Noέμβρης, μνήμη της αγίας πόρνης και φόνισσας Θεοδώρας

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,

Benjamin-Constant Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα στο Κολοσσαίο.

Benjamin-Constant Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα στο Κολοσσαίο.

Επιτρέψτε μου να τιμήσω την ιερή μνήμη της αγίας Θεοδώρας συζύγου αγ. Ιουστινιανού που μαζί με την επίσης φόνισσα αγία Θεοδώρα χήρα Θεόφιλου, αποτελούν τη ζωντανή απόδειξη πως και η Νέα Ρώμη μπορεί να καυχιέται για τις δικές της Αγριππίνες, Μεσσαλίνες και Ποππαίες. Γνωρίζοντας πως δυστυχώς θα βρεθούν διαδικτυακοί ομολογητές της Ορθοδοξίας για να αμφισβητήσουν ελαφρά τη καρδία (τη ντροπή!) την αγιοποίηση της Θεοδώρας Α΄, (το έχουν ήδη κάνει για την αγία Ειρήνη την Αθηναία εκτυφλώτρια του γιού της), τους παραπέμπω στο σχετικό κόμβο της «Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική».
(στο http://www.oca.org/FSlives.asp Search for a feast or saint by NAME: βάλτε «theodora» η Search by date βάλτε «November 14» )

Ο Ιουστινιανός ανακηρύχθηκε άγιος επί πατριαρχείας του αγ.Ιωάννη του Θ΄ και στην ελλαδική Εκκλησία η μνήμη του γιορτάζεται διακριτικά μαζί με αυτήν της συμβίας του στις 2 Αυγούστου («Αγιολόγιον Ορθ.Εκκλησίας», Μητρ. Σωφρόνιου Ευστρατιάδη, & Νικηφόρου Καλλίστου Εκκλ. Ιστορία, 12, 31). Με τη χάρη του αγίου, ξεπεράστηκε το τυπικό κώλυμα πως έσφαξε 35.000 πολιτες στον Ιππόδρομο, για να αντιμετωπίσει την «Στάση του Νίκα» καθ’υπόδειξιν της αγίας Θεοδώρας, που την ώρα που ο άντρας της ετοιμαζόταν να το σκάσει δήλωσε πως θέλει να ταφεί φορώντας την πορφύρα, δηλαδή να πεθάνει ως βασίλισσα.. Ο ιστορικός Προκόπιος, που έγραψε στα κρυφά την ανέκδοτη Ιστορία του, περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα το ιερό ζευγάρι. Ο Προκόπιος κατηγορείται από πολλούς ως εμπαθής ή και αντιφατικός αφού αλλιώς αναγκάστηκε να τα γράψει στα φανερά, όμως πολλές μαρτυρίες του υιοθετούνται και από άλλους και δεν φαίνονται παράταιρες στο γκραν γκινιόλ που λέγεται Ιστορία του Βυζαντίου. Στην απόκρυφη ιστορία του λοιπόν, αποκαλύπτει τα έργα του «άρχοντα των δαιμόνων», όπως αποκαλεί τον εστεμμένο φονιά, σκιαγραφόντας το διαστροφικό χαρακτήρα αυτού και της συζύγου του, δίνοντας ανατριχιαστικές λεπτομέρειες των αναρίθμητων εγκλημάτων τους: «Ο άνθρωπος αυτός έχει σκοτώσει τόσους πολλούς, που φαίνεται πως κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να πει τον ακριβή αριθμό τους ……χάθηκαν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι» (Ανέκδοτα, ιη΄, 1-6). Αλλά και ο Ευάγριος σημειώνει: «…κάτι άλλο υπέβοσκε στο χαρακτήρα του Ιουστινιανού, που ξεπερνούσε κάθε θηριωδία που μπορεί να βάλει ο νους». Ανάλογα πράγματα υποστηρίζουν και οι ιστορικοί Αγαθίας, και Ιωάννης ο Λυδός, που βασίστηκαν στον Προκόπιο, τον οποίο χρησιμοποίησαν ως πηγή και ο Θεοφάνης, ο Λέων ο διάκονος, η Κομνηνή, ο Χωνιάτης και πολλοί ακόμη.Ο ίδιος ο φίλος της Θεοδώρας ο Μέγας Ιεροεξεταστής Ιωάννης της Εφέσου της φορτώνει ένα νόθο παιδί που δεν το αναφέρει ο Προκόπιος. Αλλά και η κτηνώδης νομοθεσία του Ιουστινιανού, συμβαδίζει με τα λεγόμενα του Προκόπιου. Ο Γίβων και ο Βασίλιεφ, περισσότερο ο πρώτος, λιγότερο ο δεύτερος εμπιστεύονται τα «Ανέκδοτα», ενώ φυσικά ο εθνικός μας ιστορικός Παπαρηγόπουλος τα απορρίπτει. Το σίγουρο είναι πως πέρα από την όποια προσωπική του εμπάθεια ο Προκόπιος καταγράφει πολλές αλήθειες και γεγονότα.

Η Θεοδώρα ήταν μια πόρνη που έκανε στον Ιππόδρομο νούμερα με πάπιες που έτρωγαν καλαμπόκι από το αιδοίο της και εξελίχθηκε από ερωμένη του βασιλιά σε βασίλισσα, αφού προηγουμένως ως μαιτρέσσα ενός διοικητή αφρικανικής επαρχίας, σχετίστηκε με τους πατριάρχες Τιμόθεο Γ΄Αλεξανδρείας και Σεβήρο Αντιοχείας, οι οποίοι την επηρέασαν υπέρ του μονοφυσιτισμού. Είναι άκομψο να αναφερθούμε στις ακατανόμαστες σεξουαλικές επιδόσεις της αγίας αντιγράφοντας τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες που δίνει ο πικρόχολος Προκόπιος. Αρκεί να επισημανθεί πως στα δείπνα «επιδιδόταν σε ολονύχτια όργια με όλους μαζί τους συνδαιτημόνες», ενώ «δούλευε και με τις τρεις τρύπες μαζί και κατηγορούσε την φύση παραπονούμενη που δεν της είχε κάμει πιο φαρδιές και τις τρύπες των μαστών της…». Όχι άδικα λοιπόν, ο J.Korbler («Die Krebserkrankung der byzantinischen Kaiserin Theodora, Byzantium και History of Medicine; Neoplasms history (1974) στήριξε με σοβαρά στοιχεία την θεωρία πως το ιερό ζεύγος έπασχε από σύφιλη και πως η Θεοδώρα δεν πέθανε από

Η διάσημη καλλιτ�χνις και διανοούμενη Μιμή Ντενίση, συγγραφεύς του βίου της Αγίας των φτωχών και ενσαρκώτρια στη σκηνή της ζωής της. Θ�λω να πιστεύω πως οι ερωτικ�ς σκην�ς λογοκρίθηκαν.

Η διάσημη καλλιτέχνις και διανοούμενη Μιμή Ντενίση, συγγραφεύς του βίου της Αγίας των φτωχών και ενσαρκώτρια στη σκηνή της ζωής της. Θέλω να πιστεύω πως οι ερωτικές σκηνές λογοκρίθηκαν.

καρκίνο όπως πιστεύεται. Η ταπεινότητά μου το απορρίπτει κατηγορηματικώς. Έχουμε αγίους επισκόπους και μοναχούς που πέθαναν από AIDS (Το «Πρώτο Θέμα»-20-3-2005, αναφέρθηκε και στην περίπτωση μακαριστού μητροπολίτη που δραστηριοποιείτο σε νυχτερινές εξορμήσεις στα πάρκα) αλλά από σύφιλη, όχι, κανείς άγιος δεν πέθανε, είναι συκοφαντία. Η Θεοδώρα, μια Εβίτα Περόν της εποχής της, δε λησμόνησε πως ήταν γυναίκα και πόρνη και της πιστώνεται από πολλούς μια φεμινιστική πολιτική που μαλάκωσε κάπως την Κόλαση που ζούσαν οι απόκληρες. Από εκεί και πέρα δεν μπόρεσε να ξεφύγει από τη βαρβαρότητα της εποχής της. Ο Ιουστινιανός, της είχε τόση αδυναμία που να την καθιστά συνυπεύθυνη για τα εγκλήματα που διαπράχτηκαν στο κομμάτι της συμβασιλείας τους. Ήταν μια αγράμματη γυναίκα με πολλά απωθημένα, που η εξουσία τη μέθυσε τόσο που δεν δίστασε για να την κρατήσει να βουτήξει τα χέρια της στο αίμα.

Το 527, πρώτη χρονιά της βασιλείας του, ο Άγιος που διαδέχτηκε τον αγράμματο και ευλαβή ορθόδοξο θείο του Ιουστίνο δολοφονώντας τον ενοχλητικό ύπατο Βιτιλιανό, εξέδωσε σκληρό διάταγμα κατά των αιρετικών (Μοντανιστές, Αρειανοί, Μονοφυσίτες αλλά και Ιουδαίοι) και εθνικών: «αιρετικόν γαρ πάντα καλούμεν, όστις μὴ της καθολικής εκκλησίας και της ορθοδόξου και αγίας ημών υπάρχει πίστεως». (Cod. Just. I 5, 12, 4). Ο Ιωάννης Μαλάλας, αναφέρει χαρακτηριστικά: «Εν τω αὐτώ δὲ χρόνω (529) διωγμὸς γέγονε Ελλήνων μέγας». Οι νόμοι των «Νεαρών» στρίμωξαν γρήγορα όλους τους ετεροδόξους και αλλόθρησκους στο περιθώριο, ενώ μπήκε λουκέτο στη Φιλοσοφικής Σχολή της Αθήνας, ο σχολάρχης της οποίας Δαμάσκιος και ονομαστοί φιλόσοφοι αναγκάστηκαν-τι τραγική ειρωνία- να το σκάσουν στην αυλή του Πέρση βασιλιά!

«Δε χωράει αμφιβολία», λέει ο Paul Lemerle, «ότι επί Ιουστινιανού αρχίζει η παρακμή της παιδείας». (Lemerle, P., Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, μτφ. Μ. Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου 1985, σελ. 68). Το κλείσιμο της Σχολής έχει και μια συμβολική σημασία, σηματοδοτώντας πως στο εξής οι εξ αποκαλύψεως μοναδικές αλήθειες απαγόρευσαν την έρευνα και την αμφισβήτηση.

Επηρεασμένος από τη Θεοδώρα, ο αυτοκράτορας διορίζει το μονοφυσίτη Σύρο Ιωάννη τον Ασιανό, μετέπειτα επίσκοπο Εφέσου ανιχνευτή και εξολοθρευτή αιρετικών Λεπτομερείς περιγραφές της ιεραποστολικής του δράσης αναφέρει ο Ιωάννης Εφέσου στο τρίτο μέρος του έργoυ του Εκκλησιαστική Ιστορία. Χιλιάδες ασπάστηκαν με τη βία το χριστιανισμό κατεδαφίστηκαν οι αρχαίοι ναοί, λεηλατήθηκαν τεμένη γκρεμίστηκαν αγάλματα. Στους 70.000 βαπτισμένους ο αυτοκράτορας κατέβαλε ένα χρηματικό ποσό. Πολλοί από τους εθνικούς σοφιστές, γραμματικοί ακόμη και συγκλητικοί, οδηγήθηκαν στο βάπτισμα με τη βία. [Stein, E., Histoire du Bas-Empire II. De la disparition de l’empire d’ Occident à la mort de Justinien (476-565), τόμ. 2 Paris – Bruxelles – Amsterdam 1949], Πυρπόλησε τα μέρη της λατρείας του Μοντανού και αναχώρησε για την Πόλη αφήνοντας τον συνεργάτη του Δευτέριο.

//www.constantinople.org.uk/prints.htm

Τυφλωμένος και πεταμένος σα στιμένη λεμονόκουπα από τους αγίους Ιουστινιανό & Θεοδώρα ο στυλοβάτης τους στρατηγός Βελισσάριος περιφέρεται σαν άλλος Οιδίπους. Φωτ. από το http://www.constantinople.org.uk/prints.htm

Το 546 διώχτηκαν οι επιφανείς εθνικοί, δάσκαλοι, γραμματικοί, σοφιστές, σχολαστικοί και γιατροί της πρωτεύουσας. Συλλήψεις, δικαστήρια, βασανιστήρια, φυλακίσεις και εκτελέσεις. Τα γεγονότα τα περιέγραψε ο ίδιος ο Ιωάννης στο Β΄ μέρος της Εκκλησιαστικής Ιστορίας. (Nau, Fr., «Analyse de la Seconde partie inédite de l’histoire ecclésiastique de Jean d’Asie», στο Revue de l’Orient Chretien, II -Paris 1897), σελ. 481-482. Επίσης Michael the Syrian, Chronicle, εκδ. και μτφ. J.B. Chabot -Paris 1899-1901, κεφ.9.24). Ο πατρίκιος Φωκάς, με διαταγή του αυτοκράτορα, αναγκάστηκε να αυτοκτονήσει παίρνοντας δηλητήριο.

Ο χρονογράφος Μαλάλας μας δίνει μια συγκλονιστική περιγραφή γεγονότων που έλαβαν χώρα το 562. Τον Ιούνιο εθνικοί διαπομπεύτηκαν στην Κωνσταντινούπολη, ενώ τα βιβλία τους μαζί με τα αγάλματα των θεών παραδόθηκαν δημοσίως στην πυρά στο μέρος Κυνήγιο

Στον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα χρεώνεται η ανέγερση του τεμένους της Σοφίας του Θεού, που ποιος ξέρει πόσο κόστισε σε χρήμα και αίμα, αφού ακόμη και στην Ελλάδα του 2004, τα Ολυμπιακά έργα προκάλεσαν το θάνατο 15 εργατών, κυρίως μεταναστών. Ακόμη και οι ευσεβέστεροι των αναγνωστών μας θα παραδεχθούν πως η χριστιανική αγάπη, δεν αναγνώριζε εκείνη την εποχή εργατικά δικαιώματα (κατοπινά άθλια εφευρήματα του άθεου Μαρξισμού) και η ανθρώπινη ζωή δεν έξιζε μια δεκάρα για τους αγίους αυτοκράτορες, που είχαν δικαίωμα θανάτου πάνω στους υπηκόους τους. Στους Ορθόδοξους επισκέπτες μας που δε ντρέπονται να θεωρούν το περίλαμπρο τέμενος, αυτό το θέατρο των στέψεων των πιο άθλιων βασιλιάδων και πατριαρχών, ως κατοικία του Θεού (!), μεταφέρω το μπρεχτικό ερώτημα ενός σκεπτόμενου εργάτη:

«Ποιός έχτισε τη Θήβα την επτάπυλη; /Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά μόνο βασιλιάδων ονόματα/.
Οι βασιλιάδες είχανε τις πέτρες κουβαλήσει;/ Και τη Βαβυλώνα που την κατέστρεψαν
πολλές φορές/ ποιός, τόσο πολλές φορές την έχτισε πάλι;…….
».

Είναι λίγο αστείο πως οι πατριώτες θεωρούν την Αγιασοφιά ως τον νέο Παρθενώνα του Ελληνισμού, παραβλέποντας πως οικοδομήθηκε από έναν Αλβανό (Ιλλυριό) τύραννο και από την ακόλαστη γυναίκα του, την κόρη ενός αρκουδιάρη. Δεν παραγνωρίζω πως και για τον ελληνικό Παρθενώνα θα χύθηκε αίμα αθώων, αλλά ούτε ο γενναίος Περικλής ούτε η σοφή Ασπασία του ζούσαν μέσα στη χριστιανική χλιδή των βυζαντινών αγίων, ούτε παρίσταναν τους κήρυκες του ευαγγελικού λόγου, ούτε σφάζανε σαν τραγιά τους Αθηναίους πολίτες που μπορούσαν να φιλοσοφούν ελεύθερα και είχαν την ευκαιρία αντί για υποχρεωτικές ακολουθίες βαφτίσεων να ακούσουν από τον ηγέτη τους έναν αθάνατο Επιτάφιο..

Δείγμα της ορθόδοξης χρηστοήθειας είναι η στάση του αγιορείτη άγ. Νικόδημου (τέλη 18ου αι.), που αμφισβητώντας κατά πόσον ο Ιουστινιανός ανακηρύχτηκε άγιος, αδιαφορεί για το αίμα που έχυσε, και βρίσκει να κατηγορήσει τον Ιουστινιανό για αίρεση. Η αίρεση, αυτή μόνο ενοχλεί τους πατέρες. Ο Νικόδημος όμως είναι αχάριστος, γιατί ο Ιουστινιανός ενέπνευσε κάθε ευσεβή ηγεμόνα μέχρι σήμερα στον τρόπο με τον οποίο θα χειριζόταν τα περιουσιακά της Εκκλησίας. Το ακόλουθο απόσπασμα του Προκόπιου φαίνεται σαν να αφορά τους ευλαβείς υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που μπούκωσαν με ιδιοκτησίες τον Εφραίμ.

«.. επέτρεπε στους ιερείς να παραβιάζουν πιό άφοβα τα δικαιώματα των άλλων και τους συνέχαιρε όταν καταλήστευαν τους ανθρώπους της περιοχής τους, πιστεύοντας ότι έτσι δείχνει ευσέβεια προς τα θεία. Όταν μάλιστα δίκαζε τέτοιου είδους δίκες, θεωρούσε ότι έκανε και έργο ευσέβειας, αν τα κατάφερνε να κερδίσει τη δίκη και να φύγει ανενόχλητος κάποιος που είχε αρπάξει, στ’ όνομα της πίστης, κάτι που δεν του ανήκε. Πίστευε πως η δικαιοσύνη συνίσταται στο να υπερισχύουν οι ιερείς από τους αντιδίκους τους. Αυτός ο ίδιος καμάρωνε μεταχειριζόμενος το παραπέτασμα της θρησκείας όταν οικειοποιούνταν με άνομα μέσα τις περιουσίες ζωντανών και νεκρών και τις αφιέρωνε αμέσως σε κάποιον ναό για να μην επανέλθουν ποτέ πια οι τίτλοι ιδιοκτησίας σε κείνους που είχαν υποστεί το άδικο. Επιπλέον για να πετύχει τους σκοπούς αυτούς, οδηγούσε στον θάνατο αναρίθμητους ανθρώπους……».

Ίσως να πει κανείς πως το τελευταίο με τους θανάτους δεν αφορά το πολιτικό μας σύστημα. Αρκεί όμως να σκεφθεί πόσοι πολίτες βασανίζονται ή πάνε στον άλλο κόσμο άδικα επειδή το ΕΣΥ υπολειτουργεί και εξαθλιώνεται (Το Αττικό νοσοκομείο κλείνει από έλλειψη προσωπικού) από απουσία πόρων και πόσο καλύτερα θα ήταν τα πράγματα αν το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ δεν απέρριπταν (μόλις την περασμένη βδομάδα καταψήφισαν τη σχετική πρόταση του ΣΥΡΙΖΑ) τη φορολόγηση της αστρονομικής εκκλησιαστικής περιουσίας,. Ας μεταφράσει κάποιος τα ιερά βακούφια του Εφραίμ σε αξονικούς τομογράφους και σε νοσοκόμες…

This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι. Bookmark the permalink.

113 Responses to Noέμβρης, μνήμη της αγίας πόρνης και φόνισσας Θεοδώρας

  1. Η δημοσίευση ενώ κινείται στο πλαίσιο της παράδοσης με μία έντονη αντιχριστιανική οπτική κρίσης -και καλά κάνει-, βρίθει ιστορικών ανακριβειών (εκτός αν ιστορία είναι η θρησκευτική παράδοση). Κατ’ αρχάς στηρίζεται όλο το κείμενο σε καταγραφή μόνο προσώπων. Η ιστορία μεθοδολογικά δεν αποτελεί πεπραγμένα προσώπων. Ίσως κάποιοι να θέλουν μόνο έτσι να μας την «περνάνε», αλλά δεν μπορώ να δεχτώ τέτοια άποψη.

    Το αν ο αυτοκράτορας προτίμησε μία πόρνη είναι γεγονόες. Ωστόσο, είοναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι οι σημαντικότατες πολιτικές του αποφάσεις οφέιλονται στο τσουτσούνι του και μία αγράμματη γυναίκα. Η σφαγή αποτέλεσε σημαντικό σταθμό στην πορεία του και ήταν αναγκάια απέναντι σε μία ημι-εθνική αυτοκρατορία και σε μία πόλη που γραφιεοκρατικοποιούνταν και ήθελε η κεντρική εξουσία να ελέγξει όλες τις συντεχνίες που δραστηριοποιούνταν στην καρδιά της Μεσογείου. Η στάση του νίκα αποτέλεσε απλά την αντίδραση της μεσαίας τάξης που ήθελε μεγαλύτερη αυτονομία, κάτι που απέφευγε ο Ιουνστινιανός.

    Δεν είναι τυχαίο ότι οι οικονομικές του Νεαρές συγγράφτηκαν μετά τη Στάση του Νίκη, όπως και η Αγία Σοφία άρχισε να αποκτά όνομα μόνο μετά τη σφαγή (εθνικών κι εμπόρων). Την ίδια περίοδο φυσικά και η Εκκλησία ανδρώνεται όσο ποτέ άλλοτε. Η Εκκλησία είχε αγαστή σχέση μαζί του, επειδή κέρδιζε περισσότερα όσο τον απόλυτο έλεγχο της οικονομίας είχε ο αυτοκράτορας και οι συνεργάτες του, παρά οι έμποροι.

    Η Θεοδώρα απλά ήταν μία γυναίκα -από τις τόσες παλλακίδες που είχε- για το κρεβάτι. Το ότι την παντρεύτηκε έχει κάποιο ρόλο, αλλά όχι για την πολιτική και θεμσική ιστορία. Σαφώς και μόνη της δε θα μπορούσε να πείσει να σφάξει κόσμο. Η ανάλογη ιστοριογραφία του Προκόπιου απλά στόχο έχει να μειώσει τη Θεοδώρα. Ωστόσο, μένει στη λογική της εποχής που είναι προσωπολατρική και προσωπο-κριτική. Εξάλλου, ο τρόπος που ορώμεν την ιστορία εξαρτάται απόλυτα από την ηθική της εποχής που κρίνει και τα δικά της κνιήματα.

    • Μιλάς μεν ορθά και ζητας ιστορικό κύρος, εντούτοις η προσπάθεια του είναι όχι να συνδέσει τις ερωτικές αρεσκειες του Ιουστινιανού με τις πολιτικές αποφάσεις του, ούτε και να αναδείξει ιστορικά αληθή τον Προκόπιο. Είναι φανερό πως η επιδίωξη είναι να αφυπνίσει τον φτωχό Χριστιανικό κόσμο, κακίζοντας κυρίως πράξεις μεθοδευμένες, όπως του Παπαρηγόπουλου και των συνεχιστών του στημένου έργου που ονομάζεται παραχάραξη της ιστορίας, επομένως και σσυγκάλυψη του ψέματος.
      Αυτού του είδους οι προσπάθειες έχουν μια φοβερή αξία αντίστασης και οξύνοιας, οδηγούν το δειλό στην απόλυτη αναισθησία, και τον δίκαιο στην αλήθεια και την ελευθερία. Το χειρότερο που μπορεί να επιλέξει ένας αναζητητής της αρετής είναι η απλή τουλάχιστον απόρριψη του ψεύδους.
      Συμπερασματικά, τα άρθρα του είδους είναι βοηθητικά στη σωτηρία των συνειδήσεων και των ψυχών, μια και μιλούμε για εκκλησιαστική ιστορία, και ακόμα μια φορά, φαίνεται η γυμνώτης της κρατούσας θρησκείας(δεν τολμώ να πω εκκλησίας) αλλά και η παραδοσιακή της ακαμψία και αναλγησία.
      Πιθανόν δε, και γι αυτούς που δεν μένουν στα συμπεράσματα, να αποτελούν κίνητρο για να βρουν καλύτερη φωλιά που στεγάζει τον Χριστό, όπως ήταν η Βηθλεέμ.
      Ποιών Χριστιανών απάντηση περιμένεις Κώστα? Ποιών Χριστιανών

  2. Ο/Η omadeon λέει:

    Το προφανές λογικό συμπέρασμα κ. Λασκαράτε μου είναι ότι (αν μη τι άλλο) η Εκκλησιαστική Περιουσία ΠΡΕΠΕΙ να δημευθεί ΟΛΟΚΛΗρΗ σαν ΠΡΟϊΟΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΩΝ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΑΝΘΡΩΠΟΤΗΤΑΣ (τουλάχιστον εν μέρει). Χρειάζεται διαχρονική δίκη του Χριστιανισμού ως ένα είδος παλαιοναζισμού, με καταβολή αποζημιώσεων προς την Ανθρωπότητα.

    (τέτοια ώρα τέτοια λόγια – θα μου πείτε τώρα, βέβαια…)
    τρέχω σε κάτι δουλειές και πήρα φόρα

  3. Ο/Η manmohito λέει:

    Καλημέρα,
    Ενδιαφέρον το συγκεκριμένο άρθρο, για όποιον προσπαθεί να ανατρέψει αμερόληπτα στην ιστορία, τα παραπάνω είναι λίγο πολύ γνωστά. Πολύ ωραία η ιστοσελίδα, χαίρομαι που σε πέτυχα.

  4. Ο/Η manmohito λέει:

    Ενδιαφέρον το παραπάνω άρθρο. Για όποιον γνωρίζει λίγο ιστορία, αυτά είναι δεδομένα.

  5. Ο/Η trofonios λέει:

    Μια γενική παρατήρηση. «η ιστορία γράφετε πάντα από τους νικητές». Αυτό ισχύει για όλες τις εποχές και όλους τους πολιτισμούς.
    Τώρα όσον αφορά τους βίους αγίων που γράφεις, οφείλω να σε ευχαριστήσω για την ιστορική γνώση που μας προσφέρεις. Ακόμα και τα μισά από αυτα που γράφεις να είναι αληθή, φτάνουν για να ανοίξουν μάτια και μυαλά.

  6. Ο/Η nomikos λέει:

    Αγαπητέ Κε Λασκαράτε καλημέρα,
    ακούω ήδη τις μηχανές των οχημάτων, της 1ης Μηχανοκίνητης Ορθόδοξης Ταξιαρχίας να ζεσταίνονται.Θα είμεθα δίπλα σας αμυνόμενοι και σε αυτήν την καινούρια επίθεση ορθόδοξων πυραύλων, που αναμένεται από στιγμή σε στιγμή.Over and out.

    ΥΓ
    Αυτά τα νούμερα στον ιππόδρομο με τις πάπιες και το καλαμπόκι δίνουν ιδέες στην βιομηχανία πορνό.Ακόμη μία συνεισφορά του Βυζαντίου στον παγκόσμιο πολιτισμό.

  7. Ο/Η Kostas λέει:

    Άδικος κόπος, φοβάμαι, αγαπητέ Λασκαράτε.
    Άδικος κόπος… Αφού την απάντηση των
    χριστιανών τη γνωρίζεις: ό,τι κι αν έκανε
    η Θεοδώρα ή ο τάδε ή ο δείνα, από τη
    στιγμή που μετανόησε, δεν έχει καμία
    απολύτως σημασία. Εξάλλου «αγιότητα
    δεν σημαίνει αναμαρτησία». Το ’χουμε
    μάθει πια το ποίημα…

  8. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Πωπωπω!!
    Πάντως και η συνονόματή της επίτροπος του θρόνου, επί Μιχαήλ Γ’ του Μέθυσου, δεν έκανε και λίγα (100.000 σφαγμένοι «αιρετικοί»)…

  9. Ο/Η Θόδωρος λέει:

    Eπληκτικό ποστ με τρομερό χιούμορ

  10. Ο/Η laskaratos λέει:

    Νομικέ,
    ακούω κι εγώ τα ορθόδοξα τανκς να πλησιάζουν, σε ευχαριστώ για τη βοήθεια, όπως και τον Κώστα που υπενθυμίζει το μότο της επερχόμενης απάντησης των ευσεβών κομμάντος. Έχω πάρει όμως τα μέτρα μου επειδή το κακό παράγινε. Δεν γίνονται εξορκισμοί, δεν είναι αγία η Ειρήνη η Αθηναία, δεν είναι Άγιος ο Θεοδόσιος, δεν κυνήγησε με αγριότητα τους Εβραίους από τη Σπάρτη ο Νίκων, υπήρχε το μυστήριο του γάμου από τους πρώτους χριστιανικούς αιώνες. Έλεος πιά. Η Ορθοδοξία κινδυνεύει πιά όχι από εμάς αλλά ΕΚ ΤΩΝ ΕΣΩ. Μας παίρνουν το ψωμί μας οι ίδιοι οι υπερασπιστές της. Γι αυτό και απευθύνω:

    ΑΝΟΙΧΤΗ ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΣΤΗΝ ΑΓΙΩΤΆΤΗ ΣΥΝΟΔΟ
    Μέγαρον μονής Πετράκη

    (Κοινοποίηση Πανιερώτατον Παντελεήμονα, μητροπολίτη Αττικής-κελί Γ.Παπαδόπουλου-Κορυδαλλός)

    Ιεροί πατέρες,
    σας καταγγέλω συστηματική προσπάθειαν των Εxpaganus, Δηδρ, Νίκου μετανοείτε κλπ να καταργήσουν από το Αγιολόγιον σημαντικά στελέχη, όπως η εκτυφλώτρια του υιού της Ειρήνη η Αθηναία παλαιότερον και του Μεγάλου Θεοδοσίου μόλις προσφάτως. Συμπεριφέρονται οι κύριοι αυτοί όπως ο Πέτρος που απαρνήθηκε τον Χριστό πριν λαλήσει ο πετεινός. Ανάλογη προσπάθεια έκαναν να μας πουν πως η Εκκλησία αποδοκιμάζει τάχα τους Εξορκισμούς και πως αναγνώριζε το μυστήριο του γάμου τους πρώτους της αιώνες. Κάθε φορά που στριμώχονται, πετάνε σαβούρα. Αυτό είναι άδικο, ανέντιμο και συνιστά αίρεσιν. Φοβούμαι πως θα τολμήσουν να αμφισβητήσουν την αγιότητα των Ιουστινιανού και Θεοδώρας. Προλάβατε.
    Παρακαλώ για δικές Σας ενέργειες.
    Ασπάζομαι τη Δεξιά Σας
    Λασκ.

    Για την αγιότητα του αγίου μεγάλου χασάπη Θεοδόσιου, που αμφισβητήθηκε (Ποστ: Τα χρυσόβουλα….) από τον αγιομάχο ευσεβή Expaganus σας επισυνάπτω την απάντησίν μου:

    1)Δες την “Πηγή Ζωής”:
    http://www.aegeantimes.gr/pigizois/agioi/ianouarios/17_1.htm

    Ο ΜΕΓΑΣ ΘΕΟΔΟΣΙΟΣ ό βασιλεύς
    «Ή μνήμη του μεγάλου Θεοδοσίου από τον Αγιο Νικόδημο, τοποθετείται την 17η Ιανουαρίου, όταν και πέθανε. Σ’ άλλους συναξαριστές ή μνήμη αυτού σημειώνεται την 9η και 10η Νοεμβρίου (Delehane). Ό Θεοδόσιος καταγόταν από γένος αξιωματούχων. ……Υπήρξε προστάτης της ορθόδοξης πίστης, ευλαβής προς τον κλήρο, και συγκάλεσε την Β’ Οικουμενική Σύνοδο για να αποκαταστήσει την εκκλησιαστική ειρήνη. ….. Πα τα στρατηγικά του κατορθώματα, για τίς υπηρεσίες του στην ορθόδοξη πίστη και Εκκλησία, για την ηθική του μεγαλοφροσύνη, για τη χριστιανική του μετριοφροσύνη και την ειλικρινή και πανηγυρική αφοσίωση του προς τη θρησκεία μας, ονομάσθηκε από την ιστορία μέγας, ή δέ Έκκλησία δίκαια τον κατέταξε μεταξύ των Αγίων

    2)Διαμαρτυρία Θεολόγου για τα σχολικά βιβλία:

    http://blogs.sch.gr/kantonopou/2008/04/08/%CF%84%CE%B1-%CE%BD%CE%AD%CE%B1-%CE%B2%CE%B9%CE%B2%CE%BB%CE%AF%CE%B1-%CF%84%CF%89%CE%BD-%CE%B8%CF%81%CE%B7%CF%83%CE%BA%CE%B5%CF%85%CF%84%CE%B9%CE%BA%CF%8E%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B2%CE%84-%CE%BA/

    ΘΕΟΛΟΓΙΚΟ ΙΣΤΟΛΟΓΙΟ
    Τα νέα βιβλία των θρησκευτικών της Β΄ και Γ΄ Γυμνασίου

    “…Η προσπάθεια να μη γίνει καμία αναφορά στο Μέγα Θεοδόσιο είναι εμφανής και από την αντιμετώπισή του στα παρακάτω μαθήματα. Συγκεκριμένα στο μάθημα 24, «Οι άγιοι Ειρηναίος Λυώνος και Αμβρόσιος Μεδιολάνων» και στη σελ.94 λέγεται: «Το 390 μ.χ. ο αυτοκράτορας Θεοδόσιος Α΄ κατέσφαξε επτά χιλιάδες αθώους πολίτες στον Ιππόδρομο της Θεσσαλονίκης». Ούτε Μέγας ούτε Άγιος λοιπόν ο Θεοδόσιος για το βιβλίο ,αλλά απλώς Θεοδόσιος και σφαγέας. Υπενθυμίζω όμως ότι η Εκκλησία μας τον κατέταξε μεταξύ των Αγίων της και τιμά την μνήμη του στις 17 Ιανουαρίου….”

    Όπερ έδει δείξαι.

  11. Ο/Η laskaratos λέει:

    Εχpaganus,
    μεταφέρω την διένεξίν μας περί της Αγιότητος του αρχιχασάπη Θεοδόσιου εδώ, κατόπιν παρακλήσεως Σεβασμιώτατου Συνοδικού, που μπερδεύεται να ανατρέχει σε older posts.

    Aπόδειξη 3η

    Καταφεύγω στο πολύ ενημερωμενο σαιτ της Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική, η οποία ευθαρσώς (σου λεει εδώ στην Αμερική ποιός θα πάρει χαμπάρι) δεν κρύβει κουτοπόνηρα όπως το σεπτόν πατριαρχείον τα σκουπίδια κάτω από το χαλί, αλλά προβάλλει όλους τους φονιάδες Αγίους με αξιολάτρευτη ειλικρίνεια.
    Μέσω της διεύθυνσης:
    http://www.oca.org/FSlives.asp

    και βάζοντας το όνομα Τheodosius στο

    Search for a feast or saint by NAME
    οδηγούμεθα στο:

    Feasts and saints with the name «Theodosius»

    Emperor Theodosius the Great

    The Holy Emperor Theodosius the Great during his reign (379-395) he delivered a decisive blow to paganism by issuing an edict, under which any sort…

    Life of the Saint

    Ντροπή σου Εξπαγάνους να βλαστημάς το όνομα των Αγίων. Μετανόησε όσο είναι καιρός. Ο Άγιος Θεοδόσιος να σε συγχωρήσει.

  12. Ο/Η laskaratos λέει:

    ο δείμος του πολίτη
    @Η δημοσίευση …..βρίθει ιστορικών ανακριβειών …..Ωστόσο, είοναι αστείο να ισχυριζόμαστε ότι οι σημαντικότατες πολιτικές του αποφάσεις οφέιλονται στο τσουτσούνι του και μία αγράμματη γυναίκα. ……….
    Η Θεοδώρα απλά ήταν μία γυναίκα -από τις τόσες παλλακίδες που είχε- για το κρεβάτι. Το ότι την παντρεύτηκε έχει κάποιο ρόλο, αλλά όχι για την πολιτική και θεμσική ιστορία. Σαφώς και μόνη της δε θα μπορούσε να πείσει να σφάξει κόσμο. ……….. Εξάλλου, ο τρόπος που ορώμεν την ιστορία εξαρτάται απόλυτα από την ηθική της εποχής που κρίνει και τα δικά της κνιήματα.@

    1)Μπορείς να μου επισημάνεις αυτές τις πολλές ανακρίβειες;
    2)Πουθενά δεν υποστήριξα πως ο άγιος Ιουστινιανός ήταν καλός άνθρωπος ή βλαξ ή ανεύθυνος και ότι τον τραβούσε η Θεοδώρα. Είπα ήταν συνυπεύθυνη. Ο Ιουστινιανός ήταν ο ίδιος εγκληματικό στοιχείο, έγραψα πως έβαλε να δολοφονήσουν έναν ύπατο και διδάχτηκε να βασιλεύει στο σχολείο του αγράμματου και βάρβαρου θείου του. Η Θεοδώρα δεν ήταν καθόλου μια τυχαία παλλακίδα. Ήταν ενεργή βασίλισσα, που δεν δίστασε να πάρει κυβερνητικές ευθύνες. Μην την υποτιμάς, έχωνε τη μύτη της παντού, δεν τα λέει ο Προκόπιος, είναι κοινός τόπος. Το ομολογεί η ίδια η Εκκλησία που την ανακήρυξε αγία. Δεν ήταν κάποια ανεύθυνη χανούμισα, μη γίνεσαι βασιλικώτερος του βασιλέως. Ως φιλομονοφυσίτισσα επηρέασε τον αυτοκράτορα υπέρ των μονοφυσιτών. Δεν είπα πως αυτή από μόνη της τον έπεισε να σφάξει. Τα ήθελε και ο Άγιος, όλοι οι αυτοκράτορες σφάζανε χριστιανικότατα για ψύλλου πήδημα.
    3)Για τον τρόπο που «ορώ» την ιστορία, ελπίζω να μου αναγνωρίζεις το δικαίωμα να κρίνω τους χριστιανούς βασιλιάδες και δη τους Αγίους, με μέτρο αυτό που οι ίδιοι θα ήθελαν. Το Ευαγγέλιο και τις εντολές του θεού τους. Μην τρελλαθούμε τώρα. Ο Χριστός έδωσε στους χριστιανούς ένα ηθικό κώδικα. Έτσι θα τους κρίνουμε είτε στο σήμερα είτε στο χτες.

  13. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Αγαπητέ Λασκαράτε,
    μια παρατήρηση που δεν στοχεύει να ακυρώσει το άρθρο σας: τελικά, σας ενοχλεί η σεξουαλική ελευθερία (έως ασυδοσία) επώνυμων εκκλησιαστικών στελεχών; Αναρωτιέμαι επειδή, χρόνια τώρα σκέφτομαι πως ο πουριτανισμός και η υποκριτική ηθική έχουν βλάψει πολύ τον άνθρωπο. Τι το κακό βρίσκετε στο .. ξεφάντωμα διάφορων ιστορικών προσώπων;
    Πέραν αυτού, καλά κάνετε και θίγετε τις ηθικές αντιφάσεις των ανακηρυγμένων αγίων (και όχι μόνο), να μαθαίνουν κι οι γιαγιάδες που ανάβουν κερί 😉

  14. Ο/Η Po λέει:

    Sadmanivo,
    Δεν απαντώ στη θέση του κ. Λασκαράτου, αλλά δεν είδαμε κανένα γραπτό του κ. Λασκαράτου, που ν’ αναφέρεται στις σεξουαλικές προτιμήσεις του Προυστ, του Ναπολέοντα, του Επίκουρου ή και του Ιουλίου Καίσαρ για τον απλούστατο λόγο ότι αυτά τα ιστορικά πρόσωπα δεν κήρυξαν ποτέ τον «Λόγο του Θεού» δεν υπήρξαν ποτέ αντιπρόσωποι πολυπληθούς δόγματος που για επίσημη μπανιέρα του έχει την ηθική, τη νηστεία, την εγκράτεια και την υποκριτική σεμνοτυφία. Αυτά το ιστορικά πρόσωπα δεν κηρύχτηκαν «άγιοι» και δεν προσκυνούνται από εκατομμύρια πιστούς, οι εικόνες τους δεν «κάνουν θαύματα» ούτε «κλαίνε» ή λογίζονται «άσπιλοι»…

    Όμως προσωπικότητες όπως ο Κων/νος και η Θεοδώρα έχουν κηρυχτεί άγιοι, μνημονεύονται από την επίσημη εκκλησία, έχουν μπει στα σχολικά βιβλία, ο βίος τους διδάσκεται στα κατηχητικά κ.ο.κ.

    Το ξεσκέπασμα, ξεγύμνωμα και η απομυθοποίηση αυτών των «αγίων» θεωρώ ότι πρέπει αποτελεί καθήκον όλων των σκεπτόμενων ανθρώπων σήμερα.

  15. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aγαπητέ Sadmanivo,
    δεν με ενοχλεί καθόλου η σεξουαλική ζωή κανενός ούτε με αφορά, εφ όσον δεν είναι βιασμός ή παιδεραστία. Έχω επαινέσει από εδώ τους δηλωμένους gay επισκόπους των Αγγλικανών. Εξυπακούεται πως το μόνο που δεν με ενοχλεί καθόλου στη ζωή της Θεοδώρας είναι η πορνεία της την οποία θεωρώ αξιοσέβαστη κοινωνική προσφορά. Εκτιμώ πολύ κάθε πόρνη που βγάζει τίμια το ψωμί της χωρίς να ενοχλεί κανέναν, τουναντίον. Από εκεί και πέρα ένα κράξιμο στην υποκριτική Εκκλησία των Αρχιφαρισαίων που καταστρέφει κόσμο και δαιμονοποιεί αθώους με τις ψευτοηθικολογίες της και ένα ακόμα μεγαλύτερο κράξιμο σε αισχρούς πορνοδεσποτάδες που στηλιτεύουν το δήθεν «κουσούρι» των άλλων τη στιγμή που τα κουσούρια τους τρέχουν από τις ρόμπες τους, αξίζει τον κόπο. Ας το γλεντάνε όσο θέλουν οι δεσποτάδες, αλλά να μην προκαλούν και όχι πάντως με τα λεφτά μας.
    Στις γιαγιάδες και όχι μόνο, που χαραμίζουν ώρες να προσεύχονται σε αιμοσταγείς δαίμονες χρωστάμε σίγουρα κάποια ενημέρωση.

  16. Ο/Η expaganus λέει:

    @Λασκαράτε,
    αφού – χάριν εντυπωσιασμού προφανώς – «μεταφέρω την διένεξίν μας περί της Αγιότητος του αρχιχασάπη Θεοδόσιου εδώ», μεταφέρω κι εγώ τη δική μου απάντηση:
    «Στα επίσημα βιβλία λατρείας και συναξαριστές δεν βλέπω ο Θεοδόσιος να αναφέρεται ως «άγιος» αλλά ως:
    *Μνήμη του ευσεβούς βασιλέως (Γεδεών, 60)
    *Μνήμη του ευσεβούς βασιλέως (Νικόδημος, Α, 387).
    *Ο συναξαριστής του Οικουμενικού Πατριαρχείου (διαδίκτυο), δεν τον αναφέρει καθόλου. Και ΕΙΔΙΚΑ αυτό παραείναι περίεργο.
    *Το Μηναίο δεν τον αναφέρει. Και ακριβώς αυτό είναι το επίσημο βιβλίο λατρείας της Ορθόδοξης Εκκλησίας.
    *Ο Μέγας Συναξαριστής τον αναφέρει ως: μνήμη του ευσεβούς βασιλέως Θεοδοσίου του Μεγάλου.

    Απ’ ότι ξέρω, ο άγιος Νικόδημος που έκανε ένα «ξεσκαρτάρισμα» στα παλαιότερα συναξάρια βγάζοντας διπλογραμμένους και αυτούς που δεν είχαν θαυμαστά περιστατικά, κράτησε τον Θεοδόσιο λόγω θαυμάτων που αναφέρει ο Κεδρηνός. Αυτή την εβδομάδα – πρώτα ο Θεός – θα κοιτάξω στους δυο τόμους του Κεδρηνού για να δω με τα ματάκια μου τι ακριβώς έγραψε.
    Το σίγουρο είναι ότι από το Ορθόδοξο πλήρωμα ο Θεοδόσιος ΔΕΝ τιμάται ως άγιος όπως ο άγιος Νικόλαος ή ο Μέγας Κωνσταντίνος. Το «Μέγας» σκέτο όπως είπαμε, είναι άλλο πράγμα. Και πάλι άφησα ένα περιθώριο να έχεις δίκιο γιατί έχω ακούσει την άποψη ότι ο «ευσεβής» είναι κάτι σαν «μικρότερης λάμψης άγιος»..

    Για τα υπόλοιπα θα τα πούμε κάποια στιγμή, καθώς βλέπω ότι οι επισκέπτες σου έχουν ανάγκη την παρουσία Χριστιανών συνομιλητών για να αισθάνονται ότι καταδιώκονται από… κομμάντος.
    Περί ορέξεως ουδείς λόγος.

  17. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Απάντηση – πρόγευμα

    Και είπεν ο τύπου «λασκαράτος»:

    «Ο Γίβων και ο Βασίλιεφ, περισσότερο ο πρώτος, λιγότερο ο δεύτερος εμπιστεύονται τα «Ανέκδοτα», ενώ φυσικά ο εθνικός μας ιστορικός Παπαρηγόπουλος τα απορρίπτει. Το σίγουρο είναι πως πέρα από την όποια προσωπική του εμπάθεια ο Προκόπιος καταγράφει πολλές αλήθειες και γεγονότα

    Ο άνθρωπος αυτός, ΩΣ ΣΥΝΗΘΩΣ, ξεπερνά τα όρια κάθε σεβασμού των αναγνωστών. Προφανώς τους θεωρεί ανόητους ή ελεγχόμενους, ή χαμηλής νοημοσύνης. Δεν εξηγείται αλλιώς η παραπάνω φράση του και η χρήση των Ανεκδότων του Προκοπίου στο όνομα του Βασίλιεφ, όταν ο ίδιος γράφει:

    «Όλες αυτές οι σκοτεινές λεπτομέρειες για τα πρώτα χρόνια της Αυτοκράτειρας, πρέπει να αντιμετωπισθούν με κάποιο σκεπτικισμό, δεδομένου ότι όλες προέρχονται από τον Προκόπιο, του οποίου βασικός σκοπός υπήρξε να δυσφημίση, με τα «Ανέκδοτα» του τον Ιουστινιανό και την Θεοδώρα«

    (Vasiliev Α.Α., ‘Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας’, τόμ. Α’, Μπεργαδής, Αθήνα 1954, σελ. 169)

    Πως είπατε; Μάλιστα…Ο ίδιος ο Βασίλιεφ μας λέει ΚΑΘΑΡΑ, ότι σκοπός του Προκοπίου ΔΕΝ ήταν να γράψει ιστορία με το έργο αυτό, ΑΛΛΑ να ΔΥΣΦΗΜΙΣΕΙ τον Ιουστινιανό και την Θεοδώρα!!!

    Ο Βασίλιεφ λοιπόν, στέκεται με σκεπτικισμό μπροστά στις πληροφορίες αυτού του έργου, ΑΚΡΙΒΩΣ επειδή το έγραψε ο …Προκόπιος.

    Κατά συνέπεια, οι «γαργαλιστικές λεπτομέρειες που δίνει ο πικρόχολος Προκόπιος» μπορούν κάλλιστα να αποτελούν έργο δυσφήμισης και γι αυτό μας προειδοποιεί ένας πράγματι σπουδαίος ιστορικός, (όπως και ο Καραγιαννόπουλος παρακάτω).

    Κι όμως ο τύπου «λασκαράτος» επικαλείται τον Βασίλιεφ…Πιστεύω και οι φίλοι του, θα αρχίσουν να του ζητάνε να εκτίθεται λιγότερο. Σε κάθε σου μήνυμα με το οποίο έχω ασχοληθεί, θα έχεις από μία έως αμέτρητες φαντασίες, ψεύδη και ανακρίβειες. Που θα πάει αυτή η κατάσταση; Νομίζεις θα κρατήσεις για πολύ ακόμη τους αναγνώστες σου;

    Και βεβαίως γράφει αναλυτικότατα, λίγο πιο κάτω πάλι ο Βασίλιεφ:

    «Το τρίτο έργο του Προκοπίου, τα «Ανέκδοτα» (Historia Arcana) διαφέρει πολύ από τα άλλα δύο. Είναι ένας φαύλος λίβελλος εναντίον της δεσποτικής βασιλείας τοΰ Ιουστινιανού και της Θεοδώρας, με τον όποιο ό συγγραφεύς του δεν επιτίθεται μόνον εναντίον του Αυτοκρατορικού ζεύγους, αλλά και κατά τοΰ Βελισσαρίου και της γυναίκας του. Στον λίβελλο αυτό ό Ιουστινιανός παρουσιάζεται ως η αιτία όλων των ατυχημάτων που υπέστη, την περίοδο αυτή, η Αυτοκρατορία. Η αντίθεσι του έργου αυτού προς το δύο πρώτα, είναι τόσο κτυπητή, ώστε μερικοί επιστήμονες άρχισαν να συζητούν την αυθεντικότητα των «Ανεκδότων», δεδομένου ότι τους φαίνεται αδύνατο να έχουν γραφή και τα τρία έργα από τον ίδιο άνθρωπο. Μόνον ύστερα από προσεκτική μελέτη των «Ανεκδότων», εν συγκρίσει με άλλα έργα της εποχής τοΰ ‘Ιουστινιανού απεφασίσθη τελικά ότι το έργο άνηκε πραγματικά στον Προκόπιο. Όταν χρησιμοποιηθή καταλλήλως το έργο αυτό βοηθεί ως ένα εξαιρετικής σημασίας βοήθημα για την κατανόησι της εσωτερικής Ιστορίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του έκτου αιώνος».

    (Vasiliev Α.Α., ‘Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας’, τόμ. Α’, Μπεργαδής, Αθήνα 1954, σελ. 227)

    Φαύλος λίβελος που θα πρέπει να αντιμετωπίζεται με σκεπτικισμό λέει ο Βασίλιεφ, και ΕΣΥ τολμάς να λες ότι εμπιστεύεται τα ανέκδοτα για τα φούμαρα περί του ζεύγους; Ο Βασίλιεφ λέει καθαρά σε τι εμπιστεύεται τα «Ανέκδοτα».

    «Όταν χρησιμοποιηθή καταλλήλως το έργο αυτό βοηθεί ως ένα εξαιρετικής σημασίας βοήθημα για την κατανόησι της εσωτερικής Ιστορίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του έκτου αιώνος».

    Και προφανώς: από τη στιγμή που τα «Ανέκδοτα» έχουν αναγνωρισθεί ως έργο δυσφήμισης και όχι ιστορικό έργο, κάθε ιστορική χρησιμότητα αντλείται από τα έμμεσα στοιχεία που προκύπτουν.

    Και θυμίζω ότι στο ειδικό έργο του περί Βυζαντινών πηγών, ο καθ. Καραγιανόπουλος αναφέρει για τα «Ανέκδοτα»:

    «Αποτελεί λιβελλογράφημα περιέχον πυρήνα αληθείας. Πρέπει να χρησιμοποιείται μετά προσοχής»

    (Καραγιαννόπουλος Ιωάννης, «Πηγαί της Βυζαντινής Ιστορίας», 5η έκδ., Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1987, σελ. 156)

    Βλέπεις την λέξη «ΠΥΡΗΝΑ»; Αυτό σημαίνει με απλά λόγια, όπου ακούς πολλά κεράσια κράτα και μικρό καλάθι. Αυτούσια αντιγραφή πληροφοριών από το έργο «Ανέκδοτα», ταιριάζουν μόνο στην παιδική χαρά που έχεις στήσει εδώ και όχι σε σοβαρές συζητήσεις.

    ΥΓ
    Για τον Γίββωνα, αρκεί να πω ότι ως ιστορικός του Βυζαντίου, θεωρείται τουλάχιστον αξιοθρήνητος, καθώς είναι τόσο προκατειλλημένος, που η Χριστοφιλοπούλου γράφει γι αυτόν με μια δόση ειρωνίας:

    «Ή πνευματική ηγεσία της Ευρώπης του ΙΗ’ αιώνος περιφρονεί το Βυζάντιον…Διά την διαμόρφωσιν και διάδοσιν αυτών των αντιλήψεων σημαντική υπήρξεν η ευθύνη και του άγγλου ιστορικού Εδουάρδου Γίββωνος…Το πόνημα του γλαφυρού ιστορικού, παρά τον τίτλον του, περιλαμβάνει την ιστορίαν της βυζαντινής αυτοκρατορίας. Ανεξαρτήτως της αντιρρήσεως, πώς είναι δυνατόν παρακμή να διαρκή ένδεκα αιώνας, όσοι μεσολαβούν από της ιδρύσεως της Κωνσταντινουπόλεως (324) μέχρι της πτώσεως της βασιλευούσης (1453), είναι φανερόν ότι ο συγγραφεύς δεν επεχείρησε να κατανοήση το Βυζάντιον εντός των ιστορικών του πλαισίων, ούτε αντελήφθη την συμβολήν του…»

    (Χριστοφιλοπούλου Αικατερίνη, «Βάσεις του Βυζαντινού Πολιτεύματος», ΕΕΦΣΠΑ, περ. Β’ τόμ. ΚΒ’ (1971-72), σελ. 201)

    Και την ίδια ειρωνία επαναλαμβάνει και ο Σαββίδης:

    «Ο Βρετανός ιστορικός Ε. Gibbon στο μνημειώδες σύγγραμμα του για την Παρακμή και Πτώση της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας (γραμμένο στα 1776 – 87) χαρακτήρισε το Βυζάντιο ως «θρίαμβο του βαρβαρισμού και της θρησκείας»· όμως κάτι πολύ σημαντικό θα πρέπει να χαρακτήριζε μια «συνεχίζουσα παρακμή» που επέζησε για 11 αιώνες περίπου!«

    (Σαββίδης Αλέξης, «Τα Χρόνια Σχηματοποίησης του Βυζαντίου, 284-518 μ.Χ.», Ιστορικές Εκδόσεις Στέφανος Δ. Βασιλόπουλος, Αθήνα 1983, σελ. 25)

    Και όπως θα ξέρετε, οι παρόμοιες κρίσεις για τον Γίβωνα είναι πάρα πολλές πλέον.

    Κατά συνέπεια, η χρήση των Ανεκδότων ως πηγή για το ζεύγος, αποτελεί …ανέκδοτο από μόνο του.

    συνεχίζεται…

  18. Ο/Η expaganus λέει:

    @Λασκαράτε,
    καταπώς βλέπω επιμένεις ότι η Ειρήνη η Αθηναία είναι… αγία για την Ορθόδοξη Εκκλησία.
    Επειδή έχω και δουλειές, αντιγράφω από ποστ του Δηδρ ο οποίος έχει αποδείξει ουκ ολίγες φορές, ότι διαθέτει σημαντικές πηγές στη βιβλιοθήκη του. Μου φτάνει που θα διαβάσω τον Κεδρηνό, επειδή μου άνοιξες την όρεξη, μην ψάχνω εξαρχής σε ένα σωρό βιβλία.
    Λοιπόν για την Ειρήνη την Αθηναία:
    «- Ο Νικόδημος Αγιορείτης, στον δίτομο “Συναξαριστή των δώδεκα μηνών του ενιαυτού”, δεν την αναφέρει.

    – Ο Γεδεών Μανουήλ, στο “Βυζαντινόν Εορτολόγιον. Μνήμαι των από του Δ’ μέχρι του ΙΕ’ αιώνος εορταζομένων αγίων”, εν Κωνσταντινουπόλει 1899, δεν την αναφέρει.

    – Ο Ζώτος Βασίλειος, στο “Λεξικόν των αγίων Πάντων της ορθοδόξου εκκλησίας”, εν Αθήναις 1904-1909, δεν την αναφέρει.

    – Στην ιστοσελίδα του Οικ. Πατριαρχείου δεν την αναφέρει ούτε στον Αύγουστο (http://www.ec-patr.org/gr/typikon/2007/2007-08-09.htm) ούτε στο γράμμα “Ε” (http://www.ec-patr.org/gr/names/e.htm).

    Στις 9 αυγούστου αναφέρονται συνήθως οι:

    -Ματθίας ο απόστολος
    -Κωνσταντίνος (ο Α’) πατριάρχης Κωνσταντινουπόλεως.
    -Οι άγιοι δέκα μάρτυρες…εν τη Χάλκη πύλη αθλήσαντες.

    – Ούτε και ο Φειδάς (λήμμα “Ειρήνη η Αθηναία”, εγκυκλοπαίδεια Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα, τόμ. 22, εκδ. Πάπυρος, Αθήνα 2004-2005) αναφέρει τίποτα περί τιμής της.

    – Ούτε και η “ΔΟΜΗ” στο λήμμα “Ειρήνη η Αθηναία”.

    Αυτό που πρέπει να προσεχθεί είναι η αναφορά της ΘΗΕ. Η Ειρήνη είναι η μοναδική περίπτωση εορταζομένου την 9η Αυγούστου που παραθέτει η ΘΗΕ ως βιβλιογραφία κάποια άγνωστη χειρόγραφη παράδοση: η πηγή που δίνει ο Τωμαδάκης που έγραψε το άρθρο για την Ειρήνη, είναι η BHG (#2205). Είναι δηλ. ο αδημοσίευτος βίος της Ειρήνης που καταχωρείται στην “Bibliotheca Hagiographica Graeca”, την συλλογή αγιολογικών κειμένων των Βολλανδιστών, των Βέλγων Ιησουϊτών. Δεν έχει ως πηγή κάποιο Ορθόδοξο Αγιολόγιο.

    Και μάλιστα, η ΘΗΕ (σε άρθρο του Γριτσόπουλου) λέει σε άλλο σημείο (λήμμ. “Κων/νος”, τόμ. 8, στ. 24) ότι ο Μανασσής, αγιογράφος του 14ου αιώνα, την αποκαλεί “Μήδεια” και προσθέτει ο Γριτσόπουλος:

    “Εν τούτοις δια την αναστήλωσιν των εικόνων ωνομάσθη ευσεβής”.

    Απλώς ευσεβής και όχι αγία.»

    Και μια που εμπιστεύεσαι τόσο το ψαχτήρι της Αρχιεπισκοπής Αμερικής, έκανα κι εκεί μια βόλτα και ω! της μαύρης Λασκαρατείου θλίψης! Ούτε εκεί αναφέρεται ως αγία η Ειρήνη η Αθηναία.
    Αναφέρονται διάφορες μάρτυρες και μια Empress Irene, tonsured Xenia η οποία, δυστυχώς για σένα, δεν είναι η Αθηναία αλλά η σύζυγος του αυτοκράτορα Ιωάννη Κομνηνού, η οποία πριν πεθάνει έγινε μοναχή, λαμβάνοντας το όνομα Ξένη. (Πηγή: Γ. Κοντογιάννη-Π. Βολάκη: Ελληνισμός και Ορθοδοξία).

    Για άλλη μια φορά εκτίθεσαι, όπως εκτέθηκες και στο θέμα του γάμου, του Μαρκιανού που τον «σκότωσε η Εκκλησία», των εξορκισμών που τάχα «προσπαθούσαν να σε πείσουν ότι δεν γίνονται», κτλ κτλ. Αλλά δεν ανησυχώ για σένα. Έχεις αποδείξει ότι μπορείς να εμμένεις στα ίδια λάθη χωρίς τύψεις.
    Από τη στιγμή που έχεις και χειροκροτητές οι οποίοι δεν αντιλαμβάνονται και αυτοί πόσο εκτίθεσαι, είπα και ελάλησα και αμαρτίαν ουκ έχω – και νίπτω και τας χείρας μου. 8)

  19. Ο/Η Έρεβος λέει:

    @ Δηδρ και expaganus
    Δηλαδή, από τα γραφόμενά σας, να υποθέσω ότι αποκηρύσσετε τον βίον και την πολιτεία της εν λόγω απλώς «ευσεβούς» και ουχί αγίας Ειρήνης;

  20. Ο/Η laskaratos λέει:

    Δηδρ και Expaganus,
    σας ευχαριστώ για τον χρόνο που μας αφιερώνετε και για την συνεισφορά σας το μπλογκ Ροϊδη να είναι πολύ συχνά πρώτο σε επισκεψιμότητα στην wordpress. Η εμμονή σας να απαντάτε ακόμη και αυτογελοιοποιούμενοι επιβεβαιώνει πως το blog του κ.Ροϊδη παράγει έργο που ενοχλεί.
    Θα σας απαντήσω στον καθένα χωριστά και στα ερωτήματα που εκρεμμούν από το ποστ για τα Χρυσόβουλα. Ξεκινώ από τον Εξπάγανο που μου έκανε στα Χρυσόβουλα και ένα κοπλιμέντο. Του έχω υποχρέωση

    1)@Για την αγία Θεοδώρα (του Θεοφίλου): «της οποίας τό άφθαρτο ιερό λείψανο είναι τεθησαυρισμένο στό μητροπολιτικό Ναό της Κερκύρας. Η ένταξη της στό χορό τών Αγίων δέν στηρίζεται μόνο στή σημαντική φιλορθόδοξη ενέργεια της του 843, ούτε στά όσιακά τέλη της, άλλα καί στην ένοικούσα στό ιερό λείψανο της χάρη…” (Μεταλληνός Δ. Γεώργιος,@

    Με συνέτριψες, το επιχείρημά του κ.Γιώργου για την ενοικούσα χάρη κλπ είναι αποστομωτικό.

    2)Υπενθυμίζω ότι εκκρεμεί απάντησή σου για την απαγόρευση της αλβανικής στη λειτουργία

    3)@Πότε έκαψε «η Εκκλησία» ζωντανούς Βογόμιλους – παλαιόπιστους; Περιμένω απάντηση με πηγές για να ξέρω πού να ψάξω. Μόνο κοίτα μην είναι σαν το «η εκκλησία θανάτωσε το Μαρκιανό» που είχες γράψει σε άλλο ποστ, όπου όχι μόνο δεν τον σκότωσε η η Εκκλησία αλλά ο αυτοκράτορας, ενώ ο επίσκοπος είχε παρακαλέσει να του δοθεί χάρη!@

    Η ρωσική Εκκλησία έκαψε ζωντανό-μέσω του τσάρου ασφαλώς και μη μου πείτε το έκανε ο τσάρος, σας λέω το ευλόγησε η Εκκλησία-τον αρχηγό των Παλαιόπιστων Αββακούμ μαζί με συνεργάτες του. Οπουδήποτε αναζητήσεις λήμμα για τον Αββακούμ θα το βρεις. Η Εκκλησία, έστησε παγίδα στον αρχηγό των Βογόμιλων γιατρό Βασίλειο, η Σύνοδος κι ο πατριάρχης κρυμμένοι πίσω από παραπετάσματα και ο αυτοκράτορας του έκανε ερωτήσεις για την πίστη του. Αιρετικός αποφάνθηκαν οι ωτακουστές και κάιμο στον Ιππόδρομο. Το αναφέρει η Άννα Κομνηνή στην Αλεξιάδα της. Με σοκάρει η άγνοιά σου, είναι κλασσικό κείμενο για του Βυζαντινολογούντες.
    Αυτό που μου λες για Μαρκιανό, δεν έχω ιδέα που αναφέρεσαι. Μπορείς να μου υποδείξεις που το λέω για να απαντήσω;

    4)Πάλι η Ειρήνη η Αθηναία η ευσεβής όπως παραδέχεσαι για την Εκκλησία εκτυφλώτρια του γιού της, αλλά όχι αγία.

    Μου αρέσει ρε Εξπαγάνους που τη 12τομη ορθόδοξη “Ηθική και Θρησκευτική Εγκυκλοπαίδεια”, το ιερό τέρας των ορθόδοξων εγκυκλοπαιδειών που επευλογεί το πατριαρχείο, δεν σου αρκεί για απόδειξη. Την αποκαλείς μάλιστα με τα μυστηριώδη αρχικά της ΘΗΕ για να την υποβαθμίσεις, ενώ τις άλλες πηγές σου τις κατονομάζεις με πλήρες όνομα, κι όποιος κατάλαβε. Στο αφελές ερώτημα που θέτεις γιατί δεν την αναφέρει το πατριαρχείο(Χα χα χα) σου έχω ήδη απαντήσει. Γιατί κρύβει τα σκουπίδια του κάτω από το χαλί. Το ίδιο κάνει και για το Θεοδόσιο, που από ότι βλέπω μαλάκωσες και παραδέχεσαι πως μπορεί να κάνεις λάθος, ενώ ο Μέγας Δηδρ, κάνει κι εδώ την πάπια. Το ίδιο κάνει και για μητροπολίτες του που κατηγορήθηκαν για παιδεραστία ή συνελήφθησαν σε πορνοκινηματογράφους με φαντάρους. «Εφυσηχάζει από …… » ή «Παραιτήθη από τις τάδε του μηνος κλπ κλπ. Έτσι κάνει το πατριαρχείο και το ξέρεις πολύ καλά, έτσι κάνει και η Εκκλησία της Ελλάδος στα βιογραφικά όσων μητροπολιτών της που έχουν ξεφωνηθεί, Τρέλλα μου πουλάς ρωτώντας γιατί δεν την αναφέρει το πατριαρχείο;

    Σου παραθέτω 9 πηγές από το διαδίκτυο. όλες ξένες, αφού η ελληνική κκλησία κρύβει τις πομπές της. Θα μου πεις πως πρόκειται για διεθνή συνωμοσία κατά της Ορθοδοξίας, στην οποία μετέχει και η δικιά σας ΘΗΕ:

    1)
    Irene of Athens
    ………………………………………………………………………….
    Her zeal in restoring images and monasteries has given her a place among the saints of the Eastern Orthodox Church.[3]
    …………………………………………………………………….

    3. ^ Academic American Encyclopedia – Page 266 ISBN 0933880006

    http://en.wikipedia.org/wiki/Irene_(empress)

    2)
    List of Byzantine Emperors – Greek Realm
    St. Irene the Athenian (Ειρήνη η Αθηναία) (755 – 803, ruled 797 – 802) – wife of Leo IV, mother of Constantine VI; canonized by the Orthodox church; …
    http://www.greekrealm.com/forum/medieval-greece-iaoaeuieeth-aeeuaea/545-list-byzantine-emperors.html – 59k –

    3)
    List of Byzantine Emperors – Simple English Wikipedia, the free …
    … ruled 780 – 797) – son of Leo IV: 41. St. Irene the Athenian (755 – 803, ruled 797 – 802) – wife of Leo IV, mother of Constantine VI …
    simple.wikipedia.org/wiki/List_of_Byzantine_Emperors – 61k –

    4)

    Mabelyn.com – Infamous Women
    – [ Μετάφραση αυτής της σελίδας ]
    Empress Irene of Byzantium is also known as St. Irene to the Eastern Orthodox Church. She was an Athenian by birth and at seventeen (768) she married Leo, …
    http://www.mabelyn.com/infamous_women/irene.htm – 14k –

    5)
    Empress Irene of Athens was the first woman to rule the Byzantine Empire. Irene of Athens is also honored as a saint in the Eastern Orthodox Church.
    historymedren.about.com/library/who/blwwirene.htm – 33k –

    6)
    St. Irene Athenian (Ειρήνη? …
    seznam-byzantskych-cisaru.navajo.cz/ – 50k – Προσωρινά αποθηκευμένη – Παρόμοιες σελίδες

    7)
    Irene of Athens
    From OrthodoxWiki
    Jump to: navigation, search

    The Righteous Irene of Athens was the wife of the Byzantine Emperor Leo IV and mother of Constantine VI, both strong iconoclasts. She ruled jointly with her son, Constantine, after the death of her husband Leo. Irene was a strong iconodule. She arranged the convening of the Second Council of Nicaea in 787 that restored the practice of veneration of icons. She was deposed in 802 and was exiled to Lesbos. Her feast day is August 9.
    orthodoxwiki.org/Irene_of_Athens – 23k

    8)http://www.giga-usa.com/quotes/authors/irene_a001.htm
    EMPRESS IRENE OF ATHENS (ST. IRENE)
    Byzantine empress
    (c. 752 – 803)

    9)http://www.kittymunson.com/GEDbrows/g1150.html

    St. Irene of Athens

    < Emperor-of Byzantium Constantine-VI

    St. Irene of Athens
    birt: ABT. 752
    plac: Athens, Greece
    deat: 9 AUG 803

    Expaganus,
    αν δεν πείθεσαι, λυπάμαι, εύχομαι να σε φωτίσει η χάρις της Αγίας και κυρίως να σε συγχωρήσει. Είναι σοβαρό αμάρτημα να απαρνείσαι έναν Άγιο.

    5)@όπως εκτέθηκες και στο θέμα του γάμου@

    Για τον γάμο, αφού δεν σου άρκεσε η μαρτυρία κοτζάμ λογιώτατου (πραγματικά λογιώτατου, όχι της πλάκας) αρχιμανδρίτη και καθηγητή Θεόκλητου Φαρμακίδη, γραμματέα της Συνόδου, διάβασε άρθρο του ΙΕΡΕΑ και ΚΑΘΗΓΗΤΗ της ΝΟΜΙΚΗΣ ΑΘΗΝΑΣ Κώστα Ε.Μπέη που δημοσιεύθηκε στην Ελευθεροτυπία την Πέμπτη, 10 Απρίλη 2008, όπου παραδέχεται πως ΔΕΝ ΥΠΗΡΧΕ ΜΥΣΤΗΡΙΟ του Γάμου τα πρώτα χριστιανικά χρόνια. Αν ο πανεπιστημιακός ιερέας ψεύδεται, εξηγείστε μου γιατί δεν έχει ακόμη κληθεί σε απολογία, ή έστω γιατί δεν τον αντέκρουσε ούτε ένας εκκλησιαστικός ή έστω εσείς, ή έστω κάποιος πιστός, έστω και με επιχειρήματα σαν τα δικά σας. Η ιεροτελεστία καθιερώθηκε το 895, ούτε καν μυστήριο, απλή ιεροτελεστία όπως στις κηδείες. Μόλις το 1156 διακηρύχθηκε κλπ
    ΌΛΟ ΤΟ ΆΡΘΡΟ ΕΔΏ:

    http://www.enet.gr/online/online_fpage_text/dt=09.04.2008,id=62260848

    «….Για πρώτη φορά ο Ιουστινιανός αξίωσε, προς απόδειξη του γάμου, την υπογραφή προικοσυμβολαίου, κάτι που αργότερα οι Ισαυροι καθιέρωσαν ως συστατικό τύπο, με εξαίρεση τους απόρους, των οποίων ο γάμος ήταν έγκυρος, αν γινόταν ενώπιον φίλων ή με την απλή ευλογία ιερέα, δίχως ιεροτελεστία, κάτι που καθιερώθηκε από τον Λέοντα ς’, το 895, μόνο για τους ελεύθερους πολίτες, ενώ στους δούλους επεκτάθηκε από τον Αλέξιο Κομνηνό (μεταξύ 1085 και 1095). Τέλος, κατά την πατριαρχία του Λουκά Χρυσοβέργη (1156-1169) διακηρύχτηκε ότι ο μη ιερολογημένος γάμος συνιστά πορνεία».

  21. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    @expaganus, δηδρ, λοιπούς απολογητάς
    Εγώ ένα έχω να πω: Άντε, να το καταπιούμε οτι ο Θεοδόσιος δεν θεωρείται άγιος από το « ορθόδοξο πλήρωμα», αν και όλες οι εικόνες των παριστάνουν με φωτοστέφανο…

    Ο (αναμφισβήτητα, κατά τον expaganus) άγιος Κωνσταντίνος έκανε λιγότερα;;;

  22. Ο/Η laskaratos λέει:

    Και τώρα με τον Δηδρ,
    απορώ ειλικρινά τι θέλεις να αμφισβητήσεις;
    1)Το ότι υπήρξε πόρνη; Παγκοίνως αποδεκτό, ακόμη και από την Orthodox church in America; «The Empress Theodora was at first a notorious harlot and actress, and an adherent of the Monophysite heresy, but then she repented».
    2)Aμφισβητείς πως έστειλε τον Ιωάννη Ασιανό να βαφτίσει με το στανιό εθνικούς και να κάνει φοβερούς βανδαλισμούς; Δεν το κάνεις, αφού το ομολογεί ο ίδιος στο έργο του, όπου καυχιέται για τα κατορθώματά του
    3)Αμφισβητείς τη σφαγή του Νίκα; Ασφαλώς οχι. Είναι παγκοίνως αποδεκτή
    Δεν αμφισβήτησες τίποτα από όσα έγραψα, ούτε πως ήταν πόρνη, ούτε πως ήταν φόνισσα, ούτε πως ήταν τύραννος, δηλαδή την ουσία, αλλά κουτοπόνηρα έριξες το βάρος σου στην αποδόμηση του Προκόπιου, αποφεύγοντας να διαψεύσεις κάτι από τα εγκλήματα της Αγίας. Να δούμε λοιπόν για τον Προκόπιο, αφού ρωτήσω πρώτα. Ο Προκόπιος θεωρείται σοβαρός στα όσα έργα έγραψε φανερά, κάτω από την απειλή του αυτοκράτορα, αυτολογοκριμένος, και ύποπτος για ότι έγραψε ελεύθερα; Πολύ περίεργη αντίληψη.:
    Έγραψα:
    @Ο Προκόπιος κατηγορείται από πολλούς ως εμπαθής ή και αντιφατικός αφού αλλιώς αναγκάστηκε να τα γράψει στα φανερά, όμως πολλές μαρτυρίες του υιοθετούνται και από άλλους και δεν φαίνονται παράταιρες στο γκραν γκινιόλ που λέγεται Ιστορία του Βυζαντίου. ………. Αλλά και ο Ευάγριος σημειώνει: “…κάτι άλλο υπέβοσκε στο χαρακτήρα του Ιουστινιανού, που ξεπερνούσε κάθε θηριωδία που μπορεί να βάλει ο νους”. Ανάλογα πράγματα υποστηρίζουν και οι ιστορικοί Αγαθίας, και Ιωάννης ο Λυδός, που βασίστηκαν στον Προκόπιο, τον οποίο χρησιμοποίησαν ως πηγή και ο Θεοφάνης, ο Λέων ο διάκονος, η Κομνηνή, ο Χωνιάτης και πολλοί ακόμη.Ο ίδιος ο φίλος της Θεοδώρας ο Μέγας Ιεροεξεταστής Ιωάννης της Εφέσου της φορτώνει ένα νόθο παιδί που δεν το αναφέρει ο Προκόπιος. Αλλά και η κτηνώδης νομοθεσία του Ιουστινιανού, συμβαδίζει με τα λεγόμενα του Προκόπιου. Ο Γίβων και ο Βασίλιεφ, περισσότερο ο πρώτος, λιγότερο ο δεύτερος εμπιστεύονται τα «Ανέκδοτα», ενώ φυσικά ο εθνικός μας ιστορικός Παπαρηγόπουλος τα απορρίπτει».@
    Έρχεσαι λοιπόν από όλα αυτά, να μου απαντήσεις σταματώντας στον Βασίλιεφ που λέει:

    “Όλες αυτές οι σκοτεινές λεπτομέρειες για τα πρώτα χρόνια της Αυτοκράτειρας, πρέπει να αντιμετωπισθούν με κάποιο σκεπτικισμό, δεδομένου ότι όλες προέρχονται από τον Προκόπιο, του οποίου βασικός σκοπός υπήρξε να δυσφημίση, με τα «Ανέκδοτα» του τον Ιουστινιανό και την Θεοδώρα“….Όταν χρησιμοποιηθή καταλλήλως το έργο αυτό βοηθεί ως ένα εξαιρετικής σημασίας βοήθημα για την κατανόησι της εσωτερικής Ιστορίας της Βυζαντινής «.
    Ο Βασίλιεφ λοιπόν λέει «με κάποιο σκεπτικισμό», που δεν έρχεται σε αντίθεση με αυτό που λέω εγώ γι αυτόν: @Ο Γίβων και ο Βασίλιεφ, περισσότερο ο πρώτος, λιγότερο ο δεύτερος εμπιστεύονται τα «Ανέκδοτα»@. Ο Βασίλιεφ αντλεί πληροφορίες από τα Ανέκδοτα, λέει όπως κι εγώ πως ο Προκόπιος ήθελε να τους δυσφημήσει (φιλοσοφία θέλει αυτό; να τους δυσφημήσει, όχι να τους συκοφαντήσει, ξέρεις τη διαφορά;). Το ωραίο είναι πως ΚΑΤΑΦΕΥΓΕΙΣ ΣΕ ΕΜΦΑΝΗ ΠΛΑΣΤΟΓΡΑΦΊΑ,
    ΚΟΒΕΙΣ απο ΤΟ ΚΑΠΟΙΟΝ ΣΚΕΠΤΙΚΙΣΜΟ του Βασίλεφ ΤΟ ΚΑΠΟΙΟΝ και λες
    @Ο Βασίλιεφ λοιπόν, στέκεται με σκεπτικισμό@ για να ενισχύσεις τις εντυπώσεις. Κάποιος σκεπτικισμός όμως ή έστω σκεπτικισμός όπως πλαστογραφείς, δεν σημαίνει απόρριψη. Σημαίνει ακριβώς αυτά που είπα εγώ.
    Παρακάτω επικλείσαι:
    @Και θυμίζω ότι στο ειδικό έργο του περί Βυζαντινών πηγών, ο καθ. Καραγιανόπουλος αναφέρει για τα “Ανέκδοτα”:

    “Αποτελεί λιβελλογράφημα περιέχον πυρήνα αληθείας. Πρέπει να χρησιμοποιείται μετά προσοχής”@
    Δέχονται λοιπόν οι σκληροί αμισβητίες του Προκόπιου πυρήνα αλήθειας και παρακάτω λες για να αποδομήσεις τον Γίβωνα, παραδεχόμενος βέβαια πως ο Γίβων δέχεται τον Προκόπιο, περισσότερο από τον Βασίλιεφ, όπως και έγραψα:

    “Ή πνευματική ηγεσία της Ευρώπης του ΙΗ’ αιώνος περιφρονεί το Βυζάντιον…Διά την διαμόρφωσιν και διάδοσιν αυτών των αντιλήψεων σημαντική υπήρξεν η ευθύνη και του άγγλου ιστορικού Εδουάρδου Γίββωνος…Το πόνημα του γλαφυρού ιστορικού, παρά τον τίτλον του, περιλαμβάνει την ιστορίαν της βυζαντινής αυτοκρατορίας. …είναι φανερόν ότι ο συγγραφεύς δεν επεχείρησε να κατανοήση το Βυζάντιον εντός των ιστορικών του πλαισίων, ούτε αντελήφθη την συμβολήν του…”

    (Χριστοφιλοπούλου Αικατερίνη, “Βάσεις του Βυζαντινού Πολιτεύματος”, @

    Χριστοφιλοπούλου κατά Γίβωνος λοιπόν, γλαφυρού μάλιστα που δεν επιχείρησε να κατανοήσει το Βυζάντιο όπως θα ήθελε η κ.Χρισοφιλοπούλου (μωρέ τι μας λές) και κάτι τρέχει στα γύφτικα. Τι δουλειά έχει εδώ ο Προκόπιος;
    Θύμισε μου σε παρακαλώ με την ευκαιρία, κάποια κυρία με το όνομα αυτό, καθηγήτρια της Φιλοσοφικής Αθήνας, μήπως είχε κατηγορηθεί για χουντική και καταδιωκόταν από τα αμφιθέατρα της μεταπολίτευσης; Διόρθωσέ με αν κάνω λάθος.
    ΕΠΙ ΤΗΣ ΟΥΣΙΑΣ

    Απάντησέ μου ξεκάθαρα:
    α) Παραδέχεσαι πως η Θεοδώρα ήταν πόρνη
    β)Παραδέχεσαι πως μαζί με τον άντρα της σφάξανε 35000 πολίτες;
    Από πόσους και πάνω αν σφαξει κανείς, αποτελεί αμάρτημα για την Εκκλησία σας;
    γ)Παραδέχεσαι τα τρομερά εγκλήματα του ιεραπόστολου Ιωάννη Ασιανού, ανθώπου της Αγίας, απεσταλμένου του ζεύγους, που ο ίδιος ομολογεί;
    δ)Πως στο διάλο δικαιολογείς πως ανακηρύχθηκαν άγιοι;
    Εγώ για το Προκόπιο μίλησα νηφάλια, εξέθεσα τις αντιρρήσεις που υπάρχουν, έγραψα κάποιες σκέψεις και από εκεί και πέρα οι δικές σου πηγές μιλάνε για «κάποιο σκεπτικισμό», με τον οποίο πρέπει να αντιμετωπίζεται. Το ότι ήθελε να δυσφημήσει το ζεύγος, που μας το λες σαν να ανακάλυψες την Αμερική, είναι αυταπόδεικτο, μάθε όμως τη διαφορά αναμεσα στην δυσφήμηση και τη συκοφαντική δυσφήμηση.

  23. Ο/Η vloutis λέει:

    Το διάβασα ΟΛΟ.
    Θεωρώ ότι βρίσκομαι ενώπιον μιας από τις πιο σοβαρές ιστοσελίδες που υπάρχουν…

    Εδώ μπορώ να διαβάσω με σεβασμό όλες τις απόψεις όπως συμβαίνει και με το συγκεκριμένο θέμα, αλλά και τις τοπθετήσεις- ισχυρισμούς του καθενός.

    Θέλει χρόνο, λόγω των μακροσκελών άρθρων και σχολίων, αλλά ΑΞΙΖΕΙ τον κόπο.

    Την καλημέρα μου.

    vloutis.wordpress.com
    vloutis.blogspot.com

  24. Ο/Η Kostas λέει:

    Αχ, βρε άμοιρε Λασκαράτε… Σε πείραξε το «κάποιον»
    που αφαιρέθηκε από τη φράση «κάποιον σκεπτικισμό»,
    ή η διαφορά ανάμεσα στο «δυσφημώ» και το «συκοφαντώ»,
    καθώς και το ότι παρόλο που εσύ ο ίδιος ανέφερες ρητά
    τις επιφυλάξεις διαφόρων ιστορικών για τον Προκόπιο,
    εν τούτοις κατηγορήθηκες στο τέλος κι από πάνω πως
    τις… αποσιώπησες… Ένα μόνο σού λέω λοιπόν: ούτε τού
    παππά μην το πεις! Αν είχες αντιπαρατεθεί με τα μισά
    απ’ όσα έχω τραβήξει εγώ, θα σ’ είχαμε χάσει!!

  25. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Αγαπητοί Ρο, Λασκαράτε,
    φυσικά και συμφωνώ με την απάντησή σας.
    Γι’ αυτό και έγραψα αυτά που έγραψα, για να ειπωθούν αυτά που είπατε.
    Κι αυτή είναι η ουσία της αντίδρασής μου προς τον κλήρο: η υποκρισία και το αχανές διάστημα ανάμεσα στα δηλωθέντα και τα πεπραχθέντα.
    Καλό βράδυ 🙂

  26. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Και όσον αφορά στους διάφορους «αγίους», είναι γνωστό (κι αν δεν ήταν τώρα είναι) πόσο αδιαφορώ και για τον βίο τους και για τη μνήμη τους.
    Ωχ, μωρέ, ένα τσιφλίκι είναι η εκκλησία, σκληροπυρηνικό άντρο εξουσίας, κάθε άλλο παρά πνευματικός θεσμός. Το ξέρετε, το ξέρω, μόνο κάτι αφελείς, κάτι κομπλεξικοί και κάτι γερόντια το αγνοούν.
    Και πάλι καλό βράδυ.

  27. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Εσύ είσαι τύπου «λασκαράτος» που μίλησες για γιαγιάδες και όχι μόνο, που χαραμίζουν ώρες να προσεύχονται σε αιμοσταγείς».

    Στο έχω ξαναπεί, και θα έπρεπε να υπάρχει και ντροπή, ότι οι ισχυρισμοί σου θα έπρεπε να ισχύουν ΜΟΝΟ εάν τα πρόσωπα που αναφέρεις μνημονεύονται ως άγιοι στην λειτουργική πράξη της Ορθόδοξης Εκκλησίας.

    Λειτουργική πράξη της Εκκλησίας είναι η Θεία Λειτουργία και τα μοναδικά βιβλία τα οποία επισήμως περιέχουν τα πρόσωπα που μνημονεύονται είναι τα «Μηναία», λειτουργικά βιβλία δηλαδή με μακρά εκκλησιαστική παράδοση και σε έντυπη μορφή υπάρχουν από τον 16ο αιώνα όπως γράφει ο Τωμαδάκης στο «Κλεις της Βυζαντινής Φιλολογίας», δηλ. εδώ και 5 αιώνες.

    Σου έχω ξαναπεί λοιπόν το ίδιο ακριβώς πράγμα περί αγίων και μηναίων και εσύ συνεχίζεις απτόητος.
    Η πραγματικότητα είναι ότι:

    Πουθενά στα Μηναία δεν μνημονεύονται ο Ιουστινιανός και η σύζυγός του Θεοδώρα

    το ίδιο ισχύει και για την Ειρήνη την Αθηναία

    το ξαναλέω

    Πουθενά στα Μηναία δεν μνημονεύονται ο Ιουστινιανός και η σύζυγός του Θεοδώρα, ούτε και η Ειρήνη η Αθηναία

    Άρα, για μια ακόμη φορά, μιλάς για αγίους και προσευχές και φυσικά φέρνεις ξένες πηγές όπως οι Ιησουΐτες Βολλανδιστές ή το διαδίκτυο τα οποία μπορεί να λένε ό,τι θέλουν. Άλλωστε για τέτοια κείμενα συνήθως η πηγή είναι πάντα οι Βολλανδιστές εφόσον αυτοί έχουν δημιουργήσει την μεγαλύτερη συλλογή χειρογράφων.

    Η ουσία είναι ότι:

    Πουθενά η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μνημονεύει ως αγίους τον Ιουστινιανό και την Θεοδώρα ή την Ειρήνη την Αθηναία στους Ναούς της, κατά την λειτουργική της πράξη. Τα βιβλία του εμπορίου ή το διαδίκτυο δεν αποτελούν τίποτα απολύτως για την Ορθόδοξη Λειτουργική πράξη εκτός από πληροφορίες ή επιστημονικά συγγράμματα τα οποία καλά κάνουν και κυκλοφορούν. Στις λειτουργικές συνάξεις όμως, των πιστών με τον ιερεά, στις ορθόδοξες Εκκλησίες δεν μνημονεύονται οι αυτοκράτορες αυτοί.

    Οπότε, τα παραμύθια σου περί προσευχών σε αγίους αλλού. Λοιπόν:

    2η Αυγούστου

    Δεν υπάρχει Θεοδώρα στις 2 Αυγούστου στα Μηναία. Άρα, το όνομα της ΔΕΝ μνημονεύεται λειτουργικά.

    Δεν υπάρχει Ιουστινιανός (ούτε ο Α’, ούτε ο Β’) στα Μηναία. Ούτε στις 2 Αυγούστου, ούτε στις 15 Ιουλίου. Άρα λειτουργικά δεν τιμάται η μνήμη του. Η Εκκλησία δεν αναφέρει/μνημονεύει λειτουργικά το όνομά του. Ενδεικτικό των προβλημάτων και λαθών που υπάρχουν είναι ότι στο συναξάρι του διαδικτύου, η Εκκλησία της Ελλάδας αναφέρει τον Ιουστινιανό Β’ ως Όσιο (!) ενώ ως γνωστόν:

    «Όσιοι ονομάζονται οι άγιοι που προέρχονται από την τάξη των μοναχών και ιδιαίτερα των ασκητών.»

    (Παπαδόπουλος Αντ., «Αγιολογία», τ. A’, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 105)

    Η μόνη λοιπόν πηγή από την οποία μπορούμε να μάθουμε αν όντως η Εκκλησία μνημονεύει κάποιο πρόσωπο ως άγιο ή ΑΠΛΑ ως ευσεβή, είναι τα Μηναία.

    14η Νοεμβρίου

    Απολύτως τίποτα ούτε για Θεοδώρα, ούτε για Ιουστινιανό στα Μηναία.

    15η Νοεμβρίου

    Η μοναδική περίπτωση με υπόνοιες περί Ιουστινιανού είναι η 15η Νοεμβρίου. Ξέρεις όμως, και σου χαλάει τη σούπα ότι ο Νικόδημος αμφισβητεί ακόμη και την υπόθεση ότι πρόκειται για τον Ιουστινιανό αφού έπεσε σε αίρεση.

    Εσύ όμως, δεν κολλάς. Γράφεις ό,τι να’ ναι σαν να μην τρέχει τίποτα.

    Στα Μηναία ΟΜΩΣ αναφέρεται «Μνήμη των ευσεβών βασιλέων ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ και Θεοδώρας». Επαναλαμβάνω: ΙΟΥΣΤΙΝΟΥ.

    Και ασφαλώς, εφόσον η Θεοδώρα και ο Ιουστινιανός έγιναν αυτοκράτορες μετά το θάνατο του Ιουστίνου, η αναφερόμενη στις 15 Νοεμβρίου Θεοδώρα είναι σαφώς ΑΛΛΗ. Ο Νικόδημος γράφει: «η Θεοδώρα, η σύζυγος Ιουστίνου, η κατά την δεκάτην πέμπτην του Νοεμβρίου αναφερομένη».

    Η ΘΗΕ, παρά το ότι υποθέτει πως το ζεύγος το οποίο εορτάζει θα μπορούσε να είναι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα, εντούτοις επισημαίνει ότι ο άγ. Νικόδημος το θεωρεί αδύνατον επειδή υπέπεσε σε αίρεση.

    Η λειτουργική πράξη της Εκκλησίας διασώζει την παράδοση που κρατά και ο Νικόδημος. Αυτό δεν αλλάζει. Την ημέρα αυτή μνημονεύεται ως ευσεβής ο ΙΟΥΣΤΙΝΟΣ και η σύζυγός του Θεοδώρα.

    Όπως αναφέρει ο Τσολακίδης σχετικά με τον Ιουστίνο:

    «…έγινε στρατιώτης, έπειτα κόμης καί στό τέλος βασιλιάς τό 518. Είχε δε γυναίκα κάποια Λουπικία, πού τήν έκανε Αύγούστα καί μετονόμασε Εύφυμία. Όταν πέθανε η γυναίκα του αυτή, πήρε άλλη μέ τό όνομα Θεοδώρα.»

    Αυτή η παράδοση υπάρχει σχετικά με την ημέρα, και αυτή διασώζεται λειτουργικά. Και πάλια, δεν αναφέρονται ως άγιοι αλλά ως ευσεβείς. Αυτό όμως που μας ενδιαφέρει είναι ότι Ιουστινιανός και Θεοδώρα, το ζεύγος των «Ανεκδότων» του Προκοπίου, ΔΕΝ μνημονεύεται στις λειτουργικές συνάξεις της Ορθόδοξης Εκκλησίας και το ίδιο ισχύει για την Ειρήνη την Αθηναία.

    Επαναλαμβάνω:

    Πουθενά η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν μνημονεύει ως αγίους τον Ιουστινιανό και την Θεοδώρα ή την Ειρήνη την Αθηναία στους Ναούς της, κατά την λειτουργική της πράξη. Τα βιβλία του εμπορίου ή το διαδίκτυο δεν αποτελούν τίποτα απολύτως για την Ορθόδοξη Λειτουργική πράξη. Στις λειτουργικές συνάξεις των πιστών με τον ιερεά, στις Εκκλησίες, δεν μνημονεύονται οι αυτοκράτορες αυτοί.

    ΥΓ
    Στη συνέχεια θα εξηγήσω (όχι σε σένα και τους κολλητούς σου προφανώς…) σε μήνυμα για ποιους λόγους αναφέρονται σε ξένα ή ελληνικά συναξάρια πρόσωπα αυτοκρατόρων ως ευσεβείς, αν και ΔΕΝ τιμούνται ως άγιοι από τη λειτουργική πράξη της Εκκλησίας. Τα όσα θα γράψω απευθύνονται σε όσους καλοπροαίρετους τυχαίνει να διαβάζουν αυτό το ανόητο blog ώστε να έχουν γνώση των θεμάτων.

    ΥΓ2
    Μην μου τα αλλάζεις, και περιμένω δημόσια συγγνώμη για τον Βασίλιεφ.

    ΥΓ3
    Λατρεύω την υποστήριξη των φίλων του blog οι οποίο έρχονται να πουν ένα καλό λόγο παρηγοριάς στους συντάκτες του…

    ΥΓ4
    Οι απόψεις περί Γϊββωνος είναι τόσο πολλές που δεν σε γλυτώνει τίποτε. Καταρχάς δεν βρίσκω σχέση χούντας και …Γίββωνα. Εκτός από το ότι ο Γίββωνας επέβαλε τη χούντα της μονομέριας και της διαστρέβλωσης της ιστορίας.

    Άλλωστε τα ίδια λένε για τον Γίββωνα και οι …χουντικοί της Οξφόρδης:

    «Η περιφρονητική μεταχείριση του Βυζαντίου από μελετητές όπως ο Μοντεσκιέ και ο Εδουάρδος Γίββων διατήρησε κάποια από την κακεντρέχειά της και στη βικτωριανή εποχή, αλλά άρχισε να απορρίπτεται πολύ πριν το τέλος του 19ου αιώνα

    (C. Mango, «Ιστορία του Βυζαντίου», Νεφέλη, Αθήνα 2006, σελ. 7)

    Α, κι άλλος χουντικός:

    «Σήμερα δέν υπάρχει πιά ανάγκη νά αποδείξουμε πόσο ιστορικά αστήρικτες είναι οι θεωρίες τοϋ Lebeau καί τού Gibbon

    (Ostrogorsky Georg, «Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους», τ. Α’, σελ. 52)

    Βρε πόσοι χουντικοί μαζεύτηκαν;:

    «Ή ερμηνεία πού δίνει ό Γίββων στην εσωτερική ίστορία τής Αυτοκρατορίας, μετά τόν Ηράκλειο, δέν είναι μόνον επιπόλαιη αλλά συγχρόνως δίνει λανθασμένη έντυπωσι τών γεγονότων

    (Vasiliev, τ. Α’, σελ. 22)

    Άρα το έργο παίχτηκε:

    29 «χουντικοί» συμφωνούν μεταξύ τους: Γίββων – ο ρεζίλας της ιστορίας

    συνεχίζεται…

  28. Ο/Η laskaratos λέει:

    Kostas,
    έχω παρακολουθήσεις τις επιθέσεις εναντίον σου και έχω θαυμάσει την αντοχή σου και τα επιχειρήματά σου. Αξίζει να ξεσκεπάσουμε τη στρατηγική τους
    1)Απαντούν μετά από κάποιο χρονικό διάστημα, ψάχνοντας να βρουν κάποιο αδύνατο σημείο, όχι στο ζουμί των όσων λες με το οποίο δεν αντιπαρατίθενται, αλλά σε κάποια λεπτομέρεια για να θολώσουν τα νερά. Η αντίδρασή τους δεν είναι επί τη ουσίας και άμεση αλλά στρέφεται σε μια προσπάθεια σπίλωσης των πηγών σου για να σε εκθέσουν ως πρόχειρο
    2)Στην υπόθεση της Θεοδώρας, ούτε μια απάντηση για το πως η Αγιασοφιά του Αλβανού τύραννου και της φόνισσας πόρνης θεωρείται τέμενος του Ελληνισμού, ούτε μια απάντηση για τις αναγκαστικές βαφτίσεις και μάλιστα με αμοιβή, για τους βανδαλισμούς, τις εκτελέσεις, τους ακρωτηριασμούς. Ούτε μια απλή προσπάθεια αναφοράς στη τεράστια σφαγή του Νίκα, που διατάχθηκε απο Αγίους, μια σφαγή τόσο εκτεταμέη και φρικιστική που κάθε λογικό άνθρωπο τον ταράζει και μόνο η σκέψη της
    3) Στρατηγικό σχέδιο αποδόμησης των Ανεκδοτων του Προκόπιου , που ο ίδιος ο Βασίλεφ που επικαλέστηκε ο Δηδρ για να τον υποβαθμίσει λέει:

    «“Όταν χρησιμοποιηθή καταλλήλως το έργο αυτό βοηθεί ως ένα εξαιρετικής σημασίας βοήθημα για την κατανόησι της εσωτερικής Ιστορίας της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας, του έκτου αιώνος”.

    4)Ο καθένας μπορεί να αντιληφθεί την ανήθικη ηθική των ανθρώπων που υπερασπίζονται μια αυτοκρατορία αίματος, στο όνομα του Χριστού, με το επιχείρημα έτσι ήταν η εποχή, ξεχνώντας όμως πως αυτήν την εποχή η Εκκλησία την παρουσιάζει ξεδιάντροπα ως ΠΡΟΤΥΠΟ ΕΥΣΕΒΕΙΑΣ, αντλώντας από αυτήν αγίους, λατρευτικές εικόνες και ιερά κείμενα.

  29. Στο ζήτημα της παλλακίδας μάλλον δεν ήμουν -λόγω κακής και σύντομης διατύπωσης- κατανοητός. Εννοούσα ότι ήταν μία από τις πολλές γυναίκες πυο είχε στο «χαρέμι» του ο αυτοκράτωρ, με τη διαφορά ότι τούτη ήταν νόμιμη σύζυγος (θέμα κοινωνικής σύμβασης εξάλλου είναο γάμος).

    Δεν τη βλέπω συνυπεύθυνη επειδή ακριβώς η άποψη αυτή βλέπει προσωποκεντρικά την πολιτική διακυβέρνηση της εποχής. Ή αν το θες αλλιώς δεν μπαίνω καν στη λογική να την κρίνω (πέρα από το εκπορνευμένο παρελθόν της). Οι πράξεις της κβέρνησης ήταν απλά θέμα συμφερόντων και η σύγκρουση θέμα εξουσιών και οικονομικής ανάπτυξης. Με μαρξιστικούς όρους η «στάση του νίκα» ουσιαστικά ήταν μία πρώιμη αστική επανάσταση, που δεν είχε όμως την ωριμότητα και την ιδεολογική συνάφεια των επανάστσεων του 1848.

    Στη μομφή που απευθύνεις, ξέρεις πολύ καλά (γιατί με διαβάζεις και με γνωρίζεις πολύ καλά) ότι δε σου αφέρεσα κανένα δικαίωμα κρίσεις. Μακριά από μένα τέτοιες απόψεις (άσε που ούτε σκέψεις έχω). Κρίνε και καλά κάνεις και κρίνεις, και αυτό μου αρέσει περισσότερο από κάθε σκοταδιστική αντίληψη που άκριτα δέχεται ό,τι πέφτει στο τραπέζι.

    Ωστόσο, μου επιτρέπεις κι εμένα να κρίνω. Βρήκα τον πρεπούμενο ελεύθερο χρόνο και έκαναν ένα μεγάλο σχόλιο, όχι για υπερασπίσω το βασιλιά ή την Εκκλησία (φευ τον κολασμένο τον άθεο), αλλά για να προσεγγίσω την ιστορία βάσει της κοινωνικής, οικονομικής και πολιτικής της διάστασης.

    Η ιστορία γράφεται όχι από αυτοκράτορες, αλλά από την αντίθεση συμφερόντων και τη θέση που παίρνουν τα άτομα της εξουσίας ή του λαϊκού κινήματος στη σύγκρουση αυτή. Ο Ιουνστιανιανός εντοιαύτη περιπτώσει ήταν η προσωποποίηση κάποιων συμφερόντων. Έμεινε σε εμάς αυτός και όχι οι άλλοι, επειδή έτσι ιστοριογραφικά μας παραδόθηκαν.

    Το βρίθει λαθώς άλλαξέ το, σε παρακαλώ, και προσάρμοσε το σχόλιο στο ύφος και το πνεύμα της πρώτης παραγράφου. Ήθελα να τονίσω τα λάθη μεθοδολογίας και όχι την ουσία των τάχα ιστορικών γεγονότων (που μας έφτασαν ήδη παραχαραγμένα από τον Προκόπιο).

  30. Ο/Η ardalion λέει:

    Επιβεβαιώνω, για ακόμη μια φορά, ότι το σάιτ αυτό θα μπορούσε να γίνει το κατ᾽ εξοχήν υπόδειγμα παραπληροφόρησης με τη συστηματική χρήση αναξιόπιστων πηγών για να βγουν συμπεράσματα, τα οποία δυστυχώς θα υιοθετήσουν άλλοι και άλλοι και άλλοι, χωρίς να μπουν στον κόπο του ελέγχου.
    Γιατί στον κόπο του ελέγχου δεν εισέρχονται ούτε οι συγγραφείς των κειμένων που υπογράφουν τις αναρτήσεις και εννοώ τα παραθέματα που χρησιμοποιούν ως δήθεν αδιάψευστοι μάρτυρες των απόψεων και των ερμηνειών τους.
    Συγκεκριμένα, αναφέρομαι στην δήθεν αγιοποίηση των Ιουστινιανού και Θεοδώρας. Αναμφίβολα, ο τρόπος εικονισμού με τα φωτοστέφανα μπορεί να παραπλανήσει τους αδαείς, και να πιστέψουν ότι κάθε τέτοιο χαρακτηριστικό προσδιορίζει έναν άγιο ή όσιο που έχει ανακηρυχθεί από την Εκκλησία. Στην πραγματικότητα το φωτοστέφανο στις εικαστικές παραστάσεις (βλ. συχνότατα στα εικονογραφημένα χειρόγραφα) δεν πρέπει να είναι τίποτα περισσότερο από την έκφραση της πολιτικής ιδεολογίας του Βυζαντίου για την ελέω θεού βασιλεία.
    Προσωπικά, με ενδιαφέρει η ιδεολογική χρήση της ιστορίας που έχει γίνει από την Εκκλησία, ωστόσο εδώ το θέμα είναι στις πηγές που χρησιμοποιούνται στο εν λόγω άρθρο. Συγκεκριμένα:
    1) Ο κόμβος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Αμερικής δεν διεκδικεί το αλάθητο. Ούτε και το αναμφισβήτητο επιστημονικό κύρος. Όπως και τα κείμενα που περιλαμβάνονται στις σελίδες της wikipedia.
    2) Στην Ιστορία του Νικηφόρου Καλλίστου, στο κεφ. 12 δεν βρήκα κάτι που να αφορά το συγκεκριμένο θέμα. Για να μην υποστηρίξω λοιπόν ότι ο συγγραφέας της ανάρτησης απλώς παραθέτει ένα άλλο παράθεμα κάποιου τρίτου που μιλά για τον Νικηφόρο Κάλλιστο, μπορεί να αναφέρει το συγκεκριμένο χωρίο; Να δείξει δηλαδή ξεκάθαρα τα εργαλεία της γνώσης του, και της πληροφόρησής του.
    3) Ούτε στον Ευστρατιάδη βρήκα κάτι σχετικό.
    4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός.
    5) Το να τελείται η μνήμη τους Κυριακή (σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας) δεν σημαίνει ότι έχουν συμπεριληφθεί στην ομάδα των αγίων προσώπων.
    Αυτά τα ολίγα, τα οποία είναι γνωστά στην έρευνα, ενώ αντιπαρέρχομαι τις ρατσιστικές διακρίσεις που βασίζονται στην καταγωγή, στο επάγγελμα και σε άλλα λαϊκίστικα κριτήρια που συνάδουν με τις μεσημεριάτικες διασκεδαστικές εκπομπές της τηλεοπτικής καθημερινότητας, όπως και όλα τα σχετικά πορνογραφικού τύπου υπονοούμενα…

  31. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Καλημέρα φίλοι Ρο και Λασκαράτε!
    Σας καλώ να ρίξετε μια ματιά στο νέο μου άρθρο, που πιστεύω σας ενδιαφέρει!

  32. Ο/Η Γιάννης λέει:

    «Είναι λίγο αστείο πως οι πατριώτες θεωρούν την Αγιασοφιά ως τον νέο Παρθενώνα του Ελληνισμού, παραβλέποντας πως οικοδομήθηκε από έναν Αλβανό (Ιλλυριό) τύραννο και από την ακόλαστη γυναίκα του, την κόρη ενός αρκουδιάρη. Δεν παραγνωρίζω πως και για τον ελληνικό Παρθενώνα θα χύθηκε αίμα αθώων, αλλά ούτε ο γενναίος Περικλής ούτε η σοφή Ασπασία του ζούσαν μέσα στη χριστιανική χλιδή των βυζαντινών αγίων, ούτε παρίσταναν τους κήρυκες του ευαγγελικού λόγου, ούτε σφάζανε σαν τραγιά τους Αθηναίους πολίτες που μπορούσαν να φιλοσοφούν ελεύθερα και είχαν την ευκαιρία αντί για υποχρεωτικές ακολουθίες βαφτίσεων να ακούσουν από τον ηγέτη τους έναν αθάνατο Επιτάφιο..»

    αξίζει να εξηγηθεί
    -με βάση ποιες πηγές θεωρείται ο Ιουστινιανός Ιλλύριος (Αλβανός)
    -για ποιο λόγο η ακολασία ή η καταγωγή από αρκουδιάρη θεωρούνται ελαττώματα που καταδικάζουν μια για πάντα κάποιον (ακόμη και τα οικοδομήματα που ο σύζυγός της ανέγειρε). ακούμε κάποιον συνθέτη και μας αρέσει η μουσική του ανεξάρτητα από το αν ήταν στη ζωή του βίαιος ή ακόμη ακόμη φονιάς. θαυμάζουμε ένα πίνακα ανεξάρτητα από το χαρακτήρα του ζωγράφου. μας αρέσει ένα σπίτι, ή ένα μνημείο ανεξάρτητα από το ο χτίστης του ή η ιδιοκτήτης του ή κάποιοι από όσους το χρησιμοποίησαν ήταν έτσι κι όχι αλλιώς.
    -τι σημαίνει η παράθεση των σεξουαλικών συνηθειών της Θεοδώρας, τη στιγμή που παρόμοιες σκηνές αναφέρονται και για άλλες γυναίκες εκείνης της εποχής καθώς και μεταγενέστερων. αγία ή μη, η χριστιανική μετάνοια δεν ακυρώνεται – εάν υπάρχει – από τα σόου με πάπιες, αν αυτά προηγούνται.

    γίνεται λόγος για την απουσία υποχρεωτικών «βαπτίσεων» στα χρόνια του Περικλή, αλλά αγνοείται ότι πριν αναλάβουν οι Εννιά άρχοντες της αρχαίας Αθήνας τα καθήκοντά τους, εξετάζονταν από επιτροπές, οι οποίες τους ρώταγαν, μεταξύ άλλων, αν πιστεύουν στους θεούς: «Όταν οι άρχοντες υποβάλλονται σε εξέταση, τους ρωτούν πρώτα (…). Κατόπιν τους ρωτούν αν πιστεύουν στον Απόλλωνα τον πατρώο και στο Δία τον έρκειο και πού βρίσκονται τα ιερά τους» (Αριστοτέλη, Αθηναίων πολιτεία, 55, 3).

  33. Ο/Η Po λέει:

    ardalion έφα:

    «4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός.
    5) Το να τελείται η μνήμη τους Κυριακή (σύμφωνα με το Τυπικό της Μεγάλης του Χριστού Εκκλησίας) δεν σημαίνει ότι έχουν συμπεριληφθεί στην ομάδα των αγίων προσώπων.
    «

    δηλαδή τους μνημονεύει, και αυτό τ ι α κ ρ ι β ώ ς σημαίνει;
    😐

    και βεβαίως λες:

    Επιβεβαιώνω, για ακόμη μια φορά, ότι το σάιτ αυτό θα μπορούσε να γίνει το κατ᾽ εξοχήν υπόδειγμα παραπληροφόρησης

    μάλιστα
    😐

    • Ο/Η Ηνίοχος λέει:

      Σημαίνει αυτό που λέει: ότι ΜΝΗΜΟΝΕΥΟΝΤΑΙ. Ως ηγεμόνες και κεφαλές της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας. Αρκουδιάρα ή όχι, πόρνη ή όχι, η γυναίκα αυτή έγινε Αυτοκράτειρα, Αυγούστα. Τα ιστορικά αρχεία (Μηνολόγιο) δεν μπορούν να παραβλέψουν την ύπαρξή της ως ιστορική φυσιογνωμία και ηγεμονίδα και για το λόγο αυτό καταγράφουν την παρουσία της ως οφείλουν. Αυτό όμως δεν σημαίνει ότι την καθαγιάζουν κι όλας.

      • Ο/Η Po λέει:

        καλημέρα, μην εξάπτεστε.
        Πείτε μου, μία περίπτωση, από την εποχή που έγινε κρατική θρησκεία, που η επίσημη εκκλησία δεν ήταν μέρος και στήριγμα της εκάστοτε εξουσίας.

        Αυτή είναι πρωτίστως η ουσία.

        Ψάξτε και βρείτε πόσους σαλτιμπάγκους κι απατεώνες ή… ανύπαρκτους έχρισε η εκκλησία ‘αγίους».

        Όταν έρθετε διαβασμένος, εδώ είμαστε.
        Αέρα στα πανιά σας.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Tι αέρα να έχει στα πανιά του κε Ροϊδη μου όταν θα τον ακολουθεί η οργή της Αγιας Θεοδώρας ΄(Ιουστινιανού);
        Μπορεί στην Ελλάδα να την κρύβει η Εκκλησία κάτω από το χαλί (διδάσκεται δυστυχώς για αυτή στα Σχολειά μας η σφαγή που διέταξε η αγία στη Στάση του Νίκα), αλλά το αδιάψευστο orthodox wiki ομιλεί τη γλώσσα της αληθείας, άσε που ομιλούν- και τα φωτοτέφανα της ιερής της εικονογραφίας:
        http://orthodoxwiki.org/Theodora_(wife_of_Justinian)

        The holy and right-believing Empress Theodora (c. 500-548) was empress of the Roman Empire and the wife of Emperor Justinian the Great. Along with her husband, she is a saint in the Orthodox Church, commemorated on November 14.

  34. Καλά… Μάλλον άλλη γλώσσα μιλάνε μερικοί εδώ μέσα…
    Λασκαράτε το καταλαβαίνεις ότι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα ΔΕΝ μνημονεύονται;; Σε τι γλώσσα να σου το πούμε για να καταλάβεις;
    Και τι μπούρδες είναι αυτές
    «Στους Ορθόδοξους επισκέπτες μας που δε ντρέπονται να θεωρούν το περίλαμπρο τέμενος, αυτό το θέατρο των στέψεων των πιο άθλιων βασιλιάδων και πατριαρχών, ως κατοικία του Θεού (!), μεταφέρω το μπρεχτικό ερώτημα ενός σκεπτόμενου εργάτη:«Ποιός έχτισε τη Θήβα την επτάπυλη; /Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά μόνο βασιλιάδων ονόματα/.
    Οι βασιλιάδες είχανε τις πέτρες κουβαλήσει;/ Και τη Βαβυλώνα που την κατέστρεψαν
    πολλές φορές/ ποιός, τόσο πολλές φορές την έχτισε πάλι;…….»
    Μήπως εννοείς ότι έπρεπε να τη χτίσει ο ίδιος ο Ιουστιναινός με τα χέρια του για να έχει αξία;;

    Και τι σχέση έχει το ποιος έχτισε το ναό και το ποιος στέφθηκε μέσα, με το αν είναι «κατοικία του Θεού»;; Εκτός που δεν είναι σωστή έκφραση το «κατοικία του Θεού»… Ο ναός καθαγιάζεται από τα τα άγια λείψανα στην αγία τράπεζα και από τα θυρανοίξια… Όχι από το ποιος τον έχτισε και ποιος στέφθηκε μέσα…
    Τι θα σκαρφιστείς ακόμα ήθελα νά ‘ξερα…

  35. Ο/Η apostolosathinaios λέει:

    @ο δείμος του πολίτη: Η Θεοδώρα μετά την Στάση του Νίκα δεν είναι απλά η νόμιμη γυναίκα του Αυτοκράτορα… Είναι Συμβασίλισσα (με τα διατάγματά της να έχουν ίση αξία με τα διατάγματα του Ιουστινιανού), και έτσι αντιμετωπίζεται από όλους τους ιστορικούς. Τώρα, για το αν η Στάση του Νίκα ήταν μια πρώιμη αστική επανάσταση, πολύ αμφιβάλλω…
    @Γιάννης: Το αντιπαράδειγμα που επιχειρείς με τον συνθέτη… είναι απλά άκυρο. α. Ο Λασκαράτος δεν ασχολείται με την καλλιτεχνική αξία της Αγιασοφιάς, και β. ο Ιουστινιανός ήταν ο χρηματοδότης-σπόνσορας, οι καλλιτέχνες-αρχιτέκτονες του ναού ήταν ο Ανθέμιος και Ισίδωρος, των οποίων τις βιογραφίες κανείς σ’αυτό το σάιτ δεν έθιξε.
    Όσο για την καταγωγή του Ιουστινιανού, οι πηγές δεν είναι και πολύ καθαρές: Ιλλυριός ή Δάκας, ή ό,τι…

  36. Ο/Η Po λέει:

    ο άλλος «χριστιανός» Νίκος ο Μετανοείτε μας πληροφορεί:

    «Λασκαράτε το καταλαβαίνεις ότι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα ΔΕΝ μνημονεύονται;; Σε τι γλώσσα να σου το πούμε για να καταλάβεις;»

    ενώ ο επίσης «χριστιανός» ardalion μας λέει ότι μνημονεύονται

    αποφασίστε!
    😐

  37. Ο/Η Po λέει:

    …και αν τους μνημονεύει (τελικά) η «Μεγάλη του Χριστού Εκκλησία», αναφέρεται κάτι για π.χ. βανδαλισμούς, εκτελέσεις, ακρωτηριασμούς ας πούμε; ή δεν μιλάνε γι’ αυτά «πηγές» σας…
    😐

  38. Ο/Η ardalion λέει:

    @Ρο
    Μένεις σιωπηλός στις παρατηρήσεις μου και στην παράκλησή μου να δείξεις τα εργαλεία σου. Ας είναι. Ο καθένας μπορεί να εννοήσει.

    Μη συγχέεις τις σημασίες των λέξεων, γιατί ξέρεις πολύ καλά τις διαφορές στο περιεχόμενο. Σε κάθε περίπτωση η μνήμη (μνημόνευση) δεν είναι τίποτα άλλο από μια υπενθύμιση. Μία επέτειος. ΤΙΠΟΤΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ. Αυτό όμως, δεν σημαίνει για την εκκλησιαστική αυτοσυνειδησία αγιοποίηση, επίσημη μεταθανάτια ανακήρυξη ενός προσώπου. Εκτός εάν εννοείς εξιδανίκευση…

    Προσωπικά, θεωρώ πολύ προχωρημένο για μια κοινωνία να ανακηρύσσει βασίλισσα ένα περιθωριακό άτομο. Αλλά δεν έχει ανάγκη υπεράσπισης μια εποχή συνταρακτική από πολλές πλευρές, την οποία ως άλλος προκρούστης την φέρνεις στα μέτρα προκατασκευασμένων ιδεολογημάτων, όταν σε άλλα σημεία του κόσμου, σε ερευνητικά κέντρα της ιστορίας, αναδεικνύουν παρόμοιες μορφές με επιστημονικότητα, δηλαδή με σεβασμό στις μαρτυρίες των πηγών.

    Και επίτρεψε στον καθένα να αυτοπροσδιορίζεται, όπως εκείνος νιώθει, και όχι όπως θα ήθελες εσύ.

  39. Ο/Η laskaratos λέει:

    Aγαπητοί εν Χριστώ αδελφοί,
    για την αγιοποίηση των Ιουστινιανού και Θεοδώρας δεν επικαλέσθηκα πουθενά το φωτοστέφανο στις εικονογραφήσεις των Εκκλησιών όπως με κατηγόρησε κάποιος. Συνηθίζεται στην Ορθόδοξη Εκκλησία να τοποθετεί φωτοστέφανο πάνω στα κεφάλια των φονιάδων βασιλιάδων με τον πιό ξετσίπωτο τρόπο, χωρίς να τους έχει αγιοποιήσει. Τώρα αν οι πιστές με iq ραδικιού προσεύχονται κι ανάβουν κεριά κάτω από τα ψηφιδωτά εκτυφλωτων και ακρωτηριαστών κι αν ο ναός είναι Πινακοθήκη εγκληματιών, σκασίλα σας.
    Ολόκληρη Orthodox church in America, με 300.000 πιστούς και πάνω από 15 επισκόπους, συνδεδεμένη με το οικουμενικό πατριαρχείο και την Εκκλησία της Ρωσίας, ομολογεί ευθαρσώς πως είναι Άγιοι.
    Επίσης όπως μας πληροφορεί ο ευλαβέστατος ardalion:
    @4) Στο Τυπικό της Μεγάλης Εκκλησίας, όσο και στο Μηνολόγιο της Κωνσταντινούπολης η αναφορά είναι στη μνήμη των Ιουστιανού και Θεοδώρας, χωρίς να υπάρχει απολύτως κανένα άλλο προσδιοριστικό επίθετο. Η ημερομηνία 14 Νοεμβρίου προκύπτει επειδή αυτή την ημερομηνία πέθανε ο Ιουστινιανός@
    υπαινισσόμενος πως παρά τη σημαδιακή ημερομηνία, πρόκειται για απλή συνωνυμία, ίσως κάποιο άλλο ζεύγος, ας πουμε μιας καθαρίστριας και ενός ιεροψάλτη της Αγιασοφιάς που μεγαλοπιανότανε με αυτοκρατορικά ονόματα.

    Τέλος πάντων, εξηγείστε μας γιατί η ελλαδική Εκκλησία δεν ενοχλείται και δεν κάνει το κόπο να ενημερώσει την αδελφή OC in America πως κάνει λάθος και εξηγείστε μου επίσης γιατί η Εκκλησία αυτή δεν ντρέπεται να ομολογεί δημόσια πως λατρεύει αυτά τα δυο καθάρματα. Δεν βρίσκω άκρη μαζί σας αδελφοί μου και προσεύχομαι η Αγία Ειρήνη η Αθηναία, ο Άγιος Θεοδόσιος, οι Άγιοι Ιουστινιανός και Θεοδώρα, η αρχιχασάπισσα Θεοδώρα Θεοφίλου (εδώ κάνουμε την πάπια, βλέπεις την τιμάνε στην Κέρκυρα, δεν μας παίρνει) , ο όσιος Νίκων (εδώ κάνουμε την πάπια, τον άγιο του πογκρόμ τον τιμάνε στη Σπάρτη, δεν μας παίρνει), η Αγία Όλγα, και προ παντός ο άγιος Κωνσταντίνος (α ναι, μετάνιωσε) το άγιο ζεύγος Ρωμανώφ (εδώ καταπίνετε τη γλώσσα σας πουλάκια μου, συνέβη προχτές, μέρα μεσημέρι η αισχρή αγιοποίηση, δεν τολμάτε να το αμφισβητήσετε).

    Για να γελάσουμε, κάποιος από τους Δηδρονικοθβεξπάγανους μου είπε σε παλιότερο ποστ για τον Νίκωνα, ναι έδιωξε τους Εβραίους από τη Σπάρτη, αλλά τους έστειλε σε κοντινό χωριό, κάτι σαν Πατήσια-Μενίδι, άρα δεν τρέχει τίποτα. Για να σας ξεσπιτώσουν εσάς ρε ορθόδοξοι απολογητές από το σπίτι σας, τις περιουσίες σας, τους γείτονές σας και τις δουλειές σας και να σας στείλουν στο Κακοσάλεσι Αττικής με τα παιδάκια σας να μείνετε στο νοίκι, θα σας αρέσει; Ωραίος άγιος, να τονε χαίρεστε.

  40. Εγώ εννοούσα αυτό
    «Λειτουργική πράξη της Εκκλησίας είναι η Θεία Λειτουργία και τα μοναδικά βιβλία τα οποία επισήμως περιέχουν τα πρόσωπα που μνημονεύονται είναι τα “Μηναία”, λειτουργικά βιβλία δηλαδή με μακρά εκκλησιαστική παράδοση και σε έντυπη μορφή υπάρχουν από τον 16ο αιώνα όπως γράφει ο Τωμαδάκης στο “Κλεις της Βυζαντινής Φιλολογίας”, δηλ. εδώ και 5 αιώνες.

    Σου έχω ξαναπεί λοιπόν το ίδιο ακριβώς πράγμα περί αγίων και μηναίων και εσύ συνεχίζεις απτόητος.
    Η πραγματικότητα είναι ότι:

    Πουθενά στα Μηναία δεν μνημονεύονται ο Ιουστινιανός και η σύζυγός του Θεοδώρα

    το ίδιο ισχύει και για την Ειρήνη την Αθηναία

    το ξαναλέω

    Πουθενά στα Μηναία δεν μνημονεύονται ο Ιουστινιανός και η σύζυγός του Θεοδώρα, ούτε και η Ειρήνη η Αθηναία»

    Ο ardalion μπορεί να ξανακοιτάξει στου Πατριαρχείου για να βεβαιωθεί μήπως λέει «Ιουστίνος» και όχι «Ιουστινιανός»;;

    Το «φωτοστέφανο» το ανέφερε ο Ανορθόδοξος…

  41. Ο/Η Γιάννης λέει:

    apostolosathinaios
    από όσο καταλαβαίνω δε συμφωνείς με την βεβαιότητα της διατύπωσης των ιδιοκτητών του βλογ για την καταγωγή του ιουστινιανού.
    αλλά όλη η λογική π.χ. «δάκας» , «ιλλύριος» (ενν.: αντί «Ρωμαίος» ή ακόμη-ακόμη «έλληνας») είναι η ναζιστική-φυλετική ανάγνωση του έθνους, απ’ την ανάποδη. πολιτισμικώς τέτοια έθνη δεν υπήρχαν. ας μην ασχοληθούμε με τους αλβανούς, οι οποίοι άφησαν την προϊστορία γύρω στα 1700 ή λίγο νωρίτερα. το να λέγεται ότι ο τάδε αυτοκράτορας ρωμαίων ήταν δάκας, ισπανός, γαλάτης κλπ έχει αντίστοιχο νόημα με το να λέμε ότι ο ομπάμα είναι κενυάτης κι ο μπους άγγλος κι άρα οι ηπα έχουν κενυάτη πρόεδρο ή η καλιφόρνια αυστριακό κυβερνήτη, άρα κυβερνουν την καλιφόρνια οι αυστριακοί. γιατί τέτοια έθνη στην ρωμ. αυτοκρατορία είχαν πολιτισμική επιρροή ανύπαρκτη ή ασήμαντη (μόνο έλληνες και ρωμαίοι με τα εθνικά-πολιτισμικά χαρακτηριστικά τους κυριαρχούσαν ως επίσημη «πολιτισμική» ιδεολογία), και όσοι από αυτά ενσωματώνονταν στην κρατική ιεραρχία ή την κυρίαρχη ιδεολογία δρούσαν και σκέφτονταν ως ρωμαίοι κι όχι ως ισπανοί ή άραβες ή ιλλύριοι. με βάση αποκλειστικά τη φυλετική καταγωγή ο ιουλιανός ήταν ιλλύριος – αλλά ακριβώς η σύνδεση συνείδησης-φυλής προϋποτίθεται στο χαρακτηρισμό για την αλβανική καταγωγή του ιουστινιανού. να λέγεται ότι ο ιουστινιανός ήταν ιλλύριος ή αλβανός είναι αφελές και αποπροσανατολιστικό, ειδικά επειδή μέσω της άποψης αυτής προσπαθείται να αντικρουστεί η ελληνικότητα του βυζαντίου. υπάρχουν και πιο αξιόλογα επιχειρήματα, που έχουν κι ενδιαφέρον να συζητηθούν.
    τω καιρώ εκείνω οι σπόνσορες, ειδικά οι βασιλείς, συμμετείχαν και στο σχέδιο των εκκλησιών, αν όχι στο μεγαλύτερο μέρος του. όχι βέβαια στις τεχνικές λεπτομέρειες, αλλά αυτό δεν τους καθιστούσε λιγότερο συσχεδιαστές του ναού που επέλεγαν να χτιστεί.

  42. Ο/Η laskaratos λέει:

    Για τον άγιο αρχιχασάπη (35.000, μόνο στη Στάση του Νίκα), 6 ορθόδοξες πηγές:
    1)
    http://www.roca.org/OA/42/42m.htm

    Orthodox America

    ——————————————————————————–

    Justinian the Great, Emperor and Saint

    ——————————————————————————–

    by Asterios Gerostergios; Institute for Byzantine and Modern Greek Studies; 1982; 313 pps, illustrated; paper.

    Reviewed by Fr. Alexey Young
    κλπ
    Εκείνος ο Αστέριος Γεροστέργιος είναι πατριωτάκι μας.Το σαιτ είναι μιας άλλης ορθόδοξης Εκκλησίας, της roca που ενώθηκε πρόσφατα με τη ρωσική Εκκλησία.

    2)
    http://orthodoxwiki.org/Justinian_the_Great

    The holy and right-believing Emperor Justinian

    3)
    http://www.zazzle.com/st_justinian_emperor_of_byzantium_prayer_card_postcard-239422871638905176

    St. Justinian Emperor of Byzantium Prayer Card Postcard

    4)
    http://www.orthodoxinfo.com/ibmgs/lives.html

    Institute for Byzantine & Modern Greek Studies

    JUSTINIAN THE GREAT, THE EMPEROR AND SAINT

    5)
    http://www.neobyzantine.org/byzantium/emperors/justinian/index.php

    St. Justinian the Great

    6)
    http://www.voskrese.info/spl/Xjustinian.html
    St. Justinian, Emperor of the East

    Κύριε Ροϊδη,
    απευθύνθηκα στην Ιερά Σύνοδο, αλλά δυστυχώς δεν έχω πάρει απάντηση. Αυτή η τάση των ομολογητών που μας επισκέπτονται εδώ, να πετάνε σαβούρα, μόλις τους πιάνουμε στα πράσα με κάποιον αιμοσταγή Άγιο, είναι ΑΙΡΕΣΙΣ.
    Απευθύνω έκκληση, σεβαστείτε τους Αγίους σας, μην τους απαρνείστε πριν να λαλήσει ο πετεινός 3 φορές, μην υπονομεύετε από μέσα την ορθόδοξη πίστη, αλλιώς ελάτε να σας παραδώσει ο κ.Ροϊδης τα κλειδιά του μπλογκ και να συνεχίσετε εσείς το διαβολικό μας έργο κατά της Ορθοδοξίας. (Ο Σόρος πληρώνει καλά).

  43. Ο/Η Γιάννης λέει:

    η αγιότητα έχει άλλη σημασία για τον καθένα. μπορεί να σημαίνει ότι είναι κάποιος άσπιλος και λάμπει. μπορεί να σημαίνει ότι ήταν φονιάς κλπ αλλά στα τελευταία μετανόησε. μπορεί να σημαίνει ότι πρότυπο προς μίμηση είναι ορισμένες πτυχές της ζωής του.

    η εναντίωση σε κάθε μορφής βία είναι αδύνατη, γιατί δεν υπάρχει ιδεολογία δίχως βία (αμυντική ή επιθετική) η οποία να μπορεί να επιβιώσει για πολύ. αλλά και το ποιος χαρακτηρίζει τη βία επιθετική ή αμυντική, δίκαιη ή άδικη, είναι εντελώς υποκειμενικό, με βάση υποκειμενικά κριτήρια ενσωματωμένα ή μη στην ίδια την ιδεολογία στο όνομα της οποίας ασκείται (επιθετική ή αμυντική) βία. όπως και να έχει, αν ασκείται κριτική κατά κάθε μορφής βίας, τότε το 1821, το 1789, το 1917, το 1776 πρέπει να κατακριθούν όχι απλώς στις «αιματηρές» φάσεις τους και τις δήθεν «εκτροπές» τους, αλλά ως βία.

    αλλά και η κριτική των τοτεινών χριστιανών ως υποκριτών, με βάση το μέτρο που έθεταν και θέτουν οι ίδιοι είναι μονομερής. γιατί οι άλλες αιτίες για τον εκχριστιανισμό εκτός της προδιάθεσης (δηλ. για απόκτηση αξιωμάτων, αίγλης, λόγω βίας, λόγω αδιαφορίας για τον παρακμάζοντα πολυθεϊσμό, κοινωνικής αυθόρμητης συμμόρφωσης κ.α.) δεν αφήνει περιθώρια για πολλά. το σχήμα «ήταν πιο κοντά στα χρόνια του χριστού, άρα έπρεπε να φέρονται πιο χριστιανικά» αφορά μόνο τον πυρήνα των χριστιανών. περισσότερο αληθεύει, για την πλειονότητα των χριστιανών του 4ου κ.ε. αιώνα το «ήταν πρόσφατα εκχριστιανισμένοι και διατηρούσαν τις αντιληψεις και τη συμπεριφορά αιώνων». το πρόσφατα βέβαια είναι σχετικό, αλλά ο εκχριστιανισμός – παρόλο που ο ζήλος είναι μικρότερος – είναι ισχυρότερος με την πάροδο των αιώνων, παρά στις απαρχές (μιλάμε για την πλειονότητα των κατοίκων-χριστιανών). 1500 χρόνια εκχριστιανισμού είναι περισσότερα από 500, με δεδομένα 1000 χρόνια (700 π.χ-300 μχ) μη χριστιανισμού. όπως έλεγε κάπου κι ο νίτσε, είμαστε περισσότερο χριστιανοί.

    στη συνέχεια του προηγούμενου, μια εποχή μπορεί να κριθεί με βάση τον περίγυρό της αλλά και την αμέσως προηγούμενη εποχή, ακόμη κι αν λεκτικά η ίδια ισχυρίζεται πως είναι κάτι καινούργιο. μετρώντας τους παγανιστές αυτοκράτορες, από τον αύγουστο ώς και τον διοκλητιανό (285-305) βρίσκουμε 49 συνολικά πρόσωπα που βασίλεψαν (ο πίνακας είναι από την εγκυκλοπαίδεια παπυρος λάρους μπριτάννικα, λήμμα ρώμη).
    από αυτούς δολοφονήθηκαν (από το στρατό ή από επίδοξους σφετεριστές του θρόνου ή από συνωμοσίες ή από τη φρουρά, τους πραιτωριανούς) οι εξής (σε παρένθεση τα έτη βασιλείας): 1) καλιγούλας (37-41), από συνωμοσία, 2) κλαύδιος (41-54), δηλητηριάστηκε από συνωμοσία, 3) γάλβας (68-69), από το στρατό, 4) βιτέλλιος (69) από το στρατό, 5) δομιτιανός (81-96), από αξιωματικούς του, 6) κομμοδος (176-192), στραγγαλίστηκε στο λουτρό, 7) ελβιος περτίναξ (193), από τη φρουρά, 8) δίδος ιουλιανός (193), από τη σύγκλητο, 9) γέτας (208-212), από τον καρακάλλα, 10) καρακάλλας (198-217), από τη φρουρά, 11) μαρίνος (217-218), 12) ηλιογάβαλος (218-222), από πραιτωριανούς, 13) αλέξανδρος σεβήρος (222-235), από στρατό, 14) μαξιμίνος (235-238), από το στρατό, 15) βαλβίνος (238), από τη φρουρά, 16) μάξιμος πουπιηνός (238), από τη φρουρά, 17) γορδιανός γ’ (238-244), από στρατό, 18) φίλιππος ο αραβας (244-249), από τον επόμενο αυτοκράτορα, τον δέκιο, 19) αιμιλιανός (253), από το στρατό, 20) γάλλος (251-253), από τον αιμιλιανό, 21) γαλληινός (253-268), από τη φρουρά, 22) κοϊντίλλος (269-270), από το στρατό, 23) αυρηλιανός (269/270-275), από αξιωματικούς, 24) τάκικος (275-276), από το στρατό, 25) φλωριανός (276), 26) πρόβος (276-282), λυντσαρίστηκε από το στρατό, 27) κάρος (282-283), από συνωμοσία, 28) καρίνος (283-285), από τον διοκλητιανό. αν προσθέσουμε και τους 29) νέρωνα (54-68) και 30) όθωνα (69), οι οποίοι αυτοκτόνησαν, επειδή είχαν χάσει κάθε έρεισμα στο στρατό και στη σύγκλητο, φοβούμενοι μην τους σφάξουν, τότε έχουμε 28 (ή 30) δολοφονημένους σε σύνολο 49 αυτοκρατόρων. δηλαδή το 57,1 (ή το 61,2) τοις εκατό των παγανιστών ρωμαίων βρήκε το θάνατο από δολοπλοκίες και συνωμοσίες.
    αντίθετα, 30 από τους 88 αυτοκράτορες, δηλαδή 34% έχασε το θρόνο βίαια, εν καιρώ ειρήνης (βασιλίσκος, λεόντιος, μαυρίκιος, φωκάς, κωνσταντίνος γ, ηρακλείωνας, κώνστας, ιουστινιανός β’, φιλιππικός, αρτάβαζος, λέων δ’ κωνσταντίνος στ’, ειρήνη, λέων ε’, μιχαήλ γ’, αλέξανδρος, ρωμανός β’, κωνσταντίνος ζ’, νικηφόρος φωκάς, ιωάννης τσιμισκής, ρωμανός γ’, μιχαήλ ε’, ρωμανός δ’, αλέξιος δ, ανδρόνικος β’, ισαάκ β’, αλέξιος δ’, Αλέξιος ε’, ιωάννης δ’, Ανδρόνικος δ’).

  44. Ο/Η apostolosathinaios λέει:

    @Γιάννης: Το γεγονός ότι ο ελληνισμορωμαϊσμός αποτελούσε την επίσημη πολιτιστική ταυτότητα τού ρωμαϊκού κράτους, δεν σημαίνει ότι οι άλλες πολιτιστικές ταυτότητες είχαν ως δια μαγείας εξαφανιστεί αγαπητέ Γιάννη. Απλά συνέβαινε ότι η ένταξη στην κατηγορία των εγγράματων σήμαινε ταυτόχρονα ΚΑΙ εκρωμαϊσμό, με αποτέλεσμα τα γραπτά που μάς σώζονται να δίνουν την εντύπωση ότι η ρωμαϊκή κοινωνία ήταν πολιτιστικά ομοιογενής. Πρέπει όμως να γίνει αντιληπτό, ότι η απουσία γραπτών των Άλλων δεν σημαίνει και απουσία τους.
    Τουναντίον οι κεντρόφυγες τάσεις -ακριβώς λόγω των υποβόσκοντων πολιτιστικών διαφορών- ήταν ήδη χαρακτηριστικές του ελληνιστικού κόσμου (παράβαλε σε παρακαλώ εδώ τον πρώιμο συριακό εθνικισμό του Λουκιανού…), και έγιναν κατά πολύ ισχυρότερες στα χρόνια της ρωμαϊκής απόπειρας ομογενοποίησης. Σε άλλο μου σχόλιο, για άλλο ζήτημα, είχα δώσει το παράδειγμα του σχισίματος της Αυτοκρατορίας στα δυο (Ευρώπη και Μ. Ασία, έναντι Ασίας) κατά την περίοδο των αιρέσεων (4-7ος αιώνας), και την μετέπειτα αμαχητί κατάκτηση και τον εύκολο εξισλαμισμό της Ασίας που ακολούθησαν. Όμοια η πρώτη εθνική εκκλησία είναι η αρμενική μονοφυσιτική, η οποία αποσχίστηκε το 554.
    Θυμίζω επίσης ότι ο μεν θείος του Ιουστινιανού -ο προηγούμενος Αυτοκράτορας Ιουστίνος…-ΔΕΝ ανήκε σε καμμία ρωμαϊκή εγγράματη τάξη, Για την ακρίβεια ήταν παντελώς αναλφάβητος και στα όρια του χαρακτηρισμού «βάρβαρος» (τον οποίο και δεν απέφευγαν οι αντίπαλοί του). Το δε ιδιότυπο ρωμαϊκό σύστημα επέτρεπε συχνά τις ανόδους «βαρβάρων» στην εξουσία: λ.χ ο Βασίλειος ο Μακεδόνας (μάλλον Αρμένιος), ο Λέων ο Ίσαυρος (μάλλον όχι… Ίσαυρος), ο Ηράκλειος κλπ. Ιδιαίτερη περίπτωση είναι ο τελευταίος, που στον πόλεμό του εναντίον των Περσών εκμεταλλεύθηκε την καταγωγή του στο έπακρο: μετέφερε το μέτωπο στην Αρμενία, όπου λόγω καταγωγής δικής του και μόνον, ο βυζαντινός στρατός είχε πλεονέκτημα. Εξαιτίας δε της εθνικής του καταγωγής επιχείρησε ανεπιτυχώς να συμβιβάσει τις αιρέσεις της Ανατολής με την επίσημη εκκλησία με σχετικό διάταγμα το οποίο είχε τελικά… καταστροφικά αποτελέσματα. Κοινώς έκανε την Αυτοκρατορία μπάχαλο, και χάρισε ολόκληρη την Μεση Ανατολή και Β.Αφρική (πλην Καρχηδόνας) στους Άραβες οριστικά.
    Εν πάση περιπτώσει: είναι φοβερό λάθος η απουσία γραπτών μιας κουλτούρας να ερμηνεύεται ως απουσία της κουλτούρας αυτής καθεαυτής. Οι ανθρώπινες κοινωνίες υπήρχαν και πριν την γραφή.
    Το πώς σκεφτόταν ο Ιουστινιανός μού είναι άγνωστο. Υποπτεύομαι όμως ότι η ημιβαρβαρική του καταγωγή (και το κόμπλεξ που αυτή συνεπαγόταν) έπαιξε κάποιον ρόλο στο να γίνει αυτός «Αυτοκρατορικότερος του Αυτοκράτορος», και να σύρει την Αυτοκρατορία σε 30 χρόνια πολεμικών αναμετρήσεων σ’ Ανατολή και Δύση… Είναι μάλιστα περίεργο ότι η Εικονομαχία και οι μεταρρυθμίσεις που μετέτραψαν την Αυτοκρατορία από Ανατολικό Κράτος σε… Ανατολίτικο ξεκίνησαν από έναν άλλον ημιβάρβαρο και την Δυναστεία του: τον Λέοντα τον Ίσαυρο τον «Αραβόφρονα».
    Γράφεις: «ας μην ασχοληθούμε με τους αλβανούς, οι οποίοι άφησαν την προϊστορία γύρω στα 1700 ή λίγο νωρίτερα» (!!!). Το γεγονός ότι η αλβανική γλώσσα δεν γραφόταν δεν σημαίνει ότι οι Αλβανοί ήταν στην προϊστορία. Πάλι καλά που’χει πεθάνει ο… Μάρκος Μπότσαρης, γιατί θα σ’έβριζε.

  45. Ο/Η laskaratos λέει:

    ΘΕΟΜΠΑΙΧΤΕΣ-ΑΙΡΕΤΙΚΟΙ-ΛΙΠΟΤΑΚΤΕΣ

    Είπε ο Δηδρ:
    @Δεν υπάρχει Ιουστινιανός (ούτε ο Α’, ούτε ο Β’) στα Μηναία. Ούτε στις 2 Αυγούστου, ούτε στις 15 Ιουλίου. Άρα λειτουργικά δεν τιμάται η μνήμη του. ..@

    Επισκεφθείτε θεοσεβείς συνδρομηταί του μπλογκ Ροιδη την ευλαβή ιστοσελίδα Εορτολόγιο ελληνικών ονομάτων:

    http://www.eortologio.gr/data/eortes/eortes_august.htm

    Εκεί θα δείτε:
    ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟΣ (Ιουστινιανός, Ιουστινιανος) 2 Αυγούστου

    Τι είχα γράψει εξ αρχης:

    @Ο Ιουστινιανός ανακηρύχθηκε άγιος επί πατριαρχείας του αγ.Ιωάννη του Θ΄ και στην ελλαδική Εκκλησία η μνήμη του γιορτάζεται διακριτικά μαζί με αυτήν της συμβίας του στις 2 Αυγούστου (”Αγιολόγιον Ορθ.Εκκλησίας”, Μητρ. Σωφρόνιου Ευστρατιάδη, & Νικηφόρου Καλλίστου Εκκλ. Ιστορία, 12, 31)@.

    Είχα βέβαια προσθέσει και την ημερομηνία 14 Νοεμβρίου που δίνει η Orthodox church in America, συμβαίνει μερικές φορές για έναν άγιο να υπάρχουν δυο ημερομηνίες.

    Επίσης ένα ερώτημα:
    Αφού δεν υπάρχει άγιος Ιουστινιανός, πως εξηγείται το γεγονός πως ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Ουγγροβλαχίας, Αρχιεπίσκοπος Βουκουρεστίου Πατριάρχης Ρουμανίας και Μέγας Σφουγκοκωλάριος Τσαουσέσκου λεγόταν Ιουστινιανός;
    Υπάρχει περίπτωση πατριάρχης να φέρει όνομα που δεν υπάρχει στο Αγιολόγιο; Ασφαλώς όχι. Αντιγράφω από το ΒΗΜΑ:

    Η «μυστική» πλευρά του Πατριάρχη Θεόκτιστου
    Οι σχέσεις με τη Σεκουριτάτε και τα δώρα της Ελενας Τσαουσέσκου

    ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ
    Θεόκτιστος: «Ζητούμε συγγνώμη από τον Θεό και απ’ όλους εσάς, αγαπητά πνευματικά μας παιδιά, για όλες τις δημόσιες δηλώσεις και για τους ποιμαντορικούς μας λόγους, μέσα από τους οποίους αναγκαστήκαμε να σας πούμε ότι απολαμβάναμε πλήρη θρησκευτική ελευθερία, ενώ πάνω στην Εκκλησία ασκούνταν πιέσεις και περιορισμοί. Ζητούμε συγγνώμη για τον φόβο που είχαμε να αντισταθούμε ανοιχτά στη δικτατορία, καθώς και για τον τρόπο που αναγκαστήκαμε να εγκωμιάζουμε τον δικτάτορα».
    ………………………………………………………. θα γνωρίσει τον Αρχιεπίσκοπο Ιασίου και Μητροπολίτη Μολδαβίας Ιουστινιανό, έναν πρώην έγγαμο κληρικό με πολιτική κουλτούρα και φιλοσοφία. Φίλος του Λαϊκού Κόμματος πριν από την επιβολή του καθεστώτος και άνθρωπος που βοήθησε στην αποφυλάκιση στελεχών του Κομμουνιστικού Κόμματος όταν ακόμη ήταν στην παρανομία, ο Ιουστινιανός γίνεται Αρχιεπίσκοπος και Μητροπολίτης με την απομάκρυνση του ιεράρχη της περιοχής Ειρηναίου Μιχαλσέσκου. Το 1948 ο Ιουστινιανός εκλέγεται Πατριάρχης Ρουμανίας και καλεί κοντά του τον νεαρό Θεόκτιστο,
    ……………………………………………………………………………..

    Το ΒΗΜΑ, 05/08/2007

  46. Ο/Η nomikos λέει:

    Aγαπητέ Κε Λασκαράτε καλησπέρα,
    η επίθεσις των ορθόδοξων πυραύλων τελικά συνέβη, όπως άλλωστε ήταν αναμενόμενο.Βλέπω όμως με ικανοποίηση, ότι παρά το γεγονός της άφιξης νέων οπλικών συστημάτων,(βλ. ardalion) ουδεμία βελτίωση στην επιχειρηματολογία του ορθόδοξου ποιμνίου συνέβη.Χάρη σε εσάς και στην πολύ υπομονετική και τεκμηριωμένη δουλειά του Κostas, (θαυμάζω ειλικρινά την υπομονή σου φίλε Κostas) κάθε άνθρωπος που θα μπει στο παρον ιστολόγιο και θα διαβάσει τα post και τις συζητήσεις που ακολουθούν, θα βγάλει εύκολα τα συμπεράσματά του.Φτάνει βέβαια, να μην έχει υποστεί εθελοντική τύφλωση, όπως τα μέλη του ορθόδοξου ποιμνίου που συνηθίζουν να συχνάζουν εδώ.Από αυτό το σημείο και πέρα θα ήθελα να πω και εγώ κάποια πράγματα σχετικά με το παρόν post και τη συζήτηση που συνεχίζεται.
    Ξεκινώ λοιπόν και λέω ότι, λίγο ενδιαφέρει έναν νέο άνθρωπο που διαβάζει σήμερα ιστορία, το αν η Θεοδώρα έχει αναγνωριστεί ως αγία από το ιερατείο, ή αν απλώς μνημονεύεται το όνομά της, αντάμα με τα ονόματα άλλων εκδοροσφαγέων του Βυζαντίου .Ένα πράγμα μόνο να κάνει, αυτός ο νέος μελετητής της ιστορίας, είναι αρκετό.Να κοιτάξει τι ακριβώς διδασκόταν τόσα χρόνια στους μαθητές των σχολείων, στο μάθημα της ιστορίας για το Βυζάντιο και τι πραγματικά είχε συμβεί.Όσοι από εμάς της από εδω πλευράς μελετήσαμε -άλλος λιγότερο άλλος περισσότερο- τι μας είχαν διδάξει και πως μας το είχαν διδάξει, στην αιμοσταγή ιστορία του Βυζαντίου, καταλάβαμε αμέσως την λαθροχειρία που είχε γίνει και η οποία σαφώς προερχόταν από το καθυστερημένο ιερατείο.Το ίδιο ιερατείο που διαχρονικά εμπλεκόταν σε θερμούς εναγκαλισμούς, με ένα ακόμη πιο καθυστερημένο και δουλικό κράτος.Πίστευαν, πως κανείς δεν θα ψάξει παραπάνω τέτοιου είδους θέματα, έλα όμως που πολλοί το έκαναν και συνεχίζουν να το κάνουν, βγάζοντας στην επιφάνεια, όλο τον οχετό που ανάβλησε ελεύθερα στα «ένδοξα» χρόνια του Βυζαντίου.Αυτό και μόνο αρκεί
    -σε έναν ειλικρινή με τον εαυτό του νέο μελετητή της ιστορίας- για να καταλάβει το μέγεθος της απάτης που εξύφανε η εκκλησία, διότι την ιστορία ή την καταγράφεις νηφάλια και ως έχει, ή άστο να πάει στο διάολο.Υποστηρίζουν λοιπόν οι εκπρόσωποι του ποιμνίου, ότι η Θεοδώρα είτε δεν αναγνωρίζεται ως αγία από το ιερατείο, άρα δεν τρέχει και τίποτε για τις παρτούζες που έκανε και τα δημόσια νούμερα στον ιππόδρομο, είτε απλώς μνημονεύεται το όνομά της, είτε πως μόνο με φωτοστέφανο απεικονίζεται στους ναούς είτε,είτε,είτε…Για άλλη μια φορά, οι καλοί χριστιανοί που συχνάζουν εδώ, αποδεικνύουν με τα σχόλιά τους έως τώρα, ότι για κάθε εκκλησιαστικό-θρησκευτικό ζήτημα που αναφέρεται στο παρόν ιστολόγιο, αυτοί είναι οι μόνοι που κατέχουν την αλήθεια και όχι οι ψεύτες Ροιδολασκαράτοι.Μόνο που ο κάθε ένας εξ αυτών, κατέχει τη δική του αλήθεια, πείθωντάς με παράλληλα για άλλη μια φορά, ότι στα κατηχητικά που συχνάζουν δεν γίνεται καθόλου καλή δουλειά.Θα ήθελα όμως να μου θυμίσετε μέλη του ποιμνίου κάτι .Όταν ο κολοσσός της υποκριτικής τέχνης Μιμή Ντενίση, ανέβασε το γνωστό έργο «Θεοδώρα η Αγία των Φτωχών», το ιερατείο γιατί δεν κινητοποίησε τις ορδές των ταλιμπάν ώστε να βρεθείτε όλοι έξω από το θέατρο, που η ασεβής Μιμή τόλμησε να υποδυθεί κάποια, που ενώ δεν αναγνωρίζεται ως αγία από την εκκλησία σας, αυτή υποστήριζε το αντίθετο και μάλιστα προσπόριζε και χρήματα από τις θεατρικές παραστάσεις;Γιατί δεν κινητοποιηθήκατε να κάψετε τον εκδοτικό οίκο, που εξέδωσε τον εν λόγω ρυπαρογράφημα.Το έχετε κάνει κατ’ επανάληψη, όταν παρουσιάζεται κάποιο βιβλίο, που θίγει κατά τη γνώμη σας την θρησκεία και την εκκλησία σας.Και μην μου πείτε ότι αυτοί που τα έκαναν αυτά, είναι παλαιοημερολογίτες σχισματικοί, που καίνε βιβλία και ουδεμία σχέση έχετε με αυτούς, διότι το μαχητικότερο κομμάτι που επιστράτευσε ο Νέος Παπαφλέσσας Χριστόδουλος, στη γελοία σύναξη στο Σύνταγμα για το θέμα των ταυτοτήτων, ήταν ακριβώς αυτοί.Να είστε σωστοί απέναντι στους ΓΟΧ (Γνήσιοι Ορθόδοξοι Χριστιανοί).Δεν είναι καθόλου εντάξει να τους φορτώνεται τους εξορκισμούς, τις ταλιμπανιές που κάνετε εναντίον κάποιου, που εκδίδει κάτι μη αρεστό σε εσάς, αλλά όταν πρέπει να δείξετε πόσο λαό επηρεάζετε, να τους μοστράρετε φάτσα κάρτα στον Άγνωστο Στρατιώτη.Πριν λίγες ημέρες, πέρασα από το ιστολόγιο του Κου Τιπούκειτου, link του οποίου βρίσκει κανείς και στο παρόν ιστολόγιο.Εκτός όλων των άλλων εξαιρετικών αναγνωσμάτων, βρήκα και αυτό που αμέσως παραθέτω, ευχαριστώντας εκ παραλλήλου και δημοσίως τον εξαιρετικό Κο Τιπούκειτο, διότι μου έλυσε πολλές απορίες σχετικές με την εκκλησία της Ελλάδος αλλά και με το ποίμνιο αυτής.

    Η ΔΙΑΚΡΙΤΙΚΗ ΓΟΗΤΕΙΑ ΤΗΣ ΟΡΘΟΓΡΑΦΙΑΣ

    Σπάνια, σπανιότατα μου συμβαίνει να συμφωνώ με τον Διόδωρο του Βήματος, τον κατά κόσμον Δημήτρη Ψυχογιό. Σήμερα όμως έχει ένα κομμάτι, που το προσυπογράφω ευχαρίστως μέχρι κεραίας, τόσο ως προς το πολιτικό όσο και ως προς το ετυμολογικό του σκέλος:

    Εγραψα παραπάνω «βατοπεδινοί μοναχοί» ενώ η ίδια η Μονή αυτοαποκαλείται Βατοπαίδι, διότι το όνομα, λέει, δεν οφείλεται στο ότι είχε βάτα το μέρος όπου έγινε το μοναστήρι, αλλά κάποιο παιδί του Θεοδόσιου ναυάγησε στην περιοχή, κρύφτηκε σε κάτι βάτα και για να ευχαριστήσει τον Θεό ο αυτοκράτορας πατέρας ίδρυσε το μοναστήρι. Αρα Βατοπαίδι εκ του παις-παιδός και όχι εκ του πεδίου.

    Και γιατί δεν αποκαλούνται τότε Βατοπαιδικοί οι καλόγεροι; Στα ελληνικά, το επίθετο από το παιδί είναι παιδικός και από το πεδίο πεδινός και από το όρος ορεινός – έτσι λέει και η γραμματική και η λαλιά των ανθρώπων.

    Αλλά εδώ δεν έχουμε να κάνουμε με γραμματική, έχουμε να κάνουμε με ψυχολογικό φαινόμενο που οι Γάλλοι ονομάζουν Illusion de grandeur, ψευδαίσθηση μεγαλείου. Δεν είναι να προσποιείσαι τον μεγαλειότατο, είναι να νομίζεις ότι είσαι μεγαλειότατος και να μη θες να παραδεχθείς την απλή σχέση σου με τα βάτα αλλά να ψάχνεις σχέσεις με αυτοκράτορες.

    Φαίνεται ότι ο ηγούμενος Εφραίμ, που καθιέρωσε τη γραφή Βατοπαίδι, από τους τόσους ισχυρούς που φιλοξενούσε στο Grand Resort Vatopedion απέκτησε την illusion de grandeur, νόμισε πως είναι ένας από αυτούς και ξεκίνησε όσα ξεκίνησε και είναι τούτες τις ημέρες οι δοσοληψίες του το μέγα σκάνδαλο, και να δούμε πώς θα ξεμπλέξει και αυτός και η μονή από τις εν κρυπτώ και παραβύστω μεταβιβάσεις ακινήτων.

    Προσθέτω απλώς ότι η γραφή Βατοπαίδι, με άλφα γιώτα, υποκρύπτει όχι μόνο παραληρήματα μεγαλείου, αλλά και σοβαρές πολιτικές σκοπιμότητες. Ο Θεοδόσιος, βλέπετε, έζησε τον τέταρτο αιώνα (γεννήθηκε το 347, πέθανε το 395 και βασίλεψε από το 379 ώς τον θάνατό του), ενώ η μονή Βατοπεδίου (με έψιλον φυσικά) ιδρύθηκε μόλις το 972. Έτσι η ορθογραφία μπαίνει στη δούλεψη της αναθεωρητικής ιστοριογραφίας, εξασφαλίζοντας επίπλαστην αρχαιότητα –και βεβαίως την αίγλη και τα προνόμια που αυτή συνεπάγεται– σε μιαν από τις πιο δραστήριες σφηκοφωλιές του αθωνικού βατικανού.

    Αddendum: Δείτε και το σημείωμα του Νίκου Σαραντάκου εδώ.
    Posted by ΤΙΠΟΥΚΕΙΤΟΣ at 10:22 AM 8 comments
    Saturday, September 13, 2008

    Δεν θα μπορούσα να βρώ κανένα καλύτερο επιχείρημα από αυτό, για να σας αποδείξω ότι ακόμη και εάν δεν την έχετε ανακυρήξει αγία, σπεύσατε να το κάνετε.Διότι είναι απολύτως βέβαιο, ότι η Ελληνική ορθόδοξη εκκλησία, πάσχει από » Illusion de grandeur» και φυσικά δεν έχει καμία σχέση με τον πτωχό καβαλλάρη του ακόμη φτωχότερου γαιδουράκου.H μόνη σχέση που μπορεί να έχει εκκλησία σας, είναι αυτή με το χρήμα και την εξουσία.Εκπρόσωπος αυτής της εξουσίας ήταν και η Θεοδώρα και άλλα βυζαντινά ρεμάλια, τα οποία ήταν και τα μόνα πλάσματα που μπορούσαν να ικανοποιήσουν, τα ακόρεστα γούστα του ιερατείου.Εκπρόσωποι της εξουσίας ήταν και είναι, όλοι οι θλιβεροί πολιτικοί, που το όνομά τους παίζει αυτές τις ημέρες στο σκάνδαλο του Βατοπεδίου.Και είμαι σίγουρος, πως εάν δεν στράβωναν τα πράγματα με τον Εφραίμ και τα υπόλοιπα καλόπαιδα, σε καμιά διακοσαριά χρόνια από σήμερα, εάν υπάρχει ακόμη θρησκεία, η σεπτή μορφή του Ρουσσόπουλου θα βρίσκεται αγιογραφημένη, αν όχι παντού, έστω σε κάποια μονή που δεν έχει σχέση με παιδιά και την συνεπαγώμενη αθωότητα που αυτά έχουν, αλλά μόνο με βάτα γεμάτα αγκάθια και ακαθαρσίες.

    ΥΓ
    Expaganus λες,απευθυνόμενος στον Λασκαράτο
    «βλέπω ότι οι επισκέπτες σου έχουν ανάγκη την παρουσία Χριστιανών συνομιλητών για να αισθάνονται ότι καταδιώκονται από… κομμάντος.»
    Ήμουν αυτός που σας κόλλησα αυτό το παρατσούκλι, φυσικά τελείως ειρωνικά.Ποτέ πρόβατα δεν μπορούν να εκτελέσουν ενέργειες καταδρομικού τύπου, αφού κάτι τέτοιο απαιτεί από το ενεργών υποκείμενο, αυτοσχεδιασμό και φαντασία, ιδιότητες ολότελα ξένες με τους εγκεφάλους μελών ποιμνίων.Αυτό άλλωστε φάνηκε και από τον άνθρωπο που παριστάνει τον τσιλιαδόρο στο παρεάκι σας και σας ειδοποιεί για να εμφανισθήτε όλοι μαζί, πάντα τυχαία στο ιστολόγιο του Ροίδη όταν αναρτώνται θέματα που αφορούν βρωμιές της εκκλησίας σας. Ατυχέστερη επιλογή συνεργατών δεν θα μπορούσες να κάνεις.

    ΥΓ2
    Προς ardalion
    Λέτε
    » @Ρο
    Μένεις σιωπηλός στις παρατηρήσεις μου και στην παράκλησή μου να δείξεις τα εργαλεία σου. Ας είναι. Ο καθένας μπορεί να εννοήσει»
    Δεν ξέρω που μένετε, ή που μεγαλώσατε, αλλά τέτοιου είδους προτροπές, μπορούν να οδηγήσουν σε μεγάλες παρεξηγήσεις.Για παράδειγμα, στον Πειραιά που ζω και εργάζομαι, εάν κάποιος πει σε άλλον «δείξε μου τα εργαλεία σου», τότε ο άλλος θα του δείξει τα γεννητικά του όργανα.Δεν νομίζω να προτρέπετε τον Κο Ροίδη να κάνει κάτι τέτοιο.Κάτι άλλο θα πρέπει να εννοείτε.

  47. Ο/Η Po λέει:

    Αγαπητέ φίλε Νομικέ,
    Σας ευχαριστώ για τη συμβολή σας στη συζήτηση καθώς και με την … υπομονή σας. 🙂

  48. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Έγραψα μερικά πράγματα περί των αγίων και των «αγίων».

    Η συμβολή του χρήστη «Nomikou» με άφησε άναυδο… όμως το ξεπέρασα και τελικά παραθέτω μερικές πληροφορίες για τους επισκέπτες του blog και για τον τύπου «λασκαράτο» που τον βλέπω να του ανεβαίνει η πίεση και δεν μπορώ να καταλάβω γιατί.

    Καταρχάς, έγραψες τίποτε καινούριο; Όλα αυτά τα είχες γράψει και πριν. Και ασφαλώς, έχεις μπλέξει τα μην πω τι, οπότε διάβασε με προσοχή κάποια από τα παρακάτω.

    Αυτό λοιπόν που είπα ισχύει στο ακέραιο. Λειτουργικά δεν τιμάται η μνήμη του αφού δεν διαβάζεται σε εκκλησιαστική σύναξη το όνομά του.

    Λες να ξέρεις καλύτερα από εμένα τι λέει η ΘΗΕ; Ήδη σου είπα ότι τα παραπάνω τα αναφέρει και μάλιστα στον τόμο 6, στ. 969-970.

    Και ασφαλώς, η ΘΗΕ δεν διαβάζεται στις λειτουργικές συνάξεις. Είναι επιστημονικό σύγγραμμα. Σαφέστατα η παράδοση του Νικοδήμου, ως αγίου, έχει μεγαλύτερο κύρος στα ζητήματα αυτά, και το συναξάρι του επηρέασε τα μεταγενέστερα σε μεγάλο βαθμό. Και το ουσιαστικό ζήτημα, στο επανέλαβα 100 φορές και δεν πα να φέρεις 500 σελίδες από το διαδίκτυο ή εγυκλοπαίδειες:

    Τα βιβλία του εμπορίου ή το διαδίκτυο αποτελούν για την Ορθόδοξη Λειτουργική πράξη, απλώς φιλολογικά ή επιστημονικά συγγράμματα. Στις λειτουργικές συνάξεις των πιστών με τον ιερεά, στις Εκκλησίες, δεν μνημονεύονται οι αυτοκράτορες αυτοί. Αυτό είναι τελειωμένο. Δεν μνημονεύονται ως άγιοι, παρά μόνο το ζεύγος Ιουστίνος και Θεοδώρα. Το ίδιο για την Ειρήνη την Αθηναία.

    Μερικά στοιχεία αγιολογίας προς τους αναγνώστες:

    Το ζήτημα των συναξαρίων ο κάθε άσχετος θεωρεί ότι είναι απλό. Στην πραγματικότητα είναι σύνθετο για τον εξής προφανή λόγο:

    Στην Ορθοδοξία, το θέμα των συναξαρίων δεν αντιμετωπίστηκε με τον ίδιο τρόπο που αντιμετώπισε τα δογματικά ζητήματα. Αυτό γίνεται κατανοητό από την ακρίβεια που απαιτείται στη διατύπωση των δογμάτων. Ούτε ένα γράμμα δεν επέτρεψαν οι πατέρες να αλλαχθεί στις δογματικές διαμάχες με τις αιρέσεις, και τα δογματικά ζητήματα, όσοι επιστήμονες τα πραγματεύονται, είναι υποχρεωμένοι να ζητούν την ΑΠΟΛΥΤΗ ακρίβεια.

    Όσο όμως απόλυτη ακρίβεια υπάρχει στα δογματικά ζητήματα, στα συναξάρια υπάρχουν ακόμη κάποια προβλήματα ιστορικής ακρίβειας ή φιλολογικά κ.λπ. Θα τα δούμε παρακάτω.

    Τι είναι όμως τα συναξάρια:

    «Η λέξη συναξάριο ετυμολογείται από τη λέξη σύναξη, που σημαίνει συνάθροιση των πιστών στους ναούς προς τιμή κάποιου αγίου. Στις συνάξεις συνήθως διαβαζόταν ο βίος του τιμωμένου προσώπου. Τα αναγνώσματα αυτά ονομάσθηκαν συναξάρια. Κάνουμε λόγο για το συναξάριο του Μ. ‘Αντωνίου, του Αγίου Γεωργίου κ.α. Συναθροίσεις πιστών γίνονται για να τιμηθούν και γεγονότα από τη ζωή του Χριστού, της Θεοτόκου, καθώς επίσης να μνημονευθούν άγγελοι, προφήτες και άλλα πρόσωπα της Π. Διαθήκης. Στις συναθροίσεις τιμούνται κτήτορες ή ανακαινιστές μονών, βασιλείς ή αρχιερείς. Διαβάζονταν ακόμα διηγήσεις σχετικές με κάποιο θαύμα, με κάποιο γεγονός, όπως είναι η σύγκληση Συνόδου, η ανεύρεση ή η μετακομιδή ιερού λειψάνου, εγκαίνια ναού ή ενα θλιβερό γεγονός, όπως είναι ο λοιμός, ο σεισμός κ.ά.»

    (Παπαδόπουλος Αντώνιος, «Αγιολογία», τόμ. Ι – Θέματα γενικά, ειδικά και εορτολογίου, Πουρναράς, Θεσσαλονίκη 1996, σελ. 18)

    Είναι κλασική η περίπτωση της μνημόνευσης κτητόρων, βασιλέων (αυτοκρατόρων), γεγονότων σημαντικών κ.λπ. στα συναξάρια. Όλα αυτά, ή πολλά από αυτά έχουν επιζήσει από το παρελθόν, μέσω αλλεπάλληλων αντιγραφών διαφόρων χειρογράφων με ανάλογο περιεχόμενο τα οποία μαζεύονταν σε συλλογές. Κάποιες φορές γίνονταν και προσπάθειες για το συμμάζεμα τους.

    Για παράδειγμα, να πως περιγράφεται το πως επέζησε ως αγιολογικό υλικό αυτή, η παλιά παράδοση περί Ειρήνης της Αθηναίας ως «ευσεβούς» όπως αναφέρει η ΘΗΕ. Τα γράφει ο Μανουήλ Γεδεών στο Βυζαντινό Εορτολόγιο του:

    «αν δε ποθ’ ευρεθή εν χειρογράφοις Συναξαρίοις ή Μηναίοις η μνήμη και της αλαζόνος βασιλίδος Ειρήνης της Αθηναίας, οφείλομεν και τούτο εις τον ηγούμενον του Στουδίου Θεόδωρον• αυτός εν επιστολή προς αυτήν λαμπρώς εγκώμιον αυτή πλέκων επαινεί…».

    «Αν ΠΟΤΕ βρείτε την Ειρήνη την αλαζόνα σε κανένα χειρόγραφο συναξάρι».

    Είναι προφανές από το λεξιλόγιο, ότι η αλαζονεία και η αγιότητα δεν συμβαδίζουν. Το γεγονός ότι επέζησε η πληροφορία, οφείλεται σε χειρόγραφο του Θεοδ. Στουδίτη, ο οποίος είχε αρκετό κύρος στην εποχή του. Επειδή η χαρά του για την αναστήλωση των εικόνων που έκανε για πρώτη φορά η Ειρήνη ήταν μεγάλη, έγραψε το εγκώμιο για το λόγο αυτό. Στη ζωή του Θεοδώρου, ο αγώνας υπέρ των εικόνων έπαιξε κυρίαρχο ρόλο, αφιέρωσε μεγάλο κομμάτι του συγγραφικού του έργου κατά των εικονομάχων και μάλιστα «διηύθυνε τον αγώνα κατά της εικονομαχίας εις την δευτέραν αυτής φάσιν» (ΘΗΕ, τομ. 6, στ. 213).

    Παρά το εγκώμιο όμως του Στουδίτη, η μνήμη της Ειρήνης, ούτε καν ως ευσεβούς δεν διασώθηκε στην πορεία της παραδόσεως και έτσι, λειτουργικά η Ειρήνη είναι ανύπαρκτη. Είναι προφανές ότι ακόμη και εκείνου

    «…του οποίου την αγιότητα διακήρυξε με πρωτοβουλία της μία Σύνοδος, δεν είναι στην συνείδηση του πληρώματος άγιος, οι πιστοί δεν προσφεύγουν στις πρεσβείες του ούτε προσβλέπουν στον τρόπο ζωής του ως εις πρότυπο.»

    (Παπαδόπουλος Γ. Στυλιανός, «Διαπίστωση και Διακήρυξη της Αγιότητας των Αγίων», εκδ. Τέρτιος, Κατερίνη 1990, σελ. 36)

    Δηλαδή, ακόμη και σύνοδος αν «αγιοποιήσει» κάποιον (πόσο μάλλον ένα μόνο μέλος της), οι πιστοί τον αγνοούν και η «αγιοποίηση» ή η διακήρυξη της ευσέβειας μένει κενό γράμμα. Αυτό σίγουρα, είναι κάτι που δεν έχουν κατανοήσει οι διάφοροι. Μια αναφορά στο μακρινό χειρόγραφο παρελθόν της Εκκλησίας, δεν σημαίνει και αποδοχή της από την παράδοση ή την εκκλησιαστική συνείδηση.

    Εϊναι προφανές ότι στην περίπτωση του Ιουστινιανού συνέβει κάτι παρόμοιο και αυτό φαίνεται από τα αντικρουόμενα χειρόγραφα. Τελικά επέζησε το Ιουστίνος και όχι το Ιουστινιανός στα Μηναία, μια που ο ίδιος είχε πέσει στην αίρεση.

    Η Ορθόδοξη Εκκλησία, σίγουρα δεν χαρακτηρίζεται από τον δυτικό σχολαστικισμό, ειδικά σε θέματα μη δογματικά. Και λέμε μη δογματικά, γιατί για την σωτηρία μου δεν παίζει κανένα ρόλο αν ο Ιουστινιανός ή ο Ιουστίνος ήταν όντως άγιος ή ευσεβής. Η Ορθόδοξη Εκκλησία σέβεται την παράδοση που δημιουργείται, όμως ειδικά για τη σωτηρία κρατάει πάντα τον τελευταίο λόγο για τον Θεό. Όπως λέει η Ορθόδοξος Ομολογία Δοσιθέου:

    «Επί γαρ τω Θεώ μόνω, τω εχόντι απλώς τας κλεις του άδου και του θανάτου…και ειδότι τη ποσότητα και ποιότητα των ανθρωπίνων αμαρτιών, και τα κινήματα και εγκρύφια της καρδίας, δι’ ων προέρχεται η αμαρτία, κείται η λύτρωσις και ο διορισμός της λυτρώσεως, τη Εκκλησία δε μόνον εφείται το παρακαλείν»

    Στην Εκκλησία σώζεται η παράδοση αυτή. Όπως γράφει καθ. Καρμίρης («Τα δογματικά και συμβολικά μνημεία της Ορθοδόξου Καθολικής Εκκλησίας», τόμ. Α’, 2η έκδ., Αθήνα 1960, σελ. 293), στη θεία λειτουργία του Χρυσοστόμου στο αρχιερατικό αναφέρεται:

    «Είτα ο Διάκονος: Δύναμις,
    και ο α΄ χορός: Άγιος ο Θεός·
    ο Διάκονος και ο Αρχιερεύς: Κύριε σώσον τους ευσεβείς, επαναλαμβανόμενον υπό των δύο χορών
    ο Διάκονος: Κύριε σώσον τους βασιλείς, επαναλαμβανόμενον υπό του α΄ χορού
    ο Διάκονος και ο Αρχιερεύς: Και επάκουσον ημών.»

    Οι αυτοκράτορες που αναφέρονται ως ευσεβείς δεν είναι ούτε Άγιος Αντώνιος, ούτε Μέγας Ευθύμιος. Αναφέρονται και σώζονται μόνο ως ευσεβείς.

    Όμως ακόμη και στην περίπτωση σωζομένων, πράγματι αγίων, τα πράγματα δεν είναι απλά, ούτε η Ορθόδοξη Εκκλησία λειτουργεί με σχολαστικισμό όπως οι Λατίνοι:

    «Η «διόρθωση» και η «συμπλήρωση» όμως των στοιχείων της ζωής των αρχαίων Αγίων της εκκλησίας είναι γνωστό ότι δεν έχει πολλά περιθώρια σήμερα, υστέρα από την απώλεια κάθε «έγκυρης» μαρτυρίας περί αυτών. Γι’ αυτό το «επίπονο» έργο αυτό δεν είναι απλώς μακρόχρονο, αλλά εγγίζει τα όρια του αδυνάτου. Εν τω μεταξύ η τιμή των Αγίων αυτών παγώνει στο σημείο που έφθασε. Τίποτε δεν «καταργείται», αλλά και τίποτε δεν προχωρεί σε νέες εκδηλώσεις εορτασμού, ανέγερση ναών, επίσημες αναφορές προς τους Αγίους αυτούς, την αναφορά και χρήση του αγιολογικού – εορτολογικοϋ υλικού τους.

    (Κορακίδης Σ. Αλεξάνδρος, «Αγιότητα και Μαρτύριο – Η Αγιολογία της Ορθοδόξου Εκκλησίας», εκδ. Νεκτ. Παναγόπουλος, Αθήνα 2000, σελ. 37)

    Εκτός από ελάχιστες περιπτώσεις, όπως ο Νικόδημος ο οποίος ήταν εξέχων μέλος της Εκκλησίας και άγιος και ανέλαβε να «διορθώσει» ως ένα βαθμό τα συναξάρια, τα πράγματα δεν μπορούν πλέον εύκολα να αλλάξουν, όπως αποδέχονται οι ειδικοί αγιολόγοι.

    Η λειτουργική πραγματικότητα όμως είναι σαφής. Μέσα στον Ναό, στην λειτουργική σύναξη δεν επέζησε η μνημόνευση ούτε της Ειρήνης, παρά το εγκώμιο του Στουδίτη για την ανύψωση των εικόνων, ούτε του Ιουστινιανού και της Θεοδώρας, έστω ως ευσεβών, ή ως απλή μνημόνευση των ονομάτων τους. Πιθανόν, στο συναξάρι της κων/πόλεως να αναφέρονται τα ονόματά τους όχι ως άγιοι αλλά ως κτήτορες της Αγίας Σοφίας. Αυτό είναι πιθανόν. Και σήμερα, στα μοναστήρια και τους ναούς, διαβάζονται τα ονόματα των κτητόρων, και φυσικά αυτό δεν σημαίνει ότι είναι άγιοι, ούτε κατά διάνοια.

    Ακόμα όμως και στην περίπτωση της ΘΗΕ, που γράφει περί αγιότητας του Ιουστινιανού. Οι διάφοροι, δεν γνωρίζουν πως λειτουργεί η Ορθόδοξη Εκκλησία:

    Η ανακήρυξη…άνευ της εκκλησιαστικής συνειδήσεως (του λαού)…παρέμεινε ανίσχυρη και άκυρη. Ο ‘Αμμώνιος θανατώθηκε γιατί λιθοβόλησε τον έπαρχον της πόλεως. Ο Κύριλλος Αλεξανδρείας ηθέλησε να τον αναγνωρίσει, ως άγιο μάρτυρα, αλλά η συνείδηση της εκκλησίας το απέρριψε και έμεινε ανίσχυρο, όπως συνέβαινε και σε άλλες περιστάσεις….ο Πατριάρχης Πολύευκτος…όταν ο Νικηφόρος Φωκάς ετίμησε τους πεσόντες στην Κρήτη, ως μάρτυρες…το απέρριψε…Και ο αυτοκράτορας Λέων ΣΤ’ ο σοφός ανακήρυξε άγιες τις γυναίκες του Θεοφανώ και Ζωή. Η Θεοφανώ…έγινε αποδεκτή. Η Ζωή όμως…δεν έγινε αποδεκτή, ως αγία υπό της εκκλησίας.»

    (Κορακίδης, ό.π., σελ. 32)

    Δηλαδή, ακόμη κι αν κάποιος «αγιοποίησε» τον Ιουστινιανό, αυτό θα πρέπει να περάσει και στη λειτουργική συνείδηση της Εκκλησίας. Και ήδη είπα 10 φορές, για τον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα και την Ειρήνη, ότι δεν πέρασαν στα Μηναία.

    ΥΓ
    Η μετάνοια είναι ένα σωτηριώδες γεγονός για την Ορθόδοξη Εκκλησία. Μόνο η αμετανοησία δεν σώζει, και αυτή, εξαιτίας της προαίρεσης του ανθρώπου που δεν επιθυμεί την σωτηρία του. Ο Χριστός το δίδαξε καθαρά, ότι είτε έρθει κάποιος εξαρχής, είτε στο τέλος, η βασιλεία του τον περιμένει το ίδιο.

    Κι εσένα τύπου «λασκαράτε», ενώ τώρα σου είναι αδιάφορο και μισητό το γεγονός του Χριστού, θα ήταν ωραία, ακόμη κι αν άλλαζες γνώμη την τελευταία στιγμή να γινόταν δεκτή η αλλαγή σου. Αυτό είναι δώρο, κι όμως εσύ, στην κατάσταση που βρίσκεσαι τώρα το βλέπεις (ή το παρουσιάζεις) ως πρόβλημα. Δικό σου θέμα…

    Όμως, για τον ποιόν της προηγούμενης ζωής των αγίων, η Ορθόδοξη Εκκλησία δεν ενδιαφέρεται διόλου εφόσον μετανόησαν. Υπάρχουν πρώην πόρνες όσιες, αγίες και μάρτυρες, όπως η Ευδοκία και η Μαρία η Αιγυπτία. Ο ληστής που συγχωρέθηκε στο Σταυρό, θα είχε πάρει ζωές ανθρώπων. Κι όμως.
    Εμάς μας αρέσει να ζητάμε τις πρεσβείες τέτοιων ανθρώπων γιατί τις θαυμάζουμε και τους τιμούμε για τον αγώνα τους.

    Και εμείς πάλι, που είμαστε μαζί με τον κλήρο μέρος της εκκλησιαστικής συνείδησης, κατανοούμε διαφορετικά τον Μ. Θεοδόσιο ή τον Ιουστινιανό, από τον Μέγα Αντώνιο, τον Άγιο Νεκτάριο, Το Ιωάννη τον Χρυσόστομο, τον Μέγα βασίλειο. Αυτό φαίνεται καθαρά από τον τρόπο με τον οποίο τους εορτάζουμε.

    Δεν θίγει λοιπόν κανένα η δική σου αρνητική προαίρεση.

    Α…, πείτε επίσης στον δικό σας άγιο, τον αρχι-διαφωτιστή Βολταίρο, ξέρεις…τον δουλέμπορο, ότι στην Ορθόδοξη Εκκλησία έχουμε και μαύρους αγίους των οποίων ζητάμε τις ευχές τους (ή μάλλον πες του «αράπηδες» καλύτερα, γιατί είμαι σίγουρος ότι έτσι θα το καταλάβει πιο σωστά αφού ήταν ιδιαίτερα «διαφωτισμένη» προσωπικότητα…).

  49. Ο/Η Γιάννης λέει:

    apostolosathinaios
    ασφαλώς δεν εξαφανίστηκαν οι άλλες πολιτιστικές ταυτότητες στη ρωμαϊκή αυτοκρατορία. μόνο που παρέμεναν στο περιθώριο. οι πιο «εκλεκτοί» από τέτοιους λαούς γίνονταν στρατιωτικοί και αν ήταν τυχεροί, ανέβαιναν και ώς και στο θρόνο. οι υπόλοιποι ήταν απλώς περιοχές βοσκών στις οποίες υπήρχαν ρωμαϊκές αποικίες-στρατόπεδα. το εισιτήριο για την είσοδο στη στρατιωτική ιεραρχία και αργότερα στην αριστοκρατία ήταν ο εκλατινισμός, μετά το 212. αυτό δεν συνεπαγόταν την ανάγνωση των κλασσικών ελλήνων και λατίνων από τους πρώην βάρβαρους βέβαια. άλλωστε ακόμη και στις ελληνο-ρωμαϊκές μάζες της μεσογείου ο αναλφαβητισμός ήταν ο κανόνας και ελάχιστοι γνώριζαν ως «κλασσικούς» όσους εμείς σήμερα διαβάζουμε από τις εποχές εκείνες. αλλά ο εκλατινισμός συνεπαγόταν κατά κάποιο τρόπο έναν συνειδησιακό όρκο αφοσίωσης στα συμφέροντα της ρωμαϊκής αυτοκρατορίας. κάτι αντίστοιχο ήθελαν οι ελληνορωμαϊκές τάξεις κι ο λαός κατά τον 4ο-5ο αι. για τα γερμανικά φύλα, αλλά δεν τους πέτυχε, με αποτέλεσμα στην ανατολή οι γερμανοί να σφαγούν ενώ στη δύση να σφάξουν, ενώ αντίθετα αργότερα στην ανατολή οι βάρβαροι (ίσαυροι, αρμένιοι) που εκρωμαϊζονανταν/εξελληνίζονταν συνεχίζοντας την παράδοση του 212 ώς ένα βαθμό. απαραίτητη συνθήκη για να τους δοθεί ο θρόνος ήταν να μη σκέφτονται ως ιλλύριοι, δάκες, άραβες, αρμένιοι (αν σκέφτονταν καν, όταν είχαν πλέον ενταχθεί για τα καλά στη στρατιωτική ιεραρχία) αλλά ως ρωμαίοι. αυτό συνέβαινε και με τον ιουστινιανό. μπορούσαν να διατηρούν μια σχέση οικειότητας και προσεταιρισμού των φύλων από τα οποία κατάγονταν, αλλά ώς εκεί. μάλιστα οι βαρβαρικής καταγωγής αυτοκράτορες επεδίωκαν τον εξελληνισμό (εκλατινισμό αρχικά) των φυλών οι οποίες θεωρούνταν πως βρίσκονταν «πολυ κοντά» στον πυρήνα της αυτοκρατορίας (λατινικό ή ελληνικό), ενώ για τις απόμακρες περιοχές ήταν πιο χαλαροί. ότι ο θείος του ήταν αγράμματος δε σημαίνει και πολλά. η αγραμματοσύνη ήταν ο κανόνας στις κοινωνίες πριν τον 19ο αι., ακόμη και στο ελληνολατινικό τμήμα του πληθυσμού. ο εκλατινισμός/εξελληνισμός δε σήμαινε και λογιότητα, σήμαινε αφομοίωση στη μάζα των ελληνικών-ρωμαϊκών πληθυσμών.
    αναμφίβολα ο εκρωμαϊσμός/εξελληνισμός δεν μπορούσε να προχωρήσει στη μ. ανατολή πέρα από τις ελληνικές πόλεις ή πέρα από τις κολωνίες. η μικρά ασία εξελληνίστηκε πλήρως κατά τον 6ο αι. Αν μπορούμε να κάνουμε λόγο για μη ελληνορωμαϊκή κουλτούρα, είναι κάπως δύσκολο: γιατί ακόμη και οι σύριοι/αιγύπτιοι, και πριν και μετά τον εκχριστιανισμό τους, προκειμένου να εκφράσουν τη διαφορετικότητά τους, τον εθνικισμό τους, έπρεπε να εξελληνιστούν. σα να λέμε ότι πρέπει να αποδείξω με άψογα ορθολογικά επιχειρήματα την ανωτερότητα του ανορθολογισμού. αν υπήρχαν ως κάτι άλλο εκτός από βοσκοί, πειρατές και μισθοφόροι με μηδενική διαφορετική (εκτός από τα πάνθεά τους) πολιτισμική συνεισφορά, αν γίνονταν αντιληπτοί, αυτό οφειλόταν στον εξελληνισμό/εκρωμαϊσμό. και το ότι υπήρχαν στο περιθώριο, ως υποταγμένοι (εκείνοι οι οποίοι εκρωμαίζονταν δεν ανήκαν πλέον στους βαρβάρους) δε σήμαινε τίποτε, αφού δεν ήταν ούτε πυρήνας ούτε οργανικό τμήμα της αυτοκρατορίας. γι’ αυτό και με το πρώτο έπεφταν στα χέρια των γερμανών και των αραβοπερσών.
    τώρα, για τους αλβανούς χρησιμοποίησα το προϊστορία όχι για να δείξω ότι δεν είχαν κάποιας μορφής νομαδικό πολιτισμό, έθιμα κ.λπ., αλλά για καθεαυτό το γεγονός ότι η αλβανική γράφτηκε στα 1800 ή λίγο πιο πριν (ο μπότσαρης κάπου στα 1800 έγραψε το λεξικό του). ώς τότε ήταν ένας μη-λαός, ενίοτε εξελληνιζόμενος ή/και εκτουρκιζόμενος.

  50. Ο/Η laskaratos λέει:

    Diagrammenos,
    από το πρωι έχεις αφήσει εναντίον μου τη βαρειά κατηγορία του προδότη, που παραδοσιακά οι εθνικόφρονες απευθύνουν στους δημοκρατικούς ανθρώπους.
    Στο ποστ ‘Τα Χρυσόβουλα…», με αφορμή την τεκμηριωμένη μου καταγγελία πως το πατριαρχείο με τη δύναμη που του έδινε ο Πατισάχ απαγόρευε πέρα από κάθε χριστιανική δεοντολογία στους Αλβανούς Ορθόδοξους να λατρεύουν τον ορθόδοξο θεό στην αλβανική για να μπορεί να τους ελέγχει και πως μόλις το 1914 ο σοσιαλδημοκράτης Αλβανός ορθόδοξος επίσκοπος Φαν Νόλι, μετέπειτα πρωθυπουργός της Αλβανίας, λειτούργησε για πρώτη φορά στα αλβανικά, γράφοντας στα παλιά του παπούτσια το πατριαρχείο, μου απάντησες ως εξής:

    @Εσύ βεβαίως, πολύ θα ήθελες να εξαλβανίζονταν όλοι οι Έλληνες της γείτονος, αρχής γενομένης από τη γλώσσα, αλλά μάλλον δεν σκοπεύουν να σου την κάνουν τη χάρη@.

    Σου ανταπάντησα:

    @Diagrammenos,
    για τις ασφαλίτικου τύπου συκοφαντικές κατηγορίες σου
    σε παραδίδω στην κρίση των τίμιων ανθρώπων που μας διαβάζουν.
    Αυτό που χαρακτηρίζει ολοφάνερα όλο το μπλογκ είναι η πίστη του στην ελευθερία των ανθρώπων να αυτοπροσδιορίζονται και να κάνουν τις επιλογές τους, πολιτικές, θρησκευτικές, γλωσσικές, εθνικές, σεξουαλικές κλπ. Έχουμε καταδικάσει κάθε μορφή βιας, εθνικιστικής, θρησκευτικής, κομμουνιστικής, φασιστικής και δεν ξέρω ποιάς άλλης. Λυπάμαι για τη φτήνεια του επιχειρήματός σου@.

    Επωφελούμενος από το γεγονός πως ελάχιστοι πιά επισκέπτονται το ποστ με τα «Χρυσόβουλα», κάνεις την πάπια. Φέρνω λοιπόν το θέμα εδώ για να σε ξεμπροστιάσω, εσένα κι όλους όσους δεν μπορούν να καταλάβουν ότι οι τίμιοι άνθρωποι δεν εννοούν ως πατριωτισμό την καταπάτηση των δικαιωμάτων των άλλων λαών, δεν κάνουν τα στραβά μάτια σε καμμιά παλιανθρωπιά και έχουν το θάρρρος να κάνουν κριτική στα κακώς πεπραγμένα των συμπατριωτών τους, με τους οποίους δεν γίνονται συνένοχοι. Αυτό είναι πατριωτισμός, αυτού που θέλει την πατρίδα του έντιμη.
    Ο δικός σου «πατριωτισμός», εντάσσεται στον περίφημο ορισμό του Samuel Johnson: «Ο πατριωτισμός είναι το τελευταίο καταφύγιο των παλιανθρώπων».

    Ο πλήρης διάλογός μας στα 3 τελευταία σχόλια (88-90), στο:
    https://roides.wordpress.com/2008/11/10/10nov08/#comments

    Για το θέμα της απαγόρευσης της αλβανικής

    http://www.geocities.com/spiritofalbania/noli.htm
    http://orthodoxwiki.org/Theophan_(Noli)_of_Durres
    http://www.albanianhistory.net/en/texts20_1/AH1918_2.html
    http://www.freewebs.com/shqiponjaekombit/

  51. Ο/Η expaganus λέει:

    @Λασκαράτε, γράφεις:
    «Δηδρ και Expaganus,
    σας ευχαριστώ για τον χρόνο που μας αφιερώνετε και για την συνεισφορά σας το μπλογκ Ροϊδη να είναι πολύ συχνά πρώτο σε επισκεψιμότητα στην wordpress. Η εμμονή σας να απαντάτε ακόμη και αυτογελοιοποιούμενοι επιβεβαιώνει πως το blog του κ.Ροϊδη παράγει έργο που ενοχλεί.»

    Δέχομαι ταπεινά τις ευχαριστίες σου. Αν κρίνω από τα πολλά μηνύματα που λαμβάνω από αποστολείς που δεν γράφουν σε αυτό το μπλογκ αλλά μόνο διαβάζουν, και με συγχαίρουν για την υπομονή μου να κάθομαι να απαντώ στις διαστρεβλώσεις σου, τότε χωρίς αμφιβολία σου ανεβάζω την επισκεψιμότητα και ως εκ τούτου πρέπει να ανακηρυχθώ ευεργέτης του παρόντος βλογίου, και μάλιστα μέγας. Μην ανησυχείς, δεν θα υψηλοφρονήσω.

    Δεν έχω εξάλλου αμφιβολία ότι εκτός από τους εν λόγω αναγνώστες, υπάρχουν και άλλοι που δεν εκδηλώνονται δημοσίως αλλά θα χειροκροτούσαν εσένα αντ’ εμού, καθώς και απλοί «περίεργοι» που παρακολουθούν μειδιώντας τις διάφορες λογομαχίες αθέων και χριστιανών, ίσως μάλιστα καταναλώνοντας πασατέμπο.

    Δεν θα έλεγα ότι το «έργο» που παράγεται στο μπλογκ με ενοχλεί. Υπάρχουν χιλιάδες πράγματα για να μ’ ενοχλήσουν, όπως η κατάσταση στις φυλακές για παράδειγμα. Μην το εκλάβεις αυτό ως υποτιμητικό, δεν θέλω να παραγνωρίσω τη συστηματκή σου προσπάθεια – ή μάλλον αγώνα – για να ενοχλήσεις.

    «Πάλι η Ειρήνη η Αθηναία η ευσεβής όπως παραδέχεσαι για την Εκκλησία εκτυφλώτρια του γιού της, αλλά όχι αγία».

    Για την «αγία» Ειρήνη την Αθηναία, βλέπω ότι σου απάντησε ο Δηδρ «ορθοτομών τον λόγον της αληθείας». Αλλά μια κι έκανες τον κόπο και παρέθεσες τόσες πηγές από το νετ, θα κάνω κι εγώ τον κόπο να σχολιάσω πάνω σ’ αυτές.

    Η πρώτη πηγή που αναφέρεις είναι η Academic American Encyclopedia. Δεν την έχω, οπότε δεν μπορώ να τη σχολιάσω. Θα το κάνω όταν δω από πού αντλεί βιβλιογραφικές πηγές, γιατί οι προχειροδουλειές δεν μου αρέσουν. Για την ώρα θεωρώ πιθανό να αντλεί την πληροφορία της από το Acta Sanctorum των Βολλανδιστών, το οποίο γενικά «φοριέται» ως βιβλιογραφία.

    Πάμε και στη δεύτερη «ξένη πηγή»: Λασκαράτε το greekrealm.com δεν είναι «πηγή» και μάλιστα «ξένη», είναι ένα φόρουμ για Έλληνες στο οποίο όποιος θέλει γράφεται κι ό,τι θέλει γράφει. Σοβαρά μιλάς, ότι πρέπει να δεχτούμε ως πηγή για την αγιότητα της Ειρήνης τη… δημοσίευση στο φόρουμ http://www.greekrealm.com/forum/medieval-greece/545-list-byzantine-emperors.html, την οποία δημοσίευσε ένας με το ψευδώνυμο Ellinas χωρίς καθόλου πηγές, και χωρίς να μας λέει πού τη βρήκε; Είναι αυτό πιο έγκυρο από τη Δομή και τη Μπριτάνικα; Έλεος Λασκαράτε, λυπήσου τα πλούσια μαλλιά μου!

    Η τρίτη σου πηγή είναι η Βικιπαίδεια… http://simple.wikipedia.org/wiki/List_of_Byzantine_Emperors

    Αλλά αυτή ωχριά μπροστά στην 4η: http://www.mabelyn.com/infamous_women/irene.htm
    Πολύ σοβαρή ιστορική πηγή, η σελίδα μιας κυρίας με το ψευδώνυμο mabelyn, η οποία γράφει χωρίς βιβλιογραφία, στο ερώτημα ποια είναι απαντά με αρλούμπες και έχει τέτοια αβυσσαλέα άγνοια που αποδίδει στην Ειρήνη την Αθηναία περιστατικό που αναφέρεται στο βίο της αγίας Ειρήνης της… Χρυσοβαλάντου. Να χαίρεσαι Λασκαράτε αυτή τη σπάνια ιστορική πηγή, που βρίθει επιστημονικής βιβλιογραφίας. Όμοιος τον όμοιο αγαπά, λέει η παροιμία.

    Η πέμπτη πηγή, είναι το ξακουστό site http://www.about.com. Εκεί λοιπόν, ανάμεσα σε άλλα λήμματα όπως «Είναι το κατοικίδιό σας χοντρό;» «Τα 10 κοκτέιλς που πίνει ο Τζέημς Μποντ» «Γιατί η ψητή γαλοπούλα είναι πάντα ξερή» και «Ξεβουλώστε ένα νεροχύτη (χωρίς υδραυλικό)», υπάρχει και ένα με τίτλο Irene of Athens που αναφέρει ότι επειδή η Ειρήνη συγκάλεσε τη Β΄οικουμενική σύνοδο και προστάτεψε τα μοναστήρια, θεωρείται αγία στην Ανατολική Ορθόδοξη Εκκλησία. Το λήμμα παραπέμπει στην Καθολική Εγκυκλοπαίδεια, όπου όμως ω! Της Λασκαρατείου οιμωγής! Η Ειρήνη αναφέρεται ως σκέτη αυτοκράτειρα και όχι ως αγία… Ενώ παράλληλα αναφέρεται ως άγιος ο πατριάρχης Ταράσιος, τον οποίο η Ειρήνη είχε αναδείξει. Τουτέστιν, αν το πρόβλημα για να μην αναφερθεί η Ειρήνη ως αγία ήταν η εποχή που έζησε – πράγμα έτσι κι αλλιώς απίθανο, γιατί δεν υπήρχε ακόμα σχίσμα και η Ρώμη αναγνώριζε τους αγίους της Ανατολής – τότε δεν θα αναφερόταν ως άγιος ο σύγχρονός της Ταράσιος.

    Η έκτη πηγή, είναι ένα ρωσικό σάιτ που απλά αναπαράγει τον κατάλογο «βυζαντινών» αυτοκρατόρων της Βικιπαίδειας, που ήδη έχουμε δει στην τρίτη πηγή.

    Το επόμενο λινκ με μεταφέρει στο σάιτ μιας kitty munson που ασχολείται με… γενεαλογικά δέντρα και το μεθεπόμενο σε ένα σάιτ με αποφθέγματα διασήμων προσωπικοτήτων. Οι δυο αυτοί γίγαντες της ιστοριογραφίας αναφέρουν την Ειρήνη την Αθηναία ως αγία. Μιλάμε για σελίδες που η ιστορία τρέχει από τα μπατζάκια τους, όχι αστεία!

    Το πιστεύεις στ’ αλήθεια, ότι μ’ αυτές τις σαχλαμάρες θα μας πείσεις ότι η Ειρήνη η Αθηναία μνημονεύεται ως αγία στην Ορθόδοξη Εκκλησία; Και πρέπει ν’ αφήσω τα «Μηναία» και να δώσω βάση στην δεσποινίδα mabelyn και στο http://www.about.com; Ν’ αφήσουμε το γάμο να πάμε για πουρνάρια δηλαδή;

    Και επειδή δεν μου αρέσει η μανιχαϊστική λογική σου του «μαύρο-άσπρο», σε πληροφορώ ότι η Ειρήνη η Αθηναία μπορεί μεν να μην ήταν αγία, μπορεί να τύφλωσε το γιο της, αλλά πήρε και μέτρα που ωφέλησαν το λαό της: έκανε φιλανθρωπίες και κατάργησε τη φορολογία στις χήρες των στρατιωτών. Όπως ακριβώς κι εσύ – από λάθος ή σύμπτωση, Κύριος οίδε – γράφεις και μερικά σωστά ανάμεσα στους τόννους παραπληροφόρησης με τους οποίους μας βομβαρδίζεις.

    Μου αρέσει ρε Εξπαγάνους που τη 12τομη ορθόδοξη “Ηθική και Θρησκευτική Εγκυκλοπαίδεια”, το ιερό τέρας των ορθόδοξων εγκυκλοπαιδειών που επευλογεί το πατριαρχείο, δεν σου αρκεί για απόδειξη. Την αποκαλείς μάλιστα με τα μυστηριώδη αρχικά της ΘΗΕ για να την υποβαθμίσεις, ενώ τις άλλες πηγές σου τις κατονομάζεις με πλήρες όνομα, κι όποιος κατάλαβε.

    Μάλιστα, έγινες τώρα και «ετάζων νεφρούς και καρδίας» και ξέρεις γιατί γράφω το κάθε πράγμα όπως το γράφω; Η αλήθεια είναι τελείως πεζή, όσο κι αν θέλεις να δώσεις αστυνομικό σασπένς στην ασήμαντη αυτή λεπτομέρεια: Πρώτον δεν αποκαλώ εγώ ΘΗΕ το… «ιερό τέρας» αλλά ο Δηδρ, τον οποίο αντέγραψα, και δεύτερον και εγώ ΘΗΕ θα την αποκαλούσα γιατί α) είναι γνωστή έτσι, β) ολόκληρο το όνομά της είναι σιδηρόδρομος και βαριέμα να πληκτρολογώ ασκόπως.

    Η ΘΗΕ το ματαξαναείπαμε από πού αντλεί τη σημείωση που έχεις κάνει σημαία: από τα Acta Sanctorum των Ιησουϊτών Βολλανδιστών. Τα οποία ίσως και να βασίζονται στο μπέρδεμα που δημιούγησε ο Στουδίτης, αλλά ως Ορθόδοξο καθόλου δεν με απασχολούν, μόνο μου θυμίζουν τη λαϊκή παροιμία «έλα παππού μου να σου δείξω τα αμπελοχώραφά σου». Αν εσένα σε καλύπτουν, με γεια σου με χαρά σου. Εξάλλου είναι γνωστό ότι ο πνιγμένος απ’ τα μαλλιά του πιάνεται.

    Στο αφελές ερώτημα που θέτεις γιατί δεν την αναφέρει το πατριαρχείο(Χα χα χα) σου έχω ήδη απαντήσει. Γιατί κρύβει τα σκουπίδια του κάτω από το χαλί.

    Να χαρώ αστυνομικό δαιμόνιο! ΑΚΟΜΑ ΚΑΙ ΑΝ δεχτούμε αυτά που λες περί κρυψίματος κάποιων αγιοποιήσεων κάτω από το χαλάκι, αυτά δεν μπορεί να συνέβαιναν εν έτει 1899, 1904 και 1909 – οπότε γράφτηκαν βιβλία που αναφέρουν ρητά ότι δεν είναι αγία η Ειρήνη – που το Πατριαρχείο είχε άλλες φουρτούνες, και δεν είχες ακόμη βγει εσύ για να τρομοκρατήσεις με τας αποκαλύψεις σου τους σκοταδιστάς εκπροσώπους του.

    Καταπώς φαίνεται όμως, οι σκοταδιστές αυτοί συμπαρέσυραν στην πλεκτάνη τους την «Πάπυρος-Λαρούς-Μπριτάννικα», τη «Δομή» και το Oxford Dictionary of Byzantium… το οποίο (λήμμα: Paul A. Hollingsworth – Anthony Cutler, «Irene», The Oxford Dictionary of Byzantium (Ed. Alexander P. Kazhdan), Oxford University Press 1991) δεν αναφέρει τίποτα περί αγιότητας της Ειρήνης. Ακόμα χειρότερα, φαίνεται ότι οι σκοταδιστές παρέσυραν και την Καθολική Εγκυκλοπαίδεια! Βρε τι γίνεται στον κόσμο…Λες αυτά να συζητούν Βατικανό και Φανάρι;

    Αυτά για την ώρα αγαπητέ. Πρώτα ο Θεός, θα επανέλθω. Ο expaganus αργεί, αλλά δεν ξεχνά – είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα στα οποία δρω όπως ο Θεός.

    Υ.Γ. Γράφεις ότι για την αγιότητα του Θεοδοσίου, «απ’ ότι βλέπεις μαλάκωσα και παραδέχομαι πως μπορεί να κάνω λάθος». Δεν βλέπεις καλά, στη στάση μου περί Θεοδοσίου δεν υπήρξε καμιά μεταβολή. Από την αρχή σου έγραψα ότι δεν αναφέρεται στα μηναία, αλλά ο Νικόδημος ο Αγιορείτης δεν τον έσβησε όταν έκανε «ξεσκαρτάρισμα» των Συναξαρίων γιατί ο Κεδρηνός είχε καταγράψει θαυμαστά περιστατικά. Σου ανέφερα ακόμη ότι έχω ακούσει την άποψη ότι «ευσεβής» σημαίνει μικρότερης λάμψης άγιος γι’ αυτό και αφήνω ένα περιθώριο να έχω άδικο και να αναγορεύθηκε άγιος ο Μέγας Θεοδόσιος. Σαν αυτό δηλ. που έλεγε ο Χριστός, ότι στη βασιλεία των ουρανών δεν έχουν όλα τα αστέρια την ίδια λάμψη. Αυτά είπα από την αρχή ως το τέλος, και είναι καταγεγραμμένα αγαπητέ.

    Υ.Γ 2: Σου θυμίζω την παλιά μας στιχομυθία στο «Σύμφωνο Συμβίωσης – Η Εκκλησία να ζητήσει συγγνώμη». Η συγκεκριμμένη δεν αφορά τον Μαρκιανό (κι αυτόν τον είχαμε συζητήσει εκεί) αλλά τον Πρισκιλλιανό.
    Μου είχες γράψει: «Aπό τους πρώτους αιρετικούς που εκτελέστηκαν από την Εκκλησία ήταν ο Πρισκιλλιανός που σφάχτηκε με ξίφος το 385».

    Και σου είχα απαντήσει: «Είσαι σοβαρός, ότι ο Γνωστικός και Μανιχαίος Πρισκιλλιανός εκτελέστηκε από την… Εκκλησία; Τι ήταν ο εκτελεστής, μητροπολίτης, παπάς ή διάκος; Γιατί αυτοί που ανοίγουν βιβλία γνωρίζουν ότι τον εκτέλεσε – μαζί με 6 μαθητές του – ο αυτοκράτορας Μάγκνος Μάξιμος. Γνωρίζουν επίσης ότι ο άγιος Μαρτίνος ο Θαυματουργός, επίσκοπος Τουρ της Γαλλίας, πήγε στους Τρεβήρους να μεσολαβήσει υπέρ του αιρετικού… Μάλιστα είπε στο Μάξιμο ότι η εκτέλεση του Πρισκιλλιανού θα ήταν καταπάτηση των θείων νόμων, και τον πίεσε να υποσχεθεί ότι δεν θα χύσει το αίμα του αιρετικού. (Σουλπικίου Σεβήρου Sacra Historia II 50 και Dialogi III, col.217)»
    Μετά από τις στιχομυθίες μας εξαφανίστηκες, λαλίστατε κατά τα άλλα Λασκαράτε…

    Υ.Γ 3 Παρατηρώ ότι μετά την αποκαθήλωση των «επιχειρημάτων» σου για τους «αγίους» Ειρήνη, Ιουστινιανό και Θεοδώρα, στρέφεις τον ρου της συζήτησης στην Αλβανία, τους παλαιοπίστους κ.τλ., προφανώς για να καλυφθεί το ναυάγιο του αρχικού, ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ και ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΚΟΥ σου ποστ. Παλιά σου τέχνη κόσκινο, το έχουμε ξαναδεί το έργο. Σαράντα χρόνια Γκέμπελς, έχεις ψήσει…

  52. Ο/Η Έρεβος λέει:

    Λασκαράτε, γιατί επιμένεις;
    Είναι φανερό πια πως ο Δηδρ και οι λοιποί, παίρνουν σαφείς αποστάσεις από τον Ιουστινιανό, τη Θεοδώρα, την Ειρήνη… Κάτι είναι κι αυτό…

    @ Δηδρ
    Έχω μια απορία: Η παναγία έχει ανακηρυχθεί αγία; Κι αν ναι, πότε; Από ποια σύνοδο; Με πια απόφαση πατριάρχη;

  53. Ο/Η nomikos λέει:

    Kαλημέρα Κε Ροίδη,
    λέγει ο ταπεινός expaganus
    «Ο expaganus αργεί, αλλά δεν ξεχνά – είναι ένα από τα ελάχιστα πράγματα στα οποία δρω όπως ο Θεός.»

    Illusion de grandeur.Και μάλιστα εξαπλώνεται ταχύτατα, από την κορυφή της εκκλησίας προς την βάση.

  54. Ο/Η Γιάννης λέει:

    εξπαγανους & δηδρ,
    ωραία δουλειά. οι ιδιοκτήτες του βλογ έχουν πάρει σβάρνα όλα τα φόρα, όλα τα βλογ, όλο το ίντερνετ, νομίζοντας πως μία, δύο, πολλές βιβλιοθήκες αντικαθίστανται από μια ιστοσελίδα. μου θυμίζουν κάποιον που, προκειμένου να βρει την «εναλλακτική πληροφόρηση» για τη σκυθόπολη, ενώ είχε παρατεθεί το κείμενο του αμμιανού μαρκελίνου, άρχισε το εμβριθές ψάξιμο στο ίντερνετ και κατέληξε σε κατεβατά άσχετων σάιτ (χριστιανικών μάλιστα) που δεν ανέφεραν και τίποτε για την ιστορία του αμμιανού, σε μια εποχή κατά την οποία το κείμενο του αμμιανού υπήρχε ήδη online σε μη ελληνόφωνα σάιτ, το οποίο όμως «δεν τα κατάφερε» να βρει ο ερευνητής μας.
    ας αφήσουμε το ότι οι ιδιοκτήτες του βλογ δεν ξαναέβαλαν στο στόμα τους το όνομα του «γίβωνος» αφότου η ανόητη μεθοδολογία που χρησιμοποιούν («αμφισβήτησε τον γκίμπον μία χουντική ιστορικός, άρα η αμφισβήτηση της άποψης του γκίμπον δεν ισχύει επιστημονικά») συχνά, χάρη στη χουντική ιστοριογραφία που επικρατεί διεθνώς αποδείχθηκε ανεπαρκής, ας παραλείψουμε το νόστιμο του ότι αναφέρουν κάπου ότι τα «ανέκδοτα» ενδεχομένως είναι υπερβολικά ενώ ταυτόχρονα αναφέρουν τις πάπιες της θεοδώρας ως γεγονός προς εμπέδωση, το ότι αναφέρουν τον νικηφόρο κάλλιστο, τον οποίο δεν έχουν διαβάσει, γιατί τους είναι πολύ εύκολο να αντιγράφουν ο ένας τον άλλον,
    ας μην αφήσουμε την «σκληρή νομοθεσία» του ιουστινιανού παρατηρώντας ότι:
    «Το C.J.C. απαγορεύει τελείως το δικαίωμα του πατρός να προσφέρη τέκνον του αντί άλλης αποζημιώσεως εις τον υπ’ αυτού αδικηθέντα» (Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 420). Το Ιουστινιάνειο δίκαιο «προστατεύει ιδιαιτέρως την προίκα της γυναικός ως και τας απόρους συζύγους και δίδει ιδιαιτέραν έμφασιν εις την προγαμιαίαν δωρεάν του συζύγου, την οποίαν καθορίζει ίσην προς την προίκα της συζύγου (N.J. 22 του 536 – 53 c, 6 του 537 – 61 του 537 – 97 του 539 – 117, c, 4 και8-10 του 542 – 119, c, 1 του 544 – 127, c, 2 του 548 – CJ 5.12.30 του 529 – 5.13.1 – 5.3.20 του 531-533) (…). Καταργεί τους παλαιοτέρους νόμους τους δυσχεραίνοντας την απελευθέρωσιν των δούλων και εξαλείφει κάθε διάκρισιν μεταξύ απελευθέρων και ελευθέρων (C.J. 7.3.1 του 528 – 7.3.5 του 530 – 7.3.6 του 531) (…). Εις το ενοχικόν δίκαιον προσεπάθησε να προστατεύση τους ασθενεστέρους. Καθώρισεν ότι ο πιστωτής δεν δύναται να πωλήση τα ακίνητα του χρεωστού του προ της παρελεύσεως διετίας από της μη επιστροφής του χρέους (CJ. 8.33.3 του 530). Περιώρισε τα επιτόκια δανεισμού αναλόγως προς τας εκάστοτε τοπικάς και οικονομικάς συνθήκας και παρ’ όλον ότι δεν έδειξε τάσεις εχθρότητος προς τας τραπεζιτικάς εργασίας έλαβε προφανώς υπ’ όψιν του την κατά του τοκισμού αποστροφήν της εκκλησίας (CJ 4.32.26 του 528 – 4.32.27 του 529 – 4.32.28 του 529). (…) Τοιούτο πνεύμα επιεικείας διακρίνομεν και εις άλλας διατάξεις του Ιουστινιανού, όταν π.χ. απαγορεύη τον ακρωτηριασμόν εις τα αδικήματα κλοπής ή όταν μεταβάλλη εις εξορίαν την ποινήν θανάτου την προβλεπομένην δι’ ωρισμένα αδικήματα υπό της παλαιοτέρας νομοθεσίας (NJ. 134, c.13, 1, του 556). Εις την αυτήν κατηγορίαν της επιεικείας δύναται να υπαχθή και έτερον μέτρον του Ιουστινιανού, συμφώνως προς το οποίον η περιουσία των καταδικαζομένων εις θάνατον δεν εδημεύετο υπέρ του δημοσίου ή των μηνυσάντων τον καταδικασθέντα, αλλά περιήρχετο εις τους κληρονόμους του (NJ. 134, c.13, 2-3 του 556). Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι το μέτρον τούτο απεσκόπει και εις την αποθάρρυνσιν των καταδοτών, οι οποίοι τόσον απαισίως έδρων καθ’ όλην την υπό εξέτασιν περίοδον και εναντίον των οποίων πολλάκις αλλά ματαίως εστράφησαν οι αυτοκράτορες» (Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 421-422). Ο Ιουστινιανός (Νεαρά 134, παρ. 9) απαγορεύει την φυλάκιση γυναίκας που είχε καταδικαστεί για χρηματική ποινή. Το άγγλος ιστορικός Bury τονίζει ότι το δίκαιο του Ιουστινιανού ήταν πιο λογικό και φιλάνθρωπο απ’ ό,τι το αγγλικό ποινικό δίκαιο πριν αυτό μεταρρυθμιστεί κατά τον 19ο αι. Ο Ιουστιανιανός προσπάθησε να περιορίσει την αυθαιρεσία των δυνατών: «Εις σειράν Νεαρών του διακηρύσσει το κακόν που οι ασυνείδητοι μεγαλογαιοκτήμονες προξενούν εις τους συμπολίτας των και το κράτος και τα άτιμα μέσα που χρησιμοποιούν (NJ. 30. 5 του 536). (…) Δια να καταπολεμήση το κακόν ο Ιουστιανιανός διατάσσει τους κυβερνήτας των επαρχιών να πατάσσουν και με τα σκληρότερα ακόμη μέτρα οιανδήποτε αυθαιρεσίαν των δυνατών χρησιμοποιούντες εν ανάγκη και στρατιωτικάς εναντίον των δυνάμεις (NJ. 30, 7 του 536)» (Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 491). «Εις την φορολογικήν του πολιτικήν ο Ιουστινιανός, παρά τας αντιθέτους κατηγορίας του Προκοπίου, δεν φαίνεται να ωρμάτο από τυφλής ταμιευτικής προθέσεως. Απεναντίας εις πολλάς περιπτώσεις έδωκε δείγματα όλως διαφορετικών τάσεων. Κατήργησε το 531 τον φόρον τον γνωστόν ως «γοτθικόν ξυλέλαιον», (…) απηγόρευσε την δήμευσιν περιουσιών των καταδικαζομένων (NJ. 134, c. 13 του 556) και δύο τουλάχιστον φοράς κατά την διάρκειαν της βασιλείας του, το 522 και 553, επέτρεψεν απαλλαγήν από καθυστερημένων φόρων (NJ 147 του 553). Επίσης, κατά την ομολογίαν αυτού τούτου του Προκοπίου, έδιδε φορολογικήν απαλλαγήν εις πάσαν πόλιν πληττομένην υπό εχθρικής επιδρομής (Προκ. Ανέκδ. 21, 1 κε.). Τελείως νέους φόρους δεν φαίνεται να επέβαλεν ο Ιουστινιανός. Τόσον οι υπό του Λυδού αναφερόμενοι φόροι, όσον και το αερικόν του Προκοπίου ήσαν παλαιοί φόροι συστηματοποιηθέντες μάλλον ή φόροι το πρώτον υπό του Ιουστινιανού εισαχθέντες» (Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 524). «Δια ν’ αποτρέψη ανωμαλίας εις την αγοράν και την πολιτικήν των τιμών ο Ιουστινιανός εισήγαγε το 544 ανώτατον όριον αμοιβών δια τεχνίτας, εργάτας και ναυτικούς ίσον προς τα προ της χρονολογίας ταύτης ισχύοντα (NJ 122)» (Καραγιαννόπουλου Ιω. Ε, Ιστορία του Βυζαντινού Κράτους, τ. Α’, σ. 525).
    ας μην αναφέρουμε ότι τα «σκληρά διατάγματα» του ιουστιανιανού κατά των εθνικών διδασκάλων εφαρμόζονταν επί της βασιλείας του τόσο, ώστε στην (τότε πια) χριστιανικότατη αλεξάνδρεια, κάτω από τους διαδόχους του κύριλλου δίδασκαν ελεύθερα τις πολυθεϊστικές αντιλήψεις τους οι ολυμπιόδωρος, αμμώνιος κ.ά. εθνικοί ή ότι ο ιωάννης καππαδόκης ήταν εθνικός,
    και ας αρκεστούμε στην καλή δουλειά σας, στο ότι έσχατο και φοβερό επιχείρημα έχουν «κι αν αυτή η σελίδα/αυτός ο θεολόγος ισχυρίζεται ό,τι κι εμείς, διατί η ιερά σύνοδος ή ο βαρθολομαίος δεν μπήκε εις το ίντερνετ δια να τα διαβάσει και δεν εκάλεσε τους θεολόγους ακόμη σε απολογία; διατί δεν τον αφόρισε έτι;» ή στο ότι από τα περί αλβανών τον 6ο μ.χ αι. που αναφέρουν με απόλυτη σιγουριά (δις και τρις ίσως) ως οι online κακαουνάκηδες ακόμη κι οι υπόλοιποι συνομιλητές κρατούν αποστάσεις.

  55. Ο/Η Geysser λέει:

    Θα ήθελα να μου επιτραπεί μια μικρή παρέμβαση, εν μέσω της ανταλλαγής σφοδρών πυρών μεταξύ expaganus,δηδρ, Λασκαρατου και Ροΐδη.
    Λίγο -εώς και καθόλου – μ’ενδιαφέρει το αν η Θεοδώρα ανακυρήχτηκε αγία ή αν η Ειρήνη και ο Ιουστινιανός και όποιος να’ναι, μνημονεύονται στο «Μηνιαίον» ή όποιο άλλο κιτάπι της εκκλησίας. Εξάλλου η αγιοσύνη δεν μου λέει τίποτα και, ως άθεος, δεν συγκινούμαι από τα διάφορα τελετουργικά τερτίπια των ρασοφόρων. Εκεί που έχω μείνει άναυδος είναι με τους διάφορους χαρακτηρισμούς τύπου «Γκέμπελς», «ρατσιστής» «πορνογραφικό ποστ» των παραπάνω Χριστιανών αδελφών. Μια παράκληση λοιπόν, προς δηδρ και expaganus. Μπορείτε να συγκρατήσετε τα νεύρα σας; Γιατί τόση τσαντίλα; Και γιατί όλοι οι Χριστιανοί έχετε την τάση να θίγεστε με ό,τι να’ναι;

    Υ.Γ: Δεν λαμβάνω μέρος στην αντιπαράθεσή σας λόγω έλλειψης γνώσεων. Παρεμβαίνω σαν απλός παρατηρητής.

    Υ.Γ2: @Έρεβος. Μάλλον η παναγία είναι αγία by default.

  56. Ο/Η Δηδρ λέει:

    «νομίζοντας πως μία, δύο, πολλές βιβλιοθήκες αντικαθίστανται από μια ιστοσελίδα…δεν ξαναέβαλαν στο στόμα τους το όνομα του “γίβωνος”…αναφέρουν κάπου ότι τα “ανέκδοτα” ενδεχομένως είναι υπερβολικά ενώ ταυτόχρονα αναφέρουν τις πάπιες της θεοδώρας…αναφέρουν τον νικηφόρο κάλλιστο, τον οποίο δεν έχουν διαβάσει…»

    Αυτό είναι το ζουμί Γιάννη. Αυτό, που μαζί με τα όσα άλλα γράφεις, κανείς από τους φίλους του blog και των συνατκών του δεν είναι διατεθημένος να καταδείξει, προστατεύοντας ουσιαστικά την ποιότητα του αγαπημένου τους blog.

    Γιατί δεν είναι πραγματικοί φίλοι, αν τουλάχιστον με email δεν δείξουν στους συγκεκριμένους ιστολόγους ότι πλέον θα πρέπει να αντιμετωπίσουν αλλιώς όλη αυτή την ιστορία, με μεγαλύτερη προσοχή, μεγαλύτερη συνέπεια, μεγαλύτερη ειλικρίνεια και ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΕΣ πηγές.

    Και αν οι πηγές είναι πραγματικές και επιστημονικές, αποκλείεται να είναι τόσο μονομερείς και ακραίες οπότε θα γίνονται πολύ καλύτερες δημοσιεύσεις, και όχι αυτό το συνοθήλευμα χύμα πληροφοριών, με τόσες ανακρίβειες, απλουστεύσεις και λαϊκισμούς.

    ΥΓ
    Έρεβος
    Στην πρώτη χιλιετία περίπου, η διακήρυξη της αγιότητας γινόταν χωρίς ούτε καν επιβεβαιωτική συνοδική πράξη. Απλωνόταν σε κλήρο και λαό και γινόταν συνείδηση, ή χανόταν για πάντα και έμενε ξεχασμένη σε κάποιο χειρόγραφο όπως προείπα.

    Η διακήρυξη της αγιότητας της Θεοτόκου προέρχεται από αρχαιότατη Παράδοση της Εκκλησίας η οποία φαίνεται ήδη πριν από τα μέσα του 2ου αιώνα καθώς ο Αριστείδης (περ. 140 μ.Χ.) την αποκαλεί «Αγία Παρθένο», στα τέλη του 2ου αιώνα ο Ωριγένης την ονομάζει «Αγία Θεοτόκο», τον 3ο αιώνα ο Γρηγόριος ο Θαυματουργός την αποκαλεί «Παναγία», τον 4ο αιώνα με τους Τρεις Ιεράρχες και τους άλλους μεγάλους πατέρες επιβεβαιώνεται ακόμη πρισσότερο η υπάρχουσα συνείδηση, και αργότερα η αγιότητα φαίνεται και στα πρακτικά και τις αποφάσεις της Γ’, Δ’ και Πενθέκτης Οικουμενική Σύνοδο.

    ΥΓ2
    (Να επισημάνουμε ότι ακόμη και τους τελευταίους 7-8 αιώνες που απαιτείται συνοδική πράξη για την διακήρυξη αγιότητας, δεν είναι η πράξη που κάνει τον άγιο, καθώς η σύνοδος ούτε εγκρίνει, ούτε απορρίπτει, ούτε μετράει την αγιότητα. Η σύνοδος απλώς επιβεβαιώνει ότι πράγματι, κλήρος και λαός μαρτυρούν την αγιότητα κάποιου προσώπου.)

  57. Ο/Η Δηδρ λέει:

    «Η πέμπτη πηγή, είναι το ξακουστό site http://www.about.com. Εκεί λοιπόν, ανάμεσα σε άλλα λήμματα όπως «Είναι το κατοικίδιό σας χοντρό;» «Τα 10 κοκτέιλς που πίνει ο Τζέημς Μποντ» «Γιατί η ψητή γαλοπούλα είναι πάντα ξερή» και «Ξεβουλώστε ένα νεροχύτη (χωρίς υδραυλικό)», υπάρχει και ένα με τίτλο Irene of Athens»

    Α, ρε expaganus 🙂 Αυτό είναι για highlight…

  58. Ο/Η Θόδωρος λέει:

    Tι άλλο θα ακούσουμε από τους δηδρ. Ο Αρχιχασάπης Ιουστινιανός ήταν φιλάνθρωπος.

  59. Ο/Η Kostas λέει:

    @Γιάννης

    Αγαπητέ φίλε, επίτρεψέ μου μια ένσταση αναφορικά
    με την τοποθέτησή σου στο ζήτημα τού ελέγχου
    χριστιανικών ιστοσελίδων από την επίσημη Εκκλησία.
    Σαφώς δεν είναι δυνατόν οτιδήποτε γράφεται στο
    Ίντερνετ από οποιονδήποτε ορθόδοξο ιερωμένο,
    θεολόγο ή απολογητή, να παρακολουθείται από το
    άγρυπνο μάτι τής Ιεράς Συνόδου, τίθενται όμως
    κάποια ζητήματα. Διότι τα γραφόμενα των ανθρώπων
    αυτών διαβάζονται καθημερινά από εκατοντάδες
    (χιλιάδες;) πιστούς και συνεπώς συμβάλλουν ενεργά
    στη διαμόρφωση της κοινής γνώμης. Κι εν πάση
    περιπτώσει όταν ένα κείμενο φιλοξενείται από μια
    επώνυμη, ή καλύτερα, επίσημη ορθόδοξη ιστοσελίδα
    ή όταν υπογράφεται από κάποιον αναγνωρισμένο
    ιερωμένο ή θεολόγο, έχει εξ ορισμού άλλη βαρύτητα.
    Δεδομένου δε ότι δεν έχει ο καθένας (χριστιανός ή μη)
    πρόσβαση στις πηγές που επικαλείστε ως τις μόνες
    δεσμευτικές, δε νομίζω πως είναι παράλογο ούτε
    βέβαια και ένδειξη αγραμματοσύνης, το να επικαλείται
    κανείς (και) τις «άλλες» πηγές. Διότι αν αυτοί οι άνθρωποι
    γράφουν πράγματα που με τον ένα ή τον άλλον τρόπο
    παρεκκλίνουν από την επίσημη ορθόδοξη θέση,
    αν μη τι άλλο μπορούμε να μιλάμε για σύγχυση
    και ελλιπή κατάρτηση εκείνων που εξ ορισμού θα
    ’πρεπε να τα ’χαν όλα ξεκάθαρα στο μυαλό τους
    και να ’ταν άρτια καταρτισμένοι! Ακόμα χειρότερα
    όμως είναι τα πράγματα όταν βλέπουμε να υπάρχουν
    παρόμοια προβλήματα σε εγκεκριμένα ερμηνευτικά
    έργα όπως ξέρω ’γώ τού Κολιτσάρα ή τού Τρεμπέλα.
    Εκεί, Γιάννη, μπορεί να ισχύει μόνο το εξής: verba
    volant, scripta manent.

  60. Ο/Η apostolosathinaios λέει:

    Αγαπητέ Γιάννη, δεν καταλαβαίνω γιατί κόλλησες στην λέξη «Αλβανός» τόσο άσχημα. Έχουν και οι Αλβανοί προγόνους, όσο και ημείς, τα ένδοξα τέκνα του Βυζαντινισμού… Δεν προέκυψαν στον πλανήτη από παρθενογένεση, και δεν ανήκαν στην κατηγορία του μη-λαού όπως γράφεις παραπάνω. Μάλλον τουναντίον… Εμένα ας πούμε μου’κανε φοβερή εντύπωση ότι οι Ρώσοι των Ορλωφικών αποκαλούν τους Ρωμιούς μαχητές που στρατολογούν στα νησιά και τον Μοριά -ξανά και ξανά- Αλβανούς, ή το γεγονός ότι οι Στρατιώται που πολεμούσαν σαν μισθοφόροι στη Δύση (15-17ος αιώνας) αποκαλούνται -πάλι ξανά και ξανά- επίσης Αλβανοί.

    Γράφεις: «όλη η λογική π.χ. “δάκας” , “ιλλύριος” (ενν.: αντί “Ρωμαίος” ή ακόμη-ακόμη “έλληνας”) είναι η ναζιστική-φυλετική ανάγνωση του έθνους, απ’ την ανάποδη.» Τι γίνεται αλήθεια όταν κάποιος διατυπώνει επιχειρήματα που είναι ναζιστικά από την… σώψια; Ή ο πολιτιστικός σωβινισμός δεν μετράει;

    Ούτε το online κακαουνάκηδες το καταλαβαίνω. Ανέφερα ένα αιματοκύλισμα της Μεσογείου (από την Λαζική ως την Ισπανία, κι από τις Άλπεις ως την Σαχάρα), οφειλόμενο αποκλειστικότατα στις πολιτικές (και την μεγαλομανία…) του ζεύγους Ιουστινιανού και Θεοδώρας. Ανεφέρθη και η σφαγή που ακολούθησε την στάση του Νίκα… Δεν είναι γεγονότα; Από την φαντασία μας τα βγάλαμε;

    Τέλος, το να ισχυρίζεσαι ότι η καταγωγή ενός ατόμου δεν έπαιζε ρόλο στις πράξεις του, αφότου αυτός κατάφερνε μάλιστα να φτάσει στην θέση του «Κοσμοκράτορα» είναι αστειότητα. Έδωσα ήδη το χτυπητό παράδειγμα του Λέοντα του Ισαύρου και των μεταρρυθμίσεών του σε πολιτικό και θρησκευτικό επίπεδο, που έσωσαν μεν την Αυτοκρατορία από τους Άραβες, την αιματοκύλησαν δε κατά την Εικονομαχία. Οι εντυπωσιακές εμμονές δε της Δυναστείας του μπορούν να εξηγηθούν ΜΟΝΟΝ υπό το πρίσμα της καταγωγής της.

  61. Ο/Η laskaratos λέει:

    Expaganus,
    @Υ.Γ 3 Παρατηρώ ότι μετά την αποκαθήλωση των “επιχειρημάτων” σου για τους “αγίους” Ειρήνη, Ιουστινιανό και Θεοδώρα, στρέφεις τον ρου της συζήτησης στην Αλβανία, τους παλαιοπίστους κ.τλ., προφανώς για να καλυφθεί το ναυάγιο του αρχικού, ΡΑΤΣΙΣΤΙΚΟΥ και ΠΟΡΝΟΓΡΑΦΙΚΟΥ σου ποστ. Παλιά σου τέχνη κόσκινο, το έχουμε ξαναδεί το έργο. Σαράντα χρόνια Γκέμπελς, έχεις ψήσει@

    Παραδέχομαι πως το ποστ είναι ρατσιστικό, αλλά όχι και πορνογραφικό, με θίγεις. Άλλωστε ξέρω πως ο πνευματικός σου ο Γέρων Τσαλίκης σου επιτρέπει να διαβάζεις ρατσιστικά ποστς αλλά όχι πορνογραφικά. Τα καλύτερα πορνογραφικά θα τα βρεις στην Παλαιά Διαθήκη και στους Βίους μητροπολιτών. Υπερτιμάς το ποστ μου. Κολάστηκες και πρέπει να εξομολογηθείς.

    Εκείνο το 40 χρόνια Γκαίμπελς με θίγει. Μου προσθέτεις χρόνια-εκτός κι αν εννοείς πως μπήκα στον γκαιμπελισμό από βρέφος. Μας διαβάζουν και κυρίες που θα με κατηγορήσουν πως κρύβω την ηλικία μου. Όχι χτυπήματα κάτω από τη μέση σε παρακαλώ.

  62. Ο/Η Undantag λέει:

    Αγαπητοί Δηδρ, Εξπάγανε και λοιπές δημοκρατικές δυνάμεις,

    Παρακολούθησα με ενδιαφέρον – ναι, ενίοτε μασουλώντας πασατέμπο – τον διαγαλαξιακό πόλεμο μεταξύ υμών και του Λασκαράτου.

    Στην ιστορικοεκκλησιολογικοδιαολοστονπατερική συζήτηση περί του αν είναι ή όχι άγιοι ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα, δεν έχω να συνεισφέρω τι, πέραν του ότι – αν δεν έχει αναφερθεί μέχρι τώρα – σε ψηφιδωτά της περιόδου, το άγ(ρ)ιο ζεύγος φέρει ΕΜΦΑΝΩΣ φωτοστέφανο:
    http://www.formonline.se/kyrkor/Ravenna/SanVitale/Justinianus.html
    http://www.andrebogaert.be/2006/03/13/algemene-geschiedenis-4-de-middeleeuwen-ii-9/
    http://www.euratlas.com/Atlas/northern_italy/ravenna_theodora.html

    Ξέρω, ξέρω ορθόδοξοί μου απολογηταί –μη κάνετε καν τον κόπο να με απαντήσετε: η Εκκλησία ήθελε να κολακεύσει τους ισχυρούς, το φωτοστέφανο δεν είναι ένδειξη αγιότητας, μπερδεύτηκε ο ρουφιάνος ο αγιογράφος, είχε πολύ σκοτάδι κατά την εικονογράφηση, η συλλογική συνείδηση του ποιμνίου (= κυράτσες με το φρύδι άβγαλτο, το μουστάκι και τις μασχάλες αξύριστες, πλισέ κλαρωτή φούστα και μακριά μαύρη ζακέτα) πρέπει επίσης να τους αντιμετωπίσει ως άγιους κτλ.

    Par défaut ως άθεος και αντικληρικαλιστής συμφωνώ με το Λασκαράτο, όπως είμαι σίγουρος ότι πολλοί χριστιανοί πιστοί που επισκέπτονται αυτή τη σελίδα par défaut συμφωνούν με σας. Σε κάθε περίπτωση, όπως σωστά είπε ο Geysser, «Λίγο -έως και καθόλου – μ’ ενδιαφέρει το αν η Θεοδώρα ανακηρύχτηκε αγία ή αν η Ειρήνη και ο Ιουστινιανός και όποιος να’ ναι, μνημονεύονται στο “Μηνιαίον” ή όποιο άλλο κιτάπι της εκκλησίας. »

    Τούτων λεχθέντων, θαυμάζω την επιμονή με την οποία και οι δύο πλευρές ερευνούν τόσα αραχνιασμένα κιτάπια – σε γλώσα από καιρό νεκρή, για ανθρώπους από καιρό νεκρούς, για μια θρησκεία από καιρό νεκρή. Για ένα πουκάμισο αδειανό – για μιαν Ειρήνη, μια Θεοδώρα. Δηδρ, στα δικά μου κιτάπια, το http://www.about.com έχει την ίδια αυθεντία με την παλαιά και την καινή διαθήκη μαζί = ουδεμία, απλά οι δεύτερες είναι παλαιότερες από το πρώτο. Moot question.

    ΑΛΛΑ δε σας γράφω γι’ αυτό. Θα’ θελα πρωτίστως να μοιραστώ ένα συμπέρασμα: ο λόγος για τον οποίο (νομίζω ότι) ο Λασκαράτος σας έκανε πέντε παράδες (ή εσείς νομίζετε ότι κάνατε πέντε παράδες το Λασκαράτο, το ίδιο κάνει!) είναι η ΠΑΝΤΕΛΗΣ ΕΛΛΕΙΨΗ ΣΥΝΟΧΗΣ ακρίβειας και ομοιομορφίας στην εκκλησιαστική παράδοση – αξιοπερίεργο για μια – θεόπνευστη – θρησκεία όπως η δική σας.

    Ο Λούθηρος μόνο ανόητος δεν ήταν όταν επέταξε «sola scriptura». Ο προτεσταντισμός τουλάχιστον γλίτωσε από το δίλημμα «αγύρτης ή άγιος (ή και τα δύο); » Μήπως ήρθε η ώρα και της δικής σας αραχνιασμένης εκκλησίας να κάνει μια γενική καθαριότητα και να απαλείψει εντελώς τις ανοησίες περί αγιολογίου, κειμηλίων, εικόνων, ουτωσώστε αντί να αναλωνόμαστε σε συζητήσεις περί της αγιότητας του κάθε χασάπη, της κάθε π****άνας ή του κάθε βρωμιάρη αξύριστου αγράμματου που αποσύρθηκε σε μια σπηλιά και είχε παραισθήσεις απ’ τη νηστεία, να μιλήσουμε για σοβαρά ζητήματα που απασχολούν τον ΣΗΜΕΡΙΝΟ άνθρωπο (φτώχεια, πείνα, αρρώστιες, ανεργία, καταναλωτισμός, πνευματική ελευθερία, ανθρώπινα δικαιώματα, ανθρώπινη αξιοπρέπεια);

    Ελπίζω η Εκκλησία να μπορεί να πάρει θέση επί των ανωτέρω, ανεξάρτητα από το καλαμπόκι στο αιδοίο της (Αγίας; ) Θεοδώρας, το οικογενειακό άλμπουμ των Αγίων (; ) Κωνσταντίνου και Ελένης, τη σύφιλη του Αγίου (; ) Ιουστινιανού και τη βρακοζώνα της Μαρίας της Παρθένου (; ).

  63. Ο/Η Mastor λέει:

    (Άσχετο, ελπίζω να μην εκτρέψω τη συζήτηση αλλού)
    Μπράβο Δηδρ και expaganus προσπαθείτε με αναλυτική σκέψη και επιχειρήματα βασισμένα σε πηγές να μας πείσετε.
    Απορώ πως, σοβαροί άνθρωποι σαν και εσάς πιστεύετε στα παραμύθια που γράφουν οι διαθήκες που εκεί οι πηγές είναι αγράμματοι και φαντασιόπληκτοι (που τότε «φωτίστηκαν» αλλά τώρα οι όποιες πηγές αποδομούνται και δεν σας κάνουν).

  64. Ο/Η Γιάννης λέει:

    apostolosathinaios,
    δεν αναφέρθηκα σε σένα γράφοντας για κακαουνάκηδες.

    ξεκινώ από το τελευταίο. οι ίσαυροι αυτοκράτορες, που ανέφερες για παράδειγμα, δεν φέρθηκαν ως ίσαυροι, φέρθηκαν ως ρωμαίοι (και χριστιανοί). οι πολιτική τους διέφερε από αυτην των μακεδόνων ή των εικονόφιλων. δεν εννοούσα με τίποτε, αν είπα π ως «η καταγωγή ενός ατόμου δεν έπαιζε ρόλο στις πράξεις του», ότι οι ίσαυροι ως άτομα δεν είχαν την «εθνική» τους προδιάθεση υπέρ της εικονομαχία. ασφαλώς και την είχαν. ισχυρίστηκα ότι όσα άτομα γίνονταν αυτοκράτορες και κατάγονταν από περιθωριακές τέτοιες εθνότητες-φυλές, δρούσαν και αποφάσιζαν με γνώμονα το συμφέρον της αυτοκρατορίας (ή και του χριστιανισμού), όπως το αντιλαμβάνονταν οι ίδιοι και (ισχυρίστηκα) όχι με βάση το (στενό) συμφέρον της εθνότητας-φυλής τους. οι ίσαυροι αυτοκράτορες ασφαλώς επέλεξαν να είναι εικονοκλάστες μεταξύ άλλων και λόγω της καταγωγής τους (ίσαυροι κι όχι ελληνο-λατίνοι). αλλά ΑΛΛΟ είναι αυτό κι άλλο να λέγαμε ότι ορισμένοι ίσαυροι, γινόμενοι αυτοκράτορες, άρχισαν να επιδιώκουν την απόσχιση του τόπου καταγωγής τους (β. συρία, κιλικία) από την αυτοκρατορία. όχι. πάντοτε σκέφτονταν ως ρωμαίοι, ανεξάρτητα από το «υπόβαθρο» και τις επιλογές που αυτό υπέβαλε. όπως και τώρα, ο ομπάμα ασφαλώς θα επηρεάζεται από την καταγωγή της οικογένειάς του, αλλά θα φέρεται με γνώμονα τα συμφέροντα των ηπα κι όχι της αφρικής.

    όχι, δεν είναι καθόλου αποκυήματα της φαντασίας η σφαγή του νίκα και τα λοιπά. αλλά δεν είναι και ορθό – όχι ότι εσύ το έκανες – να αποσιωπάται η προαναφερθείσα «σκληρή νομοθεσία» του ιουστινιανού, επειδή πρέπει με το στανιό να βγει αδίστακτος χασάπης.

    ασφαλώς και οι ελληνο-λατίνοι ήταν σοβινιστές έναντι των υπολοίπων, δακών, ιβήρων κλπ. Τους κατέκτησαν και τους έκαναν ό,τι ήθελαν. εδώ ακόμη και οι έλληνες αρχικά, που μόνο αυτούς δεν αποκαλούσαν βάρβαρους οι λατίνοι, έτρεχαν να γίνουν ρωμαίοι. το ίδιο έκαναν και όσοι δάκες, ιλλύριοι, άραβες, γαλάτες πριν το 212. μετά μπορούσαν να εκλατινιστούν και να πάψουν να είναι οι υπόδουλοι της αυτοκρατορίας. και βέβαια οι ελληνο-λατίνοι τούς έπιναν το αίμα, πριν και μετά το 212, πριν και μετά τον κωνσταντίνο.
    όπως και να το κάνουμε, όμως, η συνεισφορά τους, εκτός από παροχή στρατιωτών και τα πάνθεα, ήταν ασήμαντη, ανύπαρκτη και, εν τέλει, δεν μελαγχόλησαν κι όλας, όταν κατέφθασαν στη δύση οι γερμανοί και στην ανατολή οι αραβοπέρσες. να λέμε, για λόγους πολιτικής ορθότητας, ότι οι λαοί αυτοί προσέφεραν κάτι σημαντικό στον πολιτισμό, δίχως κανένα γραπτό κείμενο, δίχως τίποτε, συγκριτικά με την τοτεινή κουλτούρα όσων είχαν γραφή, αρχιτεκτονική, τέχνες κλπ δεν είναι δίκαιο.
    κάνοντας λόγο για ναζιστική-φυλετική ανάγνωση του έθνους εννοούσα την αντίληψη που συγχέει έθνος και φυλή και απορρίπτει την ιδέα ότι κάποιος ή μια ομάδα μπορεί να εξελληνιστεί, να εκτουρκιστεί, να εκλατινιστεί, να εξαμερικανιστεί κοκ, «γιατί τα γονίδια είναι γονίδια». αλλά δεν είναι έτσι, και γι’ αυτό ο ιουστινιανός, όπως και όλοι οι αυτοκράτορες «έπρεπε» να είναι και ήταν εκλατινισμένοι ή εξελληνισμένοι. χωρίς αυτό να συνεπάγεται λογιοσύνη και την ανάγνωση του πλάτωνα από αυτούς. δεν ανέμεναν αυτό από το διοκλητιανό ή τους άλλους ιλλύριους ή μετά, από το θεοδόσιο α’, οι ρωμαίοι.

    φυσικά και έχουν κι οι αλβανοί προγόνους και ασφαλώς πολλοί νεοέλληνες κατάγονται από τους αρβανίτες εξ αλβανίας. αλλά γιατί πρέπει να συνεπάγεται περιφρόνηση προς τους τωρινούς αλβανούς η επισήμανση ότι στα χρόνια του ιουστινιανού είτε δεν υπήρχαν είτε αν υπήρχαν δε δημιούργησαν πολιτισμό, γραφή, λογοτεχνία, αρχιτεκτονική, παρά μόνο (όσοι από αυτούς) ως ρωμαίοι, ως βυζαντινοί, ως τουρκαλβανοί, ώς τον αλή πασά; πού είναι τα αρχαία ιλλυρικά μνημεία, λογοτεχνία; ακριβώς επειδή δεν βλέπω φυλετικά το έθνος, δεν βλέπω και τίποτε αλβανικό ή ιλλυρικό στα χρόνια του ιουστινιανού ώς την εποχή του σκεντερμπέη.

    Κώστα,
    η μόνη σωτηρία είναι να τρέχουμε στις βιβλιοθήκες και να βρίσκουμε τις πηγές. όση ευθύνη κι αν έχουν όσοι γράφουν τις ιστοσελίδες, άλλο τόσο ανεύθυνο είναι να εφησυχάζει κανείς κάνοντας ένα ψάξιμο στο γκουγκλ.

  65. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Undantag

    Έχω κι εγω έφεση στην εξυπνάδα, και μια τρομερή ανοσία στα μπινελίκια, σαν κι αυτή που έχουν οι ελέφαντες στα κουνούπια. Αλλά όπως παρατήρησες, όταν έχω να πω κάτι, εργάζομαι σκληρά για να μπορέσω να το πω. Κάτσε εσύ στο about ώστε να μάθεις σωστά τι να κάνεις αν βουλώσει ο νιπτήρας. Θα μπορούσες να μιλήσεις για την ΚΔ και την ΠΔ αλλά θα έπρεπε να με δεις να την επικαλούμαι στις παραπάνω συζητήσεις. Όμως οι απαντήσεις μου στηρίζονται κατά 99% σε βιβλία, πολλά βιβλία, επιστημονικά βιβλία και βιβλία επιστημόνων. Ξέρεις, αυτά που έχουν πολλά φύλλα, δεμένα με κόλα και κλωστή…σκληρό εξώφυλλο. Αυτά λέγονται βιβλία. Που για να διαβάσεις σε μερικές ώρες καμμιά 20ριά ώστε να απαντήσεις, πρέπει να σου χυθούν τα μάτια έξω σαν της «μάσκας» στο γνωστό έργο. Αλλά…θα μου πεις, με αυτά θα ασχολούμαστε; Εδώ υπάρχει το about.com. Γιατί…μικρό πράμα το’ χεις να σου ξεραθεί στα καλά καθούμενα η γαλοπούλα; ε;

  66. Ο/Η Undantag λέει:

    Δηδρ,

    Να χαίρεσαι και την έφεσή σου, και την ανοσία σου και τον ελέφαντά σου.

    Ποτέ δεν αμφισβήτησα ότι εργάζεσαι σκληρά για να πεις κάτι! Η ερώτησή μου ήτο «προς τι»; Αλλά επέλεξες να μην την απαντήσεις – ως συνήθως.

    Σαφώς οι απαντήσεις σου στηρίζονται σε βιβλία – για το αν αυτά είναι «επιστημονικά βιβλία και βιβλία επιστημόνων» θα μου επιτρέψεις να έχω αμφιβολία – καθώς θεωρώ ότι η θεολογία είναι ψευδοεπιστήμη, στερούμενη ερευνητικού αντικειμένου.

    Στο about.com δεν έχω μπει ποτέ μου – για το νιπτήρα ανοίγω το χρυσό οδηγό και τηλεφωνώ σε υδραυλικό και για τη γαλοπούλα έχω τσελεμεντέ – ξέρεις, βιβλία, απ’ αυτά που έχουν πολλά φύλλα, δεμένα με κόλα και κλωστή… σκληρό εξώφυλλο.

  67. Ο/Η Po λέει:

    Undantag,
    οι κ.κ. Δηδρ και άλλες δημοκρατικές δυνάμεις, δεν έχουν πει ακόμη κουβέντα για τις Μεγιστες «Ιερές» μονές κ.α., του Αγιώνυμου Όρους παραγωγής διαφθοράς πνιγμένες σε άσπιλους βόθρους (τόσες κακοήθεις αναρτήσεις έχουμε κάνει γι’ αυτές). Ξέρετε αυτές οι «Μέγιστες Μονές» είναι γεμάτες από βιβλία τέτοια

    «Ξέρεις, αυτά που έχουν πολλά φύλλα, δεμένα με κόλα και κλωστή…σκληρό εξώφυλλο. Αυτά λέγονται βιβλία.«

    Τα ράσα, ομολογεί ο κ. Δηδρ, κάνουν τον παπά.

    Το βλέπουμε 1600+ χρόνια τώρα. Από τόσο παλιά.

    (κουβέντα για τις «ιερές» πράξεις Ιουστινιανού-Θεοδώρας και το ποιόν τους, περιμένουμε)

  68. Ο/Η Undantag λέει:

    Είσθε σκληρός με τις δημοκρατικές αυτές δυνάμεις, οικοδεσπότα.

    Φυσικά και μελετούν – ως ο άγιος και δημοκράτης Χριστόδουλος επί χούντας… κατά πάσα πιθανότητα δε μελετούν ΑΚΡΙΒΩΣ τα ίδια βιβλία, «αυτά που έχουν πολλά φύλλα, δεμένα με κόλα και κλωστή…σκληρό εξώφυλλο. »

    Εδώ ο κόσμος χάνεται, και διάφορες πάπιες κάνουν την πάπια, τρώγοντας καλαμπόκι, από ηγιασμένα (η μή, ακόμη δεν ξεκαθαρίσθηκε) αιδοία.

  69. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Οι «ιερές πράξεις» των αυτοκρατόρων, έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία και την εσωτερική μαρτυρία της πίστεώς της, όσο ο εφαρμοσμένος αθεΐσμός με την δημοκρατία.

    Το αν εσένα σε βολεύει ένα κράτος, το βυζαντινό κράτος, με σαφή διάκριση εξουσιών και σαφή απόρριψη από τους ειδικούς, είτε του καισαροπαπισμού, είτε του παποκαισαρισμού, να εξαρτάται πάντα και απολύτως από την Εκκλησία, καλά θα κάνει να σε ξεβολέψει, γιατί δεν υπάρχουν στηρίγματα για τις ιδεοληψίες σου.

    Εϊναι γελοίο, να καθόταν π.χ. η διοικούσα εκκλησία να απολογηθεί επειδή το κράτος έχει ΜΑΤ και Αύρες και οι φυλακές είναι γεμάτες με κρατούμενους ή επειδή τα δικαστήρια έχουν καταδικάσει και αθώους κ.λπ. κ.λπ.

    Από εκεί και πέρα, αν το λες σοβαρά, τότε να δώσω μερικές ιδέες για συνθήματα στην ενδεχόμενη διαδήλωση:

    ΟΛΟΙ ενωμένοι, ΟΛΟΙ ενωμένοι: Διαδήλωση ΤΩΡΑ έξω από την Ιερά Σύνοδο για να φύγουν τα ΜΑΤ από την αστυνομία. Λευτεριά στον Μήτσο Γουρδούμπαση. Η Ιεραρχία να δώσει λόγο για τον στρατό που βρίσκεται στα Βαλκάνια και στο Αφγανιστάν. ΟΛΟΙ μαζί. Εμπρός αδέλφια. Να σταματήσουν οι μεσημεριανές εκπομπές στην τηλεόραση. Να επιστρέψει ο κύριος με το μουστάκι στην κρατική τηλεόραση που κάνει τεράστιους προλόγους στις ταινίες. Όλοι μαζί έξω από την Ιερά Σύνοδο για το φορολογικό σύστημα. Να μειωθεί ο συντελεστής φορολόγησης ΤΩΡΑ.

    ΥΓ
    Τα σκάνδαλα ενοχλούν ΠΡΩΤΑ εμένα και μετά τον καθένα σας.

    Αλλά θα έρθω να συζητήσω με σένα που βλαστημάς την πίστη μου τέτοια ζητήματα; Δεν είσαι με τα καλά σου μου φαίνεται! χο,χο,χο. Καλό αυτό.

    Βλέπω πολλά blog όπου οι άνθρωποι κάνουν κριτική χωρίς να βλαστημάνε και το θεωρώ υγιές και μου αρέσει να συμμετέχω. Τα άλλα, που συνδυάζουν την πίστη στον Χριστό με σκάνδαλα, είναι εκ του πονηρού, και κρύβουν μια υπουλία που φέρνει αναγούλα.

    Σκάνδαλα υπάρχουν και στην ομάδα των 12 μαθητών. Τα σκάνδαλα έχουν προβλεφθεί από τον Χριστό. Και έλεγε μάλιστα για τους προβληματικούς ιερωμένους της εποχής, να ακούτε τον λόγο τους (επειδή ξέρουν την θεωρία της πίστεως) αλλά να μην ακολουθείτε τις πράξεις τους (όταν είναι μαύρη η ψυχή τους και οι πράξεις τους).
    Είπε καθαρά ότι «ζιζάνια» θα υπάρχουν μέχρι τη δευτέρα παρουσία, είτε στον κλήρο, είτε στον λαό.

    Μπορεί να μ’ ενοχλούνε, αλλά θα με κάνουνε εμένα να απιστήσω τα σκάνδαλα; Να βλαστημήσω τον Χριστό επειδή κάποιος ιερωμένος το ψήνει το μπιφτέκι; Ή άλλος κλέβει τα λεφτά του δημοσίου; Σάμπως δεν υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου;

    Ή στο ίδιο μοτίβο, επειδή υπήρχαν και υπάρχουν πολιτικοί διεφθαρμένοι εμείς θα ζητήσουμε την Χούντα;

    Όποιος κλέβει, στη φυλακή γρήγορα, είτε ιερωμένος είτε όχι. Όποιος τυχόν έχει ακραία πάθη που δεν συμβαδίζουν με το λειτούργημα, ας πάει σπίτι του.

    Αλλά, αν κάποιος πει ότι ήταν Ορθόδοξος και δικαιολογηθεί λέγοντας ότι τα σκάνδαλα τον έκαναν να αλλάξει πίστη, τότε πρόκειται περί παραμυθά. Δεν τις αντέχω τέτοιες δικαιολογίες, τέτοια άλλοθι. Ρε, αν ο άλλος πέσει στον γκρεμό, θα πέσεις και συ; Θα γίνεις χουντικός επειδή ο Μπους γελοιοποιεί την Δημοκρατία; Αυτά μπορώ να τα δεχτώ από ανθρώπους μέχρι 16-17 ετών, που παίζει και λίγο η εφηβεία. Όταν όμως τα ακούω από μεγάλους ανθρώπους, τότε δεν ασχολούμαι καν.

    Πες ευθέως: είμαι σατανιστής. Όχι να λες «να κοίτα τι κάνει ο Εφραίμ, ΑΡΑ εγώ έγινα σατανιστής»! ΕΛΕΟΣ! Αυτά είναι δικαιολογίες για μικρά παιδιά. Αυτή είναι η γνώμη μου.

    Ίσα-ίσα, εκείνος που γυρίζει την πλάτη στα σκάνδαλα, αυτός αυτομάτως έρχεται πρόσωπο με πρόσωπο με τον Χριστό. Δεν τον υβρίζει.

    Undantag

    «Αλλά επέλεξες να μην την απαντήσεις – ως συνήθως.»

    Βεβαίως, πολύ καλά κάνεις και το επισημαίνεις γιατί αυτά πρέπει να λέγονται, όντως αυτό που με χαρακτηρίζει είναι ότι δεν απαντάω.

    ΥΓ
    Το σημειώνω αυτό, γιατί ο δικός μου «Χρυσός Οδηγός» δεν έχει σκληρό εξώφυλλο.

  70. Ο/Η Ανορθόδοξος λέει:

    Τελικά αδελφέ Δηδρ διαθέτετε χιούμορ, εκτός από ευγλωττία και έλλειψη επιχειρημάτων, χαίρομαι δι’ αυτό.

    Οι βυζαντινοί αυτοκράτορες που αναφέρατε θα επιθυμούσαν διακαώς να σας έχουν εκπροσώπους τύπου των…

    Θα ήσασταν επίσης ένας θαυμάσιος αρχιεπίσκοπος. Σκεφτείτε το επαγγελματικώς, έχει ψωμί η δουλειά, αφήστε που θα μπορούσατε να λέτε ελευθέρως τα θερμά σας ανέκδοτα…

  71. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    @ Επιτρέψτε μου να τιμήσω την ιερή μνήμη της αγίας Θεοδώρας συζύγου αγ. Ιουστινιανού@

    Φυσικά και το επιτρέπουμε. Ο καθείς δικαιούται να εκφράζει την σεξουαλικότητά του, με όποιον τρόπο επιθυμεί, αρκεί να μην πειράζει τον διπλανό του.

    @ μαζί με την επίσης φόνισσα αγία Θεοδώρα χήρα Θεόφιλου, αποτελούν τη ζωντανή απόδειξη πως και η Νέα Ρώμη μπορεί να καυχιέται για τις δικές της Αγριππίνες, Μεσσαλίνες και Ποππαίες.@

    «Ζωντανή απόδειξη»; Κάποιος θα πρέπει να ενημερώσει τον Λασκαράτο, πως οι εν λόγω αυτοκράτειρες είναι νεκρές προ πολλού. Κάποιος που έχει τελειώσει το σχολείο για παράδειγμα.

    @τους παραπέμπω στο σχετικό κόμβο της «Ορθόδοξης Εκκλησίας στην Αμερική».
    (στο http://www.oca.org/FSlives.asp Search for a feast or saint by NAME: βάλτε «theodora» η Search by date βάλτε «November 14» )@

    Ο κατεργάρης Λασκαράτος, γνωρίζει πολύ καλά πως η εν λόγω «Ορθόδοξη Εκκλησία στην Αμερική», αποτελεί έναν ιδιόρρυθμο κλάδο της Εκκλησίας των ρώσων εμιγκρέδων και όχι του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Γνωρίζει επίσης πως το αγιολόγιο της κάθε Εκκλησίας δεν δεσμεύει την άλλη. Γι’ αυτό λοιπόν και φρόντισε προκαταβολικά, να βάλει τον τίτλο μέσα σε εισαγωγικά. Μπορεί ο Diagrammenos να μην τσιμπήσει βεβαίως, αλλά από κορόιδα στο Διαδίκτυο…άλλο τίποτα!

    @ Ο ιστορικός Προκόπιος, που έγραψε στα κρυφά την ανέκδοτη Ιστορία του, περιγράφει με τα μελανότερα χρώματα το ιερό ζευγάρι. Ο Προκόπιος κατηγορείται από πολλούς ως εμπαθής ή και αντιφατικός… “Ο άνθρωπος αυτός έχει σκοτώσει τόσους πολλούς, που φαίνεται πως κανείς στον κόσμο δεν μπορεί να πει τον ακριβή αριθμό τους ……χάθηκαν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι” (Ανέκδοτα, ιη΄, 1-6). @

    Για την ακρίβεια, η μετάφραση της έκφρασης «μυριάδας μυριάδων μυρίας δημί απολωλέναι» δεν είναι «χάθηκαν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι», αλλά «λέω πως χάθηκε ένα τρισεκατομμύριο άνθρωποι».

    Θα πει κανείς «σχήμα λόγου». Ολόκληρο το βιβλίο, συνιστά ωστόσο ένα σχήμα λόγου, αν όχι μια φάρσα: Στο ίδιο κεφάλαιο που ο ιστοριοδίφης Λασκαράτος μας υποδεικνύει να διαβάσουμε, αναφέρεται πως στη Λιβύη, ο Ιουστινιανός εξολόθρευσε ολόκληρο τον πληθυσμό, σε τέτοιο σημείο που για έναν ταξιδιώτη, να αποτελεί αξιοσημείωτο γεγονός να συναντήσει έναν και μόνο άνθρωπο σε ολόκληρη τη Λιβύη! (Ανέκδοτα ιη’ 5-6) Αμ το άλλο; Με το που ανέβηκε ο Ιουστινιανός στο θρόνο, πλημμύρισαν όλα τα ποτάμια, (Νείλος, Κύδνος, Σκιρτός) και σεισμοί χτυπήσαν την Αντιόχεια, την Σελεύκεια και την Ανάζαρβο και τα Ίβωρα και την Αμάσεια, εξολοθρεύοντας όλους τους κατοίκους – ακόμα και στην Κόρινθο. Κάποιοι μάλιστα, λέει, είπαν ότι «ο θεός, μισώντας τα έργα του αποστράφηκε την εξουσία των Ρωμαίων». (Ανέκδοτα ιη’ 37-43)

    Ώστε «κατηγορείται από πολλούς ως εμπαθής». Μπα; Και οι υπόλοιποι; Μα οι υπόλοιποι, δέχονται την ακρίβεια των δεδομένων! Δεν χωρά περί αυτού, καμία αμφιβολία!

    @Η Θεοδώρα ήταν μια πόρνη που έκανε στον Ιππόδρομο νούμερα με πάπιες που έτρωγαν καλαμπόκι από το αιδοίο της και εξελίχθηκε από ερωμένη του βασιλιά σε βασίλισσα, αφού προηγουμένως ως μαιτρέσσα ενός διοικητή αφρικανικής επαρχίας, σχετίστηκε με τους πατριάρχες Τιμόθεο Γ΄Αλεξανδρείας και Σεβήρο Αντιοχείας, οι οποίοι την επηρέασαν υπέρ του μονοφυσιτισμού. Είναι άκομψο να αναφερθούμε στις ακατανόμαστες σεξουαλικές επιδόσεις της αγίας αντιγράφοντας τις γαργαλιστικές λεπτομέρειες που δίνει ο πικρόχολος Προκόπιος. Αρκεί να επισημανθεί πως στα δείπνα “επιδιδόταν σε ολονύχτια όργια με όλους μαζί τους συνδαιτημόνες”, ενώ “δούλευε και με τις τρεις τρύπες μαζί και κατηγορούσε την φύση παραπονούμενη που δεν της είχε κάμει πιο φαρδιές και τις τρύπες των μαστών της…”.@

    Αφού αποδείξαμε λοιπόν την πιστότητα των περιγραφών του Ιουστινιανού με βάση τον Προκόπιο, δεν έμενε παρά να προχωρήσουμε στα αποσπάσματα τα οποία αναδεικνύουν πανηγυρικά τον κο Λασκαράτο σε ιστοριοδίφη των «τριών τρυπών».

    Εκείνο που εντυπωσιάζει περισσότερο απ’ οτιδήποτε άλλο, δεν είναι οι οργιώδεις περιγραφές του Προκόπιου (που στις ονειρώξεις του Λασκαράτου μετασχηματίζονται σε… «ζωντανές αποδείξεις»), αλλά στην προφανή του τάση του ιστολόγου μας, να συνοδεύει πάντοτε τις γαργαλιστικότερες δυνατές περιγραφές που μπορεί να συναντήσει σε κείμενα όπως τα «Απόκρυφα», ή στις αγαπημένες του εφημερίδες «Espresso», «Ελεύθερη Ώρα», «Πρώτο Θέμα» κλπ., με ψευδοσεμνότυφες φράσεις όπως «θα ήταν άκομψο» κλπ., προδίδοντας ψυχολογία παιδιού του Κατηχητικού που ρίχνει κλεφτές ματιές στα πορνοπεριοδικά των περιπτέρων, σφίγγοντας ταυτοχρόνως την μπλε γραβάτα του μην του λυθεί.

    Υπάρχει όμως και συνέχεια:

    @ενώ φυσικά ο εθνικός μας ιστορικός Παπαρηγόπουλος τα απορρίπτει.@

    Το κλειδί εδώ, είναι η λέξη «φυσικά». Το πρόβλημα βεβαίως για τον Λασκαράτο, δεν είναι ο Ιουστινιανός, αλλά ο Παπαρηγόπουλος. Είναι προφανής η χροιά: Τι άλλο θα μπορούσε να κάνει ένας Παπαρηγόπουλος, από το να απορρίψει τον Προκόπιο;

    Το σερβίρισμα πραγματικών γεγονότων μαζί με γεννητούρια ακαπίστρωτης φαντασίας, αποτελεί την αλφαβήτα της προπαγάνδας. Καθώς ο ανίδεος αναγνώστης μένει με την εντύπωση πως ο χυλός που κατάπιε αποτελεί την πεμπτουσία της ιστορικότητας, δεν μένει πλέον τίποτ’ άλλο, από το να συγκρίνει την «πεμπτουσία» αυτή, με το έργο ενός Παπαρηγόπουλου που την απορρίπτει, προκειμένου να το εξοβελίσει. Και μαζί μ’ αυτό βεβαίως, την προσέγγιση του ιστορικού μας, περί της συνέχειας του ελληνικού έθνους.

    @Οι νόμοι των «Νεαρών» στρίμωξαν γρήγορα όλους τους ετεροδόξους και αλλόθρησκους στο περιθώριο, ενώ μπήκε λουκέτο στη Φιλοσοφικής Σχολή της Αθήνας, ο σχολάρχης της οποίας Δαμάσκιος και ονομαστοί φιλόσοφοι αναγκάστηκαν-τι τραγική ειρωνία- να το σκάσουν στην αυλή του Πέρση βασιλιά!@

    Σωστό. Μόνον που δεν αναφέρεται ότι ο Δαμάσκιος και οι Σιμπλίκιος, Ευλάμιος, Πρισκιανός, Ερμείας, Διογένης και Ισίδωρος, που κατέφυγαν στην αυλή του Πέρση βασιλιά, επέστρεψαν αργότερα, πίσω στην Αθήνα (Επαμεινώνδα Στασινόπουλου: Ιστορία των Αθηνών κεφ. 7 – Αθήνα 1973).

    @«Δε χωράει αμφιβολία», λέει ο Paul Lemerle, «ότι επί Ιουστινιανού αρχίζει η παρακμή της παιδείας». (Lemerle, P., Ο πρώτος βυζαντινός ουμανισμός, μτφ. Μ. Νυσταζοπούλου-Πελεκίδου 1985, σελ. 68). Το κλείσιμο της Σχολής έχει και μια συμβολική σημασία, σηματοδοτώντας πως στο εξής οι εξ αποκαλύψεως μοναδικές αλήθειες απαγόρευσαν την έρευνα και την αμφισβήτηση.@

    Ο Lemerle γράφει και κάτι ακόμα: «Πρέπει να προσέχουμε και να μην υπερτιμούμε τη σημασία που μπορεί να είχε ακόμα το 529 η Σχολή των Αθηνών. Μετά το θάνατο του Πρόκλου η φήμη της είχε μειωθεί σημαντικά. Απλώς επιβίωνε».

    Ο Λασκαράτος βεβαίως, δεν ήταν υποχρεωμένος να γνωρίζει τι γράφει ο Lemerle. Αρκεί που ξεσήκωσε τη μισή διατριβή του από μία συγκεκριμένη ιστοσελίδα, που του έδινε τη δυνατότητα να παίρνει ύφος καρδινάλιου εκ του ασφαλούς!

    http://asiaminor.ehw.gr/forms/filePage.aspx?lemmaId=4560

    @Στον Ιουστινιανό και τη Θεοδώρα χρεώνεται η ανέγερση του τεμένους της Σοφίας του Θεού, που ποιος ξέρει πόσο κόστισε σε χρήμα και αίμα, αφού ακόμη και στην Ελλάδα του 2004, τα Ολυμπιακά έργα προκάλεσαν το θάνατο 15 εργατών, κυρίως μεταναστών@

    Εδώ μιλάμε για σόλο. Μπορεί να μην ξέρουμε αν σκοτώθηκε κανένας εργάτης σε καμιά σκαλωσιά στην Κωνσταντινούπολη, αλλά αφού σκοτώθηκαν στα ολυμπιακά έργα, ε!, όλο και κάποιος νεκρός θα υπήρχε!

    Πραγματικά, μαθαίνει κανείς ενδιαφέρουσες τακτικές διαβάζοντας Λασκαράτο.

    @Ακόμη και οι ευσεβέστεροι των αναγνωστών μας θα παραδεχθούν πως η χριστιανική αγάπη, δεν αναγνώριζε εκείνη την εποχή εργατικά δικαιώματα (κατοπινά άθλια εφευρήματα του άθεου Μαρξισμού)@

    Οι ευσεβέστεροι των αναγνωστών της ιστοσελίδας, γνωρίζουν ότι πολύ πριν τον άθεο Μαρξισμό, η ανθρωπότητα είχε γνωρίσει τη φραγγέλιο του αδελφού του Ιησού, του Ιακώβου, ο οποίος στην επιστολή του αναφέρει χαρακτηριστικά:

    «Ελάτε τώρα εσείς οι πλούσιοι, κλάψτε, θρηνείστε για τις συμφορές που σας έρχονται. Ο πλούτος σας έχει σαπίσει και τα ρούχα σας είναι φαγωμένα από το σκόρο, το χρυσάφι σας και το ασήμι σας έχουν σκουριάσει και η σκουριά τους θα είναι μια μαρτυρία εναντίον σας και θα φάει τις σάρκες σας σαν φωτιά. Θησαυρίσατε στις έσχατες ημέρες. Ο μισθός των εργατών που θέρισαν τα χωράφια σας και που τους τον στερήσατε βοά και οι βουές των θεριστάδων έχουν φτάσει ως τα αυτιά του Κυρίου των Δυνάμεων. Ζήσατε στη γη με πολυτέλεια και απολαύσεις, παχύνατε σαν τα ζώα για την ημέρα που θα τα σφάξουν…»

    Δεν χρειάζεται βεβαίως να αναφερθούμε εκτενώς, στην τεράστια συνεισφορά του χριστιανικού λόγου και ιδίως των περιθωριακών χριστιανικών συνάξεων στη δημιουργία του εργατικού κινήματος στην Αγγλία, σε εποχές που ο Μαρξ δεν είχε καν γεννηθεί – κάτι που έχουν αναγνωρίσει οι πλέον μαρξίζοντες ιστορικοί. Πλέον χαρακτηριστικό παράδειγμα, οι απαγχονισμένοι εξεγερμένοι Λουδδίτες εργάτες Τζών Όγκντεν, Νάθαν Χόυλ, Τζόζεφ Κρώουθερ, Τζων Χίλ, Τζων Γουώλκερ, Τζόναθαν Ντην και Τόμας Μπρουκ που τραγουδούν πριν την κρεμάλα, τον προτεσταντικό ύμνο «Ιδού του κόσμου ο Σωτήρ, στου όνειδους το δέντρο καρφωμένος» (Frank Peel: The rising of the Luddites σελ. 263 – τέταρτη έκδοση 1968)

    @Είναι λίγο αστείο πως οι πατριώτες θεωρούν την Αγιασοφιά ως τον νέο Παρθενώνα του Ελληνισμού, παραβλέποντας πως οικοδομήθηκε από έναν Αλβανό (Ιλλυριό) τύραννο και από την ακόλαστη γυναίκα του, την κόρη ενός αρκουδιάρη.@

    Όσο αστείο να καμαρώνουν οι Έλληνες για το Ναό του Ολυμπίου Διός στην Αθήνα που ουσιαστικά όρθωσαν οι Ρωμαίοι κατακτητές.

    @Στους Ορθόδοξους επισκέπτες μας που δε ντρέπονται να θεωρούν το περίλαμπρο τέμενος, αυτό το θέατρο των στέψεων των πιο άθλιων βασιλιάδων και πατριαρχών, ως κατοικία του Θεού (!), μεταφέρω το μπρεχτικό ερώτημα ενός σκεπτόμενου εργάτη:
    «Ποιός έχτισε τη Θήβα την επτάπυλη; /Στα βιβλία δε βρίσκεις παρά μόνο βασιλιάδων ονόματα/.Οι βασιλιάδες είχανε τις πέτρες κουβαλήσει;/ Και τη Βαβυλώνα που την κατέστρεψαν πολλές φορές/ ποιός, τόσο πολλές φορές την έχτισε πάλι;…….».@

    Οι επισκέπτες σας, σας επιστρέφουν την απάντηση-χλαπάτσα: Το τέμενος το έκτισαν οι Έλληνες, ανάμεσα στους οποίους υπήρχαν και γιοί αρκουδιάρηδων και ταβερνιάρηδων.

    @Δεν παραγνωρίζω πως και για τον ελληνικό Παρθενώνα θα χύθηκε αίμα αθώων, αλλά ούτε ο γενναίος Περικλής ούτε η σοφή Ασπασία του ζούσαν μέσα στη χριστιανική χλιδή των βυζαντινών αγίων, ούτε παρίσταναν τους κήρυκες του ευαγγελικού λόγου, ούτε σφάζανε σαν τραγιά τους Αθηναίους πολίτες που μπορούσαν να φιλοσοφούν ελεύθερα και είχαν την ευκαιρία αντί για υποχρεωτικές ακολουθίες βαφτίσεων να ακούσουν από τον ηγέτη τους έναν αθάνατο Επιτάφιο..@

    Άμα απαντήσει κανείς στο παραπάνω, θα εισπράξει βεβαίως την αθάνατη λασκαράτειο απάντηση: «Και ποιος σου είπε πως είμαι εγώ εκπρόσωπος του αρχαίου ελληνικού πολιτισμού»; Διαβάτη προσπέρνα!

    @Δείγμα της ορθόδοξης χρηστοήθειας είναι η στάση του αγιορείτη άγ. Νικόδημου (τέλη 18ου αι.), που αμφισβητώντας κατά πόσον ο Ιουστινιανός ανακηρύχτηκε άγιος, αδιαφορεί για το αίμα που έχυσε, και βρίσκει να κατηγορήσει τον Ιουστινιανό για αίρεση. Η αίρεση, αυτή μόνο ενοχλεί τους πατέρες.@

    Ο Νικόδημος δεν συγγράφει Ιστορία. Αναφέρει επακριβώς, πως για την εορτή του «βασιλέως Ιουστινιανού» στις 2 Αυγούστου, «ίσως δεν αναφέρεται εν τω χειρογράφω ο μέγας Iουστινιανός, διατί έπεσεν εις την αίρεσιν των Aφθαρτοδοκιτών. Kαι διά ταύτην απέθανε με αιφνίδιον θάνατον».

    Ο Νικόδημος απλώς γράφει, ότι ένας αιρετικός δεν θα ήταν δυνατόν να ανακηρυχθεί άγιος. Τα «αδιαφορεί», «ενοχλεί», «κατηγορεί» κλπ. αποτελούν λασκαράτεια συμπληρώματα για να δέσει η κοσμπόστα.

    @ Το ακόλουθο απόσπασμα του Προκόπιου φαίνεται σαν να αφορά τους ευλαβείς υπουργούς του ΠΑΣΟΚ και της ΝΔ, που μπούκωσαν με ιδιοκτησίες τον Εφραίμ.
    «.. επέτρεπε στους ιερείς να παραβιάζουν πιό άφοβα τα δικαιώματα των άλλων και τους συνέχαιρε όταν καταλήστευαν τους ανθρώπους της περιοχής τους, πιστεύοντας ότι έτσι δείχνει ευσέβεια προς τα θεία. Όταν μάλιστα δίκαζε τέτοιου είδους δίκες, θεωρούσε ότι έκανε και έργο ευσέβειας, αν τα κατάφερνε να κερδίσει τη δίκη και να φύγει ανενόχλητος κάποιος που είχε αρπάξει, στ’ όνομα της πίστης, κάτι που δεν του ανήκε. Πίστευε πως η δικαιοσύνη συνίσταται στο να υπερισχύουν οι ιερείς από τους αντιδίκους τους. Αυτός ο ίδιος καμάρωνε μεταχειριζόμενος το παραπέτασμα της θρησκείας όταν οικειοποιούνταν με άνομα μέσα τις περιουσίες ζωντανών και νεκρών και τις αφιέρωνε αμέσως σε κάποιον ναό για να μην επανέλθουν ποτέ πια οι τίτλοι ιδιοκτησίας σε κείνους που είχαν υποστεί το άδικο. Επιπλέον για να πετύχει τους σκοπούς αυτούς, οδηγούσε στον θάνατο αναρίθμητους ανθρώπους……».@

    Αν ο Λασκαράτος είχε ανοίξει το βιβλίο του Lemerle που μας πρότεινε παραπάνω, θα είχε διαβάσει την τεκμηριωμένη κρίση του διαπρεπούς βυζαντινολόγου περί του Προκοπίου, σε ό,τι τουλάχιστον αφορά τον Ιουστινιανό.

    Επί παραδείγματι, ο καλός και αγαπητός Προκόπιος «κατηγορεί τον αυτοκράτορα πως κατάργησε τις συντάξεις των γιατρών και των καθηγητών, έτσι που δεν ακούστηκε πια να γίνεται λόγος γι’ αυτούς» – κάτι που για τον Lemerle, αγγίζει πλέον τα όρια του λιβελογραφήματος. Δυστυχώς – συμπληρώνω εγώ – υπάρχουν στην Ελλάδα άνθρωποι που θεωρούν ότι στην εποχή του Ιουστινιανού, έπαψαν να υπάρχουν στο Βυζάντιο…γιατροί!

    Η πλάκα βεβαίως, δεν είν’ αυτή. Είναι ότι ο Προκόπιος στο ίδιο ακριβώς βιβλίο που μας προτείνει ο Μασκαράτος, αφιερώνει ένα ολόκληρο κεφάλαιο, το 27ο, για να κατηγορήσει τον Ιουστινιανό ότι δεν υπερασπίστηκε αρκετά…την Εκκλησία!

    «Ως είρων τε ην και ούτε θεού, ούτε ιερέων, ούτε νόμων αυτώ έμελεν» αναφέρει χαρακτηριστικά ο Προκόπιος.

    Φυσικά, για να τα διαβάσει κανείς όλ’ αυτά, θα πρέπει να έχει πιάσει στα χέρια του και το βιβλίο του Προκόπιου και όχι να μαζεύει τα τσιτάτα σαν τις ρώγες από το πάτωμα. Αλλά τι λέμε τώρα. Θα σπαταλάμε το χρόνο μας…διαβάζοντας;

  72. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    Λασκαράτος έφα

    @Diagrammenos,
    από το πρωι έχεις αφήσει εναντίον μου τη βαρειά κατηγορία του προδότη, που παραδοσιακά οι εθνικόφρονες απευθύνουν στους δημοκρατικούς ανθρώπους.@

    και

    @Επωφελούμενος από το γεγονός πως ελάχιστοι πιά επισκέπτονται το ποστ με τα “Χρυσόβουλα”, κάνεις την πάπια. Φέρνω λοιπόν το θέμα εδώ για να σε ξεμπροστιάσω…

    Ο πλήρης διάλογός μας στα 3 τελευταία σχόλια (88-90), στο:
    https://roides.wordpress.com/2008/11/10/10nov08/#comments@

    Χαίρομαι που φέρνεις το θέμα για να με ξεμπροστιάσεις. Στον πλήρη μας διάλογο λοιπόν, ο κάθε ένας μπορεί να διαπιστώσει πως:

    1) Τη λέξη «προδότης» δεν την έχω χρησιμοποιήσει εγώ αλλά την βάζεις εσύ στο στόμα μου (παλιές καλές λασκαράτειες τακτικές)

    2) Δεν τολμάς να δώσεις καμία απάντηση στα όσα σου απάντησα (διόλου πρωτοφανές)

    3) Γι’ αυτό που σε προκάλεσα (πόσες φορές έχεις αναφερθεί στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των Ελλήνων ορθοδόξων), κάνεις και πάλι την πάπια.

  73. Ο/Η laskaratos λέει:

    Όπα ρε Δηδρ,
    αποφάσισες να αντιπαραταχθείς επί της ουσίας. Για να δούμε τι μας λες:

    1)@Οι “ιερές πράξεις” των αυτοκρατόρων, έχουν σχέση με την Ορθόδοξη Εκκλησία και την εσωτερική μαρτυρία της πίστεώς της, όσο ο εφαρμοσμένος αθεΐσμός με την δημοκρατία@.

    Ο αυτοκράτορας στεφόταν από τον πατριάρχη, ο αυτοκράτορας συγκαλούσε οικουμενικές Συνόδους (Ο εθνικός μάλιστα Μ.Κωνσταντίνο προήδρευε κιόλας και όλοι προήδρευαν από το παρασκήνιο, έχουμε και εικόνες που οι αυτοκράτορες κάθονται τιμητικά στην κεφαλή της Ιεραρχίας). Πολλοί αυτοκράτορες αναπαρίστανται με φωτοστέφανα σε ναούς, πολλοί ανακυρήσσονται άγιοι (μερικούς δεν μπορείτε να τους κρύψετε με τίποτα), ο Λέων Στ ο Σοφός θεσπίζει ιερολόγηση του γάμου, ο Ιουστινιανός κάνει κι αυτός εκκλησιαστικού τύπου ρυθμίσεις, ο Αλέξιος Κομνηνός καίει ζωντανό σε συνεργασία με τη Σύνοδο τον Βασίλειο των Βογόμιλων, ο άγιος Ιουστινιανός στέλνει τον Ιωάννη Ασιανό να βαφτίσει δια πυρός και σιδήρου 70000 εθνικούς, όλοι τους κυνηγάνε αιρετικούς, εθνικούς, γκρεμίζουν ελληνικούς ναούς κλπ, κατεβάζουν και ανεβάζουν εικόνες, οργανώνουν εξωτερικές Ιεραποστολές στα πλαίσια της ιμπεριαλιστικής τους πολιτικής συμμετέχουν και οργανώνουν συνόδους για την Ένωση των Εκκλησιών, που να αρχίσω που να τελειώσω και μας λες χωρίς να κοκκινίζεις πως δεν έχουν σχέση με την Ορθοδοξία, τι να σου πω τώρα;

    2)@Εϊναι γελοίο, να καθόταν π.χ. η διοικούσα εκκλησία να απολογηθεί επειδή το κράτος έχει ΜΑΤ και Αύρες και οι φυλακές είναι γεμάτες με κρατούμενους ή επειδή τα δικαστήρια έχουν καταδικάσει και αθώους κ.λπ. κ.λπ.@

    Μιλάς σοβαρά; Η κρατική Εκκλησία που συνεργάστηκε με όλες τις δικτατορίες, τις στήριζε, τις υμνούσε, η Εκκλησία που χώνει τη μύτη της παντού, στην εξωτερική πολτική, ακόμη και στις κηδείες των πολιτών, στα σεξουαλικά τους, στους γάμους, στα διαζύγια που ουρλιάζει για κάποιο έργο Τέχνης, είναι η ιδια που κάνει την πάπια για κάθε κοινωνική αδικία και κρατική βία. ΜΙΑ ΚΟΥΒΕΝΤΑ ΡΕ ΔΕΝ ΕΙΠΑΝΕ ΓΙΑ ΤΟΥΣ ΑΠΕΡΓΟΥΣ ΠΕΙΝΑΣ ΦΥΛΑΚΙΣΜΕΝΟΥΣ
    (Εν φυλακή ήμην κλπ λέει ο Θεός σας). Όταν το Κράτος εκτελούσε στον εμφύλιο μάρτυρες του Ιεχωβά, η Εκκλησία δεν όφειλε να μιλήσει; Είναι η ίδια που αν και οι μοναχοί της δεν πάνε στρατό καταγγέλει τους αντιρρησίες συνείδησης. Η σιωπή της είναι συνενοχή, την ίδια μάλιστα ώρα που ουρκιάζει υπέρ κάθε μέτρου που μας γυρνά στον Μεσαίωνα.

    3)@Μπορεί να μ’ ενοχλούνε, αλλά θα με κάνουνε εμένα να απιστήσω τα σκάνδαλα; Να βλαστημήσω τον Χριστό επειδή κάποιος ιερωμένος το ψήνει το μπιφτέκι; Ή άλλος κλέβει τα λεφτά του δημοσίου; Σάμπως δεν υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου;@

    Κανείς δεν σου ζήτησε να απαρνηθείς την πίστη σου, ούτε εσένα ούτε σε κανέναν. Εσείς χρησιμοποιείτε το κράτος για αθέμιτο προσυλητισμό ακόμη και μκρών μαθητών. Η σιωπή όμως του χριστεπώνυμου πληρώματος στον προκλητικά σκανδαλώδη βίο πολλών Ιεραρχών, η σιωπή όλων γιατί παιδεραστές κληρικοί δεν καθαιρούνται, κληρικοί διαβόητοι για κλεψιές δαιτηρούν το σχήμα, η σιωπή σας για τη χυδαία χλιδή του Χριστόδουλου, για τα ελικόπτερα και τα οικόπεδα του Εφραίμ, για την αστρονομική περιουσία, για τα αφορολόγητα, σας καθιστά συνένοχους. Δείχνει πόσο υποκρινόσαστε και πόσο αδιαφορείτε για την «ευπρέπεια του οίκου Του».
    Όσο για τους δεσποτάδες που «είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου» στρογκυλοκαθημένοι στις σκανδαλώδεις απολαβές τους, την ώρα που χιλιάδες άνθρωποι βιώνουν μια Κόλαση, αυτή η σιωπή τους αν ο Χριστός ήταν θεός θα τους οδηγούσε κατευθείαν στην Κόλαση.

    Τον Χριστό τον βλαστημάς καθημερινά υποστηρίζοντας με μανιακό τρόπο διεφθαρμένες και βάρβαρες καταστάσεις και στηρίζοντας την Εκκλησία των χρυσοφόρων σατραπών δεσποτάδων.

  74. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Επαναλαμβάνοντας τις γνωστές @α@αριές που έχεις επαναλάβει τόσες φορές, για πολλές από τις οποίες έχεις πάρει ΗΔΗ απαντήσεις, δείχνεις απλά το αδιέξοδό σου, όπως στο επεσήμανε ο Γιάννης παραπάνω.

    Αν το ΜτΒ έχει δίκιο και είσαι όντως ο πρώην θεολόγος που αναφέρει, τότε η ηλικία σου είναι ΑΠΑΡΑΔΕΚΤΗ για τέτοιας χαμηλής ποιότητας αντιπαράθεση.

    Θυμίζει όμως ο λόγος σου, τους φασίστες μακελάρηδες αθέους, οι οποίοι για να «γλυτώσουν» τον κόσμο από τον κλήρο και τον Θεό, χωρίς να ρωτήσουν κανένα, έσφαζαν και βασάνιζαν χωρίς να χορταίνουν αίμα, εκατομμύρια ανθρώπους. Έτσι τους «γλύτωσαν»…

    Κλαίω την ανθρωπότητα, αν τυχόν η διαστροφή του πλανήτη γίνει τέτοια, ώστε να πληθυνθούν και πάλι άνθρωποι σαν κι εσένα. Κλαίω την ανθρωπότητα…

  75. Ο/Η laskaratos λέει:

    Diagrammenos,

    διυλίζεις τον κώνωπα για να μειώσεις τον αντίπαλο σου, ψάχνοντας παραγράφους που παρέλειψε-αυτονόητο, αναπότρεπτο-αναλύοντας χημικά τα σαιτς στα οποία κατέφυγε, ενός δε εστί χρεία. Το Βυζάντιο ήταν μια βάρβαρη θεοκρατική αυτοκρατορία και η Εκκλησία συγκυβερνούσε. Πολλοί κτηνάνθρωποι αυτοκράτορες αγιοποοιήθηκαν, το πλήρωμα της Εκκλησίας ακολούθησε πολύ έως καθόλου, μερικοί κρύφτηκαν κάτω από το χαλί. Αυτά είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού. Αφού σου πω πως ούτε ένας από τους απολογητές που μπαίνετε εδώ δεν χρησιμοποιεί το Ευαγγέλιο, ούτε ένας δεν μιλά με ευαγγελικό τρόπο, ούτε ένας δεν μιλά χωρίς μίσος και υστερική επιθετικότητα, όλοι σας αναλαμβάνετε το άχαρο έργο να υπερασπιστείτε με ολότελα κοσμική και εξουσιαστική λογική και με πονηρά σοφίσματα και βυζαντινισμούς, ανώμαλες και θηριώδεις καταστάσεις, που σε φυσιολογικούς νθρώπους προκαλούν εμετό. Το κοινό μπορεί να κρίνει και το μόνο που πετυχαίνεται είναι να αυτοεκτίθεσθε και να μας τρώτε τον χρόνο. Αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι το καταφέρατε και μου κοστίζει πολύ.

    Απαντώ στο τελευταίο σχόλιό σου στο οποίο καταφεύγεις σε πλαστογραφία.
    Πράγματι ισχυρίζομαι πως με είπες προδότη και αμέσως μετά, (όπως μπορεί να δει όποιος ανατρέξει 25 σχόλια πιό πάνω)
    αμέσως μετά το τοίζω, ΠΑΡΑΘΕΤΩ ΤΗΝ ΑΚΡΙΒΗ ΣΟΥ ΦΡΑΣΗ και μετά δίνω και λινκ για τον πλήρη διάλογο. Να τι μου είπες:

    @Εσύ βεβαίως, πολύ θα ήθελες να εξαλβανίζονταν όλοι οι Έλληνες της γείτονος, αρχής γενομένης από τη γλώσσα, αλλά μάλλον δεν σκοπεύουν να σου την κάνουν τη χάρη@

    Έρχεσαι τώρα στο παραπάνω σχόλιο και πονηρά κρύβεις το γεγονός πως παρέθεσα τι είπες και μου λες κακόπιστα πως δεν με είπες προδότη, δηλαδή τάχα σε συκοφάντησα, κρύβοντας αυτό που πραγματικά είπες. Περιφραστικά όμως όπως μπορεί να κρίνει ο καθένας με είπες προδότη. Αυτή η επιθυμία για την οποία με συκοφαντείς είναι Ανήθικη και προδοτική, και όπως σου απέδειξα αλλά αποφεύγεις να απαντήσεις, ΟΛΟΤΕΛΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΩΝ ΓΡΑΠΤΩΝ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ, που εσείς δεν τον έχετε και θέλετε φερ ειπείν τους Τούρκους της Θράκης, Έλληνες στο γένος.
    Αντί να μου απαντήσεις εδώ και να μου πεις όχι ρε λες ψέμματα, εδώ κι εκεί κι εδώ κι εδώ, γράφεις πως οι Έλληνες της Αλβανίας της Τουρκίας του Μοντεβιδέο πρέπει να πάψουν να είναι Έλληνες ή να μιλάνε ελληνικά, μη μπορώντας να αντιπαρατεθείς στη βαση πάγιων αρχών, όπως του αυτοπροσδιορισμού που εγώ τον διεκδικώ για όλους και εσύ για τους ΈΛΛΗΝΕς ΜΟΝΟ, κάνεις αλχημεόιες και σκούζεις, κοιτάχτε λέει πως είπα αυτό ενώ δε το είπα, ΟΜΩς ΤΟ ΕΙΠΕΣ και κάνεις και λαθροχειρίες, μέρα μεσημέρι.

    Ύστερα μου κάνεις δυο ερωτήματα νομίζοντας αφελώς πως θα με κολλήσεις στον τοίχο:
    Τα παραθέτω αυτούσια:
    Α)
    2) Δεν τολμάς να δώσεις καμία απάντηση στα όσα σου απάντησα (διόλου πρωτοφανές)

    Άκου κύριε,
    και εσύ και ο Δηδρ κατεβάζετε τεράστια σεντόνια, από ιερά βιβλία, συναξάρια, οβαρά βιβλία επίσης που διαλέγις ότι σε συμφέρει, κατανοητό, αλλά το ίδιο με κατηγορείς πως κάνω εγώ, γεμάτα μικρόψυχες παρατηρήσεις, διαστρεβλώσεις, απαιτήσεις παραγράφων, υποσημειώσεων, ερμηνειών άλλων συγγραφέων, επιστημονικά συνέδρια που να τα αναλύουν, κρίσεις τρίτων κλπ κλπ εν ολίγοις οκόλκληρο διδακτορικό πάνω σε μια φράση.
    Τα επιχειρήματά σας είναι πάντα στρεψόδικα και εκτός ουσίας. Όταν σας προτείνω την Ηθική κλπ εγκυκλοπαίδεια, δική σας ναυαρχίδα, στρεψοδικείτε, όταν σας παραπέμπω στην Οrthodox church of America, που οι ασχολούμενοι με τα εκκλησιαστικά ξέρουν πως είναι μια ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΊΑ με κανονική επικοινωνία με το πατριαρχείο κλπ κλπ με την καλύτερη ιστοσελίδα, την πιό οργανωμένη και πλούσια από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, την λέτε ιδιόρρυθμη. Ποια είναι η ιδιορρυθμία της; Πως δεν κρύβει πως οι Θεοδόσιος, Ιουστινιανός και Θεοδώρα είναι Άγιοι. Όταν σας παραπέμπω σε αγιλόγια Ελλήνων μητροπολιτών κάνετε πως δεν τα διαβάσατε, όταν κάποιος από σας βρίσκει στα Μηνιαία τον άγιο Ιουστινιανό, λέει ο ένας στον άλλο μήπως καλέ δεν διάβασες καλά και λέει Ιουστίνος; όταν σας ρωτάω γιατί ο προπροηγούμενος πατριάρχης Ρουμανίας λέγεται Ιουστινιανός αφού δεν υπάρχει κάποιος άγιος, κάνετε την πάπια, όταν το ζεύγος Ι και Θ. είναι φωτοστεφανωμένο το αντιπαρέρχεστε (ναι δεν σημαίνει υποχρ.αγιοποίηση, αλλά κάτι δείχνει), όταν σας στέλνω σε ελληνική ιστοσελίδα ορθόδοξη δική σας με όλους τους Αγίους ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟ ΜΕΣΑ, κάνετε την πάπια, όταν σας παραπέμπω σε σαιτ ΘΕΟΛΟΓΟΥ που διαμαρτύρεται γιατί τα σχολικά βιβλία τα οποία υποβάλλει σε ενδελεχή χημική αναάλυση, δεν λένε πως ο Θεοδοσίος είναι άγιος, κάνετε την πάπια, όταν σας καλώ να μου πείτε για τις περιγραφές του Ασιανού, κάνετε την πάπια, κάποιος μου πετάει σε εξευτέλισα για τον Μαρκιανό και όταν ρωτάω ποιόν Μρκιανό μου λέει εννοώ τον Πρισκιλλιανό, όταν μου ζητά συνέδριο και σου κατεβάζω συνέδριο μου λες εσύ (ή μάλλον κάποιος από σας που να θυμάμαι), το είπε ο Ιός, πόσοι έχουν γράψει για τον καθηγητή Λένο κλπ κλπ, για την Ειρήνη που τύφλωσε τον γιό της αναγκάζεστε να παραδεχτείτε πως την κήρυξαν απλώς ευσεβή και ΕΣΤΩ ΟΥΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ σας δημιουργεί ηθικό πρόβλημα, όταν μου λέτε πως με ξευτελίσατε με τον ΔΗΘΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ των πρώτων χριστιανικών χρόνων και ΣΑς ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΟΜΙΚΗς Μπέη, κάνετε την πάπια. Δεν έχω άπειρο χρόνο, ούτε άπειρη υπομονή και νιώθω άσχημα να συζητώ σε τέτοιο επίπεδο.
    Β)
    ΤΕΛΟΣ ΑΠΑΝΤΩ ΣΤΗΝ ΤΡΙΤΗ αστεία ΕΡΩΤΗΣΗ ΜΕ ΤΗΝ ΟΠΟΙΑ ΝΟΜΙΖΕΙΣ ΠΩς ΜΕ ΚΟΛΛΗΣΕΣ ΣΤΟΝ ΤΟΙΧΟ:

    @3) Γι’ αυτό που σε προκάλεσα (πόσες φορές έχεις αναφερθεί στην καταπάτηση των δικαιωμάτων των Ελλήνων ορθοδόξων), κάνεις και πάλι την πάπια@.
    άκου άνθρωπέ μου, εκπροσωπούμε αντίθετους κόσμους. Σου έχω απαντήσει δεκάδες φορές σε αυτό, σε σένα και σε άλλους. Όταν δεν ξανααπαντώ δεν σημαίνει φυγομαχώ, σημαίνει βρέθηκα, σημαίνει δεν έχω χρόνο, σημαίνει έχω δουλειές, σημαίνει κυρίως η ερώτηση είναι ανόητη, ή υβριστική και η απάντηση για κάθε νοήμονα αναγνώστη, αυτονόητη και περιττή. Από όταν νιώσαμε τον εαυτό μας εδώ μας πρήξανε νηπιαγωγοί, δάσκαλοι, καθηγητές, ραδιόφωνα, τηλεοράσεις, στρατός, Εκκλησία, εφημερίδες, τους περισσότερους και οι γονείς τους,
    με τις τουρκικές βαρβαρότητες. ΤΙΣ ΜΑΘΑΜΕ ΤΙΣ ΞΕΡΟΥΜΕ ΟΛΟΙ ΤΙΣ ΚΑΤΑΔΙΚΑΖΟΥΜΕ. Έλεος.

    Να μάθουμε κατά πως μας συμβουλεύει και ο Χριστός σας (που τον έχετε κουρελιάσει) να βλέπουμε και το δοκάρι στο μάτι μας. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΑΛΙΑ. Αυτοκριτική το λένε αυτό, ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΓΝΏΣΗ ΤΟ ΛΈΝΕ, ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΜΕΤΆ ΝΑ ΔΕΙς ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ ΤΟ ΛΈΝΕ, ΕΠΙΘΥΜΊΑ ΝΑ ΕΊΣΑΙ ΣΟΒΑΡΌς ΆΝΤΡΑς ΤΟ ΛΈΝΕ ΚΑΙ ΌΧΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΑΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΙΣΜΟ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΑ ΓΥΝΑΙΚΟΥΛΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ, ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΟ ΛΕΝΕ ΚΑΤΑ ΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ και εσείς δεν τα ξέρετε καθόλου αυτά, που σε έναν τίμιο άντρα ή γυναίκα είναι έμφυτα. Χόρτασε ο τόπος, μπούχτισε από τους Πατριωταράδες που βρίζουν δεξιά ,κι αριστερά κάθε γειτονικό λαό και κρύβουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί. Δεν έχω πρόχειρο ένα υπέροχο γραπτό του ΠΑΝΕΠΙΣΤΗΜΙΑΚΟΥ και ΘΕΟΛΟΓΟΥ με κεφαλαία Σάββα Αγουρίδη στην Αυγή:
    Στην Ορθόδοξη Εκκλησία (και στην Ελλάδα συμπληρώνω) ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ.

    Φταίνε πάντα οι άλλοι Διαγραμμένε, αλλά κοίτα λίγο στον καθρέφτη. Μπορεί να τρομάξεις.

    ΤΕΛΟΣ
    Μπες και στο μλογκ της ΟΟΔΕ, ανέβα στον άμβωνα, να σχολιάσεις, εκεί που μόνοι σας τα λέτε, μόνοι σας τα ακούτε.

  76. Ο/Η nomikos λέει:

    Λέει ο Δηδρ,

    «Θυμίζει όμως ο λόγος σου, τους φασίστες μακελάρηδες αθέους, οι οποίοι για να “γλυτώσουν” τον κόσμο από τον κλήρο και τον Θεό, χωρίς να ρωτήσουν κανένα, έσφαζαν και βασάνιζαν χωρίς να χορταίνουν αίμα, εκατομμύρια ανθρώπους. Έτσι τους “γλύτωσαν.

    Ενώ από την άλλη, οι θρησκείες με πρώτη τη δική σου πολυπλόκαμε, συζητούσαν, ρωτούσαν,»θα θέλατε να πιστέψετε αγαπητέ;Πως είπατε;Όχι;Δεν πειράζε τότε, πάλι φίλοι θα είμαστε».Και ποτέ μα ποτέ, δεν βασάνισαν, σκότωσαν, ταλαιπώρησαν, εκτόπισαν, δίχασαν, κανέναν στο όνομα του θεού.Ποιου θεού;Δεν έχει απολύτως καμία σημασία το όνομά του.Σημασία έχει μόνο, για κάποια πρόβατα σαν και εσένα, να περιφέρουν τις «γνώσεις» τους, που με πολύ κόπο απέκτησαν, από βιβλία που άλλα πρόβατα έγραψαν, προσπαθώντας να ερμηνεύσουν τα ακατάληπτα, που διάφοροι μυαλοφυγόδικοι ξεστόμιζαν κατά καιρούς, προσπαθώντας μετά να τα πουλήσουν, σαν απόσταγμα σοφίας και γνώσεως.Χιλιάδες χρόνια τριγυρνάει στην ανθρωπότητα ο δράκουλας των θρησκειών και πίνει αίμα με το μπουρί της σόμπας και έρχεσαι εσύ και διάφοροι σαν και εσένα, να πείτε για τον Στάλιν, τους άθεους του σοβιετικού καθεστώτος,και δεν θυμάμαι ποιον άλλο χλιμίτζουρα έχετε αναφέρει, λες και κανένας τους ύμνησε εδώ μέσα και δεν το πήραμε χαμπάρι.Ξανάρχεσαι μετά και χωρίς κανένα στοιχείο, χτυποκοπανιέσαι και λες ότι είμαστε σατανιστές, ανθρωποφάγοι παγανιστές, που κάνουμε θυσίες σε αρχαίους θεούς και όποια άλλη κοτσάνα σας έχουν μάθει στα κατηχητικά.Και στο τέλος, μας αμολάς και την γιγαντιαίου διαμετρήματος πίπα,

    » Κλαίω την ανθρωπότητα, αν τυχόν η διαστροφή του πλανήτη γίνει τέτοια, ώστε να πληθυνθούν και πάλι άνθρωποι σαν κι εσένα. Κλαίω την ανθρωπότητα».
    Σιγά ρε Δηδρ και δεν μπορούμε να σου στείλουμε χαρτομάντηλα.Κλαις για πιο λόγο;Λόγο να κλάψουν ή να ανησυχούν, έχουν μόνο όσοι προσπαθούν να αλλάξουν, αυτόν τον κόσμο τον μοναδικό και όχι όσοι προσδοκούν αναστάσεις, παραδείσους ,αιώνιες ζωές και άλλα τέτοια φαιδρά.Λόγο να ανησυχούν, έχουν μόνο όσοι προσπαθούν με όποιο νόμιμο και ηθικό μέσο έχει στη διάθεσή του ο καθένας, να καλυτερεύσουν την ζωή τους και τη ζωή του διπλανού τους γιατί δεν είναι μοναχοφάηδες.Αυτοί οι άνθρωποι Δηδρ, παλεύουν, δουλεύουν, πέφτουν, σηκώνονται, απογοητεύονται, αισιοδοξούν μορφώνονται, προσπαθούν να μεταφέρουν τεκμηριωμένη γνώση, στο διπλανό τους που δεν γνωρίζει.Δεν κλείνονται στα σπίτια τους,ή μέσα στις εκκλησίες μπροστά στα εικονίσματα, κλαψουρίζοντας προσευχούλες στο θεό τους, να αλλάξει ή να σώσει αυτόν τον κόσμο.Δεν τρέχουν πίσω από μούμιες, που διάφοροι αγύρτες περιφέρουν από πόλη σε πόλη, με μόνο σκοπό, να αυξήσουν τα έσοδα της τοπικής Μητρόπολης ΑΕ.Ούτε γυρίζουν στο διαδίκτυο σαν και εσένα, να γράφουν την άλλη πίπα, ότι τάχατες αυτά τα ξεφτιλίκια, που γίνονται αυτές τις ημέρες στην εκκλησία σου, τα είχαν προβλέψει άγιοι πατέρες στο παρελθόν.Φυσικά και τα είχαν προβλέψει.Μόνο που δεν ήταν προφητεία, όπως εσύ και άλλοι νομίζουν.Ήταν απλώς η βεβαιότητα, ότι όταν ανοίγεις ένα μαγαζί στηριγμένο στο φόβο και στην απάτη, είναι τουλάχιστον ματαιόπονο να περιμένεις αυτό το ίδιο μαγαζί, να δουλέψει υπηρετώντας την τιμιότητα και την λεβεντιά, αποτελούμενο από τίμιους, άσπιλους και άμωμους.Άφησε λοιπόν κατά μέρος τα υποκριτικά σου δάκρυα και πήγαινε μαζί με τους άλλους πιστούς να προσευχηθείτε, μήπως και αλλάξει το κακό κλίμα, που επικρατεί για άλλη μια φορά αυτόν τον καιρό στην εκκλησία σας.Θυμίσου μόνο, πόσες και πόσες φορές στο παρελθόν, ξανακάνατε το ίδιο εσύ και εκατομμύρια άλλοι, διαπιστώνοντας μετά το πέρας των προσευχών σας, πως όχι μόνο τα ζιζάνια δεν είχαν φύγει, απλώς αποτελούσαν νέες και βελτιωμένες ποικιλίες των παλαιοτέρων.Και βέβαια μην προσπαθείς να παραμυθιάσεις κανέναν εδώ, πως τάχα αυτά τα ζιζάνια αποτελούν θλιβερές εξαιρέσεις.Ήταν, είναι και θα είναι ο κανόνας.Τέτοια στάνη βλέπεις, τέτοιο τυρί βγάζει.Κλείνοντας Δηδρ, να σου πω ότι στις προσευχές που θα απευθύνεις στον θεό σου, μη τυχόν και άτομα σαν τον Λασκαράτο, αναλάβουν τις τύχες της ανθρωπότητας στα χέρια τους, στείλε και τίποτα μπατονέττες για τα αυτιά, γιατί με τόσο αίμα που έχει χυθεί, τόση δυστυχία και τόση πείνα που είχε, έχει και κατά πάσα πιθανότητα θα έχει αυτός ο κόσμος, ο θεός σου μάλλον είναι κουφός.Παίζει βέβαια και το ενδεχόμενο, απλώς να μας έχει γράψει στα θεικά του παπάρια.Το ίδιο έχουμε κάνει και πολλοί από εμάς εδώ για αυτόν. Για αυτόν ακριβώς τον λόγο και επειδή κανέναν δεν ενδιαφέρει να σε εξοντώσει, όπως κακώς φαντάζεσαι, άσε εμάς τους»σατανιστές ,παγανιστές ανθρωποφάγους», να προσπαθούμε κάτι να κάνουμε για αυτόν τον κόσμο.Δεν κινδυνεύεις καθόλου.Μπορείς άνετα, να συνεχίζεις να προσεύχεσαι δακρυσμένος.

  77. Ο/Η nomikos λέει:

    ΠΡΟΣ ΚΥΡΙΟ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟ.

    Ενώ εσύ έτρωγες τον χρόνο σου να γράψεις την τελευταία σου απάντηση, στον γνωστό ασόβαρο τύπο, εγώ απαντούσα στον πολυπλόκαμο για τα υποκριτικά του δάκρυα.Έτσι, την διάβασα μετά.Ένα έχω να σου πώ όμως.Από το σημείο που λες, προς το τέλος της απάντησής σου, «Να μάθουμε κατά πως…» έως και το «Δεν μάθαμε να κάνουμε αυτοκριτική», με αναγκάζει να δηλώσω δημοσίως εδώ και όχι στα κρυφά, όπως αρέσκονται διάφοροι περίεργοι τύποι, πως η εκτίμηση που είχα στο πρόσωπο σου έως εχθές, πηγαίνει στο συρτάρι της μνήμης με τα πολύτιμα και τη θέση της παίρνει, αυτό που αποκαλώ εγώ φιλία.Με την πλήρη και παλιά έννοια του όρου.Ας μου επιτρέψεις λοιπόν από σήμερα, να βγάλω το Κύριε, που γράφω πριν το Λασκαράτος όταν σε προσφωνώ και να απευθύνομαι σε εσένα με το φίλε.Να ξέρεις, ότι θα το λέω από καρδιάς και έαν αξιωθούμε να γνωριστούμε από κοντά, θα δεις ότι το εννοώ.Να είσαι πάντα, μα πάντα καλά.

    ΥΓ.
    Όσοι διαβάσουν την τελευταία σου απάντηση, θα καταλάβουν- αν τρέχει βέβαια αίμα στις φλέβες τους και όχι νερό- την δίκαια οργή, που είχες γράφοντας ότι έγραψες.Φαίνεται από την μορφή του κειμένου.Γνώμη μου είναι, ότι σιγά σιγά θα πρέπει να τους συνδέσουμε όλοι με Κάιρο, όλους αυτούς, που με την τακτική που μόλις περιέγραψες, μας έχουν πρήξει τους γνωστούς αδένες.Έχουμε πολλά να πούμε και να κάνουμε, για απείρως σοβαρότερα θέματα, σαν το σημερινό που ανάρτησες και που λόγω του χρόνου που δαπάνησα, για να απαντώ σε υποκριτικά δακρυσμένους, αδυνατώ προς το παρόν να σχολιάσω.

  78. Παράθεμα: Η αυτοκράτειρα Θεοδώρα, ο κύριος Ροΐδης και « Ardalion’s Weblog

  79. Ο/Η laskaratos λέει:

    Φίλε Νομικέ,
    ευχαριστώ πολύ, θα επικοινωνήσω σύντομα μαζί σου.

  80. Ο/Η expaganus λέει:

    @ Mastor έγραψε“ Μπράβο Δηδρ και expaganus προσπαθείτε με αναλυτική σκέψη και επιχειρήματα βασισμένα σε πηγές να μας πείσετε.
    Απορώ πως, σοβαροί άνθρωποι σαν και εσάς πιστεύετε στα παραμύθια που γράφουν οι διαθήκες που εκεί οι πηγές είναι αγράμματοι και φαντασιόπληκτοι (που τότε “φωτίστηκαν” αλλά τώρα οι όποιες πηγές αποδομούνται και δεν σας κάνουν).
    .

    Στις «Διαθήκες» περιλαμβάνονται εμπειρίες που δεν αφορούν τη φυσική γνώση ούτε και οφείλονται σε «παραισθήσεις απ’ τη νηστεία» που αναφέρει ο Undantag, και άλλα τέτοια που πίστευα κι εγώ, όταν άθεος ων διάβαζα Άλντους Χάξλευ και τα σχετικά. Είναι όντως μια μεγάλη συζήτηση, που δεν χρειάζεται ν’ ανοίξει εδώ. Είναι αρκετό να ειπωθούν δυο πράγματα:
    α) ότι το κάθε πράγμα το μετράμε με το μέτρο του, το βάρος με γραμμάρια, το μήκος με εκατοστά, και τις πνευματικές (και όχι «ψυχικές» «ψυχολογικές» κτλ) εμπειρίες με πνευματικά κριτήρια. Οι «φωτισμένοι» μικρή σημασία έχει αν είναι γραμματισμένοι ή αγράμματοι, γιατί και οι δύο όσον αφορά αυτές τις εμπειρίες παρόμοια πράγματα έχουν να πουν: ότι πρόκειται για «υπέρ τον νουν» εμπειρίες που δεν μετριούνται με τα συνηθισμένα μέτρα της «αναλυτικής σκέψης».
    Και β) ότι οι Χριστιανοί δεν είναι άνθρωποι που οπωσδήποτε δεν έχουν επιχειρήματα και αναλυτική σκέψη, ούτε και οι άθεοι είναι αυτοί που οπωσδήποτε έχουν.

    @ Undantag Par défaut ως άθεος και αντικληρικαλιστής συμφωνώ με το Λασκαράτο, όπως είμαι σίγουρος ότι πολλοί χριστιανοί πιστοί που επισκέπτονται αυτή τη σελίδα par défaut συμφωνούν με σας. Σε κάθε περίπτωση, όπως σωστά είπε ο Geysser, «Λίγο -έως και καθόλου – μ’ ενδιαφέρει το αν η Θεοδώρα ανακηρύχτηκε αγία ή αν η Ειρήνη και ο Ιουστινιανός και όποιος να’ ναι, μνημονεύονται στο “Μηνιαίον” ή όποιο άλλο κιτάπι της εκκλησίας.» .

    Τα πράγματα εδώ δεν είναι αντιπαράθεση μεταξύ Χριστιανισμού και αθεϊσμού, όπου οι μεν πιστεύουν ότι υπάρχει Θεός ενώ οι δε όχι, οπότε δεν συναντιούνται πουθενά. Εδώ έχουμε ισχυρισμούς τους οποίους ο καθένας μπορεί να επαληθεύσει ή να καταρρίψει με την πρόσβαση σε μια βιβλιοθήκη. Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δεν σε ενδιαφέρει που ο άνθρωπος με τον οποίο συμφωνείς Par défaut ψεύδεται, αλλά σου αρκεί που είναι αντικληρικαλιστής. Ο αντικληρικαλιστής για τους ομοϊδεάτες του μπορεί να έχει σε όλα δίκιο; Ή μπορεί να έχει σε όλα δίκιο ο Χριστιανός για τους Χριστιανούς; Δε βαριέσαι, ομοϊδεάτης μας είναι, άσ’ τον να διαστρέφει τα γεγονότα όπως θέλει κι εμείς θα του πούμε μπράβο έτσι κι αλλιώς;

    Προσωπικά, όταν ήμουν άθεος, δεν χρειαζόμουν να παραστήσω τους πιστούς θρησκειών σαν αιμοσταγή τέρατα για να στηρίξω τον αθεϊσμό μου, ούτε και πίστευα οπωσδήποτε κάθε φοβερή κατηγορία εναντίον τους. Δεν πίστευα ότι – ή μάλλον δεν ήθελα να – υπάρχει Θεός, κι αυτό μου ήταν αρκετό. Και θα έκανα το ίδιο ακόμα κι αν οι πιστοί θρησκειών ήταν οι καλύτεροι άνθρωποι του κόσμου.

    “Ο Λούθηρος μόνο ανόητος δεν ήταν όταν επέταξε «sola scriptura». Ο προτεσταντισμός τουλάχιστον γλίτωσε από το δίλημμα «αγύρτης ή άγιος (ή και τα δύο); » Μήπως ήρθε η ώρα και της δικής σας αραχνιασμένης εκκλησίας να κάνει μια γενική καθαριότητα και να απαλείψει εντελώς τις ανοησίες περί αγιολογίου, κειμηλίων, εικόνων.

    Έχω παρατηρήσει ότι αρκετοί άθεοι συμπαθούν περισσότερο τον Προτεσταντισμό από άλλα χριστιανικά ρεύματα. Εκτός όμως που και η «scriptura” απορρέει κι αυτή από κάποια παράδοση που οι Προτεστάντες δεν συμμερίζονται, οπότε Par défaut δεν είναι στ’ αλήθεια «sola», κράτα και μια επιφύλαξη τα πράγματα που θεωρείς ανοησίες να έχουν ένα σημαντικό νόημα, που εσύ αγνοείς.

    @ Λασκαράτε αναφέρεσαι σε
    “παραγράφους που παρέλειψες-αυτονόητο, αναπότρεπτο” .

    Αυτονόητο και αναπότρεπτο μπορεί να είναι για δυο λόγους:
    1) επειδή δεν γνωρίζεις τις υπόλοιπες παραγράφους, δηλ. δεν έχεις διαβάσει ολόκληρο το βιβλιο.
    2) Επειδή τις έχεις διαβάσει αλλά τις αποκρύπτεις. Πράγμα φυσικό, αν ξέρεις ότι λένε αυταπόδεικτα ψέματα όπως ότι εξαιτίας του Ιουστινιανού «χάθηκε ένα τρισεκατομμύριο άνθρωποι», όσοι δηλ. δεν υπήρχαν την εποχή εκείνη όχι στην αυτοκρατορία του Ιουστινιανού, αλλά ούτε σε ολόκληρο τον πλανήτη!

    Αν και είναι υποτιμητικό για σένα να ΑΠΟΚΑΛΥΠΤΕΤΑΙ ότι έχεις κάνει ένα από τα δύο, είναι καλύτερα να ισχύει το πρώτο παρά το δεύτερο.

    κάποιος μου πετάει σε εξευτέλισα για τον Μαρκιανό και όταν ρωτάω ποιόν Μαρκιανό μου λέει εννοώ τον Πρισκιλλιανό

    Τι τρομερή παραπληροφόρηση! Η ουσία βρίσκεται στο ότι – όπως συ είπας – σε εξευτέλισα. Να με συμπαθάς που δεν θυμόμουν ότι στη συγκεκριμένη περίπτωση αυτός που ισχυριζόσουν ότι «έσφαξε η Εκκλησία» ήταν ο Πρισκιλλιανός και όχι ο Μαρκιανός, αλλά είχες βάλει τον Μαρκιανό ακριβώς πάνω από τον Πρισκιλλιανό κι έτσι κι αλλιώς, και για τον Μαρκιανό «σε εξευτέλισα».

    Και εδώ θα μου πεις:

    «Όταν δεν ξανααπαντώ δεν σημαίνει φυγομαχώ, σημαίνει βρέθηκα, σημαίνει δεν έχω χρόνο, σημαίνει έχω δουλειές, σημαίνει κυρίως η ερώτηση είναι ανόητη, ή υβριστική και η απάντηση για κάθε νοήμονα αναγνώστη, αυτονόητη και περιττή.»

    Αυτά λές ότι συμβαίνουν όταν ΕΣΥ δεν απαντάς σε κάποιον άλλο. Όταν δεν απαντάει κάποιος άλλος σ’ εσένα, δεν μπορεί κατά τη Λασκαράτειο λογική να συμβαίνει κάτι απ’ όλα αυτά, απλά τον έχεις αποστομώσει!

    «Πολλοί αυτοκράτορες αναπαρίστανται με φωτοστέφανα σε ναούς». «όταν το ζεύγος Ι και Θ. είναι φωτοστεφανωμένο το αντιπαρέρχεστε (ναι δεν σημαίνει υποχρ.αγιοποίηση, αλλά κάτι δείχνει)»

    Είπα να σε παραπέμψω σε κάποιο βιβλίο βρε Λασκαράτε, αλλά αφού έχεις τόση αγάπη στο φυλλομέτρημα ιστοσελίδων θα σου δώσω δυο διευθύνσεις για να ενημερωθείς με τον τρόπο που προτιμάς:

    http://fereniki1.pblogs.gr/h-apeikonish-toy-aytokratora-sth-byzantinh-tehnh.html
    Πρόκειται για άρθρο γραμμένο με σοβαρότητα και επιστημονική βιβλιογραφία – δηλαδή με τα στοιχεία που λείπουν από τα άρθρα τα δικά σου. Εκεί μέσα θα διαβάσεις ότι:
    «Το φωτοστέφανο υποδηλώνει τη θεϊκή προέλευση της αυτοκρατορικής εξουσίας.»

    Να και η αγαπημένη σου Βικιπαίδεια , στο λήμμα «Μετάλλιον αυτοκράτορα Μαυρίκιου Τιβέριου (μικροτεχνία): «Ενδιαφέρον στη συγκεκριμένη εικονογραφία παρουσιάζει το γεγονός ότι ο αυτοκράτορας φέρει φωτοστέφανο πίσω από το κεφάλι του. Το φωτοστέφανο ή άλως είναι αρχαίο ασιατικό σύμβολο της θεότητας, που επιβεβαιώνει τη θεία έγκριση για την κοσμική αυτοκρατορική εξουσία».

    Και για να σε προλάβω να μην ψάχνεις άδικα, ο Μαυρίκιος Τιβέριος, και ο Ανδρόνικος Β΄και ο Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, που σε αυτές τις σελίδες βλέπεις να φορούν φωτοστέφανο, ΟΥΔΕΠΟΤΕ ανακηρύχθηκαν άγιοι.

    Λέει ο Δηδρ «Να βλαστημήσω τον Χριστό επειδή κάποιος ιερωμένος το ψήνει το μπιφτέκι; Ή άλλος κλέβει τα λεφτά του δημοσίου; Σάμπως δεν υπάρχουν χιλιάδες άλλοι που είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου;» Κι εσύ τους «ιερωμένους που είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου» τους μετατρέπεις σε «δεσποτάδες που “είναι μια χαρά και δεν ακούγονται καθόλου” στρογκυλοκαθημένοι στις σκανδαλώδεις απολαβές τους», λες και είπε ο Δηδρ τέτοιο πράγμα.

    «ούτε ένας δεν μιλά χωρίς μίσος και υστερική επιθετικότητα»

    Λασκαράτε, διάβασε σε παρακαλώ τα ποστ σου, και ειδικά την απάντηση όπου το γράφεις αυτό, και μετά βγαλ’ τη σκούφια σου και βάρα μας. Ειδικά για μένα, ούτε με μίσος σου έχω μιλήσει ποτέ ούτε με «υστερική επιθετικότητα». Σου έχω μιλήσει αρκετές φορές με ειρωνεία, το παραδέχομαι. Άλλες φορές σου μιλάω απαθώς.
    Και ακόμα και αν είναι αλήθεια ότι κάποιοι μιλούν με «υστερική επιθετικότητα», είναι γεγονός ότι τουλάχιστον αυτοί δεν γράφουν ψέματα! Εσύ που και υστερικά μιλάς και ψέματα γράφεις, νομίζεις ότι θα καλυφθείς κατηγορώντας αυτούς;

    «Όταν σας ρωτάω γιατί ο προπροηγούμενος πατριάρχης Ρουμανίας λέγεται Ιουστινιανός αφού δεν υπάρχει κάποιος άγιος»

    Ειδικά γι’ αυτό το σημείο ήθελα να σχολιάσω και να πω ότι επιτέλους, ο Λασκαράτος εκτός από copy-paste αποσπασμάτων από βιβλία τα οποία αγνοεί, βάζει και τον εγκέφαλό του λίγο να δουλέψει. Πολύ σωστό ήταν εκείνο το ερώτημά σου, τελικά όμως μου διέφυγε να το γράψω. Σου έχει όμως ήδη απαντήσει ο Δηδρ σχετικά με την αγοποίηση του Ιουστινιανού.

    Το κοινό μπορεί να κρίνει

    Ναι, δυστυχώς για σένα μπορεί… Αλλά μη στεναχωριέσαι, έχεις τη φιλία του «Νομικού»!

    Εκείνο το 40 χρόνια Γκαίμπελς με θίγει. Μου προσθέτεις χρόνια-εκτός κι αν εννοείς πως μπήκα στον γκαιμπελισμό από βρέφος. Μας διαβάζουν και κυρίες που θα με κατηγορήσουν πως κρύβω την ηλικία μου. Όχι χτυπήματα κάτω από τη μέση σε παρακαλώ.

    Δεν είχα την πρόθεση να σου προσθέσω χρόνια – αν και η φωτό που διάλεξες με προδιαθέτει – απλά παρέφρασα το γνωστό «40 χρόνια φούρναρης». Πάντως επειδή είσαι πολύ ικανός στον γκεμπελισμό, δεν θα μου φαινόταν παράξενο να μπήκες, αν όχι από βρέφος, τουλάχιστον από νήπιο.

  81. Ο/Η Γιάννης λέει:

    «Το Βυζάντιο ήταν μια βάρβαρη θεοκρατική αυτοκρατορία και η Εκκλησία συγκυβερνούσε.»

    ο Κοραής δε θα συμφωνούσε:
    «της ανατολικής εκκλησίας ο κλήρος υπετάχθη πάντοτε εις τους κοσμικούς ηγεμόνας, και επεριωρίσθη απ’ αυτούς εις μόνην της θρησκείας την επιμέλειαν, ουδ’ έδωκε ποτέ παράδειγμα τοιαύτης αλλοκότου μίξεως των ουρανίων με τα επίγεια» (Περί των ελληνικών συμφερόντων διάλογος δεύτερος, 1826, Προλεγόμενα στους αρχαίους έλληνες συγγραφείς, τ. Γ’, σ. 450-1)

    «Της οποίας [Ανατολικής εκκλησίας] ο κλήρος, αν και όχι αναμάρτητος, ούτε κοσμικήν ηγεμονίαν ωρέχθη, ούτε τους κοσμικούς ηγεμόνας ετόλμησε ποτέ να ταράξη» (Προλεγόμενα στους Αρχαίους Έλληνες συγγραφείς (Περί των ελληνικών συμφερόντων διάλογος δεύτερος, 1826), τ. Γ., σ. 572).

    «Ο αυτοκράτορας, ως χριστιανός, εξαρτάται από τον πατριάρχη. Ο πατριάρχης, ως πολίτης του Κράτους, εξαρτάται από τον αυτοκράτορα. Το γεγονός αυτό προϋποθέτει τον απόλυτο διαχωρισμό, τη σαφή διάκριση, ανάμεσα στην αυτοκρατορική εξουσία και το ιερατείο, πράγμα που συνέβη στο Βυζάντιο. Έτσι η πλατιά διαδομένη θεωρία, που παρουσιάζει το βυζαντινό αυτοκράτορα ως ιερέα, δεν αντέχει καθόλου όταν εξετάζουμε τις πηγές. (…) Ο διαχωρισμός της αυτοκρατορικής από την εκκλησιαστική εξουσία είναι ένα γεγονός που καθιερώθηκε από το βυζαντινό νόμο. Η βυζαντινή ιστορία αναφέρει πολλές απόπειρες πατριαρχών ή αυτοκρατόρων να διαταράξουν την ισοροπία αυτή. Αλλά, ας το επαναλάβουμε για ακόμα μια φορά, πρόκεται για εξαιρετικές περιπτώσεις κι όχι για διαρκείς καταστάσεις.(..) Αλληλεγγύη και συνενοχή ακόμα είναι τα στοιχεία που χαρακτηρίζουν τις σχέσεις ανάμεσα στην εκκλησία και το κράτος στο Βυζάντιο, πολύ περισσότερο από ότι ο «καισαροπαπισμός» ή ο «παποκαισαρισμός»» (Ε. Αρβελέρ, Η πολιτική ιδεολογία της Βυζαντινής αυτοκρατορίας, σ. 149-151).

  82. Ο/Η Undantag λέει:

    Expaganus:
    @ Δυσκολεύομαι να πιστέψω ότι δεν σε ενδιαφέρει που ο άνθρωπος με τον οποίο συμφωνείς Par défaut ψεύδεται, αλλά σου αρκεί που είναι αντικληρικαλιστής.@
    Παρανόησες … ίσως δεν ήμουν σαφής: par défaut δεν σημαίνει άκριτη αποδοχή απόψεων. Σημαίνει εμπιστοσύνη και αποδοχή της βιβλιογραφικής έρευνας ως εξαντλητικής, σχετικής (in context) με το θέμα και μη παραλείπουσας ουσιώδη σημεία υπέρ της άλλης πλευράς.
    Επί παραδείγματι, όταν ο Λασκαράτος χρησιμοποίησε το ανέκδοτο έργο του Προκοπίου, έθεσε ένα εμφανές caveat και εξέθεσε τα επιχειρήματά του αναφορικά με την αποδοχή του ή όχι ως πηγής. Όταν οι χριστιανικοί πύραυλοι scud έπεσαν να τον φάνε για τη χρήση αυτού του έργου, παραβλέποντας τα όσα είπε, έβγαλα τα δικά μου συμπεράσματα για την καλοπιστία της μιας και της άλλης πλευράς.
    Δουλεύω πολύ για να έχω το χρόνο (και τη διάθεση) να αναζητήσω το έργο του Προκοπίου και να δημιουργήσω ιδία άποψη – και χαίρομαι που υπάρχουν άνθρωποι που έχουν το χρόνο και την υπομονή να βγάλουν στο φως όλη τη βρώμα αυτής της περιόδου. Σε διαβεβαιώ όμως ότι αν ποτέ αισθανθώ ότι δε με πείθει ο Λασκαράτος, το δρόμο για τη βιβλιοθήκη τον ξέρω καλά.
    @Προσωπικά, όταν ήμουν άθεος, δεν χρειαζόμουν να παραστήσω τους πιστούς θρησκειών σαν αιμοσταγή τέρατα για να στηρίξω τον αθεϊσμό μου, ούτε και πίστευα οπωσδήποτε κάθε φοβερή κατηγορία εναντίον τους. …@
    Γενικεύεις! Από πότε η γιαγιά η προγιαγιά μου και ένα τσούρμο θειάδες αιμοσταγή τέρατα!; Πάρτο πίσω γρήγορα! Σοβαρά τώρα, με τους απλούς (απλοϊκούς) πιστούς ελάχιστα τάχω. Θύματα είναι και αυτοί, των κυρίων με τα πολλά βιβλία που «ορθοτομούν τον λόγον». Αυτοί οι τελευταίοι, όταν κάνουν business, ναι, μάλιστα – ήταν αιμοσταγή τέρατα – και στην σημερινή εποχή που η αιματοχυσία δεν τους παίρνει, απλά γουρούνια βουρκοπεδίου.
    @Έχω παρατηρήσει ότι αρκετοί άθεοι συμπαθούν περισσότερο τον Προτεσταντισμό από άλλα χριστιανικά ρεύματα. Εκτός όμως που και η «scriptura” απορρέει κι αυτή από κάποια παράδοση που οι Προτεστάντες δεν συμμερίζονται, οπότε Par défaut δεν είναι στ’ αλήθεια «sola», κράτα και μια επιφύλαξη τα πράγματα που θεωρείς ανοησίες να έχουν ένα σημαντικό νόημα, που εσύ αγνοείς.@
    Δεν γνωρίζω αν η γενικεύουσά σου παρατήρηση είναι σωστή ή όχι, εγώ πάντως ζω χρόνια με Λουθηρανούς και σε βεβαιώνω πως σε όλα τους πλησιάζουν πολύ περισσότερο τα κελεύσματα του γκουρού σου απ’ ό, τι όλη η ιερά σύνοδος μαζί! Κτηματομεσιτικές υπηρεσίες, εκβιασμοί, ναρκωτικά, αρχαιοκαπηλίες, παιδεραστίες, κτλ. κτλ. ή δε συμβαίνουν ή είναι πιο ξύπνιοι από σας και τα κρύβουν καλύτερα.
    Όσο για το επιχείρημα ότι η scriptura του Λούθηρου δεν είναι “sola”, και άρα πρέπει να κρατάω «και μια επιφύλαξη τα πράγματα που θεωρ[ώ] ανοησίες να έχουν ένα σημαντικό νόημα, που [εγώ] αγνο[ώ]»:
    – εγώ νόμιζα ότι η Αγία Γραφή (scriptura) είναι θεόπνευστη!!! Αν ναι, τότε για ποια παράδοση μου τσαμπουνάς!; Βλασφημείς! Μετανόει!
    – Αν όντως η Αγία Γραφή είναι αποτέλεσμα παράδοσης (= άπλυτων βεδουίνων της Ιουδαϊκής ερήμου), τότε ο Λούθηρος ήταν πανέξυπνος, γιατί πάτησε φρένο και την απέτρεψε απ’ το να εκτραπεί σε θαυματουργές εικόνες, εξορκισμούς, τάματα, ξεματιάσματα και εγώ δεν ξέρω τι!
    – Για το αν πρέπει να κρατάω επιφύλαξη ή όχι, είναι δικό μου θέμα. Σιχαίνομαι (σωστά διάβασες) όσους είναι πιστοί «από επιφύλαξη». Δείχνει ασθενικό νού – δεν είναι ίδιόν μου. Σε ό,τι με αφορά «εν τη παλάμη και ούτω βοήσωμεν».

  83. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Τύπου «λασκαράτος», να παραστήσεις τον Ζορό – ψωμιάδη, όταν και μόνο όταν θα αφιερώσεις ίδιο αριθμό άρθρων στις σφαγές χριστιανών: των διωγμών των τριών πρώτων αιώνων, στις διώξεις και σφαγές από ρωμαίους, εβραίους κ.λπ., στις σφαγές από σλάβους, στις σφαγές από εικονομάχους, παυλικιανούς και αρειανιστές, στις σφαγές της τουρκοκρατίας, στις σφαγές επί κομμουνισμού. Τότε μόνο θα έχεις δικαίωμα να μιλάς ως υπερασπιστής του δικαίου.

    Από τη στιγμή που δεν αφιερώνεις λέξη για εκτοπισμούς, δημεύσεις, εκτελέσεις, κακοδικίες, καταπιέσεις τα οποία έχουν υποστεί χριστιανικοί πλυθυσμοί από αθέους, μουσουλμάνους, αιρετικούς και παγανιστές, μέχρι και τις μέρες μας (Κων/πολη, Αλβανία, Κίνα κ.λπ. κ.λπ.), και χωρίς να λες λέξη ενάντια στην αθεΐα και όλα τα εγκλήματά της, τότε μόνο το άδικο και η ισοπέδωση είναι με το μέρος σου.

    Έχετε φτιάξει εδώ, ένα χαμηλής ποιότητας, προκατειλλημένο blog, με θολές ή καθόλου «πηγές», το οποίο διαστρέφει όσα γεγονότα είναι πραγματικά και αποκρύπτει όσα δεν το βολεύουν.

    Τα άρθρα σας δεν σας επιτρέπουν να επικαλείστε οποιαδήποτε τάξη, οποιοδήποτε δίκαιο, ούτε να απευθύνετε οποιαδήποτε κατηγορία σε τρίτους.

    Εξυπνάκηδες…

  84. Ο/Η dmast λέει:

    Συγγνώμη για την παρέμβαση, κε Δηδρ, αλλά αυτά που πιέζετε τον Λασκαράτο να ασχοληθεί (διωγμοί χριστιανών, ελλήνων κλπ), λίγο πολύ τα ξέρουμε. Απεναντίας δεν έχω δει ποτέ κάποιον ομόδοξό σας να ασχολείται με τα άπλυτα τα δικά σας (διωγμοί εθνικών, ιερές παιδεραστίες, καταπίεση ετεροδόξων κλπ), τα οποία όμως ΔΕΝ γνωρίζουμε – δεν αφήσατε να τα γνωρίσουμε.
    Προφανώς, είτε θέλετε να μας πείσετε ότι δεν έχετε άπλυτα είτε θέλετε να τα κρύψετε όπως η γάτα τα κακάκια της.
    Αν μιλάτε για προκατάληψη λοιπόν, καλύτερα να κοιταχτείτε στον καθρέφτη.

  85. Ο/Η Geysser λέει:

    Και πάλι το γνωστό ευφυολόγημα σχετικά με τα εγκλήματα των αθέων ενάντια στους χριστιανούς! Όταν ζητήται να δωθούν εξηγήσεις για την Ιερά Εξέταση, το Malleus Maleficarum, τις φρικαλεότητες της Αγίας Γραφής, τους διωγμούς των παγανιστών, τις βομβιστικές επιθέσεις των ισλαμιστών φονταμενταλιστών, όλο και κάποιος θα βρεθεί να αντιπροτείνει με ύφος χιλίων καρδιναλίων τους διωγμούς των χριστιανών στους πρώτους αιώνες του χριστιανισμού, τις φρικαλεότητες του Σταλινικού Καθεστώτος, τον Χίτλερ, τον Μάο και τον Πολ Ποτ, και να τα αποδώσει όλα αυτά στους άθεους. Οποία παρανόηση, ίσως όμως και ηθελημένη διαστρεβλωση!
    Κανείς δεν ξέρει ακριβώς ποιός άρχισε τις θηριωδείες των πρώτων αιώνων, αυτό που είναι σίγουρο όμως είναι ότι συνέβησαν μεταξύ χριστιανών και παγανιστών – όπου παγανιστής, βλέπε ο,τιδήποτε άλλο εκτός από χριστιανός. Σ’αυτά τα πρώτα ταραγμένα χρόνια, χριστιανοί όλων των δογμάτων σφαγιάζονταν μεταξύ τους, και όλοι μαζί ενάντια στους ρωμαίους δωδεκαθεϊστές και στις διάφορες κάστες τους. Άθεοι δεν φαινονταν πουθενά, ίσως και να μην υπήρχαν.
    Στην εποχή μας, κάπου είκοσι εκατομμύρια φουκαριάρηδες εξορίστηκαν, εκτελέστηκαν, φυλακίστηκαν και γενικώς μαρτύρησαν υπό τις διαταγές του Σταλινικού Καθεστώτος. Μην ξεχνάμε όμως ότι η Ρώσικη Ορθόδοξη Εκκλησία τάχθηκε εξ αρχής στο πλευρό του, όπως και με το τσαρικό καθεστώς πριν απ’αυτόν – ο ίδιος ο Στάλιν προαλειφόταν για τον κλήρο. Όσο για το καθεαυτό καθεστώς, κάθε άλλο παρά αθεϊστικό ήταν. Ο ίδιος ο Στάλιν, αν και άθεος, λατρευόταν σαν κάτι παραπάνω από άνθρωπος, και υιοθέτησε όλα τα στοιχεία μιας θρησκείας που σέβεται τον εαυτό της: έναν «θεό» που λατρεύεται μέρα -νυχτα και δέχεται ευχαριστείες διαρκώς και για τα πάντα, «θαύματα» – τις αλλόκοτες γενετικές έρευνες του Lysenko και του Michurin που υπόσχονταν τέσσερις σοδιές τον χρόνο – , «προφήτες» και «μαρτυρες». Τούτο ονομάζεται «κρατική θρησκεία» – state religion. Πάντως αθεϊσμός δεν είναι.
    Τα ίδια και χειρότερα για τα φασιστικά καθεστώτα αυτής της ηπείρου – Franco, Mousolini, Salazar, Hitler – καθεστώτα με τα οποία το Βατικανό συνέπλευσε εξαρχής. Ειδικά στην περίπτωση του Hitler, ο οποίος ποτέ δεν αποκύρηξε την πίστη του – «Gott Mit Uns» – κείνο το κάθαρμα o Πάπας Πίος ΧΙΙ επέβαλε τον εορτασμό των γενεθλίων του Hitler κάθε χρόνο, πράγμα που συνέβαινε εως το 1945, με την πτώση του καθεστώτος. Μόνο ένα μέλος του Ναζιστικού Κόμματος αφορίστηκε: ο Josheph Goebbels, κιαυτό γιατί παντρεύτηκε Προτεστάντισσα. Στις τελευταίες της στιγμές η ιδεολογία του Hitler μπλέχτηκε με Σκανδιναυικές μυθολογίες και Νορμανδικούς μύθους – περί ανωτερότητας της Αρίας Φυλής και δε συμμαζεύεται – αλλά γεγονός παραμένει ότι ποτέ δεν υπήρξε άθεος.
    Τα καθεστώτα των Mao και Pol Pot, υιοθέτησαν αρχές του Κομμουνισμού – Μαρξισμού, οι οποίες ουδεμία σχέση έχουν με την αθεΐα – κολλεκτιβοποίηση, αταξική κοινωνία, έλλειψη ανοχής. Οι ιδεολογίες των Khmer Rouge βασίστηκαν αρχικά στις παραδόσεις του Βουδισμού Ζεν, για να μεταλλαχτούν στην συνέχεια σε απολυταρχία. Και οι δύο αρχηγοί, βέβαια, επέβαλαν την λατρεία του Καθεστώτος, όπως ακριβώς και ο Stalin ή, στις μέρες μας, o Kim Jong Il στην Βόρεια Κορέα, ο οποίος – προσέξτε – δεν είναι Αρχηγός Κράτους, αλλά μόνο Αρχηγός Κόμματος. Αρχηγός του Κράτους είναι ακόμα ο πατέρας του, Kim Il Sung, νεκρός εδώ και είκοσι χρόνια.
    Αθεϊσμός είναι απλά η έλλειψη πίστης σε ο,τιδήποτε το υπερφυσικό ή σε οποιαδήποτε θεωρία για την οποία δεν υπάρχουν απτές και λογικές αποδείξεις. Μπορείτε να πιστεύετε ό,τι θέλετε – από τον Θεό των Χριστιανών ως την Μεγάλη Σαύρα στον πάτο της θάλασσας. Κρατήστε όμως την πίστη σας για τον εαυτό σας, και μην προσπαθείτε να την επιβάλλετε στους άλλους.
    Κι αν καταφέρετε να δείξετε μια κοινωνία η οποία έχει υιοθετήσει τις αρχές του Spinoza, του Επικούρου, του Einstein, του Bertrand Rusell και έχει καταλήξει σε απολυταρχία, σφαγές, εξορίες και δυστυχία, τότε μπορούμε να μιλήσουμε επι ίσοις όροις.
    Η εξίσωση Αθεος = Μη Χριστιανός απλά δεν ισχύει.

  86. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    @διυλίζεις τον κώνωπα για να μειώσεις τον αντίπαλο σου, ψάχνοντας παραγράφους που παρέλειψε-αυτονόητο, αναπότρεπτο-αναλύοντας χημικά τα σαιτς στα οποία κατέφυγε, ενός δε εστί χρεία@

    Όταν ο αντίπαλος, με περισπούδαστο ύφος στηρίζει τις επιθέσεις του σε μία απόκρυφη φάρσα, χωρίς να την έχει διαβάσει, καθήκον μου – αλλά και ευχαρίστησή μου – είναι να το επισημάνω, επιστρέφοντάς του αυτό που του αναλογεί. Όταν τσαλαβουτά στα sites ψάχνοντας να βρει στοιχεία που να βολεύουν τις εμμονές του (κατά τον τίτλο και του παρόντος blog), χωρίς να μπει καν στον κόπο να ρίξει μια ματιά στα βιβλία που επικαλείται, καθήκον μου – αλλά και ευχαρίστησή μου – είναι να τον αποκαλύπτω.

    @Το Βυζάντιο ήταν μια βάρβαρη θεοκρατική αυτοκρατορία και η Εκκλησία συγκυβερνούσε. Πολλοί κτηνάνθρωποι αυτοκράτορες αγιοποοιήθηκαν, το πλήρωμα της Εκκλησίας ακολούθησε πολύ έως καθόλου, μερικοί κρύφτηκαν κάτω από το χαλί. Αυτά είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού.@

    Στο βαθμό που με αφορά, έχω κατά το παρελθόν αναγνωρίσει ότι η διοικούσα Εκκλησία ανέχτηκε και στήριξε εγκληματίες. Έχω επίσης επισημάνει ότι κάποιοι απ’ αυτούς εξακολουθούν να βρίσκονται εγγεγραμμένοι στα αγιολόγια, για λόγους που μάλλον πρέπει να αναζητηθούν στην αμάθεια και αδιαφορία του κλήρου. Έτσι κι αλλιώς, το εκκλησίασμα αγνοεί το 95% των αγίων που μνημονεύονται στις λειτουργίες. Έχω ωστόσο προσθέσει, πως η σκιαμαχία με το παρελθόν -και μάλιστα χωρίς καμία ισορροπία στην αντιμετώπισή του – δεν αποτελεί τίποτε άλλο παρά αποφυγή του δεινού παρόντος και μέλλοντος μέσω εικονικών μαχών, αν όχι και απλή εκτόνωση παροξυσμού, όπως συμβαίνει στη δική σου περίπτωση.

    Ο Ιουστινιανός που διάλεξες (διότι σου ήταν πιο εύκολο να ψαρέψεις στοιχεία με μια τσάρκα από το Διαδίκτυο) δεν μνημονεύεται πλέον – αν μνημονευόταν στο απώτατο παρελθόν, υπάρχουν πολύ αρμοδιότεροι εμού για να το κρίνουν – ουδέποτε στα σχολικά βιβλία που υπέστην εμφανίστηκε ή προτάθηκε ως άγιος, ή ως υπόδειγμα ηγεμόνος προς μίμηση, κανείς δεν μπαίνει στον κόπο να ρωτήσει το εκκλησίασμα εάν επιθυμεί να επανέλθει το όνομά του στις δοξολογίες. Αυτά είναι ορατά δια γυμνού οφθαλμού.

    Ορατό δια γυμνού οφθαλμού επίσης, είναι η συμπερίληψη στα αγιολόγια, απλών ανθρώπων που τα έβαλαν με την εξουσία σε εποχές που ακόμα και οι φιλόσοφοι κατάπιναν τη γλώσσα τους – στρατιώτες που έπρεπε να πολεμάνε στις εσχατιές της Αυτοκρατορίας για να εξασφαλίσουν ένα χωράφι για τα εγγόνια τους αν επιζούσαν, έντιμοι άνθρωποι της μεσαίας τάξης που αναζητούσαν μία διέξοδο, γυναίκες της ανώτερης τάξης που έβλεπαν τις οικογένειές τους να διαλύονται από την έλλειψη της ανθρώπινης ζεστασιάς, φιλόσοφοι που αντιλαμβάνονταν πως αποτελούσαν το πνευματικό άλλοθι ενός απάνθρωπου Μολώχ. Για κανέναν απ’ αυτούς, που ήταν και η συντριπτική πλειοψηφία, η αφεντιά σου δεν βλέπω να σκοτίζεται ιδιαιτέρως.

    Τέλος, ορατό δια γυμνού οφθαλμού, είναι για όσους έχουν το βίτσιο να διαβάζουν τις μεταξύ μας αντιπαραθέσεις, ότι όσες φορές σου έθεσα συγκεκριμένα ερωτήματα για το πώς θα μπορούσε εναλλακτικά κάποιος άλλος να χειριστεί καταστάσεις σαν αυτές που χειρίστηκαν οι άνθρωποι που κατηγορείς, απέφυγες να απαντήσεις.

    @Αφού σου πω πως ούτε ένας από τους απολογητές που μπαίνετε εδώ δεν χρησιμοποιεί το Ευαγγέλιο, ούτε ένας δεν μιλά με ευαγγελικό τρόπο, ούτε ένας δεν μιλά χωρίς μίσος και υστερική επιθετικότητα@

    Κατά την αντίληψή μου, υπήρχε ο Θ.Β. – αλλά μ’ αυτόν παίζατε εσύ και οι ρεμπεσκέδες σου, το κυνήγι της αλεπούς. Τότε ξέρατε να χαχανίζετε και να μετράτε το πότε θα «σπάσει». Όλα τα ωραία πράγματα, έχουν και ένα τέλος ωστόσο.

    @ όλοι σας αναλαμβάνετε το άχαρο έργο να υπερασπιστείτε με ολότελα κοσμική και εξουσιαστική λογική και με πονηρά σοφίσματα και βυζαντινισμούς, ανώμαλες και θηριώδεις καταστάσεις, που σε φυσιολογικούς νθρώπους προκαλούν εμετό. Το κοινό μπορεί να κρίνει και το μόνο που πετυχαίνεται είναι να αυτοεκτίθεσθε και να μας τρώτε τον χρόνο. Αυτό το τελευταίο ομολογώ ότι το καταφέρατε και μου κοστίζει πολύ.@

    Το πιο άχαρο έργο είναι να βλέπουμε έναν συνάνθρωπό μας να καγχάζει επάνω από τάφους νεκρών από AIDS, να προσπαθεί σαν άθλιος τυμβωρύχος και μάλιστα κατ’ εξακολούθηση, να αντλήσει εντυπώσεις σαρκάζοντας ανθρώπινα δράματα, απευθυνόμενος στα χείριστα ένστικτα των αναγνωστών του, χωρίς κάποιος ΑΠ’ ΤΟ ΔΙΚΟ ΤΟΥ «ΣΤΡΑΤΟΠΕΔΟ» να τον βάλει στη θέση του όπως θα όφειλε.

    Αν σου κοστίζουν ήδη οι απαντήσεις μου, θα σου κοστίσουν πολύ περισσότερο και στη συνέχεια laskaratos. Σου το υπόσχομαι.

    @ Απαντώ στο τελευταίο σχόλιό σου στο οποίο καταφεύγεις σε πλαστογραφία (…) Περιφραστικά όμως όπως μπορεί να κρίνει ο καθένας με είπες προδότη. Αυτή η επιθυμία για την οποία με συκοφαντείς είναι Ανήθικη και προδοτική, και όπως σου απέδειξα αλλά αποφεύγεις να απαντήσεις, ΟΛΟΤΕΛΑ ΕΞΩ ΑΠΟ ΤΗΝ ΚΟΥΛΤΟΥΡΑ ΤΩΝ ΓΡΑΠΤΩΝ ΜΟΥ ΠΟΥ ΕΊΝΑΙ Ο ΣΕΒΑΣΜΟΣ ΤΟΥ ΑΥΤΟΠΡΟΣΔΙΟΡΙΣΜΟΥ, που εσείς δεν τον έχετε και θέλετε φερ ειπείν τους Τούρκους της Θράκης, Έλληνες στο γένος.@

    Αφιερώνεις τόσες πολλές λέξεις, για να καλύψεις το γεγονός ότι μου έβαλες λόγια στο στόμα. Όσες φορές όμως το επαναλάβεις, θα τρως χαστούκια.

    Βλέπεις, εκτός από τους «προδότες», υπάρχουν και οι ψυχάκηδες, που πανηγυρίζουν για ό,τι θεωρούν πως βλάπτει τους υπαρκτούς, ή φαντασιακούς αντιπάλους τους.
    Το κατά πόσον διεκδικείς τον αυτοπροσδιορισμό για όλους, φαίνεται από την απάντησή σου (https://roides.wordpress.com/2008/10/25/turk_orthodoxy/)
    σε ένα ανώνυμο καθήκι, που χαρακτήριζε «σκυλολόι» τους Mικρασιάτες:

    Anonymous: «Γιατί δεν υιοθετείς τον όρο «Ρωμιοί» του παπαδαριού για όλες σου τις αναφορές στο ρωμαίικο και άσε τους Έλληνες στoυς ιστορικούς. Η αναφορά σε Έλληνες για το Μικρασιατικό σκυλολόϊ δημιουργεί σύγχυση».

    Απάντηση laskaratos: «έχεις δίκιο. Το Ρωμιοί είναι άλλωστε και ο τρόπος αυτοπροσδιορισμού του πατριαρχείου».

    Όχι μόνον δεν είχες το ελάχιστο ήθος να αντιδράσεις στον υβριστικό χαρακτηρισμό του ανώνυμου, αλλά δέχεσαι ότι οι Μικρασιάτες (και οι Πόντιοι βεβαίως), που έχουν αναγνωριστεί κανονικότατα ως Έλληνες από το Πατριαρχείο στα πλέον επίσημα κείμενά του («Ελληνίδα πόλη» αποκαλεί την Τραπεζούντα ο Γρηγόριος ο Ε’) θα πρέπει να αναφέρονται ως Ρωμηοί, όχι επειδή έτσι αποκαλούνταν οι ίδιοι, αλλά προκειμένου να μην συγχέονται με τους Έλληνες.

    Το τι είσαι εσύ και για ποιο λόγο το κάνεις, ας το κρίνουν οι αναγνώστες σου. Εμένα με ενδιαφέρει το πώς θα πρέπει να αντιμετωπίζεσαι.

    @Αντί να μου απαντήσεις εδώ και να μου πεις όχι ρε λες ψέμματα, εδώ κι εκεί κι εδώ κι εδώ, γράφεις πως οι Έλληνες της Αλβανίας της Τουρκίας του Μοντεβιδέο πρέπει να πάψουν να είναι Έλληνες ή να μιλάνε ελληνικά, μη μπορώντας να αντιπαρατεθείς στη βαση πάγιων αρχών, όπως του αυτοπροσδιορισμού που εγώ τον διεκδικώ για όλους και εσύ για τους ΈΛΛΗΝΕς ΜΟΝΟ, κάνεις αλχημεόιες και σκούζεις, κοιτάχτε λέει πως είπα αυτό ενώ δε το είπα, ΟΜΩς ΤΟ ΕΙΠΕΣ και κάνεις και λαθροχειρίες, μέρα μεσημέρι.@

    Τα παραπάνω κανονικά θα αρκούσαν. Ας συμπληρώσω ωστόσο κάτι ακόμα: Ο αυτοπροσδιορισμός ακυρώνεται, όταν μία κοινότητα, δια της κατάλληλης προπαγάνδας φτάσει να μισήσει το παρελθόν της και να αποστασιοποιηθεί απ’ αυτό. Εδώ ακριβώς χρησιμεύουν οι laskaratos.

    @Ύστερα μου κάνεις δυο ερωτήματα νομίζοντας αφελώς πως θα με κολλήσεις στον τοίχο@

    Στον τοίχο είσαι κολλημένος από μόνος σου φιλαράκο. Καιρός είναι να το συνειδητοποιήσεις.

    @Τα παραθέτω αυτούσια: Δεν τολμάς να δώσεις καμία απάντηση στα όσα σου απάντησα (διόλου πρωτοφανές)@

    Ενώ εσύ μετέφερες την απάντησή μου εδώ, υποτίθεται για να με εκθέσεις, στην απάντησή μου περί γλώσσας, κυριαρχίας του εθνικισμού έναντι του διεθνισμού στην Εκκλησία, ανυπαρξίας χριστιανικής αγάπης μεταξύ των Εκκλησιών, γλώσσας-επανάστασης-συγκρότησης ελληνικού κράτους κλπ. απέφυγες όπως πάντα να τοποθετηθείς. Αυτό επεσήμανα και αυτό καταδεικνύεται από τις απαντήσεις που δίνεις:

    @ Άκου κύριε,
    και εσύ και ο Δηδρ κατεβάζετε τεράστια σεντόνια, από ιερά βιβλία, συναξάρια, οβαρά βιβλία επίσης που διαλέγις ότι σε συμφέρει, κατανοητό, αλλά το ίδιο με κατηγορείς πως κάνω εγώ@

    Η ευθύνη της αντικειμενικότητας έγκειται πρωτίστως στον εισηγητή. Όταν ο εισηγητής αποδεικνύεται κατεργάρης, καθήκον του σχολιαστή είναι να τον επαναφέρει στον ίσιο δρόμο, ή (αν αυτό κρίνεται ως παντελώς ακατόρθωτο) να προφυλάξει τους υπολοίπους αναγνώστες.

    Για παράδειγμα, όταν ο εισηγητής υποστηρίζει με χαιρεκακία, πως την επισήμανση της ανάγκης προστασίας των εργατικών δικαιωμάτων την οφείλουμε στον Μαρξ, ο σχολιαστής είναι υποχρεωμένος να απαντήσει στο εισηγητή, ότι παριστάνει τον ειδήμονα χωρίς να έχει διαβάσει την επιστολή του Ιακώβου. Δεν είναι υποχρεωμένος να γράψει μία δική του εισήγηση για το ζήτημα «χριστιανισμός και εργατικά δικαιώματα».

    @γεμάτα μικρόψυχες παρατηρήσεις, διαστρεβλώσεις, απαιτήσεις παραγράφων, υποσημειώσεων, ερμηνειών άλλων συγγραφέων, επιστημονικά συνέδρια που να τα αναλύουν, κρίσεις τρίτων κλπ κλπ εν ολίγοις οκόλκληρο διδακτορικό πάνω σε μια φράση.@

    Το τι κάνεις εσύ, σου το απέδειξα πεντακάθαρα στο παρόν thread. Ο κάθε «έντιμος αναγνώστης» πλέον, μπορεί να συγκρίνει τα στοιχεία του ενός και του άλλου και να αποφασίσει από μόνος του.

    @Τα επιχειρήματά σας είναι πάντα στρεψόδικα και εκτός ουσίας. Όταν σας προτείνω την Ηθική κλπ εγκυκλοπαίδεια, δική σας ναυαρχίδα, στρεψοδικείτε, όταν σας παραπέμπω στην Οrthodox church of America, που οι ασχολούμενοι με τα εκκλησιαστικά ξέρουν πως είναι μια ΚΑΝΟΝΙΚΗ ΕΚΚΛΗΣΊΑ με κανονική επικοινωνία με το πατριαρχείο κλπ@

    Την απάντηση για το αγιολόγιο της OCA, την έχεις λάβει ήδη στο τελευταίο μου post, αλλά κάνεις για νιοστή φορά πως δεν καταλαβαίνεις, επανερχόμενος διαρκώς στο ίδιο ερώτημα. Κλασσικές συμπεριφορές ανθρώπων που είναι κολλημένοι στον τοίχο.

    @ κλπ με την καλύτερη ιστοσελίδα, την πιό οργανωμένη και πλούσια από όλες τις Ορθόδοξες Εκκλησίες, την λέτε ιδιόρρυθμη. Ποια είναι η ιδιορρυθμία της; Πως δεν κρύβει πως οι Θεοδόσιος, Ιουστινιανός και Θεοδώρα είναι Άγιοι; @

    Σε ό,τι αφορά την «ιδιορρυθμία» της OCA, θα πως (χωρίς αυτό να αποτελεί τον πυρήνα της αντίκρουσής μου), ότι η ρωσική εκκλησία πέρασε από χίλια κύματα ένεκα του ότι αλλιώς λειτουργούσε εντός της ΕΣΣΔ και αλλιώς στη διασπορά, όπου είχαν καταφύγει οι διάφοροι τσαρικοί εμιγκρέδες. Μία εκκλησία που στήνεται στον Καναδά στα 1970 και δεν έχει σχέση με την εκκλησία των εμιγκρέδων, κρίνω πως είναι από μόνη της ένα ιδιόρρυθμο μόρφωμα.

    Εννοείται επίσης, ότι μια Εκκλησία με αυτοκρατορικές βλέψεις όπως η Ρωσική, θα μπορούσε να έχει επιλέξει να αναστήσει τη νεκρή μνήμη του Ιουστινιανού, χωρίς αυτό να δεσμεύει την ημετέρα.

    Τέλος, το επιχείρημά σου ότι η OCA «έχει την καλύτερη ιστοσελίδα και πιο πλούσια απ’ όλες τις ορθόδοξες εκκλησίες», σε ό,τι αφορά το κύρος της, προσθέτει μερικές ακόμη πινελιές στα όσα έχω επισημάνει σχετικά με τη δική σου σοβαρότητα.

    @ Όταν σας παραπέμπω σε αγιλόγια Ελλήνων μητροπολιτών κάνετε πως δεν τα διαβάσατε, όταν κάποιος από σας βρίσκει στα Μηνιαία τον άγιο Ιουστινιανό, λέει ο ένας στον άλλο μήπως καλέ δεν διάβασες καλά και λέει Ιουστίνος; όταν σας ρωτάω γιατί ο προπροηγούμενος πατριάρχης Ρουμανίας λέγεται Ιουστινιανός αφού δεν υπάρχει κάποιος άγιος, κάνετε την πάπια, όταν το ζεύγος Ι και Θ. είναι φωτοστεφανωμένο το αντιπαρέρχεστε (ναι δεν σημαίνει υποχρ.αγιοποίηση, αλλά κάτι δείχνει), όταν σας στέλνω σε ελληνική ιστοσελίδα ορθόδοξη δική σας με όλους τους Αγίους ΚΑΙ ΤΟΝ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟ ΜΕΣΑ, κάνετε την πάπια, όταν σας παραπέμπω σε σαιτ ΘΕΟΛΟΓΟΥ που διαμαρτύρεται γιατί τα σχολικά βιβλία τα οποία υποβάλλει σε ενδελεχή χημική αναάλυση, δεν λένε πως ο Θεοδοσίος είναι άγιος, κάνετε την πάπια, όταν σας καλώ να μου πείτε για τις περιγραφές του Ασιανού, κάνετε την πάπια, κάποιος μου πετάει σε εξευτέλισα για τον Μαρκιανό και όταν ρωτάω ποιόν Μρκιανό μου λέει εννοώ τον Πρισκιλλιανό, όταν μου ζητά συνέδριο και σου κατεβάζω συνέδριο μου λες εσύ (ή μάλλον κάποιος από σας που να θυμάμαι), το είπε ο Ιός, πόσοι έχουν γράψει για τον καθηγητή Λένο κλπ κλπ, για την Ειρήνη που τύφλωσε τον γιό της αναγκάζεστε να παραδεχτείτε πως την κήρυξαν απλώς ευσεβή και ΕΣΤΩ ΟΥΤΕ ΚΙ ΑΥΤΟ σας δημιουργεί ηθικό πρόβλημα, όταν μου λέτε πως με ξευτελίσατε με τον ΔΗΘΕΝ ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΓΑΜΟ των πρώτων χριστιανικών χρόνων και ΣΑς ΚΑΤΕΒΑΖΩ ΑΡΘΡΟ ΤΟΥ ΙΕΡΕΑ ΚΑΙ ΚΑΘΗΓΗΤΗ ΝΟΜΙΚΗς Μπέη, κάνετε την πάπια. Δεν έχω άπειρο χρόνο, ούτε άπειρη υπομονή και νιώθω άσχημα να συζητώ σε τέτοιο επίπεδο.@

    Για το ποιος είναι ο εν λόγω Ιουστινιανός, έχω ήδη απαντήσει σε προηγούμενο post και απαξιώ να σου υπενθυμίσω πού. Ο ενδιαφερόμενος μαζόχας αναγνώστης, μπορεί να το ψάξει και να διαβάσει και το σχετικό μου σχόλιο.

    @άκου άνθρωπέ μου, εκπροσωπούμε αντίθετους κόσμους.@

    Αυτό είναι σαφέστατο. Ευτυχώς.

    @ Σου έχω απαντήσει δεκάδες φορές σε αυτό, σε σένα και σε άλλους. Όταν δεν ξανααπαντώ δεν σημαίνει φυγομαχώ σημαίνει βρέθηκα, σημαίνει δεν έχω χρόνο, σημαίνει έχω δουλειές, σημαίνει κυρίως η ερώτηση είναι ανόητη, ή υβριστική@

    Πρωτίστως σημαίνει ότι επιλέγεις ποιες απαντήσεις σε συμφέρει να ασχοληθείς, προκειμένου να πετύχεις τον σκοπό σου. Γιατί, χρόνο για να κατεβάζεις τρία υβρεολόγια την εβδομάδα κατά της Εκκλησίας και των πιστών της βρίσκεις άφθονο, σε βαθμό που να αναρωτιέται κανείς, ποιες είναι αυτές οι «δουλειές» που έχεις.

    @ Να μάθουμε κατά πως μας συμβουλεύει και ο Χριστός σας (που τον έχετε κουρελιάσει) να βλέπουμε και το δοκάρι στο μάτι μας. ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΜΑΘΟΥΜΕ ΚΑΙ ΓΙΑ ΤΑ ΔΙΚΑ ΜΑΣ ΧΑΛΙΑ. Αυτοκριτική το λένε αυτό@

    Εδώ συμφωνούμε απόλυτα. Περιμένω λοιπόν την αυτοκριτική σου.

    @ ΙΣΤΟΡΙΚΉ ΓΝΏΣΗ ΤΟ ΛΈΝΕ, ΔΥΝΑΤΌΤΗΤΑ ΜΕΤΆ ΝΑ ΔΕΙς ΤΗΝ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΌΤΗΤΑ ΤΟ ΛΈΝΕ, ΕΠΙΘΥΜΊΑ ΝΑ ΕΊΣΑΙ ΣΟΒΑΡΌς ΆΝΤΡΑς ΤΟ ΛΈΝΕ ΚΑΙ ΌΧΙ ΚΑΡΑΓΚΙΟΖΑΚΟΣ ΠΟΥ ΔΕΝ ΕΧΕΙ ΤΟΝ ΑΝΔΡΙΣΜΟ ΝΑ ΔΕΙ ΤΑ ΔΙΚΑ ΤΟΥ ΚΑΜΩΜΑΤΑ ΚΑΙ ΣΑ ΓΥΝΑΙΚΟΥΛΑ ΚΑΤΗΓΟΡΕΙ ΤΟΥΣ ΑΛΛΟΥΣ@

    Περιμένω λοιπόν να μας πεις, πόσα ανάπηρα, έκθετα, ξένα, ορφανά, παραπεταμένα παιδιά έχεις περιθάλψει προτού ξεκινήσεις να γράψεις «σαν καραγκιοζάκος που κατηγορεί τους άλλους σαν γυναικούλα», ότι:

    …«οι παπάδες μας, αντί να υιοθετήσουν κάποιο παραπεταμένο, ανάπηρο ή ξένο ορφανό όπως κάνουν πολλοί εύποροι στη Δύση ακόμη και όταν έχουν δικά τους παιδιά, προτιμούν να διαιωνίζουν το DNA τους» (https://roides.wordpress.com/2008/11/04/4nov08)
    Δεν χρειάζονται πολλές λεπτομέρεις. Λίγες κουβέντες και καλές.

    @ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟ ΠΑΤΡΙΩΤΙΣΜΟ ΤΟ ΛΕΝΕ ΚΑΤΑ ΠΩΣ ΛΕΕΙ Ο ΕΘΝΙΚΟΣ ΠΟΙΗΤΗΣ ΕΘΝΙΚΟ ΤΟ ΑΛΗΘΕΣ@

    Να καταλάβω λοιπόν: ΘΕΩΡΕΙΣ ΕΘΝΙΚΟ ΚΤΗΜΑ ΤΟΝ ΙΟΥΣΤΙΝΙΑΝΟ ΛΑΣΚΑΡΑΤΟ; ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΣΑΦΗ ΑΠΑΝΤΗΣΗ ΓΙΑ ΝΑ ΤΗΝ ΕΚΘΕΣΩ ΠΛΑΙ ΣΕ ΔΙΑΦΟΡΑ ΔΙΚΑ ΣΟΥ ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ…

    @ Χόρτασε ο τόπος, μπούχτισε από τους Πατριωταράδες που βρίζουν δεξιά κι αριστερά κάθε γειτονικό λαό και κρύβουν τα σκουπίδια τους κάτω από το χαλί@

    Προσθέτω λοιπόν: Αν τα «σκουπίδια μας» είναι ο Ιουστινιανός και οι «κηφήνες του Φαναρίου», τότε εγώ είμαι υποχρεωμένος να απολογηθώ για τα εγκλήματα του Βυζαντίου και του Φαναρίου ως προσωπικά μου σκουπίδια. Αν συμβαίνει αυτό, τότε είμαι εγώ αυτός που αποτελεί τον κληρονόμο του Βυζαντίου, ώστε να χρειάζεται να απολογηθεί.

    Τέτοια ομολογία από σένα, μα την πίστη μου δεν την περίμενα.
    Κατά τα άλλα, αν κατατάσσεις κι εμένα στους «πατριωταράδες», ΠΕΡΙΜΕΝΩ ΝΑ ΜΟΥ ΥΠΟΔΕΙΞΕΙΣ ΠΟΥ ΚΑΙ ΠΟΤΕ ΕΒΡΙΣΑ ΓΕΙΤΟΝΙΚΟ ΛΑΟ. Ημέρα, μήνα, thread και post. Εδώ σε θέλω για άλλη μια φορά laskaratos!

    @Στην Ορθόδοξη Εκκλησία (και στην Ελλάδα συμπληρώνω) ΔΕΝ ΜΑΘΑΜΕ ΝΑ ΚΑΝΟΥΜΕ ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ.@

    Αν με το πρώτο πληθυντικό, θέλεις να μας πείσεις πως είσαι κατά κάποιον τρόπο κι εσύ συμμέτοχος στην Ορθοδοξία έχει καλώς. Μόνο που θα πρέπει τότε, να εγκαταλείψεις το δεύτερο πληθυντικό που διαρκώς χρησιμοποιείς (και χρησιμοποίησες και σε τούτο το post σου).

    @Φταίνε πάντα οι άλλοι Διαγραμμένε, αλλά κοίτα λίγο στον καθρέφτη. Μπορεί να τρομάξεις.@

    Μπορεί και να τρομάξω.

    @ΤΕΛΟΣ@

    Από σένα εξαρτάται.

    @Μπες και στο μλογκ της ΟΟΔΕ, ανέβα στον άμβωνα, να σχολιάσεις, εκεί που μόνοι σας τα λέτε, μόνοι σας τα ακούτε.@

    Όχι μόνον έχω μπει στο μπλογκ της ΟΟΔΕ, αλλά και με τον φίλο σου τον Δηδρ έχω σκυλοβριστεί στο παρελθόν και δεν θα διστάσω να το επαναλάβω όποτε το κρίνω σκόπιμο.

  87. Ο/Η dmast λέει:

    @Geysser
    Και όχι μόνον αυτά που λες: Οι τύποι, βάζουν τους άθεους και τον Στάλιν στο ίδιο καζάνι. Αν χρησιμοποιήσουμε τα ίδια μέτρα και σταθμά, νομίζω ότι μπορούμε να βάλουμε κι εμείς τους θρήσκους στο ίδιο καζάνι: Χίτλερ, Τζέγκίς Χάν, Μέγας Κωνσταντίνος, Μέγας Θεοδόσιος, Ριχάρδος ο Λεοντόκαρδος, Βασίλειος Βουλγαροκτόνος, Συμεών, Σαμουήλ (οι γνωστοί βασιλιάδες της Βουλγαρίας), Ταμερλάνος, Κορτέζ, Πιζάρο, Άραβες χαλίφες και λοιπά. Όλοι αυτοί ήταν γνωστοί θρησκευόμενοι. Και οι θρησκευόμενοι ορθόδοξοι μαζί με αυτούς λοιπόν.

  88. Ο/Η Γιάννης λέει:

    Geysser,
    κι εγώ που νόμιζα ότι υπάρχουν θρησκείες δίχως θεό (βουδδισμός, η εκκλησία του λαβέι), άρα οι πιστοί τους ήταν άθεοι…ελπίζω να κάνω λάθος. εκτός κι αν ορίζεις τον άθεο διαφορετικά.
    πράγμα που μου φαίνεται ότι κάνεις, όπως όλη η πτέρυγα του ουμανιστικού αθεϊσμού: αποποιείται όσους άθεους δεν ταιριάζουν στα μέτρα της ως «στην πραγματικότητα θρήσκους». αλλά ο αθεϊσμός καθεαυτός δεν είναι ούτε αγαθός ούτε καλός ή κακός ούτε ουμανιστικός ούτε ενάντια ή υπέρ στο «ό,τι φάμε κι ό,τι πιούμε» ούτε αντιμηδενιστικός ούτε αντιεξουσιαστικός ή φιλεξουσιαστικός. ο ορισμός αθεϊσμός =αθεϊσμός του ράσσελ όχι απλώς δεν ισχύει (ποσοτικά ή λογικά), αλλά είναι και αντιστροφή της χριστιανικής επιχειρηματολογίας «»πραγματικός»χριστιανός δεν είναι απλώς όποιος λέει ότι είναι και λέει ότι φέρεται χριστιανικά».
    εν πάσει περιπτώσει, επειδή δε βλέπω να υιοθετούνται ποτέ όχι απλώς από την κοινωνία αλλά ούτε καν από την πλειοψηφία των άθεων ο συγκεκριμένος τύπος αθεϊσμού, η συζήτηση. ελλείψει «ίσων όρων», δεν έχει απλά νόημα, αφού πρέπει να περιμένει κανείς την κοινωνία αυτή.

  89. Ο/Η Geysser λέει:

    Γιάννη
    Νομίζω ότι εξήγησα τι είναι αθεϊσμός με όσο πιό απλά λόγια γίνεται. Το ότι θρησκείες ή δόγματα ή φιλοσοφικά συστήματα όπως ο Βουδισμός δεν έχουν κεντρική θεότητα στα πιστεύω τους, δεν τα κατατάσσει αυτόματα στους αθεϊστές. Ο αθεϊστής, επαναλαμβάνω, απορρίπτει το υπερφυσικό ως εξήγηση μέχρι να βρεθούν τα λογικά στοιχεία που θα το υποστηρίξουν – κάτι που μέχρι στιγμής δεν έχει γίνει. Όσο για το αν η πλειοψηφία των αθεϊστών απορρίπτουν αυτό τον ορισμό, επέτρεψέ μου να σου πω ότι κάνεις λάθος.
    Επίσης, δεν πολυκατάλαβα – μπορεί να φταίω εγώ – αυτό που είπες για τον «αθεϊσμό του Russel». Ο Russel δεν ήταν διαφορετικά αθεϊστής απ’ότι ο Einstein, o Spinoza, ο Dawkins ή ο Dennett ή εγώ ή όποιος άλλος απορρίπτει την ύπαρξη του υπερφυσικού. Όπως φαίνεται, μπερδεύεις λίγο τον ουμανισμό με τον αθεϊσμό – κάτι που, πρέπει να παραδεχτώ, συμβαίνει συχνά. Ο ουμανισμός δεν θεωρεί απαραίτητο τον αθεϊσμό. Στην πραγματικότητα δεν ασχολήται καν με ερωτήματα υπάρξεως ή μη του θεού.

  90. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    @Λασκαράτε, διάβασε σε παρακαλώ τα ποστ σου, και ειδικά την απάντηση όπου το γράφεις αυτό, και μετά βγαλ’ τη σκούφια σου και βάρα μας. Ειδικά για μένα, ούτε με μίσος σου έχω μιλήσει ποτέ ούτε με “υστερική επιθετικότητα”. Σου έχω μιλήσει αρκετές φορές με ειρωνεία, το παραδέχομαι. Άλλες φορές σου μιλάω απαθώς.@

    Τζάμπα χαραμίζεις expaganus

    Είναι ζήτημα χρόνου να επανέλθει ο laskaratos ακριβώς με το ίδιο ύφος, ώστε εσύ, ή να αναγκαστείς να σηκωθείς να φύγεις, ή να ανάψεις και να του απαντήσεις αντίστοιχα. Και τότε θα σου πει: «Να το μίσος και η υστερική επιθετικότητα!»

  91. Ο/Η Po λέει:

    Diagrammenos,
    θα σας έλεγα να περιοριστείτε σε σχόλια που αφορούν την όποια ανάρτηση του ιστολογίου, το πότε και εάν απαντήσει ο Λασκαράτος ή εγώ, είναι ζήτημα που δεν αφορά κανέναν που σχολιάζει εδώ.

    Συνεννοηθήκαμε;

    Σας το λέω γιατί εάν κάνετε παρόμοιο σχόλιο στο μέλλον, αυτό θα διαγραφεί χωρίς καμία προειδοποίηση.

  92. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    Ρο,
    δεν αμφιβάλλω πως αυτού του είδους τις απαντήσεις τις γνωρίζετε άριστα. Αν νομίζετε όμως πως με απασχολεί το αν θα με διαγράψετε, σας συνιστώ να κοιτάξετε το nickname μου.

    Συνεννοηθήκαμε;

    Να σας το γράψω και σε μία όμορη γλώσσα, μια που «αυτό που χαρακτηρίζει ολοφάνερα όλο το μπλογκ, είναι η πίστη του στην ελευθερία των ανθρώπων να αυτοπροσδιορίζονται»:

    Ако мислите че ми пука дали ще ме истриете, предлагам ви да погледнете моя никнейм. Разврахме ли се?

  93. @Laskarate
    «Όταν σας παραπέμπω σε αγιλόγια Ελλήνων μητροπολιτών κάνετε πως δεν τα διαβάσατε, όταν κάποιος από σας βρίσκει στα Μηνιαία τον άγιο Ιουστινιανό, λέει ο ένας στον άλλο μήπως καλέ δεν διάβασες καλά και λέει Ιουστίνος;»

    Και βέβαια το λέω… Γιατί εκτός που δεν αναφέρει Ιουστινιανό το Μηναίο, ποτέ στη ζωή μου δε γνώρισα κάποιον που να λέγεται Ιουστινιανός ούτε και διάβασα να έχει κανένας Ορθόδοξος τέτοιο όνομα… Πρώτη φορά το είδα στον «προπροηγούμενο πατριάρχη Ρουμανίας» που ανέφερες εσύ…
    Ενώ Ιουστίνος υπάρχει ο πολύ γνωστός θεολόγος π. Ιουστίνος Πόποβιτς… κατάλαβες τώρα γιατί ρώτησα;;

    Αυτά είναι δείγμα του πόσο σοβαρά πήρε ο Ορθόδοξος λαός την αγιοποίηση του Ιουστινιανού… Που και ο άγιος Νικόδημος τη θεωρεί απίθανη…

    @»Το Βυζάντιο ήταν μια βάρβαρη θεοκρατική αυτοκρατορία και η Εκκλησία συγκυβερνούσε.»

    Άμα ήτανε τόσο βάρβαρη γιατί έχει τέτοια νομοθεσία όπως του Ιουστινιανού; Εγώ δεν ξέρω καμιά «βάρβαρη θεοκρατία» με τέτοιους νόμους…

    @Τα καλύτερα πορνογραφικά θα τα βρεις στην Παλαιά Διαθήκη και στους Βίους μητροπολιτών.

    Δεν υπάρχουν «βίοι μητροπολιτών» εκτός αν εννοείς τα βιβλία του Καρατζαφέρη και του Κολλάτου… Και η ΠΔ δεν έχει τίποτα πορνογραφικό… Ούτε αναφέρει απίθανες μπούρδες όπως του Προκόπιου με πάπιες, που κανένας σοβαρός άνθρωπος δεν μπορεί να πιστέψει… Ειδικά άμα δει τις υπόλοιπες ακόμα πιο απίθανες μπούρδες με την εξόντωση των Λίβυων από τον Ιουστινιανό κτλ.

    @»ούτε ένας από τους απολογητές που μπαίνετε εδώ δεν χρησιμοποιεί το Ευαγγέλιο, ούτε ένας δεν μιλά με ευαγγελικό τρόπο, ούτε ένας δεν μιλά χωρίς μίσος και υστερική επιθετικότητα, όλοι σας αναλαμβάνετε το άχαρο έργο να υπερασπιστείτε με ολότελα κοσμική και εξουσιαστική λογική και με πονηρά σοφίσματα και βυζαντινισμούς, ανώμαλες και θηριώδεις καταστάσεις, που σε φυσιολογικούς νθρώπους προκαλούν εμετό.»

    Επιθετικότητα έχω εγώ αλλά όχι «υστερική»… Και το πιο φυσιολογικό είναι να νευριάζει κανείς με όλες αυτές τις διαστρεβλώσεις που κάνεις Λασκαράτε… Κι ακόμα… Μήπως εσύ «πρώτος ήρξασο χειρών αδίκων» που λέει ο πιστός σου φίλος Νομικός, και μετά οι άλλοι σου απαντάνε σε παρόμοιο ύφος;; Για σκέψου…

    Υπήρχε εδώ ένας που μίλαγε με πιο γλυκό τρόπο από τους υπόλοιπους… Ήταν ο ΒουΒού για τον οποίο ο πιστός σου αναγνώστης Διαγόρας ο Μήλιος γράφει: «Πάλι με ληγμένο λιβάνι σε θυμιάτισε ο τράγος της ενορίας σου θρησκόληπτο τσόλι;

    LOL! Καταπληκτική ατάκα, την υιοθετώ αμέσως, είναι ακριβώς αυτό που έψαχνα για να’χω να λέω στον Θου Βου κάποιες φορές που η λολάγρα χτυπάει κόκκινο».

    Το ευγενικό σχόλιο που δεν το λογοκρίνατε βέβαια, ήταν του untandag. Τέτοια ονειρεύονται να λένε οι αναγνώστες σου σε ευγενικούς ανθρώπους… Γι’ αυτό και δε σου αξίζει να έχεις εδώ ευγενικούς Χριστιανούς… Αν και έχεις

    Κατά τα άλλα Λασκαράτε έχεις φάει τέτοιο εξευτελισμό που έτσι μού ‘ρχεται ν’ αρχίσω να σε υπερασπίζω… Αλλά ας μη δημοσίευες πράγματα που δεν ξέρεις καλά να μη γινόσουν ρεζίλι…

  94. Ο/Η expaganus λέει:

    Βρήκα στον Βασίλιεφ (Vasiliev Α.Α., «Ιστορία της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας», τόμ. Α’, Μπεργαδής, Αθήνα 1954, σελ. 21-23) κάτι ενδιαφέρον, που νομίζω ότι ταιριάζει στον τρόπο που περιγράφει την ιστορία της Ρωμανίας ο Λασκαράτος. Σαν τον Γίββωνα και χειρότερα…

    «Σήμερα, φυσικά, τα σχετικά με τον Χριστιανισμό κεφάλαια του Γίββωνος, έχουν πολύ μικρότερο, και όχι ιστορικό, ενδιαφέρον. Πολλοί παράγοντες επηρεάζουν τους σύγχρονους κριτάς του Γίββωνος. Μετά την εποχή του το ιστορικό υλικό είναι πιο άφθονο, τα ιστορικά προβλήματα έχουν αλλάξει, η εξέτασι των πηγών έχει γίνει πιο κριτική, η εσωτερική σχέσι των πηγών είναι πιο ξεκαθαρισμένη και νέες επιστήμες, όπως η νομισματολογία, επιγραφολογία, σφραγιδολογία και παπυρολογία, συμβάλλουν στην ιστορική έρευνα. Επί πλέον ο Γίββων δεν είχε επιδοθή στα Ελληνικά…Ο Άγγλος Ιστορικός Φρήμαν γράφει σχετικά ότι: «Παρά την θαυμάσια τέχνη του Γίββωνος…δεν είναι ασφαλώς το ύφος του εκείνο που χρειάζεται για να διεγείρη τον σεβασμό για τα πρόσωπα ή την περίοδο, με την οποία ασχολείται ή για να οδήγηση σε μια λεπτομερέστερη μελέτη τους. Ο απαράμιλλος του σαρκασμός και η υποτίμησι, βρίσκονται διαρκώς εν δράσει…είναι ανίκανος να θαυμάση με ενθουσιασμό πράγματα ή πρόσωπα. Σχεδόν κάθε Ιστορία, όταν την χειρίζουνται με αυτόν τον τρόπο, αφίνει την αξιοττεριφρόνητη πλευρά της να κυρίαρχη στην σκέψι του αναγνώστου. Ίσως καμιά ιστορία δεν θα έμενε αστιγμάτιστη με έναν τέτοιο χειρισμό…». Η Βυζαντινή Ιστορία έτσι κακομεταχειρισμένη, παρουσιάζεται άσχημα. Οι προσωπικές Ιστορίες και oι υποθέσεις όλων των αυτοκρατόρων, από τον υιό του Ηρακλείου μέχρι τον Ισαάκ Άγγελο, συμπιέζουνται σ’ ένα κεφάλαιο. «Αυτός ό τρόπος διαχειρίσεως του θέματος», παρατηρεί ο J. Β. Bury «ανταποκρίνεται ττρος την περιφρονητική θέσι που παίρνει ο συγγραφεύς απέναντι στη «Βυζαντινή» ή «κατώτερη Αυτοκρατορία». Η ερμηνεία που δίνει ο Γίββων στην εσωτερική ιστορία της Αυτοκρατορίας, μετά τον Ηράκλειο, δεν είναι μόνον επιπόλαιη αλλά συγχρόνως δίνει λανθασμένη εντύπωση των γεγονότων».

  95. Ο/Η Δηδρ λέει:

    expaganus
    Μα τις λες τώρα; Ο Γίββων είναι αμερόληπτος. Να, ως απόδειξη δες τον τύπου «λασκαράτο», που έχει αποφοιτήσει από τη σχολή του…

    Diagrammenos
    «Όχι μόνον έχω μπει στο μπλογκ της ΟΟΔΕ, αλλά και με τον φίλο σου τον Δηδρ έχω σκυλοβριστεί στο παρελθόν και δεν θα διστάσω να το επαναλάβω όποτε το κρίνω σκόπιμο.»

    Πριν το επαναλάβεις, δεν μου λες κι εμένα πότε έγινε αυτό;

    τύπου «λασκαράτος»
    Έκανα μια έρευνα στο blog σου και έχεις φάει κόλλημα να με ονοματίζεις και να με ταυτίζεις με άλλους επισκέπτες του blog ή να με συνδέεις με ομάδες όπως η ΟΟΔΕ.
    Εκτός του ότι δεν μπορείς να το ξέρεις αυτό, είναι και εντελώς ανούσιο.
    Αλλά επιπλέον, ο καθένας έχει τον δικό του τρόπο συμμετοχής. Δεν μπορείς να ξεχωρίσεις τους διάφορους χρήστες; Ή μήπως θες να τους μπερδεύεις επίτηδες; Έχεις την εντύπωση ότι σε διευκολύνει σε τίποτα αυτό;

  96. Ο/Η Diagrammenos λέει:

    Δηδρ εφα
    @Πριν το επαναλάβεις, δεν μου λες κι εμένα πότε έγινε αυτό;@

    Δεν το κρίνω σκόπιμο αγαπητέ Δηδρ. Χρησιμοποιούσα άλλο ψευδώνυμο κι εσύ επίσης. Είχα και έχω διαφορετικές επιδιώξεις από τις δικές σου. Και στο τέλος-τέλος, η μια μου διαβεβαίωση αρκεί. Αλλιώς, υπάρχει ο κίνδυνος να νομίσουν ορισμένοι ξιπασμένοι πως τους υποβάλλω και δήλωση νομιμοφροσύνης.

    Αν δεν με θυμάσαι, μάλλον έχεις σκυλοβριστεί με πολύ κόσμο. Καλό είναι να προσπαθήσεις να το περιορίσεις. Η ζωή επιφυλάσσει και άλλες χαρές για κείνους που την αγαπούν. Αυτά.

  97. Ο/Η Δηδρ λέει:

    Diagrammenos

    «Αν δεν με θυμάσαι, μάλλον έχεις σκυλοβριστεί με πολύ κόσμο. Καλό είναι να προσπαθήσεις να το περιορίσεις.»

    Αυτό είναι το μόνο βέβαιο…
    Πάντως, οι ανταλλαγές επιθετικών εκφράσεων προκύπτουν, δεν τις επιδιώκεις.
    Αλλά και τα δικά σου μηνύματα έχουν τέτοια χροιά.
    Θεωρώ ότι καμμιά φορά χρειάζεται, ανάλογα με τον συνομιλητή, όμως και «παν μέτρον άριστον»: «Ζώο» πάντως δεν έχω πει κανέναν, όπως αποφάνθηκε για μένα κάποιος «καλοπροαίρετος» εδώ πέρα…

    Είχα και έχω διαφορετικές επιδιώξεις από τις δικές σου.

    Δεν ξέρω αν έχεις κάποιες επιδιώξεις, προσωπικά όμως δεν έχω. Οι κινήσεις μου αποτελούν αντίδραση στην λαίλαπα της παραπληροφόρησης. Μερικοί το παράκαναν, με κούρασαν, κι αποφάσισα να κάνω κάτι, κι όπου τους πετύχω.
    Γι αυτό, επί του παρόντος δεν βλέπω κανένα λόγο για να έχω «σκυλοβριστεί» μαζί σου.

    Άλλωστε αν είχαμε διαφορετικά ψευδώνυμα, γιατί να ήμουν εγώ; Αλλά κι αν είχαμε διαφορετικά ψευδώνυμα, πάλι δεν θα’ παιζε ρόλο, απ’ όσο κρίνω από τα μηνύματά σου. Κι αυτό πάλι που λες περί «νομιμοφροσύνης» με μπερδεύει.

    Τέλος πάντων, ασφαλώς και κανείς δεν οφείλει και δεν πρέπει να κάνει δηλώσεις «νομιμοφροσύνης» σε κανέναν. Αυτό έλειπε.

    Προσωπικά μου αρκεί να υπάρχουν άνθρωποι που έχουν τα μάτια ανοιχτά, ώστε να βλέπουν πόσο προβληματικά φόρουμ και blog υπάρχουν, και κυρίως να κάνουν κάτι γι αυτό.

  98. Ο/Η Kostas λέει:

    Βοηθώ:
    το σχόλιο περί νομιμοφροσύνης σε «ορισμένους
    ξιπασμένους» έμενα έπιανε. Άντε και τον Λασκαράτο.

  99. Ο/Η efi λέει:

    Noέμβρης, μνήμη της αγίας πόρνης και φόνισσας Θεοδώρας…..
    βλασφημια παρα πολυ σοβαρη παρακαλω οπως την σβησετε ….
    γιατι προσβαλλει κεκοιμημενους..ΑΓΙΟΥΣ…. ΒΛΑΣΦΗΜΙΑ ΣΤΑ ΘΕΙΑ … ειναι ενα απο τα μεγαλυτερα αμαρτηματα….

  100. Ο/Η Άγιοι δολοφόνοι λέει:

    http://athriskos.gr/29351

    Άγριοι και δολοφόνοι

    ΟΤΑΝ ΠΙΣΩ ΑΠΟ ΤΑ ΕΙΚΟΝΙΣΜΑΤΑ ΚΡΥΒΟΝΤΑΙ ΚΑΤΑ ΣΥΡΡΟΗΝ ΕΓΚΛΗΜΑΤΙΕΣ

    Είναι συνήθως αυτοκράτορες, επίσκοποι ή πατριάρχες και γυναίκες σύζυγοι ή μητέρες αυτοκρατόρων που εξαγόρασαν την αγιοποίησή τους με «υπηρεσίες», όπως δωρεές, ανέγερση εκκλησιών, ευνοϊκούς νόμους

    Δημοσίευμα: Ελευθεροτυπία, Κυριακή 24 Αυγούστου 2014

    http://www.enet.gr/?i=news.el.texnes–politismos&id=444281
    ……….
    Πολλές αγίες, όπως η Ειρήνη η Αθηναία, έχουν σκοτώσει ακόμα και τα παιδιά τους, αλλά έγιναν εικονίσματα. Ο Ιουστινιανός και η Θεοδώρα με μια άλλη σφαγή τριάντα πέντε χιλιάδων στη Στάση του Νίκα είναι επίσης άγιοι. Ακόμα και ο Κύριλλος, ο ηθικός αυτουργός της δολοφονίας της Υπατίας που κομμάτιασαν και έκαψαν «χριστιανοί παρακρατικοί» στην Αλεξάνδρεια.

    Αλλοι είναι άγιοι με το σπαθί τους, όπως ο Νικηφόρος Φωκάς που έσφαζε αλλά στο όνομα του Κυρίου. Φυσικά υπάρχουν και… καλοί άγιοι, όπως είναι οι χιλιάδες μάρτυρες, αλλά όπως στη Γη έτσι και στον Παράδεισο δεν υπάρχει δικαιοσύνη. Η αγιοποίηση εγκληματιών πολέμου και «βασανιστών» την εποχή του χριστιανικού «Ιερού Πολέμου» δεν γίνεται δεκτή πάντα από το πλήθος που ξεχωρίζει τους καλούς και τους… κακούς αγίους. Μάλλον κανένας δεν ασχολείται με τον Αγιο Πορφύριο ή τον Αγιο Μεθόδιο και δεκάδες άλλους αγίους της Βυζαντινής Αυτοκρατορίας που δεν θα διστάσουν πολλές φορές να ξεθάψουν τα κόκαλα των αντιπάλων τους για να τα αναθεματίσουν, να τα μαστιγώσουν και να τα κάψουν.

    Η «αγιοποίηση» από τη ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία του εκτελεσθέντος από τους μπολσεβίκους τσάρου Νικολάου Β’ της δυναστείας των Ρομανόφ δημιούργησε πολλά ερωτήματα. Η αγιοποίηση του Αγίου Νεκταρίου, σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του το 1961, προκάλεσε σχόλια και αντιδράσεις. Ποιος αποφασίζει για το ποιος είναι άγιος;

    Πολύ συχνά η αγιοποίηση συνδέεται και με άλλα θέματα, όπως το παγκάρι, καθώς η αξία του αγίου είναι ανεβασμένη. Ο περίφημος μητροπολίτης Αττικής Παντελεήμων -που βρέθηκε πάμπλουτος στη φυλακή- ενεπλάκη σε διαμάχη με τις μοναχές του γυναικείου μοναστηριού του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στη Νέα Μάκρη. Το θέμα δεν ήταν η διαχείριση των λειψάνων του θαυματουργού Οσίου Εφραίμ. Ηταν τα έσοδα από τον οβολό των πιστών που προσέρχονται αθρόως καθημερινά στο μοναστήρι προκειμένου να προσκυνήσουν τα λείψανα που αποκαλύφθηκαν έπειτα από όραμα που είδε η άλλοτε ηγουμένη του μοναστηριού.
    ……………..

    Η μητέρα του Κωνσταντίνου ήταν κόρη ξενοδόχου από το Δράπανο Βιθυνίας. Παντρεύτηκε τον ερωτευμένο μαζί της Ιλλυριό αξιωματικό Κωνστάντιο Χλωρό. Μερικές πηγές την αναφέρουν ως «κοινή γυναίκα» που εργαζόταν σε πανδοχείο.

    Μετά το γάμο της ακολούθησε το σύζυγό της στις εκστρατείες και το 274, στη σημερινή Νίσσα της Σερβίας, η Ελένη γέννησε το γιο τους, Κωνσταντίνο. Ο γάμος οδηγήθηκε τελικά σε διαζύγιο και ο Κωνσταντίνος μετά το θάνατο του πατέρα του ανακηρύσσεται από τους στρατιώτες στο Γιορκ της Μεγάλης Βρετανίας Καίσαρας. Η μητέρα του ανακηρύσσεται Αυγούστα.

    Οι αλλεπάλληλοι φόνοι -γιου, εγγονού, γαμπρού, νύφης- έγιναν με τη συμμετοχή της,
    …..
    Το ταξίδι της στην Παλαιστίνη, οι ανασκαφές εκεί και οι πολλές εκκλησίες που έχει χτίσει στην Κύπρο, την Πάρο και τα Ιεροσόλυμα μαζί με την ανεύρεση του Τίμιου Ξύλου την έχουν μυθοποιήσει ως ισαπόστολο και αγία.

    Οι ιστορικοί διατηρούν επιφυλάξεις για την ανεύρεση του Τίμιου Σταυρού. Ο Ευσέβιος δεν αναφέρει την ανακάλυψη και ο άγιος Κύριλλος, πατριάρχης Ιεροσολύμων, περιγράφει ότι ο Τίμιος Σταυρός βρίσκεται στα Ιεροσόλυμα το 351 μ.Χ., ενώ η Αγία Ελένη πέθανε το 331 μ.Χ. και δεν αναφέρει ποιος τον βρήκε.

    Η νέα θρησκεία εξελίσσεται σε μια θρησκευτική βιομηχανία, στην οποία η Αγία Ελένη διαπρέπει ως χορηγός και όχι για την αρετή της.

    Η Καθολική Εκκλησία δεν δέχεται τον δολοφόνο αυτοκράτορα ως άγιο, αλλά η Ελένη γιορτάζεται ως αγία στις 18 Αυγούστου. Η Ορθόδοξη Εκκλησία την τιμά μαζί με το γιο της στις 21 Μαΐου.

    Τα χρόνια της χριστιανικής τζιχάντ

    Για τριακόσια χρόνια η Ρωμαϊκή Αυτοκρατορία συνταράσσεται από τον Ιερό Πόλεμο που άρχισε ουσιαστικά όταν ο Θεοδόσιος καθιέρωσε το «θρίαμβο της ορθοδοξίας» και επέβαλε ως επίσημη υποχρεωτική θρησκεία το χριστιανισμό με τη Δευτέρα Οικουμενική Σύνοδο.

    Οι ναοί γκρεμίστηκαν, οι «μάγοι», «μάντεις», ιερείς και «φιλόσοφοι» κάηκαν ζωντανοί μαζί με βιβλία τους. Οι παραβάτες τιμωρούνται με αποκεφαλισμό. Οσοι δεν δέχονται την υποχρεωτική χριστιανική θρησκεία εξορίζονται, στραγγαλίζονται ή -ο φιλόσοφος Σιμωνίδης- καίγονται ζωντανοί.

    Το 380 ο Φλάβιος Θεοδόσιος απαγόρευσε -επί ποινή θανάτου- όλες τις άλλες θρησκείες πλην της χριστιανικής. Μοναχοί καίνε και γκρεμίζουν ναούς, πυρπολούν αρχαία ιερά και βιβλία, λιντσάρουν υπόπτους. Τα Ελευσίνια Μυστήρια απαγορεύτηκαν όπως και οι Ολυμπιακοί Αγώνες. Ποτάμια αίμα κυλάνε σε όλη τη μεγάλη αυτοκρατορία. Η Σφαγή του Ιππόδρομου που ακολούθησε τέλειωσε με δεκαπέντε χιλιάδες κατακρεουργημένα σώματα.

    Ο Ιουστινιανός έκλεισε την Ακαδημία των Αθηνών. Η νομοθεσία του προβλέπει να κατασπαράσσονται από θηρία, να καίγονται στην πυρά, να σταυρώνονται ή να ξεσκίζονται με σιδερόνυχα οι καταγινόμενοι την «μαντικήν» και την «ειδωλολατρίαν». Η Ιατρική απαγορεύεται ως «γνώση διαβόλου». Τα συγγράμματα καίγονται υπέρ της αφαίμαξης και των εξορκισμών. Οσοι μελετούν Μαθηματικά καταδικάζονται σε θάνατο. Και η βάπτιση είναι υποχρεωτική.

    Οι ποινές είναι αποκεφαλισμός, πυρά, λιθοβολισμός, εκτύφλωση, ακρωτηριασμός και το μεταλλισθήναι – ισόβια καταναγκαστικά έργα στα μεταλλεία. Μετά το πραξικόπημα και τον αποκεφαλισμό του στρατηγού Αλέξιου Βρανά ο αυτοκράτορας Ισαάκιος Αγγελος πρόσταξε να περιαχθούν στους δρόμους της Πόλης το κεφάλι του κι ένα πόδι καρφωμένα σε παλούκια. Ο Αλέξιος Κομνηνός τον ηγέτη των Βογόμιλων τον έβρασε μέσα σε καζάνι και έστειλε ύστερα το πτώμα του στην οικογένειά του σε ένα κοφίνι.
    …..

    • Ο/Η Μάριος Λοϊζίδης λέει:

      Πραγματικά χαίρομαι για την γνώση που απέκτησες. Αυτό βέβαια δεν μπορεί παρά να σου δώσει την δίκαια εναντίωση προς την σημερινή άρχουσα θρησκεία (πάλιν δεν τολμώ να πω Χριστιανική εκκλησία)
      Η Χριστιανική εκκλησία φαίνεται να έχει εξαφανιστεί σταδιακά περί το τέλος του 3ου αιώνα με τέλος του 4ου, εκτός από εξαιρέσεις. Όλα όσα αναφέρεις συνέβαλαν προς αυτό.
      Συστήνω εν τούτοις, να αγαπήσεις την Καινή Διαθήκη και την ελευθερία που την διακρίνει σε αντίθεση με την ό,ποια θρησκεία ή και εκκλησία. Υπάρχουν ακόμα κάποιες εκκλησίες που κάτι κρατούν από την πίστη του 1ου αιώνα άλλες πολύ και άλλες λίγο.
      Και αυτές οι εκκλησίες δέχονται το μένος της Ορθοδόξου, βάλλονται από παντού, και ο Έλληνας δεν μπορεί να διακρίνει, ων δέσμιος της κατάστασης, και υπόλογος βέβαια διότι δεν χρειάζεται παρά να είμαστε εσωτερικά ανεξάρτητοι, μη πουλημένοι, ώστε να γνωρίσουμε την αλήθεια.
      Ελπίζω η γνώση του Ευαγγελίου να συνάδει με τα υπόλοιπα, όσα λες, σε αξία, και να έχεις μια καρποφόρο ζωή και τέλος.

      • Ο/Η laskaratos λέει:

        Δεν ξέρω αν υπάρχουν αυτές οι Εκκλησίες, μπορεί να υπάρχουν, σίγουρα υπάρχουν μεμονωμένοι καλοπροαίρετοι άνθρωποι, που τουλάχιστον δεν υποκρίνονται και δεν χρησιμοποιούν την θρησκευτιή πίστη ως μηχανισμό εξουσίας

        https://roides.wordpress.com/2013/01/07/7jan13/

        https://roides.wordpress.com/2012/12/08/8dec12/

      • Ο/Η Μάριος Λοϊζίδης λέει:

        Αγαπητέ, η εκκλησία είναι οι άνθρωποι και αρχίζει από τη δήλωση του Ιησού …όπου δύο ή τρεις συνηγμένοι στο όνομα μου…
        έχουμε αποπλανηθεί και δώσαμε κομματική χροιά στην εκκλησία, και ο κόσμος όχι μόνο φανατίζεται αλλά και αφού φανατιστεί με την απόχρωση του, μετά δυσκολεύεται να διακρίνει την ουσία αποκτώντας κοινωνικές εξαρτήσεις.
        Υπάρχουν πολλές συνάξεις πιστών ανθρώπων του Θεού, είτε σε σπίτια είτε σε κτήρια, όπως και γινόταν στην πρώτη εκκλησία, αντλώντας την πληροφόρηση μάλιστα από τα αποστολικά κείμενα του 1ου αιώνα την Καινή Διαθήκη.
        Το δύσκολο αρχικά μέρος του πιστού είναι να διακρίνει μέσα από τη λογική και την πίστη στο αυθεντικό, χωρίς προκατάληψη, το ποιο εκκλησίασμα είναι ελεύθερο.
        Βέβαια για το Θεό μετρά η πρόθεση κυρίως και τα λάθη μας σταδιακά τα διδασκόμαστε.
        Μπορείς όταν θέλεις να αρχίσεις τον εκκλησιασμό και τη μελέτη σου με άλλους ανθρώπους, και με βάση την Καινή ΔΙαθήκη και τους λόγους που μας παρέδωσαν οι απ αρχής, πιστεύω όπου κι αν βρίσκεσαι.Στην εσχάτη των περιπτώσεων μπορείς εσύ να αποτελέσεις ένα ζωντανό κύτταρο του Χριστού αρχίζοντας και διαδίδοντας το Ευαγγέλιο της σωτηρίας.
        Εάν αυτό σου φαντάζει ακραίο ή ριζοσπαστικό, για την αποστολική διδαχή δεν είναι.

      • Ο/Η Po λέει:

        Ο Ιησούς δεν ίδρυσε καμία εκκλησία, καμία θρησκεία.
        Εκτός κι αν εννοείτε τον Παύλο.

      • Ο/Η Μάριος Λοϊζίδης λέει:

        Φίλε, εάν θεωρήσουμε πως οι αναφορές των αποστόλων είναι οι κατ εξοχήν ορθότερες ιστορικές πληροφορίες για τη ζωή του Ιησού και που σωστά θα κάναμε διότι η ιστορικότητα της Καινής Διαθήκης είναι πέραν πάσης αμφισβήτησης, τότε το σχόλιο σου από που πηγάζει? Δεν υπάρχει κάτι που να υποστηρίζει αυτό, αντίθετα ομοιάζει με επιπολαιότητα. Ο ίδιος ο Ιησούς είπε για την εκκλησία του.
        Ματθαίος, 16:18 Και εγώ δε σοι λέγω ότι συ είσαι Πέτρος, και επί ταύτης της πέτρας θέλω οικοδομήσει την εκκλησίαν μου, και πύλαι άδου δεν θέλουσιν ισχύσει κατ’ αυτής.
        Ματθαίος, 18:17 Και εάν παρακούση αυτών, ειπέ τούτο προς την εκκλησίαν· αλλ’ εάν και της εκκλησίας παρακούση, ας είναι εις σε ως ο εθνικός και ο τελώνης.
        Κάτι άλλο πρέπει να έχεις ακούσει.
        Εξάλλου δεν υπάρχει καμία συνάφεια της αναφοράς σου με οτιδήποτε άλλο μέσα από την Καινή Διαθήκη ή την αποστολική παράδοση.
        Η εκκλησία δεν θεωρείται εν τούτοις, αυτό που κατάντησε σήμερα ούτε και είναι αυτό εκκλησία, αλλά έκτρωμα, και δυστυχώς έτσι είναι δεν το λέω με ευχαρίστηση,
        Ορθά διαμαρτύρεστε, ορθά αποστρέφεστε την πόρνη θρησκεία που σας υποχρεώνουν να παραλάβετε. Η πρόταση μου είναι απλή, κοιτάξτε στο Χριστό, δεν χρειαζόμαστε κανένα άλλο παρά τον ίδιο για ανανέωση.
        Τέλος λέγω, πως μόνο οι αναφορές και προσευχές του Ιησού, για ενότητα των μαθητών του. και για την εξάσκηση της αγάπης, οδηγούν αναγκαστικά στο ένα σώμα εκκλησίας. Αυτό ήταν απόλυτος σκοπός, ώστε ο άνθρωπος να μάθει να αγαπά τον πλησίον του όπως τον εαυτό του.

  101. Μιλάς μεν ορθά και ζητας ιστορικό κύρος, εντούτοις η προσπάθεια του είναι όχι να συνδέσει τις ερωτικές αρεσκειες του Ιουστινιανού με τις πολιτικές αποφάσεις του, ούτε και να αναδείξει ιστορικά αληθή τον Προκόπιο. Είναι φανερό πως η επιδίωξη είναι να αφυπνίσει τον φτωχό Χριστιανικό κόσμο, κακίζοντας κυρίως πράξεις μεθοδευμένες, όπως του Παπαρηγόπουλου και των συνεχιστών του στημένου έργου που ονομάζεται παραχάραξη της ιστορίας, επομένως και σσυγκάλυψη του ψέματος.
    Αυτού του είδους οι προσπάθειες έχουν μια φοβερή αξία αντίστασης και οξύνοιας, οδηγούν το δειλό στην απόλυτη αναισθησία, και τον δίκαιο στην αλήθεια και την ελευθερία. Το χειρότερο που μπορεί να επιλέξει ένας αναζητητής της αρετής είναι η απλή τουλάχιστον απόρριψη του ψεύδους.
    Συμπερασματικά, τα άρθρα του είδους είναι βοηθητικά στη σωτηρία των συνειδήσεων και των ψυχών, μια και μιλούμε για εκκλησιαστική ιστορία, και ακόμα μια φορά, φαίνεται η γυμνώτης της κρατούσας θρησκείας(δεν τολμώ να πω εκκλησίας) αλλά και η παραδοσιακή της ακαμψία και αναλγησία.
    Πιθανόν δε, και γι αυτούς που δεν μένουν στα συμπεράσματα, να αποτελούν κίνητρο για να βρουν καλύτερη φωλιά που στεγάζει τον Χριστό, όπως ήταν η Βηθλεέμ.
    Ποιών Χριστιανών απάντηση περιμένεις Κώστα? Ποιών Χριστιανών

  102. Ο/Η Καρουσαδίτης και δύτης λέει:

  103. Ο/Η Kάποιος λέει:

    Ιερή ομορφιά

    Αγία Θεοδώρα η Αυτοκράτειρα – Κέρκυρα


  104. Ο/Η Θεολόγος. λέει:

    Χωρίς μάσκες

    https://www.romfea.gr/ieres-mitropoleis/41998-kerkuras-nektarios-i-agia-theodora-einai-protupo-pneumatiko-foto

    Γράφτηκε από τον/την Ι.Μ. Κερκύρας. 10/02 21:45

    Κερκύρας Νεκτάριος: »Η Αγία Θεοδώρα είναι πρότυπο πνευματικό»

    Ξεκίνησαν οι λατρευτικές εκδηλώσεις για την Αγία Θεοδώρα την Αυγούστα, Συμπολιούχο και Συμπροστάτιδα της νήσου Κερκύρας.

    Το απόγευμα της Τετάρτης 10 Φεβρουαρίου 2021 τελέστηκε μέγας πανηγυρικός εσπερινός στον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό της Υ.Θ. Σπηλαιωτίσσης και των Αγίων Βλασίου και Θεοδώρας, χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου Κερκύρας, Παξών και Διαποντίων Νήσων κ. Νεκταρίου.

    Στο τέλος της ακολουθίας ο Μητροπολίτης Κερκύρας κ. Νεκτάριος επεσήμανε ότι η Αγία Θεοδώρα είναι πρότυπο πνευματικό για τους Κερκυραίους και τις Κερκυραίες, διότι είναι συμπολιούχος του τόπου, δίνει δύναμη με την παρουσία της στους ανθρώπους, μας προφυλάσσει από το κακό και τις ασθένειες, ενώ αποτελεί υπόδειγμα ελπίδας στον ζώντα Θεό, όπως και όλοι οι άγιοί μας.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.