10 Απριλίου, μνήμη αγ. Γρηγορίου Ε΄

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροϊδη,
αγ. Γρηγόριος (στο εξής Γ.) ανεβοκατέβηκε τρεις φορές στον θρόνο (1797, 1806, 1818), στα πλαίσια των «Αλλαξοπατριαρχιών», της έκθεσης δηλ. των επισκοπών σε πλειοδοτικό διαγωνισμό. Ο Κ. Παπαρηγόπουλος επισημαίνει πως μόνο για «εν διάστημα 77 ετών (1623-1700) εγένοντο 50 περίπου αλλαξοπατριαρχίαι…..κατέστησαν την τε παραχώρησιν και την ενάσκησιν όλων των ιερατικών αξιωμάτων αντικείμενον θλιβεροτάτης εμπορίας….Τοιουτοτρόπως εξευτελίσθη…η εκκλησία ημών …και….δια τας αμαρτίας των ιδίων αυτής λειτουργών«. Η αρχή έγινε όταν οι ορθόδοξοι πρόκριτοι της Τραπεζούντας, θέλησαν το 1466 να εκθρονίσουν τον πατριάρχη Μάρκο για να βάλουν στην θέση του τον συμπατριώτη τους Συμεών, δίνοντας στον Σουλτάνο «χίλια φλωρία» (Μ.Μαλαξού «Πατριαρχική Ιστορία»).
Το 1818 ο Γ. εξαπέλυσε εγκύκλιο κατά φιλοσόφων και διωγμό κατά σχολείων. Στο στόχαστρό του σε συνεργασία με τον μητροπολίτη Πλάτωνα, μπήκε το Γυμνάσιο της Χίου και ο διευθυντής του αρχιμανδρίτης Ν.Βάμβας καθώς και το «Φιλολογικό Γυμνάσιο» της Σμύρνης, προπύργιο του Διαφωτισμού. Σε επιστολή του στον Ιάκωβο Ρώτα ο Κοραής χαίρεται διότι ο Βάμβας «ζή παρά πάσαν ελπίδα, ολίγον έλειψε να του σηκώση την ζωήν ο κατιμερτζής (ο Γ.)». Όπως μαρτυρεί ο Σμυρναίος Αντ. Λάτρης, ο διευθυντής του σχολείου λόγιος παπάς Κωνσταντίνος Οικονόμος «ήλεγξε πολλάκις…την αμάθειαν των ιερέων, οι ιερείς τον εμίσουν καθ’υπερβολήν, όθεν ενέπνευσαν εις τον λαόν άσπονδον μίσος…«. Ο Οικονόμος θα γράψει αργότερα, πριν μεταστραφεί σε εχθρό του Διαφωτισμού: «Το Σχολείον της Σμύρνης εδιώκετο δια ένα μόνον μεγάλο έγκλημα, ότι διδάσκει Μαθηματικήν και Φιλοσοφίαν…«. Το 1819 ο όχλος, υποκινούμενος από τον μητροπολίτη και μετέπειτα πατριάρχη Άνθιμο, έκλεισε το Γυμνάσιο με γιουρούσι. Ο Άγγλος ιεραπόστολος Κάρ.Williamson, που βρισκόταν στην Σμύρνη, γράφει για τους κληρικούς που «τυφλοί οδηγοί τυφλών ξεσήκωσαν τον όχλο«. Γράμμα από την Σμύρνη που δημοσιεύθηκε στο ελληνικό περιοδικό του Παρισιού την «Μέλισσα», γράφει για τους δυο «τυράννους και Ταρτούφους» τον Άνθιμο και τον Ερυθρών Καλλίνικο, που ξεσήκωσαν μέσω των ιερέων τον «ανόητον όχλον» και «κατηδάφισαν την σχολήν». Ο Κοραής σημειώνει ότι λόγω των βιαιοτήτων «...Πολλαί εγκαστρωμέναι απέβαλον. Η εκεί πλησίον εκκλησία των Δυτικών φοβηθείσα παραίτησε την λειτουργίαν και εσφάλισε….Τοιούτοι είναι φίλε οι άγιοί μας» (Καράς Γ. «Οι θετικές επιστήμες στον ελληνικό χώρο». Εκδ.Ζαχαρόπουλος σ.127). To 1820 σε αναφορά του o Γάλλος υποπρόξενος γράφει πως ο Οικονόμος κινδύνεψε να θανατωθεί όταν ο Άνθιμος τον κατήγγειλε στις οθωμανικές αρχές ότι διδάσκει τα μέσα για την αποτίναξη του τουρκικού ζυγού (Φ. Ηλιού «Τύφλωσον Κύριε τον Λαόν Σου»-). Είναι οξύμωρο ότι ο ιδεολογικός υποκινητής των επεισοδίων Γ. αναγκάζεται αργότερα να υπερασπιστεί το σχολείο, αφού ο Οικονόμος ήταν προστατευόμενος του ηγεμόνα της Μολδαβίας.
Τον Μάρτη του 1819 ο Γ. εξέδωσε «Απανταχούσα», διαμαρτυρόμενος που οι νέοι «...μανθάνωσιν αριθμούς και αλγέβρας και κύβους και κυβοκύβους και τρίγωνα και τριγωνοτετράγωνα και λογαρίθμους……και άτομα και κενά και δίνας και δυνάμεις και έλξεις και βαρύτητας, του φωτός ιδιότητας και βόρεια σέλα και θετικά τινά και ακουστικά και μύρια ταύτα και άλλα τερατώδη, ώστε να μετρώσι την άμμον της θαλάσσης…και να κινώσιν την γην«. Πατριάρχης και η Σύνοδος, έβριζαν τους δασκάλους των θετικών επιστημών που δεν τηρούσαν τις…νηστείες: «Επιπολάζει…καταφρόνησις περί τα Γραμματικά μαθήματα…..και περί αυτήν επί πάση την διδασκαλίαν της υψηλοτάτης Θεολογίας, προερχομένη εκ της ολοτελούς αφοσιώσεως…εις μόνα τα μαθηματικά και τας επιστήμας, και αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα εκ τινων διεφθαρμένων ανδραρίων…». (Ν.Ζαχαρόπουλου «Η παιδεία» Πουρνάρας-1998»)..
Ο πατριαρχικός αξιωματούχος Μ. Γεδεών, ομολογεί πως «Ολίγοι σχετικώς ήσαν οι πεπαιδευμένοι ιεράρχαι» και προσπαθεί να δικαιολογήσει τον Γ. Επικαλείται «προλήψεις υποτρέφοντες και ύλην εις συκοφαντίας», τον «οίον είχεν ο Γρηγόριος Ε΄, χαρακτήρα», τους «χαλεπώτατους χρόνους», τις διαδόσεις που «εφόβιζον άρχοντας…ανεστάτωσαν τον όχλον… κρίσιμος εξεχείτο καταγγελία κατά των νέων φιλοσοφικών, κατά των νέων επιστημονικών εξ Ευρώπης συστημάτων. Αι νηστείαι καταργούντο αποτέλεσμα της σπουδής των μαθηματικών…». Όλα αυτά ανάγκασαν πατριάρχη, κλήρο, προύχοντες να γράφουν ότι «οι Πλάτωνες και Αριστοτέλεις και οι Νεύτωνες και οι Καρτέσιοι και τα τρίγωνα και οι λογάριθμοι, φέρουσιν αδιαφορίαν εις τα θεία».
O Ρήγας στα Δίκαια του Ανθρώπου, διεκήρυσσε το «χρέος» όλων «να γνωρίζουν γράμματα» διότι «εκ των γραμμάτων γεννάται η προκοπή με την οποία λάμπουν τα ελεύθερα έθνη». Πριν ακόμη δολοφονηθεί ο Ρήγας, το πατριαρχείο είχε επιβάλλει λογοκρισία στα βιβλία του «ίνα μη εκ των δολίως εν αυτοίς γραφομένων προξενήται λύμη και κοινή βλάβη και κατ’άμφω ζημία ψυχική και σωματική…». Ο Γ. το 1798 μετά τον θάνατο του Ρήγα, απαιτούσε από τους δεσποτάδες να κατασχέσουν την «Νέα Πολιτική Διοίκησή» του «…να μη παραπέσει τοιούτον σύνταγμα…ότι πλήρες υπάρχει σαθρότητος εκ των δολερών αυτού εννοιών τοις δόγμασι της ορθοδόξου ημών πίστεως εναντιούμενον». Παράλληλα ιδρύεται νέο πατριαρχικό τυπογραφείο ώστε να ελέγχωνται άμεσα οι εκδόσεις, «ίνα μη εκ των δολίως εν αυτοίς γραφομένων προξενήται λύμη. Ο Γ. με εγκύκλιό του ζητούσε «παρ’ενός εκάστου βιβλιοπώλου καθαράν καταγραφήν των όσων βιβλίων έχει» από τα οποία «όσα δε εστίν αντιβαίνοντα εις τα των αμωμήμων ημών δογμάτων κατά της επικρατούσης κραταιάς βασιλείας να αποδοκιμασθώσι και να σημανθώσιν…» (Αθ.Μαρρέ «Τουρκοκρατία στον Ελλαδικό χώρο»).
Ο Ι. Φιλήμων, μαρτυρεί πως η τουρκική εξουσία προκάλεσε «εγκυκλίους παρά του Πατριάρχου…δι’ών αφωρίζωντι οι εν τη αλλοδαπή εκδίδοντες φιλελεύθερα συγγράμματα Έλληνες, εν οίς ωνομάζοντο ρητώς άλλοι τε και ο εν Παρισίοις Πίκκολος» («Δοκίμιον Ιστορικόν περί της Ελλ. Επαναστάσεως», τ.Α΄, Αθήνα 1859, σ.97). Ο φιλόσοφος γιατρός Πίκκολος είχε δημοσιεύσει το 1820 στον «Λόγιο Ερμή» εθνεγερτήριο σάλπισμα με αναφορές στην αρχαία Ελλάδα και επίθεση κατά της αμάθειας στην οποία καταγγέλει «το στίφος των τεράτων» της Εκκλησίας που διέλυσε το Φιλολογικό Γυμνάσιο της Σμύρνης. Αρχιλογοκριτής του πατριαρχικού τυπογραφείου ήταν ο αρχιμανδρίτης Ιλαρίων Σιναϊτης ο Κρής, «μοιχός της Εκκλησίας ιερεύς χρεώκοπος, με παντοίας ανοσιουργίας μολυσμένος…«, στον οποίο ο πατριάρχης είχε τάξει την επισκοπή Τυρνόβου, της Βουλγαρίας, και ο οποίος όπως εξιστορεί ο Πίκκολος «εδαιμονίσθη και ύβρισεν άπειρα όλους τους εν Παρισίοις σπουδάζοντας. Εμένα δε μ’εφοβέρισε να με προδώση εις την Πόρταν (τον Σουλτάνο)…..διορισθείς θυρωρός της τυπογραφίας…έδωκε γνώμην να παιδευθούν με ποινήν θανάτου πέντε εξ από τους θέλοντας να ενσπείρουν επανάστασιν….Ιδών …την λέξιν Ελευθερίαν εμάνη και είπεν ότι θέλει φέρει τον Κοραήν σιδεροδέσμιον… ο Άγιος Μουλαρίων ενήργησε να δοθή πατριαρχική προσταγή εις τους βιβλιοπώλας να μη πωλούν κανέν βιβλίον πριν το δείξωσιν εις την Πανοσιότητά του«. Ο Φ. Ηλιού διαπιστώνειπροκειμένου να εξουδετερώσει τους νεωτεριστές αντιπάλους του το πατριαρχείο ήταν αποφασισμένο να χρησιμοποιήσει και τα πιό ακραία μέσα; κλείσιμο σχολείων, αφορισμούς,λογοκρισία, κάψιμο βιβλίων, καταδόσεις στους Τούρκους, δολοφονίες πως σε ένα τμήμα της ελληνικής διανόησης δημιουργήθηκε εκείνη την εποχή η ίσως υπερβολική βεβαιότητα πως » («Τύφλωσον ..»). Υπερβολή ή όχι δείχνει ποια γνώμη είχαν οι φωτισμένοι Έλληνες για το πατριαρχείο. Ο ίδιος αναφέρει πως το φυλλάδιο «Στοχασμοί του Κρίτωνος«, που εκδόθηκε το 1819, ζητούσε να περιορισθεί το ιερατείο στα εκκλησιαστικά καθήκοντα «παραδόθηκε στις φλόγες δημοσίως μέσα εις την αυλήν του πατριαρχείου με σύμφωνη γνώμη του Γρηγορίου Ε΄».
Ο Γ. το 1819 με εγκύκλιό του στηλίτευσε την απόδοση ελληνικών ονομάτων στα Ρωμιόπουλα, καταγγέλοντας την «κατά καινοτομίαν …εισαχθείσαν των παλαιών ελληνικών ονομάτων επιφώνησιν» που συνιστά «καταφρόνησιν της Χριστιανικής ονοματοθεσίας» «διόλου απροσφυή και ανάρμοστον». Η κίνηση αυτή δεν υπαγορεύτηκε από την Πύλη, που ήταν βαθειά νυχτωμένη σε τέτοια ζητήματα. Λειτούργησαν τα ανθελληνικά ανακλαστικά του βυζαντινού καλόγερου. Ο Κοραής όταν πληροφορήθηκε το περιεχόμενο της απανταχούσας, σχολίασε «ταλαίπωρον γένος εξ οίων εις οία» (Κ.Θ.Δημαρά «Νεοελληνικός Διαφωτισμός»). Σε άλλη εγκύκλιό του φαίνεται ο φόβος του πως η διδασκαλία των θετικών επιστημών μπορεί να αποβεί εις βάρος των «γραμματικών» μαθημάτων και της Θεολογίας, έτσι που οι νέοι γίνονται «εις τας ομιλίας των σόλοικοι, εις τα της θρησκείας των ανίδεοι, εις τα ήθη παράφοροι και διεφθαρμένοι, εις τα πολιτεύματα επιβλαβείς…«. Το 1798 το πατριαρχικό τυπογραφείο εκδίδει την «Χριστιανική απολογία» του Αθανάσιου Πάριου, που γράφτηκε «Αξιώσει του Παναγιωτάτου και Θειοτάτου Πατριάρχου Κυρίου Γρηγορίου του Ε΄«, στην οποία ομολογείται πως το έργο γράφτηκε για να αντικρούσει «το διπλούν τούτο κήρυγμα της ισότητος και ελευθερίας…» της Γαλλικής Επανάστασης, τονίζεται πως «οι άνθρωποι ούτε γεννώνται ούτε είναι ελεύθεροι«, αφού «..η θεία Γραφή διδάσκει…υποταγήν και σέβας εις τους Βασιλείς…». Σε απανταχούσα προς τους τα Γαλλοκρατούμενα Επτάνησα, ο Γ. έγραφε πως ο διάβολος «επινοήσας το γένος των Γάλλων…έχυσεν δαψιλώς είς τάς ψυχάς των το φάρμακον της αποστασίας πρός τόν θεόν«. Όπως γράφει ο Κ.Μέντελσον Μπάρτολντυ, «ο ίδιος ο Κολοκοτρώνης ομολόγησε αργότερα ότι η γαλλική επανάσταση του άνοιξε τα μάτια…«. Με όλα αυτά ο Γ. είχε κερδίσει την εκτίμηση των πιο αντιδραστικών κύκλων της Ευρώπης. Όταν τον Μάη του ’21 οι αυστριακοί έκλεισαν τον «Λόγιο Ερμή» του Κ.Κοκκινάκη, τον υποχρέωσαν να δημοσιεύσει στο τελευταίο τεύχος την Απανταχούσα του Γ. κατά της Επανάστασης.
Στα 1798 με αφορμή την Ναπολεόντεια εκστρατεία στην Αίγυπτο, τουρκική προκήρυξη απευθυνόμενη στις αραβικές περιοχές της αυτοκρατορίας, επιτίθεται στην Γαλλ. Επανάσταση που δεν αναγνωρίζει τους προφήτες Μωϋσή, Χριστό και Μωάμεθ, καταδιώκει τον κλήρο στη Γαλλία, περιφρονεί το Κοράνι, το Ευαγγέλιο και την Τορά (Σ. Ασδραχά «Τα διφορούμενα. φώτα«. «Ιστορ.-Ελευθεροτυπίας», 28-11-‘02″). Ο αυστριακός πρεσβευτής στην Πόλη, χαρακτήριζε την ίδια χρονιά τον Γ. ως «ιεράρχην συνετόν, πολέμιον των γαλλικών αρχών και είπερ τινά ενδιαφερόμενον υπέρ της συντηρήσεως της τάξεως» (Φ.Ηλιού «Η πατριαρχική…»). Στην μάχη ρίχνεται και η «Πατρική Διδασκαλία», που καταγγέλει στους πιστούς την «απάτην ξεχωριστήν, δηλαδή το νυν θρυλλούμενον σύστημα της ελευθερίας». «Ο κύριος έγειρεν εκ του μηδενός την ισχυράν αυτήν βασιλείαν των Οθωμανών αντί της των Ρωμαίων ημών βασιλείας, η οποία είχεν αρχίσει τρόπον τινά να χωλαίνει εις τα της ορθοδόξου πίστεως φρονήματα και ύψωσε την βασιλείαν αυτήν των Οθωμανών περισσότερον από κάθε άλλην…».. Συγγραφέας φέρεται ο Άνθιμος Ιεροσολύμων, στον οποίο αναγκάστηκε να απαντήσει ο Κοραής, με την «Αδελφική Διδασκαλία». Όπως όμως δείχνουν τα πράγματα, ήταν ο Γ. αυτός που πλαστογράφησε την υπογραφή του Άνθιμου και εξέδωσε την Π.Διδασκαλία, καλώντας το ποίμνιο σε υποταγή στον Σουλτάνο. Αυτό δεν έχει αποδειχθεί απόλυτα, το υποστηρίζουν ο Κορδάτος και χωρίς βεβαιότητα ο φίλος της Ορθοδοξίας Ράνσιμαν και ο Φ.Ηλιού. Την έλλειψη ισχυρών αποδείξεων μπορούμε να την αποδώσουμε σε αυτό που λέει ο Ηλιού, γράφοντας για τις δραστηριότητες του Γ. ως μητροπολίτη Σμύρνης: » Η ιστορική ανάλυση υποχωρεί κατά κανόνα, εμπρός σε δήθεν εθνικές ή πατριωτικές σκοπιμότητες». Φαίνεται λοιπόν πως ο Γ. επωφελούμενος από το ότι ο Άνθιμος ήταν ετοιμοθάνατος, πλαστογράφησε την υπογραφή του φοβούμενος να πάρει ο ίδιος το βάρος της «Πατρ..Διδ..». Ο υπερσυντηρητικός Σέργιος Μακραίος, σύγχρονος του Γρηγόριου δεν χαρίζεται στον πατριάρχη του: «Ετράπη…καταπεσών εις τον σύνεγγυς βόθρον….προς χάριν των κρατούντων γράφειν….αμαθούς και χυδαίας επιλαβόμενος συγγραφής…το….τυπογραφείον…κατήσχυνε τω ρύπω καταμιάνας της αθέμου ταύτης αδολεσχίας…». Όπως γράφει ο Κορδάτος ο Άνθιμος «τα ‘βαλε ο διάβολος και δεν πέθανε» και μόλις έμαθε τι έγινε, «όχι γιατί ήταν φιλόπατρις…σαν καλόγερος τρανός που ήταν…», «εβδελύξατο και κατέπτυσε» το «άθεσμον εκείνο σχεδάριον» σύμφωνα με τον Μακραίο. Ο Κουμανούδης θέλοντας να δείξει την επίδραση του πονήματος του Γ. στον απλό λαό στο έργο του Στράτης Καλοπίχειρος, εμφανίζει τον ήρωά του ενώ ήταν έτοιμος να πάρει τα όπλα της Επανάστασης να αλλάζει γνώμη όταν διαβάζει την Π.Διδασκαλία. Κάποιοι στίχοι όπως αυτός που ενοχοποιεί την πατριαρχική παρέμβαση: «τρις εκατόν πατέρων και δεκαοχτώ/κατάρας αιωνίους ο καλός πατήρ», αυτολογοκρίθηκαν αλλά βρέθηκαν σε χειρόγραφο του γυιού του ποιητή (Μαριλίζας Μητσού «Αυτολογοκρισία στον Στράτη Καλοπίχειρο«. «Τα Ιστορικά», τ.16, Ιούνιος 1992″).

(αύριο η Συνέχεια και το τέλος)
.
ρο

This entry was posted in «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι, θρησκεία/κλήρος. Bookmark the permalink.

25 Responses to 10 Απριλίου, μνήμη αγ. Γρηγορίου Ε΄

  1. Ο/Η pølsemannen λέει:

    “κατά καινοτομίαν …εισαχθείσαν των παλαιών ελληνικών ονομάτων επιφώνησιν» που συνιστά «καταφρόνησιν της Χριστιανικής ονοματοθεσίας» «διόλου απροσφυή και ανάρμοστον»

    Μήπως και ο Μακαριστός δεν εδήλωσε τα ίδια περί αρχαιοελληνικών ονομάτων;

    Τα ίδια και τα ίδια…

  2. Ο/Η γιωργος λέει:

    Τι νομιζατε, ετσι για πλακα τον κανανε αγιο τον γρηγορακη; +βοηθεια μας+ (χαχαχα…)

  3. Ο/Η stardust30 λέει:

    Μια ζωή οι μαυροφορούντες ιερείς θα είναι κλεισμένοι στους υγρούς, σκοτεινούς τοίχους των μικρών τους εγκεφάλων.
    Μια ζωή θα είναι οπισθοδρομικοί, θα φοβούνται την αλλαγή, την πρόοδο και την άνοδο του πνευματικού επιπέδου του κάθε πιστού. Μια ζωή θα καταπολεμούν τα ελεύθερα πνεύματα, αυτά που δεν ικανοποιούνται με μια αισχρή δικαιολογία «έτσι είναι αφού έτσι λεν’ οι Γραφές». Το μαγαζάκι τους να βγάζει φράγκα, να αγοράζουν τις αμαξάρες τους, να έχουν τα λούσα τους και όλα τα άλλα είναι του Διαβόλου..
    Εμένα μου κάνει εντύπωση πως προφέρουν την λέξη «Ελληνορθόδοξος».. Έλληνας ουδέποτε στο ένδοξο παρελθόν ήταν συνώνυμο με τον χριστιανισμό. Οι Έλληνες ήταν ανέκαθεν οι Εθνικοί, οι άνθρωποι που πίστευαν στις δικές τους θρησκείες (και πιστέψτε με ήταν πολύ παραπάνω από 12 θεότητες, η κάθε πόλη είχε τις δικές της). Απλά όταν ήρθε λόγω συμφερόντων η Ορθοδοξία για να επιβάλλει την κατοχή της, έπρεπε να γκρεμίσει το προηγούμενο καθεστώς και με τις πέτρες των αρχαίων ναών έχτισε τους δικούς της. Όσο για την ελευθερία και την παιδεία; Αυτά δυστυχώς δεν βοηθάνε τον βοσκό να βάλει τα πρόβατα στο μαντρί οπότε έπρεπε να παταχθούν. Ένας αγράμματος πιστεύει ότι μύθο και να του πεις, ενώ ένας εγγράματος θέλει αποδείξεις κι όχι κούφια λόγια του αέρος.

  4. Ο/Η Θου Βου λέει:

    δεν είμαι υπερασπιστής συλλήβδην των κληρικών και δη των φαναριωτών.
    όμως οταν προσπαθείτε,συντροφε Λασκαράτε,μεσα απο κοπτορραπτική κειμένων να εξάγετε το επιθυμητό δι υμάς συμπέρασμα μου δημιουργείτε υποψίες προκατάληψης και μεροληψίας.

    μεταφερετε το κείμενο του πατρ.Γρηγοριου του Ε:
    “Επιπολάζει…καταφρόνησις περί τα Γραμματικά μαθήματα…..και περί αυτήν επί πάση την διδασκαλίαν της υψηλοτάτης Θεολογίας, προερχομένη εκ της ολοτελούς αφοσιώσεως…εις μόνα τα μαθηματικά και τας επιστήμας, και αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα εκ τινων διεφθαρμένων ανδραρίων…”. (Ν.Ζαχαρόπουλου «Η παιδεία» Πουρνάρας-1998»)..

    αποκρυπτοντας το συνολο του,που προφανως δεν βολεύει στο προεξαχθέν συμπερασμα σας και το οποιο αναφερει:
    «Επιπολάζει ΕΝΙΑΧΟΥ μία καταφρόνεσις περί τα Γραμματικά μαθήματα και διόλου παράβλεψις… και περί αυτήν επί πάσι την υψηλοτάτην ΘΕΟΛΟΓΙΑΝ, προερχομένη εκ της ολοτελούς αφοσιώσεως μαθητών και διδασκάλων εις ΜΟΝΑ τα μαθηματικά και τας επιστήμας, και μία ΨΥΧΡΟΤΗΣ περί τα της αμωμήτου ημών πίστεως και αδιαφορία εις τας παραδεδομένας νηστείας, προκύπτουσα εκ τινών διεφθαρμένων ανδραρίων, τα οποία καθώς τα ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου, όντα και αυτά ΜΕΤΑΞΥ των πεπαιδευμένων του Γένους, ανεφύησαν πλανώμενα εαυτούς και πλανώντα τους αφελεστέρους.»

    τι λεει εδω το κείμενο;

    πως καποιοι διδασκοντες στα πατριαρχικά σχολεία,καταφρονουσαν την θεολογία και την ηθική διδασκαλία ,ισως για να προωθησουν στα παιδια τις προσωπικές τους ιδεολογικές αντιλήψεις.

    γι αυτο συνεχιζει ο πατρ.Γρηγοριος στο τμημα του κειμενου που αλλοιώσατε για να ταιριάζει με τις προκαταλήψεις σας:

    «Τις ωφέλεια, προσκολλώμενοι οι νέοι εις τας παραδόσεις αυτάς να μανθάνωσι αριθμούς και άλγεβρας, και κύβους και κυβοκύβους και τρίγωνα και τριγωνοτετράγωνα και λογαρίθμους, κλπ. κλπ… και έπειτα να είναι εις τας ομιλίας των βάρβαροι, εις τας γραφάς των σολοίκοι, εις τα ΤΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ των ΑΝΙΔΕΟΙ, εις τα ήθη τους παράφοροι και διεφθαρμένοι (δηλ. βρωμεροί και άσωτοι), εις τα πολιτεύματα ΕΠΙΒΛΑΒΕΙΣ»

    και συνεχιζει καταγγέλοντας ορισμένους διδασκοντες που μαθαιναν στα παιδια να παιζουν χαρτιά και ζάρια και¨πανουργοιησουιτισμό¨.

    και καταλήγει:
    «Αναγκαιότατον είναι να διαιρεθώσι τα Γραμματικά Σχολεία από τα Επιστημονικά και Μαθηματικά, και να γίνωνται κεχωρισμενως αι παραδόσεις» δλδ ζητά να υπαρχει μια διακριση στην διδασκαλια και να υπαρχουν ξεχωριστές ωρες διδασκαλιας για τα κλασσικα και τα θετικά μαθηματα.

    Το μονο συμπερασμα που μπορεί να εξαχθει απο τα παραπάνω είναι πως καποιοι προσπαθησαν να κανουν τα σχολειά αιθουσες προπαγάνδας της δικής τους ιδεολογίας και ηθικής και σε αυτους τους κακους δασκάλους ,τα ανδραρια οπως λέει απευθυνεται ο πατριαρχης.

    ισως μπορει να εξαχθει και ενα ακομη συμπερασμα;
    οτι προσπαθειτε,συντροφε Λασκαρατε, μεσω της παρουσιάσεως μισών αλήθειών να εξαπατήσετε τους αναγνώστες των δημοσιεύσεων σας.
    τι λεει ο πατριαρχης εδω;τιποτα περισσότερο απο αυτο που έλεγαν οι αρχαίοι :
    ¨επιστήμη χωριζομένη αρετης πονηρία εστί¨

  5. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Θου Βου, σε παραπέμπω και στο σχόλιο 33 της «Αρχιεπισκοπικής αδιαλλαξίας», για να αποφεύγεις την προσφώνηση «σύντροφε». Φοβάμαι στο ξαναλέω πως η Παναγιότης του ο Άνθιμος θα μας θεωρήσει ομοφυλ΄φιλο ζευγάρι με σύμφωνο συμβίωσης και θα μας αφορίσει. Επιτέλους, δεν σε θέλω σύντροφο ρε αδελφέ.
    Απαντώ πολύ βιαστικά-φεύγω τώρα, αργά το βράδυ θα επιστρέψω.

    Δηλαδή η παράλειψη από μένα των παρακάτω-για προφανείς λόγους υπερέκτασης ενός κειμένου, που η αφεντιά του ο κ.Ροϊδης με χίλια παρακάλια το δημοσίευσε, κόβοντάς το στα δυό, είχε το αφελές κίνητρο της λογοκρισίας, τη στιγμή που καραδοκούν εδώ οι πράκτορες του Αμβροσίου Καλαβ΄ύτων να με ξεσκεπάσουνε; Αλλάζει τίποτα από την παράλειψη αυτή;
    «και διόλου παράβλεψις…»
    «και μία ΨΥΧΡΟΤΗΣ περί τα της αμωμήτου ημών πίστεως »

    «τα οποία καθώς τα ζιζάνια μεταξύ του καθαρού σίτου, όντα και αυτά ΜΕΤΑΞΥ των πεπαιδευμένων του Γένους, ανεφύησαν πλανώμενα εαυτούς και πλανώντα τους αφελεστέρους».

    Αυτό που πράγματι λλάζει κάτι είναι η τελευταία παράλειψη μου
    @@«Αναγκαιότατον είναι να διαιρεθώσι τα Γραμματικά Σχολεία από τα Επιστημονικά και Μαθηματικά, και να γίνωνται κεχωρισμενως αι παραδόσεις» δλδ ζητά να υπαρχει μια διακριση στην διδασκαλια και να υπαρχουν ξεχωριστές ωρες διδασκαλιας για τα κλασσικα και τα θετικά μαθηματα.@@

    άλλά δεν έγινε από δόλο. Με κεντρίζεις το βραδυ, να σου φέρω κείμενα κι άλλων πατριαρχών και καύσει βιβλίων κλπ κλπ Συστηματικά κυνηγούσανε Μαθηματικά και Φιλοσοφία από ΠΑΝΤΟΥ. Δεν ήταν ο διαχωρισμός που θέλανε-μαζί κιο Γρηγόρξης ο 5, αλλα ο εξοβελισμός
    ρΑΝΤΕΒΟΎ ΤΟ ΒΡΆΔΥ, ΔΕν προκάνω τώρα.

  6. Ο/Η manitaritoubounou λέει:

    Αγαπητοί μου συνέλληνες αυτής της παρέας,

    Η » Υπόθεση Γρηγορίου του Ε΄, παρουσιάζεται με άλλη οπτική, όχι συλλήβδην αντιχριστιανική.

    Δυστυχώς η προσωπική (μας) στάση δεν μας επιτρέπει αντικειμενικότητα;

    Αυτό ας κριθεί ΚΑΙ από τους αναγνώτες (μας), παρότι η α-λήθεια δεν είναι υπόθεση των αναγνωστών και μόνο.

    Ό,τι αγαπά λοιπόν ο καθείς:

    http://manitaritoubounou.wordpress.com/2008/04/10/ypo8esi-grigoriou-e/

  7. Ο/Η Babis λέει:

    Αγαπητέ Θου Βου,

    Διάβασα με ενδιαφέρων την τοποθέτηση σας. Πέραν του ενδιαφέροντος της ανακατασκευής (μέσω της προσθήκης των λέξεων που έλειπαν) του αρχικού κειμένου του Γ, θα ήθελα να σταθώ στην επισήμανση σας ότι ¨επιστήμη χωριζομένη αρετης πονηρία εστί¨.

    Νομίζω ότι η τοποθέτηση αυτή θυμίζει την απόπειρα από πολλούς «πιστούς», πολλών θρησκειών, να εδραιώσουν δεσμό μεταξύ θρησκείας και ηθικής. Έχει με έντονο τρόπο διατυπωθεί ο ισχυρισμός ότι ο άνθρωπος έχει ανάγκη τις θρησκευτικές (Θεϊκά εμπνευσμένες) προσταγές για να μη παρασυρθεί σε φρικτά εγκλήματα και εκτροπές λόγω της φύσης του.

    Βρίσκω τον ισχυρισμό αυτό βαθιά αντιεπιστημονικό και καθόλου σύμφωνο με την τρέχουσα αντίληψη για τον άνθρωπο (μη πούμε για την τρεχάμενη ηθική). Προτείνω όπως ανατρέξετε και στο αντίστοιχο τμήμα του βιβλίου του R. Dawkins, «The God Delusion».

  8. Ο/Η Ο Αιρετικός λέει:

    Δηλαδή τι το ουσιαστικό προσέθεσε η διαθήκη του Γρηγορίου; Από ποιο ακριβώς εδάφιό της προκύπτει ότι ήταν… πατριώτης (αυτός που εδίωκε τους διαφωτιστές) και προσέφερε στην Ελλάδα; Γιατί εγώ δεν είδα την παραμικρή πατριωτική νύξη στη διαθήκη του. Εκτός κι αν δεν ξέρω γραφή και ανάγνωση ή αν οι γνώσεις μου στην καθαρεύουσα και στην αρχαία Ελληνική μ’έχουν προδώσει πια. Αλλά παραείμαι νέος για να μ’έχει επισκεφθεί το Αλτσχάιμερ…

    Οπότε, με άσχετα «τεκμήρια», τα οποία δεν απαντούν στα ερωτήματα που τίθενται, δεν αλλάζει η δράση του Γρηγορίου. Και οι αφορισμοί δεν ήταν καθόλου «δήθεν» όπως ισχυρίζεται το μανιτάρι του βουνού – έφεραν φαρδιά-πλατιά την υπογραφή του Πατριάρχου και των άλλων ιεραρχών. Scripta manent κύριοι. Κι άμα θέλετε, έχουμε κι άλλα να βγάλουμε στη φόρα.

  9. Ο/Η Greek Rider λέει:

    Ο χριστιανισμός υπήρξε πάντοτε το δεκανίκι της Οθωμανικής κυριαρχίας. Οι αρμοδιότητες των εκκλησιαστικών δικαστηρίων κατά την τουρκοκρατία ήταν μεγαλύτερες και από αυτές που είχαν οι Δεσπότες κατά στο Βυζάντιο. Οι μόνοι που είχαν απαλλαγές φορολογίες ήταν τα μοναστήρια και η εκκλησία που έγιναν άτυποι φεουδάρχες με τους Έλληνες σε ρόλο κολίγων. Ο Παπαφλέσας και ο Αθανάσιος Διάκος δεν ανακυρήχτηκαν ποτέ άγιοι όπως ο Γρηγόριος ο Ε. Το 1833 απαγορεύτηκε το μνημόσυνο για το θάνατο του Κοραή. Ο Κοραής έλεγε:»Τι συμφέρει εις την απελευθερωμένην από Τούρκους Ελλάδα να πράξη εις τας παρούσας περιστάσεις, δια να μη δουλωθή εις Χριστιανούς τουρκίζοντας». Το 1798 με αφορμή στο θάνατο του Ρήγα Φεραίου στρέφεται εναντίον των ιδεών του για την απελευθέρωση των Ελλήνων. Σήμερα οι νεοέλληνες τον έχουν μπροστά από το Εθνικό και Καποδιστριακό πανεπιστήμιο Αθηνών σαν άγαλμα δίπλα στο Ρήγα. Ντροπή και αίσχος!!

  10. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Θου Βου,
    από τα τόσα που καταμαρτυρώ στον Γ. με κατηγορείς ως λογοκριτή, που δήθεν απέκρυψα πως ζητούσε να γίνονται χωριστά οι παραδόσεις μαθηματικών και θρησκευτικών στα σχολεία του πατριαρχείου, λες και ήταν δυνατόν να παραθέσω όλη την εγκύκλιο και λες και δεν έβαλα αποσιωπητικά, λες και δεν προκύπτει από τις εγκυκλίους του το μίσος του καλόγερου κατά της επιστημονικής αλήθειας που απειλεί την αισχροκερδή επιχείρησή του, που βασίζεται στον φόβο και στην αμάθεια.. Η Ορθοδοξία όμως είχε εγγενές μίσος κατά των Επιστημών και της Φιλοσοφίας, (δεν ήταν μόνο ο Γ φανατικός διώκτης τους), που δεν τις ήθελε να διδάσκονται στα σχολεία, ούτε χωριστά, ούτε φανερά, ούτε κρυφά. Μπορώ να επικαλεστώ δεκάδες περιπτώσεις, παραθέτω μόνο δυο, -η μία αφορά την κίνηση της Γης που κατά την Εκκλησία μας είναι ακόμη ακίνητη-αλλά αν με προκαλέσεις θα δημοσιεύω σε απάντηση και άλλες και είναι πάρα-πάρα-πάρα πολλές.

    1)Το 1723, η Σύνοδος έκαψε μπροστά στον ταλαίπωρο συγγραφέα τους τα τετράδια των παραδόσεων του ιερέα Μεθόδιου Ανθρακίτη με γνωμικά των φιλοσόφων και την ευκλίδεια γεωμετρία, ενώ ο τρομοκρατημένος δάσκαλος υποχρεώθηκε να εκφωνήσει ομολογία πίστεως μπροστά στην πυρά. Μάλιστα ο παρευρεθείς στην τελετή Ηρακλείας Καλλίνικος έγραψε στον Νεόφυτο Άρτης, πως ο δάσκαλος «ιδίαις χερσίν παρέδωκε τα εαυτού εβδελυγμένα τετράδια τώ Ηφαίστω». Την επόμενη Κυριακή η διαδικασία επαναλήφθηκε στο προαύλιο του πατριαρχείου, με σημειώσεις λογικής, φυσικής και μαθηματικών παρουσία κοινού από «γεμιτζήδες, παπουτσήδες, ραφτάδες» , όπως γράφει ο ίδιος, εκβιαζόμενος να τα αποκυρήξη και να υποσχεθεί πως δεν θα διδάξει ξανά μαθηματικά. Με επιστολή του στους πρόκριτους των Ιωαννίνων εκφράζει το παράπονό του: «Δεν είναι εντροπή τους να ακούεται πως έκαυσαν λογικήν, φυσικήν, Ευκλείδην και αριθμητικήν;». Ο σοφός γέρος έτρεξε να κρυφτεί σε κάποιο υπόγειο, «ανήλιον Γούβαν» την ονομάζει, από όπου ενώ η Σύνοδος έψαχνε να τον βρεί, το έσκασε μετά από μήνες και εξουθενωμένος γύρισε στα Γιάννενα όπου πέθανε. Το πατριαρχείο, ξεσηκωμένο εναντίον του από τον καλόγερο και δάσκαλο της Καστοριάς Ιερόθεο Ιβηρίτη, που τον κατήγγειλε ως οπαδό του Μαλεβράνς και του Ισπανού θεολόγου Μολίνου (πέθανε στην φυλακή ως αιρετικός) τον κάλεσε σε απολογία και επειδή άργησε όντας γέρος και άρρωστος να πάει, ο Ιερεμίας ο Γ΄ και η Σύνοδος του 1720, με την σύμφωνη γνώμη του Χρύσανθου Ιεροσολύμων αφώρισαν αυτόν που ήταν: «αποφώλιον τέρας, ανεμώλιος, Κακομεθόδιος, αμέθοδος…αφυής, ατέλειος, αλιτήριος….φιλόσαρκος και αγενές των ηδονών ανδράποδον…ως άλλος τις Σαρδανάπαλος» με «αδρανή και κενόν νουν», «τυφλός και αμύητος» με διδασκαλία γεμάτη «σαπηδόνος βορβόρου και ακαθάρτου ύλης». Το δικαστήριο αγνόησε την υπερασπιστική αναφορά των προυχόντων των Ιωαννίνων, αλλά έδωσε βάση στον Μεγάλο Εκκλησιάρχη, Λογοθέτη και Γραμματέα της πατριαρχικής αυλής Ν.Κριτία «άνδρα λίαν επικλινή εις το κακολογείν» κατά τον πατριαρχικό αξιωματούχο Γεδεών.

    2)Ο ιερέας Βενιαμίν ο Λέσβιος κλήθηκε από το πατριαρχείο σε απολογία επειδή δίδασκε πως η Γη κινείται και εξέφραζε την θεωρία ότι ενδέχεται να υπάρχει ζωή και σε άλλους πλανήτες, ενώ υποστήριζε την δυνατότητα να κατασκευαστεί αερόπλοιο το οποίο θα μπορούσε να μεταφέρει γήϊνους σε άλλα ουράνια σώματα. Ο βιογράφος του Βενιαμίν Γ.Α.Αριστείδης (Αθ. 1880) σημειώνει: «Λέγεται ότι μοναχός τις Ιάκωβος, αμαθής και φαύλος τον βίον, κατήγγειλε τον Βενιαμίν εις τον τότε πατριάρχην Ιερεμίαν Δ΄ (1808-1813) ως διδάσκοντα την κίνησιν της γης…ως άθεον…Ο τότε Εφέσου έγραψε κεραυνοβόλον επιστολήν προς τον νέον Γαλιλαίον….». Γεγονός είναι πως από το 1805, ο απαίδευτος πατριάρχης Καλλίνικος ο Ε΄, ξεσηκωμένος από αναφορές των αγ.Αθανάσιου Πάριου, Μ.Ιεροκήρυκα του θρόνου Δωρόθεου Βουλησμά και των μοναχών Σαμουήλ και Ιακώβου, συγκάλεσε Σύνοδο από 7 αρχιερείς, η οποία βασισμένη σε τετράδια μαθητών που υπεξαίρεσε ο Πάριος, σε γράμμα της προς τους κατοίκους των Κυδωνιών στην σχολή των οποίων δίδασκε ο Βενιαμίν, τον καλούσε να δηλώσει εγγράφως την πτώση του, απειλώντας τον με απομάκρυνση από την θέση του. Ανέθεσε επίσης στον Εφέσου Διονύσιο να συγκεντρώσει όλα τα τετράδια της «ψυχοφθόρου διδασκαλίας» . Όμως οι επιστολές στήριξης του Βενιαμίν που έστειλαν στη Σύνοδο οι Κυδωνιάτες, η ομολογία πίστεως και ο ελιγμός του κατηγορούμενου που απέφυγε να αναφερθεί στην συγκεκριμένη κατηγορία περί της κίνησης της γης, έκλεισε την υπόθεση χωρίς συνέπειες, ενώ ο Βουλησμάς έπεσε σε δυσμένεια. Συγκεκριμένα ο Βενιαμίν, προσποιήθηκε πως αντιλήφθηκε την εναντίον του κατηγορία ως δογματισμό υπέρ των πορισμάτων της Φυσικής, πράγμα που απέρριψε εύκολα γράφοντας πως «άπασαι αι της Φυσικής έννοιαι…ουκ εισίν έτερον τι ει μή απλή πιθανολογία» . Ο Βενιαμίν, στα 60 του πήρε ενεργό μέρος στον ξεσηκωμό του ’21 και πέθανε το 1824 στο Ναύπλιο από τύφο.

    Το πατριαρχείο δεν έχει ακόμη ανακαλέσει, ούτε ζητήσει συγγνώμη. Η Γη δεν κινείται, κινείται ο ήλιος, το λέει η θεόπνευστη Π.Διαθήκη στον Ιησού του Ναυή:
    «Στήθι ο Ήλιος κατά Γα

  11. «Μαύρη μαυρίλα πλάκωσε μαύρη σαν καλιακούδα» είναι η φράση που ταιριάζει για την πολιτεία του της διοικούσης εκκλησίας έναντι των επιστημών και των διαφωτιστών και ο πατριάρχης αυτός δεν αποτελεί εξαίρεση στο κανόνα. Υπήρξαν και άλλοι φωτοσβέστες. Ας θυμηθούμε την δίκη του Μεθόδιου Ανθρακίτη για την διδασκαλία του.

  12. Ο/Η Θου Βου λέει:

    Λασκαράτε,
    ίσως σας διαφευγει ότι το 1716 είχε εκδοσει φετφά ο Σειχουλισλαμης της Κωνσταντινουπόλεως με τον οποίο απαγόρευε την διδασκαλία αστρονομίας και φιλοσοφίας.
    Η ποινή για τους παραβάτες αντιλαμβάνεσθε ποια θα ήταν.
    Παρόλα αυτά στα χριστιανικά σχολεία διδασκονταν οι επιστημες και μάλιστα από επιφανεις ιερείς οπως ο αγιορειτης ιερομοναχος Βενιαμιν ο Λεσβιος.

    @Ο Βενιαμίν συκοφαντηθηκε για αθεία και γι αυτο απολογήθηκε στο Πατριαρχείο.Αν το Πατριαρχειο ήταν τοσο φανατικό και μισαλλοδοξο ,οπως το περιγραφετε, θα τον είχε καθαιρεσει τουλάχιστον ,πράγμα που ουδέποτε συνέβη.
    Η περιπτωση του εξεταστηκε,αποδειχθηκε η αθωότητα του και αφεθηκε να συνεχισει το έργο του.
    Το 1812 μάλιστα κλήθηκε να αναλάβει τη διεύθυνση της Πατριαρχικής Σχολής στην Κωνσταντινούπολη πρόταση που τελικά αρνήθηκε αποφασίζοντας να μεταβεί στη Μυτιλήνη για την ίδρυση σχολής.
    Αν τον κατεδίωκε το πατριαρχειο πώς τον κάλεσε να αναλάβει την διευθυνση της σχολής;

    με τον Ανθρακίτη θα επανέλθω.

    επι του παροντος ενα απόσπασμα του Κοραή,τον οποιο μάλλον εκτιμάτε, για να ξέρουμε τι συζητούμε:

    «H μακρά δουλεία αφανίσασα την παιδείαν του γένους, ήτον αδύνατον να μη φθείρη τον κλήρον, μηδέ να συγχύση τα θρησκευτικά μας φρονήματα· οποία όμως και οπόσα αν ήναι τα αμαρτήματα των Aνατολικών χριστιανών παραβαλλόμενα με τας φρικτάς της Παπικής αυλής καταχρήσεις, εις την στάθμην της δικαιοσύνης, πρέπει να λογίζωνται ολίγοι τινές προς ωκεανόν ύδατος σταλαγμοί· και οι συνήγοροι της Παπικής αυλής, κατηγορούντες πικρώς δι’ αυτά τους Γραικούς κατηγορούν ανθρώπους ενοχλουμένους από κάρφος, τυφλωμένοι από παχυτάτην δοκόν αυτοί. Nα κατακρίνη τις όλους τους ιερωμένους ανατολικούς, διά την τρυφήν ολίγων σαρδαναπάλων αρχιερέων, τρυφώντων εις το Bυζάντιον, είναι το αυτό και να παραβάλλη όλους τους κοσμικούς με τους Φαναριώτας του Bυζαντίου.

    Eν Παρισίοις, 23 Δεκεμβρίου, 1829

    A. KOPAHΣ «

  13. Αγαπητέ κ. Ροίδη, Λασκαράτε, δεν έχω το χρόνο να αφήνω συχνά σχόλια, αλλά χαίρομαι ιδιαιτέρως που βλέπω , καιρό τώρα ,το μπλογκ αυτό να είναι απο τα πρώτα σε επισκεψιμότητα.
    Επιτέλους , απο εδώ λέγονται πράγματα που θα έπρεπε απο χρόνια να ήταν κοινός τόπος όλων των Ελλήνων.
    Έχω την αίσθηση πως οι αντεγκλήσεις που γίνονται κατά καιρούς, προέρχονται ως επι το πλείστον λογω άγνοιας και παγιωμένων απόψεων των σχολιαστών και λιγότερο λόγω κακεντρέχειας.
    Τα θέματα που θίγονται εδώ δεν έχουν εύκολες διόδους για να φτάσουν να γίνουν γνώση όλων των ελλήνων.
    Εγώ τα γνωρίζω μέσες άκρες επειδή μ΄αρέσει η ιστορία και ψάχνοντας έπεσα , αναπόφευκτα και σ΄αυτά τα ΄ζητήματα (αν και το πρώτο μου σοκ ήταν «το 21 και η αλήθεια» του Σκαρίμπα, ενω έψαχνα την ποίηση δηλαδή και όχι την ιστορία)
    Μέχρι και πριν λίγα χρόνια δεν ήταν καθόλου εύκολο για κάποιον να έρθει σε επαφή με την αληθινή ιστορία και να αρχίσει να ξεφεύγει απο την σχολική την φιλτραρισμένη, διαστρεβλωμένη και την υπαγορευμένη απο τις εκάστοτε αστοχοεπικινδυνοανύπαρκτες πολιτικές.
    Εύχομαι η κόρη μου – που είναι 18 μηνών – και η γενιά της, να έχει ξεφορτωθεί πολλά απο τα εθνικοπερίεργα ταμπού των σημερινών νεοελλήνων και αν όχι να γνωρίζει, τουλάχιστον να μη σοκάρεται όταν διαβάζει την αληθινή ιστορία πχ. του Γρηγορίου Ε΄.

    ‘Όσο για τον εν λογω …Γρηγόρη…ήταν άτυχος. Κι αυτός και οι φίλοι του οι Τούρκοι που οι πολιτικές σκοπιμότητες της εποχής τούς ανάγκασαν να τον σκοτώσουν ενώ δεν θα ήθελαν καθόλου να κάνουν κάτι τέτοιο σε έναν άνθρωπο που έκανε την δουλειά τους πολύ καλύτερα απο τους ίδιους.
    Δυστυχώς όμως ως πατριάρχης ήταν κι ένα σύμβολο που – υποτίθεται – εκπροσωπούσε κάτι αχρείους τύπους που τόλμησαν να επαναστατήσουν εναντίων των συμφερόντων της Μεγάλης Πύλης.
    Έπρεπε να αποκαθηλωθεί με παραδειγματικό τρόπο.
    Εξάλλου τύποι σαν του λόγου του ξεχείλιζαν στους κόλπους της Εκκλησίας
    Και τότε και σήμερα
    Αμήν!

  14. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Θου Βου,
    δεν μου διαφεύγει καθόλου ο αντιδραστικός Σειχουλισλάμης, υπάρχει και μια τουρκική ταινία που είχε παιχτεί πριν 6 χρόνια κάπου στα Πατήσια, που έδειχνε τι υπέστη κάποιος Τούρκος ερευνητής, θαυμαστής του Λεονάρντο Ντα Βίντσι-ιστορικο πρόσωπο-μου διαφεύγει το όνομά του-όταν αποπειράθηκε με την άδεια του Σουλτάνου να πετάξει. Το ισλαμικό ιερατείο αντέδρασε και το εγχείρημα σταμάτησε. Αν κάποιος γνωρίζει κάτι, ας μας πει, δεν έχω χρόνο να ψάξω.
    Υπάρχει και άλλος Σειχουλισλάμης όμως στον οποίο χρωστάμε άγαλμα. Θα διαβάσεις σήμερα στο μέρος β΄.
    Σε ευχαριστώ πάντως που επισημαίνεις με τον τρόπο σου, το κοινό μίσος Ισλάμ και Ορθοδοξίας για την Γνώση.
    Για τον Βενιαμίν δεν είδες πως αναγκάστηκε-όπως και ο Γαλιλαίος-να ανακαλέσει; Τι στην ευχή μου λες; Μετά την δήλωση Μετανοίας ανεβαίνεις στην Ιεραρχία. Παπάς ήταν ο Βενιαμίν, δεν ήταν κάποιος σπουδαίος μαχητής.

  15. Παράθεμα: 10 Απριλίου, μνήμη αγ. Γρηγορίου Ε΄ (2ο Μέρος) « Ροΐδη Εμμονές

  16. Ο/Η Mastor λέει:

    Λασκαράτε μας δουλεύεις;

    Λές:
    «Στο στόχαστρο του σε συνεργασία με τον μητροπολίτη Πλάτωνα, μπήκε το Γυμνάσιο της Χίου και ο διευθυντής του αρχιμανδρίτης Ν.Βάμβας καθώς και το “Φιλολογικό Γυμνάσιο” της Σμύρνης, προπύργιο του Διαφωτισμού.»

    Προφανώς εννοείς το ΚΡΥΦΟ ΣΧΟΛΕΙΟ της Σμύρνης έτσι;;
    (Άσχετο αλλά μου ‘έπιασε’ το μάτι χε χε…)

    😉

  17. Ο/Η roidis λέει:

    manitari tou bounou,
    λέτε: Ό,τι αγαπά λοιπόν ο καθείς
    …..
    Βεβαίως, αυτό ακριβώς, ο καθένας ότι μπορεί προσφέρει. Μόνο που εσάς το έργο σας είναι απείρως ευκολότερο γιατί ενισχύετε «Το Υπάρχων», Το Πολιτικά Σωστό», το «Καθιερωμένο», «την Επίσημη Επικρατούσα Άποψη» «τα Των Νικητών», αυτό που «Διδασκόταν και Διδάσκεται» και φυσικά το…Ευκολοχώνευτο, μακριά από κάθε αμφισβήτηση και κριτική διάθεση. Μία ναρκισσιστική υπέρ Υστεροφημίας Διαθήκη, αρκεί να διατηρήσουμε αλώβητη την επικρατούσα «άποψη».

    Είναι και θεολογικά σωστό.

    Βεβαίως.

  18. Ο/Η roidis λέει:

    Φίλε αλέξανδρος ανδρουλάκης,
    Ευχαριστώ για τα καλά σας λόγια. Και εσείς, προσφέρετε με τον Λόγο σας πολιτισμό. Λίγο δεν είναι. Γράφετε θαυμάσια.

  19. Ο/Η Χ. Μόρφος λέει:

    Για τον «θεσμό» της Αλλαξοπατριαρχίας: 1463-1821 = 368 χρόνια. Αυτή την περίοδο ανέβηκαν στον πατριαρχικό θρόνο, ούτε λίγο ούτε πολύ, 125 πατριάρχες! Μέσος όρος: 2,92 χρόνια!

    Γράφει η «Νομαρχία»:

    «Αύτό είναι τό σύστημα τής έκκλησιαστικής άρχής, ό τρόπος δέ τής διοικήσεως είναι ό άκόλουθος: ‘Η Σύνοδος άγοράζει τόν πατριαρχικόν θρόνον άπό τόν όθωμανικόν άντιβασιλέα διά μίαν μεγάλην ποσότητα χρημάτων, έπειτα τόν πωλεί ούτινος τής δώση περισσότερον κέρδος, καί τόν άγοραστήν τόν όνομάζει πατριάρχην. Αύτός, λοιπόν, διά νά ξαναλάβη τά όσα έδανείσθη διά τήν άγοράν τού θρόνου, πωλεί τάς έπαρχίας, ήτοι τάς άρχιεπισκοπάς, ούτινος δώση περισσοτέραν ποσότητα, καί ούτως σχηματίζει τούς άρχιεπισκόπους, οί όποίοι πωλώσι καί αύτοί είς άλλους τάς έπισκοπάς των. Οί δέ έπίσκοποι τάς πωλώσι τών χριστιανών, δηλαδή γυμνώνουσι τόν λαόν, διά νά έβγάλωσι τά όσα έξώδευσαν. Καί ούτος έστίν ό τρόπος, μέ τόν όποίον έκλέγονται τών διαφόρων ταγμάτων τά ύποκείμενα, δηλαδή ό χρυσός.»

  20. Αγαπητέ κύριε Λασκαράτε, είμαι πλέον γνωστός και μη εξαιρετέος επισκέπτης του παρόντος ιστολογίου και τα φρονήματά μου είναι γνωστά σε όλους, έτσι ώστε να μπορώ να πω δυό λόγια χωρίς να κινδυνεύω να παρεξηγηθώ. (Τέλος πάντων, αν κάποιος δεν με ξέρει από χθες, ας ρίξει μιά ματιά στο ιστολόγιό μου να δει τι καπνό φουμάρω.)

    Λυπάμαι πολύ λοιπόν, κε Λασκαράτε, αλλά σήμερα μου τα χαλάσατε, διότι διαπιστώνω πως ουκ ολίγες από τις παραλείψεις που επεσήμανε ο φανερός πράκτωρ 000 αφορούσαν πράγματι επιλεκτική εκ μέρους σας αντιγραφή, και το νόημα πράγματι άλλαζε. Ναι, οι περιπτώσεις αυτές δεν αφορούν παρά ένα μικρό ποσοστό των όσων γράψατε, και ναι, συμφωνώ με τα υπόλοιπα που γράψατε, και ναι, τα υπόλοιπα είναι υπερ-επαρκή για να διαμορφώσει γνώμη ο οποιοσδήποτε, παρ’ όλα αυτά οι επιτυχημένες διαψεύσεις του 000 καταφέρνουν ένα πλήγμα στη φερεγγυότητά σας.

    Μπορεί οι αλλοιώσεις να μην έγιναν από δόλο, όπως λέτε, αλλά προφανώς από κάτι πρέπει να έγιναν, και ο μόνος όρος που βρίσκω για να το χαρακτηρίσω αυτό το κάτι είναι «υπερβάλλοντας ζήλος». Τώρα, το ερώτημα του πόσο διαφέρει ο υπερβάλλοντας ζήλος από τον δόλο, είναι μου φαίνεται φιλοσοφικό, ας το απαντήσει ο καθένας στον εαυτό του.

    Εγώ απλά θα γράψω εδώ τρία πραγματάκια που καλό είναι να υπάρχουν κάπου γραμμένα:

    1. Το γεγονός ότι ένα κείμενο έχει απαγορευτικά μεγάλη έκταση δεν δικαιολογεί μεροληψία στις περικοπές. Αν δεν είναι δυνατόν να συνοψισθεί αμερόληπτα, τότε ας μην συνοψισθεί καθόλου. Δημοσιεύστε μία συνταγή μαγειρικής καλύτερα.

    2. Το νόημα μίας πρότασης πριν την εφαρμογή αποσιωπητικών πρέπει οπωσδήποτε να είναι το ίδιο ακριβώς με το νόημα της πρότασης μετά την εφαρμογή τους, τουλάχιστον όσο αφορά τις θέσεις που προσπαθούμε να υπερασπιστούμε. Το να χρησιμοποιούμε τα αποσιωπητικά για να επιφέρουμε έστω και μικρές νοηματικές αλλαγές προς όφελος των θέσεών μας είναι λογοτεχνική δειλία και διανοουμενιστική μικροψυχία.

    3. Το γεγονός ότι οι υπόλοιπες θέσεις μας είναι σωστές και τα υπόλοιπα τεκμήρια που προσκομίζουμε επαρκή και αδιαμφισβήτητα δεν σημαίνει πως λαμβάνουμε αυτομάτως και το δικαίωμα σερβίρουμε μαζί με αυτά και λίγα ελαφρώς διαστρεβλωμένα.

    Διαγόρας ο Μήλιος,
    ο «δύο δραχμές ζωντανός και μία δραχμή νεκρός».

  21. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Διαγόρα,
    λυπάμαι αλλά με αδικείτε. Η μόνη παράλειψη που θα μπορούσε να έχει σημασία και να θεωρηθεί από κάποιον κακόπιστο ύποπτη, είναι αυτή που παραδέχτηκα δηλαδή αυτή στην οποία φαίνεται ο Γρηγόριος να ζητά χωριστή διδασκαλία Φυσικών και Θεολογίας. Δόλος ασφαλώς δεν υπήρξε αλλά απέδειξα και είπα στον Θ.Β. αν θέλει να του φέρω κι άλλες αποδείξεις, πως το θέμα δεν ήταν ο διαχωρισμός της διδασκαλίας, και σιγά μη διδασκονταν τα θρησκευτικά μαζί με την Χημεία, αλλά η μη διδασκαλία των Φυσικομαθηματικών και της Φιλοσοφίας. Σας φαίνεται εσάς από όσα εδώ αναφέρθηκαν πως ο Γ. που μιλά τόσο περιφρονητικά για τους κυβοκύβους, και τα βόρεια σέλα, και τας δίνας και τους Νεύτωνας πως θα επέτρεπε την διδασκαλία τους. Αν επιμένετε σε αυτόν τον ισχυρισμό, ευχαρίστως να υποβληθώ στον κόπο να σας αποδείξω πως το πατριαρχείο και οι δεσποτάδες, συστηματικά έκλειναν σχολεία, κυνηγούσαν δασκάλους ακόμη και ιερείς και απαγόρευαν την διδασκαλία των Επιστημών.

    @δεν σημαίνει πως λαμβάνουμε αυτομάτως και το δικαίωμα σερβίρουμε μαζί με αυτά και λίγα ελαφρώς διαστρεβλωμένα.@
    Που είναι η διαστρέβλωση στοιχείων;μπορείτε να μου την υποδείξετε;
    Φρονίμως ποιών ο Θ.Β. δεν απάντησε στην πρόκλησή μου γιατί κάτι κατάλαβε και έστρεψε τα βέλη του σε άλλες κατευθύνσεις-φιλοτουρκισμό, κάτι που εγώ δεν είπα, μίλησα για δουλεία στον τύραννο- κλπ. Στον Ανθρακίτη έστελνε το πατριαρχείο αλήτες της ψαραγοράς για να διακόψουν την διδασκαλία των Μαθηματικών. Λυπάμαι αλλά κρίνετε χωρίς να ξέρετε.
    Αν πιστεύετε όι κάποια παράλειψή μου είχε κάποια σκοπιμότητα, παρακαλώ να την επισημάνετε για να μπορέσω να απαντήσω.

  22. Οι (ελαφρές) διαστρεβλώσεις στις οποίες αναφέρομαι είναι αυτές που υπέδειξε ο θου-βου στο σχόλιο #4. Ας μην τις επαναλάβω εδώ, για οικονομία χώρου. Εσείς παραδεχτήκατε μόνο την τελευταία από αυτές, εγώ όμως νομίζω πως ο θου-βου έχει δίκιο και σε κάποιες ακόμα. Για παράδειγμα, παραλείποντας το «Τις ωφέλεια … και έπειτα…» δίνουμε την εντύπωση πως η γνήσια παράγραφος τασσόταν εντελώς εναντίον της μάθησης των θετικών επιστημών, ενώ αντικειμενικά αυτό που έλεγε η γνήσια παράγραφος ήταν πως οι θετικές επιστήμες είναι ανώφελες χωρίς παράλληλη καλλιέργεια της ψυχής και μόρφωση πάνω σε θρησκευτικές σαχλαμάρες. Ακόμα κι αν η πλήρης και άνευ όρων εναντίωση στις θετικές επιστήμες ήταν η βασική θέση στην οποία κατέληγε το κείμενο ως σύνολο, ή αν αυτή ήταν τέλος πάντων η γνωστή σε όλους πάγια στάση ζωής του συγγραφέα, και πάλι δεν έχουμε δικαίωμα να διαστρεβλώσουμε τη μεμονωμένη αυτή πρόταση για να τη συμμορφώσουμε με αυτό που εμείς αντιλαμβανόμαστε ως το γενικότερο πνεύμα του συγγραφέα.
    Δεν πιστεύω πως κάποια παράλειψή σας είχε κάποια σκοπιμότητα, αγαπητέ Λασκαράτε. Αυτό όμως δεν αποκλείει την ακούσια μεροληψία. Μην στεναχωριέστε πάντως, είναι ανθρώπινο και συμβαίνει σε όλους μας.

  23. Ο/Η Θου Βου λέει:

    Διαγόρα εκ Μήλου
    όταν σε μια ολοκληρη αυτοκρατορία έχει απαγορευθεί να διδάσκονται με φετφά τα μαθηματικά και η φυσική και ο μόνος τόπος όπου αυτα διδασκονταν είναι τα ρωμέικα σχολεία,τα οποια ήσαν υπο τον έλεγχο της εκκλησιαστικής διοικήσεως, είναι αστείο να ισχυριζεται κανείς ότι υπήρχε διωγμός εναντια στις επιστημες!!!

    εαν κατι τετοιο συνεβαινε οντως και αυτη ηταν η πρόθεση των εκκλησιαστικών διοικήσεων θα δυναντο ευκόλως να επικαλεστουν την ανάλογη απαγόρευση που ισχυε στην εκπαιδευση των μουσουλμανοπαίδων και να ξεμπερδέψουν μια κι εξω.

    όμως δεν το έκαναν!!!
    αντιθετως ,οπως γραφεται και στην υπ αριθ 15 σχόλιο της Β αναφοράς στο πατρ.Γρηγόριο,ο πατριαρχης καλει εξ Ιταλίας τον αριστοτελικο Θεόφιλο Κορυδαλλέα για να διδαξει στην πατριαρχική σχολή της Κωνσταντινουπόλεως.

    και αυτο παρα τις δογματικές παρεκκλισεις του!

    δεν αντιλέγω πως πιθανοτατα υπάρχουν περιπτωσεις ακραιου ζηλωτισμού,μηχανορραφιών και εξουσιολαγνειας.Καλό δε είναι όταν αυτές υπάρχουν να αποκαλύπτονται.Αποτελουν μαθήματα δι άπαντας.

    μηπως ομως η προσπαθεια για ισοτητα -ελευθερια-δικαιοσυνη στη Γαλλικη Επανασταση και στην Σοβιετία δεν κατέληξε στην δημιουργια απολυταρχικών δομών;

    μήπως ησαν και εκει υπευθυνοι οι παπαδες για τον σκοταδισμό και την ανελευθερία;

  24. Παράθεμα: Ρασοφόροι πλαστογράφοι « Ροΐδη Εμμονές

  25. Παράθεμα: Απάντηση στον υπηρέτη του Αρχιεπισκόπου [2] « Ροΐδη Εμμονές

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

This site uses Akismet to reduce spam. Learn how your comment data is processed.