Αρχιεπισκόπου Χαρακτηρισμός

Άρθρο του φίλου μας ΔHMHTPH ΦYΣΣA
στην εφημερίδα Athensvoice.gr

fyssapost.jpgalpha.jpgν κανείς βλέπει με σκεπτικισμό το αρχαίο ρητό «τεθνεώτες δεδικαίωνται» (= οι νεκροί έχουν δικαιωθεί), ο σκεπτικισμός αυτός ενισχύεται στην περίπτωση του συγκεκριμένου θανάτου. Πράγματι, δεν είναι δυνατόν ο θάνατος ν’ αποτελεί αυτόματη δικαίωση για τον οποιονδήποτε από μας, δεν μπορεί να είναι η κολυμπήθρα του Σιλωάμ που σβήνει και εξαφανίζει κάθε πράξη ή παράλειψη του ανθρώπου όσο ζούσε. Oύτε είναι ορθή η ηρωοποίηση και η εξιδανίκευσή του, που είχε αρχίσει ήδη όσο ζούσε, με βάση επιλεκτικές πληροφορίες για το πώς αντιμετώπιζε την ασθένειά του. Bάζοντας λοιπόν στην άκρη τη συγκίνηση που δικαιολογημένα προκαλεί κάθε θάνατος, ας εξετάσουμε με συντομία την πολιτεία του τεθνεώτος, γιατί από αυτή θα τον κρίνουμε.

Ως δημόσια προσωπικότητα, ο Xριστόδουλος διέθετε αναμφισβήτητα σημαντικές προσωπικές ικανότητες: αξιοποίηση της κοινωνικής κινητικότητας προς τα άνω, ευφράδεια, άμεση παρέμβαση στην επικαιρότητα, επικοινωνία ιδίως προς τους νέους, πολιτικό αισθητήριο και «ένστικτο» συμμαχιών που εξυπηρετούσε τη δική του σκοπιά. Aυτές οι ικανότητες όμως συνυπήρξαν με αμφιλεγόμενο τρόπο εκλογής (συκοφαντίες προς τον ανθυποψήφιό του Iερώνυμο, που τελείωσαν μυστηριωδώς μόνο όταν εξελέγη ο Xριστόδουλος), έντονη αλαζονεία, ταύτιση του εαυτού του με την εκκλησία, γάντζωμα στην εξουσία μέχρι τέλους σα να ήταν αιώνια (καμιά σκέψη για παραίτηση, ούτε για προετοιμασία διαδόχων), πολιτικοποίηση σε βαθμό που να μην ξεχωρίζει στο μυαλό του εκκλησία από πολιτεία (όχι καισαροπαπισμός, μα «παποκαισαρισμός», αν μπορώ να το πω έτσι), έλλειψη στωικότητας («Γιατί σε μένα και όχι σε κάποιον άλλον;» είπε μόλις διαγνώστηκε ο καρκίνος), απόλυτη ανικανότητα στην επιλογή πολλών στενών συνεργατών του (δεν είναι μακριά η εποχή των ανοιχτών εκκλησιαστικών σκανδάλων, ούτε η διαχείριση των τεράστιων κονδυλίων της «Aλληλεγγύης»), έντονη ροπή προς την πολυτέλεια (κατοικία στο Π. Ψυχικό, λιμουζίνες, χρυσά άμφια και διάσημα της εξουσίας του, πανάκριβα ταξίδια στο εξωτερικό κ.λπ.), λεκτικό τραμπουκισμό προς όποιον ή ό,τι ενοχλούσε, απουσία αυτοκριτικής και περισυλλογής. Ένα μεγάλο «εγώ» διείπε πάντοτε κατά τρόπο επικίνδυνο την προσωπικότητά του, μια έντονη θεατρικότητα κατείχε την εμφάνισή του σε βαθμό που, αν πρόσεχες, δημιουργούνταν έντονη αμφιβολία για το αν πράγματι πίστευε όσα έλεγε ή απλώς τον εξυπηρετούσαν. Tέλος, όταν η «Aυγή» πέρυσι (πριν την αρρώστια) δημοσίευσε ενυπόγραφο άρθρο του Bαρδή Bαρδινογιάννη, που τον ενέπλεκε ευθέως με παλαιότερο παιδεραστικό σκάνδαλο στον Bόλο, δεν τόλμησε να προχωρήσει σε μηνύσεις, ούτε σε αγωγές.

Έχω, λοιπόν, τη συνολική γνώμη ότι ως προσωπικότητα ο κρινόμενος βρισκόταν πολύ μακριά από το καλό κομμάτι του χριστιανισμού (όσο μπορώ να το κρίνω και να το καταλάβω εγώ, ένας άθεος), το «όστις θ έ λ ε ι οπίσω μου ελθείν», μακριά δηλαδή από την ταπεινότητα, το «αγαπάτε αλλήλους», τη φιλανθρωπία, την προσωπική σεμνότητα, την ιδιωτικότητα που θα έπρεπε να χαρακτηρίζει αυτό που κάθε πιστός θα αποκαλούσε «ατομική σωτηρία της ψυχής». Δεν θα εκπλαγώ αν πληροφορηθώ ότι είχε εντρυφήσει στο βίο ηγετών όπως οι ισχυροί πάπες και οι πατριάρχες του μεσαίωνα, ή όπως ο Bοναπάρτης, ο Στάλιν, ο Περόν, ο Mουσολίνι, ο Kάστρο, ο Kαντάφι κ.λπ. Aκόμα και το όνομα που διάλεξε όταν χειροτονήθηκε (Xριστό – Δούλος = Δούλος του Xριστού, δούλος πάντως) δείχνει ότι μόνο στον Xριστό θα έδινε λογαριασμό, δηλαδή ποτέ και πουθενά.

Eκείνα όμως που κυρίως χαρακτήριζαν τον προκείμενο νεκρό ήταν οι δημόσιες τοποθετήσεις του, οι οποίες μεγεθύνθηκαν ακόμα περισσότερο λόγω των προαναφερθέντων στοιχείων της προσωπικότητάς του. Kαι οι δημόσιες τοποθετήσεις του εδράζονταν πάντα στο πεντάπτυχο «εθνικισμός – λαϊκισμός – κρατισμός – θεοκρατία – οπισθοδρόμηση»: αυτές οι «αξίες» υπήρξαν πάντοτε το πολιτικοκοινωνικό υπόβαθρο της δημόσιας δράσης του.

O Xριστόδουλος πρωτοστάτησε στα εθνικιστικά, αυτιστικά συλλαλητήρια κατά της Mακεδονικής Δημοκρατίας, πολέμησε το πρωτοποριακό βιβλίο Iστορίας της ΣT’ Δημοτικού και καλλιέργησε συνειδητά τη συνωμοσιολογία ότι όλος ο πλανήτης (πλην Σερβίας και Pωσίας) συμμετέχει σε μια ενορχηστρωμένη ανθελληνική εκστρατεία. Yπήρξε ιδεολογικά ένας Παπουλάκος της εποχής μας (αλλά με απείρως περισσότερη δύναμη): λοιδορούσε πάντα τη Δύση, τις αξίες του διαφωτισμού, το φιλελευθερισμό και την αστική δημοκρατία (την οποία όμως χρησιμοποιούσε και αξιοποιούσε στο μέτρο που τον εξυπηρετούσε), ενώ τόνιζε πάντα, διχαστικά ως προς την υπόλοιπη ανθρωπότητα, ότι οι Έλληνες είναι ο περιούσιος λαός του Kυρίου (ακόμα και το έσχατο, φετινό, πρωτοχρονιάτικο μήνυμά του, μιλούσε για τα «πρωτοτόκιά» μας!). Aντιτάχτηκε πάντα στη σεξουαλική ελευθερία του ανθρώπου: εγκάλεσε τους δυτικούς για το μειωμένο ανδρισμό τους (τον οποίο οι Έλληνες διαθέτουν εν αφθονία…) και τόλμησε ν’ αποκαλέσει την ομοφυλοφιλία «κουσούρι» –αυτός, ο ηγέτης ενός κλάδου στου οποίου τα υψηλά κλιμάκια η ομοφυλοφιλία ακμάζει, αν δεν κυριαρχεί–, πολέμησε πάντα κάθε σκέψη χωρισμού της εκκλησίας από το κράτος, κατέβασε τους πιο καθυστερημένους πολίτες στους δρόμους για το (ιδιωτικό) ζήτημα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις (κρατικές) ταυτότητες, αγωνίστηκε για να καρπωθεί η ορθόδοξη εκκλησία δεκάδες χιλιάδες στρέμματα δημόσιας γης και για να γίνουν οι παπάδες δημόσιοι υπάλληλοι, έτσι ώστε στις μέρες του η εκκλησία του αποθρασύνθηκε. Tαυτίστηκε φανερά με τη δεξιά και την ακροδεξιά (μίλησε αγαλλιασμένος για τη «δεξιά του Kυρίου» που νίκησε στις εκλογές του 2004, δέχτηκε με χαρά τις ειδικές επαφές με τον Kαρατζαφέρη), κατέστη ουσιαστικός συναρχηγός της συντηρητικής παράταξης (προς χαρμολύπη του Kαραμανλή), συγκρούστηκε προσωπικά με τον Σημίτη, έβρισε τον Συνασπισμό, έχτισε συμμαχίες με την αντιδυτική εθνικιστική αριστερά (KKE, «Άρδην» κ.λπ.), δεν είπε ποτέ μια λέξη για τη δικτατορία του 1967 – 1974, πλην του διαβόητου ότι τότε «σπούδαζε» και δεν είχε πάρει είδηση τι γινόταν.

Aν λοιπόν οι θαυμαστές του τού πιστώνουν ότι έφερε την εκκλησία στο επίκεντρο του ενδιαφέροντος, αυτό ακριβώς είναι που του χρεώνουμε εμείς, οι επικριτές του: τη μετακίνησε δεξιότερα κι από τον καιρό της χούντας ακόμα (σε κατευθύνσεις της εποχής του εμφυλίου), την εκκοσμίκευσε, την ταύτισε με τον εαυτό του, ενίσχυσε την απληστία της, την έφερε σε αντίθεση ακόμα και με την απλή πρόοδο της ανθρωπότητας.

Tέλος, όπως και κάθε αυταρχικό ημιτύραννο της ιστορίας, πολλοί τον προσκύνησαν όσο ζούσε από φόβο, από κολακεία ή για άλλο προσωπικό όφελος. Eνέπνεε θαυμασμό, ταύτιση με το πρόσωπό του, φόβο, σιγουριά, ενθουσιασμό. Aγάπη όμως και εκτίμηση δεν ενέπνεε. Λίγοι, ακόμα και μεταξύ των οπαδών του, θα τον θυμούνται με αγάπη.

Πολλοί επίσης θα τον κλάψουν τώρα, ιδίως όσοι του χρωστάνε εξουσία ή, το αντίθετο, όσοι χάνουν τον πόλο που τους την έδινε ή προσβλέπουν σε συνέχιση ενός «χριστοδουλισμού» χωρίς Xριστόδουλο. Aλλά θα είναι πρόσκαιρο. Ως προσωπικότητα θα ξεχαστεί γρήγορα, δεν θ’ αφήσει το ίχνος του Xρυσόστομου ή του Δαμασκηνού. O θάνατος δεν αρκεί για να τον θυμούνται. Oι κατευθύνσεις όμως που έδωσε στην ορθόδοξη εκκλησία θα διατηρηθούν. Γι’ αυτό και δεν θα εκπλαγώ αν προταθεί για άγιος, δηλαδή οιονεί εκκλησιαστικό θεσμικό πρόσωπο-προτομή. O Nεκτάριος, δηλαδή, που ήταν και κατά τι λιγότερο ακροδεξιός κι έριξε και το λίθο του αντιβενιζελικού αναθέματος στο Πεδίο του Άρεως, πώς έγινε; Kανείς δεν τον θυμάται ως προσωπικότητα, κόβει όμως χοντρή μονέδα και σήμερα στο θαυματοποιείο της Aίγινας.

Copyright©Δημήτρης Φύσσας

φωτογραφία-σκίτσο©AthensVoice.gr (Έτυχε επεξεργασίας για τις αισθητικές ανάγκες του ιστολογίου)

This entry was posted in «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, Παλιά χρήσιμα δημοσιεύματα. Bookmark the permalink.

53 Responses to Αρχιεπισκόπου Χαρακτηρισμός

  1. Ο/Η Sky λέει:

    Το πιο επικίνδυνο και συνάμα παράλογο, είναι πως όπως λέγεται (με στόμφο και λυγμό) ο Χριστόδουλος «άφησε κληρονιμιά».

    Αυτό με ανησυχεί περισσότερο, τόσο για το τι μέλλει γεννέσθαι αλλά τελικά και για τα εν γένει κριτήρια της νεοελληνικής κοινωνίας μας.

  2. Αν ο αγαπητός ιστολόγος επιτρέπει τη ρεκλάμα, μια μπερδεμένη προσπάθεια για την ανίχνευση της ιστορίας της λέξης μακαριστός, που μάλιστα ξεκίνησε από αυτό το ιστολόγιο:
    http://www.sarantakos.com/language/makaristos.html

    και ίσως η καλύτερη γελοιογραφία για τον μακαρίτη (ή μακαριστό):

    νσ

  3. Ο/Η zaphod λέει:

    Δεν ξέρω αν έκανε κάτι λιγότερο ή περισσότερο από τον κανόνα. Αυτό που ξέρω και περηφανεύομαι είναι πως τον είχα πάρει πρέφα – θυμάμαι – από την πρώτη μέρα.
    Όταν λέγεται πως το έργο του θα συνεχιστεί για ποιο έργο ακριβώς μιλάμε;
    Βαβύλης, Γιοσάκης, κουμπουροφόροι ιερείς, ο Αττικής, οι αδηφάγες για τις δημόσιες εκτάσεις μονές και εκκλησίες κ.α. όλα συνδέονται ευθέως ή εμμέσεως με την περίοδο που ήταν στα πράγματα.
    Πέρα από το μπουκάρισμα των ιερέων σε όλες τις τηλεοπτικές εκπομπές εγώ δεν είδα κάτι στην καθημερινότητά μου. Η δε ΜΚΟ Αλληλεγγύη για την οποία έμαθα επί των ημερών του κατηγορείται γενικώς για πολλές αρπαχτές (η δε υπόθεση με τα στρινγκ ήταν ξεβράκωμα ολκής).

    Σε ποιον τομέα ακριβώς παράχθηκε έργο για το καλό της κοινωνίας και όχι του κρατικού φορέα που ονομάζεται εκκλησία θα ήθελα κάποιος που ξέρει να με πληροφορήσει. Και όχι, η δικαιολογία πως «ήρθε ξανά ο κόσμος στις εκκλησίες» δεν μετρά. Αυτό που έκανε στην τελική ήταν να οξύνει τα φοβικά ένστικτα κάποιων ή να το παίξει εναλλακτική πολιτική πρόταση και επειδή είχε φάτσα και χάρισμα, πολλοί τηλεορασομανείς τον ακολούθησαν. Έτσι και αλλιώς η μεγάλη πλειοψηφία στην Ελλάδα παραμένει θρησκόληπτη, ρε δεν πα να είναι αρχιεπίσκοπος και ο Γιοσάκης.

    Πολύ καλό άρθρο, συγχαρητήρια για την αναδημοσίευση!!!!

  4. Ο/Η doctor λέει:

    «…δεν σας κρύβω την ενόχλησή μου για τη νεογλώσσα των καναλιών (τέτοια δογματική ομοφωνία, επαναλαμβάνω, τύφλα νάχει ο Όργουελ)».

    ***

    Πήρα αυτό το απόσπασμα από την υπέροχη αναζήτηση του κ.Σαραντάκου (την οποία παραθέτει πιο πάνω), το οποίο αν συνδυάσω με το τηλε-γλείψιμο του νεκρού και πεθαμένου (και ουχί κοιμωμένου) Χριστοδούλου, τότε διαπιστώνουμε ότι η μεγαλύτερη πηγή λαϊκισμού είναι τα ΜΜΕ και ειδικά τα δελτία των 8 των ιδιωτικών καναλιών. Οι πολιτικοί απλώς πειθαρχούν και ακολουθούν…

    Δεν σας κρύβω ότι επειδή κάθε βράδυ όλα τα κανάλια είχαν ράσα και παπάδες και μαύρο κλάμα, ενημερωνόμουν από το …. Star Channel και να σας πω την αμαρτία μου, προτιμώ να βλέπω όμορφα κορίτσια με …λίγα ρούχα, παρά μεσαιωνοφόρους γενειοφόρους να βγαίνουν φωτογραφίες δίπλα στο … σκήνωμα, ή αγράμματους γέροντες να δηλώνουν από τηλεοράσεως ότι πέθανε ένας άγιος άνθρωπος…

    Καλημέρα

    doctor

  5. Ο/Η Πάρης λέει:

    «Tέλος, όταν η «Aυγή» πέρυσι (πριν την αρρώστια) δημοσίευσε ενυπόγραφο άρθρο του Bαρδή Bαρδινογιάννη, που τον ενέπλεκε ευθέως με παλαιότερο παιδεραστικό σκάνδαλο στον Bόλο, δεν τόλμησε να προχωρήσει σε μηνύσεις, ούτε σε αγωγές.»

    Έχεις κάποιο λινκ για το άρθρο;

  6. Ο/Η manitaritoubounou λέει:

    Παληκάρια στο πολύ ενδιαφέρον (και μάλιστα βαθια θεολογικό άρθρο που δημοσιεύετε) φαίνεται πως ακόμα υπάρχουν σαφή κριτήρια για κρίσεις χωρίς κατα-κρίσεις.

    Και αυτό βέβαια ανεξάρτητα από τις προθέσεις μα πολλές φορές, που συχνά δεν είναι ουδέτερες.

    Τωρα στην εκφραση «κληρονομια Χριστόδουλου» μη τη μετρατε με πασσέτο… Αυτο διαβαζεται διπλα.. Κατι ξερω που ας λεω…

  7. Ο/Η Кроткая λέει:

    έχω την εντύπωση πως η φράση περί νεκρών που δικαιώνονται έχει αντληθεί από το Ευαγγέλιο (ή δεν θυμάμαι ποιο θρησκευτικό κείμενο -δεν ήμουν και καλή στα θρησκευτικά), αλλά κατά το ήμισυ.
    Το νόημα της φράσης -αν διαβαστεί ολόκληρη- είναι πως ο νεκρός δεν μπορεί πλέον να διαπράξει αμαρτίες, όχι πως δικαιώθηκε, κατά την σημερινή έννοια της λέξης.

    οπότε, αμαρτίαν ουκ έχοι ο κ. Φύσσας!

  8. Ο κόσμος φαίνεται πως έχει ανάγκη απο ηγέτες να τον …ποδηγετούν! Κι όταν εξέλειψαν σπουδαίες ηγετικές μορφές απο την πολιτική, εμφανίστηκε ο Χριστόδουλος ο οποίος άρπαξε την ευκαιρία απο τα μαλιά. Τώρα που ο καινούριος αρχιεπίσκοπος δεν φαίνεται να έχει τέτοιες τάσεις, να δω ποιός θα αναδυθεί.
    (λέτε κανένας ποδοσφαιριστής;)

  9. Ο/Η Αταίριαστος λέει:

    Δεν είναι τυχαίο ότι τα κανάλια στην προσπάθειά του να βρουν έργο να υμνήσουν, το μόνο που αναμασούσαν ήταν ότι δήθεν έφερε τη νεολαία στην εκκλησία (εγώ δεν ξέρω ούτε ένα νέο που να πήγε για το Χριστόδουλο στην εκκλησία) και ξαναέπαιξαν τα ξεχασμένα «ελάτε με το σκουλαρίκι σας» και «σας πάω». Κάτι είπαν δειλά για την «Αλληλεγγύη» (και πολύ ορθώς το είπαν δειλά), τσιμουδιά για την κάθαρση (επίσης πολύ ορθώς) και πολλοί κατέφυγαν στο έργο του (μάλλον σημαντικό) στη Μητρόπολη Δημητριάδος.
    Γνώμη μου είναι ότι ήταν δέκα χρόνια χαμένα για την Εκκλησία, γεμάτα αδικαιολόγητες προστριβές με αυτούς που είναι εκτός του ποίμνιού της και απροκάλυπτων παρεμβάσεων στην πολιτική.
    Αν μάλιστα λάβουμε υπόψη ότι ο ισχυρότερος υποψήφιος (που βγήκε από τη μέση με πλάγιες μεθόδους) ήταν ο τωρινός αρχιεπίσκοπος που έδωσε ήδη θετικά και τελείως διαφορετικά δείγματα ως τώρα, καταλαβαίνουμε αυτό που γράφω, ότι ήταν δέκα χαμένα χρόνια.

  10. Παράθεμα: Ο Αρχιεπίσκοπος πέθανε, ζήτω ο Αρχιεπίσκοπος! « Stealth school

  11. Ο/Η Κολλιοκώστας Α. λέει:

    Κε Ροϊδη,
    σχετικά με τον διαρκή σας αιδοιοκλαυθμό (για να είμαι και στο κλίμα των Σατυρικών ποιητών, χε χε!) για τα θέματα διαχωρισμού Εκλησίας και κράτους, θα σας παρακαλούσα να μου απαντήσετε στα παρακάτω ερωτήματα :

    1. Σε ποια χώρα της «πολιτισμένης» δύσης ή της «απολίτιστης» ανατολής έχει επιτευχθεί ο πλήρης διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους ;

    2. Πιστεύετε ότι ο διαχωρισμός θα πρέπει να νομοθετηθεί και να επιβληθεί μόνο με κύρωση της βουλής ή θα πρέπει να έχει και λόγο ο πολίτης; Μπορεί να κυρωθεί στην ΠΡΑΞΗ ένα νομικό βούλευμα χωρίς την εφαρμογή από τη μεριά των πολιτών;

    3. Είστε εναντίον των δημοψηφισμάτων των πολιτών;

    4. Το γεγονός ότι η Ελλάς έχει πολιτική και οικονομική (σχετικά) σταθερότητα κι όλα αυτά στην πιο μακρόχρονη περίοδο ειρήνης, σας γεννά την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να αναταπεξέλθει σε μια μεγάλη δοκιμασία όπως οικονομικό κραχ, πόλεμο;
    Σημ: Ουκ ολίγες φορές το ελληνικού κράτος χρεωκόπησε, και ορθοπόδησε κυρίως με την οικονομική κυρίως στήριξη της εκκλησίας, αλλά και το δανεισμό (δις) από την Εθνική Τράπεζα.

    5. Μήπως η αναρχία και η αθεϊα θα βοηθούσαν τον απλό πολίτη αυτής της έρμης χώρας, στην αντιμετώπιση ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ προβλήματων της καθημερινότητας και με ποιον τρόπο;

    6. Η ιστορία των πολλών (γιατί υπάρχουν και πάμπολλες ιστορίες των ολίγων) έχει αποφανθεί προ πολλού. Η πεποίθηση του Έλληνα ότι η Δημοκρατία και η Ορθοδοξία αποτελούν το ζεύγος πυλώνων που στήριξαν αυτόν τον τόπο σε χαλεπούς καιρούς είναι ισχυρή και αντράχτη. Τι θα πάθει το οικοδόμημα εάν οι κολώνες απομακρυνθούν;

    7. Με τα γραφόμενα σας πιστεύετε ότι βάλλετε εναντίον του κλήρου ή των πολιτών με θρησκευτικές ευαισθησίες;
    Και με ποιο δικαίωμα προσβάλλετε το κοινό αίσθημα;

    8. Τέλος, δεν ανησυχείτε ότι με τις συνεχείς σας προκλήσεις, οι οποίες σωστά μένουν αναπάντητες από την μεριά της ορθοδόξου εκκλησίας *, θα βρείτε απέναντί σας ένα μέτωπο πιο πολυάνθρωπο και το οποίο δεν θα διστάσει να σας απαντήσει με τον τρόπο που γνωρίζετε πολύ καλά, δηλ. της ειρωνίας και της σάτυρας;

    Με εκτίμηση
    Κολλιοκώστας Α.

    * Πόσο μπορεί να ακουστεί μια πορδή εν τω μέσω μιας καταιγίδας;
    (και δεν μιλάει για τη δυσωδία της) 🙂

  12. Ο/Η harisheiz λέει:

    Νομίζω ότι αυτό που λέει ο κύριος Ανδρουλάκης φέρει μια μεγάλη αλήθεια. Η ανάδυση του Χριστόδουλου στην πολιτική σκηνή της χώρας έγινε σε μια εποχή που δεν υπήρχε μεγάλος λαϊκός ηγέτης. Ο Κώστας Σημίτης ήταν ένας άνθρωπος που ποτέ δεν διεκδίκησε τέτοιο ρόλο και μάλλον ήταν μια εποχή που δεν υπήρχε κάποιο πρόσωπο – σύμβολο στην συνείδηση του κόσμου παρά το γεγονός ότι σημαντικές προσωπικότητες υπήρχαν και υπάρχουν. Ο Χριστόδουλος, ειδικά τον πρώτο καιρό, προωθήθηκε τόσο έντονα από τα μέσα ενημέρωσης που στην συνείδηση του κόσμου έγινε σημαντικός σαν εικόνα, άσχετα από το θρησκευτικό – κοινωνικό έργο που παρείχε (αν παρείχε). Αυτό που προωθήθηκε ήταν η εικόνα μιας «εκσυγχρονισμένης» εκκλησίας που στην ουσία δεν ήταν τίποτα παραπάνω από ένας επικίνδυνος φερετζές που επιχείρησε να καλύψει (και τα κατάφερε) το πραγματικό οπισθοδρομικό πρόσωπο της εκκλησίας. Έτσι βαφτίστηκαν «εκσυγχρονιστικές» απόψεις που στην ουσία δεν έκαναν τίποτα παραπάνω από το να ενισχύουν την πόλωση και τον κοινωνικό αποκλεισμό. Δηλαδή ήταν εκσυγχρονιστικό ότι ένας αρχιεπίσκοπος προσέγγιζε θέματα της καθημερινότητας αλλά ο τρόπος που το έκανε και αυτά που έλεγε ήταν πρόδηλα της οπισθοδρόμησης που και του λαϊκισμού που διέπει την ορθόδοξη εκκλησία.

  13. Ο/Η Кроткая λέει:

    Θα ήθελα να ενημερώσω τον κύριο Κολλιοκώστα ότι στην Γαλλία και στην Γερμανία υπάρχει πλήρης διαχωρισμός κράτους εκκλησίας. Στην Γερμανία μάλιστα, οι πολίτες επιλέγουν αν και σε ποια Εκκλησία θα ανήκουν (Καθολικοί ή Προτεστάντες) και πληρώνουν και σχετική συνδρομή, κατόπιν επιλογής τους.

    Ως προς την 6η του παρατήρηση, θα ήθελα με την σειρά μου να παρατηρήσω πως συχνά η ιστορία γράφεται κατά το δοκούν και πλέον ο ρόλος της Εκκλησίας πχ στην Επανασταση του 21 αμφισβητείται και από έγκριτους επιστήμονες.

    Για να μην αναφερθώ και σητν πληθώρα ελλήνων πολιτών που δεν επιθυμούν να συνδεθούν με την ορθοδοξία, είτε επειδή ανήκουν σε άλλο δόγμα (πχ Καθολικοί των Κυκλάδων, Ιονίων και Δωδεκανήσου), είτε επειδή ανήκουν σε άλλη θρησκεία (πχ Μουσουλμάνοι της Θράκης), είτε επειδή δεν πιστεύουν σε καμία θρησκεία.

  14. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Κύριε Ροϊδη,
    το άρθρο του κ.Φύσσα που δημοσιεύεται, είναι μια όαση ειλικρίνειας μέσα σε μια έρημο υποκρισίας. Όχι πως δεν δημοσιεύτηκαν και επικριτικά άρθρα για τον αλήστου μνήμης μακαρίτη στον Τύπο, αλλά όλα διακρίνονταν για τα μισόλογα που επέβαλλε η αόρατη ομερτά. Το να αναφερθεί κανείς στα παραμύθια της τηλεοπτικής λογοδιάρροιας νομίζω πως θα ήταν ολότελα περιττό. Σε πιάνει πανικός να βλέπεις πως ένας χουντικός δημαγωγός με τα χαρακτηριστικά του μακαρίτη, ακολουθούμένος από μια απίστευτη αποφορά σκανδάλων, να κηδεύεται με την παρουσία των ηγετών της Αριστεράς. Δεν βρήκε τον λόγο η κα Παπαρήγα να πάει στην κηδεία του Γρηγόρη Φαράκου, έβαλε όμως το μαύρο ταγιεράκι της και στήθηκε πλαϊ στο φέρετρο του μακαρίτη αρχιεπίσκοπου, λίγο πιό πέρα από τον κ.Γ.Καρατζαφέρη, πιάνοντας την καρέκλα που δικαιωματικά ανήκε στον κ.Ψωμιάδη.
    Η ίδια η Ιεραρχία αποδοκίμασε-για τους δικούς της λόγους- τον μακαρίτη και ανέδειξε αρχιεπίσκοπο τον αντίπαλό του κ.Ιερώνυμο Λιάπη, τον άνθρωπο που κατηγορήθηκε την ώρα του σκυλοκαυγά της διαδοχής του Σεραφείμ από τους χριστοδουλικούς κύκλους ως καταχραστής, ώστε να χάσει την εκλογή, έναν από τους ελάχιστους Ιεράρχες που δεν πήραν μέρος στο τσίρκολο των ταυτοτήτων, εκείνον τον υποψήφιο που υποστηρίχτηκε από τον ορκισμένο εχθρό του μακαρίτη τον κ.Χρυσόστομο της Ζακύνθου. Η νεφελώδης και απροσδιόριστη κληρονομιά του μακαρίτη (καλοπέραση, εμπάθεια, θέατρο, δημαγωγία, ακροδεξιά πολιτικολογία, εθνικισμός, σκάνδαλα, χλιδή) πήγε ολοσδιόλου κατά διαόλου. Υπενθυμίζω κάποιες δηλώσεις του κ.Ιερώνυμου Λιάπη κατά του μακαρίτη Παρασκευαϊδη:

    «Είπα στον Χριστόδουλο: «έγινες αρχιεπίσκοπος, να ζήσεις, σε ό,τι μπορούμε θα σε βοηθήσουμε, θα είμαστε στο πλευρό σου». Αλλά στήθηκε ένας μηχανισμός. Και αυτός ο μηχανισμός δούλεψε σκληρά».

    «Πικρία φαίνεται διότι δεν είμαστε ένας συντεχνιακός χώρος η Εκκλησία και δεν παίζουμε θέατρο όταν λειτουργούμε, ούτε φοράμε τα ρούχα μας τα χρυσά για να πάμε να κάνουμε επανάσταση και θέατρο».

    ….αισθάνομαι ότι παρακολουθώ θέατρο παραλόγου, ότι ζω σε σχιζοφρενική ατμόσφαιρα. Εξάλλου, απ’ ό,τι και σεις έχετε διαπιστώσει, στο χώρο μας πολλοί είναι εκείνοι που συνωθούνται για να έχουν μαζί σας ένα ταξίδι με το πρωθυπουργικό αεροπλάνο, διαμονή σε σουίτες, με συνοδεία σαράντα δημοσιογράφων και μάλιστα όλα αυτά με έξοδα του άθεου κράτους και κυβερνήσεως που, κατά εσάς, αγωνίζεται να αποχριστιανοποιήσει την Εκκλησία και θέτει την Εκκλησία υπό διωγμόν».

    ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ – 09/02/2008

    Επιτρέψτε μου να άπαντήσω σε μερικούς σχολιαστές.

    Πάρης,

    η Αυγή δημοσίευσε την αναπάντητη φοβερή καταγγελία σε βάρος του μακαρίτη εν όσω ήταν υγιής, στις 30-5-2007. Την αναδημοσιεύσαμε εδώ στου κ.Ροϊδη.
    Υπάρχει και η φωτοτυπία της εφημερίδας:

    https://roides.wordpress.com/page/14/

    Αγαπητή Кроткая,
    ο κ.Φύσσας χρησιμοποιεί εδώ ένα ελληνικό ρητό. Εσύ αναφέρεσαι στο αποστολικό «o αποθανών δεδικαίωται από της αμαρτίας» (Ρωμ. 6, 7), η ερμηνεία του οποίου δεν είναι αυτή που κάνουν η κα Παπαρρήγα και ο κ.Αλαβάνος, αλλά απλά υπονοείται η απαλλαγή από την αμαρτία του ανθρώπου που βαπτιζόμενος, απαλλάχτηκε από τον αμαρτωλό εαυτό του.

  15. Κύριε Κολλιοκώστα,

    ίσως σας απαντήσει και ο αγαπητός ιστολόγος, αλλά μη νομίζετε ότι με τη μεταφρασμένη χυδαιολογία αντιγράφετε το στυλ των σατιρικών ποιητών -οι μεταξωτές περισκελίδες θέλουν επιδέξια σκέλια, που εσείς δεν φαίνεστε να διαθέτετε.

    Επιτρέψτε μου πάντως να παραφράσω τον αείμνηστο Κώστα Λουλέ, και να υποστηρίξω ότι ο διαχωρισμός εκκλησίας-κράτους θα γίνει και θάναι ντάλα μεσημέρι. Τότε θα απαντηθούν και οι υπόλοιπες ερωτήσεις σας.

    Σε σχέση με την καταληκτική ρητορική σας ερώτηση, ένα στοιχείο που μπορεί να σας βοηθήσει στις έρευνές σας είναι η παροιμία:
    ο κουφός και ο κλανιάρης πάνε δίπλα στα νταούλια.

  16. Ο/Η Φώσφορος λέει:

    Συγχαρητήρια στον συντάκτη του κειμένου για την ειλικρίνειά του και την γενναιότητά του. Επιτέλους! Ο βασιλιάς είναι ξεβράκωτος! Ας το φωνάξουνε κάποτε όλοι.

  17. Ο/Η xasodikis λέει:

    @Νίκος Σαραντάκος

    Καταπληκτική η απάντησή σας και ιδίως η τελευταία γραμμή!

  18. Ο/Η Πάνος λέει:

    Το άρθρο του κ. Φύσσα είναι ενδιαφέρον και για έναν άλλο λόγο: αποδεικνύει πως η αυθεντική θεολογική σκέψη μπορεί κάλλιστα να ευδοκιμεί και στους (κατ’ ιδίαν δήλωση) αθέους.

    Έχοντας δει πρώτα τα σχόλια, ξεκίνησα να διαβάζω το ποστ με αυξημένες προσδοκίες, οι οποίες όμως δεν επιβεβαιώθηκαν.

    Συμβαίνουν κι αυτά!

  19. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Κύριε Κολλιοκώστα (Άλφα;),
    προσωπικά είμαι τρομοκρατημένος από τις διάφορες εισαγγελικού τύπου ανακοινώσεις σχολιαστών του προηγούμενου ποστ της υπόθεσης Βασιλάκη για αγωγές και τα τοιαύτα, τώρα εσείς με επώνυμο που θυμίζει εκλεκτό δικαστικό λειτουργό, μας απειλείται με την σατυρική πέννα σας. Υιοθετόντας την απάντηση του κ Σαραντάκου περί επιδεξίων οπισθίων που απαιτούνται για μια τέτοια σάτυρα-και που εσείς εκλεκτέ μας επισκέπτα δεν φαίνεται να διαθέτετε αφού αναμασσάτε τετριμμένα επιχειρήματα πρωτοετούς σπουδαστού των εκκλησιαστικών πανεπιστημίων που οραματίστηκε ο μακαρίτης-και τα οποία βλέπω πως τα πήρε κι αυτά το ποτάμι-απαντώ κι εγώ με τη σειρά μου μέσω των εμμονών μου:
    «Τα φαρδομάνικα είναι για τους δεσποτάδες».

    Υ.Γ. 1
    Εκείνο το χαριτωμένο:
    «Ουκ ολίγες φορές το ελληνικού κράτος χρεωκόπησε, και ορθοπόδησε κυρίως με την οικονομική κυρίως στήριξη της εκκλησίας, αλλά και το δανεισμό (δις) από την Εθνική Τράπεζα», το εκλαμβάνεται ως υπεράσπιση ή ως κατηγορία; Δεν γνωρίζετε το: «μη θησαυριζετε υμιν θησαυρους επι της γης οπου σης και βρωσις αφανιζει και οπου κλεπται διορυσσουσιν και κλεπτουσιν…». Έχει η Εκκλησία καταθέσεις; Επιτρέπεται; Που τις βρήκε; Γιατί δεν τις μοίρασε στις χήρες και στα ορφανά; Δεν εμπιστεύεται την Θεία Πρόνοια; Δεν γνωρίζει το «Τον άρτον ημών τον ΕΠΙΟΥΣΙΟΝ δος ημίν ΣΗΜΕΡΟΝ; Και δανείζει η Εκκλησία, αντί να χαρίζει; Με τρομάζετε φίλτατε.

    ΥΓ 2
    Εκείνη την «αναρχία» που την θυμηθήκατε δίκην χουντικού χωροφύλακος που συνέχεε τις δημοκρατικές ιδέες με τiς αναρχικές; Μήπως μας μπερδεύετε αγαπητέ με το http://www.athensindymedia.org; Λάθος πόρτα χτυπήσατε νέε Βύρωνα Πολύδωρα, εδώ είμαστε όλοι δημοκράτες.

  20. Ο/Η roidis λέει:

    Επισκέπτη Κολλιοκώστα,
    Λέτε αρχίζοντας το σχόλιό σας:
    “σχετικά με τον διαρκή σας αιδοιοκλαυθμό (για να είμαι και στο κλίμα των Σατυρικών ποιητών, χε χε!) για τα θέματα διαχωρισμού Εκλησίας και κράτους…

    απαντώ:Από την πρώτη σας αράδα, ορίζετε σαφή ποιοτικά όρια μεταξύ εσάς, ενός υποτιθέμενου χριστιανού και εμού ενός άπιστου. Από αυτή ακριβώς την αράδα, φαίνεται και οι άγνοια των λέξεων που χρησιμοποιούνται στη σάτιρα. Αυτός που αληθινά σατιρίζει, όχι μόνο έχει βαθιές εμπειρικές και θεωρητικές γνώσεις, αλλά και απέραντη ανθρωπιά· τόση, που Πάντα, μα πάντα σέβεται το πιστεύω του Άλλου, τον διακρίνει η ανεκτικότητα, και μιας και το έφερε η κουβέντα θα…

    απαντήσω στη Νο 7 ερώτησή σας: «Και με ποιο δικαίωμα προσβάλλετε το κοινό αίσθημα» Απαντώ λοιπόν: Αν εννοείτε «κοινό αίσθημα»τις καταγγελίες μου στα αμέτρητα εκκλησιαστικά σκάνδαλα, τις «ιερές» μπίζνες, τις «ιερές» διεκδικήσεις, τις «ιερές» και ατιμώρητες παιδεραστίες, τις «ιερές» παρεμβάσεις σε ζητήματα ρατσισμού ή ομοφοβίας, τότε έχετε δίκιο, αυτό ακριβώς που λέτε «προσβάλλω» . Όμως θα ήθελα να δηλώσω σε εσάς, και κυρίως στους περαστικούς αναγνώστες, ότι σε αυτό το blog σεβόμαστε ειλικρινά και χωρίς υποκρισία την πίστη του άλλου, όποια κι αν είναι αυτή.

    Επισκέπτη Κολλιοκώστα,
    Δεν ξέρω αν θα το κάνω, αλλά ίσως μια μέρα δημοσιεύσω ευχαριστήρια γράμματα πιστών που έχω λάβει, και που ενθαρρύνουν το ιστολόγιό μας να συνεχίσει.

    Δεν έχω χρόνο να σας απαντήσω για τα υπόλοιπα τώρα, ίσως το κάνω αργότερα, άλλωστε όλες σας οι ερωτήσεις είναι ερωτήσεις – clichés. Οι ίδιες χρόνια τώρα, από το καιρό της αρκούδας

  21. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Εξαιρετικό post.
    Και κάτι που κάποιος έπρεπε να κάνει, ως αντιστάθμισμα στις υποκριτικές παπαρολογίες των ΜΜΕ τον τελευταίο (και όχι μόνο) καιρό.
    Εύγε βέβαια και στον αρθρογράφο κύριο Φύσσα.
    Και αν μου επιτρέπετε, ένα σχολιασμό στο σχόλιο του κυρίου Κολλιοκώστα, σε σημεία που με κέντρισαν προσωπικά.
    Κύριε Κολλιοκώστα:
    (4)Δεν ξέρω σε ποια Ελλάδα ζείτε. Εκτός κι αν θεωρήσουμε την αυξανόμενη απάθεια και παραίτηση πολιτική σταθερότητα και την αναδιανομή του πλούτου του κοσμάκη προς τις τράπεζες και τα τραστ οικονομική σταθερότητα. Εν πάσει περιπτώσει, μου φαίνεται κάπως ειρωνικό να στηρίξει η Εκκλησία το κράτος με χρήματα που ποικιλοτρόπως έχει αποσπάσει είτε από εύπιστα γερόντια (δικαίωμά της) είτε από κρατικά αποθέματα, δηλαδή από εσάς κι εμένα. Μεγάλη η χάρη της, να επιστρέψει (σε μια τέτοια περίπτωση) μέρος των τόκων των χρημάτων που έχει «αποκτήσει».
    (5) Μήπως η βλακώδης θρησκοληψία θα βοηθούσε τον απλό πολίτη αυτής της έρμης χώρας, στην αντιμετώπιση ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ προβλημάτων της καθημερινότητας και με ποιον τρόπο;
    (6) Κατά την προσωπική μου άποψη, σήμερα η εκκλησία έχει τόσο σχέση με την ορθοδοξία όσο και ο σύγχρονος τρόπος διακυβέρνησης με το πολίτευμα της κλασσικής Αθήνας. Δηλαδή, απλή συνωνυμία. Και πότε ακριβώς η (αληθινή) Δημοκρατία στήριξε αυτό τον τόπο σε χαλεπούς καιρούς; Και τι έχει απομείνει από την ορθοδοξία στα διάφορα παγκάρια; Δε θέλουμε άλλο δεκανίκια-νταβατζήδες.
    Κύριε Κολλιοκώστα:
    Η αναφορά στον βίο ενός δημοσίου προσώπου δεν αποτελεί προσβολή για τον θεσμό που (θεωρητικά) αυτό το πρόσωπο υπηρετεί. Αποτελεί προσβολή μόνο για το ίδιο το πρόσωπο, σε βαθμό που διαδίδονται ψεύδη. Τι ακριβώς στο άρθρο του κυρίου Φύσσα είναι ψέμα;
    Τέλος, στον κόσμο δεν υπάρχουν μόνο ή θερμοί υποστηρικτές του Χριστόδουλου ή άθεοι. Υπάρχουν και άλλοι, άνθρωποι που είναι ένθεοι αλλά απογοητευμένοι (έως εξοργισμένοι) από τα χάλια της σημερινής εκκλησίας. Άνθρωποι που θεωρούν ότι αν ο Χριστός (όπως τον εννοείτε) επέστρεφε εδώ θα έπαιρνε ένα βούρδουλα και θα έβγαζε κακήν κακώς πάμπολλους «ιερείς» έξω από τους δημοσιουπαλληλίστικους θώκους τους. Άνθρωποι που σέβονται την ορθοδοξία αλλά δεν μπορούν να την διακρίνουν μέσα στη βρωμιά, την φιλαργυρία και την φιλοδοξία που στολίζει απροκάλυπτα αυτόν τον κοσμικό θεσμό που είναι σήμερα η εκκλησία.
    Τι θα είχατε να πείτε σ’ έναν τέτοιο άνθρωπο;

  22. Ο/Η Кроткая λέει:

    Λασκαράτε, ευχαριστώ για την διευκρίνηση, ομολογώ πως είχα κάπου (δεν θυμάμαι δυστυχώς πού) είχα διαβάσει αυτή την ερμηνεία, αλλά μάλλον και εκεί λάθος έκαναν.

  23. Ο/Η tsimitakis λέει:

    Καταρχήν εξαιρετικό το κείμενο της Athens Voice. Πραγματικά κάποτε πρέπει να λέμε ακριβώς αυτό που σκεφτόμαστε και τόσο φυσικά, χωρίς εξυπνακισμούς, ελιτισμούς, εκπτώσεις. Απλά την αρήθεια «ρε γαμώτο».
    Μπαίνω κι εγώ στον πειρασμό να σας δώσω τις δικές μου απαντήσεις κύριε Κολιοκώστα, παρόλο που ήδη αρκετοί εκφράστηκαν εναντίον σας και μερικοί κρατιούνται να μην σας ορμήξουν. Ευτυχώς το περιβάλλον του κυρίου Ροίδη δεν επιτρέπει ακρότητες, κάτι που όλοι πρέπει να εκτιμήσουμε στον καλαισθητο οικοδεσπότη μας.
    Το σατυρικό σας σχόλιο είναι ατυχές για τους λόγους που ανέφερε ο κύριος Ροίδης-κοινώς ειναι «λίγο». Θα έπρεπε να προβλέψετε οτι μπορεί να χρειαστεί να το στηρίξετε πριν το κάνετε ειδαλιώς να μη το κάνετε καθόλου. Αφήσε μόνο μια άσχημη γεύση και δίνει το δικαιωμα για απαντήσεις αναλόγου ύφους. Επί της ουσίας όμως:

    1. Γερμανία, Ιταλία; Το ερώτημα εντούτοις σε αυτή τη βάση είναι παραπλανητικό. Ποιά εκκλησία πρέπει να δούμε με ποιές συνιστώσες, ποιά παράδοση, που θα παιξει ποιο ρόλο στα πράγματα με την μια ή την άλλη μορφή. Γνώμη μου είναι πως υπάρχει μια σαφής κινηση εκατέρωθεν που ευνοεί μια τέτοια εξέλιξη, αν οχι άμεσα, σε λίγες ίσως δεκαετίες. Για να γίνει ομαλά, θα πρέπει και τα δυο μέρη να βλέπουν την προτεινόμενη λύση ως την πλέον συμφέρουσα. Φευ, η εκλησσία είναι πολιτικός οργανισμός και ως τέτοιος δεν επιθυμεί να αποσυρθεί απο τα εγκόσμια για χάρη της λατρείας του Κυρίου. Επιπλέον το ζήτημα έχει να κάνει με το πως βλέπει η δεξιά τον εαυτό της σε αυτή η χώρα. Αρα αργούμε

    2. Το ερώτημα στρέφεται ευθέως κατά του χαρακτήρα του πολιτεύματος. Εχουμε μια θεοκρατικη δημοκρατία ή μια Αστική; Θα έπρεπε να αναθεωρήσουμε τον τρόπο με τον οποίο διαβάζουν την ιστορία και την ταυτοτητα αυτής της χώρας γενιές ολόκληρες. Εαν δε, αναγκαζόμασταν να δεχτούμε οτι ζούμε σε μια θεοκρατική κοινωνία θα άλλαζαν αυτομάτως όλες οι αναφορές μας σε πλαίσια αξιακά, πολιτικά, γεωστρατηγικά κοκ. Θα μπορύσατε να δεχτείτε οτι ζείτε σε μια χώρα που έχει περισσότερα κοινά με το Ιράν, απο οτι με την γειτονική Ιταλία; Επιπλέον στο βαθμό που δεν θίγεται σε τίποτα η ζωή των πολιτών γιατί να μην γίνει με νομοθετική πράξη; Τι θα άλλαζε επι της ουσίας στην ζωή των πολιτών και την έκφραση του θρησκευτικού συναισθήματος; Καταλαβαίνετε κι εσείς πως το ερώτημα του δημοψηφίσματος για ένα τέτοιο θέμα έχει απλώς τον χαρακτήρα του πολιτικού εκβιασμού και της επίδειξης πολιτικής δύναμης. Καμιά άλλη αξία. Και επιτρέψτε μου, εδώ δεν έγινε δημοψήφισμα για την ιδιωτικοποιηση των μεγάλων υποδομών που σχετίζονται με την ασφάλεια της χώρας, όπως ο ΟΤΕ, για την εκλησία θα γινει;

    3. Είναι μεγάλη η συζήτηση των δημοψηφισμάτων. Πρέπει το πλαίσιο να εγγυάται την αξιοπιστία τους, να υπάρχει προσυμφωνημένη βάση, διαφορετικά μπορεί να γίνουν όπλα για την επιβολή των πιο αυταρχικών συμπεριφορών. Εκτός αν πιστεύουμε οτι η επιθυμία των πολλών υπερισχύει των αδιαπραγμάτευτων ηθικά δικαιωμάτων των λίγων σε κάθε περίπτωση. Σε αυτή την περίπτωση βέβαια οι απόψεις μας δεν έχουν καμιά ηθική αξία. Μας καθιστούν ανήθικους εκβιαστές που επιβάλλονται δια της ισχύος του όχλου και τους πολιτες έρμαια αυτού που λαικίζει καλύτερα. Δεν συμφωνείτε;

    4. Μα θα προκαλούσε η εκλησσία οικονομικό κράχ λόγω του χωρισμού της απο το κράτος; Ελάτε τώρα, πολιτικός και οικονομικός φορέας είναι η εκλησσία, θα υπάκουγε σε απλούς κανόνες καπιταλιστικής οικονομίας και δεν θα το έπρατε. Θα προτιμούσε να δείξει τη δύναμη της δημιουργώντας ή στηρίζοντας ένα κόμα (π.χ. του Καρατζαφέρη). Να παιξει το παιχνίδι θα ήθελε, οχι να δώσει επιχειρήματα στους αντιπάλους της. Σε περίπτωση πολέμου δεν πιστεύετε οτι θα έπρεπε το κράτος να δημεύσει την περιουσία της προκειμένου να ανταπεξέλθει; Το αυτό θα έπρεπε να κάνει κατά τη γνώμη μου και με την περιουσία των τραπεζών. Η ασφάλεια των πολιτών και της χώρας είναι απείρως σημαντικότερο ζήτημα απο τα κέρδη και τις περιουσιες τους. Το δικαίο τους δε ισχυρότερο.

    5. Η αναρχία ειναι ιδεολογια κύριε με πλούσια ιστορία και συμβολή στην σύγχρονη πολιτική σκέψη και πράξη. Η αθεία είναι προσωπικό και πολιτισμικό ζήτημα, δεν έχει σχέση με την πολιτική. Το σύνταγμα της χώρας συστάθηκε πάνω στο πλαίσιο των αστικών δημοκρατικών αξιών και έτσι διοικείται (θεωρητικά τουλάχιστον) η χώρα. Δεν μπορεί να έχει λόγο η εκλησσία σε αυτά. Δεν είναι δουλειά της.

    6. Δεν πρόκειται να απομακρυνθούν οι κολώνες κανενός σπιτιού. Εσείς τις βλέπετε δεμένες μεταξύ τους – δε ειναι. Ισως οι αδελφοί σας του Οικουμενικού πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως (που το βοηθά η ταπείνωση να ασχολείται με το πραγματικό του έργο λίγο περισσότερο απο την Ελλαδική εκλησσία) θα μπορούσαν να σας διαφωτισουν για τα κακά του Ελληνορθοδόξου δόγματος και τα καλά του Οικουμενισμού. Του κλειστού περιχαρακωμένου δόγματος απο την μια και του ανοικτού απο την άλλη δηλαδή. Και επιπλέον τι θέλετε να μας πείτε -δεν καταλαβαίνω; Οι άθεοι κομμουνιστές στήριξαν περισσότερο αυτή τη χώρα και την ανεξαρτησία της απο πολλούς δοσίλογους χριστιανούς και ιερείς σε τοσες περιπτώσεις. Ούτε για το 1821 δεν μπορείτε να μιλήσετε. Σε ένα πρόσφατο βιβλίο του οποίου ο τιτλος μου διαφεύγει αυτή τη στιγμή (νομίζω του Νικολαίδη), περιγράφεται πως οι Αγιορείτες πατέρες δεν είχαν πρόβλημα να συμμαχήσουν πρώτα με τον Χίτλερ και στην συνέχεια με τους αντάρτες. Ειναι μάλιστα αυτή η πρώτη στιγμή κατά την οποία γυναίκες μπήκαν στο Αγιον Ορος. Δεν έχει καμιά σχέση ο πατριωτισμός με τη θρησκεία κύριε, μην αφήνετε να σας παραπλανούν με εύκολα ιδεολογήματα.

    7. Εντάξει, εδώ δεν απαντάμε. Η είστε δημοκράτης ή δεν είστε. Διαλέξτε

    8. Αυτό λέγεται αναίσχυντος εκβιασμός. Οφειλετε να ανακαλέσετε.

    Ολα αυτά που λέτε κύριε Κολιοκώστα ευτυχώς δε έχουν καμιά σχέση με το θρησκευτικό αίσθημα πραγματικά, την προσέγγιση του μυστηρίου που έχει δώσει μια πλούσια παράδοση λόγου, μουσικής, εικονογραφίας και πολιτισμού. Δυστυχώς ιεράρχες όπως ο εκλιπων και όσοι τον ακολουθούν εκφράζουν το χειρότερο ξεπεσμό αυτού του πλούτου.

    Μια σημείωση ακόμα. Ο Μόνος λόγος για το οποίο δεν πρέπει ίσως να γίνει χωρισμός κράτους εκλησσίας ακόμα, είναι γιατί μια εκλησσία μη ελεγχόμενη, απέναντι απο το κράτος και με αισθήματα ρεβανσισμού και ανταγωνισμού απέναντι σε αυτό, θα ήταν άκρως επικίνδυνη, θα έδινε σάρκα και οστά στην χειρότερη, την πιο αυταρχική, ρατσιστική, φοβική άκρα δεξιά που θα οπισθοδρομούσε τη χώρα. Πρέπει δυστυχώς να αλλάξουν τα πράγματα πρώτα εντός της για να ωριμάσει το αίτημα το οποίο είναι βεβαίως ιστορικής σημασίας. Και τότε η χώρα πιθανότατα θα απελευθερωθεί απο μεγάλα βάρη. Συγχωρέστε με κύριε Ροίδη για το μέγεθος του σχολίου. Ηταν μια ευκαιρία να ασχοληθώ με το θέμα 🙂 Τα σέβη μου και πάλι

  24. Ο/Η harisheiz λέει:

    Απαντήσατε ήδη στον κ. Κολλιοκώστα αλλά θα ήθελα κι εγώ να προσθέσω μερικά πράγματα. Κύριε Κολλιοκώστα γράφετε:

    «1. Σε ποια χώρα της “πολιτισμένης” δύσης ή της “απολίτιστης” ανατολής έχει επιτευχθεί ο πλήρης διαχωρισμός Εκκλησίας-Κράτους ;»

    Σε όλες τις πολιτισμένες, συμπεριλαμβανομένης και της Κεμαλικής Τουρκίας η οποία αν δεν κάνω ήταν η πρώτη ή από τις πρώτες που διαχώρισε την θρησκεία από το κράτος!

    «2. Πιστεύετε ότι ο διαχωρισμός θα πρέπει να νομοθετηθεί και να επιβληθεί μόνο με κύρωση της βουλής ή θα πρέπει να έχει και λόγο ο πολίτης; Μπορεί να κυρωθεί στην ΠΡΑΞΗ ένα νομικό βούλευμα χωρίς την εφαρμογή από τη μεριά των πολιτών;»

    την ερώτηση αυτή την κάνετε για να καταλήξετε στο 3 στο οποίο και σας απαντώ…

    «3. Είστε εναντίον των δημοψηφισμάτων των πολιτών;»

    Όχι, αλλά ο λαός δεν έχει πάντα δίκιο, και ο Χίτλερ ξέρετε εκλεγμένος ήταν…

    «4. Το γεγονός ότι η Ελλάς έχει πολιτική και οικονομική (σχετικά) σταθερότητα κι όλα αυτά στην πιο μακρόχρονη περίοδο ειρήνης, σας γεννά την πεποίθηση ότι θα μπορούσε να αναταπεξέλθει σε μια μεγάλη δοκιμασία όπως οικονομικό κραχ, πόλεμο;
    Σημ: Ουκ ολίγες φορές το ελληνικού κράτος χρεωκόπησε, και ορθοπόδησε κυρίως με την οικονομική κυρίως στήριξη της εκκλησίας, αλλά και το δανεισμό (δις) από την Εθνική Τράπεζα.»

    Αυτό είναι επιχείρημα υπέρ ποιου; Υπέρ του κράτους ή υπέρ της εκκλησίας; Εφόσον αυτή τη στιγμή δεν υπάρχει διαχωρισμός και η συνύπαρξη είναι μάλλον συμβιωτική πως είστε σε θέση να γνωρίζετε ποιος έχει ωφεληθεί από τον άλλο και ποιος τα τρώει από ποιόν; Και στο τέλος τέλος αν το ζήτημα του διαχωρισμού είναι οικονομικό νομίζω είναι πολύ εύκολο να λυθεί. Βέβαια το πρόβλημα δεν είναι αποκλειστικά οικονομικό αλλά και βαθύτατα πολιτικό γιατί και οι θεούσες ψηφίζουν και είναι και πολλές.

    5. Μήπως η αναρχία και η αθεϊα θα βοηθούσαν τον απλό πολίτη αυτής της έρμης χώρας, στην αντιμετώπιση ΠΡΑΚΤΙΚΩΝ και ΡΕΑΛΙΣΤΙΚΩΝ προβλήματων της καθημερινότητας και με ποιον τρόπο;

    Η χώρα αυτή δεν είναι έρμη επειδή έτσι έκατσε… Η θρησκοληψία και ο εθνικισμός που συνοδεύουν την αμάθεια παίζουν κυρίαρχο ρόλο στην οπισθοδρόμηση της. Η παιδεία και η ανάπτυξη χωρίς τα βαρίδια του συντηρητισμού και της μοιρολατρίας που συνοδεύεται από όλα τα κακά της ελληνικής αντιπαραγωγικής κουλτούρας θα λύσει πολλά ζητήματα. Ίσως όχι όλα, αλλά πολλά!

    6. Η ιστορία των πολλών (γιατί υπάρχουν και πάμπολλες ιστορίες των ολίγων) έχει αποφανθεί προ πολλού. Η πεποίθηση του Έλληνα ότι η Δημοκρατία και η Ορθοδοξία αποτελούν το ζεύγος πυλώνων που στήριξαν αυτόν τον τόπο σε χαλεπούς καιρούς είναι ισχυρή και αντράχτη. Τι θα πάθει το οικοδόμημα εάν οι κολώνες απομακρυνθούν;

    Η ποια ιστορία; Ποιοί είναι αυτοί οι «πολλοί» και πώς το γνωρίζετε ότι αυτή είναι η ιστορία τους; Τους μετρήσατε ή τους γνωρίζετε όλους προσωπικά; Και ακόμα κι αν είναι έτσι, η επανάληψη του λάθους δεν το καθιστά σωστό. Άλλωστε κάπως έτσι όρισε και η σοφή αγελάδα μου τον φασισμό: “Φασίστας είναι αυτός που την κάθε του πράξη την κάνει για να επιβεβαιώσει όλες του τις προηγούμενες” είτε είναι σωστές είτε είναι λάθος. Πάντως η θεωρία σας η οποία περίπου υπονοεί ότι η επανάληψη οδηγεί στην κάθαρση είναι μάλλον τόσο παρωχημένη και γραφική όσο και οι περιστρεφόμενοι δερβίσηδες που αναζητούν την κάθαρση περιστρεφόμενοι γύρω από τον άξονα τους. Το ίδιο κάνετε κι εσείς, περιστρέφεστε παθητικά γύρω από τον ομφαλό σας! Και για ποια δημοκρατία μιλάτε; Υποθέτω κι εδώ σάτιρα κάνετε… Το επιχείρημα είναι τουλάχιστον αστείο και η αναγωγή του στη σφαίρα του αυτονόητου το κάνει ακόμα πιο αστείο (στην παρακάτω απάντηση εξηγώ τι είναι δημοκρατία)

    7. Με τα γραφόμενα σας πιστεύετε ότι βάλλετε εναντίον του κλήρου ή των πολιτών με θρησκευτικές ευαισθησίες;
    Και με ποιο δικαίωμα προσβάλλετε το κοινό αίσθημα;

    Με το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της προσωπικής αυτοδιάθεση τα οποία είναι κεκτημένα σε κάθε δημοκρατία που σέβεται τους πολίτες της και την ατομικότητα τους. Είμαστε πρωτίστως υποκειμενικές ατομικότητες και δευτερευόντως μέλη μιας κοινωνικής ομάδας και αυτό λέγεται δημοκρατία αλλά μάλλον δεν γνωρίζετε την λέξη γι’αυτό κάνετε εμφανώς λάθος στην ερώτηση 6.

    8. Τέλος, δεν ανησυχείτε ότι με τις συνεχείς σας προκλήσεις, οι οποίες σωστά μένουν αναπάντητες από την μεριά της ορθοδόξου εκκλησίας *, θα βρείτε απέναντί σας ένα μέτωπο πιο πολυάνθρωπο και το οποίο δεν θα διστάσει να σας απαντήσει με τον τρόπο που γνωρίζετε πολύ καλά, δηλ. της ειρωνίας και της σάτυρας;

    Αυτό υποθέτω απευθύνεται στον Ροϊδη αλλά επειδή νομίζω ότι η ερώτηση αφορά τελικά όλους εμάς που συμμεριζόμαστε, αν όχι τις απόψεις (που τις συμμεριζόμαστε) αλλά το δικαίωμα να εκφράζονται αυτές ελεύθερα θα απαντήσω και σε αυτό.

    Η ορθόδοξη εκκλησία δεν απαντάει γιατί γνωρίζει καλά ότι την συμφέρει καλύτερα η σιωπή από μια ηχηρή διάψευση. Το γιατί θα το βρείτε εδώ:

    http://crazycows.wordpress.com/2007/10/20/%ce%9f-%ce%a0%ce%ac%cf%80%ce%b1%cf%82-%ce%b5%ce%af%ce%bd%ce%b1%ce%b9-gay/

    Περιμένουμε την ειρωνεία και την σάτιρα σας οι οποίες είναι τα υλικά οικοδομής για να μπαζώσουν το κενό που αφήνει η καταφανής έλλειψη επιχειρημάτων!

  25. «…πολέμησε το πρωτοποριακό βιβλίο Iστορίας της ΣT’ Δημοτικού»

    Σιγά……..

    Ακόμα και ο Ελεφάντης το χαρακτήρισε απαράδεκτο. Να μη σου πω τι έγραψε ο Βένιος Αγγελόπουλος στο «Άθλια κατάληξη ενός άθλιου βιβλίου».

    http://pontosandaristera.wordpress.com/2007/11/18/19-11-2007/

    Μην εξευτελιστούν τελείως όλα τα κριτήρια μόνο και μόνο επειδή το κριτίκαρε και ο Χριστόδουλος !

    Μ-π

  26. Ο/Η roidis λέει:

    Φίλοι Sadmanivo, tsimitakis, harisheiz.
    Σας ευχαριστώ για τη προσφορά πολιτισμού στο ιστολόγιο και τους αναγνώστες του. Ειλικρινά.

  27. Ο/Η roidis λέει:

    Πόντος και Αριστερά,
    Είναι απόψεις του κ. Φύσσα, όλο το κείμενο είναι.
    Εν μέρη στην άποψή του για το βιβλίο, συμφωνώ κι εγώ. Κατά ένα μεγάλο ποσοστό.

    Όμως δεν μιλούμε για το βιβλίο, κι ούτε θα μιλήσουμε γι αυτό σε τούτο το ποστ.

  28. Ο/Η Kostas λέει:

    Για πολλά που είπε ή έπραξε ο Χριστόδουλος έπιασα τον εαυτό μου
    να κουνάει απελπισμένος το κεφάλι του: για τη θεατρινίστικη και
    γκροτέσκα ύψωση τού λαβάρου τής Αγίας Λαύρας στο Σύνταγμα,
    για την απίστευτου μεγέθους σοφιστεία περί «σκυθρωπών αθέων»
    και «χαρούμενων χριστιανών», για την προκλητική απουσία
    ταπεινότητας και την εξίσου προκλητική παρουσία τής λέξης
    «εγώ» στον λόγο του και για ένα σωρό άλλα. Για ένα όμως που του καταλογίζεται – μεταξύ άλλων και στο άρθρο τού κ. Φύσσα – δεν μπορώ να συμφωνήσω απόλυτα: την «έλλειψη στωικότητας» (με ή χωρίς εισαγωγικά). Εμένα προσωπικά η πρώτη αυτή αντίδραση τού Χριστόδουλου στο άκουσμα των κακών μαντάτων, δεν με σκανδάλισε καθόλου. Ίσως μάλιστα και να ’ταν η μοναδική στιγμή που δεν έκανα κανένα απολύτως σχόλιο αλλά (προς έκπληξη της γυναίκας μου) παρέμεινα βουβός. Και συγκινημένος, τολμώ να πω. Διότι παρά το τόσο σημαντικό αυτό αξίωμα που κατείχε ο Χριστόδουλος και παρά την ευθύνη του ως πνευματικού ηγέτη εκατομμυρίων χριστιανών, δεν έπαυε να παραμένει… άνθρωπος. Κι ο κάθε άνθρωπος – ανεξαρτήτως βαθμού πίστης
    και θρησκευτικότητας – αντιδρά διαφορετικά. Μόνο αν βρεθεί κανείς ο ίδιος σε μια τέτοια φουρτούνα, μπορεί να διαπιστώσει
    τα αντανακλαστικά του. Σε οποιαδήποτε άλλη περίπτωση μιλάμε, νομίζω, υποθετικά. Σίγουρα υπάρχουν απλοί πιστοί (ή ακόμα και άπιστοι) που σε ανάλογες περιπτώσεις, δεν είπαν ούτε μια στιγμή
    – ούτε καν στην αρχή! – αυτό το «γιατί σε μένα;». Όμως είπαμε:
    ο κάθε άνθρωπος την κρίσιμη στιγμή αντιδρά διαφορετικά. Άλλωστε ακόμα και από καθαρά θεολογική άποψη αν το δούμε,
    το λύγισμα τού Χριστόδουλου ουδόλως μπορεί να χαρακτηριστεί ασυμβίβαστο προς τη χριστιανική πίστη, αφού ακόμα κι ο ίδιος
    ο Ιησούς – σύμφωνα πάντα με τη χριστιανική ερμηνεία – λίγο
    πριν γραφτεί ο δραματικός επίλογος, κάποιες στιγμές που
    μιλούσε η ανθρώπινη φύση Του, ακόμα κι Αυτός κλονίστηκε.
    Για παράδειγμα στον Κήπο της Γεσθημανή λίγο πριν από τη σύλληψή Του όπου λέει στους μαθητές: «περίλυπος εστιν η
    ψυχή μου έως θανάτου» και προσευχόμενος στον Θεό ζητά λύτρωση: «Πάτερ μου, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού
    το ποτήριον τούτο.». Ή όταν πάνω στο σταυρό, λίγο πριν
    ξεψυχήσει κραυγάζει στον ουρανό:«Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί
    με εγκατέλειψες;».

    Εάν λοιπόν – πάντα βέβαια από τη σκοπιά τού πιστού – ακόμα
    κι ο ίδιος ο θεάνθρωπος λύγισε μπροστά στο επερχόμενο τέλος,
    πού είναι το παράξενο αν το έκανε κι ένας απλός αρχιεπίσκοπος;

  29. Ο/Η Κολλιοκώστας Α. λέει:

    @ Νίκος Σαραντάκος
    και αυτός που ζαλίστηκε πάει δίπλα στα νταούλια.
    Πιες κανά νερό να συνέλθεις!

    @ Λασκαράτος.
    Τιμή μου μεγάλε ποιητά!
    Τι να κάνουμε. δεν έχουμε εκγυμνάσει όλοι τους πισινούς μας σαν κι εσάς.
    Εκτός της εκκλησίας στην Ελλάδα, χρήμα διαθέτουν οι τράπεζες και ένα τραστ 100 οικογενειών.
    Οι υπόλοιποι κλαιγόμαστε στα blogs, παίζουμε τάβλι ή πεοθαλασσοπορούμε.
    Αν κάποτε παραχωρήσει η εκκλησία την περιουσία της, που τόσο πολύ, όλοι προσδοκάτε για να αρπάξετε κανένα φράγκο (lemes), πολύ φοβάμαι ότι θα τα χρήματα θα καταλήξουν στους άλλους 2 παιχτες. Καλά κάνει και κρατάει μια πισινή για καιρούς χαλεπούς.

    @ ροιδης
    Ναι αμέ! Υπάρχουν και τέτοιοι Χριστιανοί. Αλλά και εσύ δεν διαφέρεις από τους χριστιανούς γιατί σε έτσουξε το αιδοιοκλαψουρισμα.
    Κάπως έτσι νιώθω και εγώ, όταν σε ακούω να προσβάλεις όχι το θεό μου ή τους παπάδες της εκκλησίας, αλλά εμένα και τις επιλογές μου.

    Από την άλλη η αμεροληψία σου στα θέματα της εκκλησίας είναι συγκλονιστική.
    Το γεγονός ότι ο Χριστόδουλος φεύγοντας άφησε στους κληρονόμους του (μέσα σε μισή κόλλα χαρτί διαθήκη), τα 3 του άμφιά και πολλές πολλές ευχές, δεν σου λέει τίποτα;
    Η προσωπική οικονομική μου κατάσταση με φέρνει σαφώς πιο κοντά σ’ αυτόν, παρά στον αλαυάνο και στο συμίτη που όταν συμπληρώνουν ΦΜΑΠ για την εφορία επισυνάπτουν 5-6 σελίδες ακόμα.
    Εν πολλοίς η εικόνα που είχαμε όλοι για το Χριστόδουλο διαμορφώθηκε από τα ΜΜΕ. Τώρα κατά πόσο είναι αξιόπιστα τα μέσα αυτά, αυτό είναι άλλο θέμα.
    Εσείς θα χαρακτηρίζατε και τον Παπαχρόνη ως ικανό και άξιο, επειδή μέσα στη στενή χάρισε 2 φανελάκια που έπλεξε σε συγκρατούμενούς του. Οποία δικαιοσύνη!

    Απάντηση στην ερώτηση ποιον θέλεις να τσιγκλίσεις, την Εκκλησία ή τους πιστούς δεν έχεις δώσει ακόμη!

    @ Sadmanivo
    Μάλλον είσαι αρκετά μικρότερος και μιλάς με ενθουσιασμό, εστιάζοντας σε λάθος πράγματα.
    Δεν ξέρω αν είδες τα αφιερώματα στον Χριστόδουλο. Εγώ προσωπικά για πρώτη φορά είδα το πραγματικό του έργο σ’ αυτές τις εκπομπές. Με λίγα λόγια έδειξε τα ταξίδια του ανά τον κόσμο και την ελλάδα, την επικοινωνία με απλούς πολίτες, νέους, ομογενείς κλπ. την προώθηση της εκκλησίας και του λόγου του Κυρίου.

    @ Κostas
    Με βρίσκεις απόλυτα σύμφωνο.

    @ Τσιμιτάκης
    Άνοιξε ένα λεξικό (μην φοβάσε, δεν μίλησα για την αγία Γραφή) και δες πως γράφεται η λέξη εκκλησία.
    Οι απαντήσεις καλές και θα αποτελούσαν βάση για διάλογο, την 7 όμως δεν την απάντησε κανείς.

    @harisheiz
    Λες : Με το δικαίωμα της ελευθερίας του λόγου και της προσωπικής αυτοδιάθεση τα οποία είναι κεκτημένα σε κάθε δημοκρατία που σέβεται τους πολίτες της και την ατομικότητα τους. Είμαστε πρωτίστως υποκειμενικές ατομικότητες και δευτερευόντως μέλη μιας κοινωνικής ομάδας και αυτό λέγεται δημοκρατία…

    Νομίζω αυτό το δήλωσε στο αλαλούμ ο Χάρυ Κλυν.

  30. Ο/Η Dimitra λέει:

    @Kostas

    Όμως είπαμε:
    ο κάθε άνθρωπος την κρίσιμη στιγμή αντιδρά διαφορετικά. Άλλωστε ακόμα και από καθαρά θεολογική άποψη αν το δούμε,
    το λύγισμα τού Χριστόδουλου ουδόλως μπορεί να χαρακτηριστεί ασυμβίβαστο προς τη χριστιανική πίστη, αφού ακόμα κι ο ίδιος
    ο Ιησούς – σύμφωνα πάντα με τη χριστιανική ερμηνεία – λίγο
    πριν γραφτεί ο δραματικός επίλογος, κάποιες στιγμές που
    μιλούσε η ανθρώπινη φύση Του, ακόμα κι Αυτός κλονίστηκε.
    Για παράδειγμα στον Κήπο της Γεσθημανή λίγο πριν από τη σύλληψή Του όπου λέει στους μαθητές: «περίλυπος εστιν η
    ψυχή μου έως θανάτου» και προσευχόμενος στον Θεό ζητά λύτρωση: «Πάτερ μου, ει δυνατόν εστί, παρελθέτω απ’ εμού
    το ποτήριον τούτο.». Ή όταν πάνω στο σταυρό, λίγο πριν
    ξεψυχήσει κραυγάζει στον ουρανό:«Θεέ μου, Θεέ μου, γιατί
    με εγκατέλειψες;».
    Εάν λοιπόν – πάντα βέβαια από τη σκοπιά τού πιστού – ακόμα
    κι ο ίδιος ο θεάνθρωπος λύγισε μπροστά στο επερχόμενο τέλος,
    πού είναι το παράξενο αν το έκανε κι ένας απλός αρχιεπίσκοπος;

    Χαίρετε,
    Θα διαφωνήσω καθέτως και οριζοντίως με το παραπάνω σκεπτικό σας. Έχω τη γνώμη πως τα αποσπάσματα που χρησιμοποιείτε αναφέρονται σε κάτι τελείως διαφορετικό. Ας μην τα ισοπεδώνουμε όλα.
    Ο Χριστός είπε «περίλυπος εστιν η ψυχή μου έως θανάτου», δεν είπε: «Δεν έστελνες κανέναν άλλο, βρε Πατέρα… Γιατί εμένα;» Εν ολίγοις, ο καθένας μπορεί να λυγίσει μπροστά σε μια αδυσώπητη ασθένεια που φέρνει το θάνατο, αλλά δεν βρίσκω τίποτε το ανθρώπινο στο σκεπτικό «Γιατί εμένα κι όχι κανέναν άλλο».

    Όσο για τον κύριο Κολλιοκώστα, με κάλυψαν όσα ειπώθηκαν ήδη. Πάντως απορώ για ποιο λόγο ήρθε να γράψει εδώ. Δεν έχουν ήδη αρκετά site που μπορούν να γράφουν τις μπούρδες τους; Όλα δικά τους πια;
    Τελικά, σε ποια χώρα ζούμε; Ποια είναι η πραγματικότητα; Χαίρομαι αληθινά που ανακάλυψα αυτό το blog, γιατί ένιωθα πολλή μοναξιά έως τώρα σε έναν κόσμο χλιδής, ψέμματος, καλοπέρασης, βολέματος με κάθε κόστος (για τους άλλους…).
    Για μένα, οι πολιτικοί και η Εκκλησία (ΠΡΟΣΟΧΗ, όχι ο Θεός) ήταν, είναι και θα είναι οι μεγαλύτερες πληγές της ανθρωπότητας, οι πιο αναχρονιστικές και οπισθοδρομικές δυνάμεις, αυτές που ευθύνονται για την κατάντια του κόσμου σήμερα και πάντοτε. Εάν είχαν τη δυνατότητα, δεν θα επέτρεπαν ποτέ και σε κανένα να ανοίξει το μάτι του. Θα μου πεις, εδώ σε έναν ολόκληρο ΘΕΟ δεν έκαναν πίσω (Πιλάτος & Εβραϊκή Εκκλησία), σε μας θα κωλώσουν;

  31. Ο/Η π2 λέει:

    Άνοιξε ένα λεξικό (μην φοβάσε, δεν μίλησα για την αγία Γραφή) και δες πως γράφεται η λέξη εκκλησία.

    Εάν δεν πρόκειται για πολύ υψηλή ειρωνεία, είναι ξεκαρδιστικό.

  32. Ο/Η tropikosss λέει:

    @Κολλιοκώστας Α.

    «Το γεγονός ότι ο Χριστόδουλος φεύγοντας άφησε στους κληρονόμους του (μέσα σε μισή κόλλα χαρτί διαθήκη), τα 3 του άμφιά και πολλές πολλές ευχές, δεν σου λέει τίποτα;»

    Εννοείται ότι λέει πολλά αυτό.Ένα απ τα χαρακτηριστικά του λαμόγιου είναι να κάνει ζωάρα με λεφτά άλλων.
    Πολύ δυνατό επιχείρημα.

    Όσο γι αυτό το «7» είναι πολύ έυκολο να καταλάβει ένας υγειώς και λογικώς σκεπτόμενος άνθρωπος ότι βάλλεται η απύθμενη μικροαστική,μοιρολατρική,θειάδικη,μαυροφορεμένη έλλειψη κριτικής σκέψης.Μην κάνετε πως δεν καταλαβαίνετε,κανείς δεν θέλει να προκαλέσει κανέναν.Αν σας πειράζει η κριτική υπάρχουν κι άλλα σαιτς με λιγότερο λογικούς ανθρώπους που μπορείτε να πείσετε.

    Μου θυμήσατε καθηγητή θρησκευτικών λυκείου πάντως.(Και δεν το λέω για καλό).

  33. Ο/Η Kostas λέει:

    Αγαπητή Δήμητρα,

    συμφωνώ απόλυτα που… διαφωνείς μαζί μου! Το λάθος, βλέπεις,
    ήταν καθαρά δικό μου που δεν διευκρίνισα ότι ο παραλληλισμός
    Ιησού και Χριστόδουλου αφορούσε μόνο στο ΠΡΩΤΟ σκέλος
    («Γιατί Θεέ μου;»), στο λύγισμα δηλαδή μπροστά στον επερχόμενο
    θάνατο, και όχι στο δεύτερο σκέλος («Γιατί σε μένα και όχι
    σε κάποιον άλλον;») το οποίο ασφαλώς και δεν μπορεί να
    επικροτηθεί. Ακόμα κι αυτό όμως – ΑΝ όντως ειπώθηκε έτσι –
    εμένα προσωπικά ούτε με ξενίζει ούτε με σκανδαλίζει. Τέλος
    πάντων όμως. Απόψεις είν’ αυτές. Σ’ ευχαριστώ πάντως
    που με την εύστοχη παρατήρησή σου μου έδωσες την ευκαιρία
    να κάνω την απαραίτητη αυτή διευκρίνιση.

  34. Ο/Η tropikosss λέει:

    @Κολλιοκώστας Α.

    «Δεν ξέρω αν είδες τα αφιερώματα στον Χριστόδουλο. Εγώ προσωπικά για πρώτη φορά είδα το πραγματικό του έργο σ’ αυτές τις εκπομπές. Με λίγα λόγια έδειξε τα ταξίδια του ανά τον κόσμο και την ελλάδα, την επικοινωνία με απλούς πολίτες, νέους, ομογενείς κλπ. την προώθηση της εκκλησίας και του λόγου του Κυρίου.»

    Αν είχα κι εγώ στη διάθεσή μου τόσα πληρωμένα ταξίδια και έξοδα θα έβλεπες και το δικό μου έργο.Θα έδειχναν τα ταξίδια μου ανά τον κόσμο και την Ελλάδα,την επικοινωνία μου με απλούς πολίτες(όχι μόνο πιστούς ή ορθοδόξους),νέους(και νέες),ομογενείς (και ετερογενείς) κτλ. την προώθηση του ανθρωπισμού και του λόγου της αγάπης,της λατρείας της ζωής,του γέλιου,της συντροφικότητας,της ισότητας,της ανεκτικότητας του διαφορετικού,του χαμόγελου,του έρωτα και πολλά άλλα που προωθώ και τώρα που δεν είμαι πλούσιος και δεν έχω ισχύ.

    Δεν πείθετε απ ότι καταλαβαίνετε αλλά σαν καλός άνθρωπος που είμαι κάτι θα φροντίσω για εσάς,ίσως κάτι διαφορετικό..

    http://www.athonite.gr/forum/html/modules.php?name=Forums&file=viewtopic&p=830

    Έλα πάρε πάρεεε..σου χω πράμα που σαλεύει λέμεεε..

  35. Ο/Η Sadmanivo λέει:

    Προς κύριο Κολλιοκώστα:
    Είμαι ένας έφηβος με τη φτέρνα μου ακόμη στα σαράντα (40), αλλά ας μείνει μεταξύ μας. Μόνο ενθουσιασμό δεν έχω, μάλλον πίκρα κι απογοήτευση από την υποκρισία της εκκλησίας και τις «συμβατικές» της «αλήθειες», αυτές που προωθούνται μέσω των ΜΜΕ αλλά και του βίου των «εκπροσώπων» της.
    Ίσως εστιάζομαι σε λάθος πράγματα. Για παράδειγμα, αντί να ακούσω τι λέει ο εκάστοτε κύριος Χριστόδουλος, προτιμώ να εστιάζω στο τι πράττει, τι ήθος εκπέμπει και να καταλάβω σε τι πραγματικά πιστεύει.
    Για τον εν λόγω κύριο συχωρεμένο, τα συμπεράσματά μου δεν ήταν τα καλύτερα. [ Μια γεύση έχω δώσει σε συγκεκριμένο post, (http://tempeterra.wordpress.com/2007/10/11/christodoulos/ )] Ως άνθρωπος δικαιούται να ζήσει όπως νομίζει. Αλλά ως μέλος – πόσο μάλλον κεφαλή – μιας εκκλησίας οφείλει να ενσαρκώνει στο μέτρο του δυνατού ό,τι αρχές πρεσβεύει η εκκλησία.
    Το έκανε;
    Ας απαντήσει ο καθένας για τον εαυτό του.
    Για μένα, υπήρξε ένας χαρισματικός ηγέτης σε κοσμικά πεδία. Ουδεμία σχέση είχε με την πνευματικότητα, πέρα από το ότι τη χρησιμοποίησε για να υπηρετήσει μια κοσμική εξουσία και προσωπικές φιλοδοξίες. Δεν μπορώ να εκτιμήσω τον λαϊκίστικο προσηλυτισμό του ούτε και θεωρώ ότι έφερε επί της ουσίας κόσμο στην ορθοδοξία. Ο άνθρωπος, κύριε Κολλιοκώστα εμπνέεται και διδάσκεται από τα έργα και όχι από τα λόγια. Στα παιδιά σας (αν έχετε) μπορείτε να δείτε την απόδειξη γι’ αυτό.
    Καλημέρα σας.

  36. Ο/Η tropikosss λέει:

    @Κολλιοκώστας Α.

    Με συγχωρείτε το link είναι πιο σωστό έτσι..

    http://www.athonite.gr/forum/html/index.php

  37. Ο/Η stinathina λέει:

    Χαίρετε! Αισθάνομαι για μια άλλη φορά πολύ παράξενα. Με όλους συμφωνώ και με όλους διαφωνώ.

    Δεν ξέρω αν έχει νόημα αλλά θα αποθέσω και γω τον οβολό μου.

    Ευχαριστούμε τον κύριο Κολλιοκώστα, δυναμοποίησε την κουβέντα και ανακαλούμε την κυρία Δήμητρα που θέλει να πάνε να τα λένε αλλού για να τα λέει μ’αυτούς που συμφωνεί ήδη. Αν υπάρχει ελπίδα και όχι μόνον εκτόνωση είναι γιατί κάποιος πάει έστω ατσούμπαλα και άχαρα (για να το πούμε κομψά)απέναντι. Αν μπορούσατε να απαντήσετε δίχως να εξουδενώνετε τότε ίσως κάτι άλλαζε σε δεύτερο χρόνο. Τι νόημα έχει αλλιώς;

    Τώρα το κείμενο του κυρίου Φύσσα είναι λίγο άνισο όπως είναι φυσικό άλλωστε. Φράσεις όπως «..κατέβασε τους πιο καθυστερημένους πολίτες στους δρόμους» χαρακτηρίζουν συλλογικά και εν τέλλει οδηγούν την σκέψη σε αδιέξοδα, αν θέλετε υποτιμούν εξ’ ίσου όσους αντιτάχθηκαν στην αναγραφή του θρησκεύματος, ενώ η συνέχεια της ιδίας φράσης «..για το (ιδιωτικό) ζήτημα της μη αναγραφής του θρησκεύματος στις (κρατικές) ταυτότητες» λυπάμαι αλλά υποτιμά την σοβαρότητα του θέματος. Το θέμα αφορά πολιτισμικές επιλογές που είναι συλλογικές, το ιδιωτικό δεν είναι τόσο σαφές όσο θα θέλαμε, το λέει άλλωστε η ιστορία της λέξης στην αρχαία Αθήνα. Εδώ έχουμε να κάνουμε με ορισμούς (υπό συζήτηση και αναίρεση) οι οποίοι δεν μπορούν να είναι τόσο συμπαγείς εκτός αν θέλουμε κατά βάθος την Λογική(;) Πόλωσης την οποία καταδικάζουμε στο πρόσωπο του Μακαριστού Κυρού Χριστοδούλου.

    Μια παρέμβαση που δίνει φως και ανοίγει το πεδίο είναι του κυρίου Ανδρουλάκη. Όξυνε την ευαισθησία μου στον μηχανισμό της πολιτικής ζωής και έθεσε ένα πλαίσιο κατανόησης. π.χ. δε μπορείς να εξετάσεις το φαινόμενο Χριστόδουλου δίχως το υποφαινόμενο Σημίτη. Τι λέτε;

    Ένα άλλο θέμα που κάνουμε σα να μη συνέβη και κάνει όλες τις παρεμβάσεις κάπως θερμοκέφαλες είναι πως βρε παιδιά την εποχή Χριστόδουλου την καταδίκασε πολύς κόσμος και πρώτη η Ιερά Σύνοδος με συντρηπτική πλειοψηφία! Ποιός έγινε Αρχιεπίσκοπος Αθηνών; Δεν το είδατε; Είναι προφανές πως κτιτική έγινε αλλά όχι με όρους ψαραγοράς. Αυτό είναι μάλλον καλό. Δε νομίζετε; Εκτός από τις παχιές κουβέντες περί αειμνήστου οι δηλώσεις ήταν πολλές και σαφής και τα γεγονότα ουσιαστικά.

    Κύριε sadmanivo επιτρέψτε μου να σας πω πόσο συμφωνώ με το (4) και πόσο δικαιολογημένο αλλά άστοχο βρίσκω το (5). Η εκκλησία βρίσκεται στις ενορίες πρώτα κι αυτό υποβάθμισε ο πρώηγούμενος επίσκοπος Αθηνών. Εκεί λοιπόν ασχολούνται πολύ περισσότερο με ρεαλιστικά και πραγματικά προβλήμματα απ’όσο φανταζόμαστε. Ο αυτοκαταργούμενος δραστικά με το 2ο post του φίλος Κολλιοκώστας λοιπόν δε καταλαβαίνει πόσο αυτό υποβαθμίστηκε και μπήκε στην άκρη για να μπουν οι κάμερες και τα πολιτικά κυρήγματα.

    Όσον αφορά τον δiαχωρισμό της εκκλησίας και του κράτους, την λεγόμενη Laicite υπάρχει μεγάλη σύγχιση. Επιτρέψτε μου να πω πως, κατά την διόλου ταπεινή μου γνώμη, τα περισσότερα που γράφονται είναι άστοχα. Όπως τα του κυρίου harisheiz όχι πάντοτε πολιτισμένα δυστυχώς. Η Laicite στην Τουρκία είναι το νούμερο ένα αντιδημοκρατικό όπλο στα χέρια της στρατιωτικής και πολιτικής ελίτ! Αγαπητέ φίλε δώσατε ακριβώς το αντιπαράδειγμα που και στην Γαλλία ακόμη προκαλεί σκέψεις.. Στη δε Γαλλία υπάρχουν περιοχές όπου ο διαχωρισμός δεν ισχύει! Δεν είναι ανάγκη να γράψουμε άρθρα, θα μου πείτε, ας πούμε και καμμιά μαλακία! Συμφωνώ και μάλλον και γω γράφω μαλακίες τώρα αλλά κάποιες στιγμές τραβάνε λίγη φιλοπονία! Υπόσχομαι την επόμενη φορά να γράψω ανέκδοτα με ξανθές!

    Κύριε Ροίδη πάντοτε αγαπούσα την πρόζα σας, αν δε το χα παρακάνει ήδη θα έγραφα κι άλλα και για την Laicite λίγα παραπάνω, είναι το πλέον ενδιαφέρον και γόνιμο θέμα, αλλά τώρα και γω όπως και ο φίλος Ματθαίος Τσιμιτάκης αίσθάνομαι να χρωστάω συγνώμες..
    Καλή συνέχεια!!!

  38. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Μια κι έγινε κουβέντα για διαθήκες.

    Η διαθήκη του μακαρίτη.

    Κάνω μια υπόθεση. Είμαι απατεών, δημόσιο πρόσωπο. Έχω καταληστέψει τα ταμεία. Έχω καταθεσάρες στην Ελβετία όπως κάθε αξιοπρεπές λαμόγιο. Ξέρω πως η διαθήκη μου θα πάρει δημοσιότητα. Φροντίζω όσο ζω να έχω κοινούς λογαρισμούς με τους γελωτοποιούς μου, τις ερωμένες μου, τους εραστές μου (συμβαίνουν κι αυτά). Γράφω τη διαθήκη μου. Αφήνω τα βιβλία μου στην γυναίκα μου και στους φίλους μου. Δεκάδες στρουθοκάμηλοι θα με υμνήσουν για την έντιμη πενία μου. Ζούσα σε ανάκτορο κι έκανα ζωή χλιδάτη με δημόσιο χρήμα. Τώρα που πέθανα με παρουσιάζουν «ως στρουθίον μονάζον επί δώματος».
    Στο αθάνατο «Δεκαήμερο του Βοκάκιου», πεθαίνει ένας τοκογλύφος. Καλεί τον εξομολόγο του. Του αναφέρει συντετριμμένος κάτι σαχλαμαρίτσες-αντιμήλησα στη μαμά μου όταν ήμουν 6 χρονών κλπ- ως θανάσιμα αμαρτήματα. Έκθαμβος ο εξομολόγος ανακοινώνει στα πλήθη πως πέθανε ένας Άγιος. Κηδεύεται με εξαιρετικές τιμές. Οι φίλοι του βέβαια ξέρουν.

    Κύριε Κολλιοκώστα μου,
    μου λέτε
    «Τι να κάνουμε. δεν έχουμε εκγυμνάσει όλοι τους πισινούς μας σαν κι εσάς». Με κολακεύετε, σε μια «χώρα ασυστόλων και πεσμένων κώλων» που λέει κι ο Σαβόπουλος, διατηρώ το νεανικό μου σφρίγος. Σας ευχαριστώ, η γνώμη σας στο θέμα μετράει. Αντιλαμβάνομαι από το άρωμα των λόγων σας πως είσθε ειδικός.

  39. Ο/Η Xenitemenos λέει:

    Το καλογραμμένο άρθρο και τεκμηριωμένο κείμενο του κ. Φύσσα μού έφερε στο μυαλό ένα ποίημα του Μανώλη Αναγνωστάκη, που μιλάει για τον επικήδειο κάποιου δήθεν σπουδαίου δημόσιου προσώπου, το οποίο «τρεις λόγοι αντιπροέδρων» και δε θυμάμαι πόσα στεφάνια τον συνόδεψαν, αλλά ήταν φελλός, όπως αποκαλύπτει ο ομιλητής («Ά ρε Λαυρέντη κλπ κλπ). Όποιος / όποια θυμάται κάτι παραπάνω ή και ολόκληρο το ποίημα, ας μιλήσει. Εδώ στη Βόρνεο που μ΄έριξε η τύχη μου (για ένα εξάμηνο ακόμα), δεν έχω και πολλές δυνατότητες να το βρω. Μpράβο στον κ. Φύσσα και στην «Athens voice», θέλει πολύ θάρρος να πας κόντρα στην εκκλησία στην ημι – μεσαιωνική μας χώρα.

  40. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Xenitemenos

    Από ποιητική συλλογή Ο Στόχος (1970) με ποιήματα γραμμένα επί δικτατορίας

    Μανώλης Αναγνωστάκης

    Πέθανες – κι έγινες και συ: ο καλός.

    Ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

    Τριάντα έξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,

    εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες.

    Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το ‘ξερα τι κάθαρμα ήσουν,

    τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.

    Κοιμού εν ειρήνη δε θα ‘ρθω την ησυχία σου να ταράξω.

    (Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω

    πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο).

    Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,

    ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

    Δε θα ‘σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος.

    Επίσης υπάρχει και ένα πολύ ωραίο διήγημα του Τσέχωφ, τιτλοφορούμενο αν θυμάμαι καλά, ο Επικήδειος.
    Σ’αυτό, ένας γραφειοκράτης που υμνεί υποκριτικά τον νεκρό διευθυντή του που μισούσε, πάνω από το φέρετρο, (Αι οιμωγαί της χήρας σου αείμνηστε μας καταθλίβουν κλπ),
    ανακαλύπτει ξαφνικά τον υποτιθέμενο νεκρό μέσα στην ομήγυρη των πενθούντων, ολοζώντανο. Είχε κάνει λάθος, ορμάει επάνω του κι ουρλιάζει, κι εγώ που νόμιζα πως σε έθαψα ρε.

  41. Ξενητεμένε, σαν ελάχιστη συμπαράσταση:

    ΕΠΙΤΥΜΒΙΟΝ
    Πέθανες – κι έγινες και συ ο καλός.
    Ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.
    Τριάντα έξι στέφανα σε συνοδέψανε, τρεις λόγοι αντιπροέδρων,
    εφτά ψηφίσματα για τις υπέροχες υπηρεσίες που προσέφερες.

    Α, ρε Λαυρέντη, εγώ που μόνο το ‘ξερα τι κάθαρμα ήσουν,
    τι κάλπικος παράς, μια ολόκληρη ζωή μέσα στο ψέμα.
    Κοιμού εν ειρήνη δε θα ‘ρθω την ησυχία σου να ταράξω.
    (Εγώ, μια ολόκληρη ζωή μες στη σιωπή θα την εξαγοράσω
    πολύ ακριβά κι όχι με τίμημα το θλιβερό σου το σαρκίο).
    Κοιμού εν ειρήνη. Ως ήσουν πάντα στη ζωή: ο καλός,
    ο λαμπρός άνθρωπος, ο οικογενειάρχης, ο πατριώτης.

    Δε θα ‘σαι ο πρώτος ούτε δα κι ο τελευταίος.

    Μ. ΑΝΑΓΝΩΣΤΑΚΗΣ

  42. Ο/Η Kostas λέει:

    Eγώ πάντως έχω ήδη προειδοποιήσει τους δικούς μου: Όταν
    θα ’ρθει η σειρά μου ν’ αποδώσω τα ναύλα και στον επικήδειο
    ακουστεί καμιά ατάκα τού τύπου «Ήταν καλός χριστιανός…»,
    να μην εκπλαγούν καθόλου αν έχουμε… νεκραναστάσεις!!

  43. Ο/Η yan λέει:

    οποιος νομισε οτι θα απαλλαγουμε απο το παπαδαριο με τον ψοφο της μπεπμπα μπλανς ειναι πολυ αφελης
    αλλωστε αυτη ηταν και καραγκιοζης ενω οι αλλοι ειναι μουλωχτοι δεν ειδατε τις φατσες τους ?
    ΣΚΕΤΟ ΣΚΟΤΑΔΙ
    οσον αφορα το «οι νεκροι δεδικαιωνται » αυτο ειναι ψωμοτυρι του
    ιερατειου για την ………»παραγωγη » …αγιων !
    οπως π.χ. » ΜΕΓΑΛΟΥ» !!!!!!!!!!!κωνσταντινου!!!!!!!!!!

  44. Ο/Η orneon1748 λέει:

    ΠΡΟΦΗΤΙΚΟ ΚΕΙΜΕΝΟ ΤΟΥ ΑΛΕΞΗ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗ ΠΟΥ ΔΗΜΟΣΙΕΥΘΗΚΕ ΣΤΗΝ ΑΥΓΗ ΣΤΙΣ 13-5-1998, ΔΥΟ ΜΗΝΕΣ ΜΕΤΑ ΤΗΝ ΕΚΛΟΓΗ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ.
    «Ιλεως γενού!
    Ο ΝΕΟΣ(;) θορυβοθήρας, εικονικός εικονοκλάστης, ατάσθαλος κατά
    των μη προσκυνούντων το σεπτόν του ανάστημα, άμετρος των λόγων,
    άσωτος των χειρονομιών, ρηματικός κομπορρήμων, άρρητος αείρροος
    παχυρρεύστων κενολογιών, βουλιμιαίος εις αιτήματα και εκζητητής
    παραγωγικών αντιπαροχών, χαριτωμένως ευλύγιστος εν μέσω
    οσφυοκαμπτών μαυρογερόντων, εύχαρις εν μέσω άχαρων επαναλήψεων,
    αβροδίαιτος εν μέσω καμνόντων σιτοδιαίτων, ακρομέγαλος βαρυπατών ως
    βαρβάτος νυμφίος, δημομάγος οπαδών αθελήτως ανεμοκεφάλων ή
    επαγγελματικώς πονηρών ή ψωμολυσσώντων ή σπερματεμπόρων ή εμφόβων
    γραϊδίων και κατοικιδίων οικοκυρών, διψαλέος εκπορθητής του
    δημοσίου επαίνου ως ζητωλάγνος επαρχιακής εμποροπανηγύρεως ή
    δακτυλουργός ως έμπυος φακίρης της ερήμου, αθροιστής και καρπολόγος
    κοινοτοπιών, έμπειρος εκφωνητής φρασιδίων, αδάπανος εκτιμητής
    κερματισμένων «αξιών» και πρώιμος τιμητής αντιφρονούντων,
    εισαγγελέας γενικής ποινικολογίας, τελειοδίκης πρωτοδίκης κατά
    ατάκτων, αμαρτωλών, ασεβών, ασέμνων, δαιμονοπλήκτων, αντιλεγόντων,
    εριφίων, φιλοπορνικών, παρθενοβατών, γυναικοδούλων, ανδρογλύφων,
    απροσκυνήτων, δυστροπούντων, χαμηλοφώνων,
    μουρμουριζόντων, υπονομευτών, λαγουμιτζήδων, μητραλοιών,
    εθνομαλάκων, πατριδοφθορέων, ασυνόρων κοσμοπολιτών, απεμπολητών
    οσίων, καταφρονητών αγίων λειψάνων, και εν γένει εξολοθρευτής
    σκωλήκων προοριζομένων για μπάζα στις κοιλάδες της κόλασης.
    Αχ, κύριε, κύριε, πανάγαθε και πάνσοφε: Ελεος! Ιλεως!
    ΑΛΕΞΗΣ ΣΕΒΑΣΤΑΚΗΣ»

  45. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Kύριε Ροϊδη,
    ο καραγκιοζομπερντές της υποκρισίας σκίζεται, η ομερτά σπάει, και τα πιο θαραλλέα στόματα λένε τα αυτονόητα. Ας ελπίσουμε πως τον σημερινό Μεσαίωνα θα διαδεχθεί η Αναγέννηση:

    http://www.athensvoice.gr/subjects

    O ΦETIXIΣMOΣ THΣ ΠTΩMAΪNHΣ
    Tου ANΔPEA MAKPH – 14.02.2008

    Με αφορμή το θάνατο του εκλιπόντος αρχιεπισκόπου, για τέσσερις μέρες η ωραία Eλλάς μετατράπηκε σε μια κινηματογραφική αίθουσα που έπαιζε κάθε μέρα, κάθε στιγμή, το ίδιο, μονότονο grand guignol έργο. Ένας θρησκευτικός ηγέτης οδηγείται στον (από καιρό αναμενόμενο) θάνατο και αίφνης τα media, σε ένα συνεχές rewind και play, έπαιζαν παραλλαγές σ’ ένα θέμα. Aνοιχτά φέρετρα και ταριχευμένα πτώματα μεταφέρονταν πέρα δώθε, ουρές «πιστών» συνωθούνταν για να προσκυνήσουν, επικήδειοι δεκάρικοι ακούγονταν νυχθημερόν, ανατριχιαστικά close up, α λα Jess Franco, φιλοτεχνούσαν το τηλεοπτικό υπερθέαμα, «σοβαρές» μουσικές υποκρούσεις αποτελούσαν μέρα-νύχτα το soundtrack αυτού του ανατριχιαστικού b-movie με περιτύλιγμα θρησκευτικού blockbuster.

    Kανείς δεν τόλμησε να φωνάξει –να ψιθυρίσει έστω– «ο βασιλιάς είναι γυμνός»· να σηκώσει το δάχτυλο και να δείξει το προφανές: ότι επί τέσσερις μέρες σερί γίναμε θεατές ενός «κανιβαλικού» υπερθεάματος προ-πολιτισμικού χαρακτήρα, ενός zombie movie με μαυροφορεμένους πρωταγωνιστές και σε ρόλο (πολυάριθμων) κομπάρσων ένα συνονθύλευμα υπανάπτυξης, ελλειμματικότητας και υστέρησης να συρρέει για να ασπαστεί το «σκήνωμα».

    Πλήθη συνέρρεαν για να αποτίσουν φόρο τιμής σε ένα νεκρό σώμα, ένα πτώμα-φετίχ, ένα «σκήνωμα»-τοτέμ – ταριχευμένο για τις ανάγκες ενός τετραήμερου θρησκευτικογενούς επαρχιώτικου σόου, χωρίς ίχνος θρησκευτικότητας και ουσιαστικής πνευματικότητας, δίχως την παραμικρή αίσθηση βαθύτητας και ιερότητας. Ένα φαινόμενο λαϊκής παράκρουσης και συλλογικής παράνοιας – μια εφιαλτική επίγεια «κόλαση» που θύμιζε εικόνες του Hieronymus Bosch.
    …………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………………

    Eλλάδα 2008… O φετιχισμός της πτωμαΐνης…

    * Διδάκτωρ Πολιτικής Eπιστήμης του παν/μου του Manchester, καθηγητής Πολιτικής Eπικοινωνίας και MME στην Eθνική Σχολή Δημόσιας Διοίκησης andreas_makris@yahoo.co.uk, makris.andreas@gmail.com

  46. Δεν ξέρω, αλλά και μόνο απο το γεγονός ότι γράφει στα ξένα το γκραν γκινιόλ και τον Ιερώνυμο Μπος (Ιερόνυμους;;) ο κ. Andreas Makris μου φαίνεται εξαιρετικά επηρμένος και τελικά ψεύτικος. Το καλύτερο άλλοθι των καρατζαφεραίων και των λιακοπουλαίων.

  47. Ο/Η tropikosss λέει:

    Πιστεύω ότι είναι λίγο υπερβολικός όταν αναφέρεται σε κανιβαλικό υπερθέαμα..
    Εξάλλου το σκήνωμα πιστεύω ότι είχε ωραία γεύση εκτός από μυρωδιά.

    Συμφωνώ παντελείως με το άρθρο..

    «και σε ρόλο (πολυάριθμων) κομπάρσων ένα συνονθύλευμα υπανάπτυξης, ελλειμματικότητας και υστέρησης να συρρέει για να ασπαστεί το «σκήνωμα».»

    Εκεί ακριβώς έγκειται και το πρόβλημα.

  48. Ο/Η Νοσφεράτος λέει:

    Πολλοι θυμηθήκαμε αυτες τις μερες το ιδιο ποιημα του Μ. Αναγνωστακη..
    κι αυτο κατι λεει

    http://sarantamilakokkina.wordpress.com/2008/01/30/%ce%a0%ce%ad%ce%b8%ce%b1%ce%bd%ce%b5%cf%82-%e2%80%93-%ce%ba%ce%b9-%ce%ad%ce%b3%ce%b9%ce%bd%ce%b5%cf%82-%ce%ba%ce%b9-%ce%b5%cf%83%cf%8d-%ce%bf-%ce%ba%ce%b1%ce%bb%cf%8c%cf%82/

  49. Ο/Η Αντώνης λέει:

    Καθυστερημένα, το απόλυτο (και θεολογικό) κείμενο για τον Χριστόδουλο από τον Αρανίτση:

    http://www.enet.gr/online/online_print?id=81678584

    (εκτός αν το επισήμανε κανείς και δεν το πέτυχα)

  50. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Πυκνώνουν οι φωνές αυτών που δεν υποκρίνονται
    Ο Κώστας Γάκης για Χριστόδουλο
    ΤΟ ΠΟΝΤΙΚΙ – 13 February, 2008.

    Δεν πήγατε στην κηδεία του Αρχιεπισκόπου.
    Κ.Γ.: Θεωρώ ότι η σχέση με το Θεό είναι προσωπική και δεν δέχεται διαμεσολαβητές. Πόσο δε μάλλον όταν ασκούν τα καθήκοντά τους με δημαγωγικό τρόπο. Κι ακόμη περισσότερο όταν έχουν συμβεί τόσα σκάνδαλα με τηνπεριουσία που διαχειρίζεται η Εκκλησία. Αναρωτιέμαι γιατί είναι τόσο δύσκολο να χωριστεί από το Κράτος;

    Ήταν απρόσμενα πολύς ο κόσμος που συνόδεψε τον μακαριστό στην τελευταία κατοικία του
    .Κ.Γ.: Ναι. Αλλά τα βουρκωμένα μάτια των αγίων πατέρων διεκδικητών του θρόνου δεν ήταν για τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο.

    Αλλά για ποιον;
    Κ.Γ.: Για την καθυστερημένη μετάβασή του στας αιωνίους μονάς! Συμπονώ τον άνθρωπο όσον αφορά την προσωπική του περιπέτεια, αλλά βρίσκω απαράδεκτο το ότι είχε σχέση με την Επταετία. Επίσης ήταν ανεκδιήγητη κι όλη αυτή ημεσαιωνική αντίληψη περί ταυτοτήτων. Δεν με βρίσκει καθόλου σύμφωνο σε σχέση με το πώς θέλω τη χώρα μου και το πώς εννοώ την ελευθερία της. Από την άλλη, ο λαός ψάχνει τον ήρωά του. Και νομίζω ότι σε αυτό οφείλεται η κοσμοσυρροή πουείδαμε για τον Χριστόδουλο. χουμε ανάγκη για σωτήρες. Για ένα μεγάλο πατέρα. Ο κόσμος μη βρίσκοντας διέξοδο αλλού στεκόταν στην ουρά μπροστά στο φέρετρο και περιέφερε το δάκρυ του σε δημόσια θέα,κλαίγοντας στην πραγματικότητα όχι για αυτόν που έφυγε αλλά για όσα δεν έχει!

    Οι μοναδικοί δημόσιοι υπάλληλοι που δεν κάθισαν την ημέρα της κηδείας του Χριστόδουλου είναι οι Ικαριώτες. «Δεν είμαστε προσωπικό της Εκκλησίας αλλά του Κράτους», δήλωσαν.
    Κ.Γ.: Η Ικαρία είναι ένας μικρός τόπος όπου η πολιτική βρίσκεται στην πρώτη γραμμή. Όχι με τη στενή έννοια του εκλέγειν και εκλέγεσθαι. Οι καθημερινές σχέσεις έχουν πολιτικήδιάσταση. Υπάρχει αλληλεγγύη και αυστηρή κριτική στο σύστημα. Είναι καταπληκτικό. Αυτό είναι κατάλοιπο του παρελθόντος: η Ικαρία ήταν τόπος εξορίας από το Βυζάντιο. Στο νησί υπήρχεκαι μητριαρχία. νας περιηγητής του 18ου αιώνα έγραψε ότι «εδώ οι γυναίκες κάνουν κουμάντο».Σήμερα;

    http://www.topontiki.gr/Pontiki/index2.php?option=com_content&do_pdf=1&id=2650

  51. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    Χριστόδουλου έπεα πτερόεντα

    Από το βιβλίο Η Μάστιγα του Θεού του Μανώλη Βασιλάκη

    1. «O Θεός με “ξεχώρισε” από τότε που ήμουν στην κοιλιά της μάνας μου». (3.5.1998)

    2. «Οι πρώτοι ξενόφερτοι Έλληνες που κατέλαβαν θέσεις και αξιώματα στο νεο ελλαδικό κράτος, ήσαν ποτισμένοι με το πνεύμα της γαλλικής διαφώτισης. Κουβάλησαν κοντά τους την αθεΐα. Και αυτή η εγκληματική τακτική των διαφωτιστών της τότε εποχής , των οποίων ηγήτορας ήταν ο Αδαμάντιος Κοραής, συνεχίζεται και σήμερα». (3.3.1998)

    3. «Εκκλησία και Πολιτεία είναι σαν σιαμαίοι αδερφοί που κανείς δεν μπορεί να τους χωρίσει γιατί τότε ένας από τους δύο θα πεθάνει. [] Η Εκκλησία είναι ο μοναδικός αξιόπιστος θεσμός του γένους». (27.3.1999)

    4. «Θέλω από αυτή τη θέση να συγχαρώ για άλλη μια φορά τον κύριο Καψάλη, εκδότη και διευθυντή της γνωστής εφημερίδος Στόχος των Αθηνών, που είναι γνωστός ελληνοκεντρικός και ελληνόψυχος και ταυτόχρονα Χριστοκεντρικός και Ορθόδοξος. Έχουμε ανάγκη από τέτοιους ανθρώπους επιτέλους.» (Από την ομιλία του σε συνέδριο του Στόχου στις 31.5.1997)

    5. [(Για τα βασανιστήρια της χούντας) «Ομολογώ ότι εγώ και η γενιά μου εδιδαχθήκαμε πολλά απ΄αυτά, τα οποία ευθύς μετά τη Μεταπολίτευση ο κόσμος και τα κόμματα κατελόγιζαν εις βάρος της Εκκλησίας. Ο αρχιεπίσκοπος Ιερώνυμος είχε αποστείλει δύο επιστολές εις τον τότε δικτάτορα, τον Παπαδόπουλο, διαμαρτυρόμενος για ορισμένες απάνθρωπες μεταχειρίσεις ανθρώπων» (11.2.2001)

    6. Και ένα μήνα μετά (!) : «Ομολογώ ότι δεν ήξερα πως γίνονταν βασανιστήρια, πως υπήρχε ΕΑΤ-ΕΣΑ… Στον κύκλο μου δεν είχα ακούσει τέτοια πράγματα, δεν άκουγα ξένους σταθμους , εκ των υστέρων τα έμαθα. Θα πει κανείς ότι ήμουν βαθιά νυχτωμένος. Μπορεί γιατί εγώ τότε σπούδαζα» (4.3.2001) [For the record, αποφοίτησε από τη Νομική το 1962 και από τη σχολή Θεολογίας του Πανεπιστημίου Αθηνών το 1967)]

    7. (Από την επιστολή του στον αρχιπραξικοματία Στυλιανό Παττακό στις 31.5.2001) «Όπως προκύπτει από τα γραφόμενά σας και την αυτοβιογραφούμενη σταδιοδρομία σας υπήρξατε εκφραστής ξεχωριστών προσόντων και αρετών και γράψατε ιστορία, την οποίαν ο ιστορικός του μέλλοντος καλείται να εκτιμήσει και να προσδιορίσει. Εύχομαι ο Δομήτωρ κύριος ημών Ιησούς Χριστός, ο δίκαιος Κριτής πάντων, να σας χαρίζει πλούσια την Χάριν και την ευλογίαν Του».

    8. «Έκοψαν τον Μπουτιλιόνε επειδή τόλμησε να πει την αλήθεια [για την ομοφυλοφιλία]. Αλλά σκεφθείτε που έχουμε φθάσει. Σε ποιο κατάντημα έχει φθάσει σήμερα η ανθρωπότητα, η οποία αυτό που είναι αμαρτία βοώσα και κραζουσα θέλει να την καλύψει. Να μη λέμε, να μη μιλάμε γιατί ενοχλούνται αυτοί που έχουν το κουσούρι, γιατί θέλουν όλοι οι άλλοι να το παραδεχθούν ως μια φυσιολογική κατάσταση» (31.10.2004)

    9. «Να μην επιτρέψουμε να μας ισοπεδώσει ο οδοστρωτήρας της Ευρωπαϊκης Ένωσης. Είχαμε μια ευλογία πριν από λίγα χρόνια , τη θρησκευτική, γλωσσική και φυλετική ομοιογένεια του ελληνικού λαού. Αυτό πάμε να το χάσουμε τώρα, γιατί στην πατρίδα μας έχουν έρθει χιλιάδες πρόσφυγες και άλλοι μετανάστες» (27.5.2001)

    10. «Τα οράματα των Ευρωπαίων δεν πρέπει να μας δελεάζουν καθώς οι Έλληνες έχουν αξία και ανώτερο πολιτισμό. [] Ε! λοιπόν, εμείς δεν είμαστε Γερμανοί ούτε Γάλλοι, ούτε πολύ περισσότερο Άγγλοι. Εμείς είμαστε άντρες, ανδροπρεπείς Έλληνες, είμαστε ορθόδοξοι χριστιανοί και μιλάμε αντρίκια». (20.6.1999)

    11. «Εκείνο που αρνούμεθα στη γυναίκα είναι η εκ μέρους της παραβίαση της φύσεως και η διεκδίκηση θέσεως που δεν της ανήκει βασικά» και «επειδή ο άνδρας είναι η κεφαλή της οικογενείας, είναι φυσικό να κατέχει και τα ανώτερα μορφωτικά προσόντα εν συγκρίσει με τη σύζυγο». (Από διάφορα βιβλία του όπως «Κρίσις στη σύγχρονη οικογένεια», «Για ένα επιτυχημένο γάμο» (!) κ.α)

    http://www.enteka.blogspot.com/2006/10/blog-post_30.html – 73k

  52. Ο/Η omadeon λέει:

    Η κραυγαλέα αντίφαση των δηλώσεων 5 και 6 πολύ λίγο ακούστηκε, αλλά επικαλύφθηκε από την δεύτερη δήλωση 6, ότι δήθεν διάβαζε εκείνη την εποχή και δεν είχε ακούσει τίποτε για βασανιστήρια.

    ΕΝΑΣ ΜΗΝΑΣ είναι η διάρκεια της «μνήμης ψαριού» του ψαρωμένου λαού (από τα ΜΜΕ). Αν κανείς τότε θυμόταν τι ελέχθη ένα μήνα πριν, ο Χριστόδουλος θα είχε αποδειχτεί ψεύτης ασύστολος.

  53. Ο/Η Λασκαράτος λέει:

    ΠΗΓΗ: http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_civ_904660_17/02/2008_259369

    Από συνέντευξη Γιάννη Αγγελάκα και Νίκου Βελιώτη στην Γιουλη Επτακοιλη

    «…………….— Γιάννη Αγγελάκα, είσαι ακόμη θυμωμένος με τον Χριστόδουλο;

    Γ. Αγγ. Δεν ήμουν θυμωμένος με τον Χριστόδουλο ούτε το τραγούδι (σ.σ. ο τίτλος του τραγουδιού ήταν «Αιρετικό») ήταν μόνο γιʼ αυτόν αλλά για ό,τι εκπροσωπούσε. Ο Χριστόδουλος ήταν ένας παθιασμένος παπάς σʼ έναν τρελό κόσμο. Ροκ σταρ που έλεγχε ακροατήρια και τιβι σταρ, μόνο που το σόου του ήταν φθηνό. Στο τέλος, φυσικά, έγινε ήρωας. Ολοι έβγαιναν στα κανάλια και έλεγαν τι σπουδαία προσωπικότητα ήταν. Σιγά τα λάχανα, ξέραμε τι ήταν.

    Ν. Β. Είναι η γνωστή ελληνική υποκρισία. Μας χρειάζεται μαζική, εθνική ψυχοθεραπεία για να μπορέσουμε να προχωρήσουμε………..»

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Google

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση /  Αλλαγή )

Σύνδεση με %s

Ο ιστότοπος χρησιμοποιεί το Akismet για την εξάλειψη των ανεπιθύμητων σχολίων. Μάθετε πως επεξεργάζονται τα δεδομένα των σχολίων σας.