Απάντηση σε ένα υποκριτικό αίτημα
Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος
Κύριε Ροΐδη,
Ακούω συνέχεια την υποκριτική επωδό: ‘Να μιλήσει ο Καραμανλής’. Για 5 χρόνια μιλούσε με λόγια και έργα ο τ. πρωθυπουργός και έκανε σοβαρή ζημιά στη χώρα και στην ηθική υπόσταση των ανθρώπων της. Όλη του η παρουσία ήταν μια θεατρική παράσταση. Από το σουβλατζίδικο του Μπαϊρακτάρη έδωσε το σύνθημα της μάχης κατά των «νταβατζήδων». Μόνο χοντράνθρωποι δεν θα ενοχλούνταν από τον τόπο, από τον τρόπο και από το λεξιλόγιο της εκτοξευμένης σαπουνόφουσκας. Κι όμως άκριτα θεωρήθηκε αυτή η ανέξοδη ασχήμια ως τάχα υπόσχεση μάχης κατά της διαπλοκής. Ένας αρχηγός, επιλεγμένος από τους βαρόνους της παράταξής του ως συνονόματος και ανιψιός (nepos) αυτού που τόσο γελοία αποκλήθηκε «Εθνάρχης». Ένας «σεμνός και ταπεινός» μπον βιβέρ, που ήλθε για να «επανιδρύσει» το κράτος διαδεχόμενος τον κ. Σημίτη που όσα πολλά και βαριά κι αν μπορεί να του καταλογίσει κανείς, ήταν παρασάγγες καλύτερος από τον κ. Καραμανλή. Δεν τόλμησε βέβαια να αγγίξει δυο στοιχειώδεις μεταρρυθμίσεις που είχε τάξει στο πολιτικά καθυστερημένο τμήμα της κοινής γνώμης πως θα καταργήσει. Τη μη αναγραφή του θρησκεύματος στις ταυτότητες και τον Καποδίστρια. Για το πρώτο είχε μάλιστα υπογράψει! «Δεν έφταιγε ο ίδιος, τόσος ήταν» που λέει κι ο ποιητής.
Ο κ. Καραμανλής είναι ο χειρότερος πρωθυπουργός της χειρότερης κυβέρνησης μετά την μεταπολίτευση. Μένει βέβαια να δούμε αν ο κ. Παπανδρέου αποδειχθεί χείριστος. Όσο κι αν ψάξει κανείς δεν θα βρει στην διακυβέρνηση της ΝΔ παρά σκάνδαλα, ρουσφέτια, αναξιοκρατία, αυταρχισμούς, λεηλασία και ξεπούλημα της δημόσιας περιουσίας, άρνηση κάθε θεσμικής προόδου. Κάποια δειλά και χωρίς όραμα ανοίγματα στην Τουρκία, εκείνο το κολοβό και αδύναμο σύμφωνο συμβίωσης, άλλο τίποτα καλό δεν μπορώ να βρω. Να μιλήσει λοιπόν ο κ. Καραμανλής για να πει τι; Να εκφωνήσει κάποιο κακογραμμένο θεατρικό ρόλο, να ψελλίσει κάποιες αόριστες δικαιολογίες, να κατηγορήσει το ΠΑΣΟΚ, να καλέσει σε εθνική εγρήγορση και σε ρεβάνς την ΟΝΝΕΔ; Χιλιοειπωμένοι δεκάρικοι της συμφοράς που μόνο Φαρισαίοι αντέχουν να ακούνε. Είναι οι ίδιοι που άκουσαν ευχαρίστως τη ΝΔ προχτές να διαμαρτύρεται για τις φωτιές στα δάση!!!
Η Δικαιοσύνη, μίλησε και απαγόρευσε στον κ. Αγγέλου την έξοδο από τη χώρα βάζοντας ως εγγύηση 400.000 ευρώ-ποσό ανάλογο με το συντελεσθέν αδίκημα- το οποίο ο ενδιαφερόμενος θα το συλλέξει προφανώς με έρανο από τους πολιτικούς του φίλους και από τους ακτήμονες μοναχούς του Βατοπεδίου. Η ΝΔ ξεχνά τα όσα περί σεβασμού της Δικαιοσύνης των κ.κ. Σανιδά, Ρ.Κεδίκογλου και Ζαγοριανού διεκήρυσσε και ξιφουλκεί κατά της ανακρίτριας η οποία όμως επελέγη με άψογη διαδικασία και επί των ημερών της προηγούμενης κυβέρνησης. Αγγέλου ασφαλώς σημαίνει Καραμανλής, αλλά το σύστημα προστατεύει τους πρωθυπουργούς του. Μόνο ο κ. Κ. Μητσοτάκης, για τους δικούς του λόγους, και η ενωμένη Αριστερά-πιστεύω με ανιδιοτέλεια-τόλμησαν την υπέρβαση του τείχους προστασίας των πρωθυπουργών στο καθαρό 1989 χωρίς δυστυχώς αποτέλεσμα. Το αίτημα το οποίο θα έπρεπε να κυριαρχεί λοιπόν σήμερα, είναι να καταθέσει και ενδεχομένως να δικαστεί και ο κ. Καραμανλής, αυτός που το γαλλικό Marianne αποκάλεσε ένα από τα 7 καθάρματα της παγκόσμιας κρίσης, την ώρα που στην Ελλάδα κανείς δεν του έκανε τέτοιου μεγέθους επίκριση. Κάτι τρέχει όταν τα θύματα δεν τολμούν να δείξουν τον ένοχο. Μάλιστα η αντισυστημική μας Αριστερά τον κανακεύει με ύποπτη ευγένεια. Αναρωτιέμαι αν η θέση του ΣΥΡΙΖΑ (Δ. Παπαδημούλης) και του ΚΚΕ, πως δεν χρειάζεται να καταθέσει ο κ. Καραμανλής στην Εξεταστική, συνάδει με την κατόπιν εορτής άποψη του κ. Τσίπρα: «Δεν υπάρχει Αγγέλου, υπάρχει Καραμανλής»;
Αφού δηλαδή ο ΣΥΝ συμφώνησε να μην υποβληθεί ο κατ’ εξοχήν υπεύθυνος ούτε καν στη βάσανο της εξέτασης, αφού συναίνεσε στην μη παραπομπή του, άρα στην οριστική ατιμωρησία του, έρχεται μετά εκ του ασφαλούς να πει το αυτονόητο, όταν πια δεν μπορεί αυτό να παραγάγει ποινικό αλλά μόνο πολιτικό αποτέλεσμα. Αυτό δεν είναι καθαρή κοροϊδία και μια εκ του ασφαλούς απόπειρα ξεπλύματος της ανοχής του ΣΥΡΙΖΑ έναντι του τ.πρωθυπουργού; Είναι όμως τόσο βαθιά ριζωμένη η κουλτούρα της ατιμωρησίας των ισχυρών, που όλο αυτό το σκηνικό πέρασε ασχολίαστο.
Μια κοινωνία όμως που θέλει να πάει μπροστά, μια κοινωνία που δεν θέλει να συνεχίζει να βουλιάζει στην οικονομική χρεοκοπία που πέρα από κρίση του ακραίου καπιταλισμού είναι σε μεγάλο βαθμό και σύμπτωμα της διαφθοράς της, πρέπει να πάψει να υποκρίνεται. Οι πρωθυπουργοί έχουν και ποινική ευθύνη για τα ποινικά παραπτώματα των στελεχών τους, που ας μην κρυβόμαστε συχνά είναι και δικά τους ή σχεδόν πάντα γίνονται τουλάχιστον με την ανοχή τους. Το επιτάσσει και το Σύνταγμα που τόσο ρομαντικά ορίζει ισότητα των πολιτών έναντι του Νόμου. Δεν πηγαίνουν απλά σπίτι τους, όπως έλεγε ο θείος του κ. Κ.Καραμανλή, ούτε τους δικάζει στις εκλογές ο λαός όπως έλεγε και ήθελε ο πατέρας του πρωθυπουργού. Με το πρόσχημα της διατήρησης του κύρους του αξιώματος, ή του δήθεν κινδύνου πολιτικών διώξεων, πολλοί πολιτικοί πλουτίζουν και μετά αποσύρονται στο τένις κλαμπ της γειτονιάς τους, σαν μητροπολίτες που μετά το κράξιμο εφησυχάζουν «για λόγους υγείας», υφιστάμενοι το πολύ, εκείνο το είδος της «αυτοκάθαρσης» που επαγγέλλεται ο κ.Σαμαράς και εφάρμοσε ο Χριστόδουλος. Αν η κοινωνία συμβιβαστεί με την ιδέα πως στα δικαστήρια πάνε μόνο τα ψαράκια και όχι οι καρχαρίες, πως οι υπουργοί και οι πρωθυπουργοί δεν δικάζονται ποτέ απλά αποσύρονται πολιτικά, τότε η κοινωνία έχει αυτοκτονήσει. Διότι «διδακτόν η αρετή» και η αρετή του λαού συνάπτεται με την αρετή των αρχόντων. Αν κατάφερε κάτι αυτά τα χρόνια η διεφθαρμένη δικομματική Εξουσία είναι να διαχύσει τη διαφθορά στους πολίτες, να τους καταστήσει συνενόχους της, να εξουδετερώσει κάθε πίστη και ελπίδα σε μια ηθική διακυβέρνηση.
Καραγκιοζιλίκια
Ο κ. Καραμανλής δεν είναι ηλίθιος. Νωθρός, αδιάφορος, εγωιστής, καλοπερασάκιας, κακομαθημένος, ναι, βλάκας ποτέ. Η γνωστή εικόνα του τότε αρχηγού της αξιωματικής αντιπολίτευσης με τις πεσμένες φόρμες, εν είδει μπουνταλά γκαραζιέρη, όταν τραυματιζόταν στο διαφημιστικό πρότζεκτ του “ποδοσφαιριστή” που τον λάνσαρε ως σπόρτσμαν, τον περιγράφει απόλυτα. Ένας μέτριος που ντε και καλά προοριζόταν για πρωθυπουργός ώστε να εξασφαλίσει τη συνέχεια των προνομιούχων. Φταίνε και οι ψηφοφόροι του που επιβράβευσαν αυτή του τη συμπεριφορά πολλές φορές; Ασφαλώς και ναι, αλλά αυτοί οι ελαστικής συνείδησης ή πολιτικά όμηροι άνθρωποι, δεν μπορεί να δικαστούν από την ανθρώπινη Δικαιοσύνη, ίσως μόνο από το θεό των ταυτοτήτων τους. Ήξερε πολύ καλά λοιπόν ο τ. πρωθυπουργός τι συνέβαινε στην αυλή του και ειδικά στο Βατοπέδι. Προσπάθησε απροκάλυπτα να καλύψει τον κ. Βουλγαράκη με εκείνο το «νόμιμο και ηθικό». Το έκανε συνειδητά. Μόνο την Κόλαση που δημιούργησε στα Νοσοκομεία από την πιο ελεεινή μορφή διαφθοράς και από την ατιμωρησία, αν αναλογιζόταν ο κ. Καραμανλής, θα έπρεπε να είχε αυτοκτονήσει. Τι να επικαλεστεί εδώ; Αυτό που όλοι ήξεραν δεν το ήξερε μόνο ο υπεύθυνος, κι ας είχε και σύζυγο γιατρό (εκ νηπιαγωγών); Δεν θα καθίσει ποτέ στο σκαμνί ο καπετάνιος που βύθισε το πλοίο του. Αυτό όμως δεν σημαίνει πως η μαχόμενη Δημοσιογραφία και τα αποκαλούμενα αριστερά κόμματα δεν θα πρέπει να το απαιτούν. Έτσι για να αιωρείται ως ιδέα και να καρποφορήσει όταν και αν ωριμάσει η κοινωνία και για να ξεμπροστιάζει στο μεταξύ τους υποκριτές που ζητάνε-για λίγο μόνο, μετά το ξεχνούν κι αυτό, όπως το ξεχνά και η Δικαιοσύνη-να τιμωρηθεί ο Άκης αλλά όχι και αυτοί που τον καλύπτουν.
Η Δικαιοσύνη-αυτό το οχυρό της Δημοκρατίας- έχει ναρκοθετηθεί στη χώρα μας από την εκτελεστική εξουσία, από την Εκκλησία, από ισχυρές παρέες και από το Κεφάλαιο σε μια αμφίδρομη σχέση συναλλαγής. Το έχουν ομολογήσει δημόσια-στο πρώτο και δεύτερο σκέλος- έντιμοι ανώτατοι δικαστικοί, το καταγγέλλουν ο ένας για τον άλλον το ΠΑΣΟΚ και η ΝΔ, το φωνάζει και ο κ. Ρακιντζής πως υπάρχει πρόβλημα. Ειδικά στην εκάστοτε εκτελεστική εξουσία ενδημεί η λογική του να μην δικάσουμε σήμερα για να μην μας δικάσουν αύριο. Είναι αυτό που ο δανειολήπτης Οικιστής της Εκάλης το έλεγε κομψά: «ποινικοποίηση της πολιτικής ζωής», δίνοντας έτσι ένα σαθρό θεωρητικό υπόβαθρο στη θεωρία της παραγραφής, στην ατιμωρησία, στους νόμους περί μη ευθύνης υπουργών που η ΝΔ και το ΠΑΣΟΚ θέσπισαν μαζί με την βουλευτική ασυλία που κάλυπτε ακόμη και αυτοκινητιστικά ατυχήματα.
Παντος τέτοιου μεγέθους παραβίασής ” πολιτικές “κράτους δικαίου στην ιστορία της Ελληνικής Δημοκρατίας ..δεν πρέπει να έχουν συμβεί ιστορικά … είναι αίσχος .για όλους μας
τα 17!!!!! εργοστάσια ΤΙΤΑΝ στο κόσμο τελευταία Φλωριντα .. δεν ειναι δικά του ,που προέκυψαν απο την ραδιενεργή τέφρα της Πτολεμαΐδας .. αγορά 3 ευρο ανα τόνο ..με ανατίμηση 1000% .. άρα όχι μπουνταλάς … εξυπνακίστικος μπακάλης
Κάποτε ένας θείος μου πήγαινε διακοπές στο ίδιο μέρος που πήγαινε η οικογένεια του Κωστάκη, και μαζί με άλλα παιδιά έκαναν παρέα. Τι παρέα δηλαδή, τον είχαν μουρλάνει στην καρπαζιά.
Και τους έλεγαν οι γονείς τους, ρε σεις, μη του φέρεστε έτσι, κάντε τον παρέα και γίνετε φίλοι γιατί αυτός μια μέρα θα γίνει πρωθυπουργός.
Οι νεαροί ωστόσο συνέχιζαν τις φάπες.
Φαίνεται πως, είχαν διαίσθηση, πως σαν πρωθυπουργός, πάλι για φάπες θα είναι.
Στον αντιεισαγγελέα του Αρείου Πάγου, Ρούσσο Παπαδάκη, επί δύο ώρες κατέθετε ο Γενικός Επιθεωρητής Δημόσιας Διοίκησης, Λέανδρος Ρακιντζής, για τις αιχμές κατά της Δικαιοσύνης, που άφησε ενώπιον της Επιτροπής Θεσμών και Διαφάνειας της Βουλής.
Υπενθυμίζεται ότι ο Ρακιντζής είχε υποστηρίξει πως υπάρχουν καθυστερήσεις δικαστική διευθέτησης υποθέσεων και πως οι «επώνυμοι» δεν δικάζονται, παρά την σωρεία των καταγγελιών.
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AD%CE%B8%CE%B5%CF%83%CE%B5-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%B9%CF%82-%CE%B1%CE%B9%CF%87%CE%BC%CE%AD%CF%82-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%AC-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%B4%CE%B9%CE%BA%CE%B1%CE%B9%CE%BF%CF%83%CF%8D%CE%BD%CE%B7%CF%82-%CE%BF-%CF%81%CE%B1%CE%BA%CE%B9%CE%BD%CF%84%CE%B6%CE%AE%CF%82
Απορρίφθηκε από την εξεταστική επιτροπή για τη διερεύνηση του σκανδάλου της Μονής Βατοπεδίου η πρόταση του βουλευτή του ΛΑΟΣ, Αθανάσιου Πλεύρη να κληθεί για κατάθεση ο τέως πρωθυπουργός Κώστας Καραμανλής. Η επιτροπή εξασφάλισε παράταση των εργασιών της για μία εβδομάδα, σε μια προσπάθεια τα 5 κόμματα να καταλήξουν μέχρι την ερχόμενη Τρίτη σε ένα -αν όχι κοινό πόρισμα- τουλάχιστον σε κοινές «συμπερασματικές θέσεις».
Απέναντι στο αίτημα του ΛΑΟΣ, όπως έγινε γνωστό, το ΚΚΕ κράτησε στάση ουδετερότητας, ενώ ο ΣΥΡΙΖΑ θεώρησε πως πρώην πρωθυπουργός, θα έπρεπε να κληθεί στην Επιτροπή, μονάχα εάν υπήρχαν υπόνοιες ποινικών ευθυνών γι’ αυτόν. Όσο για το ΠΑΣΟΚ, υποστήριξε πως ο πρώην πρωθυπουργός, καλό θα ήταν να τοποθετηθεί οικειοθελώς με υπόμνημα για την υπόθεση στην οποία εμπλέκεται το πρωθυπουργικό του γραφείο, αν και ο ίδιος προσωπικά, εκτιμάται πως «δεν έχει κάτι να συνεισφέρει με κατάθεσή του».
http://tvxs.gr/news/%CE%B5%CE%BB%CE%BB%CE%AC%CE%B4%CE%B1/%CE%B4%CE%B5%CE%BD-%CE%B8%CE%B1-%CE%BA%CE%B1%CF%84%CE%B1%CE%B8%CE%AD%CF%83%CE%B5%CE%B9-%CF%83%CF%84%CE%B7%CE%BD-%CE%B5%CE%BE%CE%B5%CF%84%CE%B1%CF%83%CF%84%CE%B9%CE%BA%CE%AE-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CF%84%CE%BF-%CE%B2%CE%B1%CF%84%CE%BF%CF%80%CE%AD%CE%B4%CE%B9-%CE%BF-%CE%BA-%CE%BA%CE%B1%CF%81%CE%B1%CE%BC%CE%B1%CE%BD%CE%BB%CE%AE%CF%82
Οι βουλευτές της ΝΔ είχαν απορρίψει νωρίτερα, κατά τη διάρκεια συνέντευξης Τύπου, το ενδεχόμενο κλήσης του κ. Καραμανλή,
1. Κακώς αφήνουμε το ΛΑΟΣ να προβάλλει κάτι που θα ‘πρεπε να ΑΠΑΙΤΟΥΜΕ όλοι. Οι υπόλοιποι δηλαδή (του ΠΑΣΟΚ εξαιρουμένου) δεν βλέπουμε πως η παρουσία / έκθεσή του είναι στοιχειώδης υποχρέωση σε μια – καλά, λέμε τώρα – ευνομούμενη χώρα?
2. Το ΠΑΣΟΚ ΦΥΣΙΚΑ και κάνει πλάτες, συνένοχο γαρ…Οπότε, λέει “έλα, αλλά για τα μάτια του κόσμου, εμείς σε βγάλαμε ήδη λάδι”.
—
Πίσα και πούπουλα, η συνεισφορά των Γιάνκιδων στον παγκόσμιο πολιτισμό (γιατί αυγά και τομάτες είναι πλέον πανάκριβα για τέτοιες δραστηριότητες)…
[...] This post was mentioned on Twitter by roides, Glavkos Xaon. Glavkos Xaon said: RT @roides: Αγγέλου χωρίς Καραμανλή;: http://wp.me/p1aA3-1TX [...]
Με τον τέως πρωθυπουργό Κ. Καραμανλή και με τίτλο «Κώστας Καραμανλής, ο δημιουργός της ελληνικής τραγωδίας», το γαλλικό περιοδικό «Marianne» ξεκινά αφιέρωμα στα αίτια και τους υπεύθυνους της οικονομικής κρίσης που πλήττει την Ευρώπη υπό τον γενικό τίτλο: «Τα 7 καθάρματα της κρίσης».
Οπως γράφει το περιοδικό, ο Κ. Καραμανλής «ως πρωθυπουργός της Ελλάδας, από το 2004 έως το 2009, με την ανικανότητα και τα ψέματά του βύθισε τη χώρα του σ’ ένα τρομακτικό χάος».
«Λιγότερο από πέντε χρόνια τού ήταν αρκετά για να αδειάσει τα κρατικά ταμεία και να φέρει την Ελλάδα στην άκρη του γκρεμού». Το δημόσιο χρέος (στο 120% του ΑΕΠ) και το έλλειμμα (στο 13% του ΑΕΠ) προκαλούν ρίγος, αλλά «ο Κώστας διατηρεί ανέπαφο το αστραφτερό του χαμόγελο, που φαίνεται ότι είχε τυφλώσει τους συμπολίτες του το 2004», συνεχίζει.
«Ταχυδακτυλουργικά»
Ο δημοσιογράφος Αλέν Λεθιέ θεωρεί πως ο τέως πρωθυπουργός λόγω έλλειψης ικανοτήτων είχε καταφέρει να επιδείξει τεράστιο χάρισμα στην τέχνη της παραπλάνησης. Κατά τη διάρκεια πολλών ετών η απόκλιση μεταξύ των στατιστικών στοιχείων που υποβάλλονταν στην Ευρωπαϊκή Επιτροπή και των πραγματικών μεγεθών του δημοσιονομικού ελλείμματος της χώρας άγγιζε το 2,2% του ΑΕΠ. «Ο Κώστας όμως έκανε ταχυδακτυλουργικά κόλπα, όπως ένας πλανόδιος μικροπωλητής σε ένα υπαίθριο παζάρι».
«Τον Οκτώβριο, ωστόσο, του 2009 συνειδητοποίησε ότι δεν έχει άλλη ενέργεια για να συνεχίσει στους ίδιους ρυθμούς και οι εμπειρογνώμονες που καταγγέλλουν σήμερα την Ελλάδα δεν είχαν τότε καταφέρει να δουν τι πραγματικά συνέβαινε. Με ένα ποσοστό ανάπτυξης που πλησιάζει το 5%, το φτωχό αυτό έθνος προκαλούσε σύνδρομα κατωτερότητας στις ισχυρές ευρωπαϊκές χώρες με αδύναμες οικονομίες».
«Ο Κώστας Καραμανλής, σαν να ζούσε μέσα σε ένα όνειρο, έδινε την εντύπωση ότι αίρεται στο ύψος των περιστάσεων και της πολιτικής του γραμμής. Ωστόσο, αν και η Ελλάδα θεμελίωσε την έννοια της δημοκρατίας πριν από μερικούς αιώνες, πολύ συχνά φαινόταν ότι ξεχνούσε τις συγκεκριμένες αξίες. Στην πολιτική ζωή της χώρας επικρατεί ο νεποτισμός της οικογενειοκρατίας και αυτή είναι, άλλωστε, και η δική του περίπτωση».
«Τι κάνει, τι λέει ο άνθρωπος που συνέβαλε σε αυτή την τεράστια αναστάτωση;» διερωτάται ο συντάκτης. «Τίποτα», σημειώνει. «Ας αντιμετωπίσουν μόνοι τους οι σοσιαλιστές την οργή του κόσμου, που αισθάνονται στην κυριολεξία εξαπατημένοι, ας τα βγάλει πέρα μόνος του ο Παπανδρέου με το σχέδιο λιτότητας που διαπραγματεύτηκε με την Ε.Ε. και το ΔΝΤ».
Πρόεδρος ΣΥΝ
Θιασώτης της δεκεμβριανής εξέγερσης
Συνέντευξη στο πολύ in
“ΒΗΜΑ ΜΕΝ” Φεβρουάριος 2010
“Κοιτάξτε ο Καραμανλής δεν μπορούσε να κάνει τίποτε άλλο παρά εκλογές. Δεν υπήρχε περίπτωση να αντέξει με 150 βουλευτές. Σήμερα είναι ο πιό ευτυχισμένος Έλληνας. Είχε πλάκα, τον συνάντησα όταν επισκέφθηκε την Αθήνα ο Μπαν Κι Μουν. Καθήσαμε δίπλα. Του λέω: Είσαι ο πιο ευτυχισμένος Έλληνας τώρα—-”
Ο Πρετεντέρης μας απειλεί με επιστροφή του Μεγάλου Αρχηγού
Άπαιχτος
http://epikairo.gr/index.php?option=com_content&view=article&id=5553:o-pretenteris-egine-taxydromos-toy-karamanli3b&catid=44:politikh&Itemid=27
O Πρετεντέρης συνεχίζει το λιβάνισμα στον Καραμανλή, με άρθρο του στο Βήμα. Eνα ενδιαφέρον απόσπασμα είναι το παρακάτω:
-
“Ο ΛΑΟΣ, ας πούμε, φαίνεται να τον έχει αναλάβει σχεδόν εργολαβικά, ενώ ακόμη και μέσα στη ΝΔ υπάρχουν φωνές που ζητούν ουσιαστικά από τον Αντ. Σαμαρά«να τον βγάλει στη σέντρα». Είναι η περίφημη θεωρία της «ρήξης με το καραμανλικό παρελθόν», λες και ο Σαμαράς έχει εκλεγεί αρχηγός όχι στη ΝΔ των Καραμανλήδων αλλά στο αγαθοεργό σωματείο «Η Ωραία Παπαρούνα».
Υπό αυτή την έννοια λοιπόν, είναι χρήσιμο να έχουμε υπόψη μας ότι κάποιες φορές μια σειρά από συμπτωματικά, ανεξέλεγκτα και ασύνδετα μεταξύ τους περιστατικά μπορούν να υποκαταστήσουν και το καλύτερο σχέδιο ή, έστω, να παράξουν τα ίδια αποτελέσματα. Και όσοι σπρώχνουν τονΚαραμανλή στο κάδρο του Βατοπαιδίου κινδυνεύουν να βρεθούν ξανά με τον Καραμανλή στο κάδρο γενικώς, ακόμη κι αν αυτό δεν είναι στα σχέδιά του.
Δεν λέω ότι θα τους κοστίσει ή ότι θα τους ξεβολέψει. Δεν λέω αν θα τους βλάψει ή αν θα τους ωφελήσει. Απλώς αναρωτιέμαι αν έχουν υπολογίσει ότι μπορεί να συμβεί”…
-
Τα υπογραμμισμένα σημεία δε σας φέρνουν κάτι σε εκβιασμό;
Kρύβω τις πομπές μου με φωτογραφικούς νόμους
Σεμνά και ταπεινά
http://www.tempo.gr/ston-kosmo-mas/ellada/243-krifi-kamera
Με ποινή κάθειρξης 10 ετών θα τιμρούνται στο εξής όσοι κάνουν χρήση «κρυφής κάμερας». Παράλληλα, από δω και πέρα θα απαγορεύεται να χρησιμοποιηθεί ένα τέτοιο υλικό ως αποδεικτικό στοιχείο σε ανακρίσεις ή δίκες.
Με αφορμή, λοιπόν, τις εξελίξεις γύρω από την υπόθεση Ζαχόπουλου και συγκεκριμένα το ροζ DVD, η κυβέρνηση μετέτρεψε το αδίκημα σε κακούργημα, κάτι που είχε αρνηθεί κατά την αρχική παρουσίαση του σχετικού νομοσχεδίου τον περασμένο Ιούλιο.
Όπως γίνεται αντιληπτό, μετά από αυτή την εξέλιξη, το αποδεικτικό υλικό που αφορά την υπόθεση Ζαχόπουλου αχρηστεύεται. Ό,τι δεν μας βολεύει σε αυτή τη χώρα, το φέρνουμε στα μέτρα μας τελικά! Άντε τώρα να κάνει ο Μάκης εκπομπή..!
Χμμμ, δύσκολα τα πράγματα!
Στον βασικό κορμό της αξιολόγησης Καραμανλή δεν έχει παρά να συμφωνήσει κανείς: ΔΕΝ ΕΚΑΝΕ ΤΙΠΟΤΕ! Και επίσης αυτό το βάναυσα οπισθοδρομικό γιά την πολιτική μας κουλτούρα του νεποτισμού που στην Ελλάδα έχει λαβει κιόλας ενδημικό χαρακτήρα καιέχει μετατραπεί σε μιάς νέας μορφής καρκίνωμα:το(γιά να κάνουμε ένα λογοπαίγνιο με τη ρήση του γέρου Καραμανλή που είχε μιλήσει γιά το καρκίνωμα του πολιτειακού, εννοώντας την μοναρχία), ξαναλέω λοιπόν :το καρκίνωμα του δυναστισμού. Ελιναι προφανές ότι ο Καραμνλής έγινε αρχηγός της παράταξης του γιά τον λόγο κυρίως ότι αφενός ήταν ανηψιός του θείου του και τον ακόμη σημαντικότερο-και φυσικά όχι τυχαίο-ότι λέγονταν Κώνσταντίνος Καραμανλής και ο ίδιος(δυναστικό κελεπούρι!)
Τον Καραμανλή έχουμε να τον κρίνουμε με δυό τρόπους: ο ένας με αυτό που θα περίμενε κανείς από έναν αστό πολιτικό δηλ. με αυτό που θα περίμενε ακόμη και ο ίδιος γιά τον εαυτό του. Ο άλλος με αυτό που θα περίμενε ο καθένας που έχει αιτήματα από την πολιτική. Ο δεύτερος τρόπος είναι μιά μεγάλη κουβέντα και αυτό σημαίνει ότι θα έπρεπε να να ξημεροβραδιάσουμε εδώ μέσα και δεν λέει, καλοκαίρι καιρό. Πάμε λοιπόν γιά τον πρώτο τρόπο.
Σαν συγκρότηση αστού πολιτικού δεν ήταν αδιάφορος. Πρώτα απόλα διέθετε εξυπνάδα και διέβλεπα και μιά πολιτική κουλτούρα κάπως ασυνήθιστη γιά τυπικό δεξιό πολιτικό. Ετσι όπως έχει καταντήσει με την ελληνική γλώσσα τα τελευταία χρόνια, το πλεονέκτημα του καλού χειρισμού της ελληνικής γλώσσας δεν φαντάζει μικρό. Ο προηγούμενος και ο επόμενος του Καραμανλή την είχαν δολοφονήσει-και το συνεχίζουν ακάθεκτοι εξάλλου-με συνοπτικές διαδικασίες . Θέλω να πώ ότι παρόλο ότι βρέθηκε σε αυτό το ανώτατο αξίωμα ελέω δυναστικής εύνοιας δεν ήταν εν πάση περιπτώσει και κάνα ντουβάρι σαν κάποια άλλη περίπτωση-ονόματα να μη λέμε. Είχε φαίνεται προφανώς προετοιμαστεί γι’αυτό το ρόλο και έχοντας μιά καλή σχετικά διανοητική και αντιληπτική ικανότητα έδειχνε επάρκεια ανταπόκρισης στα ζητήματα που θα καλούνταν να διαχειριστεί. Ολα αυτά που λέω είναι υπό κανονικές συνθήκες απολύτως αυτονόητα ακόμη και γιά μεσαίου επιπέδου πολιτικό προσωπικό αλλά όπως έχουν γίνει τα πράγματα τίποτε δεν είναι πιά αυτονόητο κι έτσι όταν το συναντάς πρέπει και να το χαιρετάς.
Ενα άλλο χαρακτηριστικό του Καραμανλή ήταν ένα minimum εθνικών αντανακλαστικών που φάνηκε σε δυό-τρείς περιπτώσεις ιδιαίτερα: το δημοψήφισμα στη Κύπρο-που ενώ προφανέστατα πιέστηκε και αυτός από τις ΗΠΑ προτίμησε την -σιγουρατζίδικη δεν λέω αλλά ούτε κι αυτό δεν πιά αυτονόητο σήμερα- ουδετερότητα στο θέμα και αποδοχή της όποιας απόφασης του Κυπριακού λαού. Αυτή η ουδετερότητα έδωσε άλλο αέρα στον Παπαδόπουλο και συνακόλουθα στον κυπριακό λαό, που εκφράστηκε αληθινά ελεύθερα, αποφεύγοντας τις μίζερες και στενάχωρες καταστάσεις των πιέσεων που δηλητηριάζουν μιά τέτοια εκλογική διαδικασία.
Η δεύτερη περίπτωση ήταν το θέμα των ρώσικων αγωγών. Από καιρό οι αμερικανοί είχαν δείξει την δυσφορία τους γιά την αποφασιστικότητα του Καραμανλή στο θέμα αυτό. Και οταν οι αμερικανοί-σαν υπερδύναμη που είναι-εκφράζουν την δυσφορία τους, ασφαλώς δεν εννοούμε ότι κόψανε το βούτυρο απ’το πρωϊνό μας και διάφορα τέτοια αβρά αλλά ότι άρχισαν να υπονομεύουν την κυβέρνηση που τους αντιστρατεύονταν σε θέμα στρατηγικής(το γράφω και πάλι με κεφαλαία γιά έμφαση: ΣΤΡΑΤΗΓΙΚΗΣ) απέναντι στη Ρωσία. Από τότε θυμάμαι τα πρώτα αρνητικά δημοσιεύματα του αγγλοσαξωνικού τύπου και που με τον καιρό μπήκαν με άλλη μορφή ακόμη και στην Ελλάδα-κι εδώ στα σταθώ στην κατάπτυστη συμπεριφορά του Στέλιου Κούλογλου, όταν από την ΕΡΤ και ενόψει συνάντησης Καραμανλή με Πούτιν, περιέργως άρχιζε να μεταδίδει αντιρωσικά ντοκυμαντέρ, επικεντρωμένα σε θέματα -δες σύμπτωση τώρα!-αγωγών και απειλής του περιβάλλοντος! Η σύμπτωση ήταν πολύ σύμπτωση γιά νάναι απλώς σύμπτωση, όπως και το ότι ο Κούλογλου σήμερα διορίστηκε σύμβουλος στην ΕΡΤ έχοντας παράλληλα εξασφαλίσει και την υπογραφή του καινούργιου του συμβολαίου.
Παρόλα αυτά η αλήθεια μένει: ο Καραμανλής δεν έκανε επί της ουσίας σχεδόν τίποτε. Αλλά στην κρίση μας εναντίον ενός πολιτικού-στο βαθμό που έχει τη διάθεση να είναι όσο το δυνατόν πιό αντικειμενική-πρέπει να βάζουμε τις παραμέτρους. Και οι παράμετροι γίνονται κατανοητές όταν γίνονται συγκρίσεις.
Ολοι επικρίνουν τον Καραμανλή γιά την ολιγωρία, την αβελτηρια στο να επιταχύνει την διαδικασία αναμόρφωσης του ασφαλιστικού:θυμάται κανείς πόσους μήνες ζητούσαν οι συνδικαλιστικές οργανώσεις γιά να συζητήσουν τα επί μερους ζητήματα που τεμαχιζόμενα, ξανατεμαχίζονταν και επιμεριζόμενα τα τα κατατεμαχισμένα οδηγούντα και σε περαιτέρω επιμερισμό;(οι δεξιοτεχνικές πιρουέτες των συνδικαλιστών γιά κωλυσιεργία στο απώγειο τους!). Και στο καπάκι να έχουν στην διεκδικητική τους αγωνιστικότητα-ιερή και απαράγραπτη ,δεν το συζητάμε-δίπλα τους τον ίδιο τον αρχηγό της αξιωματικής αντιπολίτευσης και μελλοντικό πρωθυπουργό και σημερινό πρωθυπουργό πιά. Είχε σηκωμένη την τρυφερή του γροθιά τότε ο αρχηγός της αξιωματικής αντιπολίτευσης και πίσω από αυτόν ο μυριόστομος φιλικός του πιά τύπος. Θα μού πείς: ε καί; κυβέρνηση είναι ας βρεί τη λύση, α κυβερνήσει, αυτή είναι η ευθύνη της.
Θα αντιπαρέλθω το θέμα των πυρκαιών του 2007 μενοντας όμως με την θεμιτή απορία της εκτός συμβατής κλιμακος εκτασης της, που ξεπερνά τα όρια άμυνας κάθε ανθρώπινης αντίστασης και πάω στο θέμα Αλέξη Γρηγορόπουλου. Αν με ρωτάτε πιστεύω ότι η διαχείριση του θέματος αυτού,δηλαδή αυτού του ανεξέλεγκτου μπαράζ τέτοιας μορφής διαδηλώσεων πιστεύω ότι κατά 50% είναι η αιτία της ήττας της Νέας Δημοκρατίας- και του Καραμνλή συνακόλουθα. Λοιπόν εδώ θα πώ την δικιά μου γνώμη, που ξέρω ότι θα ξενίσει, αν όχι ακόμη και θα σοκάρει κάποιους(άνθρωποί μου με κοίταζαν έντρομοι γιά το είδος της ανάλυσης που έκανα και το πόσο έβγαινε εκτός συνήθους γραμμής σκέψης). Λοιπόν όπως είπα και στην αρχή, τον Καραμανλή θα τον κρίνουμε μέσα στα θεμιτά όρια του αναμενόμενου από τα όρια της ιδεολογίας του και της παράταξης του. Ετο λοιπόν με τα γεγονότα του Δεκεμβριου έδειξε ο Καραμανλής ένα άλλο πρόσωπο της δεξιάς που όλοι ξέραμε και διαισθανόμασταν ότι ήταν η κάλύερη αφορμή γιά να ξαναδείξει. Στάθμισε οΚαραμνλής και η τότε πολιτική ηγεσία του Υπουργείου Εσωτερικών υπό τον Παυλόπουλο, ότι από την στιγμή που υπήρξε ενας νεκρός και αυτό ήταν αφορμή γι’αυτού του είδους την έκταση της έντασης, το στρατηγικά σωστό σε εκείνη την κρίση θα ήταν ΠΑΣΗ ΘΥΣΙΑ ΝΑ ΜΗΝ ΥΠΑΡΞΕΙ ΑΛΛΟΣ ΝΕΚΡΟΣ. Αυτό δεν είναι τυπική συλλογιστική δεξιάς αντίληψης. Στο DNA της δεξιάς είναι ο όλεθρος και η τότε ηγεσία επέλεξε μιάν άλλη λογική-κόντρα σε ό,τι τα φιλικά της έντυπα διατράνωναν και ζητούσαν επιτακτικά:θυμάμαι την λεξη χαρακτηριστικά:ΤΣΑΚΙΣΤΕ τους.
Επέλεξε ο Καραμνλής και ο Παυλόπουλος αυτή την τακτική από δειλία; πιθανόν! Πάντως εμένα μού είπε αρκετά ότι δεν πρυτάνευσε η λογική της εκδικητικής βίας του κράτους. Φυσικά και αναλάμβαναν το ρίσκο της διάλυσης και το κόστος που θα είχε κάτι τέτοιο-οι περισσότεροι νεοδημοκράτες-με επικεφαλής τα φιλικά έντυπα ήταν πυρ και μανία κατά του Παυλόπουλου. Εμένα αυτή η νηφαλιότητα και η ατύπικη γιά δεξιά συμπεριφορά μού έκανε κλικ. Και πράγματι νεκρός δεν ξαναυπήρξε. Και να με συγχωρείτε γιά το συναισθηματισμό που μπορεί να υποκρύπτει σε μιά πολιτική ανάλυση μιά τέτοια κρίση, αυτό γιά μενα ήταν κατάκτηση(σε όσους το έχω πέι άκουσα: τί λεει ο άνθρωπος?!).
Ολα αυτά όμως δεν συνιστούν κυβερνητικό έργο και δεν μπορεί ο Καραμανλής να απολαγηθεί στο λαό του με ένα απλό: τουλάχιστον δεν είχα νεκρό. Το καθήκον του ήταν να διαφυλάξει και τις περιουσίες των πολιτών και την απρόσκπτη λειτουργία της πόλης. Αυτό δεν τοκατάφερε γιά ένα σχεδόν μήνα και κρίνεται, ευθύνεται και τιμωρείται γιάυτό.Τα ελαφρυντικά που τού βρίσκω είναι γιά να κάνω εγώ τη χρήση τους απέναντι στην εξουσία και όχι η εξουσία απέναντίμου.
Το σημαντικό είναι ότι από εκείνες τις μέρες φάνηκε ότι η Νέα Δημοκρατία δεν θα μακροημέρευε πιά και ότι η πορεία δεν θα μπορούσε νάναι αναστ΄ρεψιμη γιά το κόμμα της Δεξιάς. Σαν πολίτης όμως με τις κεραίες μου σηκωμένες ΠΑΝΤΑ και επειδή δεν αεροβατώ αναζήτησα το επόμενο σχήμα. Και δέστε τί συνέβη: κοίταξα νοσταλγικά τον Καραμανλή. Από οικογενειακές καταβολές και από προσωπική μου ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση μιά ζωή με θυμάμαι απέναντι σε αυτό το όνομα. Στις ευρωεκλογές ψήφισα Καραμανλή λοιπόν!(γιά πρώτη φορά ψήφιζα δεξιά!) με το εξής σκεπτικό: μιά καλή εικόνα του Καραμανλή και μιά αντίστοιχα ακή εικόνα του Παπανδρέου θα επιταχύνει την ανατροπ’η του Παπανδρέου στο Πασοκ και θα φέρει άλλη ηγεσία-προσέβλεπα στον Βενιζέλο τότε, σαν ό,τι πιό συγκροτημένο και ευφυές είχα δεί ποτέ στο πολιτικόπροσωπικό-και αυτό με τη σειρά του θα οδηγήσει την Νέα Δημοκρατία στην συντριπτική ήττα στις πολιτικές εκλογές πιά. Το παραδέχομαι επέδειξα ασυγχώρητη πολιτική αφέλεια. Η Ιστορία ποτέ δεν κοροϊδεύει πιό δυνατά παρά αυτόν που επικαλείται την καλή της γνώση και θέλει με αυτό το άλλοθι να τη διαχειριστεί-τρομάρα του κιόλας!
Το σενάριο που είχα κάνει επιβεβαιώθηκε όμως ένα τρόπο που δεν΄είχα προβλέψει και με μιά στροφή στη λογική πρωτόφαντη. Κι έρχεται η τελευταία παράσταση του Καραμανλή-η παράσταση της πτώσης του, της ήττας του.
Παρακολούθησα με ιδαίτερη προσοχή και ενδιαφέρον την πιό αδιάφορη προεκλογική εκστρατεία της ζωής μου. Ο Καραμανλής στα συνηθισμένα του κυβικά, υπεράσπισε την πολιτική του με την αναμενόμενη επιχειρηματολογία του. Εδωσε συνεντεύξεις τετ α τετ σε όλους τους τηλεοπτικούς σταθμούς-θεωρω αυτό το είδος συνέντευξης το πιό ζόρικο με την έννοια ότι αν θελει να σε ζορίσει ο δημοσιογράφος και επιμείνει δεν γίνεται να μην απαντήσεις-καικάπου εκεί συνειδητοποίησα ότι από την άλλη πλευρά δεν έβλεπα τον έτερο καπαδόκη. Απέσχε συστηματικά από οποιαδήποτε τετ α τετ συνέντευξη. Επειδή καμιά φορά το πρωΐ έφευγα πιό νωρίς θεώρησα ότι μπορεί και να δίνονταν συνεντεύξεις κάπου ανάμεσα 8 με 9 όταν πιά είχα φύγει απ’το σπίτι και πήρα μέγκα και αντένα να ρωτήσω αν ποτέ δόθηκε συνέντευξη Παπανδρέου. Μού έκανε ΑΛΓΕΙΝΗ ΕΝΤΥΠΩΣΗ ότι κόντρα σε ό,τι έκαναν ΟΛΟΙ οι υπόλοιποι πολιτικοί αρχηγοί ο ΓΑΠ δεν έδινε αυτές τις ριψοκίνδυνες συνεντεύξεις. Αντίθετα ο άλλος, εκτεθειμένος και απολογούμενος, δεν αρνιόταν τη δοκιμασία και την υπέστη στο ακέραιο. Οταν κρίνεις έναν πολιτικό δεν τον κρίνεις στο εργαστήριο μόνον του αλλά συγκριτικά με ό,τι βρίσκεται απέναντι του. Απέναντι του έβλεπα τον συγκροτημένο-καμμιά φορά επικοινωνιακά αμήχανο αλλά μ’αρεσει αυτή η αδεξιότητα, γιατί δείχνει αυθεντικότητα και όχι δηθενιά-τον συγκροτημενο λόγο της Παπαρήγα, την μαγκωμένη αλλά τελικά τελέσφορη πρωτιά του Τσίπρα, την πρόστυχη άνεση του Καρατζαφύρερ και φυσικά τον αχαρακτήριστο, απολίτικο , ασύνταχτο, αδόμητο λόγο(λόγο; μεγάλη κουβέντα!) του ΓΑΠ. Ακόμα και απ’το προσχηματικά δημοκρατικό debate μπορούσες να βγάλεις ομως συμπεράσματα κάποιος τάξης,εφόσον δεν ήσουν με κομματικές παρωπίδες-και δεν ήμουν πιά-και τα συμπεράσματα είχαν να κάνουν με το τί φέρνει το αύριο με την σίγουρη νίκη Παπανδρέου. Στην πτώση του Καραμανλή εγώ έβλεπα-οχι φυσικά σαν μανιασμένος οπαδός της ΝΔ, το δράμα της ανόδου Παπανδρέου.
Αναδρομικά όμως ριψοκινδυνευω μιά ακόμη κρίση υπέρ του Καραμανλή-που όμως δεν τηνέκανα τότε γιατί δεν έιχα υποπτευθεί τι ακριβώς παίζεται. Να ξεκαθαρίσω ότι κατά την άποψή μου δεν υπάρχεικαμμιά δημοσιονομική κρίση πραγματική και ότι όλα αυτά είναι ο σχεδιασμός του κεφαλαίου-τώρα που έχει φύγει ο μπαμπούλας της Σοβιετικής Ενωσης-να ανακαταλάβει μετά τα χειμερινα ανάκτορα(τόχει ήδη κάνει απ’το 1990-91- να φτάσει πίσω στην ιστορία με την ανακάτάληψη και των Βερσαλλιών και το στήσιμο της νέας Βαστίλλης όπου θα φυλακιστούν γιά πάντα τα κατακτηθλεντα κοινωνικά και πολιτικά δικαιώματα. Να το συνοψίσω λοιπόν: κατ’εμέ κρίση δεν υπάρχει. Παρόλα αυτά αυτοί που είναι σε θέση να δημιουργούν την έχουν ήδη φτιάξεικαι ζούμε σε ένα τέτοιο περιβάλλον κρίσης ήδη από το 2008. Στην προεκλογική περίοδο στην Ελλάδα συζητήθηκε το θέμα της κρίσης σαν τέτοιας και σαν απειλής από όλους εκτός από έναν: αυτόν που είπε ότι ΛΕΦΤΑ ΥΠΑΡΧΟΥΝ! Μόνο όταν ερωτάτο γιά το θέμα μίλαγε και δεν αναγνώριζε επί της ουσίας κρίση αλλά κακοδιαχείριση. Είπαμε όμως ότι θα κρίνουμε έναν πολιτικό σε σχέση με το τί αναμένουμε τυπικά να κάνει στο πλαίσιο που ιδεολογικά και πολιτικά αναμένεται να κινηθεί και φυσικά θα τον αντιπαραβάλλουμε με τον αντίπαλο του.
Συνέβη λοιπόν το εξής πολύ ατύπικο σ’αυτή την προεκλογική περίοδο: ο Καραμανλής κατέβηκε χωρίς να υποσχεθεί απόλύτως τίποτε, εννοώ δεν έκανε καμμιά παροχολογία! ΠΡΩΤΟΦΑΝΕΣ! Αυτοκτονικό! Υπεράσπισε με σθένος την κυβερνηση του στις συνεντεύξεις του αλλά δεν έκανε ούτε το ελάχιστο βήμα προς συγκεκριμμένες υποσχέσεις. Γιά να κατανοηθεί η σημασία αυτής της απόφασης μπορέι κανείς να τη συγκρίνει με το τί ακριβώς λέγονταν απέναντι , εννοώ την πλευρά ΓΑΠ.Τότε αυτή την πλευρά δεν την είχα προσέξει-με βόλευε κιόλας ότι με καθησύχαζε ο ΓΑΠ, παρόλο ότι είχα τελεσίδικα αποφασίσει ότι δεν θα τον ψηφίσω. Θέλω να πώ ότι αν όντως υπάρχει κρίση-ας το δεχτούμε γιά την οικονομία της συζήτησης-’έστω και γιά τελευταία φορά, ο Καραμανλής έδειξε μιά υπεύθυνότητα όσο ο κύριος αντίπαλος του το ακριβώς αντίθετο με τις αμετροέπειες του(που ο ζόφος τους τώρα συνειδητοποιείται με ενάργεια).
Γιατί έχω την ανάγκη να υπερασπιστώ ένα πολιτικό που δεν είναι ούτε της ιδεολογίας μου, ούτε των καταβολών μου αλλά ούτε και της αισθητικής μου αν θέλετε; Γιατί δεν θέλω να χαρίσω άλλοθι στον αληθινά και εξόφθαλμα χειρότερο πολιτικό της μεταοθωμανικής Ελλάδας, τον Γιώργο Παπανδρέου. Θεωρώ ότι αυτό το άτομο, με την απελπιστικά χαμηλή του συγκρότηση(συγκρότηση; που λέει ο λόγος), την άγνοια της ιστορίας σαν διαλεκτικής και σαν ειδησεογραφίας του παρελθόντος στην οποία ενσκήπτουμε με περίσκεψη γιά εξαγωγή συμπερασματων σημερινών, την αμφίβολη αντιληπτική ικανότητα που απαιτείται όχι από ένα πρωθυπουργό αλλά ακόμη και από ένα απλό ποδηλάτη, την ξενική του υποδομή που τον κάνει έναν ξένο στον δεύτερο του τόπο , την άγνοια της ελληνικής γλώσσας όχι σαν λεξιλογιου, συντακτικού ή γραμματικής αλλά βίωση επικοινωνίας με έναν λαό με ιδιαίτερα χαρακτηριστικά, διαφορετικά από τα δικά του. Οταν κρίνω τον Καραμανλή μού είναι αδύνατο να μην κρίνω με αυτόν που τον ακολούθησε σαν λύση στο πρόβλημα Καραμανλής. Γιατί όπως είπα και στην αρχή μλεσα από τη σύγκριση θα φανει που κείται το αληθινό πρόβλημα, είναι η διαλεκτική που θα οδηγήσει στην σωστή κρίση και στην ιστορία διαλεκτική κάνεις με τα δεδομένα της και τα δεδομένα αυτά είναι δύο: Καραμανλής- Παπανδρέου. Λυπάμαι που το λέω αλλά χωρίς να βρίσκω συνταρακτικά ελαφρυντικά στον Καραμανλή στον Παπανδρέου δεν βρίσκω όχι ελαφρυντικά αλλά συνδυαστικά: αφέλεια(η προσωπική του συμβολή)και δολιότητα(η συμβολή του περιβάλλοντος του με κέντρο και πυρήνα την ίδια την ξενόφερτη οικογλενεια του, που λειτουργεί με συντονισμένα δυναστικά αντανακλαστικά-κλατι που ακόμη και εδώ ο Καραμανλής υποβάθμιζε σε σχέση με τη δικιά του δυναστεία).
Κάτι γιά το θέμα των δικαστικών διώξεων: δεν έχω αντίρρηση να έρχονται στα δικαστήρια υποθέσεις σκανδάλων πολιτικών. Αλλά αυτό πρέπει να γίνεται με αυξημένες πλειοψηφίες, έτσι ώστε να μην γίνεται όπλο του ενός κόμματος εναντιον του αλλου. Κατά δευτερο πρέπει η κατηγορία να στοιχειθετείται στέρεα, γιατί-μας αρέσει η όχι -οι πολιτικές διώξεις δημιουργουν μιάν ένταση,μιαν αναστατωση και ίσως καικαποιο αντιπερισπασμό από ουσιώδη. Αν λοιπόν δεν έχει στοιχειοθετηθεί καλά η κατηγορία τότε η ένταση που δημιουργείται αντιστοιχίζεται με ανάλογο ποεριβάλλον αστάθειας και ηλεκτρισμού και αυτό ειναι μιά παράμετρος που δεν μπορεί να αγνοηθεί.
Κατ’εμέ το ιδεώδες θάταν οι κατηγορίες να είναι ΣΥΜΜΕΤΡΙΚΕΣ εναντίον των δύο κυβερνητικών κομματων, γιατί μόνο έτσι δίνεται η εντύπωση-που δεν αποκλείεται να είναι μονον εντύπωση!-ισονομίας, διαφορετικά θα έίναι σαν η πανισχυρη κυβερνητική πλειοψηφία γιά μικροκομματικές(αλλά και μεγαλοκομματικές, γιατί όχι;) σκοπιμότητες , διώκει τον ηττημένο της αντίπαλο, που βρίσκεται στο καναβατσο. Αυτό είναι πολιτικό ανφαιρ. Αυτό ακριβώς έκανε ο Μητσοτάκης το 89-90(σιγά μην είχε την καούρα της καθαρσης …ο αμόλυντος, ο αμωμος και ο άσπιλος Εφιάλτης!)
“Γιατί έχω την ανάγκη να υπερασπιστώ ένα πολιτικό που δεν είναι ούτε της ιδεολογίας μου, ούτε των καταβολών μου αλλά ούτε και της αισθητικής μου αν θέλετε;”
…
Έλα μου ντε!
Κι εγώ απορώ.
Αφιερώνεις ένα σεντόνι από δω μέχρι τις Βρυξέλλες για να πεις, τι? ότι αντιπαθείς τον ΓΑΠ.
Οκ, κι εμείς το ίδιο.
Αντιπαθώ; Λάθος ρήμα φίλε μου διαλέξατε! Εδώ δεν μιλάμε γιά γούστα και αβρές αντιπάθειες. Εδώ μιλάμε γιά θεσμικές παρεκτροές και γιά σκληροπυρηνική πολιτική.
Η περίπτωση ΓΑΠ είναι ο ορισμός της αντιθεσμικότητας στα πλαίσια του αστικοδημοκρατικού πολιτεύματος-αν βρεθεί έστω και μιά κορυφαία πολιτική του επιλογή που να είναι θεσμική να μού τρυπήσετε τη μύτη. Ακόμη και η πιό τελευταία-το ΔΝΤ-είναι συνταγματικά μετέωρη, άσχετα αν οι απολογούμενοι στον Θεό και την εκκλησία(οι περισσότεροι έχουν την έγκριση της) δικαστές θα το κάνουν γαργάρα λόγω προφανών σκοπιμοτήτων και εφόσον λάβουν αρμόδια εντολή της αρχιεπισκοπής και του φιλικά διακείμενου στον σημερινό δυναστικό γόνο αρχιεπίσκοπου Ιερώνυμου.
Και φυσικά εδώ μιλάμε γιά απολίτικο πολιτικό, χωρίς την ελαχιστη ιδεολογικοπολιτική συγκρότηση, που σημαίνει αυτόματα επιρρέπεια στο φασισμό μιάς κλούβιας ρητορείας-μόλις προχθές στον Πόρο μίλησε γιά μιά Ελλάδα ευτυχισμένη και χαρούμενη-κλισέ που είχαν ν’ακουστούν από τα ανθεστήρια της Χούντας! Πάλι καλά που δεν είπε και μιάν Ελλάδα γκέι…
[Συγγνώμη αλλά δεν έβγαινε απάντηση πιο κάτω...]
Καλέ μου άνθρωπε, δεν διαφωνώ ούτε σε ένα σημείο στίξης για τα όσα λες για τον ΓΑΠ, με την εξαίρεση της υποτιθέμενης ασχετοσύνης του. Κατά τη γνώμη μου είναι ικανότατος και με πολύ βαριές πλάτες…
Και στα όσα έγραψες για τον Κωστάκη πάλι συμφωνώ.
Αυτό που εξ’ αρχής είπα είναι “γιατί αφιερώνεις τόσες γραμμές για τον έναν για να καταλήξεις πως σε διαολίζει χειρότερα ο άλλος?”
Ακόμα πιο ξεκάθαρα:
το σχόλιό μου δεν ήταν πολιτικής φύσης αλλά ψυχολογικής. Μου είναι φανερό πως έχεις – προσωπική εκτίμηση – μια συναισθηματικής φύσης αντίδραση σε κάθε τι που εκπορεύεται από τον ΓΑΠ. Αυτό είπα και τίποτα άλλο, ούτε επίσης και με τυχόν διάθεση αντιπαράθεσης όπως ίσως φάνηκε από τη σύνταξή μου…
Καλό βράδυ.
Η ομερτά που ισχύει μεταξύ των κομμάτων εξουσίας, φυσικά δεν προβληματίζει κανέναν νοήμονα.
Αλλά, αυτό που γράφει ο Λασκαράτος,
«Μάλιστα η αντισυστημική μας Αριστερά τον κανακεύει με ύποπτη ευγένεια. Αναρωτιέμαι αν η θέση του ΣΥΡΙΖΑ (Δ. Παπαδημούλης) και του ΚΚΕ, πως δεν χρειάζεται να καταθέσει ο κ. Καραμανλής στην Εξεταστική, συνάδει με την κατόπιν εορτής άποψη του κ. Τσίπρα: «Δεν υπάρχει Αγγέλου, υπάρχει Καραμανλής»;»,
δεν θα πρέπει να ερμηνευτεί σε βάθος; Δηλαδή το «αντισυστημική» ισχύει ή δεν ισχύει; Ή πότε ισχύει και πότε εξανεμίζεται;
Διότι εάν δεν ισχύει καθόλου, τότε για ποιο λόγο να τους ψηφίσει κάποιος αντισυστημικός.
Εκτός κι αν υφίσταται προοπτική προς αλλαγή πλεύσης της Αριστεράς προς αστισυστημική κατεύθυνση.
Προσωπικά διακρίνω ότι η μαύρη τρύπα του συστήματος, καταβρόχθισε ολοκληρωτικά τα κοινοβουλευτικά κόμματα της Αριστεράς. Αυτό δείχνουν οι πράξεις τους.
Μια θεωρία μετέωρη, αναγκαστικά εκλιπαρεί για κάθαρση και επανασύνταξη. Απαιτεί επανατοποθέτηση και προσαρμογή στα νέα δεδομένα. Εξάλλου την ανάγκη αυτή την τόνισε αρκούντως και ο ίδιος ο Μαρξ. Η διαδικασία όμως αυτή απαιτεί σχετικό ήθος, το οποίο μάλλον φαντάζει ακόμα ως ευσεβής πόθος.
Είναι ολοφάνερο πλέον ότι η Αριστερά βρίσκεται σε αδιέξοδο. Επομένως για να βγει από το αδιέξοδο πρέπει να γκρεμίσει τείχος, το οποίο η ίδια έχτισε εις βάρος της. Τείχος «αδιαπέραστο», διότι το ενίσχυσε, προς όφελός του, το ίδιο το σύστημα που η ίδια υποσχέθηκε ότι ήθελε να γκρεμίσει.
Προτείνω λοιπόν να διαλυθούν τα κόμματα της αριστεράς, μέσω της αδιαφορίας των ψηφοφόρων της, ώστε να θάλλει προοπτική για ένα νέο Αριστερό κίνημα, το οποίο να είναι απαλλαγμένο από την παλαιά ανεπάρκεια. Τι άλλο να κάνουμε; Η ουτοπία είναι το φάντασμα της απελπισίας. Χίλιες φορές ένα ωραίο φάντασμα, παρά μια άσχημη και αποκρουστική πραγματικότητα.
Η παλιά Αριστερά είναι ένα θηλυκό που πέρασε εδώ και δεκαετίες την φάση της εμμηνόπαυσης. Δεν πρόκειται να γεννήσει κάτι ποτέ πια, όσες φορές κι αν πηδηχτεί. Ας την αφήσουμε να πεθάνει, όπως πεθαίνουν όλοι οι οργανισμοί. Πρέπει να γεννηθεί μια νέα Αριστερά. Να περάσει όλα τα στάδια ενός ζωντανού οργανισμού, μέχρι να φτάσει στην ηλικία της σεξουαλικής ωρίμανσης. Στην ηλικία που να μπορεί να γεννήσει, και φυσικά ανάλογα με το σπέρμα που θα δεχθεί.
Όταν στη φύση τα ζώα παλεύουν για να εξοικονομήσουν για τα θηλυκά το καλύτερο και ακμαιότερο σπέρμα, δεν είναι ορθό την οποιαδήποτε κυρία πολιτική να την πηδάνε χαντούμηδες και λελέδες.
Αγαπητέ Αναγνώστη Λασκαράτε, γράφετε “Κάποια δειλά και χωρίς όραμα ανοίγματα στην Τουρκία, εκείνο το κολοβό και αδύναμο σύμφωνο συμβίωσης, άλλο τίποτα καλό δεν μπορώ να βρω.” Είσθε άδικος: οι μεταρρυθμίσεις στην Παιδεία; Στο Ασφαλιστικό; Στην Υγεία; Στην αγροτική πολιτική της χώρας; Στην ενεργειακή πολιτική; Στη διαφάνεια και την ανασυγκρότηση του Κράτους, με τη συνέντευξη και τον αλήστου μνήμης “Βασικό Μέτοχο” του κ. Παυλόπουλου; Στην οικονομία, που η ΝΔ την παρέλαβε “τραβεστί” και, χάρη στην απείρου κάλλους δημοσιονομική απογραφή του κ. Αλογογκούφη, την έκανε “άντρα, σωστό και πρόστυχο”; Στα πολιτικά ήθη; Α, μα, πολύ τον αδικείτε τον Πρόεδρα Γαρδούμπα, αγαπητέ μου. Αποδώστε δικαίως τα του Καίσαρος τω Καίσαρι και τα του Κοψιδιού τω Κοψίδιω, ινά μην φάμε τα μουστάκια μας (και, διάβολε, δεν έχω μουστάκι!)…
Α, να μην ξεχάσω την εμπνευσμένη δασική πολιτική, που είδαμε να αναπτύσσεται πλήρως το καλοκαίρι του 2007, το υπερήφανο “veto” στην ένταξη της πΓΔΜίας στο ΝΑΤΟ, τη “Δεξιά του Κυρίου”, τους ευσευείς συνεργάτες του, που εκόπτοντο για τα δίκαια των Μονών -έστω, μιας Μονής- του Αγίου Όρους, τους “κουμπάρους”, τα δομημένα ομόλογα, τη διασφάλιση της ανεξαρτησίας της Δικαιοσύνης, την μετατροπή της Αστυνομίας σε πραγματικό αρωγό των πολιτών, την “ήπια προσαρμογή”, ουφ, πια, τόσα πολλά και καλά έκανε ο Πρόεδρας Γαρδούμπας, μα τίποτα, πια, δεν μπορείτε να του αναγνωρίσετε;;;;
Και κάποια παραλειπόμενα γιά το δημοσίευμα του Μαριάν που ίσως προβληματίσουν.
Μού έκανε ΤΡΟΜΕΡΗ εντύπωση η στοχευμένη εμπαθής γραφή του συντάκτη,ασυνήθιστη γιά ξένο ηγέτη και μάλιστα όχι εχθρικής χώρας και αναζήτησα πληροφορίες γιά το έντυπο αλλά και γιά τον ίδιο(γιά τον τελευταίο δεν βρήκα). Λοιπόν τί βρήκα.
Το περιδικό αυτό είναι φιλικό προς της κυρία Σεγκολέν Ρουαγιάλ. Ενα το κρατούμενο.
Δεύτερον: όλοι ξέρουμε τον επικοινωνιακό οίστρο-ως μη όφειλε κιόλας!-του Γιώργου Παπανδρέου που δεν αφήνει έντυπο γιά έντυπο και κανάλι γγιά κανάλι στο οποίο να μιλάει. Είναι καλά δικτυωμένος και -πραγμα καθόλου παράξενο-του φλερονται ασυνήθιστα γαλαντόμικα ΟΛΑ τα δίκτυα. Ξέρουν κάτι καλύτερα αυτοί από όσα ξέρουμε εμείς; Οι πληροφορίες που διαχέονται λένε ότι τα μυστικά κονδύλια του ΥΠΕΞ(ένας απ’τους λόγους που ο ΓΑΠ το κρατάει και -να το θυμάστε αυτό!-δεν πρόκειται ΠΟΤΕ’ να τ’άφήσει) έχουν χαροποιήσει πολλών λογαριασμών τις σελίδες. Θέλω να πώ ότι ψιθυρίζεται μιάς κάποιας μορφής εκδούλευση της Σεγκολέν προς τον ΓΑΠ και που επικυρώθηκε σαν δώρο που τόφερε η Σεγκολέν στον Πόρο! Στο παράξενο εκείνο άρθρο, που στοχοποιούνταν μιά ΧΩΡΑ ΘΥΜΑ στην ίδια λίστα με τους ΘΥΤΕΣ της, δεν γινονταν ούτε η ελάχιστη αρνητική νύξη στον ΓΑΠ. Είναι προφανής η χάλκευση του δημοσιεύματος(αφήνω τις πολλές ανακρίβειες-χοντρές πολλές φορες-σε όλη την έκταση του κειμένου).
Ανάλυση να κάνεις των στοιχείων που σού παρατίθενται και θα βγεί η άκρη. Από τη στιγμή που το ΤΙΜΕ (λέτε κιαυτό να ξέρει περισσότερα από μας;)-το ΤΙΜΕ ε;, τον έβγαλε διανοούμενο, έναν άνθρωπο με τόσο απελπιστικά ρηχή σκέψη και ούτε μιά γραμμένη σελίδα στο ενεργητικό του(ναι αλλα κι ο Σωκράτης δεν είχε γράψει θα σπεύσουν να πούν μερικοί…)τα περιμένω πιά όλα. Ακόμα και Νόμπελ Ειρήνης μπορεί να του δώσουν!
τα ξένα έντυπα δεν διαφέρουν από τα ελληνικά, ούτε στους στόχους μα ούτε και στις μεθοδεύσεις. τάλλε κουάλε.
Αυτά τα μυστικά κονδύλια, δεν ξέρει να τα χρησιμοποιεί μόνο ο κ.Σαμαράς. Ξέρει και ο Έλληνας Στοχαστής. Ας φρόντιζε ο κ.Καραμανλής να τα καταργήσει θέτοντάς τα στον έλεγχο της Βουλής. Τώρα ας υποστεί λοιπόν τις βρισιές ωτου Μarianne.
Η ανάλυσή σας ήταν κατά τη γνώμη μου πολύ ενδιαφέρουσα.
Μα η τελευταία Νομαρχιακή απόφαση του Ψωμιαδη ..δεν ήταν και πάλι.. χαρχάλα χρήμα στον εξυπνακο μας ..από την καύση σκουπιδιών ..έλεος ποια ..
Εγώ, αντίθετα από τους πρώην (και, ανάγκα, νυν!) χειροκροτητές του, θα προέτρεπα τον Καραμανλή Β’ να ΜΗ σπάσει τη σιωπή του. Ας εμπνευστεί από τη νεώτερη πολιτική μας ιστορία. Παράδειγμα προς αποφυγήν, του ιδίου πολιτικού βεληνεκούς, η Μιμή Λιάνη-Κούντερα, που αμέσως μετά το θάνατο του Ανδρέου Α’ Παπανδρέου Β’ μας τάραξε στις δηλώσεις: στο τέλος πήρε τον π@#$ο και τώρα οι μαρκουτσοφόροι την πλησιάζουν για μια της βαρυσήμαντη αρλουμπαριά μόνο μετά τα μνημόσυνα του Μάο και την επέτειο της Διακήρυξης του ΠΑΣΟΚ (άλλο μνημόσυνο και αυτό…).
Αλλά και στους άλλους, τους οχτρούς του, αφήστε τον στην ησυχία του θα πρότεινα, on a d’autres chats à fouetter. Μόνο μην τον ξεχνάτε! Αλλιώς, όπως έλεγε ο Μητσοτάκουλας* για ένα άλλο θέμα (που επί του παρόντος μου διαφεύγει) “σε δέκα χρόνια θα το έχουμε ξεχάσει”. Και τότε (2021) θα βγεί ο πρώην Πρωθυπουργός στο διάδοχο του Pretenderη ή του Χατζηνικολάου και δώσει συνέντευξη ποταμό (“έτσι πολέμησα την κρίση” “στα πέτρινα χρόνια του ΔΝΤ” “με το σταυρό στο χέρι” κτλ) προς τέρψιν του ποιμνίου. Εθνάρχης. Η πολιτική καριέρα των διδύμων πλέον εξασφαλισμένη. Αμήν.
* Είπα Μητσοτάκουλα και θυμήθηκα… Κάθαρμα δεν τον φώναζαν το 1965; Τον εμπόδισε αυτό να γίνει αρχηγός κόμματος και πρωθυπουργός; Τον Κωστάκη, μέχρι “χοντρό” τον στολίσαμε…
Tα παρακατω τα εγραψα στις 19 Μαρτιου,στο μπλογκ μου.Τιτλοφορησα την αναρτηση “ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ,ΕΝΑΣ ΜΕΓΑΛΟΣ ΑΝΑΡΧΙΚΟΣ”
“ΤΟ 2004,ελαχιστοι Ελληνες ηταν εκεινοι που δεν ειχαν πειστει απο τον Κωστα Καραμανλη.Περα απο το 45% των ψηφοφορων του κομματος,πολλοι απο τους υπολοιπους,δεν τον ανεχονταν απλως,αλλα του ειχαν εναποθεσει κ τις ελπιδες τους.
Ελπιδα οτι τα πραγματα θα μπουν σε μια ταξη.Οτι τα λαμογια του πασοκ θα πληρωσουν κ οτι ευρυθμια,αξιοκρατια κ δικαιοσυνη επιτελους θα επικρατησουν
Σεμνοτητα κ ταπεινοτητα.Ειχαμε χρονια να ακουσουμε αυτες τις λεξεις απο το στομα ελληνα ηγετη κ αναγαλλιασαμε.Επιτελους,αναφωνησαμε
Μεσα σε 5 χρονια ο Καραμανλης δεν ξοδεψε μονο τα αποθεματα ελπιδας κ εμπιστοσυνης που του παρειχαμε
Θα ελεγα οτι ξοδεψε την ελπιδα που ειχαμε γενικοτερα σαν λαος για το μελλον μας
Θα ελεγα οτι ξοδεψε την εμπιστοσυνη που ειχαμε οχι μονο απεναντι στο προσωπο του αλλα κ γενικοτερα στους θεσμους
Τιποτα δεν εμεινε ορθιο σε αυτη τη λαιλαπα
Δικαιοσυνη?
Εκκλησια?
Σωματα ασφαλειας?
Μεσα μαζικης ενημερωσης?
Εδω ομως ειναι που ανακυπτει ενα καιριο ερωτημα
Προλαβε οντως ο Καραμανλης κ διελυσε τη χωρα μεσα σε 5 χρονια?
Η μηπως ηταν ολα ηδη διαλυμενα κ μονο οι ψευδαισθησεις μας δεν μας επετρεπαν να το αντιληφθουμε?
Εγω πιστευω το δευτερο.Τιποτα δε λειτουργουσε σωστα στην Ελλαδα,Αλλα επεφταν τα κοινοτικα πακετα βροχη κ ολα καλυπτονταν απο τις ιαχες αυτοεπιδοκιμασιας μας για τους υπερκοστολογημενους Ολυμπιακους αγωνες που τελεσθησαν επιτυχως
Σιγα το κατορθωμα δηλαδη.Λες κ θα μπορουσαμε να αναβαθμισουμε την Αθηνα,οπως το καταφεραν οι Ισπανοι με την Βαρκελωνη
Κατα μια εννοια επομενως,ο Καραμανλης λειτουργησε σαν αναρχικος.Σαν προβοκατορας.Μας ανοιξε τα ματια κ μας εβαλε να σταθουμε μπροστα στον καθρεπτη.Κοιτα πως εισαι,Ελλαδα,φωναξε.Ολοι οι θεσμοι σου ειναι διαβρωμενοι.Αν οι θεσμοι λειτουργουσαν σε αυτη τη χωρα,υπηρχε ποτε περιπτωση ενας πρωθυπουργος,οσο αχρηστος κ ανικανος να ειναι,να τη καταστρεψει απο τα θεμελια της?
Οκ,απετυχα.Οι ανθρωποι της πληρους εμπιστοσυνης μου ηταν λαμογια η ανικανοι,
Τι εκανε το κομμα μου γιανα προστατεψει τη χωρα απο την ανικανοτητα μου?
Τι εκαναν τα αλλα κομματα για να προστατεψουν τη χωρα απο την ανικανοτητα μου?
Τι εκανε η Δικαιοσυνη?τα ΜΜΕ?
ΟΛΟΙ ΑΥΤΟΙ ΜΕ ΚΑΛΥΠΤΑΝ
Κ ΤΩΡΑ ΠΟΥ ΕΠΕΣΑ, ΜΟΥ ΕΠΙΤΕΘΗΚΑΝ ΟΙ ΘΡΑΣΥΔΕΙΛΟΙ.
ΑΝΙΚΑΝΟΥ ΠΡΩΘΥΠΟΥΡΓΟΥ ΠΕΣΟΝΤΟΣ,ΠΑΣ ΥΠΟΚΡΙΤΗΣ ΞΥΛΕΥΕΤΑΙ
ΠΟΥ ΗΤΑΝ ΕΠΙ ΤΗΣ ΠΑΝΤΟΚΡΑΤΟΡΙΑΣ ΜΟΥ ΓΙΑ ΝΑ ΠΡΟΣΤΑΤΕΥΣΟΥΝ ΤΗ ΧΩΡΑ ΑΠΟ ΕΜΕΝΑ?Η ΤΟΠΙΚΗ ΑΥΤΟΔΙΟΙΚΗΣΗ?
ΟΙ ΑΚΑΔΗΜΑΙΚΟΙ?
ΤΙ ΝΑ ΜΟΥ ΠΕΙΤΕ ΡΕ?ΜΕΧΡΙ Κ ΤΟ ΑΓΙΟ ΟΡΟΣ ΣΑΣ ΑΠΕΔΕΙΞΑ ΟΤΙ ΕΙΝΑΙ ΔΙΕΦΘΑΡΜΕΝΟ
Επομενως,ανετα μπορει να ειπωθει οτι ο Καραμανλης μας ανοιξε τα ματια.Κανενας Μπακουνιν,κανενας Κροποτκιν, δε θα μπορουσε να το καταφερει αυτο
Μας εκανε ολους αναρχικους.Μετα τη πρωθυπουργια Καραμανλη,οποιος Ελληνας εκφραζει την εμπιστοσυνη του στους θεσμους κ την πολιτικη ηγεσια,ειναι ζητημα δευτερολεπτων να πεταχτουν απο μια γωνια 3-4 ασπροντυμενοι για να του φορεσουν το ζουρλομανδυα πριν προλαβει να κανει κακο ειτε στον εαυτο του ειτε στους αλλους
Περα λοιπον απο τα ερειπια που αφησε πισω του,ο Καραμανλης μας αφησε κ μια παρακαταθηκη.Κ ειναι αδικο που δεν βρεθηκε εστω ενας να το πει
Το αδικο λοιπον αυτο,ερχομαι εγω για να το διορθωσω
Κ να φωναξω,σε ευχαριστουμε Κωστα Καραμανλη
Που μας αποκαλυψες οτι αυτη η χωρα ειναι νεκρη κ οτι κανενας θεσμος δε λειτουργει
Που μας εστησες μπροστα στον καθρεπτη κ μας φανερωσες την ασχημια μας
Που σαν μεγαλος αναρχικος,μας εδειξες χωρις περιστροφες κ φτιασιδωματα το αποκρουστικο προσωπο της εξουσιας
Σε ευχαριστουμε που μας διελυσες τις ψευδαισθησεις
Κ μας διδαξες με τον πιο οδυνηρο τροπο οτι τιποτα καλο δεν εχουμε να περιμενουμε απο τις πολιτικες μας ηγεσιες.Απο την κοινοβουλευτικη μας απατη
Τα κοκκαλα του Μισελ Προυντον θα κανουν πολυ καιρο για να αρχισουν παλι να τριζουν “
Celin… έγραψες!
Εκτός απ τό Ευχαριστώ!
Το μισό το δικαιούται ο ΓΑΠ.
Γιατί αν ο Καραμανλής μας άνοιξε τα μάτια ο ΓΑΠ μας τα πέταξε έξω!
Θα μείνουν στην ιστορία σαν το πιό απίστευτο δίδυμο αποκάλυψης ενός άθλιου καθεστώτος που θέλουμε; ..να ονομάζουμε δημοκρατία!
Και σαν φωτεινό παράδειγμα συνεργασίας!
Ο υπονομευτής και ο …εξολοθρευτής!
Της όποιας ισορροπίας του συστήματος!
Niko,σε ευχαριστω,
κατω απο απο το εξαιρετικο κειμενο του Λασκαρατου,ειπα να αναρτησω κ εγω το σατιρικο μου αρθρακι!
Οσον αφορα αυτα που λες για τον ΓΑΠ,κ βεβαια συμφωνω.Θα μνημονευονται κ οι 2 ως αξιοι κ πεφωτισμενοι ηγετες που ρημαξαν τη χωρα,ο καθενας με τον τροπο του,ο καθενας απο το ποστο του
[...] http://roides.wordpress.com [...]
αφού ακόμα χρηματοδοτούν τον Π. Δήμητρα @ΣΙΑ ..άστα να πάνε
Κύριε Ροϊδη,
αν και η Ελλάδα έχει κατά κοινήν ομολογία σήμερα ως πρωθυπουργό τον ευφυέστερο και εντιμότερο σοσιαλιστή ηγέτη (πρόεδρο της Σ.Δ.)…..
http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=187920
ΕΚΘΕΣΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
Η διαφθορά εξακολουθεί να οργιάζει στην Ελλάδα
Του ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Με ιδιαίτερα χαμηλή ταχύτητα εξακολουθεί να κινείται η Ελλάδα στον δύσκολο δρόμο για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Νέα έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, για το 2010, κατατάσσει τη χώρα μας στην τελευταία κατηγορία των υπό αξιολόγηση 36 χωρών, για τον τρόπο εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΟΣΕ κατά της δωροδοκίας ξένων δημόσιων λειτουργών.
Συγκεκριμένα η Ελλάδα, μαζί με άλλες 20 χώρες, που αντιπροσωπεύουν συνολικά το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών, ανήκουν στην κατηγορία εκείνη που σημειώνει πολύ μικρή ή καθόλου δράση για την εφαρμογή της επίμαχης σύμβασης. Στην πρώτη κατηγορία, με ενεργητική δράση, είναι η Δανία, η Νορβηγία, η Ελβετία, η Αγγλία και οι ΗΠΑ. Ωστόσο, το 1/3 των παγκόσμιων εξαγωγών προέρχεται από χώρες που δεν έχουν υιοθετήσει τη σύμβαση του ΟΟΣΑ (Κίνα, Ρωσία, Ινδία).
Σκάνδαλα
Ειδικά για την Ελλάδα, η έκθεση μνημονεύει την υπόθεση Siemens ως μέγα σκάνδαλο που οδήγησε στην καταδίκη στελεχών της εταιρείας σε ξένα δικαστήρια για δωροδοκία Ελλήνων πολιτικών των δύο μεγαλύτερων ελληνικών κομμάτων. Αναφέρεται ακόμη η υπόθεση DePuy, όπου Αγγλοι φέρονται να ομολόγησαν ότι δόθηκαν 4,5 εκατ. λίρες για χρηματισμό επαγγελματιών της υγείας στην Ελλάδα.
Ακόμη οι εισαγγελείς του Μονάχου φέρονται να διαθέτουν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία πληρώθηκαν 10-12 εκατ. ευρώ σε Ελληνες αξιωματούχους, για να διασφαλιστεί το 2000 η αγορά υποβρυχίων από τη Ferrostaal, εταιρεία της ΜΑΝ Group. Αναφορά γίνεται στην τακτοποίηση της Daimler στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2010, όπου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ισχυρισμοί για πληρωμές επισήμων στην Ελλάδα σχετικά με την αγορά 645 οχημάτων από ελληνική κρατική υπηρεσία.
Η έκθεση διαπιστώνει προβλήματα στην ποινική τιμωρία των νομικών προσώπων, χαμηλές ποινές και γρήγορη παραγραφή των αδικημάτων των υπουργών.
Παρατηρεί επίσης σοβαρές ελλείψεις στην εκπαίδευση δικαστών και εισαγγελέων για παρόμοιες υποθέσεις, μεγάλες καθυστερήσεις στη Δικαιοσύνη και ανησυχίες για τη δικαστική ανεξαρτησία!
Η απογοητευτική πορεία της Ελλάδας οφείλεται και στην έλλειψη πρόσβασης στα απαιτούμενα δεδομένα. Οι πληροφορίες για την Ελλάδα προέρχονται κυρίως από τα ΜΜΕ, τις φήμες που κυκλοφορούν, καθώς και στοιχεία υποθέσεων που ανοίγονται σε τρίτες χώρες, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς.
Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν σημαντικά οι υποθέσεις δωροδοκίας ξένων δημόσιων υπαλλήλων, οι οποίες έχουν επιλυθεί με διακανονισμό. Η Διεθνής Διαφάνεια ζητεί να ενισχυθεί η αμεροληψία των δικαστικών πορισμάτων, να εξασφαλιστεί η ικανοποιητική τιμωρία των ενόχων (εταιρειών και ιδιωτών) και να δημοσιεύονται οι όροι των διακανονισμών και τα αποδεικτικά στοιχεία.
Κύριε Ροϊδη,
αν και η Ελλάδα έχει κατά κοινήν ομολογία σήμερα ως πρωθυπουργό τον ευφυέστερο και εντιμότερο σοσιαλιστή ηγέτη (πρόεδρο της Σ.Δ.)…..
http://www.enet.gr/?i=news.el.politikh&id=187920
ΕΚΘΕΣΗ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΔΙΑΦΑΝΕΙΑΣ
Η διαφθορά εξακολουθεί να οργιάζει στην ΕλλάδαΤου ΧΡΗΣΤΟΥ ΖΕΡΒΑ
Με ιδιαίτερα χαμηλή ταχύτητα εξακολουθεί να κινείται η Ελλάδα στον δύσκολο δρόμο για την καταπολέμηση της διαφθοράς.
Νέα έκθεση της Διεθνούς Διαφάνειας, για το 2010, κατατάσσει τη χώρα μας στην τελευταία κατηγορία των υπό αξιολόγηση 36 χωρών, για τον τρόπο εφαρμογής της Σύμβασης του ΟΟΣΕ κατά της δωροδοκίας ξένων δημόσιων λειτουργών.
Συγκεκριμένα η Ελλάδα, μαζί με άλλες 20 χώρες, που αντιπροσωπεύουν συνολικά το 20% των παγκόσμιων εξαγωγών, ανήκουν στην κατηγορία εκείνη που σημειώνει πολύ μικρή ή καθόλου δράση για την εφαρμογή της επίμαχης σύμβασης. Στην πρώτη κατηγορία, με ενεργητική δράση, είναι η Δανία, η Νορβηγία, η Ελβετία, η Αγγλία και οι ΗΠΑ. Ωστόσο, το 1/3 των παγκόσμιων εξαγωγών προέρχεται από χώρες που δεν έχουν υιοθετήσει τη σύμβαση του ΟΟΣΑ (Κίνα, Ρωσία, Ινδία).
Σκάνδαλα
Ειδικά για την Ελλάδα, η έκθεση μνημονεύει την υπόθεση Siemens ως μέγα σκάνδαλο που οδήγησε στην καταδίκη στελεχών της εταιρείας σε ξένα δικαστήρια για δωροδοκία Ελλήνων πολιτικών των δύο μεγαλύτερων ελληνικών κομμάτων. Αναφέρεται ακόμη η υπόθεση DePuy, όπου Αγγλοι φέρονται να ομολόγησαν ότι δόθηκαν 4,5 εκατ. λίρες για χρηματισμό επαγγελματιών της υγείας στην Ελλάδα.
Ακόμη οι εισαγγελείς του Μονάχου φέρονται να διαθέτουν στοιχεία σύμφωνα με τα οποία πληρώθηκαν 10-12 εκατ. ευρώ σε Ελληνες αξιωματούχους, για να διασφαλιστεί το 2000 η αγορά υποβρυχίων από τη Ferrostaal, εταιρεία της ΜΑΝ Group. Αναφορά γίνεται στην τακτοποίηση της Daimler στις ΗΠΑ τον Απρίλιο του 2010, όπου περιλαμβάνονται, μεταξύ άλλων, ισχυρισμοί για πληρωμές επισήμων στην Ελλάδα σχετικά με την αγορά 645 οχημάτων από ελληνική κρατική υπηρεσία.
Η έκθεση διαπιστώνει προβλήματα στην ποινική τιμωρία των νομικών προσώπων, χαμηλές ποινές και γρήγορη παραγραφή των αδικημάτων των υπουργών.
Παρατηρεί επίσης σοβαρές ελλείψεις στην εκπαίδευση δικαστών και εισαγγελέων για παρόμοιες υποθέσεις, μεγάλες καθυστερήσεις στη Δικαιοσύνη και ανησυχίες για τη δικαστική ανεξαρτησία!
Η απογοητευτική πορεία της Ελλάδας οφείλεται και στην έλλειψη πρόσβασης στα απαιτούμενα δεδομένα. Οι πληροφορίες για την Ελλάδα προέρχονται κυρίως από τα ΜΜΕ, τις φήμες που κυκλοφορούν, καθώς και στοιχεία υποθέσεων που ανοίγονται σε τρίτες χώρες, αναφέρει σε ανακοίνωσή της η Διεθνής Διαφάνεια Ελλάς.
Τα τελευταία χρόνια αυξήθηκαν σημαντικά οι υποθέσεις δωροδοκίας ξένων δημόσιων υπαλλήλων, οι οποίες έχουν επιλυθεί με διακανονισμό. Η Διεθνής Διαφάνεια ζητεί να ενισχυθεί η αμεροληψία των δικαστικών πορισμάτων, να εξασφαλιστεί η ικανοποιητική τιμωρία των ενόχων (εταιρειών και ιδιωτών) και να δημοσιεύονται οι όροι των διακανονισμών και τα αποδεικτικά στοιχεία.
Δεκτή ως προς το σκέλος της μείωσης χρηματικής εγγύησης που του έχει επιβληθεί, έκανε ο εισαγγελέας εφετών Γιάννης Λιακόπουλος, την προσφυγή του Γιάννη Αγγέλου, κατηγορούμενου στην υπόθεση της μονής Βατοπεδίου. Ο εισαγγελέας προτείνει να μειωθεί η εγγυοδοσία των 400.000 ευρώ που επιβλήθηκε στον κ. Αγγέλου μετά την απολογία του, στο ποσό των 60.000 ευρώ.
Ο κ.Καραμανλής οργίστηκε για την αδικία.
Ψηλό το ποσόν;
Για να ρωτήσει ο κ.Καραμανλής τι φακελάκια έχουν πληρώσει φτωχοί μετανάστες σε μεγαλογιατρούς για να εγχειριστούν.
Με δική του ευθύνη βέβαια και υπόθαλψη και ανοχή και αδιαφορία.
Τον πνίγει το δίκιο του τον κ.Καραμανλή:
«Σε εξέλιξη πολιτική δίωξη κατά του Κ. Καραμανλή»
Έντονη αντίδραση κύκλων του Κ. Καραμανλή για την εγγύηση στον Γ. Αγγέλου
11/08/2010 | Για εν εξελίξει πολιτική δίωξη με τελική στόχευση τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή κάνουν λόγο κύκλοι προσκείμενοι στον κ. Καραμανλή μετά την απόφαση της εφέτη ειδικής ανακρίτριας να μείωσει μόνο κατά 100.000 ευρώ το εγγυοδοτικό ποσό σε βάρος του Γιάννη Αγγέλου.
Η εφέτης ειδική ανακρίτρια Ειρήνη Καλού όρισε την χρηματική εγγύηση σε βάρος του στενού συνεργάτη του κ. Καραμανλή, κατηγορούμενου στην υπόθεση της Μονής Βατοπεδίου, στα 300.000 ευρώ (από 400.000 ευρώ αρχικά).
Οι συνεργάτες του τέως πρωθυπουργού επισημαίνουν πως η εμμονή σε αυτό το εξοντωτικό, προφανώς άδικο και με πλήρη περιφρόνηση στις αρχές της αναλογικότητας ύψος της εγγύησης, προσδίδει συν τοις άλλοις και εμπάθεια, τη στιγμή που ο αρμόδιος εισαγγελέας είχε προτείνει εγγύηση ύψους 60.000 ευρώ.
Υπενθυμίζουν, μάλιστα, την περίπτωση της κας Μαντέλη, η οποία, όπως τονίζουν, με αποδεδειγμένα ποινικά αδικήματα, της επιβλήθηκε εγγύηση ύψους 100.000 ευρώ.
«Όλα αυτά επιβεβαιώνουν ότι βρίσκεται σε εξέλιξη, πολιτική δίωξη με τελική στόχευση τον πρώην πρωθυπουργό Κώστα Καραμανλή» τόνιζαν χαρακτηριστικά.