«Γιατί δεν είναι άλλος δρόμος,
άλλο χέρι, άλλο όνομα, άλλη σημαία,
άλλη καρδιά, άλλο άστρο, άλλη δικαιοσύνη –από τη ζωή».
Τάσος Λειβαδίτης, από τη «Συμφωνία Αρ. 1» (1957).
Τα είχατε καταγγείλει Τότε, θυμάστε;
Τότε που τα σκάνδαλα κλείστηκαν πίσω από τις πόρτες της Βουλής των Ελλήνων.
Τότε που μας έπνιγαν τα σκάνδαλα, μα πάνω απ’ όλα η αδικία, ναι, αυτή που δεν λέει να ξεκουμπιστεί από το σβέρκος της μίας από τις δυο-τρεις Ελλάδες που έχουν κατασκευαστεί για να ενταχθεί η πλειοψηφία στη μία από αυτές, την αιμοδότρια.
Τότε που πέρασαν πολλά δισεκατομμύρια €υρώ μπροστά από τα μάτια των κατοίκων αυτής της αιμοδότριας χώρας, οι άλλες δυο-τρεις κοιτούσαν αδιάφορα ενώ έπιναν εις υγείαν των κορόιδων και• πολύ σωστά κάνατε Τότε, και τα είχατε όλα αυτά καταγγείλει, αν όχι ουσιαστικά στην πράξη, τουλάχιστον θυμοσοφικά – ξέρω, υπάρχουν και λεπτές αποχρώσεις του λόγου, όμως ο δικός σας λόγος ήταν ξεκάθαρα καταγγελτικός, δεν χωρούσαν τέτοιου είδους λογοτεχνικές αποχρώσεις εκείνον τον καιρό. Έτσι δεν είναι;
Περάσαμε πολλά. Είδαμε πολλά που• μας έστειλαν στον πάτο κι ακόμα βαθύτερα. Δεν διέφυγαν από τη ματιά μας τα πολιτικά και δικαστικά κουκουλώματα της διαφθοράς, τα κουκουλώματα των Βατοπεδίων, των Υποκλοπών, των Κουμπάρων, των Ζαχοπουλειάδων, των Άγονων γραμμών (αλήθεια, πως ανεχόμαστε τη λέξη «άγονη» σε πλήθος ανθρώπων σαν εμάς, που διαθέτουν την δυνατότητα να ονειρεύονται…), των Ζήμενς• αφήνοντας -last but not least λόγω των ημερών- τα δομημένα ομόλογα, που επενδύθηκαν από συγκεκριμένους, σε συγκεκριμένους οίκους και που οι προμήθειές των βρίσκονται σε συγκεκριμένα χέρια σε μία από τις άλλες Ελλάδες, τις εδώ ή των off-shores, αδιάφορο. Όμως, εάν αυτό το ρευστό δεν χανόταν, ξέρετε πολύ καλά ότι τα Ασφαλιστικά Ταμεία θα συνέχιζαν μεν (ίσως) να βρίσκονταν στο μείον, αλλά όχι στην σημερινή άθλια κατάσταση, κι αν λάβουμε υπόψη μας τόσες δεκάδες ή εκατοντάδες χιλιάδες μεσαίες-μεγάλες επιχειρήσεις, αλλά και κρατικούς οργανισμούς, τις ΔΕΚΟ, το ίδιο το κράτος… που χρωστούν (σύμφωνα με πολλές δικές σας και άλλες δημοσιεύσεις) πολλά ακόμη δισεκατομμύρια σε αυτά τα άμοιρα «ασφαλιστικά ταμεία» χωρίς καμία αρχή ή όργανο του Κράτους Σας ( όχι Μας, έτσι; ) να επεμβαίνει, θα βρίσκονταν τώρα σε αυτή την κατάσταση; Πείτε μας. Εξηγείστε μας επίσης, πότε, που και πως ευθύνονται οι ασφαλιζόμενοι ή οι μικροεπαγγελματίες για την χρεοκοπία των Ταμείων «Τους» και τους καλείτε σε διάλογο. Δεν μου αρέσει καθόλου αυτού του είδους το χιούμορ, μου τη δίνει!
Ξέρετε κύριοι του Πασόκ ότι έχουμε δίκιο, άλλωστε εσείς οι ίδιοι δια στόματος των στελεχών σας και του προέδρου σας –πολύ σωστά- καταγγέλλατε με αδιάσειστα βεβαιωμένα στοιχεία, ότι οι προηγούμενοι (ανύπαρκτοι) κυβερνώντες αμόλησαν «κολλητούς» σε ξέφρενο πάρτι εισφοροδιαφυγής 8 δισ. ευρώ τον χρόνο, αφήνοντας «...οφειλές προς το ΙΚΑ σχεδόν να τριπλασιαστούν μέσα σε μία εξαετία. Χρησιμοποίησε τη Βουλή και τις επιτροπές σαν «πλυντήρια» χαριστικών ρυθμίσεων σε θέματα οφειλών προς το ΙΚΑ και την Εφορία. Εκτίναξε στο υπερδιπλάσιο -αύξηση 120,49%!- τις δαπάνες για την Υγεία, κυρίως με την κατάργηση της λίστας φαρμάκων. Ενοποίησε τα Ταμεία, αυξάνοντας στην πραγματικότητα αυτούς που δεν πληρώνουν εισφορές. Οδήγησε το έλλειμμα σε διψήφιο νούμερο, το δημόσιο χρέος σε τριψήφιο, τον δανεισμό σε 60 δισ. ευρώ, δημιουργώντας έτσι μια μαύρη τρύπα που καλείται τώρα να κλείσει το κράτος…» (Πρώτο Θέμα 22.11.09). Ας προσθέσουμε εδώ –για να μην αδικούμε κανέναν- και τα «πάρτι» των δικών σας, προηγούμενων κυβερνήσεων, που (σχεδόν) τα ομολογήσατε εσείς οι ίδιοι, δεν είναι λόγια δικά μας.
Υποσχεθήκατε ότι θα τα αλλάξετε όλα. Θέλουμε να το πιστέψουμε, μην νομίζετε ότι θέλουμε να αποτύχετε, προσωπικά δεν επιθύμησα ποτέ την αποτυχία καλών εξαγγελιών οποιασδήποτε κυβέρνησης, όμως να ξέρετε ότι –κατά την άποψή μας- το κράτος δεν είναι «τόσο» διαλυμένο όσο θέλετε να το εμφανίζετε… Το κράτος αυτό λειτούργησε με επάρκεια, ταχύτητα και αποτελεσματικότητα όταν χρειάστηκε να συγκαλύψει, να κουκουλώσει, να παραγράψει ευθύνες υπουργών κ.α., n’est ce-pas?…
…αλλά και πάλι, υποσχεθήκατε την συνέχιση των δικαστικών ερευνών για τα προαναφερόμενα σκάνδαλα, υποσχεθήκατε ότι θα πληρώσουν οι ένοχοι (ποτέ δεν πλήρωσαν όσο ζω…), περιμένουμε να δούμε τις καταγγελίες σας στην πράξη, αν και η υπομονή μας έχει εξαντληθεί προ πολλού. Λογικό, γιατί π.χ. για το Ασφαλιστικό…
… Όλες οι παρεμβάσεις προηγούμενων εποχών δεν ήταν παρά αυθαίρετα πασαλείμματα που έδιναν πρόσκαιρη ανάσα στο πρόβλημα που δημιούργησαν πάντα συγκεκριμένοι, μην ξεχνιόμαστε. Η «μεταρρύθμιση» Σουφλιά – Σιούφα στα ‘90s, η «διόρθωση» αυτού επί υπουργίας Παπαϊωάννου «(μετά το… «σοκ» της περίφημης «έκθεσης Σπράου»), που και αυτό οδήγησε στη «μεταρρύθμιση» Ρέππα του 2002, αφού είχε προηγηθεί ο… σεισμός που λίγο έλειψε να ρίξει την κυβέρνηση Σημίτη του «μεγάλου πακέτου» Γιαννίτση. Και έπειτα, με γαλάζια διακυβέρνηση, ήρθε η «μεταρρύθμιση» Μαγγίνα – Πετραλιά του 2007-2008. Για να προκύψει πάλι η επιτακτική ανάγκη να… ξανανοίξει ο «διάλογος» (οτιδήποτε και αν σημαίνει αυτό στη νεοελληνική πραγματικότητα…) για το ασφαλιστικό, που «ξαφνικά» ανακαλύφθηκε ότι θα… εκπνεύσει κάμποσα χρόνια νωρίτερα απ’ όσο «αισιόδοξα» αρχικά προέβλεπαν οι εμπνευστές κάθε «σωτήριας μεταρρύθμισης»! ( κ. Οικονομόπουλος, «Καθημερινή 22.11.09»)
Κύριοι του Πασόκ, είδατε ποτέ κάποιον εργαζόμενο να συμμετέχει σε αυτό το διαχρονικό φαγοπότι ή σε αυτές τις εσαεί «μεταρρυθμίσεις»; Τι φταίμε εμείς που «Ο διάλογος» για το ασφαλιστικό μας φέρνει στο νου το γνωστό «Στον Αγώνα Ενωμένοι και την Μάσα Χωριστά»…Πείτε μου, να χαρείτε.
Αυτά τα προεκλογικά μπρος-πίσω έχουν επηρεάσει αρνητικά το ανοσοποιητικό μας σύστημα. Αρκετά.
.
