Μια απάντηση στον κ. Μαραντζίδη του ‘Ποταμιού’…

…που πρέπει να ονομαστεί Ποδονίφτης

Εδώ είναι Βαλκάνια (φωτ. από «ΤΟ ΒΗΜΑ»)

Εδώ είναι Βαλκάνια (φωτ. από «ΤΟ ΒΗΜΑ»)

του Αναγνώστη Λασκαράτου
Είχαμε ασχοληθεί ξανά με τον καθηγητή Μαραντζίδη, με αφορμή κάποιες αστήρικτες απόψεις του και μια άδικη κριτική του στο ΣΥΡΙΖΑ.

Τώρα ο κ.Μαραντζίδης ξαναχτύπησε εξηγώντας μας: “Γιατί με το Ποτάμι

Σταχυολογώ τρία σημεία που νομίζω πρέπει να σχολιαστούν:

1. «Ένα κλειστό σύστημα εξουσίας εξέπεμπε αλαζονεία και περιφρόνηση…».

Aναρωτιέμαι, αν δεχθώ αφελώς πως ο κ.Θεοδωράκης δεν ήταν αγαπημένο τέκνο ενός μέρους αυτού του συστήματος, ποία ήταν η (οφειλόμενη) δημοσιογραφική κριτική του προς το σύστημα αυτό, γιατί ομολογώ πως δεν μπορώ να ανακαλέσω κάτι από τη μνήμη μου. Για παράδειγμα ποια ήταν η αντίδρασή του από το προνομιακό βήμα που κατείχε, στους Ολυμπιακούς αγώνες, στα μυστικά κονδύλια του Υπ.Εξ τα οποία με τόση αδιαφάνεια και απόλυτα ανεξέλεγκτα διαχειρίστηκαν οι κ.κ.Σαμαράς και Παπανδρέου, στην φοροκλοπή της Εκκλησίας, στις τεράστιες στρατιωτικές δαπάνες, στη σκανδαλώδη φοροδιαφυγή, στην ευνοιοκρατία, στη διαφθορά.

2. «Το Ποτάμι δεν έχει πρόγραμμα πράγματι, γιατί απλούστατα η πολιτική δεν είναι αντιπαράθεση προγραμμάτων όπως νομίζουν πολλοί!   Είναι πρωτίστως αντιπαράθεση αξιών, ανθρώπων και στρατηγικών. Τα προγράμματα είναι η δυναμική εφαρμογή των αξιών σου πάνω σε πραγματικές συνθήκες».

Αναρωτιέμαι, το κοσμικό κράτος δεν είναι μια «αξία» του «Ποταμιού»; Έτσι ειπώθηκε τουλάχιστον. Πως εκφράστηκε αυτή η αξία όταν το εκλεκτότερο μέλος αυτού του κόμματος είπε τα αυτονόητα και μάλιστα στην απολύτως κατάλληλη στιγμή (ευτυχώς δεν την καθόρισε αυτή ο κ.Τατσόπουλος) και με μεγάλη ευπρέπεια και μετριοπάθεια από σκοπιά μάλιστα υπεράσπισης όχι μόνο του λαϊκού Κράτους αλλά και των χριστιανικών αξιών, που τόσο βάναυσα προσβάλλουν το αρχιερατείο της Ορθόδοξης Εκκλησίας και οι πολιτικοί φίλοι του κ. Θεοδωράκη, οι κ.κ.Σημίτης και Γ.Παπανδρέου που καθιέρωσαν τη συμμετοχή της Πολιτείας και μάλιστα προκλητικά δαπανηρή, σε μια βλάσφημη απάτη; Η στάση του κ.Θεοδωράκη, αν συνδυασθεί με το τηλεοπτικό πλύσιμο του αρχιεπισκόπου, που ο ίδιος ανέλαβε και διεκπεραίωσε με τρόπο χονδροειδή, μου θυμίζει την παράλληλη προκλητική συμπεριφορά του ΣΥΡΙΖΑ στο εκκλησιαστικό. Αν όμως για το ΣΥΡΙΖΑ, που είναι σαφώς πλέον ένα θολό μεγάλο πολυσυλλεκτικό κόμμα, δικαιολογείται κάποια φρεναπάτη ιερής ψηφοθηρίας και ψηφοσυλλογής, για να κουκουλώσει τις αμοιβαία επωφελείς σχέσεις του κ.Τσίπρα με τον από Βοιωτοπεδίου ορμώμενο ρασοφόρο, ένα ‘μεταμοντέρνο’ κόμμα σαν το ‘Ποτάμι’, δεν έχει τίποτα άλλο για να δικαιολογήσει αυτήν την καταστροφική για τη φυσιογνωμία του τακτική, πέρα από το να διατηρηθεί η πρόδηλη προσωπική διαπλοκή του καθ’έξιν δημοσιοσχεσίτη αρχηγού του με την Αρχιεπισκοπή.

3. «Εδώ ακριβώς βρίσκεται και ένα από τα μεγαλύτερα προβλήματα του πολιτικού προσωπικού στη χώρα μας. Δεν εμφορείται από  αξίες (για αρκετούς αναρωτιέμαι αν έχουν και φιλότιμο)! Αλλάζει σαν τον άνεμο κατευθύνσεις γιατί απλούστατα προσαρμόζεται σε όλες τις καταστάσεις».

Αναρωτιέμαι, οι κ.κ.Θεοδωράκης και Μαραντζίδης έχουν φιλότιμο; Και αν ναι, πως εκδηλώθηκε αυτό, με τη στάση του κ.Θεοδωράκη στην τραγωδία του Φαρμακονησιού αλλά και στο ζήτημα του κ.Δήμου και με την εκκωφαντική σιωπή του κ.Μαραντζίδη απέναντί και στα δυο αυτά θέματα;

Για να δικαιολογηθεί η ύπαρξη ενός νέου κόμματος απαιτείται να καλύπτει ένα κενό ιδεών και προτάσεων. Ούτε μια νέα αντίληψη όμως δεν έχει καταθέσει ο κ.Θεοδωράκης. Στέκομαι ενδεικτικά σε δυο παλιομοδίτικες προτάσεις του, που ασφαλώς δεν φέρνουν πρόοδο και είναι παραπλανητικές και ψευδεπίγραφες. Τα αναμάσημα των κλασσικών λαϊκιστικών προτάσεων, που ανασύρθηκαν από το οπλοστάσιο του δεξιού μικροαστισμού, της μείωσης του αριθμού των βουλευτών (άρα της αποδυνάμωσης της αντιπροσωπευτικότητας) ή της μείωσης της κρατικής χρηματοδότησης των κομμάτων (άρα της αύξησης της εξάρτησής τους από ιδιωτικά συμφέροντα), είναι απλά επικίνδυνη δημαγωγία και με κανένα τρόπο μεταρρύθμιση ή εκσυγχρονισμός. Αντίθετα η διατήρηση του αριθμού των βουλευτών με μια λογική μείωση των οικονομικών τους αποζημιώσεων και με θεσμοθέτηση πραγματικού ‘Πόθεν έσχες’ και ο αυστηρός έλεγχος των οικονομικών των κομμάτων, θα ήταν οι αντίστοιχες εκσυγχρονιστικές προτάσεις, που όμως δεν «επικοινωνούνται» (συγχωρείστε μου τη σόλοικη τηλεοπτική έκφραση) εύκολα στο νεανικό, απολιτίκ και ανάλαφρο τμήμα του εκλογικού σώματος (target group του κυρ Σταύρου) και το «Ποτάμι» έχει για σημαίες του την ευκαιρία και την ευκολία.  Δίνω ένα απλό παράδειγμα. Θα τολμούσε φερ’ειπείν ο κ.Θεοδωράκης να σπάσει την ομερτά και να ρωτήσει στεντόρεια γιατί δεν δικάζεται ο κ.Τσουκάτος; Αν για τον φθαρμένο, πριν την ώρα του, ΣΥΡΙΖΑ αυτό είναι πολύ δύσκολο να γίνει, για τον κυρ Σταύρο, τέκνο του περιβάλλοντος Σημίτη, είναι αδιανόητο.

Λυπάμαι πολύ αλλά το κόμμα του κ.Θεοδωράκη προσβάλλει τον πυρήνα της έντιμης και υπεύθυνης πολιτικής και των δημοκρατικών διαδικασιών της. Αν δεν υπήρχε η τεράστια πολιτική τρύπα που έχει δημιουργήσει η αδυναμία του ΣΥΡΙΖΑ και της ΔΗΜΑΡ, κανείς δημοσκόπος δεν θα τολμούσε να δώσει στο θίασο Θεοδωράκη πλέον του ενός τοις εκατό. Ένας αυτόκλητος σωτήρας, αυτοδιορίζεται ηγέτης μιας μικρής ομάδας ανθρώπων και κοροϊδεύει πως δεν συμμετέχει στις δημοτικές εκλογές όχι γιατί προφανώς δεν διαθέτει ούτε ένα εκατοστό από τον αριθμό των υποψηφίων που θα απαιτούνταν, αλλά διότι τάχα πιστεύει στην ανεξαρτησία της τοπικής αυτοδιοίκησης από τα κόμματα. Αυτή όμως είναι μια πρόφαση και συνάμα ένα καθαρά δεξιό υποκριτικό κλισέ. Ο ίδιος, με προίκα την τηλεοπτική του θητεία, πλασάρει το πολιτικό του χυλό με μια επιτηδευμένα αντικομφορμιστική εμφάνιση και ένα άθροισμα από φτηνές σκηνοθετημένες ‘αμερικανιές’, δηλαδή χειρονομίες, προκλητικά ανώδυνες κοινοτοπίες και στρογγυλέματα που χαϊδεύουν αυτιά και υπηρετούν το μύθο του νέου του μοντέρνου, του νεανικού και του αντισυμβατικού, που τάχα χρειάζεται ο τόπος και που δήθεν κομίζει ο δημοσιογράφος-εστιάτωρ, που γλύφει το παπαδαριό και κολακεύει την ασήμαντη μειονότητα αυτών που πιστεύουν (στ’αλήθεια) πως ο ιδιωτικός θεός των Ελληνορθοδόξων παίζει με τα σπίρτα και πως το θρησκεμπόριο των απατεώνων κολασμένων παπάδων των Ιεροσολύμων, πρέπει να γίνεται με έξοδα των φορολογούμενων.

‘Timeo Danaos et dona ferentes’. Είναι βέβαιο πως το μπλαζέ σακίδιο  του κ.Θεοδωράκη δεν κομίζει τίποτα νέο, τίποτα διαφορετικό, απλά κουβαλάει μια αναπαραγωγή της συντηρητικής πολιτικής μούχλας, με παραπλανητικό περιτύλιγμα. Το προσωποπαγές κόμμα του, που ήδη άρχισε να ξεβράζει τους αξιόλογους ανθρώπους που απελπισμένοι από τη γενική πολιτική ξηρασία αρχικά βράχηκαν στα νερά του, δεν θα είναι ούτε ο γονιμοποιός Νείλος ούτε ο χρυσορρόας Πακτωλός ούτε καν ο καθαρτήριος Ιορδάνης της Νέας Ιερουσαλήμ του Αγίου Φωτός, το πολύ-πολύ να γίνει ο Ποδονίφτης ή η Σιλωάμ ή η Κάναθος παλιών αμαρτωλών καταστάσεων και το δεκανίκι της ΝΔ των Σαμαρά-Μπαλτάκου-Φαήλου, που παραμένει ακροδεξιά και φαρισαϊκή ακόμη κι όταν φοράει τη μάσκα του επίδοξου δημάρχου κ. Άρη ή του κ. Κουμουτσάκου. Ευτυχώς όμως ο καθηγητής Μαραντζίδης δεν είναι η μόνη απάντηση στο κλασσικό και επίκαιρο αγωνιώδες ερώτημα-έκκληση: «Τι απέγιναν οι διανοούμενοι;». Ο κ.Νίκος Δήμου είναι μια πολύ καλύτερη απάντηση και ταυτόχρονα και μια εξήγηση της τραυματικής απουσίας των σοβαρών στοχαστών μας από το δημόσιο χώρο.

 

Posted in Ασμοδαίος, Γράμμα από το Ληξούρι, κοινωνία/πολιτική | 5 σχόλια

Λυπάμαι, αλλά η ΟΛΜΕ δεν έχει δίκιο, οι μέρες πρέπει να αναπληρωθούν (UPDATE: 22.4.14)

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in κοινωνία/πολιτική | 32 σχόλια

Προς κόμματα: “συμφωνείτε ή διαφωνείτε με τη με κρατικά χρήματα μεταφορά του “Αγίου Φωτός”; (Petition-υπογραφές)

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Διακρίσεις (κάθε είδους), Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, κοινωνία/πολιτική | 10 σχόλια

Υπάρχει κάποιο κόμμα που δεν κάνει γαργάρα το Αίσχος του “αγίου φωτός”; (με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος!)

Στην Αθήνα το Αγιο Φως με το πρωθυπουργικό αεροσκάφος

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in Ασμοδαίος, Των Αμνοεριφίων, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος, κοινωνία/πολιτική | 6 σχόλια

Θεία Κοινωνία για μαθητές του Δημοτικού, κατόπιν υπεύθυνης δήλωσης νηστείας

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in «Ιερές» Αταξίες, «Ιερή» Εξουσία, Ασμοδαίος, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, θρησκεία/κλήρος | 3 σχόλια

Ο Δημόσιος υπάλληλος Αμβρόσιος για Ν. Δήμου: «παρακαλούμε τόν Θεό νά σαπίσει τό στόμα του!»

Ο μπλόγκερ Αμβρόσιος (Θανάσης Λενής), μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγίου (της σλαβικής Βοστίτσας), τ.αξιωματικός της Βασιλικής χωροφυλακής και υμνητής των βασανιστών της δικτατορίας, κτήτορας αυθαίρετης ξενοδοχειακής μονάδας, αποδέκτης της αμφιλεγόμενης διαθήκης Μερτικοπούλου

Ο μπλόγκερ Αμβρόσιος (Θανάσης Λενής), μητροπολίτης Καλαβρύτων και Αιγίου (της σλαβικής Βοστίτσας), τ.αξιωματικός της Βασιλικής χωροφυλακής και υμνητής των βασανιστών της δικτατορίας, κτήτορας αυθαίρετης ξενοδοχειακής μονάδας, αποδέκτης της αμφιλεγόμενης διαθήκης Μερτικοπούλου

Συγχωρήστε με, Αδελφοί καί Πατέρες!” [Δημόσιος υπάλληλος Αμβρόσιος]

Διαβάστε το παρακάτω γλυκύτατό μου Έαρ (μελοποίηση δημ. υπαλλήλου Θανάση Λενή) Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in «Ιερές» Υποκρισίες, «Ιερή» Εξουσία, φασισμός, Ασμοδαίος, Ελευθερία Λόγου/Έκφρασης, Θεωρίες Συνωμοσίας, θρησκεία/κλήρος | 24 σχόλια

Τι γύρευε ο Νίκος Δήμου με το Σταύρο Θεοδωράκη;

….στην αμετανόητη χρεοκοπημένη Νότια Δανιμαρκία

Συνέχεια ανάγνωσης

Posted in «Ιερή» Εξουσία, Γράμμα από το Ληξούρι, ανορθολογισμός, θρησκεία/κλήρος | 43 σχόλια