O μισογυνισμός της Ορθοδοξίας (2)- «Παρθενοσυλλέκτες» και «Ιεροί Τράγοι» (Μέρος Δ)

Αφιέρωμα: η Μέρα της Γυναίκας 8 Μαρτίου 2009 (διαβάστε το περσινό αφιέρωμα)

( 2Α – 2 B – 2 Γ )

Γράμμα από το Ληξούρι: Αναγνώστης Λασκαράτος

Συνέχεια - «Ιεροί τράγοι»

Ο 70χρονος Ελληνοαμερικανός πρωτοπρεσβύτερος θεολόγος Αντώνιος Μοσχονάς, έγγαμος και παππούς, συνδεόμενος με τον περίφημο μεγαλοηγούμενο Εφραίμ της Αριζόνας μέσω δυο μονών, συκοφαντήθηκε από 19χρονη Αμερικανοουκρανίδα οικογενειακή φίλη με την οποία κοιμήθηκε στο ίδιο δωμάτιο ξενοδοχείου, ερχόμενος για διακοπές στην Αθήνα και τέθηκε σε αργία. Την είχα σαν εγγονή μου δικαιολογήθηκε. Το FBI εισέβαλε στο σπίτι του ιερέα και πήρε μεταξύ άλλων και το κομπιούτερ του. Ο εξαίρετος ιερεύς είχε προσφέρει τις ιερατικές του υπηρεσίες στις αεροπορικές βάσεις Davis -Montham και Fort Huachuca Καθιέρωσε ετήσιο ελληνικό φεστιβάλ και ίδρυσε το Ελληνικό Πολιτιστικό Ίδρυμα για την προαγωγή της ελληνικής Παιδείας. http://www.pokrov.org/display.asp?ds=Article&id=681

Και για να επιστρέψουμε στο εσωτερικό: «Ιερέας απήγαγε αλλά και κακοποίησε την έγκυο κόρη μου» («Εσπρέσσο», 2.7.’05). Ψέμματα. Εδώ καλέ, κατηγόρησαν ακόμη τον θαυματουργό αγ.Νεκτάριο του πατριαρχείου Αλεξανδρείας για ανηθικότητα, και μάλιστα οι κατήγοροι ήταν κληρικοί και έγιναν αιτία να απολυθεί. Κατέφυγε στην Αθήνα άνεργος ψάχνοντας για δουλειά. Η μητέρα μιας μοναχής του γυναικείου μοναστηριού στο οποίο κατοικοέδρευε, τον κατήγγειλε κι αυτή αλλά ο άγιος απαλλάχτηκε από την Δικαιοσύνη. Μάλιστα ο ανακριτής που τον αντιμετώπισε ως ένοχο πέθανε ως εκ θαύματος μετά από λίγο. Μήπως και ο Μέγας Αθανάσιος δεν αντιμετώπισε τέτοιες συκοφαντίες;

“Τρανός δεσπότης κυνηγά τον διάκο να παντρέψει να πάρει νύφη βυζαρού να κάνει αυτός την στέψη. Παντρέψου διάκο κι ύστερις στείλτην να την βλογήσω…..» (Δημώδες). Στα τέλη του ‘64, ο Φίλιππος της Δράμας (φωτ. φορτωμένος με παράσημα για την «εθνική» του δράση), χειροτονητής κατά τον Θεσσαλιώτιδος Κωνσταντίνο «σοδομιτών ιερέων» (Σ.Καρατζαφέρη «Φάκελλος Εκκλησία»), είχε αποκαταστήσει την φιλενάδα του, προικοδοτώντας την και παντρεύοντάς την με νεαρό που στην συνέχεια χειροτόνησε παπά. Την ώρα του γάμου που ιερολογείται από τον ίδιο, κλαίει, λιποθυμά, ενώ τρεις γιατροί τρέχουν να τον συνεφέρουν. Μετά τον γάμο, συνεχίζει να παρενοχλεί την παπαδιά, της κάνει ακριβά δώρα, κοιμάται μαζί της σε κάποιο μοναστήρι πείθοντας τον κερασφόρο σύζυγο πως η ιερότητα του τόπου το επιβάλλει. Ο παπα-τάρανδος απευθύνει υπόμνημα στην Σύνοδο, η οποία προσπαθεί να κουκουλώσει την υπόθεση. Το κωμειδύλιο όμως διαρρέει στον Τύπο πανελλαδικά, οπότε ο δεσπότης ύστερα από απεγνωσμένη μάχη χάνει τον θρόνο του, όχι όμως και την αρχιερωσύνη του. Λέει πολλά το γεγονός πως 16.000 ενορίτες του και όλοι οι δήμαρχοι και οι βουλευτές της περιοχής σε υπόμνημά τους στην Ιεραρχία αναφέρουν: «… ο πόλεμος κατά του Σεβασμιωτάτου ήρχισεν αφ’ ης ημέρας εξεδιώχθη εκ Δράμας διά της Αστυνομικής Αρχής ο Ιερομόναχος Γερμανός, ο αχάριστος και αγνώμων εκείνος άνθρωπος …. δεν συγκινήθηκαν από την προστασίαν του Σεβασμιωτάτου προς μίαν ορφανήν πατρός και μητρός κόρην την οποίαν μετά την παρασχεθείσαν προστασίαν παρέδωκε ως σύντροφον εις την ζωήν του εις νέον ιερωθέντα μετά ταύτα». Ο δεσπότης επωφελούμενος από το ότι η Σύνοδος για να τον βοηθήσει αποφεύγει να τον κατηγορήσει για κάτι συγκεκριμένο χρησιμοποιώντας την αόριστη κατηγορία «σκανδαλισμός των πιστών», προσφεύγει στα εκκλησιαστικά δικαστήρια ζητώντας να επιστρέψει. Το ρομάντσο του όμως δεν μπορούσε να καλυφθεί, παρά την καλή διάθεση της Συνόδου, που έβαλε για πρόεδρο του δευτεροβάθμιου δικαστηρίου τον Θεσσαλονίκης Παντελεήμονα Α΄, ο οποίος το 1967 εξαναγκάστηκε σε παραίτηση για κατηγορίες ηθικής φύσεως από τον αντιπρόεδρο της χουντοκυβέρνησης τον Πατίλη, που πήγε στο γραφείο του και του ζήτησε εκβιαστικά να φύγει στα πλαίσια της ψευτοκάθαρσης που έκανε η δικτατορία στην Εκκλησία.

Για την Ιστορία, αξίζει να αναφέρουμε ότι ο αθεόφοβος Φίλιππος, την ίδια εποχή που κρυφοκοιμόταν με την παπαδιά στα μοναστήρια του καπετανάτου του, εξέδωσε το βιβλίο του “Το χέρι του Θεού” (Αθήναι 1964). Εκεί σέρνει τα εξ αμάξης στο ΕΑΜ, στηλιτεύοντας μια “καθοδηγήτρια” που τόλμησε να κάνει κήρυγμα σεξουαλικής απελευθέρωσης στις γυναίκες της Κύμης, που “ανεστατώθησαν εις το άκουσμα της αισχρής αυτής διδασκαλίας” και “απέδειξαν ότι σέβονται τα ιερά και τα όσια της αγίας μας Θρησκείας…”. Το πατριαρχείο στο οποίο ο Φίλιππος κατέφυγε το 1978 συνηγόρησε στην αναψηλάφηση της υπόθεσής του και η Σύνοδος στις 10 Ιουνίου δέχτηκε (Μ.Νεοφωτίστου, Πρ.Ελευθεροτυπία, 18.8.’78). http://www.tovima.gr/default.asp?pid=2&artid=164330&ct=75 – http://news.kathimerini.gr/4dcgi/_w_articles_ell_1_26/01/2003_51447

Η «Ορθόδοξος Χριστιανική Γωνιά» δεν έχει το Θεό της. Ανήμερα Κυριακή του Ασώτου, επέλεξε να δημοσιεύσει άρθρο του Φίλιππου («Η αλόγιστη σπατάλη των ατίμητων αγαθών», από το μπεστ σέλλερ του δεσπότη: “Τα ασάλευτα Θεμέλια”).

Στους αντίποδες του Φίλιππου ο τίμιος Θεουπόλεως Γεννάδιος παράτησε την αρχιερωσύνη του για να πάρει την καλή του, εργαζόμενος στην συνέχεια για να κερδίσει τα προς το ζην και αφήνοντας και απογόνους. Άλλος μητροπολίτης, εγκατέλειψε πρόσφατα την μητρόπολή του για την καρδιά μιας γυναίκας, αλλά δεν παραιτήθηκε από την ιερωσύνη και εισπράττει την παχυλή του σύνταξη.

Ο Ιεροσολύμων Βενέδικτος «είχε τη φήμη ανθρώπου που οι γυναίκες δεν τον άφηναν ασυγκίνητο. Λέγεται…..ήταν ιδιαίτερα διαχυτικός ακόμα και με προσκυνήτριες….βοά η αδελφότητα, οι φήμες εμπλέκουν ακόμα και σύζυγο γνωστού Έλληνα πολιτικού. Λέγεται ότι είχε σχέσεις μαζί της….και ότι της χάρισε ένα σπίτι στα … προάστια από την περιουσία του Πατριαρχείου», εκεί «ζει με τον …σύζυγό της….Για τον Βενέδικτο λέγεται ότι ήταν κοσμοπολίτης, πολύγλωσσος, μορφωμένος και άνθρωπος με φινέτσα….Του άρεσε η καλή ζωή….έμενε στη βίλλα της Γαλιλαίας, όπου προσκαλούσε πρίγκηπες, υπουργούς….της καλής κοινωνίας…» (Π.Νικολόπουλος, «Ε», 12.6.’05).

Ξεπερνώ όσο πιο βιαστικά γίνεται την περίπτωση του Αγίου Πρεβέζης Στυλιανού, μέλους της χουντικής Αριστίνδην Ιεράς Συνόδου. Kατηγορούμενος το 1979 από τον κερασφόρο σύζυγο εκβιαστή ιερέα Σ.Κ., φωτογραφημένος σε «ιππαστί» στάση με την παπαδιά, μαγνητοφωνημένος σε απερίγραπτης χυδαιότητας διαλόγους, με μάρτυρες που κατέθεσαν εναντίον του, πρωτοσέλιδος για ημέρες στον Τύπο, ο δεσπότης προσγειώθηκε στα μαλακά. Η Σύνοδος τον εκθρόνισε αλλά δείχνοντας αλληλεγγύη δεν τον καθαίρεσε, παρά την πληθώρα των στοιχείων και την πανελλήνια κατακραυγή. Για 20 χρόνια ακόμη ο παλιός ακροδεξιός στρατιωτικός ιερουργός της μακρονησιώτικης Κόλασης πληρωνόταν από το ελληνικό κράτος. Η περίπτωσή του έγινε κινηματογραφική ταινία, γράφτηκε σε βιβλίο και ανέβηκε στο θέατρο. Όμως από το ιεροδικείο είχε τεθεί επί Χούντας σε 6μηνη αργία ο ιερέας της Πρέβεζας Γ.Σαλαγιάννης κατηγορούμενος για “Αριστερισμό”(!). Ο Στυλιανός είχε τιμηθεί με σωρεία μεταλλείων και παρασήμων, μερικά από τα οποία είναι το “εξαιρετικών πράξεων”, αναμνηστικό του πολέμου, χρυσοί σταυροί Γεωργίου του Α΄, του οικουμενικού πατριαρχείου και του πατριαρχείου Αλεξανδρείας, ταξιάρχες του παναγίου τάφου, του Γεωργίου Α΄ και του Φοίνικα. Ο αρχιμανδρίτης Φιλάρετος Βιτάλης, στο λήμμα Στυλιανός της Ηθικής και Θρησκευτικής Εγκυκλοπαίδειας, διαπιστώνει προφητικά την “ολοπρόθυμον εξυπηρέτησιν των Χριστιανών επί παντός γενικού ή ειδικού…”, έτσι ώστε “εις το πρόσωπόν του να εφαρμόζηται πλήρως ο λόγος του Απ. Παύλου γράφοντος ‘τοις πάσι γέγονα τα πάντα ίνα πάντως τινάς σώσω’”. Αυτή η επί παντός ειδικού εξυπηρέτηση, πρέπει να αφορούσε τις παπαδιές.

Στην κυπριακή Εκκλησία ο Βατοπεδινός Λεμεσού Αθανάσιος, συμμοναστής του οσίου Εφραίμ της Βιστωνίδος, διάδοχος του δεσπότη Χρύσανθου που έφυγε κατηγορούμενος για οικονομικά σκάνδαλα, ζηλωτής Αγιορείτης, στα πλαίσια του υπόγειου αγώνα διαδοχής του αρχιεπίσκοπου Χρυσόστομου, βρήκε τρανταχτές αποδείξεις πως ένας αρχιμανδρίτης ήταν πατέρας δυο παιδιών το πιστοποιητικό γέννησης των οποίων τον ανέφερε ως πατέρα με το κοσμικό του όνομα. Επιπρόσθετα ίδρυσε επιχείρηση με την νεαρή ερωμένη του, η οποία κατά προτροπή του συνήψε εικονικό γάμο στην Ελλάδα. Ο αρχιμανδρίτης Α. Κωνσταντινίδης, απειλούσε δια του Τύπου, πως αν τον κατηγορήσουν, θα βγάλει τάχα στην φόρα τα άπλυτα του Αθανάσιου και άλλων δεσποτάδων που έχουν κρυφά παιδιά στα οποία κληροδοτούν ακίνητα της Εκκλησίας. Έντρομη η Σύνοδος δήλωσε πως δεν βρήκε τίποτα κατά του αρχιμανδρίτη, θεωρώντας την υπόθεση λήξασα (“Ελευθεροτυπία”, 7-8 Ιουνίου 2000). Η υπόθεση όμως δεν έληξε. Για μήνες οι κληρικοί αλληλοκατηγορούντο στα κανάλια: «Ο αρχιμανδρίτης Κωνσταντινίδης, έδωσε συνέντευξη στην τηλεόραση και είπε πως οι ιερωμένοι είναι και αυτοί άνθρωποι, έχουν πειρασμούς και πως ο σατανάς δεν τους αφήνει να αγιάσουν. Εκείνο που έκανε εντύπωση από τα όσα είπε ο αρχιμανδρίτης ήταν και η ομολογία του ότι είναι εκείνος που βρίσκεται πίσω από την εκστρατεία κατά του Αθανασίου, σε αντίθεση με τον τελευταίο που τροφοδοτεί τις εφημερίδες με πληροφορίες, αλλά όταν αντικρίσει την κάμερα σκύβει και κάνει τον ανήξερο. «Ας έρθει να μονομαχήσουμε σαν άντρες, γιατί κρύβεται;», τον προκάλεσε ο Κωνσταντινίδης.

Άλλοι δυο ελληνοκύπριοι ιερωμένοι, ο ένας παντρεμένος με τρια παιδιά, φωτογραφήθηκε σε “ξενοδοχείο (οίκο ανοχής) της Πάφου” και οι φωτογραφίες τους εμφανίστηκαν στα τηλεοπτικά κανάλια. “Ο ένας είχε συνάψει σχέση με 20χρονη Ρουμάνα ιερόδουλο…εγκατέλειψε την γυναίκα του και τα παιδιά του και αφού πήρε άδεια από τον μητροπολίτη του ακολούθησε την Ρουμάνα στο Βουκουρέστι“. “Σύμφωνα με μαρτυρίες ο ένας…σύχναζε σε διάφορα καμπαρέ και ….αγόραζε καλλιτέχνιδες για να περάσει το βράδυ του“. “Ο μητροπολίτης Πάφου προσπαθώντας να συγκαλύψει το σκάνδαλο, έκανε λόγο για φωτομοντάζ…στη συνέχεια για Ρουμάνους ιερείς..” Η “εκκλησία έχει ακόμη να αντιμετωπίσει το θέμα….με τις δεκάδες απάτες του μητροπολίτη Λεμεσού, το θέμα ενός ιερωμένου τραβεστί…η υπόθεση αρχιμανδρίτη…ήταν ομοφυλόφιλος…και έπασχε από AIDS” (“Ελ.Τύπος”, 29-10-’98). Ρουμάνες καλόγριες που τη νύχτα δούλευαν σε καμπαρέ, εξυπηρετούσαν και τον άγιο Διόδωρο, πατριάρχη Ιεροσολύμων. Μια από αυτές μάλιστα δολοφονήθηκε από τον αρχιμανδρίτη Συνέσιο Παπαγεωργίου (που είχε σοβαρή οικονομική διαφορά με τον πατριάρχη ο οποίος τον εξαπάτησε και του έφαγε ένα τεράστιο ποσό που ο Συνέσιος του έδωσε για να αγοράσει το επισκοπικό αξίωμα) και μια άλλη τόσκασε στην πατρίδα της με τεράστιο χρηματικό ποσόν.

Οι δεσποτάδες είναι εύκολος στόχος των εκβιαστών, όπως συνέβη με μητροπολίτη που εκβιάστηκε και “του άρπαξαν εκατομμύρια” (από το φιλόπτωχο;) διαδοχικά τρεις φορές με φωτογραφίες που διοχέτευσε η ερωμένη του. Μάλιστα μια από τις φωτογραφίες δημοσιεύτηκε “με κάλυψη…σε εβδομαδιαίο έντυπο”. Ο δεσπότης αναγκάστηκε να πληρώσει ντετέκτιβ για να ανακαλύψει τους εκβιαστές του (‘Espresso”, 19-1-2002). Η υπόθεση διέρρευσε και στην τηλεόραση, αλλά ο Χριστόδουλος ήταν τις ημέρες εκείνες απασχολημένος με επίθεση κατά της ένταξης της Τουρκίας στην Ε.Ε. Ένα χρόνο πριν ευλαβής συντάκτης της ελληνορθόδοξης “Χώρας”, διερωτάται πως κάποιος ηγούμενος που συνελήφθη σε τρυφερές στιγμές με κάποια “Τασούλα, μητέρα δυο τέκνων…”, δεν υπέστη πλην της αντικατάστασης του άλλες συνέπειες από το Φανάρι. Απαντά μόνος του πως κάποιοι μιλούσαν για παρεμβάσεις νεαρού “προς το Σεπτό Κέντρο της Ορθοδοξίας” (20-6-2001).

Σε ένα άλλο σεπτό κέντρο, στο όρος Σινά, η μοναχή Μαριάμ Πανταζοπούλου της Φαράν και μετά της Ραϊθώ, πτυχιούχος της Ιατρικής, ανοίγει το στόμα της και φοβάμαι πως δεν ξέρει τι λέει: «Σόδομα και Γόμορα». «Μοναχοί μετέτρεψαν το μοναστήρι μας σε άντρο ακολασίας. Άλλοι πέταξαν τα ράσα και παντρεύτηκαν Αιγύπτιες μοναχές, άλλοι παρενοχλούσαν σεξουαλικά νεαρές καλόγριες, άλλοι…έφυγαν με τουρίστριες». Τις καταγγελίες της στηρίζει και ο μητροπολίτης Θηβαϊδος. Η ίδια περιγράφει την επίθεση που υπέστη από αρχιμανδρίτη την ώρα της εξομολόγησης. Ο δεσπότης της στον οποίο καταγγέλλει όσα είδε και έζησε, την στέλνει στο μετόχι της αρχιεπισκοπής Σινά στη Ζάκυνθο. «Δέχομαι ακόμη και απειλές για να μην ανοίξω το στόμα μου…..Με απομάκρυναν για να μην τους χαλάσω τη σούπα». Ο δικηγόρος της βεβαιώνει πως στα συγκεκριμένα μοναστήρια «την πρώτη θέση κατέχουν οι σαρκικές απολαύσεις και τα οικονομικά συμφέροντα…». Η ίδια καταγγέλει πως σε μετόχι της Ραϊθώ στην Ελλάδα, πρώην μοναχός της μονής που παντρεύτηκε, ήλθε εδώ εγκατέστησε δυό δορυφορικές τηλεοράσεις και κλιματισμό και προσφέρει τσιγάρα και ποτά στους επισκέπτες (Ν.Γουμενίδης, «Press Time”, 19.11.’05). Τις καταγγελίες της επανέλαβε και σε σκανδαλοθηρική τηλεοπτική εκπομπή.

Η Εκκλησία είναι σαν την αθώα κόρη Μπλανς Επιφανί, που μένει πάντα «παρθένος (αν) και γυμνή». Οι πιστοί που είναι έτοιμοι να παραδώσουν στο πυρ το εξώτερο κάθε φουκαριάρα τραβεστί της Συγγρού και τα χριστιανικά σωματεία εκδοροσφαγέων, κυνηγών και παλαιοπολεμιστών που οδήγησαν το 1937 στην αυτοκτονία τον Συκουτρή, μεταφραστή του πλατωνικού Συμπόσιου, δεν έχουν κανένα πρόβλημα να κοινωνούν από το ίδιο ποτήρι με κάποιον πορνομητροπολίτη.

Μερικοί ήρωες ερωτικών ιστοριών γίνονται αμέσως συμπαθείς, όσο μισητοί γίνονται οι φοβεροί εκκλησιαστικοί κανόνες. Ανατρέχω στο δράμα της Μαρίτσας γόνου της οικονομικά ξεπεσμένης ηρωϊκής οικογένειας του ’21, Προύντζου, από τον Καρδαρά Αλωνίσταινας. Η νεαρή κοπέλλα, αναγκασμένη να δουλεύει υπηρέτρια σε πλουσιόσπιτο του Ναυπλίου, αποπλανήθηκε από τον ηγούμενο της μονής Καρακαλά στο Κατσίγκρι. Ο Ν.Βέης σε χειρόγραφό του διέσωσε τοπικό δημοτικό τραγούδι με τον διάλογο των δυο εραστών:
«…με βαραίνει το παιδί που μ’έχεις γκαστρωμένη……
Έχω άσπρα για παιδί να το καλαναστήσω…» («Πελ.Πρωτοχρονιά», 1960. (αρ.484 του Λαογραφικού Αρχείου Ακαδημίας Αθηνών).
Η άτυχη κοπέλλα πέθανε πάνω στη γέννα κι ο δύστυχος ηγούμενος ξυρίστηκε.

Ξεπερνώ βιαστικά την ζουμερή υπόθεση του ζάπλουτου μακαρίτη αγίου Παντελεήμονος μητροπολίτη Κορινθίας (φωτ. με τον προφήτη Μάξιμο) πρόξενου πολλών σκανδάλων που καταδικάστηκε πρωτόδικα σε 1 έτους φυλάκιση γιατί με την οικονόμο και κληρονόμο του, την περίφημη κα Λούλα, εξαφάνισαν στους κάδους της Εθνικής οδού Αθηνών-Κορίνθου τα λογιστικά βιβλία της Μητροπόλεως, δηλώνοντας πως τα παρέσυρε ο χείμαρρος όταν πλημμύρισε την Κόρινθο. Κατηγορούμενοι στην υπόθεση ήταν και 5 ιερείς.

Το ‘88, η Σύνοδος της Ιεραρχίας, εξέλεξε μητροπολίτη τον αρχιμανδρίτη Γ. Αρκετές ημέρες πριν και σε ημερήσια βάση, το χαϊδεμένο παιδί της Ιεραρχίας, o αθυρόστομος εκδότης της “Ελ. Ώρας” Γ.Μιχαλόπουλος, με οκτάστηλα πρωτοσέλιδα δημοσιεύματα, προειδοποιούσε, ότι διαθέτει μαγνητοταινίες, από τις οποίες προκύπτει ότι ο υποψήφιος έχει 4 φιλενάδες, ζητώντας ραντεβού από τη Ιεραρχία για να παραδώσει τις σχετικές αποδείξεις. Μεταξύ άλλων πληροφορεί πως ο Γ. άλλαζε εσώρουχα μέσα στο Ιερό του αγ.Π. και ακούει, από την φιλενάδα του, τηλεφωνική περιγραφή για το πως ένα “ευλογημένο κουνούπι” τσίμπησε το αιδοίο της, ενώ με την σειρά του της περιγράφει ερεθιστικά πως “κοιμήθηκε με το μπουρνούζι”, καλώντας την στην συνέχεια “ετοίμασε εκεί πέρα κρεββάτι και θα έρθω να κοιμηθώ” για να πάρει την απάντηση “Ναι όλο το βράδυ..όλες τις ώρες…”. Η υπόθεση παίρνει ευρύτερη δημοσιότητα, αφού η “Απογευματινή” και ο “Ελ. Τύπος” (13-11-’88), προβάλλουν την υπόθεση με την προσθήκη, πως στην επαρχία του έχει συσταθεί επιτροπή αγώνα των κατοίκων εκείνων που πρωτοστάτησαν στην απομάκρυνση και του προηγούμενου δεσπότη Παντελεήμονα. Η “Βραδυνή”, της επομένης με τον τίτλο “Μαζεύουν λεμόνια για τον Γ.”, υπενθυμίζει πως οι πιστοί είχαν διώξει υπό βροχή αχλαδιών τον Παντελεήμονα “ο οποίος είχε “αγκαλιάσει” έναν 22χρονο αρχιμανδρίτη …” (Επρόκειτο για τον γνωστό από τότε Γιοσάκη). Στις εναντίον του κατηγορίες ο “παπα-Μπουρνούζης” αντιδρά με εξώδικο προς τις εφημερίδες “Ε.Τ.” και “Ε.Ω.”, και ζητά τα ονόματα των πληροφοριοδοτών τους. Μια μέρα πριν την ψηφοφορία η «Μεσημβρινή» με τον τίτλο “Ανάστατη η Ιεραρχία” δημοσιεύει ρεπορτάζ αποκαλυπτικό των παρασκηνιακών συναλλαγών, που θα οδηγήσουν στις εκλογές συγκεκριμένων προσώπων σε χηρεύουσες μητροπόλεις. Από αυτο προκύπτει ότι τον Γ. προωθεί ο Μακεδονομάχος Άνθιμος Αλεξανδρούπολης. Η εφημερίδα αναφέρεται και στις κατηγορίες που εκτοξεύονται κατά του Γ. Τέλος ο αρχιμανδρίτης Νικόδημος Πετρόπουλος, στις 13-11 καταθέτει στην Σύνοδο, μηνυτήριο αναφορά, ζητώντας από αυτήν ή να μηνύση τον κ. Μιχαλόπουλο ή να να μην προχωρήσει στην εκλογή του Γ.. Θα περίμενε κανείς μετά από τόσο θόρυβο και μετά από τα ευρηματικά πρωτοσέλιδα του Μεγάλου Σταυροφόρου του Τάγματος των Μεγάλων Σταυροφόρων του Παναγίου Τάφου Γρ.Μιχαλόπουλου («Ηχύστε σάλπιγκες της Κούλας») να αναβληθεί η εκλογή για να διερευνηθεί έστω και για το θεαθήναι η υπόθεση. Μόνο οι μητροπολίτες Φλώρινας και Σιδηροκάστρου, υποστήριξαν την άποψη αυτή, ξεσηκώνοντας εναντίον τους την μήνιν των άλλων. Ο Γ. ενθρονίστηκε με την βοήθεια δυο διμοιριών ΜΑΤ.

Ακούραστος ο φορτωμένος με βυζαντινούς τίτλους, σταυρούς και παράσημα, αρχηγός της «Εθνικής Συμμαχίας», ο Ομολογητής (φυλακισμένος σήμερα για απόπειρα εκβίασης επιχειρηματιών) εκδότης Γ.Μιχαλόπουλος (δημοσίευε και επιστημονικά άρθρα του πανεπιστημιακού κ.Γιώργου Μεταλληνού, δίπλα σε ακατανόμαστες βρισιές, κατηγορίες και υπαινιγμούς κατά Ιεραρχών), δημοσιοποίησε τους απομαγνητοφωνημένους διαλόγους του δεσπότη με τις φιλενάδες του, τον προκάλεσε να τον μηνύσει, έστειλε ανοιχτές επιστολές σε δεσποτάδες ζητώντας τους να αντιδράσουν, εξέδωσε βιβλίο γύρω από την υπόθεση, αλλά φωνή βοώντος. Αντιγράφουμε εδώ τμήμα της επιστολής του προς τον τότε μητροπολίτη του Βώλου Χριστόδουλο “…εμφανίζεσαι..γιομάτος ανησυχία για το μέλλον του Έθνους και της Εκκλησίας και σε ρωτάμε…..θα ανεχθείς να καθήση δίπλα σου, στην Ιερά Σύνοδο…θα δεχθής να συλλειτουργήσης…μαζί του..”. Στου κουφού την πόρτα όσο θέλεις βρόντα. Λίγα χρόνια μετά ο Χριστόδουλος διερρήγνυε τα ιμάτιά του κατά των προγαμιαίων σχέσεων. Στο μεταξύ, ο δεσπότης αγάπησε τον κατήγορό του και τον ασπάστηκε δημόσια. Ο Γ.Μιχαλόπουλος δημοσίευσε στο οπισθόφυλλο του βιβλίου του “Ο ερωτύλος δεσπότης …” την φωτογραφία του φιλιού, σχολιάζοντας πως όταν προσπάθησε να μιλήσει στον Γ. για την υπόθεση: “Χαμπάρι…Άλλα λόγια ν’αγαπιώμαστε…”.

Στις 2.5.2008 η «Εσπρέσσο» γράφει για μια ψάλτρια που επιτέθηκε φραστικά στον δεσπότη Λήμνου την ώρα της τελετής της Μ.Πέμπτης: «.. Όπως ισχυρίζεται η κ. Αλέκα, όλα άρχισαν πριν από δύο χρόνια όταν η κόρη της έπιασε δουλειά ως καθαρίστρια στο μητροπολιτικό μέγαρο. «Είχα καταλάβει ότι κάτι δεν πήγαινε καλά. Κοιτούσε περίεργα την κόρη μου και της ζητούσε να πηγαίνει για δουλειά ακόμα και τα Σάββατα………..Για «επεισόδιο που στενοχώρησε τον μητροπολίτη και θεωρείται λήξαν» έκανε λόγο ο αρχιγραμματέας της Μητρόπολης ….. Η κ. Αλέκα μετάνιωσε για όσα είπε εναντίον του δεσπότη μας και μάλιστα βγήκε και στο τοπικό ραδιόφωνο και ζήτησε συγγνώμη. Όπως είπε και η ίδια, ο σατανάς την έβαλε να πει αυτά τα λόγια. Παρερμήνευσε το κήρυγμα, θόλωσε το μυαλό της….το επεισόδιο στενοχώρησε ιδιαίτερα τον μητροπολίτη ο οποίος όμως τη συγχώρησε. Η Εκκλησία μάς μαθαίνει τη συγχώρεση και ο δεσπότης μας δεν μπορούσε να μην τη συγχωρήσει». Ωστόσο, η κ. Αλέκα αρνήθηκε χθες ότι ζήτησε συγγνώμη για τα όσα καταλογίζει στον μητροπολίτη και σημείωσε: «Βγήκα στο ραδιόφωνο και ζήτησα συγγνώμη μόνο από τους πιστούς για τον τρόπο με τον οποίο μίλησα τη Μεγάλη Πέμπτη. Δεν ζήτησα συγγνώμη από τον μητροπολίτη και εμμένω στις καταγγελίες. Κάνουν λάθος όσοι νομίζουν ότι έληξε το θέμα. Μόνο αν ακούσω συγγνώμη από το στόμα του μητροπολίτη, θα θεωρήσω το θέμα λήξαν»!

Η σεξουαλική παρενόχληση υφισταμένης διώκεται, το ίδιο διώκεται και η διατάραξη θρησκευτικής συνάθροισης, αλλά η υπόθεση δεν φαίνεται να είχε δικαστική συνέχεια.

Τελειώνω με δυο εγκληματικές περιπτώσεις, (η μία που εκκρεμεί δικαστικά, αφορά τον εικονιζόμενο ιερέα χάριν του οποίου κινητοποιήθηκαν πούλμαν πιστών), τις οποίες η φωτιζόμενη από το Άγιο Πνεύμα Εκκλησία αδυνατεί να διερευνήσει, περιμένοντας να τελεσιδικήσει η αλάνθαστη Δικαιοσύνη του Καίσαρα η οποία όμως βραδυπορεί:
http://www.davlos.gr/webfiles/yearspec.php?id=7490&kod=12317&page=39
http://www.ethnos.gr/article.asp?catid=11424&subid=2&tag=8400&pubid=198605
(φωτ.)

Σημειώνω πως η Εκκλησία που με απίστευτα σοφίσματα δεν καθαιρεί ορφανοτρόφο ιερέα καταδικασμένο σε 20χρονη φυλάκιση για παιδεραστία (φωτ. από το «Δαυλό»), ξυρίζει εν μια νυκτί όποιον παπά τολμήσει να αντιμιλήσει στο δεσπότη, ή όποιον ιερέα ή επίσκοπο πήρε μέρος στην εαμική Εθνική Αντίσταση. Η μεγάλη μάζα των πιστών αδιαφορεί για «την ευπρέπειαν του Οίκου Του» καταπίνει τις ασχήμιες, με το υποκριτικό εφεύρημα: «Θα τους κρίνει ο Θεός».