαίου στο τμήμα που αφορά τις κρίσεις Διευθυντών σχολικών μονάδων για τη νήσο Κω και ζητά από τη Διοίκηση να αναπέμψει την υπόθεση σε νέα νόμιμη κρίση.

    Όπως δήλωσε στο esos.gr η κ. Μπέτα «τα διοικητικά δικαστήρια και οι ανεξάρτητες αρχές (Συνήγορος του Πολίτη) ευτυχώς επισημαίνουν και αποκαθιστούν τις αδικίες της Διοίκησης. Η ψυχική και η υλική εξουθένωση των εκπαιδευτικών από την αναξιοκρατία γνωρίζει με τέτοιες αποφάσεις στιγμές απόλυτης δικαίωσης».

    http://www.esos.gr Η ΑΠΟΦΑΣΗ

    Αριθμός απόφασης 1258/2008

    ΠΗΓΗ http://www.esos.gr/esosrecord/arthra.php?arid=5747

  5. Ο/Η Α χα λέει:

    Το υπουργείον.
    Ο κ.υπουργός.
    Σωστός.
    Αμερόληπτος.
    Υπηρεσιακός.

    Θεσσαλονίκη
    Τα πάνω κάτω στους διορισμούς διευθυντών 69 σχολείων της ανατολικής Θεσσαλονίκης φέρνει δικαστική απόφαση, δικαίωνοντας επτά εκπαιδευτικούς που δεν επιλέχθηκαν το 2007 και προσέφυγαν στη δικαιοσύνη.

    Το Β’ Τριμελές Ακυρωτικό Διοικητικό Εφετείο Θεσσαλονίκης ζητά την ακύρωση των πινάκων διοριστέων από τον Περιφερειακό Διευθυντή Εκπαίδευσης και την αναπομπή της υπόθεσης στη διοίκηση για «νέα κρίση».
    Η απόφαση στηρίχτηκε στη μη τήρηση πρακτικών κατά τη διαδικασία των συνεντεύξεων, καθώς προέκυψε ότι δεν καταγράφηκαν πουθενά ούτε οι ερωτήσεις, ούτε οι απαντήσεις των υποψηφίων διευθυντών, με αποτέλεσμα να μην μπορεί ν αποσαφηνιστεί αν οι κρίσεις ήταν δίκαιες ή όχι.
    …… Μετά την εξέλιξη αυτή, το Περιφερειακό Υπηρεσιακό Συμβούλιο Δευτεροβάθμιας Εκπαίδευσης Ανατολικής Θεσσαλονίκης αποφάσισε ομόφωνα την αναπλήρωση των διευθυντών και στα 69 σχολεία της περιοχής ευθύνης του.

    ΠΗΓΗ http://www.enet.gr/?i=news.el.article&id=31562

  6. Ο/Η Α χα λέει:

    Έκανα κατάχρηση φιλοξενίας. Το ξέρω. Τρια σχόλια είναι πολλά. Είναι πολλά όμως και αυτά που μας πνιγουν στον υπερευαίσθητο χώρο της Παιδείας. Αν θέλετε βάζετε και το 3ο σχόλιο μου.
    Υπόσχομαι το τελευταίο. Δεν έχω ξαναγράψει τίποτα εδώ αλλά σας διαβάζω τακτικά.
    Ροϊδη σας ευχαριστώ.

    Κυρία, κυρία, αυτός με πείραξε!

    Στη Μυτιλήνη ο συνδικαλισμός προσπαθεί να επιβιώσει ανάμεσα σε προϊστάμενους, διευθυντές σχολείων, δικαστές, εισαγγελείς και πρόθυμες για επιβαρυντικές καταθέσεις πολιτικές παρατάξεις. Περισσεύουν εκεί φαίνεται οι καθηγητές, τα βιβλία και τα σχολεία και ως εκ τούτου ασχολούνται με τις διώξεις συναδέλφων τους. Μια παλιά δικαστική περιπέτεια ενός συνδικαλιστή που καταδικάστηκε με μαρτυρία ενός γυμνασιάρχη σε χρηματική αποζημίωση, γίνεται τώρα αφορμή για νέα δικαστική περιπέτεια των μελών του Δ.Σ. της τοπικής ΕΛΜΕ. Στις 15/1/2008 δικάζεται εκ νέου ο συνδικαλιστής Σ.Ψ. μαζί με άλλα τρία μέλη του Δ.Σ. της ΕΛΜΕ που απλά υπερασπίστηκαν την απόφαση της πλειοψηφίας. Τα μέλη της παράταξης ΔΑΚΕ που μειοψήφησαν στο ζήτημα της συμπαράστασης στον διωκόμενο συνάδελφό τους θεώρησαν σκόπιμο να καταγγείλουν τα μέλη της πλειοψηφίας για πιεστική και φορτική συμπεριφορά. Ο εισαγγελέας Πρωτοδικών Μυτιλήνης που κατά σύμπτωση πήρε στα χέρια του την καταγγελία της ΔΑΚΕ θεώρησε καθήκον του να προβεί αμέσως σε ποινική διαδικασία εναντίον των συνδικαλιστών. Ευτυχώς, η εγκληματικότητα στη Λέσβο είναι ανύπαρκτη κι έτσι έχει το χρόνο εκεί η Δικαιοσύνη να ασχολείται με διώξεις εκπαιδευτικών. Η ιστορία όμως αυτή έχει και ουρά. Το σοβαρό δεν είναι ότι η ουρά είναι γαλάζια. Το σοβαρό είναι ότι διευθυντές, επιθεωρητές σχολείων και μέλη παρατάξεων που δεν αντέχουν το διάλογο, ακόμα και τη σκληρή κριτική, προσφεύγουν στη Δικαιοσύνη για …υποστήριξη. Συνάδελφοι εναντίον συναδέλφων συνωστίζονται σε δικαστικές αίθουσες συμβάλλοντας με αυτό τον τρόπο στις «σύγχρονες» μορφές εκπαιδευτικής πρακτικής
    ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ ΣΤΗΝ ΠΗΓΗ:
    http://www.iospress.gr/mikro2008/mikro20080112.htm

  7. Ο/Η Φραουλοπαραγωγός της Πλατείας Αμερικής λέει:

    Μια Ελλάδα χωρίς μετανάστες
    Αντώνης Λιάκος, Το Βήμα, Νέες Εποχές, 29/03/2009

    Η οικονομική κρίση οδηγεί σε πολιτικές εχθρότητας εναντίον των μεταναστών, ακόμη και απέλασης, σε πολλές χώρες. Στην Ελλάδα ο δείκτης της αντι-μεταναστευτικής πολιτικής είναι εδώ και πολλά χρόνια στο κόκκινο. Οχι μόνο με κρούσματα που κάθε τόσο γίνονται γνωστά αλλά επίσης και με ρυθμίσεις για την ιθαγένεια, την παραμονή αλλά και για τα δικαιώματα των μεταναστών. Δεν έχει γίνει ακόμη κοινό κτήμα ότι την ευζωία της η ελληνική κοινωνία από τη δεκαετία του 1990 ως σήμερα την οφείλει, σε μεγάλο μέρος, στην παρουσία των μεταναστών. Μπορούμε να διανοηθούμε μια Ελλάδα χωρίς μετανάστες; Ας φανταστούμε ότι στους επόμενους μήνες και χρόνια εξαναγκάζονται οι μετανάστες να εγκαταλείψουν τη χώρα. Πώς θα ήταν η επόμενη ημέρα;

    Οι επιπτώσεις της απέλασης

    Το πιο σκληρό πρόβλημα θα ήταν η τύχη των ηλικιωμένων, των άρρωστων και των ανήμπορων, τους οποίους περιθάλπουν στρατιές γυναικών από την Ανατολική Ευρώπη, έχοντας εγκαταλείψει τα ανήμπορα μέλη των δικών τους οικογενειών. Η ελληνική κοινωνία αγόρασε φροντίδα και θαλπωρή, την οποία δεν μπορούσε να προσφέρει, από άλλες κοινωνίες. Πού θα έβρισκε τώρα τις αποκλειστικές νοσοκόμες για τα νοσοκομεία ή για το σπίτι; Γέροι και ανάπηροι θα συσσωρεύονταν αβοήθητοι σε άθλια γεροκομεία και άσυλα. Τα δημόσια και τα ιδιωτικά κτίρια, τα υπουργεία και τα νοσοκομεία, αεροδρόμια και τρένα, γραφεία και σπίτια, καθαρίζονται από συνεργεία ξένων τους οποίους διαθέτουν εταιρείες διάθεσης εργαζομένων. Τι θα γινόταν αν, ως διά μαγείας, εξαφανίζονταν όλοι αυτοί; Οχι απλώς το επίπεδο καθαριότητας αλλά τα επίπεδα υγείας θα βυθίζονταν απότομα. Θα χρειάζονταν ειδικά εμβόλια για να επισκεφθεί κανείς την Ελλάδα.

    Η αγροτική παραγωγή, ό,τι τέλος πάντων απέμεινε στην Ελλάδα, από τα κηπευτικά του Μαραθώνα ως τις φράουλες της Μανωλάδας, από τα ροδάκινα της Δυτικής Μακεδονίας ως τις πορτοκαλιές της Αργολίδας, βασίστηκε σε εργατικά χέρια κυρίως από το Πακιστάν και το Μπανγκλαντές. Φαντάζεται κανείς την εκτόξευση των τιμών την επόμενη ημέρα της απέλασης ή της φυγής όλων αυτών; Αν έφευγαν οι μετανάστες θα γινόταν ακόμη ελλειμματικότερο το ήδη ελλειμματικό ισοζύγιο των ασφαλιστικών ταμείων ανάμεσα σε αυτούς που εργάζονται και σε αυτούς που συνταξιοδοτούνται. Ακόμη και τα φορολογικά έσοδα θα μειώνονταν γιατί οι μετανάστες εκπληρώνουν συνεπέστερα από τους ιθαγενείς τις φορολογικές τους υποχρεώσεις. Δεν χρειάζονται πολλά λόγια για να υποστηριχθεί ότι η επόμενη ημέρα μιας Ελλάδας χωρίς μετανάστες θα σήμαινε επίσης μια απότομη επιδείνωση σε όλους τους μακροοικονομικούς δείκτες και ότι η απασχόληση θα μειωνόταν ακόμη περισσότερο επειδή θα χάνονταν δραστηριότητες που στηρίζουν την αλυσίδα του οικονομικού κύκλου. Αν έφευγαν, θα έπαιρναν μαζί και τα παιδιά τους. Σχολεία θα έκλειναν, δάσκαλοι και καθηγητές θα έχαναν τη δουλειά τους. Μια Ελλάδα χωρίς μετανάστες θα ήταν περισσότερο γερασμένη, γιατί οι μετανάστες αποτελούνται κυρίως από νεανικό πληθυσμό.

    Εθνικό σχέδιο διάσωσης

    Αν λοιπόν καταλαβαίνουμε ότι οι μετανάστες αποτελούν πλέον οργανικό κομμάτι της ελληνικής κοινωνίας και ιστορίας σημαίνει ότι αποφασίζουμε να τους εντάξουμε σε ένα εθνικό σχέδιο διάσωσης της χώρας από την κρίση. Τι σημαίνει αυτό; Τη δημιουργία ενός χάρτη δικαιωμάτων των μεταναστών τον οποίο θα σέβεται και το κεντρικό κράτος, και η τοπική αυτοδιοίκηση, και η αστυνομία, και οι επιχειρήσεις. Στον βαθμό που οι μετανάστες κρατούνται σε μια κατάσταση ημιπαρανομίας, στήνεται γύρω τους ένα δίχτυ πραγματικής παρανομίας, συναλλαγής και διαφθοράς η οποία πάει πίσω την ελληνική κοινωνία και θέτει σε κίνδυνο κατακτήσεις του κράτους δικαίου, του κοινωνικού κράτους και του κοινού μας πολιτισμού (βλ. μεταξύ άλλων την υπόθεση Κούνεβα). Το ζήτημα των μεταναστών δεν αφορά μόνο ένα κομμάτι του ελληνικού πληθυσμού, μας αφορά όλους. Από το 1990 ως σήμερα η ελληνική ιστορία έχει μια μαύρη κηλίδα κάτω από την οποία βρίσκεται το μεταναστευτικό πρόβλημα. Εκτακτες περιστάσεις όπως η σημερινή της κρίσης ή θα απλώσουν την κηλίδα και σε λίγα χρόνια θα ντρεπόμαστε για την ιστορία μας ή θα μας κάνουν να την καθαρίσουμε.

    Συχνά τίθεται το ερώτημα για τα εξωτερικά όρια της μεταναστευτικής πολιτικής εκφοβιστικά. Τι θα συμβεί με τη μετανάστευση; Θα συνεχιστεί με μεγαλύτερη ένταση το ρεύμα των προσφύγων από τον παλιό στον πλούσιο κόσμο; Πώς θα έπρεπε οι κοινωνίες μας να αντιδράσουν; Αλλά η μετανάστευση δεν είναι τυφλό ρεύμα. Αν η ανεργία γενικευθεί στις πλούσιες χώρες, το ρεύμα θα συγκρατηθεί. Αν όμως διωχθούν οι μετανάστες από τις πλούσιες χώρες και εκμηδενιστούν τα εμβάσματά τους στην οικονομία των φτωχών χωρών, τότε η καταστροφή των χωρών αυτών θα δημιουργήσει μεταναστευτικά κύματα απελπισίας που θα είναι δύσκολο να αναχαιτισθούν. Η διαφορά της σημερινής οικονομικής κρίσης από τις προηγούμενες βρίσκεται στο γεγονός ότι η παγκοσμιοποίηση δεν μπορεί να ακυρωθεί. Κάθε κοινωνία είναι πλέον δικτυωμένη σε ένα σύστημα διαύλων όπου ό,τι νομίζεις πως γλιτώνεις από ’δώ το χάνεις από ’κεί.

    Και κάτι άλλο. Δεν είναι μια θεμελιακή αρχή του κοινοβουλευτισμού και της φιλελεύθερης δημοκρατίας ότι όποιος πληρώνει φόρους πρέπει να έχει το δικαίωμα να ψηφίζει για να επηρεάζει τον τρόπο με τον οποίο διατίθενται τα χρήματά του; Παλιά και αυτονόητη αρχή. Επομένως δεν θα έπρεπε κάθε μετανάστης μαζί με το ΑΦΜ να παίρνει και εκλογικό βιβλιάριο;

  8. Ο/Η pølsemannen λέει:

    Μα αγαπητέ Ροΐδα, αν μάθουμε στους γονείς των μεταναστόπουλων Ελληνικά, θα αρχίσουν να ζητάνε ένσημα και άλλα τέτοια κομμουνιστικά.

    Δεν μας φτάνει που τα μούλικα τους κάθονται και ΔΙΑΒΑΖΟΥΝ και μας παίρνουν τις θέσεις των σημαιοφόρων, θα έχουμε και αυτά τώρα;

    Μετά τιμής

    Επαμεινώνδας Ταρμπαριφοράκος

    Ταξίαρχος ε.α.

  9. Ο/Η N.Ago λέει:

    Ο απόλυτος παραλογισμός στην σημερινή κοινονια του Siemens και του πανικού από τα αποτελέσματα των εκλογών. Ο απόλυτος εξευτελισμός της έννοιας παιδεία από ανθρώπους οι όποιοι κομπορρημονούν για τη καταγωγή τους από τους Αρχαίους Έλληνες. Θα τρίζουν και τα… αγάλματα!

  10. Ο/Η ellinaki λέει:

    Η περίπτωση του 132ου μας υπενθυμίζει ότι με τη σωστή κρατική βούληση (έπαινοι, επιβράβευση, παραδειγματισμός προς απομίμηση και επανασχεδιασμός του εκπαιδευτικού συστήματος προς θετικές και πολυπολιτισμικές κατευθύνσεις), η μεσαιωνική ελληνική κοινωνία (της κατινιάς, του ρατσισμού, της ξενοφοβίας, της χριστιανο-τρομοκρατίας, του ταμπού και του κόμπλεξ), μπορεί να κατευθυνθεί προς δημοκρατικότερες και δικαιότερες νοοτροπίες.

    Ένας «πολιτισμένος» Δυτικός, ενδεχομένως να σάστιζε στην είδηση της ποινικής δίωξης της Πρωτονοταρίου και να πίστευε ότι το γεγονός έλαβε χώρα σε κάποια χώρα εκτός Ευρώπης, όπου τα ανθρώπινα δικαιώματα διώκονται ποινικά εξ ορισμού.

  11. Ο/Η vavou λέει:

    Ro, άσε το σουρεαλισμό αν-ήσυχο. Ένα εξαίσιο πτώμα.

  12. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    Δεν θα κρινω καθολου την προσπαθεια της δασκαλας να βοηθησει τα παιδιακια να μη χασουν την γλωσσα τους.
    Εκεινο που επισημαινω ειναι οτι εγκυκλιες σπουδες δεν επιτρεπουν στο δασκαλο να ξεφυγει ουτε εκατοστο από τις διαταγες του υπουργειου
    Ετσι η τιμωρια αφορα αυτο το ακριβως οτι η δασκαλα ξεφυγε των διαταγων του υπουργειου. Η δασκαλα μπορει να τιμωρηθει ακομα και αν αποφασισει να κανει στα παιδακια γαλλικα η κινεζικα η ιταλικα χωρις το υπουργειο να το επιτρεπει η εστω χωρις προηγουμενως να απευθυνει ερωτημα σε αυτο και να λαβει θετικη απαντηση . Επισης ειναι ζητημα διμερων συμδωνιων μεταξυ Αλβανιας και Ελλαδας ωστε να γινει ακτι τετοιο οργανωμενα οπως συνεβη στη γερμανια με τις συμφωνιες μταξυ των δυο κρατων και την εκμαθηση της ελληνικης και της τουρκικης κλπ στο γερμανικο εδαφος.
    Εδω τον τοιχο εβαψα με δικα μου λεφτα στο σχολειο και το μελος του συλλογου, πανεπιστημιακος δασκαλος στο επαγγελμα, με απειλησε με μηνυση γιατι λεει δεν ενεκρινε το Χρωμα ειδικη επιτροπη του οικειου δημου ΚΙ ΕΣΕΙΣ ΜΙΛΑΤΕ ΓΙΑ ΤΗΝ ΑΥΤΟΒΟΥΛΗ ΔΙΔΑΣΚΑΛΙΑ ΞΕΝΗΣ ΓΛΩΣΣΑΣ ΣΤΟ ΣΧΟΛΕΙΟ
    ΅Εδω θελησα να καθαριζω την βρωμικη ταξη και ο διευθυντης μας το απαγορευσε γιατι πληρωνουνε λεει καθαριστρια και απαγορευεται Θελησαμε να βαλουμε εργα τεχνης στους τοιχους εστω και αντιγραφα οπως Φασιανου Σταθοπουλου και αλλων και μας το απαγορευσαν. Θελησαμε να δωσουμε βιβλια παιδικα από γνωστους οικους και περασανε από ελεγχο γιατι το υπουργειο δεν δεχεται στις βιβλιοθηκες οτιδηποτε. Προσπαθησαμε να στειλουμε στους γονεις επιστολη για να συννενηοηθουμε και μας ειπαν οτι απαγορευεται μας απεκρυψαν τα τηλεφωνα των λοιπων γονεων γιατι ειναι προσωπικα δεδομενα και εσεις μιλατε για λεπτομερεια μπροστα στην απαγορευση ελευθερης επικοινωνιας μεσα στο σχολειο απαγορευση συμβολης εθελοντικης εργασιας απαγορευση διαδοσης της τεχνης και μαλιστα με δωρεες και εθελοντισμό. Το ιδιο και με τη μουσικη οταν ζητησαμε να ερθουν νεοι μουσικοι να παιξουν στα παιδια τις ωρες εκτος σχολειου.Θελησαμε να κανουμε ομαδες ανγνωσης βιβλιων από μεγαλους εθελοντες και αυτο απαγορευεται Εαν ο συλλογος γονεων ηθελε μπορουσε σε συννενοηση με τη δασκαλα να βοηθησει μετα το σχολειο τα παιδια αυτα με ενα ειδος ιδιαιτερου μαθηματος και ετσι θαταν ολοι ικανοποιημενοι

  13. Ο/Η χαρη λέει:

    Νίκο (Ago) και πού να ακούσεις (καμιά νύχτα που θα’χεις αϋπνίες) πόσο τρίζουν τα κόκκαλα εκείνου τού ανθέλληνα (και μισέλληνα) (και μισογύνη) τού Ευριπίδη, που είχε το θράσος να υπερασπιστεί κάτι βάρβαρους – και δούλους και απολίτιστους και ηττημένους – κάτι Μήδειες κάτι Εκάβες και κάτι Πέρσες…
    Αλλά γι’ αυτό κι εμείς δεν τού δώσαμε το βραβείο μας, να σκάσει.

    Ιππότη τής Μάντσας μάθαμε επιτέλους το επάγγελμά σας (ή το ξέραμε;) Όμως νομίζω ότι, απογοητευμένος (τώρα) ων, παραβλέπετε τη σημασία που έχει μια πράξη «εκτός τών νομικών τύπων» – αφού τούς φάγατε κι εσείς (τούς τύπους) στην μάπα θα έλεγα ότι καταλαβαίνετε καλά τι ήταν αυτό που σάς έκανε να επιχειρήσετε να τούς «υπερβείτε» … υπάρχει κι η απόλαυση τού «καινούργιου» την (γόνιμη) ώρα που επιχειρείται…

  14. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    Χαρη
    Εγω τους τυπους τους εφαγα στη «μαπα» αλλα βιωσα και την ωμη βια επανω μου οταν καποιοι στο ονομα των τυπων εκαναν οτι ηθελαν.
    Θα μπορουσα να πω να πανε ολα στον α…στο
    Ομως δεν το κανω
    Προσπαθω να βρω λυσεις εκει που οντως υπαρχουν. Προτεινω να παυσουμε να λειτουργουμε σαν την Μονσερατ Καμπαγιετ( με ασταμτητες κορωνες) για τα ανθρωπινα δικαιωματα και ελευθεριες και να κοιταξουμε την ορθολογικη αντιμετωπιση των κειμενων που κατ εσας δομουν τους » τυπους» και που τα προστατευουν Η τριτενεργεια μεταξυ τους δεν εχει γινει αποδεκτη Δεν ειναι το ενα ισχυροτερο του αλλου ετσι πρεπει ολα ανεξαιρετως να προσταυτονται αποτελεσματικα και ταυτοχρονα. Δυστυχως η ευτυχως ζουμε σε μαι συντεταγμενη πολιτεια βεβαια οταν μας τη δινει αυτη και μας ενοχλει σε πολλα κοιταμε να μεταναστευσουμε από αυτην και να βρουμε την καλυτερα δομημενη πολιτεια( αν τη βρειτε γραψτε μου και θαρθω τρεχοντας) Εχθες νεαρος φιλος που διδασκει σε σχολειο στη Γερμανια που εκθειαζε το γερμανικο φιλελευθερο κατ αυτον προτυπο στα ζητηματα αυτα αποφασισε το παιδι να μεινει μονιμα εκει δεν αντεχει εδω Ομως στη Γερμανια εχω παει και ξερω δεν θα αντεχαμε ουτε μιση ωρα ολοι εμεις οι χαϊ και οι υπερασπιστες των διακιωματων και των ελευθεριων Βλεπετε την κανω κι εγω την αυτοκριτικη μου που και που δεν βλαπτει ξερετε.

  15. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    αληθεια Χάρη ποιο ειναι κατ εσας το επαγγελμα μου, δεν καταλαβα πως το καταλαβατε από αυτα που γραφω;

  16. Ο/Η Μούτρο λέει:

    Κάποτε, πολλά-πολλά χρόνια πριν, στα ίδια τούτα ‘δω τα χώματα, οι Δάσκαλοι δίδασκαν τη Γνώση. Κι η Γνώση τότε δεν έμπαινε σε κουτιά και τίτλους. Οι Δάσκαλοι άρχιζαν με τη γέννηση του κόσμου, συνέχιζαν με τη φύση του ανθρώπου, τα μαθηματικά, τα φυσικά, τη ρητορική, την ιατρική, τη φαρμακολογία, την αστρονομία και κατέληγαν, σαν επιστέγασμα, με τη φιλοσοφία. Κάθε Δάσκαλος ήταν ευτυχής με έναν, με πέντε, με δέκα ή με είκοσι μαθητές. Η δουλειά του Δασκάλου ήταν να μεταβιβάσει τη Γνώση στους μαθητές του, με όπλο τον διάλογο, αυτή την τόσο ευχάριστη κι ενδιαφέρουσα διαδικασία της «ανάμειξης» των μυαλών, δασκάλου και μαθητή, σε μια δημιουργική και παραγωγική και για τους δυο σύζευξη.

    Σήμερα… 2,5 χιλιάδες χρόνια μετά, φτιάξαμε Υπουργεία Θρησκευμάτων και Παιδείας, κατατεμαχίσαμε τη Γνώση, και αποφασίσαμε ότι η δουλειά των δασκάλων δεν είναι να διδάξουν, αλλά «να τα πουν»… Να πουν αυτά που περιλαμβάνουν τα αναλυτικά προγράμματα, με τρόπο που περιγράφεται αυστηρά, σ’ ένα περιβάλλον που επίσης αυστηρά οριοθετείται.

    Είμαι περίεργος: Το «πάτερ ημών» που «κερδήθηκε» ως πρωινή προσευχή στο 132ο θα κάνει τα παιδιά μας καλύτερα και σοφότερα;

    • Ο/Η vavou λέει:

      Μούτρο, προσυπογράφω. Ακριβώς αυτό ΕΙΝΑΙ το μονοπάτι.

      • Ο/Η Po λέει:

        η προσευχή πάντως δεν θα τα κάνει σοφότερα, επομένως το Μούτρο άσκοπα «αναρωτιέται»…

  17. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    Τον Σωκρατη τον «φαγανε» γιατι διδασκε καινα δαιμονια και ηπιε και κωνιο αυτα για οσους ψαχνουν παλι προτυπα στους αρχαιους. Εγω μπορει να εχω τα γονιδια του αυστραλοπιθηκου αλλα δεν θα γυρναω μονιμα πισω θα κοιταω μπροστα και το «τώρα» ειναι περισσοτερο πολυπλοκο από το «τοτε». Η γνωση ειναι δυναμη και φυσικα κανενας δεν διαφωνει.

  18. Ο/Η χαρη λέει:

    Δον Κιχώτη, σχολείο αναφέρατε, δάσκαλος δλδ εκπαιδευτικός κατάλαβα κι εγώ… Τώρα σκέφτομαι μπορεί να αυτενεργήσατε και σαν γονιός…ε, ακόμα καλύτερα
    κι εγώ έχω πάει γερμανία, δεν μού φαίνεται και τόσο χάλια πάντως – προσωπικά δεν μετανάστευσα ακόμη, αν και σκοπεύω μάλλον…

  19. Ο/Η striftompolas λέει:

    Δεν είναι κακό πράγμα να εφαρμόζεται ο νόμος.

    Κύριε υπουργέ,
    25 χρόνια τώρα έχετε ένα νόμο που λέει ότι ΚΑΘΕ σχολείο έχει σχολική βιβλιοθήκη που εξυπηρετεί την γύρω περιοχή.

    Προφανώς όμως πάντα υπήρχαν πιο σοβαρά πράγματα να κάνετε, περισσότερο επείγουσες περιπτώσεις.

  20. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    Γονιος ειμαι Χαρη
    απογοητευμενος με τον παραλογισμο από οπου και αν προερχεται αυτος, ειτε από αριστερα ειτε από δεξια.
    Ειμαι υπερ την ορθης εφαρμογης των κανονων δικαιου με πρωτες τις διεθνεις συνθηκες επειτα το Συνταγμα και μετα τους νομους .
    Δεν μπορω την λογικη των δυο μετρα δυο σταθμα κυριως από αυτους που σπουδασαν το νομο.
    Καλω ολους να χρησιμοποιησουν τον κοινο λογο τιποτα παραπανω

  21. Παράθεμα: Άρχισε “το κυνήγι μαγισσών”; « ΣΥ.ΡΙΖ.Α. ΕΡΓΑΖΟΜΕΝΩΝ ΕΥΔΑΠ

  22. Να σας ενημερώσω, αν δε το γνωρίζετε ήδη, ότι οι θαυμαστές της κυρίας Στέλλας διατηρούν την ιστοσελίδα : http://www.132grava.net. Είναι πράγματι πολύ ενδιαφέρουσα μια περιήγηση στο πλούσιο υλικό που υπάρχει εκεί. Βρίσκει κανείς καταχωρημένες όλες τις παρεμβάσεις των υποστηρικτών της από τον χώρο της δημοσιογραφίας (Καθημερινή, Ελευθεροτυπία, Συγκρότημα Λαμπράκη, Athens Voice κτλ.) και της εκπαίδευσης. Ιδιαίτερο ενδιαφέρον όμως παρουσιάζει ο κατάλογος δηλώσεων υποστήριξης και επερωτήσεων στη βουλή από πολιτικούς [1] – εδώ πρωτοστατεί όντως η Διαμαντοπούλου και ακολουθούν τα παλλικάρια του ΣΥΡΙΖΑ (Κουράκης, Κοροβέσης, Κουβέλης) και το ΚΚΕ. Βρίσκουμε και ένα απόσπασμα από την εκπομπή της ΝΕΤ «Πρώτη Γραμμή» με τους Λυριτζή-Οικονόμου να υπερασπίζονται (ειδικά ο πρώτος) την κυρία Στέλλα. Μεταξύ των υποστηρικτών προστέθηκε εσχάτως και ο Ταρζάν (απορώ πως δεν παρενέβη ακόμα ο Κούλογλου…).

    Όποιος έχει αμφιβολίες για τις πραγματικές προθέσεις της κυρίας Στέλλας δεν έχει παρά να ανατρέξει ενδεικτικά σε δημοσιευθέν άρθρο της στο ΒΗΜΑ ΙΔΕΩΝ [2] όπου εκδηλώνει τη λατρεία της στην «πολυπολιτισμικότητα» και καταγγέλει τον «εθνοκεντρισμό ως κύριο γνώρισμα της ελληνικής εκπαίδευσης», την «άρνηση της διαφορετικότητας και τις υποθέσεις της ομοιογένειας που είναι διάχυτες στα σχολικά βιβλία και στη σχολική ζωή» και «την αφομοιωτική δημόσια εκπαίδευση η οποία προσφέρεται στα παιδιά μειονοτήτων/μεταναστών». Για τα προηγούμενα επικαλείται μάλιστα αναφορές των καθηγητριών Δραγώνα και Φραγκουδάκη (η ίδια που είχε καταγγείλει με αφορμή τις αντιδράσεις για το βιβλίο ιστορίας ΣΤ’ Δημοτικού το «άσχημο και μπάσταρδο» εθνικό πρόσωπο των Ελλήνων) και του Ελληνικού Παρατηρητήριου του Ελσίνκι (των Βαλλιανάτου, Δημητρά)….

    Να παρατηρήσω επίσης ότι μια πτυχή της υπόθεσης που δεν τονίστηκε ιδιαίτερα είναι και η αλλοίωση του περιεχομένου των εθνικών εορτών στα πλαίσια των «πολυπολιτισμικών» πειραματισμών στο εν λόγω σχολείο. Συγκεκριμένα, διαβάζουμε σε κείμενα των υποστηρικτών της Τάκη Καμπύλη και ΙΟΥ στις «πολυπολιτισμικές» «Καθημερινή», «Ελευθεροτυπία»:

    ««Προβληματιστήκαμε πολύ», λέει η Στέλλα Πρωτονοτάριου. «Θέλαμε η εθνική γιορτή να αφορά όλους τους μαθητές, όχι μόνο τους Έλληνες».
    Η λύση που βρέθηκε π.χ. για την 28η Οκτωβρίου ήταν η γιορτή να έχει σαν θέμα τον 2ο Παγκόσμιο Πόλεμο και την ανθρώπινη εμπειρία από αυτόν. Οι προετοιμασίες για την εθνική γιορτή άρχιζαν πολύ νωρίτερα. Στα παιδιά, σε όλα τα παιδιά, μοιράζονταν ρόλοι. Και μέσα από τους ρόλους ο ένας έμπαινε στα ερωτήματα και τις βεβαιότητες του άλλου.» [3]

    «Εξίσου ενδιαφέρουσες, οι προτάσεις των δασκάλων για τις γιορτές που διοργανώνονται με την ευκαιρία των εθνικών επετείων αποτελούν υπόδειγμα για μια σύγχρονη αντιμετώπιση του ζητήματος το οποίο, βέβαια, δεν αφορά μόνο τα σχολεία στα οποία φοιτούν παιδιά μεταναστών.
    Στο 132ο της Γκράβας τα παιδιά δεν υποχρεώνονται να ακολουθήσουν το τυποποιημένο εθνικιστικό τελετουργικό μιας κλασικής σχολικής γιορτής. Δεν παπαγαλίζουν ηρωικά κατορθώματα και δεν τραγουδούν εμβατήρια. Επομένως, δεν βαριούνται.
    Συζητούν με τους δασκάλους τους για την ιστορική περίοδο στην οποία θα αναφερθεί η γιορτή τους με τρόπο που να τους κινεί το ενδιαφέρον και να σχετίζεται με τα βιώματά τους. Αναλύουν κείμενα, μαθαίνουν τραγούδια, ετοιμάζουν σκηνικά. Και, με την καθοδήγηση των δασκάλων τους, αναλαμβάνουν μόνα τους τη διοργάνωση της γιορτής. Η όλη διαδικασία διευκολύνει τα παιδιά των μεταναστών να αισθανθούν ότι η γιορτή είναι και δική τους: η επέτειος της 28ης Οκτωβρίου, π.χ., έδωσε σε κάθε παιδί την ευκαιρία να συνεισφέρει στη γιορτή μιλώντας για την εμπειρία της χώρας του στον πόλεμο, ενώ τα συνθήματα στα οποία κατέληξαν τα ίδια τα παιδιά («Οχι στον πόλεμο», «Ναι στη ζωή») φωνάχτηκαν και μοιράστηκαν σε χαρτιά και στη δική τους γλώσσα» [4]

    Ψάχνοντας λίγο περισσότερο ανακαλύπτουμε ότι κατά την κυρία Στέλλα στόχος πρέπει να είναι ο «επαναπροσδιορισμός των εκδηλώσεων «εθνικού περιεχομένου»» (σσ: τα εισαγωγικά δικά της) ώστε να αποτρέπεται η ««κατασκευή» εθνοκεντρικών συνειδήσεων» [5] . Εκφράζει την αποστροφή της για το ακολουθούμενο (ακόμα) μοντέλο των «εθνικών εορτών» (σσ: κι εδώ δικά της τα εισαγωγικά) με «τον «στολι­σμό» του σχολείου με εθνικές σημαίες ή και με αφίσες του εμπορίου που απεικονίζουν τον Έλ­ληνα στρατιώτη να μάχεται ηρωικά κατατροπώ­νοντας τους εχθρούς». Εκφράζει επίσης τις «σοβαρές παιδαγωγικές και, κατά συνέπεια, ιδεολογικές διαφωνίες, για το περιεχόμενο, τη μορφή και τη διαδικασία πραγμα­τοποίησης των σχολικών εθνικών εορτών γενικότε­ρα» αφού αυτή κάνει τους Έλληνες μαθητές να αντιλαμβάνονται «έναν «εθνικό εαυτό» ανώτερο από όλους τους άλλους και έναν «εθνικό άλλο» κατώτερο, κακό και άδικο» ενώ εκφράζει επίσης την αγωνία και τον προβληματισμό της για το «πώς βιώνονται αυτές οι γιορτές από τα παιδιά μεταναστών, τα οποία πολλές φορές προέρχονται από εθνότητες αντιπάλων στον πόλεμο» καθώς και για τον «τρόπο με τον οποίο προσλαμβάνουν οι αλλοεθνείς μαθητές το μάθημα της ιστο­ρίας» λέγοντας μάλιστα το εξής εκπληκτικό: «Το σίγουρο είναι ότι στο ελληνικό σχολείο ξαναπαίζεται ένα παιχνίδι γνωστό από την εποχή της αποικιοκρατίας. Μέχρι τον πόλεμο της ανεξαρτησίας της Αλγερίας, τα παιδιά της χώρας αυτής, μαζί με τα παιδιά των Γάλλων, διδάσκονταν την ιστορία των «προγόνων τους», των Γαλατών (Αβδελά 2001)» [6]. Εχουμε δηλαδή εδώ παρομοίωση των Ελλήνων με τους Γάλλους δυνάστες της Αλγερίας και των παιδιών των (λαθρο)μεταναστών με τους καταδυναστευόμενους Αλγερινούς (!!!).

    Παρεμπιπτόντως αυτή η «διεύρυνση του περιεχομένου των εθνικών και θρησκευτικών εκδηλώσεων» μαζί με τις «πολύγλωσσες ανακοινώσεις» επαινούνται και από τον εν αναμονή πρωθυπουργό μας Γ.Παπανδρέου ο οποίος σε σχετική παρέμβασή του στη βουλή επικρίνει επίσης τον «φόβο των ανοικτών συνόρων» [7] (ενώ σήμερα, μετά τις ευρωεκλογές, μιλάει για μηδενική ανοχή στη λαθρομετανάστευση και για φύλαξη και προστασία των συνόρων [8])

    Τι δείχνουν όλα τα παραπάνω; Μα τι άλλο από τη σημασία του 132ου Δημοτικού Γκράβας ως πιλοτικού πειράματος για την σκοπούμενη μετάλλαξη του δημόσιου ελληνικού σχολείου σε αποεθνοποιημένο και εθνοθρησκευτικά «αποχρωματισμένο» σχολείο (βλέπε άρθρο Γ.Κολοβού – [9]), ένα σχολείο μέσα από το οποίο θα κατασκευάζεται ο επαναπρογραμματισμένος Έλληνας δηλ. ο κοσμοπολίτης χωρίς πατρίδα, ο γυμνός άνθρωπος χωρίς χώρο, χρόνο ή πλησίον, το εξατομικευμένο και αποεδαφοποιημένο πλήθος, ο ομάδας με το ψευτο life-style, ο λιποτάκτης, ο προδότης, ο υπήκοος της αυτοκρατορίας ο νέος (πρώην έλληνας) πολίτης του νέου (πρώην Ελλάδα) κρατιδίου της νοτιοανατολικής Ευρώπης ο οποίος θα είναι έτοιμος να διοικηθεί από αλλοεθνείς αφού γι’ αυτόν πατρίδα θα είναι ο κόσμος, ή μάλλον το κεφάλαιο που θα κυβερνάει τον κόσμο (παγκοσμιοποίηση) (από το πρόσφατα εκδοθέν βιβλίο του Κωνσταντίνου Ρωμανού «ΕΘΝΟΚΤΟΝΙΑ ΕΝ ΕΞΕΛΙΞΕΙ»).

    Μόνο η αντίσταση του ελληνικού λαού μπορεί να ακυρώσει τις δρομολογημένες εξελίξεις.

    [1] – http://www.132grava.net/taxonomy/term/3
    [2] – http://www.vimaideon.gr//Article.aspx?d=20090306&nid=11828106&sn=%CE%9A%CE%A5%CE%A1%CE%99%CE%9F%20%CE%A4%CE%95%CE%A5%CE%A7%CE%9F%CE%A3&spid=1478
    [3] – http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_100049_09/12/2007_251979
    [4] – http://www.iospress.gr/ios2007/ios20071230.htm
    [5] – http://www.132grava.net/sites/default/files/TX_37_Nov_Dec_2007.pdf
    [6] – http://www.132grava.net/sites/default/files/TX_26_Jan_Feb_2006.pdf
    [7] – http://www.132grava.net/node/170
    [8] – http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_columns_1_14/06/2009_318678
    [9] – http://www.e-grammes.gr/article.php?id=3566

    Πηγή: greekalert

    • Ο/Η Μούτρο λέει:

      Ε…. και;

    • Ο/Η Pingusatanis Anachoretes λέει:

      Μια χαρά τη βρίσκω την κυρία Στέλλα.
      Εσεί έχετε πάθει εθνικοπαράκρουση απο τα διανοητικά περιττώματα που σας ταϊζει ο κάθε Σπυράδωνης/Πλευρης/Λιακόπουλος/Παπανικολάου/Ζουρλιάρης και το κάθε διαδικτυακό αφοδευτήριο που περνάει για μπλόγκ τη σήμερον ημέρα (σαν την πηγή σας καλή ώρα) και βλέπετε το άσπρο μαύρο.

      • Ο/Η Po λέει:

        Pingusatanis Anachoretes…
        εκείνο το «έτσι» το έσβησα, δεν γίνεται αλλιώς, με ξέρεις άλλωστε, κάποιοι ψάχνουν ευκαιρία και δεν πρόκειται να τους την προσφέρω, το μπλογκ θα συνεχίσει – θέλουν δε θέλουν.
        Λυπάμαι φιλενάδα.

  23. Ο/Η ellinaki λέει:

    Το πιο ψυχαγωγικό στοιχείο σε σχόλια σαν αυτό του «το κράτος της Κυρίας Στέλλας», δεν είναι τόσο το κατινίστικο και νεαντερταλικό ύφος, όσο το ότι περιγράφουν de facto σωστά πράγματα ως λάθος και το αντίστροφο.

  24. Ο/Η Striftompolas λέει:

    Δεν υπάρχει κανένας λόγος να υποθέσουμε ότι η κυρία Στέλλα είναι καλή δασκάλα ή οτιδήποτε άλλο. Άλλωστε είναι πολύ πιθανόν, όπως με κάθε άνθρωπο, να μην είναι ένα αψεγάδιαστο υπόδειγμα ρομαντικού μυθιστορήματος αλλά ένας συνηθισμένος άνθρωπος, με γωνίες και ελαττώματα.

    Η δίωξη είναι συγκεκριμένη. Απ΄όσο έχω καταλάβει διώκεται γιατί έγιναν όλα αυτά τα πράγματα, όχι για περιεχόμενό τους.

    Να σημειώσω ότι οι διευθυντές των δημοτικών παίρνουν ένα επίδομα 300 ευρώ (μένει και στη σύνταξη) και οι θέσεις είναι περιζήτητες.

  25. Ο/Η Δον Κιχώτης λέει:

    εγω θυμαμαι το ξεσπασμα τηε συνδικαλιστριας και νυν βοθλευτινας στο ΚΚΕ Καλαντιδου στην παρουσιαση ενοσ βιβλιου από την γυναικα του Αμερικανου πρευσβη
    Η θυγατερα τηε τελεθωσε το αμερικανικο σχολειο και οχι τα απλο δημοσιο σχολειο οπωε εκεινη
    Τιποτα δεν γινεται χωρις σχεδιο πια
    ειμαι καχυποπτος γιατι εχω σει πολλα

  26. Ο/Η Servitoros λέει:

    Η δε βλακεία του greek alert (Στο οποίο γράφουν δημοσιογράφοι του Στόχου παρεπιπτόντος, εξού και η αμεροληψία του) που αναπαράγει το εθνίκι στο \»κράτος της κυρίας Στέλλας\» είναι ότι οι πρακτικές στο σχολείο της Γκράβας είναι αφομοιωτικές και όχι πολυπολιτισμικές, αλλιώς π.χ. στην περίπτωση της προσευχής αντί για το ποίημα του ρίτσου θα είχαμε διαχωρισμό των μαθητών και προσευχή από διαφορετικούς θρησκευτικούς λειτουργούς.

  27. Ο/Η χαρη λέει:

    έχω συμφωνήσει με το @ellinaki (σιωπηρώς) πάρα πολλές φορές, καιρός να το πω όμως τώρα και φωναχτά γιατί πολύ μου άρεσε η λακωνικότητα ιδιαίτερα τού παραπάνω σχόλιου: λίγα και καλά !

  28. Ο/Η basik λέει:

    Ανέβασα κι εγώ κάτι σχετικό.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s