Η αναίδεια και η ενοχλητικότητα της Τέχνης

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,

Ο «Αναστημ�νος Χριστός» της εκκλησίας Santa Maria Sopra Minerva, στη Ρώμη. Σήμερα και πολλ�ς φορ�ς στο παρελθόν τα γεννητικά όργανα είναι καλυμμ�να με ύφασμα.

Ο «Αναστημένος Χριστός» της εκκλησίας Santa Maria Sopra Minerva, στη Ρώμη. Σήμερα και πολλές φορές στο παρελθόν τα γεννητικά όργανα είναι καλυμμένα με ύφασμα.

Από τις 6 Νοεμβρίου μέχρι τις 24 Δεκεμβρίου-δόθηκε παράταση λόγω της μεγάλης προσέλευσης- ο γνωστός καλλιτέχνης Διονύσης Καβαλλιεράτος και η σύζυγός του Iris Van Dongen, παρουσιάζουν γλυπτά και σχέδιά τους στη γκαλερί «Breeder» στο Μεταξουργείο, στην Έκθεση «Η εκσπερμάτωση του Δαίμονα». Σε κάποια από αυτά παρουσιάζεται με τολμηρό τρόπο ο Ιησούς Χριστός, αλλού με 7 πέη που θηλάζονται από 7κέφαλο τέρας («To beast or not to beast»), αλλού με την μητέρα του να τον σουβλίζει. Το τελευταίο κατά τη γνώμη μου δεν πρέπει να ενοχλεί τους ευσεβείς. Θυμίζω πως οι πιστοί στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας ισχυρίζονται πως τρώνε το σώμα του ζώντος Χριστού και πίνουν το αίμα του, πράξη που ακόμη και στον συμβολισμό της ακούγεται πιό κανιβαλλική από το σούβλισμα και κατά τον φιλόσοφο Πορφύριο είναι χειρότερη και από το γεύμα του Θυέστη.

Για το έργο οι καλλιτέχνες αναφέρουν: «Πρωταγωνιστούν: Ο Ιησούς στο ρόλο του αμνού του Θεού, η Παρθένος Μαρία στο ρόλο της Μήδειας, ο Θεός στο ρόλο του Διαβόλου, ο Διάβολος στο ρόλο του Θεού και ο Ουίνστον Τσόρτσιλ στο ρόλο του… εαυτού του». ….Τα έργα μας παρασύρουν σ’ ένα νεο-pop γαλαξία όπου ο διάβολος αξίζει λίγη από τη συμπάθειά μας….Πάντα πίστευα ότι η εικονογράφηση της Θείας Κωμωδίας του Δάντη Αλιγκέρι ήταν πολύ δυνατή εικόνα!»

«Άμεση ήταν η αντίδραση του πατέρα Ιωάννη Διώτη, όταν πληροφορήθηκε το γεγονός, κάνοντας καταγγελία στο Αστυνομικό Τμήμα Ομονοίας. ‘Προσβάλλονται τα χρηστά ήθη’ είπε ο ιερωμένος στη zougla.gr και χαρακτήρισε «ψευδοκαλλιτέχνη» και «παρανοϊκό» τον κ.

Το Πάσχα του 2007 �να σοκολατ�νιο άγαλμα του Εσταυρωμ�νου εκτ�θηκε στην  Lab Gallery του Manhattan. Το �ργο του Cosimo Cavallaro προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών με επικεφαλής τον καρδινάλιο της Ν.Υόρκης Εδουάρδο Egan, εκπρόσωπο μιας Εκκλησίας με εκατοντάδες παιδεραστ�ς κληρικούς.

Το Πάσχα του 2007 ένα σοκολατένιο άγαλμα του Εσταυρωμένου εκτέθηκε στην Lab Gallery του Manhattan. Το έργο του Cosimo Cavallaro προκάλεσε θύελλα διαμαρτυριών με επικεφαλής τον καρδινάλιο της Ν.Υόρκης Εδουάρδο Egan, εκπρόσωπο μιας Εκκλησίας με εκατοντάδες παιδεραστές κληρικούς.

Καβαλλιεράτο». Αναρωτιέμαι από πού αντλεί το δικαίωμα αυτός ο έμμισθος (δημόσιος υπάλληλος) κήρυκας της αγάπης να βρίζει έναν συνάνθρωπό του, γνωστό καλλιτέχνη. Θεωρεί πως ολόκληρος θεός δεν μπορεί να υπερασπιστεί τον εαυτό του και χρειάζεται τη δική του συμπαράσταση μαζί με αυτή του Αστυνομικού τμήματος Ομόνοιας, γνωστού μάλιστα από τα βασανιστήρια σε μετανάστες; Ολιγόπιστο τον βρίσκω τον κ. Διώτη, που αντί να αφήσει το θεό του να κατακεραυνώσει αν κρίνει τον καλλιτέχνη, όπως έκανε και με τον μπαμπά της αρχιπυροβολήτριας αγ. Βαρβάρας, παριστάνει ανέξοδα τον υπασπιστή του. Γιατί δηλαδή δεν προσβάλλονται τα χρηστά ήθη και ο ίδιος ο Χριστός όταν μια ανυπεράσπιστη Ουκρανή βιάζεται ή εκδίδεται από έναν ορθόδοξο μαστρωπό ή όταν ένας φυλακισμένος 16χονος μετανάστης αυτοκτονεί στη φυλακή και γιατί ο κ. Διώτης δεν σπεύδει μαζί με τις αντιρατσιστικές οργανώσεις σε βοήθειά τους, αφού χρειάζονται επιτακτικά τη βοήθεια κάθε συνανθρώπου τους; Στον κ.  Διώτη και τους συναδέλφους του δεν έχει αναθέσει με σαφέστατες εντολές και απειλές ο Χριστός την προστασία των «ξένων», που τους ονομάζει αδελφούς του; («ξένος ήμην και ου συνηγάγετέ με» «Εφ’ όσον ουκ εποιήσατε ενί τούτων των αδελφών μου των ελαχίστων, ουδέ εμοί εποιήσατε». Ο ιερέας μας όμως ήταν απών όπως και σύσσωμη η Εκκλησία από την απεργία πείνας των 15 μεταναστών στα Χανιά και των χιλιάδων φυλακισμένων («εν φυλακή ήμην και ουκ επεσκέψασθέ με»).

Αντιγράφω από την ευσεβή «Εσπρέσσο»: Ο δημοσιογράφος Μ.Μ. δήλωσε αγανακτισμένος: «Αν για ό,τι κάνει όποιος έχει ψυχολογικά προβλήματα του δίνουμε το άλλοθι της τέχνης, δεν θ’ αργήσει ο καιρός που τέτοια έργα θα τα βλέπουμε σε πάρκα και πλατείες». Διατυπώνει δε την απορία: «Αν ζωγράφιζε τον Μωάμεθ στη σούβλα, υπήρχε έστω και μία περίπτωση να ζούσε σήμερα;». Βρίσκω τη σύγκριση με τον Μωάμεθ που κάνει ο ευσεβής κ. Μ. άκρως προσβλητική για το Χριστό. Είναι ντροπή να γίνονται τέτοιοι υποτιμητικοί παραλληλισμοί από πιστούς. Είναι άλλο θέμα ένας ασεβής καλλιτέχνης να προσβάλλει τη μνήμη του Χριστού και ολότελα χειρότερο texnh3ο τελευταίος να θίγεται από τους ίδιους τους πιστούς του. Απορώ επίσης πως ένας τόσο ευλαβής άνθρωπος επισκέφτηκε μια Έκθεση με τόσο αμαρτωλό τίτλο, λες και πήγαινε γυρεύοντας να προσβληθεί. Μου θυμίζει τη γεροντοκόρη που μήνυσε το νεαρό γείτονά της πως κυκλοφορούσε γυμνός σπίτι του για να αποδειχθεί στο δικαστήριο πως τον παρακολουθούσε με τηλεσκόπιο σκαρφαλωμένη στο τραπέζι της κουζίνας της.

Κύριοι Φαρισαίοι αυτόκλητοι σωματοφύλακες ενός παντοδύναμου Θεού και λιποτάκτες από το πεδίο της υπεράσπισης των αδύνατων, ακάλεστοι χωροφύλακες της σκέψης και πνευματικής παραγωγής των συνανθρώπων σας, ο Χριστός είναι για τη φουρνάρισσα της γειτονιάς μου Θεός, για τον βαρώνο του Χόλμπαχ απατεώνας, για έναν μουσουλμάνο προφήτης, για έναν άθεο ένας απλός άνθρωπος, για άλλους ιστορικά ανύπαρκτος. Είναι φυσικό να γίνει αντικείμενο παντοειδών κρίσεων, εμπνεύσεων, σχολίων, μελετών κλπ που με τίποτα δεν μπορείτε να εμποδίσετε, δήθεν από ευλάβεια, στην πραγματικότητα από διάθεση αυτοπροβολής, και ιδιοτελούς εκμετάλλευσης. Ακόμη και το πέος του έχει γίνει αντικείμενο έμπνευσης πολλών καλλιτεχνών. Ανάμεσά τους και του Maerten van Heemskerck στο «Άνθρωπος των θλίψεων» μια τριλογία που ζωγραφίστηκε στα 1530. Κάτω από διάφανο ύφασμα διαγράφεται η στύση του Χριστού, που θεωρείται πως συυμβολίζει την Ανάσταση και τη δύναμη του αναγεννημένου σώματος. Αυτά βέβαια είναι αυτονόητα πράγματα για την Τέχνη που σέβεται τη Φύση και το Δημιουργό της, ενώ οι φανατικοί «πιστοί» δαιμονοποιούν τα έργα του θεού τους, λησμονώντας πως η αναπαραγωγή τους βασίζεται ακριβώς σε αυτή τη διαδικασία που ενοχοποιούν και που τη θέσπισε αυτός.

Κύριε Ροϊδη,
Θεωρώ μεγάλο ευτύχημα πως στο Υπουργείο Πολιτισμού δεν ηγείται ο κ. Βαγγέλης Βενιζέλος, Συνταγματολόγος, προσκυνητής του Βατοπεδίου, σεσημασμένος Λογοκριτής σε ασεβή έργα Τέχνης (Έκθεση Outlook). Ελπίζω η κυβέρνηση της ΝΔ, στριμωγμένη άγρια με την υπόθεση Εφραίμ να μην μπει στον πειρασμό να κολακέψει υποκριτικά τον όχλο των «ευλαβών».

Advertisements
This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, Γράμμα από το Ληξούρι, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης. Bookmark the permalink.

18 Responses to Η αναίδεια και η ενοχλητικότητα της Τέχνης

  1. Ο/Η anepidoti λέει:

    Θα κολακέψει, θα κολακέψει…
    καλά θάταν αυτός ο κ. Διώτης, έτσι τον είπατε, να στείλει και καμμιά επιστολή για την δολοφονία και τις κακοποιήσεις των ημερών μας…
    φαίνεται πως αυτή η μορφή τέχνης τον εκφράζει, ενέχει και real,
    δεν είναι «ασκήσεις επί χάρτου», όπως των καλλιτεχνών…
    πολύ μας ερεθίζετε, μέρες πούναι, και τα λέτε και μαζεμένα..
    δεν σας προλαβαίνουμε…

  2. Ο/Η περιούσιος λέει:

    Πολύ φοβάμαι, οτι η κυβέρνηση θα κολακέψει ακριβώς εκείνους τους ανήκοντες στο, δήθεν, χριστεπώνυμο πλήθος, φίλτατοι, επειδή ακριβώς αυτοί είναι οι υποστηρικτές και ψηφοφόροι της. Αλλιώς, αυτοί θα μετακινηθούν δεξιότερα.

  3. Ο/Η περιστρεφόμενος δερβίσης λέει:

    Αγαπητοί και σεβαστοί οικοδεσπότες.

    Το πλάτος και το βάθος των γνώσεων και της ενημέρωσής σας είναι αξιοθαύμαστο. Δεν μπορώ να πω όμως το ίδιο για τις εμμονές σας, κοινώς κολλήματα. Τι νόημα έχουν δεκάδες post μέσα σε λίγους μήνες που επαναλαμβάνουν τα ίδια και τα ίδια;

    Η εκκλησία είναι διεφθαρμένη, υποκριτική και ακροδεξιά. Το κατάλαβαν μέχρι και οι πέτρες. Τον τελευταίο καιρό παραβιάζετε κάθε μέρα ανοιχτές θύρες, ή αν προτιμάτε κομίζετε γλαύκας εις Αθήνας, ή κάπως έτσι τέλος πάντων. Να θυμίσω και το μύθο με το μικρό τσομπάνη που φώναζε συνέχεια «λύκος»;

    Σας προτείνω να ανανεώσετε το ρεπερτόριό σας πριν γίνετε γραφικοί (γιατί κουραστικοί έχετε ήδη γίνει) ακόμη και σε κάποιον που συμφωνεί μαζί σας και σας εκτιμά ειλικρινά, και μακριά από εμένα κάθε υποψία ειρωνίας.

    • Ο/Η Po λέει:

      περιστρεφόμενος δερβίσης,
      Οι…εμμονές μας έχουν άμεση σχέση με μια πραγματικότητα η οποία συνεχώς…Εμμένει να παρουσιάζει, με αξιοθαύμαστη συνέπεια και συνέχεια τα ίδια (ξανά και ξανά) συμπτώματα. Όμως σας καταλαβαίνω. Είστε και παραμένετε πάντα ελεύθερος να μην μας τιμάτε με τις επισκέψεις σας εφόσον αυτές σας προκαλούν ανία, και μακριά από εμένα κάθε υποψία ειρωνείας.

  4. Ο/Η vloutis λέει:

    Από πότε η διαστροφή προήχθη σε … τέχνη;

    Και ποιό υπουργείο πολιτισμού θα δεχτει να μπει υπό την αιγίδα του το ψοχολογικό πρόβλημα του καθενός που την έχει δει καλλιτέχνης;

    Σημεία των καιρών, ξανά…

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

    • Ο/Η Po λέει:

      vloutis,
      Δεν ξέρω αν κάποια διαστροφή «προήχθη σε τέχνη» όπως λέτε, όπως δεν ξέρω ποιος από το «υπουργείο πολιτισμού» θα κρίνει αν ένα έργο τέχνης είναι ή δεν είναι διαστροφή. Αυτή τη «κρίση» φοβόμαστε και κανένα είδος καλλιτεχνικής έκφρασης.

  5. Ο/Η Undantag λέει:

    Η συζήτηση περί τέχνης είναι άκρως προσωπική, διότι απευθύνεται στα περί αισθητικής κριτήρια του καθενός.
    Εξ ορισμού, ένα έργο τέχνης συνδιαλέγεται διαφορετικά με παρατηρητές από διαφορετικές περιόδους, τόπους, σκοπιές ζωής κτλ.
    Εγώ π.χ. θεωρώ τις αιγυπτιακές μούμιες και τις βυζαντινές εικόνες (ανυπόγραφα, απρόσωπα) κακοτεχνήματα εφάμιλλα των πολιτισμών θανάτου που τα γέννησαν. Το μαρτύριο της πόρνης, σκηνή ζωγραφισμένη σε πλείστους όσους προνάρθηκες βυζαντινών εκκλησιών με αηδιάζει περισσότερο απ’ την πρόσφατη επταπλή πεολειχία του γκουρού των χριστιανών. Ταυτόχρονα, μπορεί να στέκω με το στόμα ανοιχτό από θαυμασμό μπροστά στη Μαρία ενός Van Eyck ή ενός Botticelli. De gustibus e coloribus… δικαίωμά μου, ελπίζω…

    Σε κάθε περίπτωση, ποτέ δεν θα μασκαρέψω αυτή την – καθαρά αισθητική – μου υποτίμηση σε δήθεν ποινικά κολάσιμη πράξη – ούτε την αντιπάθειά μου προς τον καλλιτέχνη/καλλιτεχνικό ρεύμα σε ισχυρισμό περί ηλιθιότητος/διαστροφής/παραφροσύνης του τελευταίου. Εν έτει 2008, οι θρησκευτικοί ζηλωτές πρέπει να μάθουν να κάνουν το ίδιο.

    ΥΓ: οικοδεσπότες, keep walking.

  6. Ο/Η Mario Bear λέει:

    Το βασικότερο πρόβλημα είναι η διαστροφή που κατέληξε να είναι θρησκεία και τις επιπτώσεις της λουζόμαστε ασταμάτητα. Προσωπικά, με προσβάλλει περισσότερο η υποτιθέμενη τέχνη τού σκυλάδικου με τούς ανύπαρκτους στίχους και τις προχειρογραμμένες μελωδίες που επιβάλλονται σαν κουλτούρα τού τόπου, καθώς και οι επιβλητικές εκκλησίες και οι εκπρόσωποί τους που κυκλοφορούν με το χέρι απλωμένο, για να αναφέρω δύο παραδείγματα. Οι φίλοι μας χριστιανοί, προφανώς προσβάλλονται από την στύση τού υιού τού ανθρώπου και θα προτιμούσαν να πάσχει από μόνιμη ανικανότητα. Είναι ανησυχητική η παντελής απουσία χιούμορ, καθώς και η θανάσιμη ενοχοποίηση τής σεξουαλικότητας στις διαθήκες και τα σχετικά μυθιστορήματα.

    Τί να κάνουμε, πολλά πράγματα μάς προσβάλλουν καθημερινά. Κανενός η προσβολή δεν είναι σημαντικότερη, απλά και μόνο επειδή περιλαμβάνει τον υιό τού ανθρώπου (δηλαδή, έναν άνθρωπο, με όλα τα ανθρώπινα χαρακτηριστικά τα οποία το φαν κλαμπ του απαρνείται).

  7. Ο/Η περιστρεφόμενος δερβίσης λέει:

    Δεν θα γλιτώσετε τόσο εύκολα:-)

  8. Μ΄έχει κουράσει η συνεχώς επαναλαμβανόμενη και επαναλαμβανόμενη και ξανάμανάεπαναλαμβανόμενη εικόνα της Σταύρωσης και μετά αυτή της Ανάστασης και μετά της Παναγίας, Χριστούγγενα, Πρωτοχρονιά , ο ασπροκόκκινος αγιοβασίλης – σαν τον Τζόρτζεβιτς που ποτέ δεν πεθαίνει – και μετά η εφορία που μου τα παίρνει και οι μπάτσοι στο αλκοοτέστ που – όντως εγώ λιώμα – μου κόβουν την κλήση και μ΄αφήνουν να φύγω για να πάω να σκοτώθώ΄ή να σκοτώσω λίγο πάρακάτω….και μακριά απο μένα κάθε υποψία ειρωνείας.
    Πιο πολύ όμως έχω κουραστεί απο τότε που κατάλαβα πως τα αυτονόητα πλέον δεν ισχύουν. Και πως πρέπει να τα λες και να τα ξαναλές. Είναι πολύ κουραστικό αλλά δεν μπορείς να κάνεις κι αλλοιώς . Είναι αμέτρητα τα αυτονότα που δεν τηρούνται ή που δεν είναι – τελικά – αυτονόητα για όλους.
    Ένα απο αυτά είναι η ελευθερία της ‘εκφρασης. Παλιά οι πολέμιοι του «ανατολικού μποκ» το είχαν καραμέλα.
    «Μπορείς να βγεις στην Κόκκινη πλατεία και να πεις: Γαμιέται ο Λένιν; » σου λέγανε.
    Ναι δεν μπορούσες, όπως δεν μπορούσες την ίδια εποχή να πάς έξω απο οποιαδήποτε Αμερικανική πρεσβεία και να πεις: Γαμιέται ο Κάρτερ – ή όποιος ήταν τέλος πα΄ντων πρόεδρος.»
    Το ίδιο συμβαίνει και σήμερα.
    Η ελευθερία της έκφρασης , λοιπόν, ενώ θα έπρεπε δεν είναι δεδομένη.
    Δείτε τι έγινε χτες με το δελτίο στη ΝΕΤ.
    Δείτε πως κατηγόρησαν οι θεματτοφύλακες της δημοκρατίας σήμερα το πανώ που αναρτήθηκε στην Ακρόπολη.
    Δείτε τι γίνεται με έργα τέχνης.
    Όχι
    εδώ δεν χωράει καμιά ειρωνεία.
    Τα πράγματα είναι πολύ σοβαρά
    Και δυστυχ’ως κάποια ζητήματα πρέπει να επαναλαμβάνονται και να επαναλαμβάνονται και να ξαναεπαναλαμβάνονται , να κουραζ’όμαστε να τα επαναλαμβάνουμε να κουράζουμε κι αυτους που τους λέμε συνέχεια τα ίδια και τα ίδια, μήπως και τελικά υπάρχει κάποια ελπίδα τα αυτονόητα να ξαναγίνουν αυτονόητα.
    Κι επειδή ακόμα και το τι είναι αυτοητο, δεν είναι αυτονόητο, χρειάζεται πολύ δουλειά.
    Δουλειά βερεσέδικη , γιατί νομίζαμε – εγώ τουλάχιστον μέχρι τα 20- 25 μου – πως κάποια πράγματα τα έχει κατακτήσει ο ανθρώπινος πολιτισμός.
    Τώρα βλέπουμε πως αντί να κάνουμε έργο να πάμε λίγο πιο μπροστα , πρέπει να ξαναγυρίσουμε πίσω να σπρώξουμε το γάιδαρο, γιατί κάποιοι – που πρέπει να ζήσουμε μαζί τους – δεν καταλαβαίνουν τα αυτονόητα.

  9. Η Τέχνη πάντα προκαλούσε και οι καλλιτέχνες πάντα ήθελαν να προκαλούν -όπως ακι τώρα. Και καλά κάνουν. Η Τέχνη είναι ένα παράθυρο στη σκέψη, μία θύρα στην εμφισβήτηση και την αμφιβολία για τις παραδομένες εικόνες. Όσο πιο προκλητική είναι τόσο πιο κοντά μας φέρνει στην αληθινή σκέψη και την αμφισβήτηση. Ίσως οι κ.κ. της Εκκλησία φοβούνται ακριβώς αυτό: ότι θα σκεφτόμαστε ελεύθεροι από τις αλυσίδες των δογματικών αληθειών τους. Η ίδια όμως η δημοκρατία μας είναι γεμάτη από λογοκρισίες.

  10. Ο/Η Κεκαυμένος λέει:

    Το πρόβλημα δεν είναι αν μπορεί να υπερασπιστεί ή όχι ο Θεός τον εαυτό του, και το ξέρετε πολύ καλά. Λυπάμαι, αλλά τέτοια επιχειρήματα μόνον εκ γενετής μικρόψυχοι και μικρονοικοί θα μπορού\σαν να επικαλστούν. Το πρόβλημα είναι πόσο αυτά τα εμετικά «΄εργα τέχνης»σέβονται ή όχι την θρησκευτική συνείδηση εκατομμυρίων ανθρώπων, σεβασμός ο οποίος αποτελεί όχι κάποια κατάκτηση, αλλά την αλφα\βήτα κάθε πολιτισμένης κοινωνίας.

    Το ότι εσείς καταφέρεσθε με τόση χυδαοότητα εναντίων εκείνων που απλά και μόνον απαιτούν σεβασμό σε ότι, ελεύθερα, έχουν επιλέξει να θεωρούν ως ιερό, αυτό δείχνει την απίστευτο σκοτάδι που κρύβετε μέσα σας. Και φυσικά αποκαλύπτει το πραγματικό φριχτό και αποκρουστικό σας πρόσωπό.

    Και όχι τίποτε άλλο, αλλά για να μην τρέφουν κάποιοι, ηλιθιωδώς, ψευδαισθήσεις…

  11. Ο/Η Κεκαυμένος λέει:

    Όσο για το κατά πόσο σέβεστε την ελευθερία της έκφρασης, το είδαμε με την περίπτωση του βιβλίου του Πλεύρη. Ε΄κεί φάνηκε η δημοκρατική σας συνείδηση σε όλ της το μεγαλείο!

    Σα δεν ντρέπεστε…

  12. Ο/Η nomikos λέει:

    Κεκαυμένε στο μυαλό, ο μόνος εδώ μέσα που πρέπει να ντρέπεται, είσαι εσύ και οι όμοιοί σου (βλ.Πλεύρης) επίσης με κεκαυμένους εγκεφαλικούς νευρώνες.Διότι πέραν πάσης αμφιβολίας, δεν έχει περάσει από το ελλειματικό μυαλό σου η σκέψη, ότι αποτελείς προσβολή για το ανθρώπινο είδος.Γύρνα λοιπόν στο μουσείο των κέρινων ομοιωμάτων απ’όπου το έσκασες και μην προβαίνεις σε χαρακτηρισμούς για πράγματα και ανθρώπους που ούτε κατάλαβες ποτέ, αλλά ούτε και θα καταλάβεις.

  13. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Ούπς!
    Γιατί σκεπάσανε το μόριο του Χριστούλη; Τώρα όλοι οι πιστοί και αφελείς χριστιανοί μπορεί να υποθέσουν πως είναι άφυλος, όπως οι λακέδες του άγγελοι…

  14. Ο/Η FrapDigo λέει:

    Βρε βρε τον κεκαυμένο!!! Για δες κάτι αγάπες που βγαίνουν στην επιφάνεια!

    Σπάραξε η καρδούλα του με την «χυδαιότητα» της τέχνης, αλλά η υπεράσπιση στη δήθεν «λογοκρισία» στο βιβλίο του γεροναζί Πλεύρη πάει σύννεφο!

    Φαίνεται πως όσα λέει ο Πλεύρης στο βιβλίο του περί «άμεσης αποστολής των Εβραίων στο εκτελεστικό απόσπασμα», δεν του προκαλούν βίαιους σπασμούς του ελληνορθόδοξου μυοκαρδίου. Η υποκίνηση μίσους είναι θέμα «ελευθερίας της έκφρασης» για τον ευαίσθητο, κατά τ’άλλα, κεκαυμένο.

    Τσάι και συμπάθεια, αγαπάτε αλλήλους, και τέτοια.

  15. Ο/Η Kekaymenos λέει:

    Εγώ το μόνο που είπα είναι ότι δεν μπορούμε να έχουμε δύο μέτρα και σταθμά. Δηλαδή, ή δεχόμαστε πως η ελευθερία της τέχνης και της έκφρασης έχουν όριο ή δεχόμεστε πως δεν έχουν. Άρα, η απαγορεύουμε κάθετι που ξεπερνάει τα όρια που μπορεί να ανεχτεί μια πολιτισμένη κοινωνία, ή δεν απαγορεύουμε τίποτε. Εκτός και αν πιστεύετε πως το να προσβάλλουμε την συνείδηση του άλλου με τον πλέον χυδαίο και εμετικό τρόπο είναι μια πολιτισμένη και πλήρως αποδεκτή πράξη, και τότε η τέχνη δεν έχει όρια, ενώ υπάρχουν όρια και μάλιστα πολύ αυστηρά σε μία και μόνον περίπτωση: Όταν προσβάλλονται οι Εβραίοι.
    Η απάντηση που εσείς δίδετε είναι σαφέστατα η δεύτερη, και αυτό αποκαλύπτει φυσικά και τις πραγματικές σας προθέσεις, όσο και τον προσωπικό σας πολιτισμό…

    Γ.Κ.

  16. Παράθεμα: Τέχνη - Δικαιοσύνη σημειώσατε … ; « Εξαιρετικά ή κατ’ εξαίρεσιν

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.