Εμείς οι Έλληνες πολίτες ζούμε, σε καθημερινή πλέον βάση, μια απαξίωση σε βάρος μας. Σε κανέναν άλλο τομέα της Διοίκησης της χώρας μας η απαξίωση αυτή δεν είναι πιο έντονη απ’ ότι στο Υπουργείο Δημόσιας Τάξης.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που παίρνει τη μορφή τυφλής βίας εναντίον συμπολιτών μας.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, όταν αυτή εκδηλώνεται με την συγκάλυψη της έκνομης δράσης λίγων αστυνομικών.
Διαμαρτυρόμαστε για την απαξίωση σε βάρος μας, που αποτελεί η ανείπωτη ταλαιπωρία για την έκδοση διαβατηρίου και ταυτότητας.
Φτάνει πιά! Ζητούμε τη λήψη συγκεκριμένων μέτρων για να σταματήσει η απαξίωση σε βάρος των Ελλήνων πολιτών.
Ζητούμε:
- Τον απόλυτο σεβασμό προς την προσωπικότητα και την αξιοπρέπεια των πολιτών.
- Την αποκατάσταση, με έργα και πράξεις, της αξιοπιστίας της Ελληνικής Αστυνομίας στην οποία έχει ανατεθεί η τήρηση της έννομης τάξης.
- Τον άμεσο εξορθολογισμό διαδικασιών για την έκδοση διαβατηρίων και ταυτοτήτων.
Ζητούμε αυτά που θα έπρεπε να είναι αυτονόητα σε μια δημοκρατική κοινωνία στον 21ο αιώνα.
Πάρτε μέρος στην πρωτοβουλία μας.
tags: polydoras | meme: a6edf8bc8e7a7ed85215abe9b94bbc7a










Ευχαριστώ πολύ για τη συμμετοχή στην πρωτοβουλία μας.
ωραία
Σε πρώτη φάση συμπεριλάβαμε τα 30-τόσα αρχικά blogs που πήραν μέρος στο εγχείρημα. Πώς μαζεύτηκαν αυτά. Κυρίως μεταξύ γνωστών. Στο μεταξύ το κείμενο έχει δημοσιεύτεί σε 60-τόσα blogs. Αισθάνομαι την ανάγκη να αναγνωρίσω τη συμμετοχή όλων των ιστολόγων. Αυτό που θα γίνει σε λίγες μέρες είναι το εξής. Μέσα απο το technorati και το google θα βγάλω έναν κατάλογο με όλα τα blogs που τελικά δημοσίευσαν το κείμενο. Με βάση τον κατάλογο αυτό θα ανανεώσω τον κατάλογο των συμμετοχών. Πιστεύω να μπορέσω να το κάνω αυτό μέσα στο Σαββατοκύριακο.
Μηπως το εν λογο ποστ που εχουν αναδημοσιευσει μεγαλη μεριδα των μπλογκς,ειναι λιγο ευγενικο και γουτσου γουτσου,μπροστα στα εγκληματα που διαπρατουν καθημερινα;
Μηπως,λεω τωρα εγω…
ΠΡΕΖΑ, σίγουρα δεν κάνεις λάθος.
Ομως έστω κι έτσι.
Πάμε με…1.000.000 τσιμπήματα μέλισσας
αν οι προθέσεις της ανακοίνωσης, που την έβαλα και εγώ, είναι ειλικρινείς, τότε πρέπει στην ανακοίνωση να μπουν μεν τα ονόματα των 30 που πήραν την πρωτοβουλία, αλλά να βγουν τα λινκς τους. Αλλιώς θεωρώ την κίνηση αυτή, άλλη μια αλυσίδα πριμοδοτήσεων/πυροτέχνημα λινκς, όπως τα ποστάκια με τις 5-10-20 λέξεις.
αλλιώς πιάστηκα γι άλλη μια φορά κορόιδο.
Θα συμφωνήσω με τον φίλο Ροϊδη…. Στο τελευταίο μου ποστ χαιρετίζω την κίνηση, μη αναδημοσιεύοντας το κείμενο. Αυτό με κάνει συμμετέχοντα ή όχι;
Πάντως μου άρεσε σαν κίνηση και ελπίζω να μην είναι για λόγους προβολής (δεν το νομίζω αλλά η γυναίκα του καίσαρα κτλ κτλ κτλ)
[...] τη μπιστοσύνη στους θεσμούς; Τζίφρες συλλέγετε για τη σπίντα των [...]
@zaphod: δεν τίθεται θέμα συμμετοχής επειδή χαιρετίζεις την πρωτοβουλία. Εκτιμώ την υποστήριξη αλλά σέβομαι την ανεξαρτησία. Όπως ήδη εξήγησα παραπάνω, η προσπάθεια ξεκίνησε με την πρόσκληση προς λίγους γνωστούς συνιστολόγους και σε λίγο γίναμε 30. Δεν μπήκαν ούτε όροι, ούτε διαδικασίες συμμετοχής. Οι πρώτοι 30τόσοι, είναι αυτοί που φαίνονται στο κείμενο. Αυτός ο κατάλογος δεν θα μεταβληθεί.
Υπήρξε αποδοχή της πρωτοβουλίας από πολλά άλλα ιστολόγια. Αυτό το εκτιμώ και θέλω να αναγνωρίσω με κάποιον τρόπο την υποστήριξη που δεχτήκαμε. Γι αυτό αποφάσισα να συμπεριλάβω όσα ιστολόγια (εκτός των ~30) που αναδημοσίευσαν το κείμενο, στο blogroll του http://logodosia.net/apaxiosi.
Δεν μου το ζήτησε κανείς ούτε έχω κάποια υποχρέωση να το κάνω. Εκτιμώ όμως βαθύτατα την υποστήριξη και δεν διανοούμαι να την αφήσω δίχως μια έστω στοιχειώδη αναγνώριση.
@roidis: αυτά που γράφεις περι ειλικρίνειας, να ξέρεις προσβάλλουν και πληγώνουν. Υποσχεθήκαμε η δεσμευτήκαμε για κάτι το οποίο δεν κάναμε; Αρα τι ειλικρίνεια περιμένεις να αποδείξω (-ούμε) και γιατί πρέπει να την αποδείξω στο κάτω κάτω; Ή κινούμαστε με όρους καλής πίστης ή μας πιάνουν οι καχυποψίες; Τι συμβαίνει και γιατί;
αγαπητέ λ:ηρ,
Έγραψα αυτά που έγραψα, για το ΑΝ της υπόθεσης, είμαι περισσότερα χρόνια στο blogging απ’ ότι γράφουν οι ημερομηνίες του blog μου. Έχω δει πολλά.
Οκ. έκανα μια βόλτα σήμερα να δω την όλη κατάσταση του θέματος και δεν απογοητεύτηκα, και διαβάζοντάς σε διακρίνω και τον χαρακτήρα σου. Πείστηκα ότι δεν ήταν κάτι “έτσι για να λέμε”
Αν σε στενοχώρησα, παίρνω τα λόγια μου πίσω με συγχωρείς και χάρηκα για την γνωριμία.
Συμφωνώ με όλα αυτά, αλλά γιατί δεν γίνεται μνεία στην εγκληματικότητα; Στο τέλος θα πάρουμε όλοι καραμπίνες στα σπίτια μας.