SOS: Επιχείρηση σωτηρίας αφορολόγητου Εκκλησίας

Μια απάντηση στην κα Λώρη Κέζα του Βήματος

Levine Jack. O πατριάρχης της Μόσχας στην Ιερουσαλήμ (1975). Συλλογή Thyssen-Bornemisza

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Κύριε Ροϊδη,
Η οικονομία βουλιάζει, η πατρίδα κινδυνεύει και η κυβέρνηση που μας έλεγε «Υπάρχουν λεφτά», λεηλατεί τα μικρά εισοδήματα και μεταβάλλει ριζικά και μακροχρόνια το εργασιακό και ασφαλιστικό τοπίο σε μια βελτιωμένη εκδοχή του κινέζικου καπιταλισμού. Αυτό είναι ταυτόχρονα και το αναπτυξιακό της όραμα το οποίο αδίκως κατηγορείται πως δεν διαθέτει. Ανάπτυξη με αύξηση της ανταγωνιστικότητας μέσω μορφών μιας νέας εργατικής δουλείας. Η ΕΣΣΔ δεν υπάρχει πιά και το τοπίο για αντεπίθεση του καπιταλισμού είναι αφρούρητο. Η έφοδος άρχισε από την πιο αδύναμη πτέρυγα, την πιο διεφθαρμένη, θρησκόληπτη και εθνικιστική χώρα της Ε.Ε.

Ακούστηκαν κάποιες φωνές για το αυτονόητο: Φορολόγηση της Εκκλησίας. Ειλικρινείς και υποκριτικές. O ΣΥΡΙΖΑ είναι μεταξύ αυτών που ζητούν φορολόγηση. Αν πράγματι το εννοεί οφείλει να το στηρίζει με αριθμούς και επιχειρήματα. Δεν το έκανε. Ένα πολιτικό κόμμα οφείλει να έχει επεξεργασίες και ντοκουμέντα. Όχι πως το έκανε κάποιο άλλο κόμμα. Ο ΣΥΡΙΖΑ όμως διεκδικεί αυτή τη διαφορετικότητα σε πολλούς τομείς. Την κρίσιμη ώρα της μάχης λοιπόν υπέρ των εργαζόμενων, ο ΣΥΡΙΖΑ διέπραξε δυο παρασπονδίες. Πήγε στη Βουλή χωρίς πυρομαχικά, με τα συνηθισμένα συνθήματα και το χειρότερο συναντήθηκε με τον υποτιθέμενο εχθρό. Την ηγεσία της Εκκλησίας. Ο ΣΥΡΙΖΑ πατάει και εδώ σε δυο βάρκες. Και με τον αστυφύλαξ και με τον χωροφύλαξ. Φιλοφρονήσεις, χαμόγελα, επισκέψεις, κουβεντούλες με τον (βεβαρυμένο με αντιδραστικό παρελθόν και παρόν) αρχιεπίσκοπο, συμμετοχή στο επικοινωνιακό του παιχνίδι, υπαναχώρηση από το πάγιο αίτημα του χωρισμού μπροστά στις κάμερες, σιωπή στα αρχιεπισκοπικά ψέματα λόγω σαβουάρ βιβρ-κι ας πεινάει κόσμος κι ας αποκαθηλώνονται δικαιώματα και κατακτήσεις ενός αιώνα. Ο πρόεδρος του ΣΥΝ συναντήθηκε με τον αρχιεπίσκοπο στη φωλιά του, ο αρχιεπίσκοπος τον υποδέχτηκε ασκεπής. Αυτό στη γλώσσα των παπάδων που έχουν μακραίωνο τυπικό σημαίνει υποτίμηση του επισκέπτη. Τι εικόνα στάλθηκε από τα ΜΜΕ που όσο φειδωλά είναι ή και απόντα στις σοβαρές εκδηλώσεις του ΣΥΝ/ΣΥΡΙΖΑ, έδωσαν στο αφύσικο αυτό ραντεβού το βροντερό παρών; Αφού τα λέει αυτά ο αρχιεπίσκοπος μπροστά στον σιωπηλό αρχηγό του πιο εχθρικού προς την Εκκλησία κόμματος, έτσι θα είναι. Πως θα φαινόταν αν ο κ.Τσίπρας συναντιόταν με τον πρόεδρο του ΣΕΒ (εθιμοτυπικά) τις παραμονές συζήτησης κάποιου εργασιακού νομοσχέδιου και τον άκουγε σιωπηλός να λέει πως οι βιομήχανοι υποφέρουν; Τι απογοήτευση για τη σκεπτόμενη νεολαία να βλέπει έναν νέο πολιτικό σε χαζοχαρούμενες διαχύσεις με τον επικεφαλής της μεγαλύτερης επιχείρησης της χώρας, η οποία παράγει αφορολόγητα ιδιωτικά κέρδη και ρουφάει κρατικά λεφτά (χωρίς μάλιστα να παράγει πλούτο όπως ο ΣΕΒ), μόνο ποτίζοντας το λαό “χασίσι, όνειρα, ψέματα και μίση” (Κ.Βάρναλης, κε Τσίπρα, έτσι μιλήσαν οι αριστεροί ποιητές για την Εκκλησία). Και πότε όλα αυτά; Λίγο μετά το ραντεβού Ιερώνυμου-Καρατζαφέρη, στην πιο κρίσιμη στιγμή που ο παλίμβουλος ΓΑΠ δείχνει για πρώτη φορά πρόθυμος να απλώσει λίγο το χέρι του στα εκκλησιαστικά θησαυροφυλάκια. Ακόμη και μόνη η αποδοχή του επικοινωνιακού ραντεβού με την πονηρή ρασοφόρα αλεπού συνιστά από μόνη της πράξη προδοσίας, συμμετοχή στο θέατρο της αποενοχοποίησης, συστράτευση στο μέτωπο της πιο σκληρής ακόμη αφαίμαξης των εργαζομένων προς όφελος της Εκκλησίας που μπροστά της υποκλίνονται ακόμη και οι ηγέτες της Αριστεράς. Η Ιστορία έχει αποδείξει την παντοδυναμία της γοητείας του παπαδαριού, που ξέρει την τέχνη να φέρνει βόλτα τους ηγεμόνες. Θυμίζω πως την κρίσιμη στιγμή που ο Αττίλας ήταν προ των πυλών της Ρώμης, οπισθοχώρησε μπροστά στην πειθώ και στις μεταφυσικές απειλές του πάπα. Αλλά θεωρώ πως ο κ.Τσίπρας έχει περισσότερο μυαλό και ήθος από τον αρχηγό των Ούννων.

Τα γκάλοπ έδειχναν πρωτοφανή αποδοχή της φορολόγησης. Όταν απειλείται η τσέπη του ο Ρωμιός παύει να υποκρίνεται. Πανικός στα ιερά επιτελεία! Στο γενικό προσκλητήριο που σάλπισε ο Δικέφαλος Αετός για τη μη φορολόγηση τη Εκκλησίας δεν επιστρατεύτηκαν αυτή τη φορά οι συνήθεις Ιππότες και Ταξιάρχες των Ιερών της Ταγμάτων, τουτέστιν η «Εσπρέσσο», οι αδελφοί Κουρή και η «Αυριανή», ο κ.Γρηγόρης Μιχαλόπουλος, ο κ.Καρατζαφέρης, ο κ.Παπαθεμελής. Στη μάχη έπεσαν και τηλεαστέρες που κατά καιρούς διέπρεψαν σε σκανδαλιστικές ημιτελείς αποκαλύψεις σε βάρος του Κλήρου. Το 35% των παγκαριών με τα διπλά βιβλία, τα σάπια κοτόπουλα της Αλληλεγγύης, η περιουσία του ΤΑΚΕ που αρπάχτηκε από το Ταμείο απλήρωτων Δημοσίων Υπαλλήλων, τα Χρυσόβουλα, οι λιμνοθάλασσες και οι υπόλοιπες ιερές ρεμούλες ξεχάστηκαν ως δια μαγείας. Προηγήθηκαν σοβαροί δημοσιογράφοι που ξέπλυναν τον όσιο Εφραίμ ενώ προαναγγέλεται συνέντευξη άλλου σοβαρού με τον κ. Ιερώνυμο. Βγήκαν μπροστά σοβαρά έντυπα όπως το «ΒΗΜΑ» του κου τ.διοικητού του Αγ.Όρους, πανεπιστημιακού Στ.Ψυχάρη, και έγκυροι δημοσιογράφοι όπως η κα Λώρη Κέζα, η οποία μας έπεισε πως η Εκκλησία του Δικέφαλου Αετού πένεται και παράλληλα επιτελεί ένα τεράστιο φιλανθρωπικό έργο, με δικά της μάλιστα λεφτά:

1. «Υπάρχουν αστικοί μύθοι. … «Η ελληνική δεν έγινε παγκόσμια επίσημη γλώσσα για μία ψήφο».. Ίσα κι όμοια λοιπό οι ακροδεξιές παρλαπίπες για την ελληνική γλώσσα που έχουν εξευτελιστεί και γίνονται πιστευτές μόνο από τους ηλίθιους με την ορατή πραγματικότητα για τον προκλητικό πλούτο της Εκκλησίας, που αρκεί μόνο το αμαρτωλό χρυσάφι των ναών της για να σώσει πεινασμένους, άστεγους και αρρώστους. Γιατί δεν μπορεί θα ξέρει η κυρία αυτή πως ο Χριστός έχει καταδικάσει τη συγκέντρωση χρυσού από τους πιστούς του και πως ακόμη και μεταρρυθμιστές βυζαντινοί αυτοκράτορες και τσάροι αρπάξανε από τα πειρατικά θησαυροφυλάκια της Εκκλησίας τα πλούτη της. Ο Μεγάλος Πέτρος έλιωσε τις καμπάνες της για να φτιάξει κανόνια και οι εικονομάχοι αυτοκράτορες την έκαναν να μην ξέρει που να κρύψει τη ντροπή της.

2. Το άρθρο είναι μια εξυπνακίστικη προσπάθεια να αποενοχοποιήσει την Εκκλησία. Φτάνει στα όρια της κακοήθειας με φράσεις του τύπου: «Μπορεί να ζητήσει αποζημίωση από τα ορφανά που μεγάλωσαν στα δικά της ιδρύματα». Αγνοεί η δημοσιογράφος τι υφίστανται τα ορφανά που μεγαλώνουν σε εκκλησιαστικά ιδρύματα σε όλη τη Γη; Δεν ξέρει; Δεν άκουσε για το ίδρυμα του ατιμώρητου από την Εκκλησία πρωτοπρεσβύτερου Παπουτσάκη; Φιλοτιμήθηκε η ίδια και η εφημερίδα της να ζητήσουν να αποζημιώνονται τα θύματα της ιερής παιδεραστίας και να δικάζονται από την Εκκλησία οι δράστες;

3. «Είναι σωστό να φορολογηθεί η Εκκλησία με όρους επιχείρησης; Δεν μπορεί να λογίζεται ως επιχείρηση…». Γιατί δεν είναι επιχείρηση; Έχει χιλιάδες υπαλλήλους τους οποίους μάλιστα πληρώνουν οι πολίτες. Οι αρχιερείς της πλουτίζουν ανάρμοστα. Φτωχόπαιδα οι περισσότεροι, ημιμαθείς, ζουν σαν πρίγκηπες. Μας το λένε οι ίδιοι σε εφημερίδες συντηρητικότερες από το «ΒΗΜΑ» με αρθογράφους συντηρητικότερους από εσάς, τον κ. Γιανναρά συγκεκριμένα: «Πριν από κάποια χρόνια, ιεράρχης μεγάλης στην Ελλάδα μητρόπολης, λίγο προτού πεθάνει, είπε σε δικό του άνθρωπο: ‘Δεν έχω παράπονο. Ενα χωριατόπουλο ήμουν, πάμφτωχο και όχι ικανό για επιστήμες. Αλλά χάρη στο παραμύθι του Χριστούλη πέρασα τη ζωή μου σαν πρίγκιπας’..».

Το «ΒΗΜΑ», το διαβάζετε κυρία μου;
«…Ο πρώτος ποιμαίνει μια από τις πλουσιότερες μητροπόλεις της Κ.Ελλάδας και έχει συγκρουστεί επανειλημμένως με ομάδες πιστών της επαρχίας του, ..Μάλιστα στα έντυπά τους δημοσίευσαν φωτογραφίες του ιεράρχη με τις 365 διαφορετικές στολές του- μία για κάθε ημέρα. Η κατασκευή τους κοστίζει δεκάδες χιλιάδες ευρώ. Ο δεύτερος, ποιμήν του ευρύτερου πολεοδομικού συγκροτήματος των Αθηνών, τελεί δεκάδες μνημόσυνα κάθε μήνα και τα έσοδα από αυτά τα κρατάει για τον εαυτό του. Ο γνωστός ως «μνημοσυνάκιας» της Ιεραρχίας έφθασε στο σημείο να βάλει ειδικό παγκάρι σε νεκροταφείο που υπάγεται στην περιοχή του, γεγονός που εκνεύρισε τις δημοτικές αρχές, αφού τα έξοδα και η συντήρηση των νεκροταφείων ανήκουν στους δήμους. Μάλιστα, όπως λέγεται, ο εν λόγω ιεράρχης έκλεισε με μονωτική ταινία και το ειδικό κουτί που είχε ο δήμος για όσους θέλουν να προσφέρουν χρήματα. Εκείνοι που επισκέπτονται συχνά παλαιοπωλεία της Ευρώπης και της Μέσης Ανατολής για να αγοράσουν παλαιά εγκόλπια, μίτρες και ράβδους. Μάλιστα τρεις τουλάχιστον από αυτούς είναι γνωστοί ιδιαίτερα στο κλειστό παζάρι της Κωνσταντινούπολης, όπου οι αργυροχρυσοχόοι και οι παλαιοπώλες μόλις τους δουν σπεύδουν να τους εξυπηρετήσουν και να τους προσφέρουν ό,τι καλύτερο διαθέτουν…».

4. «Τώρα ζητείται να αντιμετωπιστεί ως Ανώνυμη Εταιρεία. Είναι μάλλον ανακριβής και άδικη μια τέτοια προσέγγιση και αυτό δεν έχει να κάνει ούτε με τον Ναζωραίο ούτε με την πίστη σε ανάσταση νεκρών». Ποιος συνδύασε πότε και που τον πλουτισμό της Εκκλησίας με τον φτωχό Ναζωραίο κυρία μου; Γιατί τον προσβάλλετε τόσο βάναυσα εμπλέκοντάς τον με ένα εξώφθαλμα αμαρτωλό ιερατείο ενός ιστορικά καταδικασμένου μηχανισμού; Δεν ξέρετε τι σχέση έχει η Ανάσταση των νεκρών με τα αφορολόγητα ελέω ΠΑΣΟΚ και ΝΔ παγκάρια του παπαδαριού; Αγνοείτε πως ο φόβος του θανάτου και η Ανάσταση των νεκρών είναι η πιο ακριβή πραμάτεια της Εκκλησίας, αυτή που τροφοδοτεί δωρεές, εράνους και διαθήκες;

Αγνοείτε κυρία μου τα αφορολόγητα κερδοφόρα λείψανα, τους αφορολόγητους εράνους, τα εκατομμύρια της «Αλληλεγγύης», την κλεμμένη περιουσία του ΤΑΚΕ, το αίσχος του βαθύπλουτου πατριαρχείου-οχετού των Ιεροσολύμων που επιχορηγείται κι από πάνω από το κράτος, την αφορολόγητη εμπορία των “Μυστηρίων”, το προσκύνημα των Τεμπών, τις εικόνες που ματώνουν και δακρύζουν, τη Βιστωνίδα, τον Βησσαρίωνα, το Άξιον Εστί, την Τίμια Ζώνη, τον σκελετό της Ν. Μάκρης, τις καταθέσεις του Αττικής, τα μυστήρια της μονής της Πάτμου, τα τσιφλίκι των μοναστηριών, τα φιρμάνια και τα χρυσόβουλα;

5. «Ενας αστικός μύθος θέλει την Ιεραρχία να τρώει το χαβιάρι με την κουτάλα. Αν λοιπόν αυτό το 20% φορολόγησης περιορίσει την τρυφηλότητα, έχει καλώς. Αν όμως περιορίσει το φιλανθρωπικό έργο, θα έχουμε πρόβλημα». Γιατί κυρία μου;  Στον 21ο αιώνα μας μιλάτε για φιλανθρωπίες και ζητιανιές; Δεν είναι υποχρέωση του κράτους το κοινωνικό έργο, η ασφάλεια, η στέγη, η εργασία, η περίθαλψη; Με ποια λογική το έχει αναλάβει αυτό η Εκκλησία και μάλιστα όχι με τα λεφτά της αλλά με τα λεφτά όλων των φορολογούμενων; Αν εσείς αύριο απολυθείτε από τον ευσεβή εργοδότη σας (τον πανεπιστημιακό κ. Στ. Ψυχάρη του Αγ.Όρους), δεν θέλετε να υπάρχει αποζημίωση, δωρεάν κρατική περίθαλψη, γραφεία εύρεσης εργασίας, συλλογικές συμβάσεις, συνδικάτα να σας υποστηρίξουν, καλά κρατικά γηροκομεία να σας στεγάσουν αν βρεθείτε ποτέ στα γηρατειά σας ανυπεράσπιστη; Θα πάτε στα συσσίτια της Αρχιεπισκοπής, θα περιμένετε την εθιμοτυπική φιλανθρωπία των εορτών, ή θα παίζετε βιολί έξω από τη Μητρόπολη;