Ρέκβιεμ και Μάχη για έναν θρόνο

«Άξαφνα η πόρτα μας άνοιξε.
Πρώτος κατέβαινε ο αυτοκράτορας
με καινούργια στολή
ο νέος αρχιεπίσκοπος
ο υπουργός παιδείας και θρησκευμάτων
πιό πίσω οι αυλοκόλακες…
»
Μιχ. Κατσαρού «Βησιγότθοι»

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Kύριε Ροϊδη,

post300108.jpg thita.jpgα θυμόσαστε την ώρα της εκλογής του μακαρίου Χριστόδουλου. Ο αείμνηστος ακολούθησε την εντολή του Οράτιου: «Carpe diem…» δηλαδή «άδραξε τη μέρα». Καμαρωτός ανηφόρισε την οδό της Αγ.Φιλοθέης ακολουθούμενος από μπουλούκι κληρικών, λαϊκών και χωροφυλάκων κυριευμένος από «υπεροψίαν και μέθην» για να χαιρετήσει από το μπαλκόνι το πόπολο που σε μένα θύμισε τους στίχους του Σκαρίμπα:

“όλοι εμείς φασουλήδες,
να και συ θιασάρχης”(1).
Η αλήθεια είναι πως η Μακαριότης του ήθελε τον θρόνο και το έδειχνε με την γνωστή του ειλικρίνεια κάπως άγαρμπα κάνοντας τον Αγιώτατο Σεραφείμ να μιλήσει για «κοράκια» πάνω από το πτώμα του. Δεν έκανε ας πούμε τσιριμόνιες όπως ο αγ.Φώτιος, που αφού έφερε τον κόσμο ανάποδα για να διοριστεί από το παλάτι πατριάρχης, έγραφε στον πάπα Νικόλαο πως τάχα μου θυσίασε άθελά του μια ευτυχισμένη ιδιωτική ζωή(2). Προσπάθησε όμως ο Μακαριώτατος να συγκρατηθεί, για να μην πάθει ότι και ο Καλλίνικος ο Γ΄ που όταν έμαθε πως έγινε πατριάρχης πέθανε από συγκοπή. Ο δικός μας όμως επέζησε, ενώ

Η καμπάνες μανιωμένες
Έκαναν ‘σα λυσσιασμένες“(3).
Αν ήταν φιλοσοφημένος άνθρωπος θα άκουγε τον προφήτη Οβδιού: «Κι αν πετάξεις σαν αετός, κι αν μέσα στ’ άστρα χτίσεις την φωλιά σου, εγώ θα σε γκρεμίσω από εκεί». Τέτοιες ώρες, τέτοια λόγια …Βρε αδελφέ διάβαζε που διάβαζε επί Χούντας δεν έριχνε και μια ματιά στον Ιωάννη τον Χρυσόστομο; Θα εμπέδωνε τότε πως «Ματαιότης ματαιοτήτων τα πάντα ματαιότης» και στα αυτιά Του θα ηχούσαν οι φωνές του στριφνού Ιεράρχη από τον «Εις Ευτρόπιον», (52.393.31-48): «Πού νυν η λαμπρά της υπατείας περιβολή; Πού δε αι φαιδραί λαμπάδες; Πού δε οι κρότοι… και αι πανηγύρεις. Πού οι στέφανοι …. Πού ο της πόλεως θόρυβος και αι … ευφημίαι και των θεατών αι κολακείαι; Πάντα εκείνα οίχεται».
Θα το σκεφτότανε λιγάκι πριν αποτολμήσει εκείνα τα Φορ Σίζονς, τις λιμουζίνες, τις βίλλες, τα ελικόπτερα, τις αποστολικές κρουαζιέρες, τις χρυσές αλλαξιές των αμφίων κλπ. Τέλος πάντων η Αγιότης Του μετέστη τώρα εν κόλποις Αβραάμ και σε λίγο καιρό οι κολοσσοί της τηλεοπτικής δημοσιογραφίας, και οι κ.κ.Καρατζαφέρης και Ψωμιάδης δεν θα θυμούνται ούτε το όνομά Του, όπως δεν θυμάται κανείς το όνομα του Αγιωτατου Σεραφείμ, ούτε καν ο κ.Νίκος Κωνσταντόπουλος (ΣΥΝ) που εκφώνησε λαμπρό επικήδειο λόγο (μαζί με τον μακαρίτη τον Χαρίλαο του Κ.Κ.), μόνο ο Πανιερώτατος Καλλίνικος (παραιτήθηκε για λόγους υγείας) τον θυμήθηκε για να τον κατηγορήσει μετά θάνατον πως αυτός έβαλε τον νεαρό θεολόγο-ιεροψάλτη να πει πως τον κυνηγούσε με κατεβασμένα παντελόνια γύρω από την Αγία Τράπεζα.
Μιλώντας για τον ευλογημένο Σεραφείμ, θυμάμαι κύριε Ροϊδη και μια δήλωση του μακαρίτη δεσπότη Περιστερίου Αλέξανδρου: “..αυτή τη στιγμή δεν βλέπω αντικαταστάτη του Σεραφείμ. Χειρότερους βλέπω, καλύτερους δεν βλέπω. Μακάρι να είχαμε ένα φωτεινό πρόσωπο, που να ήταν δυνατό να εκλεγεί. Γιατί τα φωτεινά πρόσωπα δεν μπορούν να εκλεγούν. Πρέπει να είσαι θολός άνθρωπος για να σε εκλέγουν οι σκοτεινοί”.(4)
Οι Σύνοδοι επικαλούνται την επενέργεια του Αγ. Πνεύματος στην εκλογή του Πρώτου τους,. Ο άγ.Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός όμως μιλά περιφρονητικά γι’αυτές: “Τις Συνόδους…τις χαιρετώ από μακριά, επειδή γνωρίζω πόσο είναι θορυβώδεις…Ποτέ δεν θα ξανακαθίσω σ’αυτές τις συνάξεις πελαργών και χηνών“(5). Οι περισσότεροι βυζαντινοί πατριάρχες υπήρξαν σκεύη εκλογής της δυναστείας και οι μέθοδοι διαδοχής διέποντο από τους κανόνες της ανθρωποφαγίας. Ο άγ.Γρηγόριος ο Ναζιανζηνός, άρπαξε τον θρόνο από τον πατριάρχη Δημόφιλο, διοριζόμενος από τον χασάπη αυτοκράτορα Θεοδόσιο Α΄. Λίγους μήνες μετά, αναγκάστηκε να παραιτηθεί, κάτω από την κατακραυγή των επισκόπων των οποίων δεν είχε ζητηθεί η γνώμη. Αυτός που επιλέχτηκε ως διάδοχός του ο Νεκτάριος, δεν είχε σύμφωνα με τον Σωζομενό ούτε καν βαπτιστεί. Πολλές φορές η φαντασία της Εξουσίας, έδινε στο Άγ.Πνεύμα, την δυνατότητα να εκφρασθεί με πρωτότυπο τρόπο. Ο ανώνυμος χρονογράφος που εξιστορεί την βασιλεία του Θεόδωρου Β΄Λάσκαρι, καταγράφει την εκλογή του αμαθούς καλόγερου αγ.Αρσένιου στον πατριαρχικό θρόνο με τυχαίο τελετουργικό άνοιγμα των σελίδων του Ευαγγελίου. Όταν εκφωνήθηκε το όνομά του, ανοίχτηκε το ιερό βιβλίο στην σελίδα (Ιωάννη 18,1) που γράφεται «αυτός και οι μαθηταί αυτού», γεγονός αποδεικτικό της θείας-και της βασιλικής-προτίμησης. Η θεοκρισία αποδείχτηκε αλάνθαστη, αφού ο νέος πατριάρχης, που πέρασε στον επισκοπικό βαθμό μέσα σε ένα τριήμερο, αφόρισε σύσσωμο το αντίπαλο δεσποτάτο της Ηπείρου κατ’απαίτησιν του μονάρχη του. Ο ίδιος φρόντισε να απαλύνει το τέλος του ευεργέτη του, που μετά από μια βασιλεία γεμάτη ακρωτηριασμούς, εκτυφλώσεις και εκτελέσεις αθώων έτρεμε τις φωτιές της Κόλασης, υπογράφοντάς του ένα συγχωροχάρτι. Η καταρράκωση του πατριαρχικού αξιώματος είχε κορυφωθεί με την ανάδειξη νεαρών εφήβων στον θρόνο όπως ο Άγιος Στέφανος και ο Θεοφύλακτος που ήταν γόνοι των αυτοκρατορικών οικογενειών.
Το να αναφερθεί κανείς στις λεγόμενες «αλλαξοπατριαρχίες» της Τουρκοκρατίας, θα απαιτούσε Τόμους και η δυσοσμία που θα αναδυόταν θα έπνιγε όλο το μπλογκ. Είναι γνωστό πως “…η χειροτονία ιερέων επισκόπων ή μητροπολιτών με τη μεσολάβηση κάποιου χρηματικού δώρου…αποτελούσε κοινό χαρακτηριστικό της εκκλησιαστικής ζωής καθ’όλη την περίοδο (τέλη 16ου αιώνα)….αλλά και πριν και μετά απ’αυτήν“(6). Περιορίζομαι στην αναφορά της «Ελληνικής Νομαρχίας: “Η Σύνοδος αγοράζει τον πατριαρχικόν θρόνον από τον οθωμανόν αντιβασιλέα δια μιαν μεγάλην ποσότητα χρημάτων, έπειτα τον πωλεί ούτινος της δώση περισσότερον κέρδος…”.
To 1875 παρά τις προσπάθειες της κυβέρνησης να σκεπαστεί η υπόθεση ήλθε στο φως το σκάνδαλο των «Σιμωνιακών», της αγοράς δηλαδή των επισκοπικών αξιωμάτων από τους αρχιερείς Μεσσηνίας, Πατρών και Κεφαλληνίας. Ο ίδιος ο γαμπρός του πρωθυπουργού, ο υπουργός Δικαιοσύνης, ο υπουργός των Εκκλησιαστικών και ο απαραίτητος δικαστικός, ένας Ειρηνοδίκης ήταν μεταξύ των κατηγορουμένων. Τον Απρίλη ο νέος πρωθυπουργός Χ. Τρικούπης προωθεί την εκκαθάριση της υπόθεσης. Αποκαλύφθηκε ότι και άλλοι κληρικοί είχαν δώσει χρήματα, αλλά οι συγκεκριμένοι πλειοδότησαν. Ο Κεφαλληνίας έδωσε το τεράστιο ποσό των 42.000 δρχ. ενώ ένας άλλος δελφίνος ο διευθυντής της Ιερατικής Σχολής Χαλκίδος, Βαρθολομαίος Γεωργιάδης είχε δώσει μόνο 9 χιλιάδες. Οι υπουργοί καταδικάστηκαν σε φυλάκιση και οι μητροπολίτες υποχρεώθηκαν να πληρώσουν στο Δημόσιο το διπλάσιο αυτού που είχαν δώσει στους υπουργούς, αλλά επειδή δεν το είχαν διαθέσιμο φυλακίστηκαν μέχρι να το βρουν, κάτι που τώρα θα προκαλούσε τις διαμαρτυρίες τουλάχιστον του ευλαβούς κ. αρχηγού του ΠΑΣΟΚ θαυμαστού της αμφιλεγόμενης λογιοσύνης του Μακαριστού. Ο Κεφαλληνίας για παράδειγμα απέδωσε 50.000 δραχμές. Όποιος κάνει αναγωγή του ποσού στο σήμερα, καταλαβαίνει τι αντιπαροχή προσδοκούσαν από τις έδρες τους. Η Σύνοδος προσπάθησε να καλύψει τους ενόχους και αργότερα τους αποκατάστησε αφού η διαδικασία της αγοραπωλησίας της Θείας Χάρης ήταν μέσα στην Ιερή εκκλησιαστική παράδοση. Ο Σουρής δεν έχασε την ευκαιρία:
“Πολλά τα έτη Δέσποτα, θέλω παπάς να γίνω
πιστεύω πως δεν έρχεσαι με χέρια αδειανά
Ας χειροτονηθώ παπάς και όσα θες σου δίνω
ως τόσο πάρε κάμποσα Δεσπότη μου λιανά
Και ο Δεσπότης τον παπά απ’τα μαλλιά αρπάζει
και άξιος και άξιος ο κόσμος του φωνάζει”(
7).

Η ίδια η Β΄Συνέλευση του Άστρους είχε αναγκαστεί να διακηρύξει: “Επειδή καθ’εκάστην παρελύοντο τα της Εκκλησίας και καταχρήσεις μάλιστα συνέβαινον περί τας χειροτονίας..” να απαιτήσει από τους δεσποτάδες μεταξύ πολλών άλλων: “Χειροτονείν ουκ επί χρήμασι”(8).

Στην Κύπρο, τους δεσποτάδες εκλέγει ο λαός. Το 1947, οι κομμουνιστές υποστήριξαν για αρχιεπίσκοπο τον Πάφου Λεόντιο και οι δεξιοί τον Σιναίου Πορφύριο. Νίκησε ο πρώτος, αλλά πέθανε μετά 36 ημέρες ίσως δηλητηριασμένος. Εποχή ψυχρού πολέμου και τα πράγματα μπήκαν στην θέση τους με την εκλογή του αντικομμουνιστή Μακάριου του Β΄(9). Όταν πέθανε, οι δελφίνοι ήταν δυο. Στο δημοψήφισμα για την “Ένωση”, τέθηκε θέμα ποιός από τους δυο θα συνοδεύσει τις υπογραφές στο Λονδίνο. Ρίχτηκε κλήρος και κέρδισε ο Κυρηνείας, του οποίου οι άνθρωποι είχαν γράψει και στους δυο κλήρους το όνομά του(10). Για τις αρχιεπισκοπικές εκλογές του 2006 στις οποίες αναμίχθηκε και το κομμουνιστικό κόμμα υποστηρίζοντας τον μη χείρονα και, η οποία συνοδεύτηκε από καταγγελίες για ροζ σκάνδαλα, ρουσφέτια, νοθεία και εξαγορά τα γεγονότα είναι πρόσφατα. Η μακιαβελική παρωδία κατέληξε στην εκλογή του τελευταίου σε ψήφους ύστερα από διαδοχικά παζαρέματά του με τον δεύτερο για να αποκλεισθεί ο πρώτος και με τον πρώτο για να αποκλεισθεί ο δεύτερος. «Αυτά που συνέβησαν ξεπερνούν κάθε νοσηρή φαντασία»(11).

Από το 1922 με νόμο του κράτους, οι επαρχιούχοι επίσκοποι προήχθηκαν σε μητροπολίτες και ο μητροπολίτης Αθηνών ικανοποιήθηκε με τον τίτλο του Αρχιεπισκόπου. Όποιος μελετήσει τις διαδικασίες με τις οποίες εκλέχτηκαν οι επίσκοποι Αθηνών, θα βεβαιωθεί ότι οι επεμβάσεις των ανακτόρων και του υπουργείου ταλαιπώρησαν αφόρητα το Άγιο Πνεύμα. Ο Λ΄ “Κανόνας των Αγ.Αποστόλων” όμως, ορίζει να αφορίζεται ο επίσκοπος που χρησιμοποίησε κοσμικούς για την εκλογή του. Η άνοδος του Βενιζέλου, σήμανε και την έκπτωση του βασιλόφρονα Θεόκλητου, που αντικαταστάθηκε από τον Μελέτιο. Ο Θεόκλητος φυλακίστηκε σε κελλί με σαλονάκι και χαλιά, από όπου παρήλασε όλη “η βασιλική Αθήνα” και “του πήγαιναν κυρίες λουλούδια, γλυκίσματα, πεσκέσια” κι εκείνος “απλωνε τα περιποιημένα και μυρωμένα χέρια του προς τα τρυφερά κ’ευλαβή τους χείλια…”(12). Η παλινόρθωση του βασιλιά το 1920 σήμανε την επιστροφή του Θεόκλητου και τoν υποβιβασμό του Μελέτιου στην τάξη των μοναχών, πράγμα που δεν εμπόδισε να γίνει διαδοχικά πατριάρχης της Πόλης και της Αλεξάνδρειας..
Το 1938, ο ηττηθείς Χρύσανθος ο από Τραπεζούντος, κατέφυγε στα Δικαστήρια και ευνοούμενος από την δικτατορία Μεταξά πέτυχε την ακύρωση της εκλογής του Δαμασκηνού, που φυλακίστηκε στην μονή Φανερωμένης της Σαλαμίνας, φρουρούμενος σαν κακούργος από χωροφύλακες για δυο χρόνια. Ο Δαμασκηνός πήρε την ρεβάνς όταν οι Γερμανοί έδιωξαν τον Χρύσανθο. «22 εγκάθετοι αρχιερείς…άνευ σειράς και τάξεως» με πρόσκληση της «ψευδοκυβέρνησης» τον εξέλεξαν, θα σημειώσει στις 18-6-’41 ο Χρύσανθος στο ημερολόγιό του. Mετά την απελευθέρωση ο Χρύσανθος απέτυχε παρά την βασιλική εύνοια να έχει την τελευταία λέξη. Ο Κ.Τσάτσος, αρμόδιος υπουργός τότε, ομολογεί στην «Λογοδοσία μιας ζωής»(13): «…κατέληξα πως ο πιο κατάλληλος θα ήταν ο Σπυρίδων των Ιωαννίνων», «ο παμπόνηρος καλόγερος» που είχε κατέβει στην Αθήνα «και εγκαταστάθηκε στο σπίτι της παληάς του φίλης της Χατζημιχάλη στην Πλάκα» για να πάρει μέρος στις ζυμώσεις. Με κυνισμό ο μετέπειτα Πρόεδρος της Δημοκρατίας μας, περιγράφει την θεομπαιχτική τελετή της προαποφασισμένης εκλογής με τυρεία (παρασυναγωγή) όπου «κάθε μητροπολίτης…μεγαλόφωνα προσευχόταν στη μέση του ναού να κατέβει το Άγιον Πνεύμα». Ο αγωνιών υποψήφιος Γεννάδιος ψιθυρίζει στον Τσάτσο «Να δούμε ….πόσοι θα με γελάσουν» κι αυτός «μειδίασε» επειδή ήξερε «περίπου που το πάει το Άγιον Πνεύμα», που όπως αποκαλύφθηκε «είχε πολλούς εκτρέψει από αυτά που είχαν τάξει στον Γεννάδιο».
Ο Ιάκωβος εκλέχτηκε το 1962 αρχιεπίσκοπος Αθηνών, παρά την κατακραυγή για σεξουαλικά σκάνδαλα κάτω από την προστασία χιλιάδων αστυνομικών, που φρουρούσαν τον μητροπολιτικό ναό, σε σιδερόφρακτο κλοιό. Δεκατρείς ημέρες μετά έπεσε κάτω από το βάρος των φημών για να επιστρέψει σαν να μην συνέβη τίποτα στην αρχική του μητρόπολη. Η εκλογή των Ιερώνυμου και Σεραφείμ, προκατόχων του Αγιώτατου Χριστόδουλου υπήρξε μια παρωδία, αφού αντίστοιχα οι Χούντες Παπαδόπουλου και Ιωαννίδη καθώρισαν αυθαίρετα την σύνθεση του εκλεκτορικού σώματος των αρχιερέων. Στην ολιγομελή Σύνοδο των “αρίστων” που εξέλεξε τον Ιερώνυμο, συμμετείχε και ο διαβόητος Πρεβέζης. Στην ευρύτερη Ιωαννιδική Σύνοδο που εξέλεξε τον Σεραφείμ, αποκλείστηκαν όσοι αρχιερείς εξελέγησαν επί Παπαδόπουλου.
Η Σύνοδος που εξέλεξε τον Αγιώτατο Χριστόδουλο ήταν ίσως η πρώτη που συγκροτήθηκε για τον σκοπό αυτό νομότυπα, και που οι εργασίες της διεξήχθησαν χωρίς παρατράγουδα. Διεκδικεί όμως ρεκόρ παρασκηνιακών συναλλαγών, που κατέγραψε ο Τύπος Αργότερα ο άγιος Ιερώνυμος των Θηβών κατηγόρησε κύκλους της Ιεραρχίας, πως έστησαν το γνωστό σκάνδαλο των οικονομικών, για να βλάψουν την υποψηφιότητά του. Ο Αριστοτέλης κατηγορούσε την Αθήνα πως υπέθαλπε την συκοφαντία-«…σύκον δ’ επί σύκω»-και ο άγιος Θηβών που αθωώθηκε και τώρα απειλεί την αυλή του Αγιώτατου Χριστόδουλου με ρεβάνς ποτέ δεν έπαψε να φωνάζει πως αυτή έφερε τον τρισμακάριστο αρχιεπίσκοπο στον εκκλησιαστικό θρόνο της.(14)
Την ίδια εποχή στην «Καθημερινή», ο κ. Καρκαγιάννης, απευθύνεται στους υποψήφιους “περιφέρεσθε συναλασσόμενοι και συνωμοτούντες, εκτοξεύοντες ο είς εναντίον του άλλου ακατανομάστους κατηγορίες και φρικτές αιτιάσεις…” και προτείνει να αποσυρθούν όλοι οι δεσποτάδες και “απαλλαγμένοι ¨από τις κατά κόσμον φιλοδοξίες, τις οποίες ο Σατανάς αυτοπροσώπως ενέσπειρε” στις ψυχές τους, να αναδείξουν ένα νέο αρχιμανδρίτη ως αρχιεπίσκοπο που “..δεν πρόλαβε ακόμη να διαφθαρεί” αλλά και γιατί θα βρίσκεται “εκτός του κύκλου των μεταξύ σας διαβολών, συκοφαντιών και ποικίλων και άκρως σκανδαλιστικών λοιδωριών”(15).
” ‘Άγιε γέροντα…δώσε μου την τίμια ψήφο σου κι εγώ θα σού χαρίσω μια χρυσοποίκιλτη μίτρα’..Το περιστατικό…δεν είναι το μόνο. Δεκάδες μητροπολίτες λαμβάνουν καθημερινά τηλεφωνήματα και υποσχέσεις από υποψήφιους που υπόσχονται….μέχρι χρυσοποίκιλτες στολές, αξίας πολλών εκατομμυρίων. Τώρα που βρίσκουν τα χρήματα;….στα ταμεία της μητρόπολης που θα διαποιμάνουν”(16). Αυτή είναι η μια μέθοδος για να δελεαστεί τα Άγιο Πνεύμα. Την άλλη μας την ξαναθύμισε η ευλαβέστατη «Αυριανή»(17) του σεβαστού κ. Κουρή θαυμαστού του Τρισμακάριου Χριστόδουλου: “Θα γεμίσουν τα κανάλια από σκληρό πορνό με παπάδες και δεσποτάδες! ..”. Ας ελπίσουμε πως το κατά τον Ανδρέα Παπανδρέου «υπόδειγμα δημοσιογραφίας» θα διαψευστεί. Μας φτάνουν τα βίντεο του Ζαχόπουλου.

______________
πηγές:
(1 ) Γ.Σκαρίμπα “Εαυτούληδες”.
(2) P.G.102, 597 A-D.
(3) Α.Λασκαράτου “Ο παπα-Διάολος”.
(4) Σ.Καρατζαφέρη “Φάκελλος Εκκλησία”.
(5) Επιστολή 124. Ποιήματα περί Εαυτού, xvii, 91.
(6) Π. Κονόρτα “Οθωμανικές θεωρήσεις για το Οικ.Πατριαρχείο». Αλεξάνδρεια, 1998
(7) “Δεσποτάδες”
(8) Ν.Δραγούμη”, “Ιστορικαί αναμνήσεις”, τ. Α΄, σ.171.
(9) “Κ.Ελευθεροτυπία”, 18-6-2000. Μ.Δρουσιώτης.
(10) Μ.Δρουσιώτη “Η Εθναρχία…”, “Ιστορικά-Ελευθεροτυπίας”, 8-6-2000.
(11) «Ποντίκι», 9.11.’06.
(12) Π.Δέλτα, Γ.Καραγιάννη “Εκκλησία και Κράτος”-εκδ. «Ποντίκι» 1997.
(13) «Εκδ. των φίλων»-2001
(14) “Ελευθεροτυπία”, 6-7-’99. Θ.Τσάτσης-Π.Στάθης.
(15) 8-3-’98.
(16) Μ.Παπουτσάκη, “Κ.Ελευθεροτυπία”, 22-9-2002.
(17) 20/1/2008

.

ρο

About these ads
This entry was posted in «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι. Bookmark the permalink.

55 Responses to Ρέκβιεμ και Μάχη για έναν θρόνο

  1. Πολύ καλό κομμάτι!

    Ο Ροΐδης δεν ήταν (όχι ο ιστολόγος’ ο παππούς του) που είχε πει, με αφορμή τα σιμωνιακά, ότι οι μητροπολίτες μετατράπηκαν σε μιτροπωλητές;

    Χρήσιμο που τα θυμίζετε για να ξέρουμε πόσο έχουμε προοδεύσει. Όχι πολύ, αν κρίνουμε ότι ποινή σαν την τότε (το βαρύ πρόστιμο, εννοώ) θα ήταν αδιανόητη σήμερα.

  2. Aθήναιος says:

    Ως άθεη, θεωρώ ότι δεν με αφορά καθόλου η διαδικασία και το ποιος θα καταλάβει το θρόνο. Δλδ δεν δίνω δεκάρα, πώς να σας το πω και απορώ που ασχολείστε. Βέβαια, ως πολίτης πληρώνω κι εγώ για τη συντήρηση αυτού του αυταρχικού και συντηρητικού θεσμού που πνίγει ως βρόγχος την κοινωνία και παρεμποδίζει την προοδό της ΑΛΛΑ ως πολίτες πληρώνουμε τόσους άχρηστους του κοσμικού κράτους που χρησιμιοποιούν και τον παρά μας ( του κράτους δλδ) γαι να γαμούν από την κυρά τους μέχρι τη γραμματέα τους.

    Αφήστε τους να βγάλουν τα μάτια τους ανενόχλητοι.

  3. Εξαιρετικά χρήσιμο. Μακάρι όσοι σταματήσουν εδώ να το διαβάσουν με προσοχή. Εύγε!

  4. Πολύ διαφωτιστικό και με πολύ χιούμορ γραμμένο.Επιτέλους υπάρχει και μνήμη.Περιδιαβάζοντας στα διάφορα ιστολόγια κι ακούγοντας ειδήσεις θάλεγε κανείς ότι υπάρχει μόνο λήθη.
    Πέρασα τυχαία άπό δω αλλά το χάρηκα .Θα ξαναπεράσω.

  5. zaphod says:

    Tς τς τς ….. αν ενθυμήστε το άγιο πνεύμα νομιμοποιεί κάθε εκλογή! Αυτά που λέτε συνεπώς δεν ισχύουσιν :P

    ….

    Πλάκα πλάκα καλό είναι να γράφονται κάτι τέτοια γιατί υπάρχει ακόμα κόσμος που πιστεύει πως οι μητροπολιτες εκλέγονται “εν χριστώ” και όχι εν αρχήστω που ισχύει στην πραγματικότητα

  6. Κατατοπιστικότατο κείμενο. Το οποίο, στο δικό μου φτωχό μυαλό, επιβεβαιώνει αυτό που πιστεύω βαθύτατα. Πως κάθε εξουσία διαφθείρει. Από την μικρότερη στην σημαντικότερη. Και με διεφθαρμένες καταστάσεις κάποιος που είναι απέξω δεν θέλει να μπλέκεται. Εκτός αν έχει κάτι να κερδίσει ή να κρύψει…

    Φιλιά!

  7. enteka says:

    πολύ ενδιαφέρον.

  8. atheofobos says:

    Δηλαδή ο Λασκαράτος θέλει να μας πεί ότι το Αγιο Πνεύμα δεν πηγαίνει στην Ιερά Σύνοδο αλλά προτιμά να κάθεται μόνο επί της κεφαλής του Καρατζαφέρη ;

  9. τσκ τσκ τσκ! μα είστε βλάσφημος Λασκαράτε! πάντα είσασταν άλλωστε! :)

  10. ck says:

    Πάντως πνέει άνεμος αλλαγής…

    Άκουσα κάποιον κύριο του ιερατείου που -καθώς νομίζω- έχει τυρβάσει και περί την νευρολογίαν – ψυχιατρικήν, ότι πρέπει να μείνει ανεμπόδιστη η επέμβαση του Αγίου Πνεύματος εις την εκλογήν, ήγουν να εκλέγονται τρεις και μέσω κληρώσεως να αποφαίνεται το Άγιον Πνεύμα επί του ποίος εκ των τριών είναι ο εκλεκτός του Μεγαλοδύναμου.

    Ούτως επί οργανισμού παντελώς ανεξελέγκτου πλήν όμως ικανού να ανεβοκατεβάζει υπουργούς, κυβερνήσεις, πληθωρισμό και ανεργία, η κεφαλή επιλέγεται δια του απλού πλήν τιμίου (στατιστικώς και ουχί εκκλησιαστικώς) μπαρμπουτίου ως θεία επιλογή και υπό έτι περαιτέρω ισχυροτέραν θεϊκήν σκέπην.

    Όπερ μεθερμηνευόμενον, αξιότιμε κύριε Λασκαράτε, ο Μεσαίων είναι εδώ και δεν πάει που-θε-νά, τελεία και παύλα (ελληνηστί period).

    ΥΓ: Και τα ως άνω ελέχθησαν υπό ιατρού όστις – θα ήθελα να γνωρίζω εάν – εις περιστατικά σχιζοφρένειας ή καταθλίψεως συνταγογραφεί εξορκισμόν προς εκβολήν τελωνίων και δαιμονίων εις χοίρους και χοιρίδια ή φαρμακευτικήν τινα αγωγήν.

  11. Λασκαράτος says:

    ck,
    H κλήρωση είναι μια μορφή της βάρβαρης μεσαιωνικής “Θεοκρισίας”, που πολλές φορές έκρινε στη ρουλέττα ακόμη και ανθρώπινες ζωές. Εφαρμόζεται σήμερα στην Εκκλησία της Σερβίας στον οποίο μπορεί κανείς να καταλογίσει πολλά, αλλά περιέργως μετακινείται με λεωφορείο και όχι με θωρακισμένη λιμουζίνα Volkswagen Phaeton, με Chrysler και με Mercedes όπως έκανε ο μακάριος Χριστόδουλος.

    Κύριε Ροϊδη,
    επειδή πολλοί φίλοι θέτουν ζήτημα Αγίου Πνεύματος (το οποίο καθοδήγησε φερ’ειπείν τον Πανιερώτατο Παντελεήμονα Αττικής στο να ψηφίσει τον μακάριο Χριστόδουλο ως αρχιεπίσκοπο), επιτρέψτε μου κάποιες διευκρινίσεις. Σύμφωνα με την Ορθόδοξη Εκκλησία όλα τα αμαρτήματα μπορούν να συγχωρηθούν εκτός από την “βλασφημία του Αγίου Πνεύματος”. Ο κλήρος βασίζει αυτήν την διαπίστωση στο Ματθ. ιβ’, 31 – 32 : “πάσα αμαρτία και βλασφημία αφεθήσεται τοις ανθρώποις, η δε του Πνεύματος βλασφημία ουκ αφεθήσεται… ούτε εν τω νυν αιώνι ούτε εν τω μέλλοντι”. Η περικοπή είναι ασαφής γιατί δεν διευκρινίζει τι εννοεί ως βλασφημία του Πνεύματος. Θυμίζω πως πρόκειται για Ιερό Κείμενο ενός θεού που δεν μπορεί να μιλήσει πάντα στα δημιουργήματά του ξεκάθαρα, αλλά μπερδεύει τα πράγματα σαν τον Απόλλωνα που «ούτε λέγει ούτε κρύπτει αλλά σημαίνει» λες και το κάνει επίτηδες για να δώσει τροφή σε αιρέσεις αλλά και έδαφος σε ιερατεία που θα αναλάβουν να ερμηνεύουν επ’αμοιβή τις αμφισημίες. Η ορθόδοξη ερμηνεία είναι πως “βλασφημία του Πνεύματος” είναι η αμετανοησία. Η ταπεινή μου γνώμη είναι πως μια μορφή “βλασφημίας του (Αγίου) Πνεύματος” είναι το σπορ στο οποίο συστηματικά και κυνικά επιδίδονται οι Σύνοδοι. Να καλύπτουν τις μηχανοραφίες τους, τις συναλλαγές τους, τα δούναι και λαβείν, τους εκβιασμούς, τις εξαγορές, τις πολιτικές επεμβάσεις, τις συνωμοσίες, τις συκοφαντίες, τις διαρροές “κουσουριών” (τώρα και με DVD), τα μαλλιοτραβήγματα, τα παζάρια, ακόμη και πλαστογραφίες ψηφοδελτίων*** κάτω από την “επιφοίτηση του Αγίου Πνεύματος”. Το χριστεπώνυμο πλήρωμα μετέχει κι αυτό στο αμάρτημα προσποιούμενο πως δεν γνωρίζει τι κρύβει η κάθοδος της περιστεράς στα επισκοπικά κεφάλια ή στο τσερβέλο του κ.αρχηγού του Λάος. Η εκκλησιαστική ιστορία στον τομέα που λέγεται εκλογή επισκόπου, είναι μια πολύ βρώμικη υπόθεση αμαρτωλού παρασκηνίου. Τα όσα ενδεικτικά παρέθεσα εδώ είναι ένα απειροελάχιστο ποσοστό της κωμικοτραγικής ιστορικής πραγματικότητας, που ζήσαμε και στις εκλογές όλων των τελευταίων αρχιεπισκόπων Αθηνών και που αναλογίες αστείες σαν ανέκδοτο θα βρούμε ακόμη και στην εκλογή του έσχατου χωρεπισκόπου Ξηροκαμπίας. Ο κόσμος το έχει τούμπανο αλλά η Ιεραρχία των θεομπαιχτών και ο παρευρισκόμενος στην εκλογή υπουργός Παιδείας (!) ζητούν υποκριτικά από το Άγιο Πνεύμα να προσεδαφιστεί στα κεφάλια των εκλεκτόρων, που σχεδόν όλοι έχουν ήδη πουλήσει την ψήφο τους.

    Υ.Γ.
    Για όσους αρέσκονται στις στατιστικές, νομίζω πως αυτές οι τεράστιες ουρές των πιστών που προσκυνούν το Ιερό Σκήνωμα νομίζω πως ξεπερνούν το ρεκόρ της Αλίκης Βουγιουκλάκη, αλλά υπολείπονται σαφέστατα από αυτές του λαού της χώρας της Πρωϊνής Γαλήνης που θρήνησε τον υπέροχο ηγέτη του τον ευγενέστατο δικτάτορα Κιμ Ιλ Σουγκ.

    ***Για πλαστογραφία κατηγορήθηκε ακόμη και ο μακάριος Χριστόδουλος πως δήθεν αλλοίωσε ψηφοδέλτια για χάρη της ανάδειξης ως μητροπολίτη Αττικής του προειρημένου Παντελεήμονος, αλλά η υπόθεση παραγράφηκε λόγω συμπτωματικής βραδυπορίας της Δικαιοσύνης-βλ.
    http://www.kentri.gr/3/post-105.html – 15k
    ή
    tovima.dolnet.gr/print_article.php?e=B&f=15005&m=A16&aa=1 – 30k

  12. Pingback: ΩΡΑ ΕΛΛΑΔΑΣ » Μπράβο στους “τρελο” Ικαριώτες!!!

  13. Νοσφεράτος says:

    Ωραιο κειμενο!

    Πως ομως άραγες μια κοινωνία -ενας λαός – που τα γνωρίζει ενδομύχως ολα αυτά που λέτε και ακόμα περισσοτερα…(που εχει δοκιμασει στο πετσι του Μοναχους , Δεσποτάδες, θεομπαιχτες και ουτω καθεξής ..).
    Αλλά και αντικρατικιστες νεοφιλελευθερους που ξεσπαθώνουν εναντιον του κρατους -προνοιας (πάντα) ενώ τα δίνουν ολα για καμμια δουλίτσα (ή λαμογιά) με τηνΕκκλησια ή το κρατος)
    -που υποφερει οτι ενας δικος του σβυνει σιωπηλά στα Νοσοκομεια -και που βυθίζεται μεσα στη ολο και μεγαλυτερη φτωχεια ενώ ξεδιαντοπα η Νεοφιλελευθερη κρατικοδιαιτη Εκκλησια
    -ομου μετα΄της Νεοφιλελευθερης κρατικιστικής Δεξιας του Κυριου
    και την αλαζονική -δηθεν διανοουμενιστική ντεμέκ ελίτ των ημιεγραμματων κοσμικών ημιμαθών που παριστανουν την εκσυγχρονιστική-φιλελευθερη πτερυγα της Δεξιας και μή
    - και τον συρφετο των σταυροκοπουμενων και μή ”επιχειρηματιων ‘
    ‘που αναλαμβανουν το αναπτυξιακό εργο Εκκλησιας τε και κρατους
    -με ξενοδοχεια πλάι στο κυμα π.χ -

    Πως εξηγειται οτι-αυτή η κοινωνία ,αυτός ο λαός , ακομα σταυροκοπιεται και δακρυζει και περιμενει
    ωρες για να προσκυνήσει
    αντι να οργιζεται γιαυτους που συστηματικά και επιτηδεια -θρησκευτικώς ,κρατικιστικώς ή νεοφιλελευθερως τον εφεραν σ’ αυτό το χάλι;

  14. Λασκαράτος says:

    Διόρθωση στο σχ. 11 στην πρώτη παράγραφο, λείπει το υποκείμενο. Είναι ο Σέρβος πατριάρχης Παύλος που μετακινείται με λεωφορείο.

  15. Νοσφεράτος says:

    Απο μια παλιοτερη συνενετευξη των Δεμερτζή- Λιποβατς για το Βιβλιο τους ”Φθόνος και Μνησικακία ”… Ειναι σχετικό .

    http://criticalpsygreece.blogspot.com/2007/05/blog-post_12.html

  16. φοβερός ο Λασκαράτος. και να σκεφτεί κανείς ότι μετά απ’ όλα
    αυτά και τόσα ακόμα γνωστά από χρόνια, τα λιβανιστήρια για τους ενλόγω “εκπροσώπους” του θεού συνεχίζονται σε διακαναλική σύνδεση.

  17. roidis says:

    Νίκος Σαραντάκος, έχουμε προοδεύσει, όντως. Σε σχέση με “άλλους” να δεις.
    .
    Aθήναιος,
    ξέρω ότι είσαι άθεη βρε…Αλλά εμείς εδώ λειτουργούμε σαν όντα με την Αριστοτελική έννοια. ;)
    …και τώρα που σε “είδα” θυμήθηκα ότι είναι καιρός να προσθέσω μια κατηγορία που να αφορά “Επικούρειες Ηδονές”
    .

    Προτείνω ο νέος Αρχιεπίσκοπος που θα εκλεγεί να πάρει τον κ. Λασκαράτο μας για προσωπικό σύμβουλο.

  18. roidis says:

    Νοσφεράτος,
    ωραία η συνέντευξη, ιδιαίτερα όταν τελειώνει με το Λόγο του Χριστόδουλου…Τον περιγράφει επ’ ακριβώς.
    .
    atheofobos,
    πως τολμάτε κύριε…

  19. Αυτή η τεράστια προσέλευση κόσμου πρέπει να είναι ένα ηχηρό μύνημα και προς τα οικονομικά επιτελεία της κυβέρνησης και προς τον καλλιτεχνικό κόσμο, διότι δείχνει καθαρά πως τα άξια λόγου θεάματα στις μέρες μας έχουν ακριβύνει υπερβολικά .
    Oι στατιστικές πράγματι είναι λίγο ψυχρές , ειδικά αν μείνουν δ’ιχως ερμηνεία. Ξεπέρασε τη Βουγιουκλάκη λέτε. Μα αυτό έγινε επειδή πήραν μαζί και τα παιδιά τους τώρα, που δεν είχαν τότε ή ήταν μωρά.

  20. zalmoxis says:

    Καλησπέρα!

    “…Αργότερα ο άγιος Ιερώνυμος των Θηβών κατηγόρησε κύκλους της Ιεραρχίας, πως έστησαν το γνωστό σκάνδαλο των οικονομικών, για να βλάψουν την υποψηφιότητά του…”.

    Ο Ιερώνυμος κατήγγειλε και άλλες παρασκηνιακές κινήσεις, όπως λ.χ. πιέσεις που δέχθηκε από τον Γιοσάκη για λογαριασμό τρίτων να αποσύρει την υποψηφιότητά του λίγο πριν την εκλογή αρχιεπισκόπου το 1998 (πληροφορίες που έσπευσε πάντως να διαψεύσει εμμέσως ένας… Ρώσος Ιεροδιάκονος ονόματι Ιγκόρ!).

    Ανατωτιέμαι ποιός Έλληνας, ακόμη και θρησκόληπτος, μπορεί να φανταστεί ότι κάποτε το Άγιο Πνεύμα “φώτισε” τους ιεράρχες να προτιμήσουν για μητροπολίτη Πειραιώς τον Καλλίνικο αντί του Αναστάσιου (του νυν Αλβανίας);

  21. Ασμοδαίος says:

    Trivia: Ο Υπουργός των Εκκλησιαστικών που καταδικάστηκε για τα Σιμωνιακά τη σκαπούλαρε τελικά με μικρή ποινή και ετελεύτησε τον βίον εις Παρισίους. Οι γιοί του βρέθηκαν με μεγάλη περιουσία την οποία και επένδυσαν σε μέρος πλησίον των τότε ελληνοτουρκικών συνόρων, όπου μετοίκησαν εγκαταλείποντας για πάντα τα πάτρια αρκαδικά εδάφη. Ο τρισέγγονός του τυγχάνει άθεος σχολιαστής αθέων μπλόγκερς. ;-)

  22. Πάνος says:

    Καλά τα λέτε, αγαπητέ Λασκαράτε. Ατυχώς σας διαβάζουν οι λίγες εκατοντάδες επισκέπτες του Ροϊδη και ουχί οι πολλές εκατοντάδες χιλιάδες που συνωστίστηκαν αυτές τις μέρες, για να “προσκυνήσουν” τον μακαριστό.

    Επισημαίνω ότι λόγω της περιπέτειας της υγείας του, τους τελευταίους μήνες, ο μακαριστός “καθάρισε” και με το παραπάνω στην κοινή γνώμη για τα αίσχη που είχαν αποκαλυφθεί – ίσως τώρα είναι περισσότερο δημοφιλής από ποτέ.

  23. Λασκαράτος says:

    Άλαλα τα χείλη των ασεβών.

    Kύριε Ροϊδη,
    Δεν ξέρω γιατί αλλά στο μυαλό μου στριφογυρίζει ο βίος της Αυτού Θειοτάτης Παναγιότητος του Μακαριστού Αρχιεπισκόπου Κωνσταντινουπόλεως Νέας Ρώμης και Οικουμενικού Πατριάρχου κυρού Θεοφύλακτου, που ανήλθε 16χρονος στο θρόνο. Δεν ήταν βέβαια ούτε ο πρώτος ούτε ο τελευταίος ανήλικος πατριάρχης ή επίσκοπος. Η χάρις του Αγ.Πνεύματος έχει αναδείξει μπόλικους από δαύτους, συχνά γυιούς ή ανηψιούς αυτοκρατόρων και επισκόπων. Μάλιστα στο βαλκανικό ορθόδοξο Μαυροβούνιο (Μοντε Νέγκρο) ήταν μέχρι τους νεώτερους χρόνους επίσημα θεσμοθετημένο το πέρασμα του αρχιεπισκοπικού θρόνου από θείο σε ανηψιό, και όπως αντιλαμβάνεστε εκεί ο ρόλος του Αγίου Πνεύματος είχε κάπως συρρικνωθεί. Ιδού η απόδειξη λοιπόν πως οι Σύνοδοι φωτίζονται από το Άγιο Πνεύμα και εκλέγουν πάντα τον Άριστο:

    Ο Θεοφύλακτος Λεκαπηνός (917-956) ήταν γιος του αυτοκράτορα Ρωμανού Α’. Ο πατέρας του σχεδίαζε από νωρίς να τον εγκαταστήσει στον πατριαρχικό θρόνο γι’ αυτό τον είχε θέσει ως βοηθό του Πατριάρχη Νικολάου Μυστικού, χειροτονημένο διάκο σε ηλικία μόλις 8 ετών. Όταν έφτασε τα 14, ο πατέρας του υποπτεύθηκε πως ο πατριάρχης Τρύφων δεν θα τηρούσε την υπόσχεσή του να παραιτηθεί υπέρ του Θεοφύλακτου-με τον όρο αυτό έγινε πατριάρχης-και τον ανάγκασε σε παραίτηση δολοπλοκώντας με τον Καισαρείας Θεοφάνη τον αποκαλούμενο για την βουλιμία του “χοίρο”. Ο θρόνος ήταν κενός για δυο χρόνια, μέχρι να μεγαλώσει κάπως ο μικρός ευνούχος. Επί της πατριαρχίας του άρχισε ο εκχριστιανισμός των Ούγγρων.

    Ο Θεοφύλακτος διατηρούσε 2.000 άλογα, οργάνωνε κυνήγια, γλέντια και θεατρικές παραστάσεις στην αγ.Σοφία, “αγέλας όλας τρέφων ίππων και κυνών πλήθη, πολλάς δε μετερχόμενος επαισχύντους πράξεις” και καθιέρωσε γιορτές στην διάρκεια των οποίων νεαροί ορχούμενοι άσεμνα, διέσχιζαν την αγορά. Πουλούσε τα εκκλησιαστικά αξιώματα, και κατάφερε να μείνει στον θρόνο 23 χρόνια χάρις στον γυναικαδελφό του αυτοκράτορα Κωνσταντίνο Ζ΄. Τραυματίστηκε σε ιππασία, και μετά από διετή νοσηλεία πέθανε. Μαζί με τον ετεροθαλή, νόθο και ευνούχο αδελφό του Βασίλειο είναι οι μόνοι αρσενικοί απόγονοι του Ρωμανού Λεκαπηνού που επιβίωσαν της πτώσης της οικογένειάς του το 945.
    Κηδεύτηκε με εξαιρετικές τιμές.

  24. Κι εμένα πάντως με προβλημάτισε ότι τόσος κόσμος στήθηκε στην ουρά χειμωνιάτικα για ναποχαιρετήσει τον Χριστόδουλο. Κάποτε πούχε πεθάνει ένας μισητός Αμερικάνος και είχε κοσμοσυρροή στην κηδεία του, οι αντίπαλοί του είχαν πει ότι ο κόσμος είχε πάει για να βεβαιωθεί ότι πέθανε. Εδώ όμως δεν ισχύει αυτό.

  25. Λασκαράτος says:

    Aσμοδαίος σχ 22,
    μήπως θα μπορούσες να γίνεις πιό σαφής; Αν μιλάς σοβάρά όπως διαισθάνομαι έχει πολύ ενδιαφέρον. Αν δεν θέλεις να μας πληροφορήσεις δημόσια, στείλε ένα e-mail στον κ.Ροϊδη. Είναι σοβαρός κύριος και εχέμυθος.
    Α προ πο κύριε Ροίδη, έχετε όντως άκρες να με προτείνετε όπως λέτε για σύμβουλο του νέου Αρχιτσοπάνη; Αν ναι θα ήθελα μια καλή θέση στην “Αλληλεγγύη”. Η Παναγιά κοντά σας.

  26. sofistis says:

    Τα πράγματα είναι απλά.. Οσο υπάρχει θεός θα υπάρχουν και οι παντός είδους dealer του επι γής.. Αν καταργηθεί ο θεός αυτοί θα μείνουν άνεργοι..

  27. epiloges says:

    Παρακολουθώντας την εντυπωσιακή τελετή του συστήματος, την οφειλόμενη τιμή στο γνήσιο ΄τέκνο ” τους τον μακαριστό Χριστόδουλο (συμπαθή ως άνθρωπο και παρουσία) αντιλαμβάνομαι ακόμα καλύτερα το αποκαθηλωτικό και λυτρωτικό σας ανάγνωσμα κε Λασκαράτε. Αχ εμείς οι κλακαδώροι στην κηδεία του εθνους και των πιστεύω μας. Συγκινήθηκα ιδιαίτερα εκεί που ο κ. Στυλιανίδης στην ομιλία του ως εκπρόσωπος της κυβέρνησης δήλωσε πως αυτή είχε εκχωρήσει όλο το “κοινωνικό κράτος” (εκτός των φυλακών Κορυδαλλού και την δεισώδη παρουσία της ΥΠ.Ε.Ε.στα παγκάρια της) στο Χριστεπονημο πλήρωμα της Εκκλησίας.

  28. sunday says:

    σας χαλάει που πήγε ο κόσμος να προσκυνησει τον παπά;; σας χαλάει που σήμερα κλαίνε και οι πέτρες ρε μίζεροι ανθέλληνες. να δω όταν πεθάνουν κάποιοι άλλοι, πόσοι θα πάνε στις κηδείες τους και πόσοι θα κλαίνε.

    ο παπάς ήταν παλικάρι και έλληνας μεγάλος. εξέφραζε το λαό και τον αγάπησε. σε μία εποχη που πάνε κάποιοι να ισοπεδώσουν τα πάντα, σε μία εποχή που όποιος δηλώνει έλληνας χαρακτηρίζεται φασίσας, βγήκες ένας παπάς που αγκάλιασε όλο τα λαό και μίλησε για αλησμόνητες πατρίδες, μίλησε για Ελλάδα, για Μακεδονία, για Κύπρο. βγήκε ένας παπάς και μόνος του αναπτέρωσε το εθνικό φρόνημα εκατομμυρίων.

    λογικά κάποιοι χαλαστήκατε. ο θάνατός του απέδειξε πως ακόμα και νεκρός σας κατατρέχει και τον φοβάστε!! απέδειξε πως ο λαός τον αγάπησε και δε θα τον ξεχάσει ΠΟΤΕ!! ούτε αυτόν, ούτε το λόγο του και το όραμά του.

    ΑΘΑΝΑΤΟΣ!!

  29. tropikosss says:

    bonus βιντεάκι επίκαιρο!

  30. Λασκαράτος says:

    .

    Κύριε Ροϊδη,
    πρόσφατα μας αποκαλύψατε και την ποιητική φλέβα σας. Σκέφτηκα λοιπόν πως αν «Η ομορφιά θα σώσει τον κόσμο» όπως είπε ο Ντοστογιέφσκι, το ίδιο μπορεί να κάνει και η ποίηση.
    Καταφεύγω λοιπόν κι εγώ την ώρα που η υποκρισία έχει ξεχειλίσει και τρέχει στους δρόμους βγάζοντας έξω τη γλώσσα της προκλητικά, σε μερικούς στίχους από τον Καρυωτάκη:

    “..Αν τουλάχιστον, μέσα στους ανθρώπους
    αυτούς, ένας επέθαινε από αηδία…
    Σιωπηλοί, θλιμμένοι, με σεμνούς τρόπους
    θα διασκεδάζαμε όλοι στην κηδεία….”.

    Την ώρα που οι δημοσιογράφοι των καναλιών φλυαρούν χειρότερα κι από συνοικιακές φουρνάρισσες και αναζητούν μέσα στους προγάστορες και έμπλεους χρυσίου τον διάδοχο της χηρεύουσας Σατραπείας, την ώρα που η αμαρτωλή Αυλή αποχαιρετά (ειλικρινά θλιμμένη μόνο αυτή) την Αλεξάνδρεια που χάνει, την ίδια ώρα που ο βαρυπενθών μαυροφόρος Χορός της μεσαιωνικής Ιλαροτραγωδίας αναρωτιέται με ποιόν από τους τρεις επικρατέστερους να πάει και ποιόν να αφήσει, ο Καβάφης έχει έτοιμη την απάντηση:

    …Θ’ απευθυνθώ προς τον Zαβίνα πρώτα,
    κι αν ο μωρός αυτός δεν μ’ εκτιμήσει,
    θα πάγω στον αντίπαλό του, τον Γρυπό.
    Kι αν ο ηλίθιος κι αυτός δεν με προσλάβει,
    πηγαίνω παρευθύς στον Yρκανό…

    K’ είν’ η συνείδησίς μου ήσυχη
    για το αψήφιστο της εκλογής.
    Bλάπτουν κι οι τρεις τους την Συρία το ίδιο.

    Aλλά, κατεστραμένος άνθρωπος, τι φταίω εγώ.
    Zητώ ο ταλαίπωρος να μπαλωθώ.
    Aς φρόντιζαν οι κραταιοί θεοί
    να δημιουργήσουν έναν τέταρτο καλό.
    Mετά χαράς θα πήγαινα μ’ αυτόν.

  31. tropikosss says:

    @sundey

    Οι περισσότεροι απ αυτούς που συρρέουν και κλαίνε και οι πέτρες το ίδιο μυαλό έχουν,οπότε μη σου κάνει καμία εντύπωση.Κατά τ άλλα ο λόγος σου μου θυμίζει έντονα αμόρφωτη συντηρητική μικροαστική μίζερη θρησκόληπτη θειά,και ως τέτοιος συνδέεται άμεσα με τη μη θέλησή μου να ματαιοπονήσω.

  32. sunday says:

    τι λε ρε γίγαντα της διανόησης των τεχνών και των γραμμάτων;; να υποκλιθούμε κιόλας στο ανυπέρβλητο μεγαλείο σου, που ξεπέρασασες συντηρητικές μικροαστικές αντιλήψεις και έτσι είδες το φως και απεμπόλισες τα δεσμά του έθνους, της θρησκεία και των λοιπών προακαταλήψεων!!

    είσαι το απόστολος της παγκοσμιοποίησης και της νέας τάξης, πέρνα από τον κίσσινγκερ για το μισθό σου. ΑΞΙΟΣ!!

  33. penguin_witch says:

    Που πληρώνει ο Κίσσινγκερ να πάω κι εγώ να πληρωθώ; Έχω να ξεχρεώσω το αμάξι και να πληρώσω τα κοινόχρηστα και τη ΔΕΗ! :P :P :P

  34. Νοσφεράτος says:

    Μανώλη Αναγνωστακη : Επιτυμβιον

  35. nightporter says:

    Sunday δεν αισχίνεσαι να παρδαλίζεις εδώ ανοησίες βορειοελλαδίτικης κακομοιριάς ; Δεν έχεις να ασχοληθείς με κάτι
    γονιμότερον; Περιμένεις να σε σώσει το πατρηδοκάπηλο ιερατείο που πάει πάντα με την όπισθεν;( Αυτό τουλάχιστον το γνωρίζεις.) Τα λόγια σου αφήνουν την αίσθηση μιας φοβισμένης συμφοράς . Ευτυχώς που πήρε το δρόμο των αγγέλων ενωρίς , πριχού κάμει κι΄άλλες ζημιές ανεπανόρθωτες. Εσύ Sunday και άλλοι κενοκέφαλοι την ζημιά την πάθατε . Ζωή σε λόγου σας.!!!!

  36. anef_oriwn says:

    3 + 1 ΑΠΟΡΙΕΣ

    Παρεμβαίνοντας στη συζήτηση για το θέμα του post (που γράφτηκε και αναρτήθηκε με αφορμή το θάνατο του Αρχιεπισκόπου Χριστόδουλου) θα ήθελα αν υποβάλω 4 (μόνο) αποριούλες (βασικά εννοιολογικής φύσεως) και όποιος γνωρίζει ας διαφωτίσει κι έναν τον αδαή. Για αν είμαι ειλικρινής τις αλίευσα από μια κυπριακή εφημερίδα παρ’ όλο που μια ή δυο απ’ αυτές κατά καιρούς διαπερνούσαν τα κύτταρα του εγκεφάλου μου. Διευκρινίζω για αν μην παρεξηγηθώ (από το χριστεπώνυμο πλήθος) ότι απλές απορίες είναι.

    Έχουμε και λέμε λοιπόν:

    1. Όταν πεθαίνει ένας ιερωμένος λένε ότι “εκοιμήθη”. Όταν πεθαίνει ένας λαϊκός λένε, “απεβίωσε”. Μήπως υπάρχει περίπτωση ο ιερωμένος να … ξυπνήσει (δηλ. να αναστηθεί σύντομα ή να επανέλθει στη ζωή μετενσαρκωμένος);
    2. Τον ιερωμένο τον αποκαλούν “μακαριστό”, ενώ τον πατέρα μου, λόγου χάριν να πούμεν, “μακαρίτη”. Υπάρχει “Σούπερ Λίγκα” και Β΄ Εθνική στον άλλο κόσμο; Και ποιος το αποφάσισε; Για να ξέρουμε, δηλαδή, ποιος κάνει κουμάντο…Και στον πάνω κόσμο και στον κάτω.
    3. Γιατί η σορός του Αρχιεπισκόπου είναι σκήνωμα και ενός άλλου κοινού(;) ανθρώπου πτώμα; Αυτό το…λεξικό συντάχτηκε κατ’ εντολή Κυρίου; Έκανε διακρίσεις ο Κύριος ακόμα και στους πεθαμένους;
    4. Γραφούν διάφοροι στα κείμενα στους ή μεταδίδουν στα ρεπορτάζ τους από τα κανάλια πως: “… με θλίψη αποχαιρετούν τον μακαριστό αρχιεπίσκοπο Χριστόδουλο”. Σύμφωνα με τον Μπαμπινιώτη “μακαριστός” είναι ο καλότυχος και ο ευλογημένος και κατά μια έννοια αυτός που γλιτώνει από τα βάσανα της ζωής και πάει σε άλλο τόπο (μυθολογικά αυτός ήταν το “νησί των Μακάρων”, εξ ου και οι όροι μακαριστός και μακαρίτης και Μακάριος), ή κατ’ άλλους τα Ηλύσια Πεδία, παραδεισένιοι τόποι ξεκούρασης και γαλήνης των καλών ψυχών και πάει λέγοντας. Αφού λοιπόν μακαριστός είναι και ο καλότυχος, τότε προς τι η θλίψη; Εκτός κι αν όλα έχουν να κάνουν με ζηλόφθονα συμπλέγματα ημών των ζωντανών…

    Ξέρει κανείς να πληροφορήσει (περί των ανωτέρω) κι εμένα ένα εν δυνάμει μακάριο αλλά στην πράξη φτωχό τω πουγκί κεντρώο ψάλτη;
    Anef_Oriwn
    Πέμπτη 31/1/2008 – 10:45 μ.μ.

  37. ATHEOS says:

    @sunday,Σαν και σένα υπάρχουν αρκετοί? Ετσι δεν είναι? Εγώ έτσι πιστεύω και κοντεύω να τρελαθώ.Δεν κάνω καθόλου πλάκα!Είσαι η αρρώστια που με τρώει καθημερινά.

  38. Λασκαράτος says:

    Kύριε anef_oriwn,
    Οι απορίες σας είναι εύλογες αλλά δεν θα απαντηθούν ποτέ. Ασφαλώς το εκοιμήθη υπαινίσσεται ότι ο νεκρός αναμένει ξαπλωμένος κάπου στο Διάστημα σαν την Ωραία κοιμωμένη την Δευτέρα Παρουσία. Το ίδιο ισχύει για όλους, γι’αυτό και τα Νεκροταφεία λέγονται κοιμητήρια. Κάποιος κάπου κάποτε το έγραψε αυτό για κάποιον δεσπότη και η μπουμπουνοκέφαλη δημοσιογραφία το αντιγράφει και το χρησιμοποιεί με το ψευτοεπίσημο σοβαροφανές ύφος των υποκριτών θεωρώντας πως εντυπωσιάζει το ακροατήριο. Η έμφυτη δουλοπρέπεια αυτών των ανθρώπων, η μανία τους να γλείψουν την όποια εξουσία, η ανάγκη τους να δείξουν πως είναι ειδήμονες και γνώστες τους οδηγεί στη χρήση βαρύγδουπων φράσεων από αυτές που έχει άφθονες η Εκκλησία. Εκεί εντάσσεται ο Μακαριστός που το εκφωνεί ο ευσεβέστατος κ.Παππαδάκης και γεμίζει το στόμα του. Υποτίθεται ότι εκεί στον Παράδεισο που πάει ο κάθε μητροπολίτης Ρασπούτιν θα είναι πανευτυχής δίπλα σε τόσους όμοιούς του Άγιους φονιάδες, αντεροβγάλτες, σαδιστές, κλέφτες από αυτούς που διαθέτει μπόλικους η ορθόδοξη Εδέμ, όπως την Αγία Ειρήνη την Αθηναία (τιμάται 9 Αυγούστου) που τύφλωσε με πυρωμένα σίδερα τον γυιό της για να του αρπάξει τον θρόνο. Η αλήθεια είναι πως το δημόσιο ταμείο και ο Μάκαρ Χριστόδουλος έκαναν ότι μπορούσαν για να αποφύγει η Αγιότης του τον συγκεκριμένο Παράδεισο.
    Τα περί θλίψης είναι αστεία. Αφ’ενός όπως σωστά επισημαίνεις, η μετάσταση στους Ουρανούς είναι γεγονός χαρμόσυνο, αλλά μόνο για όσους πιστεύουν στην μετα θάνατον ζωή και οι καλοί χριστιανοί συνήθως πιστεύουν μόνο στο άρπαξε να φας και κλέψε νάχεις. Αφ’ετέρου γιατί με εξαίρεση την Αυλή που χάνει τον μήνα που έτρεφε τους έντεκα, οι υπόλοιποι είναι κοράκια που ακονίζουν τα νύχια τους. Όσο για τους λεγόμενους πιστούς της κηδείας εγώ στην πλειοψηφία τους θα τους χαρακτήριζα φιλοθέαμον κοινό που διψά για δάκρυα και εκτόνωση σε κηδείες των σελέμπριτις.
    Για το σκήνωμα η ερώτησή σου είναι αφελής. Σου θυμίζω πως το βρωμερό πτώμα του καλόγερου Βησσαρίωνα, απεχθές και φρικαλέο στην όψη, ονομαζόταν από τους πιστούς θαυματουργό λείψανο. Τόσο πολύ ειλικρινείς ήταν στην πίστη τους αυτή που ούτε για τα μάτια δεν έκαναν τον κόπο να το μεταφέρουν στο πλευρό του ασθενούς αρχιεπισκόπου. Γνώριζαν καλά πως θα τον έστελναν έτσι μια ώρα αρχύτερα στο Νεκροταφείο με θάνατο από ασφυξία.

  39. Νοσφεράτος says:

    Μια ετυμολογικήναποριαν εχω (μηπως μπορει να μου την επιλύσει π.χ ο Ν. Σ;)
    Εχω λοιπόν ακουσει οτι η λέξη Μακαρόνια ανεπτυχθη στην ελληνική προχριστιανική Κατω Ιταλία:Στις κηδειες προφερονταν ζυμαρικά στον κόσμο με την ευχή:Μακαρία κι αιωνια(η μνημη )…εξου και τα Μακαρόνια…

    για ν’α αλλάξουμε και λίγο θέμα ..Ετσι κι αλλιως απο αυριο θα επιστρεψουμε στα γνωστά : Τον Ζαχοπουλο τον Κουκοδήμο την κυρια Αθίνη …τα λιμανια , τον Αγωνα τον καλό των Σεβασμιωτάτων για την Διαδοχήν, την Δεξιαν του Κυριου να μας επιλυει προβλήματα ασφαλιστικά κ.λ.π κ.λ.π

  40. Sadmanivo says:

    Πάντως, ο sunday αποτελεί καλό παράδειγμα του πως γίνεται να τρέχουν χιλιάδες να προσκυνήσουν το νεκρό σώμα ενός γίγαντα της πολιτικής και της εξουσίας… Αυτό που κάποιοι δεν μπορούν να καταλάβουν (συμπεριλαμβανομένου του υπογράφοντα) είναι τι είδους μηχανισμοί κάνουν delete σε όλα τα δεδομένα που δείχνουν τον εντελώς κοσμικό και άρα υποκριτικό χαρακτήρα της εκκλησίας. Μπροστά στα μάτια μας είναι, πως μπορούν και τα αγνοούν; Είναι αυτονόητο πως η σημερινή εκκλησία αποτελεί τον αντίποδα των πρώτων χριστιανικών κοινοτήτων, αυτών του 1ου και 2ου αιώνα.
    Και φυσικά το Άγιο Πνεύμα δεν έχει καμμιά σχέση με την διαδοχή. Πολιτική, ίντριγκες και συμμαχίες καθορίζουν τη συνέχεια.
    Ποιος αρχιεπίσκοπος θυμάται σήμερα το “τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Θεού τω Θεώ”; .. Ουδείς. Όλοι προσβλέπουν στα του Καίσαρος, ευαγγελίζοντας τα του Θεού.

  41. nag says:

    @sunday

    εσυ προφανως που δεν εισαι ανθελληνας θα εχεις ακουσει ποτε τους αφορισμους του ιεραρχη σου εναντιον των μυαρων ελληνων. οσο για τον κισσινγκερ, ξεχνας μου φαινεται ποιοι εκθειαζουν εν χορω στις εκκλησιες τους το εθνος απο το οποιο καταγεται.

    κι ομως, ο αλβανος μπορει καποτε να γινει ελληνας. ο χριστιανος δεν θα γινει ποτε.

  42. omadeon says:

    Πάντως οι κανονιοβολισμοί ήταν τόσοι ώστε επιτέλους μπόρεσαν να… κλάσουν ακόμη και οι φρουροί της βουλής ελεύθερα, χωρίς κανένας τουρίστας να το προσέξει.

    Αλήθεια, ΤΙ κήδευσαν; Βασιλέα και αυτοκράτορα; Λαϊκό ηγέτη;
    Γίγαντας πρέπει να ήταν, ανώτερος και του προέδρου της Δημοκρατίας ακόμη. ΠΟΙΟ ήταν άραγε το “τεράστιο έργο του”; Τα δισεκατομμύρια δραχμών που κόστισε η προπαγάνδα του για το ανόητο θέμα των ταυτοτήτων; Οι παλιές ζητωκραυγές για τον “Αρχιεπίσκοπο Κεραυνό” από γνωστή “θεάρεστη εφημερίδα”;

    Το Βυζάντιο ζει. Ο Δράκουλας ζει.
    Το άσπρο τσουλούφι της κ. Παναγιωταρέας υπάρχει, ακόμη και μετά το θάνατο του Ηγέτη. Είναι emo-βόρικο αυτό το τσουλούφι.

    Εξαιρετικό το ποστ, και έμαθα πολλά κρατώντας το σαν σύνδεσμο.
    Και -όπως λέει καλός μας φίλος- ευχαρισΘώ.

  43. Πωωω…πωωωω…πωωωω!!!
    Κύριε Λασκαράτε μου ,τι πόνημα είναι τούτο;
    Ομολογώ πως αρκετά δεν τα γνώριζα …αλλά πάλι τι νόημα έχουν όλα αυτά;
    Όπως δεν εκτιμώ οτι θα είχα καμία σκασίλα για το ποιός θα παντρευτεί την κόρη του αρχιφύλαρχου της φυλής των ουζουμπούμπου ,έτσι θα περίμενα να αντιμετωπίσει κανείς κάποιο γεγονός το οποίο δεν τον ενδιαφέρει!
    Πρός τι λοιπόν αυτή η αγωνία;Δεν βαριέσαι βρε αδερφέ ,δικά τους τα γένια ,δικά τους και τα χτένια!Θα μου πεις τόσα χρόνια ,τόση περιουσία ,τόση ίντριγκα ,τόσα γρόσια…ε ,σάμπως είναι η μόνοι ή οι πρώτοι;
    Αν είναι να αρχίσουμε από κάπου αυτή δεν είναι η εκκλησία(τουλάχιστον όχι τώρα) ,αλλά …μαντέψτε που!

    Ρε Κυριάκο ,ήθελα να ΄ξερα πως διάολο ανακαλύπτεις τα blog του εξαποδώ!lol (αν σε κατάλαβα έτσι εύκολα ,να αρχίσεις να ανησυχείς!)

  44. Λασκαράτος says:

    Κύριε Ροϊδη,
    “….Έφυγε σαν Άγιος” μας βεβαιώνει με τεράστιους τίτλους η “Ελεύθερη Ώρα” του φυλακισμένου (νομίζω αδίκως) για εκβιασμούς Γρηγόρη Μιχαλόπουλου, Άρχοντος Μεγάλου Οφικκιαλίου της Ορθοδοξίας. Από κοντά σε ηπιότερους τόνους, αλλά διθυραμβικά, η “Εσπρέσσο”, η “Αυριανή”, η “Βραδυνή”, η “Απογευματινή”, ο “Ελεύθερος”, ο “Αδέσμευτος”, η “Τράφικ”, το “Παρόν”, η “Χώρα”, η “Ακρόπολη”, η “Παρασκευή και 13″, ο “Ελεύθερος Τύπος” της κας Γιάννας Αγγελοπούλου και δεκάδες επαρχιακές εφημερίδες. Η αφρόκρεμα δηλαδή της έντυπης δημοσιογραφίας.
    Παραδέχομαι πως είχα ολότελα διαφορετική εικόνα περί αγιότητας, αλλά όταν τόσο σοβαροί και έγκυροι δημοσιογράφοι (χώρια οι κύριοι Κουϊκ, Παπαδάκης, Αναστασιάδης, Αυτιάς, η κυρία Παναγιωταρέα), με διαβεβαιώνουν περί του αντιθέτου, ομολογώ μετά παρρησίας.

    “Αληθώς θεού υιός ήν ούτος”.

    Το πιστεύω (σαν άλλος Τερτυλλιανός), διότι είναι απίστευτο.

  45. tropikosss says:

    @sunday

    Όταν διάβασα τις παιδικές χαζομαρίτσες σου μου ήρθε να σου πω “άντε πήγαινε ν ανάψεις κανά κεράκι κι άσε τα πιο σοβαρά πράγματα για άλλους”΄.Μετά όμως σκέφτηκα ότι δεν είναι σωστός τρόπος διαλόγου αυτός οπότε δεν θα στο πώ.
    Πάλι αυτός ο Κίσσινγκερ;Όταν σταματήσεις να ασχολέισαι με συνωμοσιολογικές χαζομαρίτσες και πανταχοθεν έξωθεν απειλές τότε μπορούμε να μιλήσουμε και πιο σοβαρά.
    Όσο για τον Χριστόδουλο,αν μπορούσες να καταλάβεις το 1/10 μόνο απ το πόση ζημιά έκανε σ αυτόν τον τόπο θα καταλάβαινες και το ποιος είναι ο “ανθέλληνας”.

  46. doctor says:

    Υποκλίνομαι στον Λασκαράτο. Τέλειο contrast με τον διαγωνισμό που διενεργείται αυτές τις μέρες στα ΜΜΕ με τίτλο “Ποιος θα γλείψει πιο πολύ τον νεκρό Αρχιεπίσκοπο”;

    Και όμως ένας κούκος (Κουκοδήμος) έφερε την άνοιξη και εκθρόνισε την ημέρα της κηδείας του τον μακαριστό Χριστόδουλο τον … νουμεροφόρο!

    Τρελά πράγματα.

    doctor

  47. omadeon says:

    @tropikosss

    Όσο για τον Χριστόδουλο,αν μπορούσες να καταλάβεις το 1/10 μόνο απ το πόση ζημιά έκανε σ αυτόν τον τόπο θα καταλάβαινες και το ποιος είναι ο “ανθέλληνας”.

    Εγκζάκτλυ! :) (κισσιγκεριστί – συμμαχιστί)!

    Παλιά ιστοσελίδα μου για το Χριστόδουλο τεκμηρώνει αυτό το λεχθέν, με κάμποσα links και αλλού:
    http://omadeon.com/christodoulos/

    Σε αυτή την (κάπως ακραία αλλά και γεμάτη στοιχεία) ιστοσελίδα,
    το μόνο λινκ που θέλει διόρθωση (αργότερα γιατί έχω δουλειά) είναι το σατιρικό τραγουδάκι για το Χριστόδουλο (του έτους 2000):
    http://soundclick.com/share?songid=4440757
    (Christodoulos Techno)

    Επειδή αγανάκτησα με τις ωραιοποιήσεις και το ξαναγράψιμο της Ιστορίας, αποφάσισα να σας δώσω το τελευταίο μουσικό λινκ και να καλέσω κάθε ενδιαφερόμενο σε συνεργασία προκειμένου να φτιαχτεί ένα σύντομο αλλά σωστό σε ιστορική ενημέρωση video-clip με μουσική υπόκρουση το τραγούδι κλπ. το οποίο μετά να μπει σε δημόσια sites (YouTube κλπ). – κι ας με πουν και καμπούρη ή νάρκισσο, ποσώς με ενδιαφέρει, το διαφημίζω χωρίς αιδώ (και άλλωστε δεν έβγαλα λεπτό του ευρώ).

    αχ, καθυστέρησε πολλά χρόνια εκείνη η επιταγή του Κίσσιγκερ! :)

  48. meniek says:

    και μετά απ΄όλα αυτά που συζητήθηκαν… πόθεν προκύπτει οτι ο μεταστάς ήβρε καταφύγιον εις τους κόλπους του Άβρααμ, του Ισαάκ και όλου του προ-χριστιανικού σογιού????

  49. Λασκαράτε και φίλε Ανευ ορίων που ρώτησες,
    τυχαίνει να έχω ψάξει λίγο τον όρο “μακαριστός” αλλά δεν έχω καταλήξει σε οριστικό συμπέρασμα.

    Η εντύπωσή μου είναι ότι ο όρος αυτός λανσαρίστηκε στο ευρύ κοινό την εποχή του θανάτου του προηγούμενου, του Σεραφείμ. Θυμάμαι μάλιστα ένα σχόλιο των ευφυέστατων και “κακοηθέστατων” Τσεκεροκυρίτσηδων, ότι “εμείς μέχρι τώρα μόνο φουνταριστό ξέραμε, στο γουότερ-πόλο”.

    Η λέξη “μακαριστός” στα αρχαία σημαίνει “ο θεωρούμενος ή νομιζόμενος μακάριος, ο ευδαίμων” και κατεπέκταση “ο ζηλευτός”. Η λ. χρησιμοποιείται όχι μόνο για πρόσωπα (την μακαριστοτάτην ευδαιμονίαν, λέει ο Ξενοφώντας). Ακόμα και στο Πατριστικό λεξικό του Λάμπε, που έχει και μεταγενέστερα της κλασικής αρχαιότητας κείμενα, δεν βρίσκω καμιά σημασία όπως τη σημερινή. Μάλιστα, στον Λάμπε βρίσκω να χρησιμοποιείται, από και για ιερωμένους, η λέξη “μακαρίτης” π.χ. “του μακαρίτου Αλεξάνδρου, του προ εμού επισκόπου”).

    Στα νεότερα χρόνια, μια αναζήτηση που έκανα σε σώματα εφημερίδων (αν και η αναγνώριση των λέξεων δεν είναι άσφαλτη) έδωσε προπολεμικά ένα μόνο παράδειγμα χρήσης της λέξης, στο Εμπρός στις 25/12/1922, και όχι με τη σημερινή έννοια: “ο γερο-Μουζάς, ο μακαριστός, ο τρισευτυχισμένος πατέρας”.

    Στο λεξικό Δημητράκου το λήμμα μακαριστός περιλαμβάνεται αλλά με την έννοια την αρχαία.
    Στο λεξικό Σταματάκου, δεν περιλαμβάνεται.

    Στα μεταπολεμικά χρόνια, πρώτη ανεύρεση της λέξης με τη σημερινή σημασία βρίσκω στις ανακοινώσεις για το θάνατο του αρχιεπισκόπου Σπυρίδωνα, το 1956. Όλες οι άλλες ανακοινώσεις (ιδρυμάτων, τραπεζών, αεριτζήδων κτλ.) μιλάνε για τον θάνατο του Μακαριωτάτου αρχιεπισκόπου Κυρού Σπυρίδωνος, αλλά μία ανακοίνωση, του εκκλησιαστικού ορφανοτροφείου Βουλιαγμένης, μιλάει για το άγγελμα “της προς κύριον μεταστάσεως του μακαριστού Πρόεδρου, Πατρός και προστάτου αυτού”. (Ελευθερία 22.3.56). Μια ακόμα ανεύρεση βρήκα, το 1966, σε άρθρο αρχιμανδρίτη, όταν είχαν αποδημήσει εις κύριον πολλοί μητροπολίτες μαζεμένοι, τους οποίους ο αρχιμανδρίτης αυτός αποκαλεί “μακαριστούς”.

    Το λεξικό Κριαρά, το επίτομο της δημοτικης εννοώ, δεν περιέχει το λήμμα.
    Το λεξικό Μπαμπινιώτη, στην έκδοση που έχω εγώ, το περιέχει, ως σημασία (2)
    Το λεξικό του ιδρύματος Τριανταφυλλίδη, περιέχει το λήμμα με τη σημασία του θανόντος ιερωμένου.

    Συμπέρασμα; Έγραψα ένα διπλοπανωκατωσέντονο για να πω όσα είπες κι εσύ με δυο λόγια για το εκοιμήθη:

    “Κάποιος κάπου κάποτε το έγραψε αυτό για κάποιον δεσπότη και η μπουμπουνοκέφαλη δημοσιογραφία το αντιγράφει και το χρησιμοποιεί με το ψευτοεπίσημο σοβαροφανές ύφος των υποκριτών θεωρώντας πως εντυπωσιάζει το ακροατήριο”

  50. Νοσφεράτε,
    για την ετυμολογική απορία που έχεις στο Νο 40, και ρωτάς αν τα μακαρόνια ετυμολογούνται από το “μακαρία και αιωνία” σου απαντώ ευθαρσώς: ίσως! Όχι όμως στην προχριστιανική εποχή, και όχι απαραίτητα στην κάτω Ιταλία.

    Η μακαρία ή μακαριά σήμερα είναι πράγματι φαγητό που προσφερόταν στις κηδείες, ένα είδος σούπα με ζυμαρικά. Οπότε, θα μπορούσε να δώσει το “maccheroni” γιατί πρέπει να θυμίσουμε ότι η λέξη μακερόνι αρχικά δεν σήμαινε τα σημερινά μακαρόνια, αλλά ένα ζυμαρικό σαν τα νιόκι. Τη λέξη “μακαρία” την παραδίδει ο Ησύχιος. Οι Καχανέ δέχονται τη λέξη μακαρία σαν ετυμολογία του μακαρονιού. Το νεότατο ιταλικό ετυμολογικό των Κορτελάτσο-Τσόλι δεν καταλήγει σε μία θεωρία, αλλά θεωρεί επικρατέστερες τέσσερις, μία το μακαρία, μία το μακαρία+αιωνία, και δυο φράγκικες (maccare, macco). Ο Κορομινάς στο μνημειώδες πεντάτομο ισπανικό ετυμολογικό θεωρεί σοβαρές μόνο το μακαρία και το maccο, αλλά τάσσεται υπέρ της δεύτερης για λόγους γενικών αρχών (μεταξύ ισοδυνάμων, προτιμουνται οι ετυμολογίες που δεν προϋποθέτουν δάνεια).

    Το “μακαρία + αιωνία” είναι θεωρία του Κουκουλέ, ο οποίος βρήκε τη λέξη “τα μακαρώνεια”. Σου παραθέτω σύνοψη του άρθρου του. Δεν έκατσα να τη γράψω τώρα, μη σε πιάσουν τύψεις, την είχα έτοιμη.

    “Στην εκκλησιαστική γλώσσα δεν είναι σπάνιο το φαινόμενο κατά το οποίο λέξεις με αφηρημένη έννοια φτάνουν να σημαίνουν κάτι συγκεκριμένο, και δη τρόφιμο, π.χ. αναφορά = το αντίδωρο, ευλογία = το σιτηρέσιο των μοναχών κτλ.
    Στον υπ’αρ. 553 κώδικα της Εθν.Βιβλιοθήκης (από το 1343) βρίσκουμε: μακαρώνεια• ήτοι ψαλλόμενα εις την κοίμησιν της Υπεραγίας Δεσποίνης ημών Θεοτόκου. Ποίημα κυρού Ιακώβου αρχιεπισκόπου Βουλγαρίας. ‘Αρα τα μακαρώνεια ήταν τροπάρια μακαριστικά, αναπαύσιμοι μακαρισμοί κατά τα περίδειπνα, οπότε και προσφέρονταν ζυμαρικά. ‘Ετσι και τα ζυμαρικά ονομάστηκαν μακαρώνια.
    Αλλά από πού το μακαρώνια; Οι λέξεις μακαρία και αιωνία συχνά εκφέρονται μαζί στις εκκλησιαστικές ευχές, π.χ. μακαρία η οδός – αιωνία η μνήμη ή υπέρ μακαρίας μνήμης και αιωνίου αναπαύσεως. Εκ του μακαρία + αιωνία έγινε το μακαρωνία, τούτο δε μετεπλάσθη σε μακαρώνιον κατά τα πολλά σε -ιον π.χ. απολυτίκιον, κοντάκιον, ευλογητάριον κτλ. ‘Αλλωστε, στην Ανδριανούπολη μακαρωνιά λέγεται το πιλάφι που προσφέρεται στα νεκρόδειπνα.
    Φ.Κουκουλές, Δύο λέξεις από γλωσσικής και λαογραφικής απόψεως εξεταζόμεναι, Λαογραφία, Τόμ. 6, σ. 541-6″

    ν.σ.

  51. Νοσφεράτος says:

    Ν. Σ Φχαριστω πολύ !

    (ειναι να μη μου δώσεις αέρα απο εδώ και περα θα σε ρωτάω συνέχεια …κι εχω πολλές αποριες !)

  52. Ανώνυμος says:

    @ Ν.Σ.
    Εδώ (εδώ=Κρήτη) “μακαρία” λέμε:
    α) Το ποτήρι το κρασί (κονιάκ, ρακή, κ.λπ.) που προσφέρεται είτε στην έξοδο από το νεκροταφείο σ’ εκείνους που συνόδεψαν το νεκρό, είτε μετά από μνημόσυνο. Απαραίτητος βέβαια και ο σχετικός μεζές (λίγο τυρί, ξηροί καρποί κ.ά). Στους πολύ οικείους του “μακαρίτη” προσφέρεται και γεύμα, μόνο που δεν περιλαμβάνει κρέας.
    β) Κάθε τι που προσφέρεται σ’ έναν φτωχό για να δικαιολογηθεί (κατά κάποιο τρόπο η προσφορά) η προσφορά. π.χ. “Πάρε αυτά τα χρήματα να πιείς ένα κρασί στη μακαρία των αποθαμένων μου”

    Αν ανοίξεις το δίτομο λεξικό της Ανατολ. Κρήτης που σου έστειλα πριν μερικά χρόνια, θα το βρείς.

    Είναι λοιπόν πολύ πιθανό τα μακαρόνια να ετυμολογούνται από τη μακαρία.

    @ Ροϊδη
    Εξαιρετική κι αυτή η ανάρτησή σας. Συγχαρητήρια.

    Υ.Γ. Συγγνώμη για την ανωνυμία, αλλά δεν έχω δικό μου ιστολόγιο.

  53. MARIA PAPA says:

    ΚΑΛΗΜΕΡΑ! ΑΝ ΗΣΑΣΤΕ ΣΕ ΜΙΑ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗ ΧΩΡΑ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΖΑΤΕ ΠΑΡΟΜΟΙΕΣ ΑΠΟΨΕΙΣ ΠΟΥ ΕΘΙΓΑΝ ΤΙΣ ΒΑΣΕΙΣ ΤΗΣ ΜΟΥΣΟΥΛΜΑΝΙΚΗΣ ΘΡΗΣΚΕΙΑΣ Η΄ΤΟΥΣ ΕΚΠΡΟΣΩΠΟΥΣ ΑΥΤΗΣ, ΔΕΝ ΠΙΣΤΕΥΩ ΟΤΙ ΘΑ ΚΥΚΛΟΦΟΡΟΥΣΑΤΕ ΕΛΕΥΘΕΡΟΣ. ΤΑΣΣΟΜΑΙ ΥΠΕΡ ΤΗΣ ΕΛΕΥΘΕΡΙΑΣ ΛΟΓΟΥ ΚΑΙ ΕΚΦΡΑΣΗΣ ΩΣ ΤΟ ΣΗΜΕΙΟ ΠΟΥ ΔΕ ΘΙΓΕΙ ΤΟΥΣ ΣΥΝΑΝΘΡΩΠΟΥΣ ΜΑΣ. ΟΙ ΥΒΡΕΙΣ ΕΙΝΑΙ ΑΠΟΔΕΚΤΟΣ ΤΡΟΠΟΣ ΚΡΙΤΙΚΗΣ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΑΛΛΩΝ. ΑΛΛΑ ΟΧΙ ΕΝΑΝΤΙΟΝ ΜΑΣ. ΕΤΣΙ; ΑΥΤΗ ΕΙΝΑΙ Η ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΠΟΥ ΕΧΟΥΜΕ ΔΗΜΙΟΥΡΓΗΣΕΙ. ΚΑΘΑΡΑ ΣΥΜΦΕΡΟΝΤΟΛΟΓΙΚΗ ΚΑΙ ΑΠΑΝΘΡΩΠΗ.

  54. Po says:

    MARIA PAPA,
    Δεν μου είπατε αν διαφωνείτε, ή αν γράψαμε κάποια ανακρίβεια. Όσο για την κοινωνία, αφήστε…

Υποβολή απάντησης

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

WordPress.com Logo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Log Out / Αλλαγή )

Twitter picture

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Log Out / Αλλαγή )

Facebook photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Log Out / Αλλαγή )

Google+ photo

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Log Out / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s