Σινδόνη Τορίνου, μία σοβαρή υπόθεσις

Προσοχή! - Ο μέγιστος χρόνος παραμονής κάθε πιστού μπροστά στο σάβανο θα είναι Μόνον τρία λεπτά.

Αφού πρώτα η ίδια Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία αποδέχτηκε το ύφασμα ως μη αυθεντικό, τώρα εκτίθεται σε λαϊκό προσκύνημα ως… «Το πιο ιερό κειμήλιο» [είναι πολλά τα λεφτά Μπάμπη ή Μέγας είσαι Κύριε!]

Η Σινδόνη του Τορίνο ενάντια στα σκάνδαλα παιδεραστίας; διερωτάται ο «Ε.Τ.» – εμείς, όχι.

Συγκεκριμένα: “Το πιο ιερό κειμήλιο της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, η Σινδόνη του Τορίνο, πρόκειται να εκτεθεί σε λαϊκό προσκύνημα αμέσως μετά το Πάσχα, ανακοίνωσε σε συνέντευξη Τύπου ο Αρχιεπίσκοπος του Τορίνο, καρδινάλιος Σεβερίνο Πολέτο. Αυτή είναι η πρώτη φορά που εκτίθεται από τον Οκτώβριο του 2000 και μόνον η πέμπτη φορά, στη διάρκεια των τελευταίων εκατό ετών.
Σύμφωνα με την ανακοίνωση, οι πιστοί θα μπορούν να προσκυνήσουν το κειμήλιο από τις 10 Απριλίου ως τις 23 Μαΐου και ο μέγιστος χρόνος παραμονής κάθε πιστού μπροστά από το σημείο όπου θα εκτίθεται θα είναι τα τρία λεπτά, καθώς αναμένονται περισσότερα από δύο εκατομμύρια επισκέπτες….”

Το πιο ιερό μη… αυθεντικό; Αποφασίστε.

Για την αυθεντικότητα και την προέλευσή της έχουν διατυπωθεί πολλές απόψεις. Επιστημονικές αναλύσεις και χρονολογήσεις του υφάσματος χρονολογούνται από τα τέλη του 19ου αιώνα, όταν παρατηρήθηκε πως οι χρωματικοί τόνοι των εικόνων της Σινδόνης είχαν μάλλον το χαρακτήρα φωτογραφικών αρνητικών. Το 1988, τρεις ανεξάρτητες μελέτες που πραγματοποιήθηκαν σε εργαστήρια του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης, της Αριζόνας και του Ινστιτούτου Τεχνολογίας της Ελβετίας αντίστοιχα, κατέληξαν στο συμπέρασμα πως πρόκειται για δημιούργημα που χρονολογείται την περίοδο 1290-1390. Με βάση τα αποτελέσματα των ερευνών, η Ρωμαιοκαθολική εκκλησία αποδέχτηκε τη Σινδόνη ως μη αυθεντική.

Μετά τη χρονολόγηση των ευρημάτων με τη μέθοδο του ραδιενεργού άνθρακα οι ερευνητές κατέληξαν στο συμπέρασμα ότι τόσο ο τάφος όσο και η σορός αλλά και το σάβανο χρονολογούνται περίπου από την περίοδο που έζησε ο Χριστός (1 έως 50 μ. Χ.). Η ύφανση του υφάσματος, όμως, είναι απλή και διαφέρει από αυτήν της περίφημης Σινδόνης του Τορίνου. Οπως χαρακτηριστικά δήλωσε ο ιστορικός Ορίτ Σαμίρ, «κατά πάσα πιθανότητα τα ταφικά υφάσματα που χρησιμοποιούνταν εκείνη την εποχή είχαν αυτήν την απλή ύφανση. Αντιθέτως, η ύφανση της Σινδόνης του Τορίνου είναι πολύ πιο πολύπλοκη και κατά πάσα πιθανότητα το ύφασμα είναι πολύ μεταγενέστερο.

Επίσης, όπως αποκάλυψε η ανάλυση δείγματος γενετικού υλικού που έλαβαν οι επιστήμονες από τα οστά, ο άνδρας που ετάφη εκεί έπασχε από λέπρα αλλά και φυματίωση. Σύμφωνα με τους επιστήμονες που πραγματοποίησαν τη μελέτη βρέθηκαν γενετικά αχνάρια και των δύο ιών στα οστά του νεκρού. Αξίζει να σημειωθεί ότι πρόκειται για το αρχαιότερο κρούσμα λέπρας που έχει εντοπισθεί ώς σήμερα. Και οι δύο ασθένειες προκαλούσαν ιδιαίτερο φόβο. Η λέπρα, ωστόσο, σχεδόν εξαφανίστηκε από την Ευρώπη μετά τον Μεσαίωνα. Σύμφωνα με πολλούς ερευνητές αυτό οφείλεται στην εκτενέστερη εμφάνιση της φυματίωσης.

Ιδιαίτερα ενδιαφέρον κατά τους ερευνητές που έκαναν την ανακάλυψη είναι το ότι στον συγκεκριμένο νεκρό δεν έγινε δεύτερη ταφή, όπως συνηθίζεται στην εβραϊκή παράδοση. Αντιθέτως, ο συγκεκριμένος τάφος είχε σφραγιστεί.

["Καθημερινή"]

.

ανανταπαπανταμ.