Ιερή Αρχαιοκαπηλία σε ροζ φόντο

Μέρος 1ο. Το Βατοπέδι πάντα στις επάλξεις!

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροΐδη,
Ένας αμύθητος πλούτος, τεράστιας αρχαιολογικής και οικονομικής αξίας, βρίσκεται απροστάτευτος στα χέρια ανθρώπων που ο βίος και το ιστορικό τους παρελθόν δεν παρέχουν καμία εγγύηση ασφάλειας. Πάρτε για παράδειγμα το περίφημο “παλίμψηστο του Αρχιμήδη”, που στα 1229 κάποιος μοναχός Μύρωνας έξυσε και επικάλυψε το αρχαίο κείμενο με ανόητες προσευχές. Σαν να μην έφτανε αυτό, το παλίμψηστο βρέθηκε στα 1864 στο μετόχι του πατριαρχείου Ιεροσολύμων στην Ισταμπούλ, όπου και πουλήθηκε γύρω στα 1915 από τους καλόγερους σε κάποιον Γάλλο, οι απόγονοι του οποίου το πούλησαν μέσω των Κρίστις το 1998 σε άγνωστο Αμερικανό ιδιώτη, έναντι 2.200.050 δολαρίων, μετά από απόφαση αμερικανικού ομοσπονδιακού δικαστηρίου πως νομίμως το κατείχαν, ύστερα από προσφυγή (για στάχτη στα μάτια) του διαβόητου πατριάρχη Ιεροσολύμων του Τρισμάκαρος Διόδωρου του Α΄, ο αδελφός του οποίου ο πανοσιότατος αρχιμανδρίτης Βενέδικτος του Ρόδου του Αμάραντου, συνελήφθη από την Αστυνομία να ψαρεύει νεαρούς και καθαιρέθηκε αναγκαστικά από την Εκκλησία που δεν μπορούσε να κουκουλώσει την υπόθεση.

Στην “Κιβωτό της Ορθοδοξίας” το Άγιο Όρος όπου αγίασε ο καταδικασμένος για παιδεραστία Ιωσήφ Βατοπεδινός και όπου κατά τον Ανώνυμο τον Έλληνα είχαν συγκεντρωθεί εγκληματίες ενός τεράστιου εύρους ανομημάτων, αλλά και αμαθέστατοι που αγνοούν την αρχαιολογική αξία των πραγμάτων που τους περιβάλουν, έχουν συχνά καταγγελθεί αρχαιοκαπηλίες. Πολλώ μάλλον που κατά πως φαίνεται η πιεστική ανάγκη αυτών των στερημένων ανθρώπων να αγοράσουν εραστές, τους εξωθεί στην αρχαιοκαπηλία. Καταφεύγω σε μαρτυρίες εκ των έσω:
“Οι φήμες για σεξουαλικές εκτροπές ξεπέρασαν τα όρια της Ελλάδας και έγιναν σκανδαλοθηρικά αναγνώσματα στην Δύση. Ιδιαίτερα στον Μεσοπόλεμο η ελληνική κοινωνία διαμόρφωσε μία καθόλου κολακευτική γνώμη για τους Αγιορείτες. Ο συγγραφέας Κώστας Ουράνης, που επισκέφθηκε εκείνη την περίοδο (1930) τις ιδιόρρυθμες μονές Λαύρας και Βατοπεδίου, στις εντυπώσεις του που δημοσιεύτηκαν στο «Ελεύθερον Βήμα» γράφει: «Σήμερα, όταν γίνεται λόγος για το Αγιον Όρος, ο περισσότερος κόσμος χαμογελάει ένα χαμόγελο γεμάτο ειρωνεία και υπονοούμενα. Πηγή του χαμόγελου αυτού είναι ένα σωρό ιστορίες που κυκλοφορούν, σχετικές με την ζωή και τα ήθη των μοναχών, και που κοντά τους οι ιστορίες του Βοκακίου θα μπορούσαν να θεωρηθούν κατάλληλες για παρθεναγωγεία. Η Γαλλίδα Μαρίζ Σουαζύ άντλησε και με τα δυο της χέρια απ’ αυτές, για να γράψει το γνωστό βιβλίο των «προσωπικών εντυπώσεών» της από το Αγιον Όρος». Το πνευματικό επίπεδο και η ηθική συγκρότηση πολλών ιδιορρυθμιτών μοναχών είχε πέσει τόσο χαμηλά ώστε να χρησιμοποιούν ιερά σκεύη για γλάστρες και παλιά βιβλία για χαρτί περιτυλίγματος. Οι μαρτυρίες είναι πολλές. Ο φωτογράφος Κώστας Βρεττάκος φωτογράφησε εντελώς πρόσφατα στο (ιδιόρρυθμο τότε) Βατοπέδι ένα ξυλόγλυπτο βημόθυρο, που ο ιδιορρυθμίτης μοναχός το είχε βάλει σαν πόρτα στο… ντουλάπι του“.

Ας σταθούμε για λίγο στην αγιασμένη μονή Βατοπεδίου, άντρο του σεπτού Ιωσήφ Βατοπεδινού του θαυματουργού, (πνευματικού πατέρα του οσιότατου Εφραίμ), που καταδικάστηκε για παιδεραστία από την Εκκλησία της Κύπρου:
“Η μάχη του Βατοπεδίου άρχισε το 1984. Στο μοναστήρι είχαν απομείνει 14 ηλικιωμένοι μοναχοί. Η Πατριαρχική Εξαρχία τους ζήτησε να δεχθούν «αδελφότητα αδιαβλήτου ηθικού κύρους» για να ενισχυθεί η δύναμη της μονής. Οι Βατοπεδινοί αντέδρασαν γιατί έτσι θα έχαναν τον έλεγχο του μοναστηριού (και της περιουσίας του). Το 1985, για πρώτη φορά στην αγιορείτικη ιστορία, η Ιερά Επιστασία στέλνει εγκύκλιο σ’ όλα τα μοναστήρια και απειλεί με «δυναμική επέμβαση», αν οι Βατοπεδινοί δεν δεχτούν άλλους μοναχούς. Ταυτόχρονα εξαπολύεται επίθεση φημών εναντίον των Βατοπεδινών, που κατηγορούνται για ηθικά παραπτώματα και ομοφυλοφιλία. Το ότι οι περισσότεροι ήταν «γερόντια» δεν είχε σημασία. Η επίθεση ήταν τόσο πετυχημένη, ώστε το Ασοσιέτεντ Πρες να μεταδώσει σ’ όλο τον κόσμο ότι: «Μία δράκα μοναχών του Βατοπεδίου που κατηγορούνται για ομοφυλοφιλία και άλλα παραπτώματα κλείστηκαν στην Μονή και αρνούνται να την παραδώσουν».
“Το 1986 το σκάνδαλο αρχαιοκαπηλίας του δόκιμου μοναχού Αναστασίου έδωσε την χαριστική βολή στους Βατοπεδινούς ιδιορρυθμίτες. Αποδείχτηκε ότι δεν μπορούσαν να διαφυλάξουν τις μυστικές κρύπτες και τους αμύθητους θησαυρούς της μονής τους. Παράλληλα, πολλά στοιχεία έδειχναν ότι την ακίνητη περιουσία του Βατοπεδίου την ροκάνιζαν επιτήδειοι δικηγόροι και επιχειρηματίες, την στιγμή που πολλά κτίρια του απέραντου μοναστηριού κατέρρεαν”

Συμπληρώνω με στοιχεία από έρευνα της Ελευθεροτυπίας” τον Αύγουστο του 1992, όπως αναδημοσιεύτηκε :

“…πολλοί ιδιορρυθμίτες μοναχοί πρωταγωνίστησαν σε υποθέσεις ιεροσυλίας και αρχαιοκαπηλίας. Η οικονομική ανέχεια ανάγκασε πολλά μοναστήρια να βγαίνουν στην ζητιανιά. Παρατηρήθηκε το φαινόμενο να οργανώνονται «ζητείες» (ζητιανιές) στις ορθόδοξες χώρες για να μαζευτούν χρήματα και να αντεπεξέλθουν οι μονές στα χρέη τους. Όποιος μοναχός ολοκλήρωνε αποτελεσματικά την ζητιανιά γινόταν αυτοδικαίως και Ηγούμενος ……Η ανέχεια, η αμάθεια και η ηθική ανεπάρκεια πολλών ιδιορρυθμιτών δημιούργησε αρκετά σκάνδαλα ιεροσυλίας και αρχαιοκαπηλίας στο Αγιον Όρος. Αποκρουστική ήταν η υπόθεση ιεροσυλίας στην μονή Παντοκράτορος (το μοναδικό μοναστήρι που παραμένει και σήμερα ιδιόρρυθμο). Στα 1885 ο σκευοφύλαξ της μονής Αγάθων έκοψε κομματάκια τα άγια λείψανα και τα πούλησε σε Ρώσους. Λίγο αργότερα, στα 1898, ο εκκλησιάρχης έκλεψε το σπουδαιότερο περγαμηνό έγγραφο της μονής, το Ευαγγέλιο του οσίου Ιωάννου του Καλυβίτη (11ου αιώνα). Ο συνεργός του, ένας δόκιμος μοναχός, συνελήφθη στην Αθήνα όταν προσπάθησε να πουλήσει το σπανιότατο κειμήλιο σε αρχαιοκάπηλους. Μία αποκρουστική υπόθεση ιεροσυλίας συνέβη τον Δεκέμβριο του 1989 στη μονή Μεγίστης Λαύρας. Μία σπείρα από την Χαλκίδα διέρρηξε το σκευοφυλάκιο κι έκλεψε (ανάμεσα στ’ άλλα) τον μεγαλύτερο στον κόσμο σταυρό από Τίμιο Ξύλο, δώρο στη μονή του αυτοκράτορα Νικηφόρου Φωκά το 963! Αρχηγός ήταν ο πρώην ιδιορρυθμίτης μοναχός της Λαύρας στο διάστημα 1968-70 Ανδρέας Κ. Χατζηιωάννου. …Οι υποθέσεις ιεροσυλίας, οι αρχαιοκαπηλίες, τα σεξουαλικά σκάνδαλα αποτελούν τις αποδείξεις για το χαμηλό επίπεδο της εκτός κοινοβίων αγιορείτικης κοινωνίας, πριν το 1970″.
“…..Σύμφωνα με τις μαρτυρίες της εποχής ήταν μια μικτή υπόθεση αρχαιοκαπηλίας και σεξ…Αυτές οι… «μικτές υποθέσεις» συνεχίστηκαν και φθάνουν μέχρι την εποχή μας. Οι φήμες στην δεκαετία του ’70, που αναπαράγονται ακόμα στις γειτονικές με το Αγιον Όρος περιοχές, οργίαζαν κι έλεγαν ότι οι σπείρες των αρχαιοκάπηλων έστελναν «καραβιές με αγοράκια» στα ιδιόρρυθμα μοναστήρια και για τις υπηρεσίες τους πληρωνόντουσαν με εικόνες, χειρόγραφα και άλλα κειμήλια, που οι ιδιορρυθμίτες έβγαζαν από τις μυστικές κρύπτες.
Η πιο πρόσφατη «μικτή υπόθεση» συνέβη το 1986 στην ιδιόρρυθμη (τότε) μονή Βατοπεδίου και κατέληξε σε τραγωδία. Ο δόκιμος μοναχός Αναστάσιος Δανδίκας έκλεψε με δυο φίλους του 2 λειτουργικά ειλητάρια 13ου και 14ου αιώνα, 7 αυτοκρατορικά φιρμάνια και διάφορες εικόνες. Τα φυγάδευσαν από μυστικά μονοπάτια στην Κατερίνη. Ένας μέλος της σπείρας συνελήφθη από την Ιντερπόλ στο Μόναχο ενώ προσπαθούσε να πουλήσει τα κειμήλια. Ο πρώην μοναχός Αναστάσιος πέθανε από Έιτζ στις 6 Ιανουαρίου 1992 στο «Νοσοκομείο Παπανικολάου» της Θεσσαλονίκης...”.

Να σημειώσουμε εδώ πως 2 χρόνια μετά τον ακολούθησε στη μοίρα του και μητροπολίτης μεγάλης επισκοπής του τότε Νομού Αττικής (το γνωστό στην πόλη του περιστατικό καταγράφηκε επώνυμα στο “Πρώτο Θέμα” με αφορμή έρευνα για τα σκάνδαλα της Εκκλησίας), που είχε τη συνήθεια να ξεπορτίζει τις νύχτες σε κακόφημους δρόμους. Το AIDS έδειξε από νωρίς πως δεν σέβεται το ιερό ράσο. Αν είσαι και παπάς….

Για αρχαιοκαπηλία και για πάρα πολλά ακόμη σκάνδαλα κατηγορήθηκε και ο πανοσιολογιότστος αρχιμανδρίτης του παραδικαστικού πατέρας Ιάκωβος Γιοσάκης, τον οποίο η Εκκλησία δεν τολμά ούτε να δικάσει για τίποτα από όσα κατηγορήθηκε-οικονομικά, σεξουαλικά, παραδικαστικά, Η υπόθεση της ιερόσυλης αρχαιοκαπηλίας Γιοσάκη παρεγράφη, αλλά από ότι ξέρω οι Ι. Κανόνες δεν γνωρίζουν παραγραφές, ούτε εναποθέτουν στα κοσμικά δικαστήρια την τελική κρίση των ιερέων:
“Κλείνει η υπόθεση αρχαιοκαπηλίας στα Κύθηρα με κατηγορούμενους τον αρχιμανδρίτη Ι. Γιοσάκη, τον ηγούμενο Κωνσταντίνο Νόο και τον μοναχό Κύριλλο Σταυρόπουλο, καθώς ο Αρειος Πάγος διαπιστώνει ότι πρέπει να παύσει η ποινική δίωξη σε βάρος τους λόγω παραγραφής. Το Ποινικό Τμήμα του Ανωτάτου Δικαστηρίου αναίρεσε την απόφαση του Εφετείου Κακουργημάτων Πειραιά, με την οποία αθωώθηκαν οι τρεις κληρικοί για τις παράνομες ανασκαφές το 1996 στον ιερό ναό των Αγίων Σεργίου και Βάγχου Κυθήρων, αλλά συγχρόνως έκρινε ότι το πλημμεληματικού χαρακτήρα αδίκημα της απλής κλοπής έχει παραγραφεί. Ο Αρειος Πάγος υιοθέτησε την πρόταση του αντεισαγγελέα Φ. Μακρή, κρίνοντας ότι η εφετειακή απόφαση έχει ελλιπή αιτιολογία στη στοιχειοθέτηση της κλοπής, αφού δεν εξηγεί πώς είναι δυνατόν να μην τελέστηκε το αδίκημα, τη στιγμή που δέχεται ότι οι κληρικοί έκαναν από κοινού παράνομες ανασκαφές στον αρχαιολογικό χώρο της Μονής το 1996 και έκρυψαν τα ευρήματα από το Δημόσιο, αφαιρώντας τα από την κατοχή του. Ωστόσο, η αναίρεση είναι χωρίς αντίκρισμα, δεν πρόκειται δηλαδή οι κατηγορούμενοι να παραπεμφθούν σε νέα δίκη, αφού οι αρεοπαγίτες αποφάνθηκαν ότι η πλημμεληματική κατηγορία έχει εκπέσει, καθώς έχει παραγραφεί το αδίκημα της απλής κλοπής”. (ΕΛΕΥΘΕΡΟΤΥΠΙΑ18.7.2007)

Ο συγγραφέας Βασίλης Αλεξάκης μιλάει για τη “Μαφία με τα μαύρα”:
“Χρειάζονται λεφτά για αναστηλώσεις, για ένα σωρό πράγµατα. Εγώ είδα χειρόγραφα σε άθλιο χάλι στη Μονή Βατοπεδίου, τυλιγμένα σε κουρέλια• δήθεν δεν έχουν τα λεφτά να τα συντηρήσουν, που είναι κι αυτό µία απάτη. Με βάση αυτήν την απάτη έχουν αποσπάσει 300 εκατ. € (ο αριθµός είναι ελεγμένος) από την Ε.Ε. Και το δήθεν ενδιαφέρον τους για τη συντήρηση των µοναστηριών είναι και αυτό απάτη. Από δικά τους λεφτά δεν είχαν κάνει τίποτα, άφηναν τις µονές µισοκατεστραµµένες και µία από αυτές, η Μονή Σταυρονικήτα, κινδύνευε να πέσει µέσα στη θάλασσα. Έκαναν µερικά έργα µόνον όταν τους έδωσε η Ε. Ε. λεφτά! Υπάρχει κι εκείνη η εκκλησία στις Καρυές που έχουν ρίξει τσιμέντο και οι τοιχογραφίες του Πανσέληνου δεν αναπνέουν και καταστρέφονται. Δεν θέλουν έλεγχο ούτε από το υπουργείο οικονοµικών ούτε και από κάποια ελληνική υπηρεσία που θα μπορούσε να προστατεύσει ορισμένα έργα..
Γράφετε ότι δεν έχει γίνει ούτε µία αρχαιολογική ανασκαφή στο Αγιο Ορος. Το απαγορεύουν τελείως. Το Αγιο Ορος χτίστηκε σε µια περιοχή όπου υπήρχαν πέντε αρχαίες πόλεις! Εµαθα ότι ένα ολόκληρο άγαλµα βρέθηκε όταν έφτιαχναν καινούργιο πάτωµα στο κελάρι της Μονής Βατοπεδίου και, αντί να το βγάλουν από εκεί, το σκέπασαν µε τσιµέντο …….Δείτε το σχολείο στις Καρυές. Δεν είναι θρησκευτικό, είναι δήθεν κανονικό σχολείο, όπου είναι εγκλωβισμένα παιδιά 12-18 ετών, τα οποία µεγαλώνουν χωρίς να βλέπουν γυναίκα. Αυτό το τερατώδες πράγµα χρηµατοδοτείται από το υπουργείο Παιδείαςl Εχουµε κατάφωρη παραβίαση των ανθρωπίνων δικαιωµάτων. Πώς εγκλωβίζεις παιδιά σ’ έναν χώρο όπου δεν υπάρχει ούτε µία γυναίκα; Κανείς δεν τόλµησε να το σχολιάσει αυτό.
Υπάρχει και αρχαιοκαπηλία. Αρχαιότητες που έχουν βρεθεί στο Ορος πουλήθηκαν στο εξωτερικό εξαφανίζονται µυστηριωδώς βυζαντινά εικονίσµατα, τα οποία ύστερα από καιρό βρίσκονται στο Αζερµπαϊτζάν ή όπου αλλού. Οι πυρκαγιές που ξεσπάνε σε µοναστήρια είναι για να δικαιολογήσουν την εξαφάνιση βυζαντινών εικόνων που έχουν πουληθεί. Το Αζερµπαϊτζάν δεν το λέω τυχαία. Η Ιντερπόλ κυνηγάει έναν µοναχό που κατέφυγε εκεί. Αναφέρετε και για αυτοκτονίες µοναχών … Εχουν αυτοπυρποληθεί µοναχοί και, µάλιστα, την ηµέρα του Πάοχα. Οι αυτοκτονίες είναι συχνό φαινόµενο. Αυτό δεν βγαίνει έξω, δεν επεµβαίνει κανένας ανακριτής ή εισαγγελέας. Αµφιβάλλω αν οι ίδιοι οι γονείς των παιδιών αυτών το ξέρουν. Εχουν δικαίωµα ζωής και θανάτου πάνω στους νεαρούς που βρίσκονται εκεί, οι οποίοι συχνά, όπως συµβαίνει στο στρατό, όπως συµβαίνει και στις φυλακές,….”.

….

ΣΥΝΕΧΙΖΕΤΑΙ, Παρασκευή 1η Οκτωβρίου